Tags Posts tagged with "Προϋπολογισμός"

Προϋπολογισμός

Η σημερινή κατάσταση της χώρας χαρακτηρίζεται από οικονομικό τέλμα, κοινωνική μιζέρια, θεσμική παρακμή και κυβερνητική αποσύνθεση. Και αυτά δεν κρύβονται ούτε με “αριστερή χρυσόσκονη”, ούτε με “λάσπη στον ανεμιστήρα”, ούτε μένοντας “κεκλεισμένων των θυρών”.

Και είναι γεγονός ότι έχουμε να κάνουμε με έναν Πρωθυπουργό άβουλο, αδύναμο, απλό θεατή σε συνεχείς παραστάσεις του κυβερνητικού θιάσου, που ο ίδιος όμως έχει δημιουργήσει.


Ακούστε τη συνέντευξη εδώ.

Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, αναφορικά με τις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Δημοσίου, έκανε την ακόλουθη δήλωη:

«Η Κυβέρνηση απέτυχε να μειώσει, πόσο μάλλον να εκκαθαρίσει τις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Δημοσίου».

Πλήρης Δήλωση

«Η ‘Εκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, επιβεβαιώνει την απόλυτη ανικανότητα της Κυβέρνησης να εκκαθαρίσει τις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Δημοσίου. Συγκεκριμένα, με βάση τα τελευταία δημοσιοποιημένα στοιχεία της Κυβέρνησης:

1ον . Οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Δημοσίου παραμένουν σταθερά υψηλές. Υπενθυμίζεται ότι στο τέλος του 2012, η προηγούμενη Κυβέρνηση δημιούργησε το θεσμικό και λειτουργικό πλαίσιο για την σταδιακή εξόφλησή τους. Πλαίσιο που ισχύει και εφαρμόζεται, με προσαρμογές, μέχρι και σήμερα. Το αποτέλεσμα ήταν οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Δημοσίου, από περίπου 9,6 δισ. ευρώ στο τέλος του 2012, να μειωθούν θεαματικά μέσα σε 2 χρόνια, και συγκεκριμένα κατά σχεδόν 6 δισ. ευρώ, στα 3,8 δισ. ευρώ. Δυστυχώς όμως, από τον Ιανουάριο του 2015, η κατάσταση άλλαξε. Έτσι, παρά το γεγονός ότι εκταμιεύθηκαν περισσότερα από 7 δισ. ευρώ από δόσεις της δανειακής σύμβασης για την αποπληρωμή τους, οι υποχρεώσεις παραμένουν αδικαιολόγητα υψηλές, ξεπερνώντας σήμερα τα 3 δισ. ευρώ (σχεδόν στο ύψος του 2014). Η Κυβέρνηση απέτυχε να μειώσει τις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις.

2ον . Η πλήρης εκκαθάρισή των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων έχει πια παραπεμφθεί στις καλένδες. Και αυτό παρά το γεγονός ότι η αρχική πρόβλεψη για πλήρη αποπληρωμή τους ήταν για το τέλος του 2016. Το χρονικό αυτό όριο μετατέθηκε, εξαιτίας της κυβερνητικής ανικανότητας, αρχικά για τον Ιούνιο του 2017 και στη συνέχεια για τον Αύγουστο του 2018. Μάλιστα, ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών, στις 19 Μαρτίου, “δεσμευόταν ότι το υπόλοιπο των ληξιπρόθεσμων θα έχει μηδενιστεί μέχρι το τέλος του προγράμματος”. Τελικά και αυτή η κυβερνητική διαβεβαίωση διαψεύστηκε. Η Κυβέρνηση απέτυχε να εκκαθαρίσει τις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις.

Σημειώνεται, δε, ότι η αποπληρωμή τους πλέον βασίζεται αποκλειστικά στα υπερ-πλεονάσματα (και άρα στην υπερ-φορολόγηση των πολιτών), αφού δεν υπάρχουν πια διαθέσιμοι πόροι από το Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης.

Η μη εκκαθάριση των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Δημοσίου καταδεικνύει την αναποτελεσματικότητα της Κυβέρνησης και συνιστά μία ακόμη αποτυχία του προγράμματος. Επιβεβαιώνεται για άλλη μια φορά η ανάγκη επείγουσας αλλαγής οικονομικής πολιτικής, ώστε να ενισχυθεί με ρευστότητα η πραγματική οικονομία».

Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Τον Δεκέμβριο του 2013, με απόφαση του Υπουργείου Οικονομικών, άνοιξε ειδικός λογαριασμός στην Τράπεζα της Ελλάδος με σκοπό να συγκεντρώνονται σε αυτόν χρηματικά ποσά τα οποία προέρχονταν από εγκληματικές δραστηριότητες κατά του Ελληνικού Δημοσίου.

Κίνητρο για τους δυνάμει καταθέτες ήταν να διεκδικήσουν από τη Δικαιοσύνη καλύτερη αντιμετώπιση στις υποθέσεις που εκκρεμούσαν σε βάρος τους από την παράνομη δραστηριότητά τους. Τον Ιούνιο του 2014, μάλιστα, η τότε Κυβέρνηση, με το Ν. 4270/2014, προέβλεψε τα ανωτέρω ποσά να κατευθύνονται για τη χρηματοδότηση δράσεων που αφορούν την εκπαίδευση, την έρευνα, την υγεία ή την κοινωνική αλληλεγγύη. Αποτέλεσμα αυτής της πρωτοβουλίας, η οποία σημειώνεται ότι ακολουθείται ως συνήθης πρακτική σε πολλές χώρες της Ευρώπης, ήταν, μέχρι το τέλος του 2014, να συγκεντρωθούν 34,3 εκατ. ευρώ (7,5 εκατ. ευρώ το 2013 και 26,8 εκατ. ευρώ το 2014).

Από την ανάληψη της διακυβέρνησης από τους ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και παρά τις συνεχείς κοινοβουλευτικές ερωτήσεις μας (25.10.2016, 15.02.2017, 08.05.2018, 23.07.2018) δεν έχει δοθεί καμία απάντηση από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Οικονομικών για τα ποσά που ετησίως συγκεντρώνονται στον εν λόγω λογαριασμό. Ούτε πώς αυτά αξιοποιούνται.

Πριν από λίγες μέρες, στη Διαύγεια δημοσιεύθηκε ξαφνικά μια απόφαση του Υπουργείου Οικονομικών, σύμφωνα με την οποία τα εισπραχθέντα ποσά στο συγκεκριμένο λογαριασμό ανέρχονται σε μόλις 24.000 ευρώ για ολόκληρο το 2018!

Και μόνο η σύγκριση των δύο περιόδων αποκαλύπτει τη διαφορά της πολιτικής βούλησης, του σχεδίου και της αποτελεσματικότητας των δύο Κυβερνήσεων στο πεδίο της αξιοποίησης πόρων από την καταπολέμηση της διαφθοράς.

Στον συνεχή αυτό αγώνα, εμείς μέχρι στιγμής έχουμε κερδίσει στη βούληση, το σχέδιο και την αποτελεσματικότητα. Η Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ κέρδισε μόνο στα λόγια».

Με αφορμή τη συζήτηση του τελευταίου Προϋπολογισμού της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, είναι μια ευκαιρία να αποσαφηνίσουμε κρίσιμα ερωτήματα για την πορεία της οικονομίας και της χώρας.

Ερώτημα 1ο: Η χώρα βγήκε από το μνημόνιο όπως υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ ή βγήκε από το πρόγραμμα όπως υποστηρίζει η Νέα Δημοκρατία;

Απάντηση: Η χώρα βγήκε τυπικά από το 3ο αχρείαστο πρόγραμμα, στο οποίο την οδήγησαν η ανευθυνότητα και ο τυχοδιωκτισμός του 1ου εξαμήνου του 2015, αλλά δεν έχει βγει ουσιαστικά από το μνημόνιο. Η Κυβέρνηση, σε αντιδιαστολή με τις Κυβερνήσεις άλλων χωρών που βγήκαν από τα μνημόνια, έχει προ-νομοθετήσει μέτρα λιτότητας για τα προσεχή έτη, έχει δεσμεύσει τη χώρα στην επίτευξη υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων για πολλά χρόνια, έχει δεσμεύσει τη δημόσια περιουσία για έναν αιώνα, έχει συμφωνήσει οι όποιες ρυθμίσεις για το χρέος να υλοποιηθούν υπό αυστηρές προϋποθέσεις και έχει εντάξει τη χώρα σε αυστηρό καθεστώς ενισχυμένης εποπτείας. Καθεστώς στο οποίο καμία άλλη ευρωπαϊκή χώρα δεν έχει ενταχθεί.

Συνεπώς η χώρα, με αποκλειστική ευθύνη της σημερινής Κυβέρνησης, τελεί ουσιαστικά υπό ένα μη ομολογούμενο νέο μνημόνιο.

Ερώτημα 2ο: Το πρόγραμμα πέτυχε όπως υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ ή απέτυχε όπως υποστηρίζει η Νέα Δημοκρατία;

Απάντηση: Το πρόγραμμα απέτυχε, διότι δεν επιτεύχθηκε ο βασικός στόχος του, που είναι η δημιουργία των προϋποθέσεων για την ασφαλή χρηματοδότηση της χώρας από τις αγορές. Εάν υπήρχε κυβερνητική σοβαρότητα και υπευθυνότητα, εάν είχε υλοποιηθεί ένα συνεκτικό πλαίσιο μεταρρυθμίσεων, εάν είχαν αναληφθεί έγκαιρα πιο γενναίες αποφάσεις για τη ρύθμιση του χρέους, εάν είχαν αρθεί οι κεφαλαιακοί περιορισμοί και εάν η χώρα είχε ενταχθεί στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, τα επιτόκια δανεισμού θα ήταν ήδη χαμηλότερα και λιγότερο ευμετάβλητα.

Δυστυχώς σήμερα η Ελλάδα, για μια σειρά από ενδογενείς και εξωγενείς λόγους, με κύρια ευθύνη της Κυβέρνησης, αλλά και μερίδιο ευθύνης των δανειστών, βρίσκεται εκτός αγορών.

Ερώτημα 3ο: Η δημοσιονομική υπερ-απόδοση είναι θετική όπως υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ ή αρνητική όπως υποστηρίζει η Νέα Δημοκρατία;

Απάντηση: Η υπέρβαση των δημοσιονομικών στόχων οφείλεται στην υπερ-φορολόγηση των πολιτών, στις κατασχέσεις και στην εσωτερική στάση πληρωμών.

Η μέχρι σήμερα εκτέλεση του Προϋπολογισμού επιβεβαιώνει αυτή τη διαπίστωση.

Οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων υστερούν κατά 1,2 δισ. ευρώ έναντι του στόχου. Μάλιστα η απόκλιση αυτή, μήνα με τον μήνα, διευρύνεται.

Οι πρωτογενείς δαπάνες υστερούν κατά 460 εκατ. ευρώ, με τη χορήγηση πλήθους συντάξεων ακόμη να εκκρεμεί.

Και οι επιστροφές φόρων υστερούν κατά 500 εκατ. ευρώ, στερώντας ρευστότητα από την πραγματική οικονομία.

Το άθροισμα αυτών των σημαντικών αποκλίσεων ισοδυναμεί με την υπέρβαση του στόχου για το πρωτογενές πλεόνασμα.

Το αποτέλεσμα είναι η σημερινή «Κυβέρνηση των φόρων, των κατασχέσεων και των πλειστηριασμών» να διογκώνει το χρέος των πολιτών προς τις εφορίες και τα ασφαλιστικά ταμεία.

Ευθύνες όμως έχουν και οι θεσμοί, που αποδέχθηκαν τέτοιες οικονομικά αναποτελεσματικές και κοινωνικά άδικες πολιτικές.

Ερώτημα 4ο: Οι συντάξεις πρέπει να κοπούν, όπως νομοθέτησε ο ΣΥΡΙΖΑ και ισχυρίζεται ότι επιθυμεί η Νέα Δημοκρατία, ή να μην κοπούν, όπως σταθερά υποστηρίζει, δια πράξεων, η Νέα Δημοκρατία;

Απάντηση: Εδώ ταιριάζει η ρήση «κοίτα ποιος μιλάει»…

Οι συνταξιούχοι ήδη υφίστανται, εξαιτίας επιλογών της σημερινής Κυβέρνησης, μεγάλες μειώσεις στις κύριες και επικουρικές συντάξεις τους. Και έχουν προ-νομοθετηθεί, με ψήφους μόνο της Κυβερνητικής πλειοψηφίας, νέες, αχρείαστες μειώσεις για το 2019, οι οποίες δεν περιλαμβάνονταν στο 3ο Πρόγραμμα, αλλά προστέθηκαν μεταγενέστερα, εξαιτίας της κυβερνητικής αναξιοπιστίας. Η Νέα Δημοκρατία, αυτές, δεν τις ψήφισε. Ανέλαβε μάλιστα νομοθετική πρωτοβουλία να καταργηθούν οι σχετικές διατάξεις που προβλέπουν τις μελλοντικές περικοπές στις συντάξεις. Η Κυβέρνηση, αυτή την πρωτοβουλία, δεν την στήριξε.

Συνεπώς, η θέση της Νέας Δημοκρατίας δεν έχει μεταβληθεί. Και αυτή τη θέση την υποστηρίζει διαρκώς, εντός και εκτός Ελλάδας, σε εταίρους και θεσμούς, σε όλα τα επίπεδα. Οι νέες περικοπές στις συντάξεις, που ψήφισε μόνη της η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, δεν πρέπει να υλοποιηθούν.

Ερώτημα 5ο: Η χώρα ανακάμπτει όπως υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ ή σέρνεται όπως υποστηρίζει η Νέα Δημοκρατία;

Απάντηση: Η οικονομία αναπτύσσεται με αναιμικούς και χαμηλότερους των αρχικών εκτιμήσεων ρυθμούς, με τις επενδύσεις διαρκώς να συρρικνώνονται.

Να υπενθυμίσουμε ότι η σημερινή Κυβέρνηση επέστρεψε την οικονομία στην ύφεση το 2015 και το 2016, απέτυχε παταγωδώς στους αναπτυξιακούς στόχους για το 2017, αναθεώρησε «προς τα κάτω» την εκτίμηση για το 2018 και προβλέπει συρρικνωμένους ρυθμούς μεγέθυνσης μέχρι το 2022. Συνεπώς, η Κυβέρνηση των λαϊκιστικών, πελατειακών και παρασιτικών πρακτικών «σέρνει» την οικονομία σε συνθήκες παράλυσης και στασιμότητας.

Ερώτημα 6ο: Η χώρα έχει επιστρέψει στην κανονικότητα όπως υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ ή όχι όπως υποστηρίζει η Νέα Δημοκρατία;

Απάντηση: Οι ποσοτικοί δείκτες δίνουν την απάντηση. Επί ημερών διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ το ιδιωτικό χρέος έχει διογκωθεί, η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας έχει υποχωρήσει, οι θεσμοί διακυβέρνησης υποβαθμίζονται, η οικονομική ελευθερία συρρικνώνεται, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου δεν εκκαθαρίζονται, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων συρρικνώνεται, οι καταθέσεις των ιδιωτών δεν επιστρέφουν ουσιαστικά στο τραπεζικό σύστημα, η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίζεται, οι κεφαλαιακοί περιορισμοί – που επιβλήθηκαν το 2015 – δεν έχουν ακόμη πλήρως αρθεί, η χώρα δεν συμμετέχει στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, και το κόστος δανεισμού παραμένει υψηλό και ιδιαίτερα ευμετάβλητο.

Συνεπώς, μέχρι σήμερα, επιστροφή στην κανονικότητα δεν υφίσταται. Δυστυχώς για την Κυβέρνηση, η οικονομία δεν σέβεται τις επιθυμίες της.

Ερώτημα 7ο: Το τραπεζικό σύστημα είναι απολύτως θωρακισμένο όπως υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ ή υπάρχουν προκλήσεις που θα πρέπει να αντιμετωπιστούν όπως υποστηρίζει η Νέα Δημοκρατία;

Απάντηση: Tα πιστωτικά ιδρύματα της χώρας μας, τα προηγούμενα χρόνια, εξαιτίας της παγκόσμιας κρίσης, εγχώριων δημοσιονομικών ανισορροπιών αλλά και δικών τους σφαλμάτων, βρέθηκαν σε δύσκολη θέση. Με τη βοήθεια και της πολιτείας άντεξαν, και σταθεροποίησαν την κατάσταση.

Δυστυχώς όμως οι «αυταπάτες» και η «δημιουργική ασάφεια» κόστισαν ακριβά, κλονίζοντας την εμπιστοσύνη αποταμιευτών και επενδυτών. Έτσι, μέσω μιας νέας, αχρείαστης ανακεφαλαιοποίησης, προστέθηκε κόστος στο Δημόσιο, απαξιώθηκαν προηγούμενες αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου, άλλαξε η ιδιοκτησιακή δομή, τροποποιήθηκαν σχέδια αναδιάρθρωσης.

Σήμερα, το τραπεζικό σύστημα βρίσκεται αντιμέτωπο με προκλήσεις, όπως είναι η αποτελεσματική διαχείριση του υψηλού αποθέματος μη εξυπηρετούμενων δανείων, το πιο απαιτητικό και σύνθετο – σε σχέση με το παρελθόν – εποπτικό και κανονιστικό πλαίσιο λειτουργίας, η επιστροφή – με ουσιαστικό τρόπο – καταθέσεων στο τραπεζικό σύστημα, η αποκατάσταση της πρόσβασης στις αγορές χρήματος και κεφαλαίου, η βελτίωση της οργανικής κερδοφορίας, η ολοκλήρωση των σχεδίων αναδιάρθρωσης, η πλήρης άρση των κεφαλαιακών περιορισμών, ο ψηφιακός μετασχηματισμός.

«Κλειδί» για την αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων είναι η αποκατάσταση της σταθερότητας και η εμπέδωση κλίματος εμπιστοσύνης. Σταθερότητα και εμπιστοσύνη που προϋποθέτουν Κυβερνητική αξιοπιστία και σοβαρότητα. Και αυτά επειδή σήμερα αποτελούν «αγαθά σε ανεπάρκεια», θα είναι τα ζητούμενα από την επόμενη Κυβέρνηση.

Ερώτημα 8ο: Η ακολουθούμενη πολιτική είναι μονόδρομος όπως υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ ή υπάρχει άλλος δρόμος όπως υποστηρίζει η Νέα Δημοκρατία;

Απάντηση: Η Νέα Δημοκρατία πιστεύει ότι σε κάθε περίπτωση, ακόμη και για την επίτευξη προκαθορισμένων στόχων, υφίστανται εναλλακτικές προτεραιότητες και διαρθρώσεις βημάτων πολιτικής. Έχει καταρτίσει ένα ρεαλιστικό σχέδιο οικονομικής πολιτικής που οδηγεί σε υψηλή και διατηρήσιμη ανάπτυξη, σε δημιουργία ποιοτικών θέσεων απασχόλησης και σε ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής. Τις προτεραιότητες αυτού τις έχουμε καταθέσει πρόσφατα στη ΔΕΘ, και είναι γνωστές.

Συμπερασματικά, ο Προϋπολογισμός συνιστά το κύκνειο άσμα της σημερινής διακυβέρνησης. Σφραγίζει το τέλος ενός τετραετούς κύκλου της Ελληνικής οικονομικής ιστορίας που τον χαρακτηρίζει η αυταπάτη, η ανευθυνότητα, ο τυχοδιωκτισμός, η αναποτελεσματικότητα και οι ιδεοληψίες της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ. Κυβέρνηση, που η στοιχειώδης προσαρμογή της στην πραγματικότητα, κόστισε πανάκριβα στη χώρα και τους πολίτες της, ειδικά στα ασθενέστερα εισοδηματικά στρώματα.

Ευτυχώς, αυτός ο κύκλος κλείνει. Και οι Έλληνες πολίτες, με την απόφασή τους στις προσεχείς εκλογές, θα ανοίξουν έναν νέο κύκλο ευθύνης, ρεαλισμού, σοβαρότητας και αποτελεσματικότητας. Έναν κύκλο ανόρθωσης της χώρας και της οικονομίας της. Και αυτόν τον κύκλο θα τον πορευθούν με τη Νέα Δημοκρατία. Εμείς, μαζί με όλους τους πολίτες, θα τα καταφέρουμε.

Συζητούμε τον τελευταίο Προϋπολογισμό της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ. Μία Κυβέρνηση της αυτοαποκαλούμενης αριστεράς, η οποία, μετά τους Προϋπολογισμούς της αυταπάτης, των ιδεοληψιών και της σκληρής λιτότητας, τερματίζει με έναν Προϋπολογισμό της καινοτομίας. Και καινοτομεί αφού καταφέρνει και παρουσιάζει δύο σενάρια στη συσκευασία του ενός. Όποιο σενάριο θέλει ο καθένας μπορεί να πάρει. Ο «μπαχτσές» έχει από όλα.

Τα βασικά συμπεράσματα του προσχεδίου είναι:

1ο. Η χώρα βγήκε τυπικά από το 3ο αχρείαστο πρόγραμμα, στο οποίο την οδήγησαν η ανευθυνότητα και ο τυχοδιωκτισμός του 1ου εξαμήνου του 2015, αλλά δεν έχει βγει ουσιαστικά από το μνημόνιο. Η Κυβέρνηση, σε αντιδιαστολή με τις Κυβερνήσεις άλλων χωρών που βγήκαν από τα μνημόνια, τελεί υπό καθεστώς ενισχυμένης εποπτείας.

2ο. Το πρόγραμμα απέτυχε, διότι δεν επιτεύχθηκε ο βασικός στόχος του, που είναι η δημιουργία των προϋποθέσεων για την ασφαλή χρηματοδότηση της χώρας από τις αγορές. Δυστυχώς σήμερα η Ελλάδα, για μια σειρά από ενδογενείς και εξωγενείς λόγους, με κύρια ευθύνη της Κυβέρνησης, αλλά και μερίδιο ευθύνης των δανειστών, βρίσκεται εκτός αγορών.

3ο. Η υπέρβαση των δημοσιονομικών στόχων οφείλεται στην υπερ-φορολόγηση των πολιτών, στις κατασχέσεις και στην εσωτερική στάση πληρωμών, και έχει οδηγήσει στην αποτυχία επίτευξης των αναπτυξιακών στόχων και στη διόγκωση των οφειλών των πολιτών προς εφορίες και ασφαλιστικά ταμεία. Η Κυβέρνηση των λαϊκιστικών, πελατειακών και παρασιτικών πρακτικών «σέρνει» την οικονομία σε συνθήκες παράλυσης και στασιμότητας.

4ο. Οι συνταξιούχοι ήδη υφίστανται, εξαιτίας επιλογών της σημερινής Κυβέρνησης, μεγάλες μειώσεις στις κύριες και επικουρικές συντάξεις τους. Και έχουν προ-νομοθετηθεί, με ψήφους μόνο της Κυβερνητικής πλειοψηφίας, νέες, αχρείαστες μειώσεις για το 2019, οι οποίες δεν περιλαμβάνονταν στο 3ο Πρόγραμμα, αλλά προστέθηκαν μεταγενέστερα, εξαιτίας της κυβερνητικής αναξιοπιστίας. Η Νέα Δημοκρατία, αυτές, δεν τις ψήφισε. Ανέλαβε μάλιστα νομοθετική πρωτοβουλία να καταργηθούν οι σχετικές διατάξεις που προβλέπουν τις μελλοντικές περικοπές στις συντάξεις. Η Κυβέρνηση, αυτή την πρωτοβουλία, δεν την στήριξε. Συνεπώς, η θέση της Νέας Δημοκρατίας δεν έχει μεταβληθεί. Και αυτή τη θέση την υποστηρίζει διαρκώς, εντός και εκτός Ελλάδας, σε εταίρους και θεσμούς, σε όλα τα επίπεδα. Οι νέες περικοπές στις συντάξεις, που ψήφισε μόνη της η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, δεν πρέπει να υλοποιηθούν.

5ο. Το ιδιωτικό χρέος έχει διογκωθεί, η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας έχει υποχωρήσει, οι θεσμοί διακυβέρνησης υποβαθμίζονται, η οικονομική ελευθερία συρρικνώνεται, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου δεν εκκαθαρίζονται, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων συρρικνώνεται, οι καταθέσεις των ιδιωτών δεν επιστρέφουν ουσιαστικά στο τραπεζικό σύστημα, η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίζεται, οι κεφαλαιακοί περιορισμοί – που επιβλήθηκαν το 2015 – δεν έχουν ακόμη πλήρως αρθεί, η χώρα δεν συμμετέχει στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης και το κόστος δανεισμού παραμένει υψηλό και ιδιαίτερα ευμετάβλητο. Δυστυχώς για την Κυβέρνηση, η οικονομία δεν σέβεται τις επιθυμίες της. Συνεπώς, μέχρι σήμερα, επιστροφή στην κανονικότητα δεν υφίσταται.

6ο. Η Κυβέρνηση, για να «κρύψει» τη δική της ανευθυνότητα, «κατασκευάζει» διαρκώς εχθρούς. Κυβέρνηση η οποία παραμένει οπαδός της ρήσης πως «όταν η πραγματικότητα δεν σέβεται τις επιθυμίες μας, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα». Συνεπώς, αντί η Κυβέρνηση να επαίρεται, ας αντιληφθεί, έστω και την ύστατη ώρα της αποσύνθεσης του κυνικού θιάσου, ότι ο γιαλός δεν είναι στραβός, αλλά αυτή στραβά αρμενίζει. Θα μου πείτε όμως ότι πολλά πράγματα ζητάμε από μία Κυβέρνηση χωρίς ηθικές αναστολές και ιδεολογικές συντεταγμένες…

7ο. Η Νέα Δημοκρατία πιστεύει ότι σε κάθε περίπτωση, ακόμη και για την επίτευξη προκαθορισμένων στόχων, υφίστανται εναλλακτικές προτεραιότητες και διαρθρώσεις βημάτων πολιτικής. Έχει καταρτίσει ένα ρεαλιστικό σχέδιο οικονομικής πολιτικής που οδηγεί σε υψηλή και διατηρήσιμη ανάπτυξη, σε δημιουργία ποιοτικών θέσεων απασχόλησης και σε ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής. Σχέδιο με βασικούς άξονες τη σταδιακή μείωση των φορολογικών συντελεστών νοικοκυριών και επιχειρήσεων, την υλοποίηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που θα βελτιώσουν την παραγωγικότητα της οικονομίας και την ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία. Τις προτεραιότητες τις έχουμε θέσει πρόσφατα στη ΔΕΘ, και είναι γνωστές.

Απλά να επισημάνω επιπρόσθετα, επειδή ξεκίνησε προχθές η νέα θερμαντική περίοδος και το κόστος του πετρελαίου θέρμανσης είναι ιδιαίτερα αυξημένο, ότι απαιτείται η Κυβέρνηση να αποδεχθεί άμεσα την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας, τουλάχιστον να διπλασιαστεί το επίδομα θέρμανσης. Θυμίζω ότι η προηγούμενη Κυβέρνηση το παρέδωσε στα 210 εκατ. ευρώ, και η σημερινή αυτοαποκαλούμενη αριστερή Κυβέρνηση το έριξε στα 60 εκατ. ευρώ.

Συμπερασματικά, το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού συνιστά το κύκνειο άσμα της σημερινής διακυβέρνησης. Σφραγίζει το τέλος ενός τετραετούς κύκλου της Ελληνικής οικονομικής ιστορίας που τον χαρακτηρίζει η αυταπάτη, η ανευθυνότητα, ο τυχοδιωκτισμός, η αναποτελεσματικότητα και οι ιδεοληψίες της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ. Κυβέρνηση, που η στοιχειώδης προσαρμογή της στην πραγματικότητα, κόστισε πανάκριβα στη χώρα και τους πολίτες της, ειδικά στα ασθενέστερα εισοδηματικά στρώματα.

Ευτυχώς, αυτός ο κύκλος κλείνει. Και οι Έλληνες πολίτες, με την απόφασή τους στις προσεχείς εκλογές, θα ανοίξουν έναν νέο κύκλο ευθύνης, ρεαλισμού, σοβαρότητας και αποτελεσματικότητας. Έναν κύκλο ανόρθωσης της χώρας και της οικονομίας της. Και αυτόν τον κύκλο θα τον πορευθούν με τη Νέα Δημοκρατία. Εμείς, μαζί με όλους τους πολίτες, θα τα καταφέρουμε.

Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, με αφορμή τα προσωρινά στοιχεία εκτέλεσης του κρατικού προϋπολογισμού για την περίοδο Ιανουαρίου – Σεπτεμβρίου 2018 του Υπουργείου Οικονομικών, τα οποία δείχνουν πολύ σημαντικές αποκλίσεις έναντι των στόχων για τις δαπάνες του ΠΔΕ, τις πρωτογενείς δαπάνες και τις επιστροφές φόρων, έκανε την ακόλουθη δήλωση:


«Σύμφωνα με τα στοιχεία του Υπουργείου Οικονομικών:

  1. Οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων υστερούν κατά 1,2 δις. ευρώ έναντι του στόχου. Υστέρηση η οποία, μήνα με τον μήνα, διευρύνεται.
  2. Οι πρωτογενείς δαπάνες υστερούν κατά 460 εκατ. ευρώ έναντι του στόχου, με τη χορήγηση πλήθους συντάξεων ακόμη να εκκρεμεί.
  3. Τέλος, και οι επιστροφές φόρων υστερούν κατά 500 εκατ. ευρώ έναντι του στόχου, στερώντας ρευστότητα από την πραγματική οικονομία.

Το άθροισμα αυτών των σημαντικών αποκλίσεων ισοδυναμεί με την υπέρβαση του στόχου για το πρωτογενές πλεόνασμα.  Γι’ αυτό το λόγο, όχι μόνο δεν δικαιολογείται η κυβερνητική θριαμβολογία περί “επιστροφής στην κανονικότητα”, αλλά αντιθέτως, επιβεβαιώνεται απολύτως ότι η χώρα βρίσκεται σε κατάσταση παραλυτικής στασιμότητας.

Όλα αυτά συμβαίνουν με κύρια ευθύνη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αλλά μερίδιο ευθύνης έχουν και οι θεσμοί, που αποδέχονται τόσο μεγάλες αποκλίσεις, εις βάρος της ρευστότητας στην οικονομία και της επίτευξης υψηλής και διατηρήσιμης ανάπτυξης».

Οκτώ χρόνια μετά το Καστελόριζο του Γ. Παπανδρέου, έχει γίνει πλέον κοινά αποδεκτό ότι η κρίση έφερε τα Μνημόνια και όχι το αντίθετο. Έτσι, σας ρωτάω ευθέως εάν η Κυβέρνηση Καραμανλή είχε και ποια ευθύνη; Τι δεν είχε κάνει σωστά η Κυβέρνηση Καραμανλή μέχρι τότε;

Η Ελλάδα, από τις αρχές της δεκαετίας του ’80, αντιμετώπιζε επιδεινούμενα προβλήματα υψηλών δημοσιονομικών ελλειμμάτων και καθαρών εξαγωγών, αυξητικής δυναμικής του δημοσίου χρέους και χαμηλής ανταγωνιστικότητας. Από τότε, η Ελληνική οικονομία είχε μπει σε τροχιά υποβόσκουσας κρίσης. Οι χρονολογικές σειρές των σχετικών δεικτών της Eurostat, βεβαιώνουν του λόγου το αληθές.

Η πληθώρα των παθογενειών, αξιακών, θεσμικών, δομικών και λειτουργικών, της ελληνικής οικονομίας, κοινωνίας και πολιτικής, έθεσαν τη χώρα σε διαχρονική «επί ξηρού ακμής» πορεία. Οι επόμενες Κυβερνήσεις δεν μπόρεσαν – παρά τις προσπάθειες – να την αλλάξουν ριζικά. Σημειώνω ότι η χώρα, και σήμερα, δεν πληροί όλα τα κριτήρια του Μάαστριχτ, ενώ το 1980 τα πληρούσε.

Ειδικότερα την περίοδο 2008-2009, εν μέσω της πρωτοφανούς παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, η Ελλάδα αντιμετώπισε πρόβλημα όξυνσης των δημοσιονομικών μεγεθών, όπως άλλωστε και οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. Σημειώνω ότι εκείνη την περίοδο, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η αύξηση ελλείμματος και χρέους ως ποσοστά του ΑΕΠ ήταν, κατά μέσο όρο, μεγαλύτερη απ’ ότι στην Ελλάδα, με συνεχείς και συχνές αναθεωρήσεις των δημοσιονομικών μεγεθών.

Σε ότι αφορά το 2009, η Νέα Δημοκρατία, κατά τα 2/3 του δημοσιονομικού έτους που κυβέρνησε, έκανε προσπάθειες στο πολιτικό και το οικονομικό πεδίο να «φρενάρει» την κατάσταση. Όμως, πολιτικές, συνδικαλιστικές, κοινωνικές και δημοσιογραφικές δυνάμεις είχαν ακροβολισθεί «στα κεραμίδια» και αρνούνταν την εθνικά αναγκαία συναίνεση.

Συγκεκριμένα, ο κ. Καραμανλής, στις αρχές του 2009, κάλεσε σε συνεννόηση τις πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις για την αντιμετώπιση της κρίσης, αλλά όλοι τους, με πρωταγωνιστή την ηγεσία της τότε Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, αρνήθηκαν την ύπαρξη της παγκόσμιας κρίσης, τορπίλισαν τη συνεννόηση και πολέμησαν λυσσαλέα, εντός και εκτός Βουλής, τα μέτρα που ελήφθησαν για τη δημοσιονομική σταθεροποίηση.

Αντί συνεννόησης, έσυραν τη χώρα σε εκλογές και μάλιστα με την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ να υπόσχεται ότι θα μοιράσει τα «λεφτά» που δήθεν «υπήρχαν». Μάλιστα πρότειναν ως θεραπεία επεκτατική δημοσιονομική πολιτική.

Στη συνέχεια ανέλαβε το ΠΑΣΟΚ, που στο 1/3 του δημοσιονομικού έτους που κυβέρνησε, με πράξεις και παραλείψεις του, μετέτρεψε το υπαρκτό δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας σε κρίση δανεισμού.

Το 2010, όταν ο Γ. Παπανδρέου μας έφερε το πρώτο Μνημόνιο και το ΔΝΤ, πιστεύετε ότι υπήρχε άλλος δρόμος; Πως θα μπορούσαν να μειωθούν τα δανεικά και το πρωτογενές έλλειμμα που το 2009 ήταν 24 δισ. ευρώ το οποίο κατευθυνόταν σε μισθούς και συντάξεις;

Πιστεύω ότι τα πράγματα θα μπορούσαν να γίνουν διαφορετικά.

Θυμίζω ότι η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ υπό τον κ. Γ. Παπανδρέου, παρέλαβε τα spreads στις 132 μονάδες βάσης και την πιστοληπτική θέση της χώρας στο Α-.

Και από τις αρχές Οκτωβρίου του 2009 διόγκωσε το πρόβλημα της χώρας, αφού, μεταξύ άλλων, ματαίωσε «ώριμες» δημόσιες εισπράξεις εκείνης της χρονιάς, μετέφερε εισπράξεις του 2009 στο 2010 και μετέθεσε πληρωμές του 2010 στο 2009, προχώρησε στην καταβολή επιδόματος αλληλεγγύης, σε αύξηση των δαπανών για οδοιπορικά, λειτουργικές δαπάνες και προμήθειες του Δημοσίου και άφησε στην τύχη τους τα δημόσια έσοδα.

Η αναποφασιστικότητά της στη λήψη μέτρων, τα λανθασμένα μηνύματα στις αγορές, οι παλινωδίες, οι αντιφατικές δηλώσεις, οι ανεύθυνες διαρροές και οι χειρισμοί μέσω της ΕΛΣΤΑΤ (αναταξινομήσεις λογαριασμών κα.) οδήγησαν τη χώρα σε αποσταθεροποίηση, εν μέσω παγκόσμιας θύελλας.

Συνεπώς, ναι, υπήρχε και άλλος δρόμος, που αν είχε ακολουθηθεί έγκαιρα και είχε υπηρετηθεί με συνέπεια θα οδηγούσε τη χώρα στη χειρότερη περίπτωση π.χ. στο «νοσοκομείο» με πυρετό 39 και σχετικά ήπιες «θεραπείες» και όχι κατ’ ευθείαν στην «εντατική» με πυρετό 42 και σε σκληρές «θεραπείες».

Σήμερα λέτε (και σωστά) ότι η χώρα δεν έχει βγει από τα μνημόνια, παρά τους πανηγυρισμούς του ΣΥΡΙΖΑ. Αύριο, όταν θα είστε Κυβέρνηση εσείς, τι μπορείτε να κάνετε; Πως θα βγούμε από το μνημόνιο; Θα ανατρέψετε π.χ. τη συμφωνία δέσμευσης της περιουσίας της χώρας για 99 χρόνια;

Πράγματι, η χώρα σήμερα έχει βγει από το πρόγραμμα, αλλά δεν έχει βγει από τα μνημόνια.

Και αυτό γιατί η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, σε αντιδιαστολή με τις άλλες χώρες που βγήκαν από τα μνημόνια, έχει προνομοθετήσει νέα μέτρα λιτότητας για τα προσεχή έτη, έχει δεσμευτεί στην επίτευξη υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων για πολλά χρόνια, έχει δεσμεύσει τη δημόσια περιουσία – μέχρι και αρχαιολογικούς χώρους – για έναν αιώνα, έχει συμφωνήσει οι ρυθμίσεις για το χρέος να υλοποιηθούν μελλοντικά και υπό αυστηρούς όρους και προϋποθέσεις και έχει αποδεχθεί την ένταξη της χώρας στο πρωτόγνωρα αυστηρό για τα ευρωπαϊκά δεδομένα καθεστώς της ενισχυμένης εποπτείας.

Η επόμενη Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας υπό τον κ. Μητσοτάκη θα εργαστεί, με αποφασιστικότητα, για την πραγματικά «καθαρή έξοδο» από τα μνημόνια και την ασφαλή χρηματοδότηση της χώρας από τις διεθνείς αγορές. Σήμερα κάτι τέτοιο δεν φαίνεται εφικτό.

Σε ότι αφορά συγκεκριμένες βαριές και πολύχρονες δεσμεύσεις που ανέλαβε η σημερινή Κυβέρνηση, όπως αυτές που κατέγραψα προηγουμένως, θα επιδιώξουμε το καλύτερο για τη χώρα.

Πάγια επωδός της Νέας Δημοκρατίας είναι ότι θα μειώσει τους φόρους. Πως και πότε όμως θα συμβεί; Διότι, όπως πολύ καλά γνωρίζετε, μείωση φόρων σημαίνει μείωση δημοσίων εσόδων.

Κάποιες από τις παρεμβάσεις μας είναι εμπροσθοβαρείς και κάποιες ξεδιπλώνονται σε βάθος τετραετίας. Για παράδειγμα, η μείωση του ΕΝΦΙΑ θα γίνει εντός διετίας, ενώ η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, σταδιακά, εντός τετραετίας.

Αυτές και οι υπόλοιπες μειώσεις φόρων και ασφαλιστικών εισφορών που έχουμε προτείνει, μπορούν να υλοποιηθούν μέσα από ένα πλέγμα πολιτικών που δεν θα θέτουν σε κίνδυνο την αναγκαία δημοσιονομική πειθαρχία της χώρας.

Καταρχήν, οι χαμηλότεροι φορολογικοί συντελεστές θα βελτιώσουν τη φορολογική συμμόρφωση και θα μειώσουν τα κίνητρα για φοροδιαφυγή. Σχετική μελέτη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Ελλάδα, το επιβεβαιώνει.

Επιπλέον, αν όπως προβλέπει η Κυβέρνηση υπάρχουν μελλοντικά δημοσιονομικά περιθώρια, τότε αυτά θα χρησιμοποιηθούν πιο αποτελεσματικά στην κατεύθυνση των προτεραιοτήτων της δικής μας οικονομικής πρότασης.

Επίσης, οι στόχοι που θέτουμε για την ανάπτυξη, θα αποφέρουν περισσότερα δημόσια έσοδα, άρα θα δημιουργήσουν πρόσθετο δημοσιονομικό χώρο.

Τέλος, θα υπάρξει ένα πρόγραμμα περιορισμού των κρατικών δαπανών, το οποίο θα στηρίζεται στην αξιολόγηση των δαπανών στο σύνολο της δημόσιας διοίκησης, στην αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία σε όλους τους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης, στην ενδυνάμωση της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, στην ενίσχυση των συμπράξεων του δημόσιου με τον ιδιωτικό τομέα και στην επέκταση της χρήσης ηλεκτρονικών συναλλαγών.

Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ επαίρεται ότι καταφέρνει να έχει πρωτογενές πλεόνασμα και με αυτό ασκεί κοινωνική πολιτική. Η Νέα Δημοκρατία καταγγέλλει ότι είναι πλασματικό. Γιατί το πιστεύετε αυτό;

Η Νέα Δημοκρατία υποστηρίζει, και τα στοιχεία την επιβεβαιώνουν, ότι η υπέρβαση των δημοσιονομικών στόχων για την άσκηση δήθεν κοινωνικής πολιτικής, οφείλεται στην υπερφορολόγηση των πολιτών, στις κατασχέσεις και στην εσωτερική στάση πληρωμών σε αναπτυξιακά κρίσιμους και κοινωνικά ευαίσθητους τομείς.

Το αποτέλεσμα είναι η αδυναμία επίτευξης των αναπτυξιακών στόχων και η διόγκωση του ιδιωτικού χρέους, με τις ληξιπρόθεσμες οφειλές των πολιτών σε εφορίες και ασφαλιστικά ταμεία να είναι σήμερα αυξημένες περίπου κατά 60% σε σχέση με το τέλος του 2014.

Για παράδειγμα, δείτε την εκτέλεση του κρατικού προϋπολογισμού κατά το 1ο οκτάμηνο του 2018.

Οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων και οι επιστροφές φόρων, πολιτικές που ενισχύουν τη ρευστότητα στην οικονομία, παρουσιάζουν σημαντική αρνητική απόκλιση έναντι του στόχου, ήδη κατά περίπου 1,4 δισ. ευρώ.

Οι πρωτογενείς δαπάνες, και στον τομέα της υγείας, υστερούν κατά 400 εκατ. ευρώ από το στόχο, ενώ υπάρχει μεγάλος αριθμός εκκρεμών συντάξεων.

Όλα αυτά μόνο επιστροφή στην κανονικότητα δεν συνιστούν.

Όταν αναλάβετε την εξουσία και υπάρχει πρωτογενές πλεόνασμα, θα το αξιοποιείτε παρόμοια; Πού θα το κατευθύνετε; Μήπως θα έπρεπε να χρησιμοποιηθεί στην αποπληρωμή του χρέους, ώστε να βγούμε γρηγορότερα από την επιτήρηση και να ανακτήσουμε την εθνική μας κυριαρχία;

Δεν υπάρχει λόγος να υφίσταται υπερπλεόνασμα.

Αντιθέτως, θα πρέπει να επιδιωχθεί να μειωθούν τα υπερβολικά πρωτογενή πλεονάσματα. Πως; Με την επίτευξη υψηλότερων – σε σχέση με τις σημερινές εκτιμήσεις – ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης.

Να θυμίσω μάλιστα ότι είχαμε συμφωνήσει με τους θεσμούς το 2014, σε διπλάσιους – μακροχρονίως – ρυθμούς ανάπτυξης, αλλά δυστυχώς μετά, ακολούθησε η σημερινή καταστροφική διακυβέρνηση.

Συνεπώς, ο στόχος αυτός δεν είναι εύκολος, είναι όμως εφικτός. Απαιτείται πολιτική βούληση, ολοκληρωμένο σχέδιο, αποφασιστικότητα και σοβαρότητα.

Η Νέα Δημοκρατία έχει καταθέσει, και διαρκώς εμπλουτίζει, ένα συνεκτικό σχέδιο που οδηγεί σε αύξηση της ποσότητας και σε βελτίωση της σύνθεσης του πλούτου, χωρίς πρόσθετη εσωτερική υποτίμηση. Οι υψηλότεροι ρυθμοί ανάπτυξης θα βελτιώσουν τη βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους, δίνοντας τη δυνατότητα για σταδιακή αποκλιμάκωση των ήδη υψηλών δημοσιονομικών στόχων, προσθέτοντας «βαθμούς ελευθερίας» για ακόμη μεγαλύτερες μειώσεις φόρων και εισφορών.

Το κόμμα σας και εσείς προσωπικά μιλάτε συνεχώς για την ανάγκη ανάπτυξης και επενδύσεων. Το ίδιο όμως λένε, όλοι. Πως εσείς θα το κάνετε πράξη;

Ας αφήσουμε τις προθέσεις και ας αξιολογήσουμε τα πεπραγμένα.

Η Κυβέρνηση του κ. Τσίπρα επέστρεψε την οικονομία στην ύφεση το 2015 και το 2016, απέτυχε, και μάλιστα σημαντικά, στους αναπτυξιακούς στόχους για το 2017, αναθεώρησε «προς τα κάτω» την εκτίμηση για την ανάπτυξη του 2018 και προβλέπει συρρικνωμένους ρυθμούς μεγέθυνσης μέχρι το 2022.

Συνεπώς, η αλήθεια είναι ότι η Κυβέρνηση του λαϊκιστικού, πελατειακού και παρασιτικού αφηγήματος, «σέρνει» την οικονομία σε μία κατάσταση παραλυτικής στασιμότητας.

Διότι ΣΥΡΙΖΑ και επενδύσεις είναι έννοιες ασύμβατες. Ο ακαθάριστος σχηματισμός παγίου κεφαλαίου έχει συρρικνωθεί και κινείται σε χαμηλά επίπεδα, οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων έχουν κατρακυλήσει στο χαμηλότερο ύψος της τελευταίας δεκαετίας, η φορολογία φυσικών και νομικών προσώπων έχει αυξηθεί, οι ασφαλιστικές εισφορές έχουν διογκωθεί, η εγχώρια αποταμίευση είναι αρνητική, η πιστωτική συρρίκνωση διευρύνεται, η αξιοποίηση του ΕΣΠΑ είναι χαμηλή και αργή, διαρθρωτικές αλλαγές δεν υλοποιούνται, ενώ διαρκώς νέα εμπόδια στην υλοποίηση επενδυτικών σχεδίων ανακύπτουν και εμβληματικές αποκρατικοποιήσεις καρκινοβατούν.

Το σχέδιο του κ. Μητσοτάκη εδράζεται πάνω σε 4 άξονες.

Ο πρώτος άξονας αφορά την αλλαγή του μίγματος δημοσιονομικής πολιτικής. Με την απλοποίηση και σταθεροποίηση της φορολογικής νομοθεσίας και με τη σταδιακή μείωση των φορολογικών συντελεστών νοικοκυριών και επιχειρήσεων. Ξεκινώντας από τη φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας, τη μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων, τη μείωση του συντελεστή φορολόγησης των μερισμάτων, τα φορολογικά κίνητρα για επενδύσεις σε έρευνα και καινοτομία, την έκπτωση φόρου για εργασίες ενεργειακής και λειτουργικής αναβάθμισης ακινήτων κ.α.

Ο δεύτερος άξονας αφορά την υλοποίηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που θα βελτιώσουν την παραγωγικότητα. Με την ενδυνάμωση του υγιούς ανταγωνισμού στις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών, με την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, με τη δημιουργία ενός αποτελεσματικού, ευέλικτου, σύγχρονου και παραγωγικού κράτους, με την επένδυση στις ενδογενείς πηγές ανάπτυξης, όπως είναι η εκπαίδευση, η έρευνα και η καινοτομία.

Ο τρίτος άξονας αφορά την ενίσχυση της υγιούς επιχειρηματικότητας. Με μία Πολιτεία που θα δημιουργεί ένα ασφαλές και σταθερό περιβάλλον για επενδύσεις, και με επιχειρήσεις οι οποίες θα στοχεύουν στην ικανοποίηση όλων των ενδιαφερομένων μερών, των stakeholders, επιδεικνύοντας αυξημένη εταιρική κοινωνική ευθύνη.

Και ο τέταρτος άξονας αφορά την ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία, με την αξιοποίηση των διαθέσιμων Ευρωπαϊκών κονδυλίων και των χρηματοδοτικών εργαλείων, την εκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου και τη σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης.

Για να επιτευχθούν αυτά, πρέπει να κινηθούμε γρήγορα, αποτελεσματικά και ασυμβίβαστα απέναντι στην παραίτηση, στο τέλμα και στην μετριότητα. Μπορούμε να τα καταφέρουμε, και θα τα καταφέρουμε!

Με δεδομένο ότι κατά τη διακυβέρνηση Σαμαρά ο Έλληνας δεν είδε τρομακτικές αλλαγές στη ζωή του, δεν βγήκε η χώρα από τα Μνημόνια, δεν έγιναν μεγάλες επενδύσεις, γιατί να σας πιστέψει τώρα; Πως θα τον πείσετε;

Πραγματικά, τρομακτικές αλλαγές δεν επήλθαν, ούτε θα ήταν άλλωστε εφικτό να αποτυπωθούν μέσα σε 2,5 χρόνια.

Η αλήθεια όμως είναι ότι η Κυβέρνηση του κ. Σαμαρά παρέλαβε την οικονομία σε βαθιά ύφεση και με σημαντικό πρωτογενές έλλειμμα, και την παρέδωσε με θετικό ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης και με πρωτογενή – επί δύο χρόνια – πλεονάσματα.

Πλήρωσε μεγάλο μέρος των οφειλών του δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα, προχώρησε στις πρώτες και μοναδικές μέχρι σήμερα μειώσεις φορολογικών συντελεστών (ΦΠΑ στην εστίαση, ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης, έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης, ασφαλιστικές εισφορές κ.α.) και διένειμε κοινωνικό μέρισμα, με εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια.

Συνεπώς, η κατάσταση της οικονομίας είχε σταθεροποιηθεί και οι πολίτες άρχιζαν να βλέπουν μικρές, αλλά συνεχείς βελτιώσεις στην καθημερινότητά τους.

Και τα καλύτερα θα έρχονταν, αν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν οδηγούσε τη χώρα σε εκλογές και στην καταστροφική διαπραγμάτευση του 1ου εξαμήνου του 2015.

Ο κ. Μητσοτάκης λέει πως θα περάσει τον ΕΝΦΙΑ στους Δήμους, αυτό όμως γεννάει ερωτήματα. Πως και από πού θα αντικατασταθούν τα έσοδα στον Προϋπολογισμό; Πως με τη μεταβίβαση θα προκύψει μείωση; Και μήπως όχι μόνο αποτελεί υπεκφυγή, αλλά προδικάζει νέα επιβάρυνση – αφού στο παρελθόν είχαμε «δει το έργο» τον ΦΜΑΠ, που έγινε ΤΑΠ, ο οποίος έμεινε στους Δήμους και στην συνέχεια επανήλθε ο ΦΜΑΠ, που μετά από πολλά «βαφτίσια» έγινε ΕΝΦΙΑ;

Καταρχήν ο ΕΝΦΙΑ, και πριν μεταφερθεί στους δήμους, θα μειωθεί κατά 30% στα δύο πρώτα χρόνια διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας.

Στη συνέχεια, από το 2021, η επιβολή του φόρου θα γίνεται από το Υπουργείο Οικονομικών, αυτός θα συνεχίζει να εισπράττεται από την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων, θα πιστώνεται όμως κατευθείαν σε κάθε δήμο.

Οι δήμοι θα μπορούν να καθορίζουν τον ΕΝΦΙΑ, μέσα σε ένα εύρος που θα ορίζει το κράτος, ενώ θα υπάρχει ένας μηχανισμός δημοσιονομικής εξισορρόπησης που θα μεταφέρει πόρους προς τους φτωχότερους δήμους, ώστε κανένας δήμος να μην λαμβάνει τελικά λιγότερους πόρους απ’ όσους σήμερα παίρνει.

Με τη μεγάλη αυτή μεταρρύθμιση, η οποία εφαρμόζεται σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες – όπως είναι η Γαλλία, η Ιταλία, η Ιρλανδία, η Εσθονία, η Πολωνία και όλες τις σκανδιναβικές χώρες, επιτυγχάνεται πραγματική διοικητική και οικονομική αυτονομία των δήμων, ουσιαστική λογοδοσία των Δημάρχων, συμμετοχή των πολιτών στις τοπικές αποφάσεις, αποκέντρωση αρμοδιοτήτων από την κεντρική διοίκηση και αναβάθμιση των παρεχόμενων δημοσίων υπηρεσιών, ενώ ικανοποιείται και ένα πάγιο αίτημα της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Ως Αντιπολίτευση, διατείνεσθε ότι δεν χρειάζεται νέα μείωση των συντάξεων. Αύριο όμως, ως Κυβέρνηση, τι θα κάνετε όταν το προτείνει – επιβάλλει – και η Τρόικα;

Οι συνταξιούχοι ήδη υφίστανται, εξαιτίας επιλογών της σημερινής Κυβέρνησης, μεγάλες μειώσεις στις κύριες και επικουρικές συντάξεις τους.

Και προβλέπονται νέες, αχρείαστες μειώσεις για το 2019, ψηφισμένες μόνο από την κυβερνητική πλειοψηφία, οι οποίες δεν περιλαμβάνονταν στο 3ο Μνημόνιο, αλλά προστέθηκαν μεταγενέστερα, ως αποτέλεσμα της ανικανότητας της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Η Νέα Δημοκρατία αυτές δεν τις ψήφισε. Μάλιστα ανέλαβε νομοθετική πρωτοβουλία να καταργηθούν οι σχετικές διατάξεις που προβλέπουν τις μελλοντικές περικοπές στις συντάξεις. Η Κυβέρνηση, αυτή την πρωτοβουλία, δεν την στήριξε.

Έκτοτε, η θέση της Νέας Δημοκρατίας δεν έχει μεταβληθεί. Με βάση τον προβλεπόμενο δημοσιονομικό χώρο και την προτεινόμενη ασφαλιστική μεταρρύθμιση, θα επιδιώξουμε ο νόμος της Κυβέρνησης να μην υλοποιηθεί.

Η Νέα Δημοκρατία είναι υπέρ της αναμόρφωσης του ασφαλιστικού συστήματος, με βάση τους τρεις πυλώνες. Ωστόσο, στο παρελθόν, είδαμε ασφαλιστικά ταμεία να «κουρεύονται» τα αποθεματικά τους, να χάνουν λεφτά στο χρηματιστήριο, να κατηγορούνται διοικήσεις για καταχρήσεις. Όσο για τις ιδιωτικές ασφαλιστικές, κάποιες άφησαν χιλιάδες ασφαλισμένους στα …κρύα του λουτρού, γιατί χρεοκόπησαν. Πως μπορεί λοιπόν ο σημερινός εργαζόμενος να είναι σίγουρος ότι αύριο θα πάρει σύνταξη;

Πράγματι, η Νέα Δημοκρατία προτείνει ένα ολοκληρωμένο σύστημα τριών πυλώνων, με κεντρική στόχευση τη σταδιακή και σε βάθος χρόνου μείωση κατά 25% των ασφαλιστικών εισφορών μισθωτών και ελεύθερων επαγγελματιών, αυξάνοντας έτσι το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών, μειώνοντας το κόστος των επιχειρήσεων και οδηγώντας στη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης.

Το σύστημα αυτό εφαρμόζεται, με διάφορες παραλλαγές, σε πολλές ανεπτυγμένες χώρες, από την Σουηδία και την Ολλανδία, μέχρι το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Νέα Ζηλανδία, ενώ αποτελεί και θεμελιώδη επιλογή της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο πρώτος και βασικός πυλώνας του συστήματος θα εδράζεται στον ΕΦΚΑ και θα είναι, όπως και σήμερα, υποχρεωτικός, δημόσιος, καθολικός και αναδιανεμητικός.

Ο δεύτερος πυλώνας, θα αφορά τους νέους ασφαλισμένους και μόνο το μέρος της σημερινής επικουρικής σύνταξης, με το δικαίωμα σε αυτούς να επιλέξουν μεταξύ του δημόσιου και του ιδιωτικού συνταξιοδοτικού ταμείου, το οποίο βέβαια θα τελεί υπό αυστηρό κρατικό έλεγχο και εποπτεία, όπως γίνεται πλέον, σε αντιδιαστολή με το παρελθόν στο οποίο αναφερθήκατε, από την Τράπεζα της Ελλάδας.

Ο δε τρίτος πυλώνας θα είναι συμπληρωματικός και θα αφορά, όπως και σήμερα, την ιδιωτική ασφάλιση.

Με την εφαρμογή αυτού του συστήματος θα διασφαλίζεται, για μεν του σημερινούς συνταξιούχους ότι δεν θα υπάρξει καμία μείωση στο μέλλον, δείχνοντας το επιβαλλόμενο σεβασμό – σε αντιδιαστολή με την Κυβέρνηση – και στους συνταξιούχους άνω των 70 ετών, ενώ για τους σημερινούς εργαζόμενους ότι θα λάβουν σύνταξη, μειώνοντας παράλληλα το δυσβάσταχτο βάρος των ασφαλιστικών εισφορών.

Να σας επαναλάβω και το παράδειγμα του κ. Μητσοτάκη: ένας νέος με μηνιαίο μισθό περίπου 1.200 ευρώ στον εργασιακό βίο των 40 ετών, με μια συντηρητική απόδοση 3%, θα έχει σωρεύσει στον «κουμπαρά» του περίπου 84.000 ευρώ. Το ποσό αυτό αρκεί για να του αποδώσει μηνιαία σύνταξη περίπου 500 ευρώ, μόνο από τον δεύτερο πυλώνα. Σ’ αυτόν προστίθεται τόσο η εθνική σύνταξη (384 ευρώ/μήνα) όσο και το αναλογικό μέρος των εισφορών του στον πρώτο πυλώνα.

Αντιλαμβάνεστε συνεπώς ότι ο νέος εργαζόμενος θα είναι σε πολύ καλύτερη θέση απ’ ότι σήμερα.

Η Νέα Δημοκρατία διαφωνεί με την συμφωνία των Πρεσπών διότι μένει το αγκάθι της γλώσσας και της ταυτότητας. Εάν οι Σκοπιανοί είχαν αποδεχτεί ως γλώσσα τη «Βορειομακεδονική» και ως ταυτότητα την «Βορειομακεδονική», η Νέα Δημοκρατία θα συμφωνούσε; Πιστεύετε ότι αυτό θα ήταν προς το συμφέρον της χώρας μας ή όχι;

Η Νέα Δημοκρατία θεωρεί ότι η συμφωνία των Πρεσπών είναι ετεροβαρής.

Είναι εθνικά επιζήμια, αφού αναγνωρίζει «μακεδονική» ταυτότητα και «μακεδονική» γλώσσα στους Σκοπιανούς.

Με τη συμφωνία αυτή, οι γείτονες, αυτοαποκαλούνται, προκλητικά «Μακεδόνες». Είναι κάτι που ζητούσαν από το 2008, αλλά καμιά Ελληνική Κυβέρνηση δεν το δεχόταν.

Ο κ. Τσίπρας, εδώ και καιρό, στοχεύει στο μεσαίο χώρο, και με τον τελευταίο ανασχηματισμό προσπαθεί να το αναδείξει με συγκεκριμένα πρόσωπα. Φοβάστε στη Νέα Δημοκρατία ότι αυτό μπορεί να έχει εκλογικό αντίκτυπο, στοιχίζοντας στο κόμμα σας ακόμη και την αυτοδυναμία;

Ο κ. Τσίπρας δεν μπορεί να υπηρετήσει τον μεσαίο χώρο, ούτε με τις πολιτικές του, ούτε με τις βουτιές στο παρελθόν, ούτε με τη συκοφαντία, την όξυνση και τον διχαστικό λόγο.

Και προφανώς ούτε με έναν ανασχηματισμό στον οποίο ανασύρονται κάποια πρόσωπα από το παρελθόν, από αυτό που ο κ. Τσίπρας, κατά τα άλλα, υποστηρίζει ότι εκπροσωπεί το «παλαιό πολιτικό σύστημα» της χώρας.

Συνεπώς, δεν υφίσταται εκλογικός αντίκτυπος.

Ο ΣΥΡΙΖΑ κατηγορεί τη Νέα Δημοκρατία ότι σήμερα έχει κάνει στροφή προς την ακροδεξιά και τον νεοφιλελευθερισμό. Κάποιοι μάλιστα στις τάξεις της Κυβέρνησης θεωρούν ότι είναι διάδοχοι του Καραμανλισμού. Εσείς αισθάνεστε ακροδεξιός και νεοφιλελεύθερος;

Ο ΣΥΡΙΖΑ «βαπτίζει» τα πράγματα αυθαίρετα και κατά το συμφέρον του. Λέει δε όλα όσα αναφέρατε αφού εφαρμόζει τις πιο ακραία νεοφιλελεύθερες πολιτικές.

Η Νέα Δημοκρατία έχει ιστορία και πεπραγμένα τα οποία τιμούμε.

Αποτελεί την παράταξη που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και οι συνεργάτες του και είναι, έως και σήμερα, η μεγάλη πατριωτική, λαϊκή, φιλελεύθερη, κοινωνική και ριζοσπαστική πολιτική δύναμη της χώρας.

Είναι διαχρονικά βαθιά δημοκρατική, γνήσια προοδευτική και αντιλαϊκιστική.

Όλα τα άλλα που διαχέονται περί διαδόχων του Καραμανλισμού στις τάξεις της Κυβέρνησης, στερούνται παντελώς ίχνους σοβαρότητας.

Υπογραμμίζω ότι το φορτίο του Καραμανλισμού είναι πολύ βαρύ για να το σηκώσει και να το περιφέρει ο οιοσδήποτε κατά βούληση.

Δεξιά της Νέας Δημοκρατίας δημιουργούνται τελευταία διάφοροι πολιτικοί σχηματισμοί. Σας ανησυχεί αυτό το φαινόμενο, καθώς μια μερίδα ψηφοφόρων θα απευθυνθεί και σε αυτά τα κόμματα;

Με τα χαρακτηριστικά της παράταξης που σας ανέπτυξα, ουσιαστικός χώρος για τέτοιους πολιτικούς σχηματισμούς δεν υφίσταται.

Πολλοί πιστεύουν ότι η συγκυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ, επί Σαμαρά, κόστισε στη Νέα Δημοκρατία. Τώρα που ο κ. Μητσοτάκης λέει ότι θα βάλει στα ψηφοδέλτια και στη συνέχεια στην Κυβέρνηση αριστερούς, δεν ανησυχείτε πως θα το υποδεχθεί η βάση του κόμματος;

Η συγκυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ ήταν συνέπεια του εκλογικού αποτελέσματος.

Η χώρα έπρεπε να κυβερνηθεί και να μην σέρνεται σε συνεχείς εκλογικές αναμετρήσεις. Και αυτό έγινε, και μάλιστα θα έλεγα με σχετική επιτυχία.

Προφανώς, κατά τη διάρκεια αυτής της συνεργασίας, οι ιδεολογικοπολιτικές συντεταγμένες της παράταξής μας δεν άλλαξαν.

Σε ότι αφορά το σήμερα, οποιοσδήποτε πολίτης ή πολιτικός αποδέχεται το ιδεολογικό πλαίσιο και σέβεται την ιστορία της Νέας Δημοκρατίας, μπορεί να ενταχθεί και να συνεχίσει την πολιτική δράση του μέσα από τις τάξεις της.

Οι πολίτες μας αξιολογούν διαρκώς όλες και όλους. Έχουν το τελικό λόγο.

 

Μετά τις προσεχείς εκλογές, εάν η Νέας Δημοκρατίας δεν έχει αυτοδυναμία θα μπορούσε να συνεργαστεί με τους ΑΝΕΛ;

Επί αυτού του θέματος έχει τοποθετηθεί με ξεκάθαρο τρόπο, αρνητικά, ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Μητσοτάκης.

Πάντως δεν βλέπω να έχει βάση το ερώτημά σας.

Τόσο γιατί η αυτοδυναμία είναι ένας απολύτως εφικτός στόχος, όσο και γιατί οι «πολιτικές ακροβασίες» των ΑΝΕΛ δεν φαίνεται να τους καθιστούν, μελλοντικά, κοινοβουλευτικό κόμμα.

Πολλοί πιστεύουν ότι το 2015 η Νέα Δημοκρατία έχασε τις εκλογές λόγω ΕΝΦΙΑ καθώς  «χτυπήθηκε» περαιτέρω η μεσαία τάξη, που είναι η βάση της. Συμμερίζεστε αυτή την άποψη;

Καταρχήν σας θυμίζω ότι η Νέα Δημοκρατία, τότε, πήρε ένα αρκετά υψηλό ποσοστό για κόμμα που στην κυβερνητική θητεία του είχε εφαρμόσει μνημονιακές πολιτικές.

Πράγματι όμως έχασε τις εκλογές, και αυτό μπορεί να αποδοθεί σε πολλούς παράγοντες.

Ο βασικότερος είναι η ανεύθυνη και λαϊκιστική Αξιωματική Αντιπολίτευση εκείνης της περιόδου, που έταζε τα πάντα στους πάντες (θυμίζω ενδεικτικά τις δηλώσεις του κ. Τσίπρα ότι «ο ΕΝΦΙΑ δεν διορθώνεται αλλά καταργείται»).

Καθώς επίσης και στο γεγονός ότι την περίοδο 2012-2014 υλοποιήθηκε μία κρίσιμη μάζα αναγκαίων για τη χώρα μεταρρυθμίσεων, που όμως «ξεβόλεψε» κατεστημένα συμφέροντα.

Ένας ακόμη λόγος, ήταν και ο ΕΝΦΙΑ. Κι αυτό γιατί, παρά το γεγονός ότι αποτελούσε την πρώτη ολοκληρωμένη προσπάθεια φορολόγησης της ακίνητης περιουσίας, με διεύρυνση της φορολογικής βάσης και μείωση του συνολικού ύψους κατά 500 εκατ. ευρώ σε σχέση με το «χαράτσι» της ΔΕΗ που παραλάβαμε από την προηγούμενη Κυβέρνηση, υπήρξαν τελικά αστοχίες και ατέλειες, παρατηρήθηκαν αδυναμίες, εμφανίστηκαν στρεβλώσεις και αποκλίσεις από την πραγματικότητα στην εφαρμογή του.

Πρόσφατα, ο γερμανικός τύπος, αναφερόμενος στις Ελληνικές τράπεζες και στα προβλήματά τους, ευθέως έκανε λόγο για το φόβο bail in, δηλαδή για κούρεμα καταθέσεων και την πιθανότητα κρατικοποίησής τους. Φοβάστε ότι αυτή είναι μια πιθανή εξέλιξη;

Η κατάσταση στο τραπεζικό σύστημα σταθεροποιήθηκε σταδιακά και, μέχρι  το 2014, αποκαταστάθηκε η εμπιστοσύνη σε αυτό.

Δυστυχώς, η κατάσταση αυτή άλλαξε το 2015. Η «υπερήφανη διαπραγμάτευση» του 1ου εξαμήνου του 2015, με τους λανθασμένους και ανερμάτιστους χειρισμούς της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, έφερε το τραπεζικό σύστημα αντιμέτωπο με μεγάλους κινδύνους, οδήγησε σε μεγάλη εκροή καταθέσεων και σε ραγδαία αύξηση των «κόκκινων δανείων», δηλαδή σε διόγκωση του ιδιωτικού χρέους των πολιτών και προς τις τράπεζες. Κίνδυνοι που διογκώθηκαν μετά την τραπεζική αργία και τους κεφαλαιακούς περιορισμούς. Και κατέστησαν αναγκαία την εκ νέου, την τρίτη κατά σειρά, ανακεφαλαιοποίηση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος.

Μια αχρείαστη ανακεφαλαιοποίηση η οποία προσέθεσε νέο κόστος στο Δημόσιο, στους παλαιούς επενδυτές και μετόχους, μικρούς και μεγάλους, Έλληνες και ξένους, άλλαξε την ιδιοκτησιακή δομή των τραπεζών, συρρίκνωσε την ελληνική ιδιωτική συμμετοχή και σχεδόν εκμηδένισε την αξία του χαρτοφυλακίου του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.

Σήμερα, απαιτείται να επιστρέψουν με συστηματικό τρόπο καταθέσεις στο τραπεζικό σύστημα, να ενισχυθεί ουσιαστικά η οργανική κερδοφορία των τραπεζών, να συρρικνωθούν με ικανοποιητικό ρυθμό τα «κόκκινα δάνεια», να αρθούν πλήρως οι κεφαλαιακοί περιορισμοί και να αποκλιμακωθεί το κόστος δανεισμού της χώρας, άρα και των τραπεζών, προκειμένου το τραπεζικό σύστημα να επιτελέσει το ρόλο του με επάρκεια και ασφάλεια.

Όλα αυτά συνιστούν προτεραιότητες για την επόμενη Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

Το Προσχέδιο του Κρατικού Προϋπολογισμού αποτυπώνει, με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο, τα αδιέξοδα της ασκούμενης οικονομικής πολιτικής.

Τα μέτρα λιτότητας εξακολουθούν να υφίστανται, οι δημοσιονομικοί στόχοι παραμένουν υψηλοί, η υπερφορολόγηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων συνεχίζεται, το Κράτος διογκώνεται, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου δεν εκκαθαρίζονται, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων συρρικνώνεται και υποεκτελείται.

Το αποτέλεσμα αυτής της αδιέξοδης πολιτικής είναι η οικονομία να αναπτύσσεται με αναιμικούς και χαμηλότερους των αρχικών εκτιμήσεων ρυθμούς, οι επενδύσεις να συρρικνώνονται και το ιδιωτικό χρέος να διογκώνεται. Ενδεικτικά και μόνο, να υπενθυμίσουμε ότι η Κυβέρνηση του κ. Τσίπρα επέστρεψε την οικονομία στην ύφεση το 2015 και το 2016, απέτυχε, και μάλιστα σημαντικά, στους αναπτυξιακούς στόχους για το 2017, αναθεώρησε «προς τα κάτω» την εκτίμηση για την ανάπτυξη του 2018 και προβλέπει συρρικνωμένους ρυθμούς μεγέθυνσης μέχρι το 2022. Ενώ οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των πολιτών προς την εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία έχουν αυξηθεί κατά 59% από το 2014, απόδειξη εξάντλησης της φοροδοτικής ικανότητας των πολιτών. Αποδεικνύεται έτσι ότι η «Κυβέρνηση των φόρων, των κατασχέσεων και των πλειστηριασμών» δεν μπορεί να οδηγήσει τη χώρα πίσω στην κανονικότητα.

Ταυτόχρονα, η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας έχει υποχωρήσει, το οικονομικό κλίμα – τους τελευταίους μήνες – επιδεινώνεται, οι θεσμοί διακυβέρνησης υποβαθμίζονται, η οικονομική ελευθερία συρρικνώνεται, οι καταθέσεις των ιδιωτών δεν επιστρέφουν ουσιαστικά στο τραπεζικό σύστημα, η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίζεται, οι κεφαλαιακοί περιορισμοί δεν έχουν ακόμη πλήρως αρθεί και η χώρα δεν συμμετέχει στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης.

Επιπρόσθετα, η χώρα βρίσκεται σε καθεστώς ενισχυμένης εποπτείας, το οποίο για πρώτη φορά ενεργοποιείται σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αλλά βρίσκεται και εκτός αγορών, με υψηλό και ιδιαίτερα ευμετάβλητο κόστος δανεισμού, συμπαρασύροντας ανοδικά και το κόστος χρηματοδότησης επιχειρήσεων και τραπεζών.

Η χρήση δε του ταμειακού αποθέματος, πέραν του ότι αυτό δημιουργήθηκε με λανθασμένο τρόπο, «στραγγαλίζοντας» την πραγματική οικονομία και αφήνοντας αναξιοποίητους χαμηλού κόστους πόρους ύψους 24 δισ. ευρώ από τη δανειακή σύμβαση, θα στείλει ανησυχητικό μήνυμα στις αγορές.

Τέλος, οι όποιες  Κυβερνητικές επεκτατικές δημοσιονομικές παρεμβάσεις είναι – όπως αναφέρει και το Προσχέδιο – «προτιθέμενες» και αποσπασματικές, αφού δεν εντάσσονται σε μία συνολική οικονομική πρόταση, όπως αυτή που έχει καταθέσει η Νέα Δημοκρατία και η οποία στοχεύει σε υψηλή και διατηρήσιμη ανάπτυξη, στη δημιουργία πολλών και καλά αμειβόμενων θέσεων εργασίας και στην ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.

Πρόταση της Νέας Δημοκρατίας που οδηγεί σε αύξηση της ποσότητας και σε βελτίωση της σύνθεσης του πλούτου της χώρας, χωρίς πρόσθετη εσωτερική υποτίμηση, με έμφαση στην εξωστρέφεια και τις επενδύσεις, μέσα από τη μείωση της φορολογικής και ασφαλιστικής επιβάρυνσης νοικοκυριών και επιχειρήσεων, την υλοποίηση μεταρρυθμίσεων και την ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία. Η υλοποίηση αυτού του σχεδίου θα οδηγήσει σε υψηλότερους ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης, οι οποίοι, με τη σειρά τους, θα βελτιώσουν τη βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους, δίνοντας τη δυνατότητα για σταδιακή αποκλιμάκωση των ήδη υψηλών δημοσιονομικών στόχων, προσθέτοντας «βαθμούς ελευθερίας» για ακόμη μεγαλύτερες μειώσεις φόρων και εισφορών.

Συμπερασματικά, το Προσχέδιο του Κρατικού Προϋπολογισμού, το τελευταίο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, σφραγίζει το τέλος του τετραετούς κύκλου της αυταπάτης, της δημιουργικής ασάφειας, των ιδεοληψιών, της ανευθυνότητας, του τυχοδιωκτισμού και της αναποτελεσματικότητας, που τόσο ακριβά κόστισαν στη χώρα και στους πολίτες της, ειδικά στα ασθενέστερα εισοδηματικά στρώματα.

Συγχρόνως, όμως, σημάνει και την απαρχή ενός νέου κύκλου ευθύνης, ρεαλισμού, υπευθυνότητας και σοβαρότητας, με διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.