Tags Posts tagged with "Συνέντευξη"

Συνέντευξη

Δεν είναι θετικό το ότι έκλεισε η τρίτη αξιολόγηση;

Το κλείσιμό της στο τέλος Ιανουαρίου αποτελεί προϋπόθεση για την ολοκλήρωση του τρέχοντος μνημονίου.

Αν όμως αυτό είναι θετικό και για τους πολίτες, θα αξιολογηθεί όταν δημοσιοποιηθεί όλο το περιεχόμενο της επιτευχθείσας τεχνικής συμφωνίας.

Διότι εκτός του ότι πρόκειται για την αξιολόγηση των πλειστηριασμών, φαίνεται να είναι μία ακόμη αξιολόγηση Κυβερνητικών υποχωρήσεων, με κρίσιμα θέματα να μεταφέρονται για το μέλλον, «σπρώχνοντας το τενεκεδάκι λίγο πιο κάτω».

Η αξιολόγηση όμως έκλεισε χωρίς νέα δημοσιονομικά μέτρα για το 2018;

Προφανώς εννοείτε χωρίς ακόμη πιο νέα. Γιατί μόνιμα νέα μέτρα λιτότητας, ύψους 1,9 δισ. ευρώ, θα υπάρξουν. Μέτρα τα οποία ναι μεν έχουν ψηφιστεί, αλλά οι πολίτες δεν τα έχουν ακόμη βιώσει στην καθημερινότητά τους. Μέτρα όπως είναι οι νέες περικοπές στο ενιαίο μισθολόγιο, οι πρόσθετες περικοπές στις συντάξεις και στα οικογενειακά επιδόματα, η κατάργηση φοροαπαλλαγών, η περαιτέρω μείωση του επιδόματος θέρμανσης, η επέκταση της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης, ο φόρος διαμονής, οι πρόσθετες επιβαρύνσεις στις ασφαλιστικές εισφορές.

Δυστυχώς, το κατά μέσο όρο διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών θα συρρικνωθεί και το 2018, ενώ θα συνεχιστούν οι κατασχέσεις περιουσιών και οι πλειστηριασμοί ακινήτων.

Η ολοκλήρωση της τρίτης αξιολόγησης μας οδηγεί σε «καθαρή έξοδο από τα μνημόνια» όπως υποστηρίζει το Μέγαρο Μαξίμου;

«Καθαρή» έξοδος από τα μνημόνια δεν μπορεί να υπάρξει με νέα μέτρα λιτότητας ύψους 5,1 δισ. ευρώ μετά το 2018 και με δέσμευση για υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για μακρά περίοδο.

Ούτε μπορεί να υπάρξει αν η υλοποίηση των αναγκαίων παρεμβάσεων για τη ρύθμιση του χρέους, η οποία έχει μετατεθεί για μετά το καλοκαίρι του 2018, συνοδευτεί από έναν αυστηρό μηχανισμό επιτήρησης και εποπτείας, απλώς με άλλον «τίτλο».

Για τους λόγους αυτούς, ο όρος «καθαρή έξοδος» αποσύρεται σιγά-σιγά από το δημόσιο διάλογο.

Σε κάθε περίπτωση, μετά το τέλος του τρέχοντος προγράμματος η χώρα πρέπει να δανείζεται από τις αγορές με λογικά επιτόκια. Με τα σημερινά δεδομένα, αυτό δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα συμβεί. Με αποτέλεσμα την ανάγκη δημιουργίας σημαντικού ταμειακού αποθέματος, εις βάρος όμως της πραγματικής οικονομίας.

Την πρόβλεψη του προϋπολογισμού για ανάπτυξη 1,6% φέτος πως τη σχολιάζετε;

Ακόμη και αν αυτή η αναιμική ανάπτυξη επιτευχθεί, κάτι για το οποίο εγείρονται αμφιβολίες μετά την πρόσφατη δημοσιοποίηση των στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ, θα πρόκειται για αποτυχία. Διότι ο στόχος που είχε τεθεί ήταν για ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης ύψους 2,7%.

Που οφείλεται όμως αυτή η μεγάλη απόκλιση, την ίδια περίοδο μάλιστα που οι εκτιμήσεις για τον ευρωπαϊκό ρυθμό ανάπτυξης συνεχώς αναθεωρούνται επί τα βελτίω; Στη συνειδητή επιλογή της Κυβέρνησης να υπερφορολογήσει τους πολίτες, στην αδυναμία υλοποίησης αναπτυξιακών μεταρρυθμίσεων και προσέλκυσης επενδύσεων, και στη συρρίκνωση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία με τη διευρυμένη εσωτερική στάση πληρωμών.

Επιβεβαιώνεται έτσι ότι η Κυβέρνηση, αφού «κατρακύλησε» την οικονομία και πάλι στην ύφεση την περίοδο 2015-2016, αδυνατεί να την οδηγήσει στη βιώσιμη ανάπτυξη.

Με τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας τι πρέπει να γίνει;

Η αντιμετώπιση του ζητήματος των πλειστηριασμών πρέπει να συνδυάζει την κοινωνική ευαισθησία με την κοινωνική ευθύνη, στη βάση της ισονομίας και της συντεταγμένης δικαιοσύνης.

Η ΝΔ, στο τέλος του 2014, παρέδωσε θεσμικό πλαίσιο προστασίας της πρώτης κατοικίας από πλειστηριασμούς. Η σημερινή Κυβέρνηση, αφού εξαπάτησε τους πολίτες με προεκλογικές υποσχέσεις για «σεισάχθεια» και για «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη», τροποποίησε τις ρυθμίσεις, με αποτέλεσμα να υφίσταται μεταγενέστερα προστασία για το 60% των περιπτώσεων του προηγούμενου πλαισίου. Ενώ, από 1η Ιανουαρίου 2018, ακολουθώντας την καινούργια Κυβερνητική λογική ότι «οι πλειστηριασμοί είναι ευλογία», δεν υπάρχει κανένα πλαίσιο προστασίας για την πρώτη κατοικία.

Η Νέα Δημοκρατία πιστεύει ότι πρέπει να προχωρήσουν οι πλειστηριασμοί για τους «στρατηγικούς κακοπληρωτές» και για μεγάλες περιουσίες, ακόμη και αν κάποιοι από αυτούς έχουν βρει «καταφύγιο» στο Νόμο Κατσέλη, προστατεύοντας όμως την λαϊκή πρώτη κατοικία. Ειδικά όταν το κατά μέσο όρο διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών, κυρίως των ασθενέστερων οικονομικά στρωμάτων, εξαιτίας της επιλογής της Κυβέρνησης να τους υπερφορολογήσει, συνεχίζει να βαίνει μειούμενο.

Και είναι ευθύνη της Κυβέρνησης αυτό να το διασφαλίσει.

Η Κυβέρνηση κατάφερε, για 2η χρονιά, να μοιράσει κοινωνικό μέρισμα. Αυτό δεν δείχνει ότι έχει κοινωνικό πρόσημο η πολιτική της;

Αυτό δεν δικαιούται να το υποστηρίζει Κυβέρνηση η οποία έχει επιβάλλει 27 νέους – κυρίως έμμεσους – φόρους και έχει προχωρήσει σε 21 περικοπές συντάξεων και κοινωνικών επιδομάτων.

Η οποία, αφού υλοποίησε αυτή την προβληματική συνταγή ισοπέδωσης όλων προς τα κάτω, με μόνιμα μέτρα λιτότητας ύψους 14,5 δισ. ευρώ, έρχεται να παρουσιάσει ένα δήθεν φιλολαϊκό πρόσωπο, αποδίδοντας εφάπαξ υποπολλαπλάσιο κοινωνικό μέρισμα.

Οι πολίτες έχουν αντιληφθεί πλέον την Κυβερνητική υποκρισία και τον τυχοδιωκτισμό. Γιατί τα έχουν βιώσει, με πολύ οδυνηρό τρόπο.

Προϋπόθεση ωστόσο για να αλλάξει το κλίμα, όπως λέτε, είναι οι εκλογές. Βλέπετε κάλπες και πότε; Γιατί εδώ έχουμε τον πρωθυπουργό σφιχταγκαλιασμένο με τον κυβερνητικό εταίρο του κ. Καμμένο…

Πράγματι, με μόνη συγκολλητική ουσία την «αγάπη για την καρέκλα», οι κυβερνητικοί εταίροι, χωρίς ιδεολογικές σταθερές και ηθικές αναστολές, κάνουν τα πάντα προκειμένου να κρατηθούν, όσο μπορούν περισσότερο, στην εξουσία.

Σύντομα όμως θα βρεθούν αντιμέτωποι με τα οικονομικά και κοινωνικά αδιέξοδα που η πολιτική τους δημιουργεί, αφού τα προβλήματα συσσωρεύονται και μεγεθύνονται.

Και τότε η προσφυγή στις κάλπες θα είναι αναπόφευκτη, ώστε να υπάρξει μια νέα, μεταρρυθμιστική, φιλελεύθερη με κοινωνικά χαρακτηριστικά, αξιόπιστη και συνεκτική Κυβέρνηση.

Κύριε Σταϊκούρα, έχετε θητεύσει στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και πετύχατε το 2013 το πρώτο πρωτογενές πλεόνασμα μέσα στο Μνημόνιο. Το ερώτημα είναι αν μπορεί η ελληνική οικονομία να δημιουργεί πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ ως το 2022, όπως είναι η δέσμευση που έχει υπογράψει η Κυβέρνηση.

Η επίτευξη αυτού του ύψους πρωτογενών πλεονασμάτων θα ήταν εφικτή αν η οικονομία αναπτυσσόταν με τους ρυθμούς μεγέθυνσης που εκτιμούσαν οι δανειστές το 2014 για τα επόμενα χρόνια. Και μάλιστα χωρίς τα πολλά δισεκατομμύρια ευρώ νέα μέτρα λιτότητας που ελήφθησαν μεταγενέστερα, εξαιτίας της επιστροφής της οικονομίας στην ύφεση.

Σήμερα όμως η οικονομία, μετά από ύφεση δύο ετών, επανέρχεται με ασθενή δυναμική και οι πολίτες με χαμηλότερο διαθέσιμο εισόδημα, με αποτέλεσμα η επίτευξη αυτών των δημοσιονομικών στόχων να στηρίζεται σε νέα μέτρα, φοροκεντρικής λιτότητας, που επιβαρύνουν την μακροοικονομική πορεία της χώρας.

Ενδεικτικά και μόνο για το τρέχον έτος, ο εκτιμώμενος ρυθμός οικονομικής μεγέθυνσης «ψαλιδίστηκε» στο 1,6%, από αρχική πρόβλεψη για 2,7%.

Με αποτέλεσμα, ενώ αναθεωρούνται επί τα βελτίω οι προβλέψεις για τον ευρωπαϊκό ρυθμό ανάπτυξης, η Ελλάδα να ακολουθεί την αντίθετη πορεία, αποτελώντας την μοναδική «αρνητική αναπτυξιακή έκπληξη».

Προφανώς, αυτή η οικονομική απόκλιση δεν μπορεί να συνεχισθεί.

 

Η Κυβέρνηση όμως, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, υπερκαλύπτει τους δημοσιονομικούς στόχους.

Τους υπερκαλύπτει, αλλά πως; Δικαιολογείται η όποια θριαμβολογία; Η απάντησή μου είναι αρνητική. Και τούτο, για 3 συγκεκριμένους λόγους.

Ο πρώτος είναι, όπως ήδη σας ανέφερα, ότι η υπέρβαση των δημοσιονομικών στόχων οδήγησε την οικονομία σε υστέρηση έναντι των αναπτυξιακών στόχων. Επέφερε τεράστιο κόστος στην πραγματική οικονομία.

Ο δεύτερος είναι ότι η υπέρβαση των στόχων οφείλεται, κυρίως, στην ανελέητη φορολογική και ασφαλιστική επιδρομή επί των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων, στα αναγκαστικά μέτρα είσπραξης από 1.000.000 πολίτες και στη διευρυμένη εσωτερική στάση πληρωμών, σε αναπτυξιακά κρίσιμους και κοινωνικά σημαντικούς τομείς.

Και ο τρίτος είναι ότι η υπέρβαση των στόχων δεν οφείλεται στη συρρίκνωση της φοροδιαφυγής, αφού οι επιδόσεις της Κυβέρνησης στο συγκεκριμένο πεδίο είναι από ανύπαρκτες έως πενιχρές. Σύμφωνα μάλιστα με πρόσφατα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η αύξηση των φόρων την τελευταία διετία, διεύρυνε την «απώλεια εσόδων από ΦΠΑ», δηλαδή διόγκωσε τη φοροδιαφυγή.

Αυτά τα στοιχεία είναι, μάλλον, για βαθύ προβληματισμό και αναθεωρήσεις πολιτικών.

Πολλοί οικονομικοί αναλυτές επισημαίνουν την υστέρηση των εσόδων από το φόρο εισοδήματος λέγοντας ότι οι φορολογούμενοι δεν μπορούν πια να αποκριθούν. Από την άλλη πλευρά η Κυβέρνηση λέει ότι έχει πολλαπλάσια έσοδα από τα ασφαλιστικά ταμεία και ότι και το 2018 θα ξεπεράσει το στόχο για πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ. Που βρίσκεται η αλήθεια κατά τη γνώμη σας;

Πράγματι, η φοροδοτική ικανότητα των πολιτών έχει εξαντληθεί. Απόδειξη; Οι συνολικές ληξιπρόθεσμες οφειλές των πολιτών προς την εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία αγγίζουν πλέον τα 130 δισ. ευρώ, αυξημένες κατά 50% από το 2014.

Παρά ταύτα, η Κυβέρνηση βασίζει την επίτευξη του δημοσιονομικού στόχου την επόμενη χρονιά στην ίδια «συνταγή»: σε νέα μέτρα λιτότητας, ύψους 1,9 δισ. ευρώ το 2018. Μέτρα τα οποία θα συρρικνώσουν ακόμη περισσότερο το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών, θα διογκώσουν το ιδιωτικό χρέος και θα οδηγήσουν, για ακόμη μία φορά, σε αποκλίσεις από τους αναπτυξιακούς στόχους.

Ακούμε συχνά την σκληρή κριτική που κάνετε για το πλαίσιο της υπερφορολόγησης. Τι θα κάνει για αυτό το θέμα η ΝΔ αν γίνει Κυβέρνηση και πως θα εξασφαλίσει την συγκατάθεση των Ευρωπαίων;

Ασκούμε κριτική διότι η επιλογή της Κυβέρνησης, με την ανοχή των δανειστών, να υπερφορολογήσει τους πολίτες προκειμένου να πετύχει τους στόχους για τα πρωτογενή πλεονάσματα, έχει αποδειχθεί οικονομικά αναποτελεσματική και κοινωνικά άδικη.

Εμείς πιστεύουμε σε μία δημοσιονομική πολιτική που θα εδράζεται στη σταδιακή μείωση της φορολόγησης νοικοκυριών και επιχειρήσεων. Για την υλοποίηση αυτής της πολιτικής, εκτός των στοχευμένων παρεμβάσεων στο πεδίο των πρωτογενών δαπανών, όπου υπάρχουν περιθώρια χωρίς απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, θα εφαρμοστεί μια νέα ρήτρα μεταρρυθμίσεων, με σκοπό την επίτευξη υψηλότερων ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης σε σχέση με τις σημερινές εκτιμήσεις των θεσμών (1%), που θα προσεγγίζουν ή/και θα υπερβαίνουν την αναπτυξιακή δυναμική που καταγραφόταν στις δικές τους εκθέσεις το 2014 (1,9%). Η αύξηση του πλούτου θα οδηγήσει στη βελτίωση της βιωσιμότητας του χρέους, και αυτή με τη σειρά της, στη σταδιακή μείωση του στόχου για τα πρωτογενή πλεονάσματα.

Η επίτευξη των νέων, πιο ρεαλιστικών πλεονασμάτων θα επιτυγχάνεται μέσω της αυτοτροφοδοτούμενης αναπτυξιακής διαδικασίας, χωρίς τη λήψη πρόσθετων μέτρων λιτότητας. Ενώ παράλληλα, ο δημοσιονομικός χώρος που θα δημιουργηθεί, θα χρησιμοποιηθεί, σταδιακά, για περαιτέρω μειώσεις φορολογικών συντελεστών.

Προς την κατεύθυνση αυτή κινηθήκαμε την περίοδο 2013-2014. Το ρεαλιστικό αυτό σχέδιο είναι επιστημονικά τεκμηριωμένο.

Η Κυβέρνηση όμως, και με τη διανομή μερίσματος, υποστηρίζει ότι στηρίζει τα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα.

Η Κυβέρνηση χωρίς ιδεολογικές σταθερές και πολιτικές συνέχειας, κάθε φορά λέει ότι θεωρεί πως τη συμφέρει. Αφού έχει επιβάλλει 27 νέους φόρους, έχει προχωρήσει σε 21 περικοπές συντάξεων και κοινωνικών επιδομάτων, έχει μειώσει 2 φορές το αφορολόγητο, έχει αυξήσει περισσότερο τους κοινωνικά πιο άδικους έμμεσους φόρους, έχει δημιουργήσει τη γενιά των 360 ευρώ, έχει επιβάλλει μόνιμα μέτρα ύψους 14,5 δισ. ευρώ αποδίδοντας εφάπαξ υποπολλαπλάσιο κοινωνικό μέρισμα, προσπαθεί να διατηρήσει επαφή με τις ασυνάρτητες μεγαλοστομίες του παρελθόντος, ρίχνοντας χρυσόσκονη σε «ψευδογλυκίσματα».

Η αλήθεια είναι ότι με τη συνολική πολιτική της όχι μόνο δεν ενισχύει τα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα, αλλά κάνει τους φτωχούς φτωχότερους και περισσότερους.

Θεωρείτε πιθανή μία καθαρή έξοδο (clean exit) από το Μνημόνιο τον Αύγουστο του 2018;

Δεν μπορεί να υπάρξει καθαρή έξοδος με νέα μέτρα λιτότητας ύψους 5,1 δισ. ευρώ τα οποία θα εφαρμοσθούν μετά το 2018 και με δέσμευση για υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για μακρά περίοδο.

Ούτε επί της ουσίας μπορεί να υπάρξει αν η υλοποίηση των ουσιαστικών παρεμβάσεων για τη ρύθμιση του χρέους, η οποία έχει μετατεθεί για μετά το καλοκαίρι του 2018, συνοδευτεί με έναν αυστηρό μηχανισμό επιτήρησης και εποπτείας, με άλλον «τίτλο».

Για την Μάνδρα Αττικής ευθύνεται μόνο η σημερινή Κυβέρνηση; Εσείς δεν έχετε ευθύνη, όπως και οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ;

Η Κυβέρνηση – μαζί με την Αυτοδιοίκηση – έχουν την αποκλειστική ευθύνη για την αδυναμία διαχείρισης της κρίσης που προέκυψε.

Οι διαχρονικές αδυναμίες του συστήματος αντιμετώπισης φυσικών καταστροφών και ακραίων φαινομένων, δεν αποτελεί άλλοθι για την Κυβέρνηση και την Αυτοδιοίκηση.

Ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, πέρα από τα συγκεκριμένα ερωτήματα που θέσαμε ώστε να διερευνηθούν τυχόν ευθύνες, προσπαθήσαμε να βοηθήσουμε, στο μέτρο του δυνατού, για να αντιμετωπισθεί αυτή η πρωτοφανής τραγωδία: κινητοποιήσαμε εθελοντές και οργανωτικό μηχανισμό, ζητήσαμε, μέσω του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, να υποστηριχθεί το αίτημα της χώρας για πρόσβαση σε πόρους από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Αλληλεγγύης, συγκροτήθηκε ειδική επιστημονική επιτροπή για να μελετήσει σε βάθος το πρόβλημα και να προτείνει συγκεκριμένες λύσεις και παρεμβάσεις.

Αυτά πράξαμε εμείς ως υπεύθυνη πολιτική δύναμη.

Η Κυβέρνηση κάνει λόγο για καθαρή έξοδο από τα Μνημόνια τον Αύγουστο του 2018. Συμμερίζεστε αυτή την άποψη;

Η κυβέρνηση ας αφήσει στην άκρη τις λεκτικές ακροβασίες και τα επικοινωνιακά περιτυλίγματα, γιατί η πρόσκρουση με την πραγματικότητα θα είναι, και πάλι, οδυνηρή.

Ουσιαστικά, δεν μπορεί να υπάρξει καθαρή έξοδος με νέα μέτρα λιτότητας ύψους 5,1 δισ. ευρώ μετά το 2018 και με δέσμευση για υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για μακρά περίοδο.

Ούτε μπορεί να υπάρξει αν η αναγκαία ρύθμιση για τη μείωση του χρέους, η οποία έχει μετατεθεί για μετά το καλοκαίρι του 2018, συνοδευθεί με έναν αυστηρό μηχανισμό επιτήρησης και εποπτείας με άλλον «τίτλο».

Τουλάχιστον όμως, όπως ισχυρίζεται η Κυβέρνηση, υπάρχει επιστροφή στην κανονικότητα.

Αλήθεια, μπορεί να υπάρξει επιστροφή στην κανονικότητα όταν υφίστανται ακόμη κεφαλαιακοί περιορισμοί; Όταν συνεχίζει να υποχωρεί η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας; Όταν επιβάλλονται νέοι φόροι και πρόσθετες περικοπές στις συντάξεις; Όταν ενισχύεται η «φυγή επιστημόνων» στο εξωτερικό; Όταν η μερική απασχόληση κερδίζει συνεχώς «έδαφος»; Όταν διογκώνονται οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των ιδιωτών; Όταν υφίσταται εσωτερική στάση πληρωμών του δημοσίου; Όταν οι καταθέσεις νοικοκυριών και επιχειρήσεων έχουν μειωθεί σημαντικά και δεν επιστρέφουν ουσιαστικά στο τραπεζικό σύστημα; Όταν η χώρα παραμένει «απούσα» από το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης;

Είναι προφανές ότι η «επιστροφή στην κανονικότητα» είναι η νέα Κυβερνητική αυταπάτη.

Οι εξελίξεις στη Γερμανία σε τι βαθμό πιστεύετε ότι θα επηρεάσουν την τρίτη αξιολόγηση και την έξοδο από το πρόγραμμα;

Σίγουρα, οι εξελίξεις δημιουργούν προβληματισμό, όχι μόνο στο πεδίο της οικονομίας, αλλά και σε άλλα κρίσιμα για τη χώρα ζητήματα (π.χ. διαχείριση προσφυγικού/μεταναστευτικού προβλήματος, σχέσεις με την Τουρκία κ.α.)

Εύχομαι σύντομα να υπάρξει θετική διέξοδος. Αυτό θα είναι θετικό τόσο για την Ευρώπη όσο και για την Ελλάδα.

Ο Προϋπολογισμός που συζητάτε στη Βουλή εκτιμάτε ότι «θα βγει» ή θα χρειαστεί να αναθεωρηθεί;

Οι 2 τελευταίοι Προϋπολογισμοί έχουν αποτύχει στους στόχους για την μεγέθυνση της οικονομίας και έχουν επιτύχει στους δημοσιονομικούς στόχους.

Τι σημαίνει αυτό; Ότι η επίτευξη υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων, πέραν των στόχων που έχουν τεθεί, οφείλεται, κυρίως, στη συνειδητή επιλογή της Κυβέρνησης να υπερφορολογήσει τους πολίτες, κάτι που επηρεάζει αρνητικά την ανάπτυξη.

Νοικοκυριά των οποίων η φοροδοτική ικανότητα έχει εξαντληθεί, αφού οι συνολικές ληξιπρόθεσμες οφειλές τους προς την εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία αγγίζουν πλέον τα 130 δισ. ευρώ, αυξημένες κατά 50% από το 2014.

Αφήστε δε που γίνονται και 6.000 νέες κατασχέσεις την ημέρα.

Δυστυχώς, η ίδια συνταγή προβλέπεται και για το 2018, καθιστώντας και πάλι αισιόδοξες τις μακροοικονομικές προβλέψεις.

Μα η Κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι δεν θα υπάρχουν νέα μέτρα το 2018. Θα ψηφιστούν νέα μέτρα;

Πράγματι, η Κυβέρνηση στον Προϋπολογισμό, «βαπτίζοντας το κρέας ψάρι», ισχυρίζεται ότι «θα εφαρμοστούν συμπληρωματικές δράσεις» και «θα υπάρξουν διαρθρωτικές παρεμβάσεις» το 2018.

Αποκρύπτει όμως ότι αυτές είναι νέα μέτρα λιτότητας για τους πολίτες, ύψους 1,9 δισ. ευρώ. Μέτρα τα οποία ναι μεν έχουν ψηφιστεί, αλλά οι πολίτες δεν τα έχουν ακόμη βιώσει στην καθημερινότητά τους. Μέτρα όπως είναι οι νέες περικοπές στο ενιαίο μισθολόγιο, οι πρόσθετες περικοπές στις συντάξεις και στα οικογενειακά επιδόματα, η κατάργηση φοροαπαλλαγών, η περαιτέρω μείωση του επιδόματος θέρμανσης, η αύξηση των συντελεστών ΦΠΑ και στα άλλα νησιά, η επέκταση της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης, ο φόρος διαμονής, οι πρόσθετες επιβαρύνσεις στις ασφαλιστικές εισφορές.

Σύντομα, δυστυχώς για ακόμη μία φορά, θα τα αντιληφθούν με πολύ επώδυνο τρόπο, οι πολίτες.

Τα ψέματα όμως έχουν «κοντά ποδάρια».

Η Κυβέρνηση πληρώνει, έστω και με καθυστέρηση, ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου. Γιατί την κατηγορείτε ότι δεν ενισχύει τη ρευστότητα στην οικονομία;

Διότι την ίδια στιγμή που πληρώνει ορισμένες οφειλές, δημιουργεί περισσότερες νέες. Με αποτέλεσμα αυτές να είναι αυξημένες το Σεπτέμβριο, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, κατά 17% από το τέλος του 2014, παρά τις εκταμιεύσεις δόσεων του δανείου για την αποπληρωμή τους, ύψους 4,3 δισ. ευρώ.

Με την πλήρη εκκαθάρισή τους να έχει παραπεμφθεί στις «αριστερές καλένδες», αφού σύμφωνα με τον Προϋπολογισμό, απλώς «αναμένεται η περαιτέρω μείωσή τους εντός του 2018».

Η Κυβερνητική ανικανότητα και αναποτελεσματικότητα αποκαλύπτεται και σε αυτό το πεδίο.

Κύριε Σταϊκούρα, η συμμετοχή των 200.000 και πλέον πολιτών στις εκλογές του νέου φορέα της κεντροαριστεράς είναι μήνυμα και για τη ΝΔ; Η εκλογή της Φώφης Γεννηματά επηρεάζει την στρατηγική της ΝΔ για διεύρυνση προς το κέντρο; 

Η ΝΔ, από τη γέννησή της, έχει σταθερή ιδεολογική «πλεύση».

Η ΝΔ είναι και θα είναι κόμμα πατριωτικό, δημοκρατικό, φιλελεύθερο, κοινωνικό και ριζοσπαστικό, με βαθιές ρίζες στις λαϊκές δυνάμεις.

Άλλα πολιτικά κόμματα αρμενίζουν ιδεολογικοπολιτικά με «βάρκα την ελπίδα».

Βεβαίως η ΝΔ παρακολουθεί και αναλύει τα συμβαίνοντα στο πολιτικό πεδίο, αλλά δεν ετεροκαθορίζεται. Εμπλουτίζει διαρκώς το δυναμικό της, με δημιουργικές και πολιτικά ευπρεπείς δυνάμεις του κεντρώου χώρου.