Tags Posts tagged with "Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα"

Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα

Η τρέχουσα βαθιά και παρατεταμένη κρίση που πλήττει τις οικονομίες παγκοσμίως επηρεάζει την ευημερία των κοινωνιών και αναδεικνύει, με τον πλέον εμφατικό τρόπο, διαχρονικές δομικές αδυναμίες της λειτουργίας των οικονομιών.
Αδυναμίες που χαρακτηρίζουν και την ελληνική οικονομία και που αναδύονται σε ένα ευρύ φάσμα λειτουργιών της, όπως είναι η κοινωνική ασφάλιση.
Ένα σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, που παρά τη σημαντική μεταρρυθμιστική προσπάθεια που ξεκίνησε η Κυβέρνηση πρόσφατα με τη συγχώνευση των Ταμείων, και η οποία χαρακτηρίζεται και στην τελευταία Έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (25.05.2009) ως «ένα ευπρόσδεκτο βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση», εξακολουθεί να παρουσιάζει στρεβλώσεις.
Στρεβλώσεις, όπως ο καθορισμός των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων, που τροφοδοτούν, αναπαράγουν, διογκώνουν και διαιωνίζουν το ασφαλιστικό πρόβλημα στη χώρα μας.
Στρεβλώσεις που πρέπει να αντιμετωπισθούν.
Σε αυτή την κατεύθυνση η υπό συζήτηση και ψήφιση τροπολογία θέτει τις βάσεις για τον εξορθολογισμό και την αναθεώρηση του συστήματος βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων.
 
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Το σύστημα των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων στη χώρα μας χαρακτηρίζεται από την άναρχη παραχώρηση συνταξιοδοτικών προνομίων σε ορισμένες κοινωνικές ομάδες.
Σημαδεύεται, για να δανεισθώ φράση του κου. Τήνιου, από τη συνύπαρξη «νησίδων προνομίων σε ένα πέλαγος ανεπάρκειας».
Το σύστημα θεσμοθετήθηκε στη χώρα μας το 1951 με σκοπό:
1ον. Να αντισταθμίσει την έλλειψη θεσμοθετημένης νομοθεσίας για τους κανόνες υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους εργασίας.
2ον. Να αντιμετωπίσει την αδυναμία της παλιάς τεχνολογίας να περιορίσει τον κίνδυνο στο χώρο εργασίας.
3ον. Να προστατεύσει την υγεία των εργαζομένων.
Ωστόσο, έξι δεκαετίες αργότερα:
  • τα νέα εργασιακά δεδομένα,
  • η σύγχρονη και αυστηρή νομοθεσία για το εργασιακό περιβάλλον,
  • η εξέλιξη της τεχνολογίας, και
  • η αθρόα ένταξη επαγγελμάτων με μικροπολιτικά και συντεχνιακά κριτήρια
έχουν καταστήσει το εν λόγω σύστημα αναποτελεσματικό, μεροληπτικό, προνομιακό και κοινωνικά άδικο.
Μία κοινωνική αδικία και στρέβλωση που διευρύνθηκε τις προηγούμενες δεκαετίες, με αποτέλεσμα τα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα να ανέρχονται στα 537 στη χώρα μας όταν ο αντίστοιχος αριθμός στις άλλες Ευρωπαϊκές χώρες δεν ξεπερνάει τις 10.
Μία κοινωνική αδικία που γιγαντώθηκε τις προηγούμενες δεκαετίες, μέσα από τις τουλάχιστον 70 Υπουργικές Αποφάσεις που εκδόθηκαν, που χαρακτηρίζονταν από έλλειψη στόχευσης, σχεδιασμού και στρατηγικής, οδηγώντας σταδιακά όλο και περισσότερες ομάδες εργαζομένων, και μάλιστα όχι πάντοτε αυτές που βρίσκονταν κάτω από τις δυσμενέστερες συνθήκες εργασίας, να εντάσσονται στα βαρέα και ανθυγιεινά, χωρίς συγκεκριμένα κριτήρια.
Μία κοινωνική αδικία που μετέτρεψε ομάδες εργαζομένων με πολύ διαφορετικό βαθμό δυσκολίας συνθηκών εργασίας να αντιμετωπίζονται από κοινού ως ενιαίο και αδιαφοροποίητο σύνολο.
Μία κοινωνική αδικία και στρέβλωση που κατέστησε τη χώρα μας την μόνη ευρωπαϊκή χώρα που από σύνολο περίπου 2.000.000 εργαζομένων που είναι ασφαλισμένοι στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ οι 700.000 από αυτούς ανήκουν στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα.
Μία κοινωνική αδικία που λειτούργησε, αρκετές φορές ανασταλτικά στην προσπάθεια για τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας με αποτέλεσμα να καθυστερήσει ο εκσυγχρονισμός και η ορθολογική αντιμετώπιση των προβλημάτων υγείας και ασφάλειας, που άρχισε δυστυχώς με πολύ βραδύ ρυθμό τα τελευταία χρόνια.
Μία κοινωνική αδικία και στρέβλωση που συντηρήθηκε για δεκαετίες υπό το φόβο του πολιτικού κόστους και της έλλειψης σχεδιασμού και στρατηγικής.
 
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Η Κυβέρνηση με την παρούσα νομοθετική πρωτοβουλία δημιουργεί τις προϋποθέσεις για τη διευθέτηση αυτής της στρέβλωσης του ασφαλιστικού μας συστήματος.
Ειδικότερα, σύμφωνα με τις διατάξεις της εν λόγω τροπολογίας, προβλέπεται:
1ον. Η σύσταση διαρκούς Επιτροπής Κρίσεως Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων με αρμοδιότητα τη γνωμοδότηση για την υπαγωγή εργασιών, ειδικοτήτων ή χώρων εργασίας στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα.
2ον. Η συμμετοχή στην Επιτροπή εκπροσώπων του Υπουργείου Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας, του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, κοινωνικών εταίρων και επιστημονικών φορέων συναφών προς την εργασία, το περιβάλλον και την ιατρική.
3ον. Η ολοκλήρωση της γνωμοδότησης με βάση τα επιστημονικά και τεχνικά δεδομένα, τις κρατούσες διεθνώς αντιλήψεις και τις πραγματικές συνθήκες εργασίας, όπως εκάστοτε διαμορφώνονται.
4ον. Η υποβολή της γνωμοδότησης της Επιτροπής στα Υπουργεία Οικονομίας και Οικονομικών και Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας, τα οποία με κοινές αποφάσεις δύνανται να αναδιαρθρώσουν τον κατάλογο βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων.
5ον. Η τεκμηρίωση της κοινής υπουργικής απόφασης βάσει του πορίσματος της Ειδικής Επιστημονικής Επιτροπής που είχε συσταθεί με κοινές υπουργικές αποφάσεις το 2008 και της εισήγησης της Επιτροπής που συστήθηκε με υπουργική απόφαση (6-7-09) και αφορά στον καθορισμό επαγγελμάτων, ειδικοτήτων και χώρων εργασίας που θα υπαχθούν για πρώτη φορά στον Κανονισμό των Βαρέων και Ανθυγιεινών.
6ον. Η διασφάλιση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων όσων ήδη υπάγονται στον εν λόγω κατάλογο, καθώς ο νέος πίνακας θα αφορά όσους ασφαλίζονται για πρώτη φορά μετά τη δημοσίευση της Κοινής Υπουργικής Απόφασης.
 
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Η Κυβέρνηση με την παρούσα νομοθετική ρύθμιση καταδεικνύει, για άλλη μία φορά, την αμετάκλητη αποστροφή της στις φυγόπονες επιλογές ανευθυνότητας, στις κομματικές ή συντεχνιακές σκοπιμότητες και στο φόβο του πολιτικού κόστους.
Υπογραμμίζει την προσήλωσή της στο δημόσιο συμφέρον, την οικονομική αποτελεσματικότητα και την κοινωνική δικαιοσύνη.
Λειτουργεί με υπευθυνότητα και διορατικότητα.
Παραμένει αταλάντευτη στη μεταρρυθμιστική πορεία που θα διασφαλίσει τη θωράκιση και τη δυναμική ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας.
Στηρίζει την ανάκαμψη και ενισχύει τη δυνητική ανάπτυξη της οικονομίας μακριά από πρακτικές δημοκοπίας και την ιδεολογία της βολικής στασιμότητας.
Παραμένει σταθερή στο δρόμο της χρησιμότητας προς την κοινωνική ευημερία και δικαιοσύνη.
 
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Θα μου επιτρέψετε να κλείσω την τοποθέτησή μου δανειζόμενος απόσπασμα από το πιο πρόσφατο βιβλίο του κου. Γιαννίτση, τέως Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων που χαρακτηριστικά αναφέρει:
«Ο προοδευτικός χώρος αρνείται να αντιμετωπίσει τα δύσκολα προβλήματα της σύγχρονης πραγματικότητας. Εγκαταλείπει όλες τις κρίσιμες αποφάσεις στον συντηρητικό χώρο, και αυτό δεν αφορά μόνο το ασφαλιστικό. Αφορά τα περισσότερα μεγάλα ζητήματα που απαιτούν θυσίες σήμερα προκειμένου να εξασφαλιστεί ένα καλύτερο μέλλον.»

Ο Βουλευτής Φθιώτιδας κ. Χρήστος Σταϊκούρας στην Εισήγησή του στη B΄ Σύνθεση του Τμήματος Διακοπής των Εργασιών της Βουλής επί της Τροπολογίας για τα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα, μεταξύ άλλων, ανέφερε τα εξής:
 
«Η υπό συζήτηση και ψήφιση τροπολογία θέτει τις βάσεις για τον εξορθολογισμό και την αναθεώρηση του συστήματος των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων, το οποίο στη χώρα μας χαρακτηρίζεται από την άναρχη παραχώρηση συνταξιοδοτικών προνομίων σε ορισμένες κοινωνικές ομάδες. Το σύστημα θεσμοθετήθηκε στη χώρα μας το 1951, με σκοπό να αντισταθμίσει την έλλειψη θεσμοθετημένης νομοθεσίας για τους κανόνες υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους εργασίας, να αντιμετωπίσει την αδυναμία της παλιάς τεχνολογίας να περιορίσει τον κίνδυνο στο χώρο εργασίας, να προστατεύσει την υγεία των εργαζομένων. Ωστόσο, έξι δεκαετίες αργότερα, τα νέα εργασιακά δεδομένα, η σύγχρονη και αυστηρή νομοθεσία για το εργασιακό περιβάλλον, η εξέλιξη της τεχνολογίας, και η αθρόα ένταξη επαγγελμάτων με μικροπολιτικά και συντεχνιακά κριτήρια έχουν καταστήσει το εν λόγω σύστημα αναποτελεσματικό, μεροληπτικό, προνομιακό και κοινωνικά άδικο.
 
Μία κοινωνική αδικία και στρέβλωση που διευρύνθηκε τις προηγούμενες δεκαετίες, με αποτέλεσμα τα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα να ανέρχονται στα 537 στη χώρα μας, όταν ο αντίστοιχος αριθμός στις άλλες Ευρωπαϊκές χώρες δεν ξεπερνάει τις 10. Μια κοινωνική αδικία που γιγαντώθηκε μέσα από τις τουλάχιστον 70 Υπουργικές Αποφάσεις που εκδόθηκαν, που χαρακτηρίζονταν από έλλειψη στόχευσης, σχεδιασμού και στρατηγικής. Μία κοινωνική αδικία που μετέτρεψε ομάδες εργαζομένων με διαφορετικό βαθμό δυσκολίας συνθηκών εργασίας να αντιμετωπίζονται από κοινού ως ενιαίο και αδιαφοροποίητο σύνολο. Μία κοινωνική αδικία που κατέστησε τη χώρα μας ως τη μόνη ευρωπαϊκή χώρα που από σύνολο περίπου 2.000.000 εργαζομένων που είναι ασφαλισμένοι στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ οι 700.000 από αυτούς ανήκουν στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα. Μια κοινωνική αδικία που λειτούργησε, αρκετές φορές ανασταλτικά στην προσπάθεια για τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας με αποτέλεσμα να καθυστερήσει ο εκσυγχρονισμός και η ορθολογική αντιμετώπιση των προβλημάτων υγείας και ασφάλειας. Μία κοινωνική αδικία που συντηρήθηκε για δεκαετίες υπό το φόβο του πολιτικού κόστους και της έλλειψης σχεδιασμού και στρατηγικής.
 
Η Κυβέρνηση με την παρούσα νομοθετική πρωτοβουλία δημιουργεί τις προϋποθέσεις για τη διευθέτηση αυτής της στρέβλωσης. Η Κυβέρνηση με την τροπολογία για τα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα καταδεικνύει, για ακόμη μία φορά, την αμετάκλητη αποστροφή της στις φυγόπονες επιλογές ανευθυνότητας, στις κομματικές ή συντεχνιακές σκοπιμότητες και στο φόβο του πολιτικού κόστους. Υπογραμμίζει την προσήλωσή της στο δημόσιο συμφέρον, την οικονομική αποτελεσματικότητα και την κοινωνική δικαιοσύνη. Λειτουργεί με υπευθυνότητα και διορατικότητα. Παραμένει αταλάντευτη στη μεταρρυθμιστική πορεία που θα διασφαλίσει τη θωράκιση και τη δυναμική ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας, μακριά από πρακτικές δημοκοπίας και την ιδεολογία της βολικής στασιμότητας. Παραμένει σταθερή στο δρόμο της χρησιμότητας προς την κοινωνική ευημερία και δικαιοσύνη.»

Η πρόταση δυσπιστίας που κατέθεσε το ΠΑΣΟΚ κατά του Πρωθυπουργού και της κυβέρνησης ανέδειξε, για μία ακόμη φορά, την κρίση ταυτότητας και στρατηγικής που διέρχεται το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Αποτέλεσε πρόταση αδυναμίας και σύγχυσης, κίνηση καταφανούς πολιτικής σκοπιμότητας. Απεδείχθη έτσι ότι «η πολιτική πενία τέχνας κατεργάζεται».

Στη συζήτηση επί της πρότασης δυσπιστίας, οι τοποθετήσεις πολλών βουλευτών της Αντιπολίτευσης χαρακτηρίζονταν από έναν άκαμπτο δογματισμό. Σε αρκετές περιπτώσεις παρατηρήθηκε πρωτοφανής διαγκωνισμός λαϊκισμού, εκφράσθηκαν ισοπεδωτικοί χαρακτηρισμοί, ακούστηκαν ανακρίβειες και διατυπώθηκαν, με ευκολία, γενικολογίες, αοριστολογίες και απλουστεύσεις.

Σε αντιδιαστολή με το περιβάλλον που προσπάθησαν να διαμορφώσουν τα κόμματα της Αντιπολίτευσης, η Κυβέρνηση της Ν.Δ. προσήλθε στη συζήτηση με τη σοβαρότητα που επιβάλλει ο σεβασμός στους θεσμούς και στους πολίτες. Αξιοποίησε το κοινοβουλευτικό βήμα προκειμένου να ξεδιπλώσει πτυχές της κυβερνητικής πολιτικής και να παρουσιάσει το μεταρρυθμιστικό της έργο.

Ήδη, από το 1ο εξάμηνο της νέας διακυβέρνησης της Ν.Δ. αναλήφθηκαν σημαντικές νομοθετικές πρωτοβουλίες και υλοποιήθηκαν προεκλογικές δεσμεύσεις.

Ενδεικτικά:

1ον: Με τους Νόμους 3610/2007 για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και 3634/2008 για την απλοποίηση του συστήματος φορολόγησης ακίνητης περιουσίας και για την αναμόρφωση του συστήματος φορολόγησης και διακίνησης των καυσίμων συνεχίσθηκε η φορολογική μεταρρύθμιση.

2ον: Διανεμήθηκε σημαντικό κοινωνικό μέρισμα. Αυξήθηκε το Επίδομα Κοινωνικής Αλληλεγγύης (Ε.Κ.ΑΣ.), ενισχύθηκαν οι συντάξεις του ΟΓΑ, αυξήθηκε το κατώτατο επίδομα ανεργίας, χορηγήθηκε το πολυτεκνικό επίδομα και στις τρίτεκνες οικογένειες. Παράλληλα, με το Νόμο 3631/2008 συστήνεται το Εθνικό Ταμείο Κοινωνικής Συνοχής. Η δημιουργία του ενδυναμώνει το κοινωνικό δίχτυ ασφάλειας και αποτελεί την πρώτη παρέμβαση εισοδηματικής ενίσχυσης ατόμου ή νοικοκυριού με αποκλειστικό κριτήριο το εθνικό όριο της φτώχειας.

3ον: Με το Νόμο 3614/2007 για τη διαχείριση, τον έλεγχο και την εφαρμογή αναπτυξιακών παρεμβάσεων για την προγραμματική περίοδο 2007-2013, εγκαίρως, και προθύστερα από άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, προγραμματίζεται η πλήρης απορρόφηση και η αποτελεσματική χρήση των διαθέσιμων κοινοτικών πόρων.

4ον: Συνεχίζεται και εντείνεται η πολιτική των δομικών αλλαγών και των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Σε αυτή την κατεύθυνση:

Α. Η κυβέρνηση προχώρησε, με υπευθυνότητα, αποφασιστικότητα και ρεαλισμό, στην αναμόρφωση του ασφαλιστικού συστήματος. Αναμόρφωση απαραίτητη, επιτακτικά αναγκαία, κοινωνικά επιβεβλημένη. Κεντρικοί στόχοι της μεταρρύθμισης είναι η δημιουργία ενός ορθολογικού, δίκαιου και μακροχρόνια βιώσιμου ασφαλιστικού συστήματος, και η ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής, της αλληλεγγύης των γενεών και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Β. Εφαρμόζεται, με σεβασμό στην αυτοτέλεια των Πανεπιστημίων, ο Νόμος-Πλαίσιο, ολοκληρώνεται η διαβούλευση και προχωρά για ψήφιση το νομοσχέδιο για τα μεταπτυχιακά προγράμματα, έχει ήδη αποσταλλεί στα Πανεπιστήμια το πρότυπο υπόδειγμα τετραετούς οικονομικού προγραμματισμού.

Γ. Η κυβέρνηση προχώρησε στην αναμόρφωση του θεσμικού πλαισίου έρευνας και τεχνολογίας. Ο Νόμος 3653/2008 αποσκοπεί στη διαμόρφωση ενός σύγχρονου και ενιαίου θεσμικού πλαισίου για την ανάπτυξη και την προαγωγή της επιστημονικής, βασικής και εφαρμοσμένης, έρευνας και της τεχνολογίας στη χώρα μας.

Δ. Δημιουργούνται σύγχρονες και ασφαλέστερες υποδομές, προχωρούν οι δρόμοι ανάπτυξης, κυρώθηκε η σύμβαση παραχώρησης των εμπορευματικών σταθμών των λιμένων Πειραιώς και Θεσσαλονίκης.  

«Τώρα είναι η ώρα ευθύνης για όλους μας» ανέφερε χαρακτηριστικά ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κατά την κατάθεση της πρότασης δυσπιστίας. Η κυβέρνηση της Ν.Δ. έχει προ πολλού αναλάβει τις δικές της. Προωθεί τις αλλαγές και τις μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη ο τόπος. Με στρατηγικό στόχο τη βέλτιστη ικανοποίηση των αιτημάτων της κοινωνίας για οικονομική αποτελεσματικότητα και κοινωνική δικαιοσύνη. Καιρός όμως να αναλάβει και η Αντιπολίτευση τις δικές της ευθύνες!

Το ασφαλιστικό πρόβλημα στην Ελλάδα είναι βαθύτατα δομικό και οξύτατα διαρθρωτικό. Εγκολπώνονται στο σύστημα παράγοντες, ενδογενείς και εξωγενείς, που, διαχρονικά, τροφοδοτούν, αναπαράγουν, διογκώνουν και διαιωνίζουν το πρόβλημα. Οι αντοχές όμως του συστήματος περιορίζονται σοβαρά και από φαινόμενα των οποίων τα αποτελέσματα δεν έχουν γίνει ακόμη, σε πλήρη έκταση, ορατά, όπως είναι οι μακροχρόνιες δημογραφικές εξελίξεις, η ανεργία και η αδήλωτη εργασία, και η επιμήκυνση του χρόνου εκπαίδευσης. Αυτά τα στοιχεία επιδεινώνουν συνεχώς τη σχέση ισορροπίας εργαζομένων και συνταξιούχων.
Εγχώριες και διεθνείς εκθέσεις, οικονομικού και αναλογιστικού περιεχομένου, καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι το σύστημα δεν είναι βιώσιμο, με μικρές ίσως αποκλίσεις ως προς τον χρονικό ορίζοντα εκδήλωσης του προβλήματος. Συγκλίνουν στη διαπίστωση ότι η ασφαλιστική μεταρρύθμιση είναι απαραίτητη, επιτακτικά αναγκαία, κοινωνικά επιβεβλημένη.
Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, η Κυβέρνηση του κ. Κώστα Καραμανλή, προχωράει στην αναμόρφωση του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, με ουσιαστικό και ήπιο τρόπο. Βασικοί άξονες της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης είναι:
  • Η προώθηση μιας τολμηρής και αποτελεσματικής διοικητικής και οργανωτικής μεταρρύθμισης με την ενοποίηση φορέων και κλάδων με βάση συγκεκριμένα κριτήρια, όρους και προϋποθέσεις.
  • Η θεσμοθέτηση ρυθμίσεων για την προστασία της μητρότητας, όπως είναι η αύξηση του συνολικού χρόνου της άδειας μητρότητας, η ειδική παροχή προστασίας μητρότητας και η επέκταση της δυνατότητας αναγνώρισης επιπλέον πλασματικού χρόνου. 
  • Η δημιουργία κινήτρων για την παραμονή στην εργασία μέσω της αναπροσαρμογής του ποσοστού προσαύξησης των συντάξεων.
  • Η προώθηση θεσμικών καινοτομιών, όπως είναι το Κεφάλαιο Αλληλεγγύης των Γενεών για τη διασφάλιση των συντάξεων των νέων γενεών.
Είναι γεγονός ότι η αναμόρφωση του ασφαλιστικού συστήματος είναι εγχείρημα σύνθετο και απαιτητικό. Η διεθνής εμπειρία από τις μεταρρυθμίσεις σε άλλες χώρες είναι ιδιαίτερα διδακτική. Σημειώνεται σχετικά ότι από το 1990 πάνω από 17 χώρες του ΟΟΣΑ έχουν προχωρήσει σε συνταξιοδοτικές μεταρρυθμίσεις.
Σε αυτό το μεταρρυθμιστικό πλαίσιο κινείται και η Κυβέρνηση της Ν.Δ. Με τόλμη, υπευθυνότητα, αποφασιστικότητα και ρεαλισμό. Με την απαιτούμενη πολιτική βούληση και την επιβαλλόμενη κοινωνική ευθύνη και ευαισθησία.
Γιατί, όπως καταλήγει η τελευταία Έκθεση του Ιδρύματος Οικονομικών & Βιομηχανικών Ερευνών: «τα περιθώρια βελτίωσης της βιωσιμότητας και επάρκειας του συνταξιοδοτικού συστήματος υπάρχουν. Το σχετικό κόστος για την προσπάθεια κίνησης προς αυτή την κατεύθυνση είναι μεν σημαντικό, αλλά ταυτόχρονα εφικτό και μικρότερο του συνολικού και μακροχρόνιου οφέλους που θα προκύψει από την αναδιάρθρωσή του. Τα οφέλη αυτά μοιράζονται σε ολόκληρη την κοινωνία, τόσο στο άμεσο μέλλον και ανάμεσα στις υπάρχουσες γενεές, όσο και σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα, ανάμεσα στις μελλοντικές γενεές.»

Το πρόβλημα της βιωσιμότητας του Ελληνικού ασφαλιστικού συστήματος είναι βαθύτατα δομικό και οξύτατα διαρθρωτικό, χρονίζον και σοβαρό. Οι παράγοντες που τροφοδοτούν, αναπαράγουν, διογκώνουν και διαιωνίζουν το πρόβλημα είναι ενδογενείς και εξωγενείς.
  • Το ασφαλιστικό σύστημα χαρακτηρίζεται από νομοθετική πολυπλοκότητα, πολυνομία, πολυδιάσπαση και πολυκερματισμό.
  • Oι αντοχές του συστήματος περιορίζονται σοβαρά από τις μακροχρόνιες δημογραφικές εξελίξεις, όπως είναι η υπογεννητικότητα και η αύξηση του προσδοκώμενου χρόνου διαβίωσης, την ανεργία και την αδήλωτη εργασία και την επιμήκυνση του χρόνου εκπαίδευσης. Αυτά τα στοιχεία επιδεινώνουν συνεχώς τη σχέση ισορροπίας εργαζομένων και συνταξιούχων.
Αποτέλεσμα αυτών των παραγόντων είναι:
1ον: Η ραγδαία, και δυσανάλογη προς τα έσοδα, αύξηση των δαπανών του συστήματος.
2ον: Η εκτεταμένη εισφοροδιαφυγή που οδηγεί σε συρρίκνωση των πόρων της κοινωνικής ασφάλισης και σε στρεβλή λειτουργία ολόκληρης της οικονομίας.
3ον: Η αναποτελεσματική και αδιαφανής, σε ορισμένες περιπτώσεις, διαχείριση και λειτουργία των ασφαλιστικών ταμείων, οι μεγάλες διοικητικές και οργανωτικές δυσχέρειες, η κατασπατάληση πόρων, η αδυναμία ουσιαστικού ελέγχου και εποπτείας των Ταμείων.
4ον: Οι χρόνιες παθογένειες του ασφαλιστικού συστήματος. Ενδεικτικά αναφέρω:
  • Το σύστημα συντηρεί μεγάλες ανισότητες στις συντάξεις, στρεβλώσεις στο χρόνο συνταξιοδότησης, διαφοροποιήσεις στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Το σύστημα σημαδεύεται, για να δανεισθώ φράση του κου. Τήνιου, από τη συνύπαρξη «νησίδων προνομίων σε ένα πέλαγος ανεπάρκειας».
  • Το σύστημα περιέχει πλήθος ρυθμίσεων που ευνοούν και ενθαρρύνουν την πρόωρη συνταξιοδότηση.
  • Παρέχεται υπερβολικά μεγάλος αριθμός αναπηρικών συντάξεων, με αδιαφανείς διαδικασίες.
  • Χρησιμοποιείται καταχρηστικά ο θεσμός των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων.  
Το αδιέξοδο του ασφαλιστικού συστήματος το αναγνωρίζουν πολιτικές δυνάμεις και διεθνείς οργανισμοί. Εγχώριες και διεθνείς εκθέσεις, οικονομικού και αναλογιστικού περιεχομένου, καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι το σύστημα δεν είναι βιώσιμο, με μικρές ίσως αποκλίσεις ως προς τον χρονικό ορίζοντα εκδήλωσης του προβλήματος. Έτσι, πρόσφατες μελέτες, όπως αυτές του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής συγκλίνουν στη διαπίστωση ότι η ασφαλιστική μεταρρύθμιση είναι απαραίτητη, επιτακτικά αναγκαία και κοινωνικά επιβεβλημένη.
Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, η Κυβέρνηση του κ. Κώστα Καραμανλή τολμά! Υλοποιεί μία ακόμη προεκλογική της δέσμευση. Πορεύεται με υπευθυνότητα, αποφασιστικότητα και ρεαλισμό. Προχωράει στην αναμόρφωση του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, με ουσιαστικό και ήπιο τρόπο. Χωρίς ανατροπές, χωρίς να θίγει ώριμα δικαιώματα και παροχές, σε βάθος χρόνου. Με διατήρηση του δημόσιου, καθολικού, υποχρεωτικού και αναδιανεμητικού χαρακτήρα του συστήματος.
Κεντρικοί στόχοι της μεταρρύθμισης του ασφαλιστικού συστήματος είναι:
  • Η δημιουργία ενός σύγχρονου, ορθολογικού, δίκαιου και μακροχρόνια βιώσιμου ασφαλιστικού συστήματος.
  • Η ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής, της αλληλεγγύης των γενεών και της κοινωνικής δικαιοσύνης, διορθώνοντας αδικίες και αντιμετωπίζοντας στρεβλώσεις που λειτουργούν τελικά σε βάρος του συνόλου των ασφαλισμένων.
Είναι γεγονός ότι η αναμόρφωση του ασφαλιστικού συστήματος είναι εγχείρημα σύνθετο και κοινωνικά ευαίσθητο. Για το λόγο αυτό ευνοεί τη ρητορεία και τον αποπροσανατολισμό. Κατεστημένες νοοτροπίες, εδραιωμένες συμπεριφορές, κομματικές ή συντεχνιακές σκοπιμότητες και ξεπερασμένες λογικές αντιστέκονται στην προσπάθεια που καταβάλλει η Κυβέρνηση. Μεταξύ αυτών και το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης που ζητά απόσυρση του νομοσχεδίου.
Θα μου επιτρέψετε να σχολιάσω αυτή την τοποθέτηση δανειζόμενος απόσπασμα από το πιο πρόσφατο βιβλίο του κου. Γιαννίτση, τέως Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Χαρακτηριστικά αναφέρει: «Αν ο πολιτικός χώρος μου ήθελε πράγματι να δώσει λύση, το θέμα θα προχωρούσε. Αν δεν ήθελε, δεν θα μπορούσε να προχωρήσει, όπως και συνέβη….Ο προοδευτικός χώρος αρνείται να αντιμετωπίσει τα δύσκολα προβλήματα της σύγχρονης πραγματικότητας. Εγκαταλείπει όλες τις κρίσιμες αποφάσεις στον συντηρητικό χώρο, και αυτό δεν αφορά μόνο το ασφαλιστικό. Αφορά τα περισσότερα μεγάλα ζητήματα που απαιτούν θυσίες σήμερα προκειμένου να εξασφαλιστεί ένα καλύτερο μέλλον…»
Πράγματι, η αδράνεια είναι φυγόπονη επιλογή ανευθυνότητας. Η ασφαλιστική μεταρρύθμιση όμως απαιτεί πολιτική βούληση, επιβάλλει κοινωνική ευθύνη και ευαισθησία. Αυτή η κυβέρνηση, η κυβέρνηση της Ν.Δ. τολμά να προχωρήσει στη μεταρρύθμιση που προσαρμόζει το ασφαλιστικό σύστημα στις σύγχρονες ανάγκες. Αυτή είναι και η πραγματική προοδευτική αντίληψη.