Tags Posts tagged with "Ομιλία"

Ομιλία

«Θέλω να ευχαριστήσω την ΓΣΕΒΕΕ για την τιμητική πρόσκληση που μου απηύθυνε να παραστώ και να καταθέσω, κωδικοποιημένα, ορισμένες σκέψεις, με αφορμή την 1ηΕτήσια Έκθεση του Ινστιτούτου Μικρών Επιχειρήσεων της.

Μία ποιοτική Έκθεση, με προστιθέμενη αξία για όλους μας, που αναδεικνύει τη θέση, το ρόλο, τις προκλήσεις και τις προοπτικές της μικρομεσαίας επιχείρησης στην Ελλάδα.

Μικρομεσαία επιχείρηση η οποία, παρά τις ασφυκτικές πιέσεις που της ασκήθηκαν την τελευταία δεκαετία μειώνοντας την ύπαρξή τους κατά 200.000, εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό πυλώνα της παραγωγικής διαδικασίας, επενδύοντας, καινοτομώντας, παράγοντας, εξάγοντας.

Αποτελεί την κινητήριο δύναμη της οικονομίας, με σημαντική συνεισφορά στον πλούτο, στη δημιουργία θέσεων απασχόλησης, στη διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής.

Και αυτό γιατί οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις συνιστούν το 99,5% του συνόλου των επιχειρήσεων, προσφέρουν το 85% των θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό τομέα και αντιπροσωπεύουν το 20% του ΑΕΠ της χώρας».

«Μία χώρα, για να ανταποκριθεί στο ασταθές και αβέβαιο διεθνές περιβάλλον και για να πετύχει υψηλούς και διατηρήσιμους ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης οφείλει να δημιουργήσει ένα λειτουργικό, σταθερό και ασφαλές πλαίσιο για το επιχειρείν, ειδικά για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Μικρομεσαίες επιχειρήσεις οι οποίες, στην Ελλάδα, επί μακρόν, αντιμετωπίζουν σημαντικά εξωγενή προβλήματα, όπως είναι το υψηλό κόστος συμμόρφωσης στη γραφειοκρατία, ο αθέμιτος ανταγωνισμός και η δυσλειτουργία των ελεγκτικών μηχανισμών.

Σε αυτά προστίθενται και εγγενή προβλήματα, όπως είναι η δυσκολία διεύρυνσης της πελατειακής βάσης, η ποιοτική απόσταση σε επιδόσεις από τον ευρωπαϊκό ανταγωνισμό, ο κατακερματισμός και το μεγάλο πλήθος μικρών επιχειρήσεων σε συνδυασμό με τη μικρή παραγωγικότητα, η περιορισμένη τεχνολογική εστίαση και η μη εκμετάλλευση της καινοτομίας.

Δυστυχώς, σε αυτά τα υπαρκτά, διαχρονικά προβλήματα που έχει να αντιμετωπίσει η ελληνική μικρομεσαία επιχείρηση, η σημερινή Κυβέρνηση, την τελευταία τετραετία, ήρθε να προσθέσει νέα ή να οξύνει υπάρχοντα.

Κωδικοποιώ:

  • Επέβαλε 29 νέους φόρους και διόγκωσε τις ασφαλιστικές εισφορές, δημιουργώντας πρόβλημα βιωσιμότητας και ανταγωνιστικότητας για τις ελληνικές επιχειρήσεις.

Όπως επισημαίνει και η Έκθεση, το φορολογικό και ασφαλιστικό κόστος της εργασίας αυξάνεται συνεχώς μετά το 2015, και ανέρχεται σήμερα το 41%, όταν ο μέσος ευρωπαϊκός όρος είναι στο 36%.

  • Η εσωτερική στάση πληρωμών συνεχίζεται, οι οφειλές του Δημοσίου δεν εκκαθαρίζονται, νέες υποχρεώσεις δημιουργούνται, και οι επιστροφές φόρων προς τους ιδιώτες καθυστερούν, στερώντας πολύτιμη ρευστότητα από την πραγματική οικονομία.
  • Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, το οποίο σύμφωνα και με την Έκθεσηαποτελεί καταλυτικό παράγοντα για την κινητοποίηση ιδιωτικών επενδύσεων, συστηματικά υπο-εκτελείται.
  • Η αξιοποίηση των διαθέσιμων ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείωνείναι αργή, ο συντονισμός τους ανύπαρκτος και η απορροφητικότητα από τους τελικούς δικαιούχους, δηλαδή τις μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις, χαμηλή.
  • Εμβληματικές επενδύσεις, όπωςείναι το Ελληνικό και η COSCO, αν και δρομολογήθηκαν, τελματώνουν, εξαιτίας κυβερνητικών ιδεοληψιών. Ενώ σημαντικές αποκρατικοποιήσεις, όπως είναι οι λιγνιτικές μονάδες της ΔΕΗ και τα Ελληνικά Πετρέλαια, καθηλώνονται, εξαιτίας δογματικών αγκυλώσεων.
  • Η ποιότητα των θεσμών διακυβέρνησης, συστηματικά,υποβαθμίζεται.

Κεφαλαιακοί περιορισμοί εξακολουθούν να υφίστανται.

Η συνεχιζόμενη πιστωτική συρρίκνωση και το υψηλό κόστος δανεισμού επιβαρύνουν τη λειτουργία, αλλά και την ίδια τη βιωσιμότητα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Ποιο όμως είναι το αποτέλεσμα αυτών των κυβερνητικών πράξεων και παραλείψεων;

Η μεγέθυνση της οικονομίας να παραμένει αναιμική, το ιδιωτικό χρέος να διογκώνεται, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις να ασφυκτιούν και η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας να υποχωρεί.

Και αυτό γιατί η Κυβέρνηση αδυνατεί να δρομολογήσει την αναγκαία παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας. Η όποια ισχνή μεγέθυνση στηρίζεται κυρίως στην κατανάλωση, η οποία μάλιστα ενισχύεται μέσω επιδομάτων και αποταμιεύσεων, και όχι μέσω της μείωσης της φορολογίας.

Ο ακαθάριστος σχηματισμός παγίου κεφαλαίου υποχωρεί, και διαμορφώνεται στο επίπεδο του 1996 το 2018. Ενώ η καθαρή συνεισφορά του εξωτερικού ισοζυγίου γίνεται και πάλι αρνητική, αφού η αύξηση των εισαγωγών είναι υψηλότερη αυτής των εξαγωγών.

Συνεπώς, όπως καταγράφει και η Έκθεση, υφίσταται αρνητικός ρυθμός καθαρών επενδύσεων, δηλαδή το λειτουργικό κεφαλαιακό απόθεμα της χώρας μειώνεται».

«Αυτές οι επισημάνσεις καταδεικνύουν αυτό που ολόκληρη η κοινωνία αντιλαμβάνεται:

Με τον σημερινό καπετάνιο και με αυτό το πλήρωμα, η χώρα, χωρίς πυξίδα, δεν θα βρει την Ιθάκη της.

Γι’ αυτό και πρέπει να αλλάξουμε ρότα, άμεσα.

Πρέπει να κινηθούμε γρήγορα, αποτελεσματικά και ασυμβίβαστα απέναντι στην παραίτηση, στο τέλμα και στην μετριότητα.

Απαιτείται στιβαρή ηγεσία, πολιτική βούληση, αποφασιστικότητα και υλοποίηση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου.

Σχέδιο το οποίο:

  • Θα ενισχύει την ποσότητα και θα βελτιώνει τη σύνθεση και την ποιότητα του πλούτου της χώρας, με επενδυτική πανστρατιά, δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων.
  • Θα αποφέρει περισσότερο διαθέσιμο εισόδημα, για όλους τους πολίτες.
  • Θα βελτιώνει την παραγωγικότητα, την ανταγωνιστικότητα, τη δημιουργικότητα και την εξωστρέφεια.
  • Θα διασφαλίζει την ατομική ελευθερία και προκοπή, αλλά και τη συλλογική ευημερία.
  • Θα στοχεύει σε ένα καλύτερο και πιο παραγωγικό Κράτος, στηριζόμενο στην οικοδόμηση μιας ανοικτής και δημοκρατικής κοινωνίας, το οποίο θα μεριμνά για την εμπέδωση κουλτούρας διαφανούς και αμοιβαία επωφελούς συνεργασίας δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.
  • Θα παρέχει υψηλής ποιότητας γνώσεις σε όλες τις βαθμίδες του συστήματος της δημόσιας εκπαίδευσης, με διεύρυνση των επιλογών, μέσα από ένα σύστημα ανοικτών οριζόντων και ίσων ευκαιριών για όλους τους πολίτες.
  • Θα αναστρέψει την αυξημένη «διαρροή» επιστημόνων και επιχειρήσεων, λαμβάνοντας υπόψη τη συνεχή μείωση του πληθυσμού της χώρας.
  • Θα βοηθήσει να ανταποκριθεί η χώρα στον «δομικό μετασχηματισμό της εργασίας», εξαιτίας της τεχνολογικής επανάστασης.
  • Θα διασφαλίζει τη συστηματική, ασφαλή και με χαμηλό κόστος δανεισμού χρηματοδότηση της χώρας από τις αγορές.

Σχέδιο με βασικούς άξονες:

1ος. Η απλοποίηση και σταθεροποίηση της φορολογίας, με τη γενναία μείωση φορολογικών συντελεστών νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

2ος. Η υλοποίηση μεταρρυθμίσεων, με φιλοεπενδυτικό πρόσημο.

3ος. Η τόνωση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.

4ος. Η ενίσχυση της υγιούς επιχειρηματικότητας.

5ος. Η ενίσχυση της κοινωνικής αλληλεγγύης προς τους πιο αδύναμους πολίτες».

«Εκτιμούμε ότι αυτό το σχέδιο θα ενδυναμώσει την εγχώρια οικονομική δραστηριότητα, θα απελευθερώσει μη παραγωγικά δεσμευμένους ή αδρανείς πόρους της οικονομίας, θα τονώσει την επιχειρηματικότητα, ιδιαίτερα τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, και θα επαναφέρει τη χώρα σε ανοδική πορεία, με στόχο την ολόπλευρη ισχυροποίησή της.

Η υλοποίηση όμως αυτού του σχεδίου απαιτεί μία μεταρρυθμιστική, σοβαρή, υπεύθυνη, συνεκτική και αξιόπιστη Κυβέρνηση.

Χαρακτηριστικά που η σημερινή Κυβέρνηση εγγενώς δεν διαθέτει και προφανώς δεν μπορεί και δεν πρόκειται να αποκτήσει».

Φίλες και Φίλοι,

Θέλω να ευχαριστήσω τον Πρέσβη κ. Αλέξανδρο Μαλλιά και τις Εκδόσεις «Σιδέρης» για την πρόσκληση που μου απηύθυναν να συμμετάσχω στη σημερινή – εκτιμώ – εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συζήτηση.

Για εμένα, η αποδοχή της πρόσκλησης ήταν πρόκληση και ευκαιρία.

Πρόκληση να ιχνηλατήσω τους προβληματισμούς και τις θέσεις του συγγραφέα πάνω στην κακή και επικίνδυνη Συμφωνία των Πρεσπών.

Ευκαιρία να μελετήσω τις «μαρτυρίες» ενός έμπειρου διπλωμάτη, μέσα από γεγονότα που ο ίδιος βίωσε στο πέρασμα των δεκαετιών.

Διπλωμάτη που υπηρέτησε υπό 11 Κυβερνήσεις και 15 Υπουργούς Εξωτερικών.

Διπλωμάτη που υπηρέτησε, μεταξύ άλλων, στην Κεντρική Υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών, στο Συμβούλιο της Ευρώπης, στον ΟΗΕ, σε βαλκανικές χώρες, στα Σκόπια.

Σήμερα αισθάνομαι δικαιωμένος γι’ αυτή την επιλογή μου.

Όπως και για την θέση που κράτησα στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, καταψηφίζοντας την κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Η ξενάγηση στις σελίδες του βιβλίου είναι ενδιαφέρουσα, χρήσιμη και διδακτική.

Το βιβλίο είναι αποτέλεσμα τεκμηριωμένης ανάλυσης, συσσωρευμένης γνώσης και πολύχρονης εμπειρίας.

Για τους λόγους αυτούς αποτελεί εφαλτήριο, ανεξάρτητα από προσωπική συμφωνία ή διαφωνία με επιμέρους εκτιμήσεις και παρατηρήσεις του συγγραφέα, για γόνιμη σκέψη και ουσιαστική συζήτηση.

Φίλες και Φίλοι,

Η Νέα Δημοκρατία στήριζε, διαχρονικά, την εύρεση μιας αμοιβαία αποδεκτής λύσης μεταξύ των δύο γειτονικών χωρών.

Αυτό καταγράφεται και στις σελίδες του βιβλίου.

Μια λύση όμως που θα σέβεται τα πραγματικά, ιστορικά και εθνικά, δεδομένα και δεν θα αφήνει περιθώρια στους γείτονες για υποδαύλιση, μελλοντικά, αυθαίρετων αξιώσεων.

Γιατί όπως ορθά επισημαίνει ο συγγραφέας:

«Η μη λύση δεν μπορεί να αποτελεί τη μόνιμη ή βέλτιστη επιλογή. Ταυτόχρονα όμως, η παράταση της εκκρεμότητας δεν μπορεί να αποτελεί σήμερα το ισχυρότερο κίνητρο για λύση».

Με αυτό το κριτήριο και για μια σειρά από λόγους, η Νέα Δημοκρατία, με αίσθημα ευθύνης απέναντι στην μακραίωνη ιστορία και την προοπτική της πατρίδας, καταψήφισε την κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Συνοψίζω και κωδικοποιώ αυτούς τους λόγους, όπως αποτυπώνονται διάσπαρτα στις σελίδες του βιβλίου.

1ον. Ο Πρωθυπουργός απέτυχε να αξιοποιήσει το κεκτημένο της εθνικής συνεννόησης επί του κρίσιμου αυτού θέματος.

Κεκτημένο που σωρεύτηκε από προηγούμενες Κυβερνήσεις, πρωτίστως της Νέας Δημοκρατίας.

Ενδεικτικά και πριν το Βουκουρέστι, τόσο η Ντόρα Μπακογιάννη, όσο και ο Πέτρος Μολυβιάτης, ενημέρωναν συνεχώς, πλήρως και ουσιαστικά όλες τις πολιτικές δυνάμεις του τόπου.

Γιατί όπως σωστά επισημαίνει ο κ. Μαλλιάς, «η πολιτική συνεννόηση αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο για να αντιμετωπίσουμε προκλήσεις εθνικής ασφάλειας».

Και προσθέτει: «Από το 1992, είναι η πρώτη φορά που δεν υπάρχει καμία γέφυρα συνεννόησης και επικοινωνίας. Και αυτή είναι θεμελιώδης ευθύνη και θεσμική υποχρέωση της Κυβέρνησης».

Κυβέρνηση η οποία προσπάθησε να αποδυναμώσει, μέσω του Μακεδονικού, τη συνοχή Κομμάτων της Αντιπολίτευσης, να τα διεμβολίσει, λειτουργώντας με αρχές πολιτικού αταβισμού, επηρεάζοντας τη μέθοδο και την ποιότητα της διαπραγμάτευσης.

Και εύχομαι, αντιθέτως απ’ ότι υποστηρίζει ο Πρωθυπουργός, αυτή η στρατηγική να μην αποτελέσει παράδειγμα προς μίμηση και για άλλα, μελλοντικά ζητήματα εξωτερικής πολιτικής.

2ον. Η Κυβέρνηση, προκειμένου να καλύψει αστοχίες και σφάλματά της, προσπάθησε να ανασύρει, επιλεκτικά και διαστρεβλωμένα, στοιχεία του παρελθόντος.

Χρησιμοποίησε ισχυρισμούς οι οποίοι αποδεικνύονται ιστορικά ανυπόστατοι, είναι ψευδείς και εθνικά επιζήμιοι.

Όπως, για παράδειγμα, ότι η χώρα είχε αποδεχθεί, δήθεν, τη μακεδονική γλώσσα από τη Διάσκεψη του ΟΗΕ του 1977.

Ο κ. Μαλλιάς όμως επισημαίνει ότι «ουδέποτε η Ελλάδα συμφώνησε, εδέχθη ή απεδέχθη τη “Μακεδονική γλώσσα”».

Κάτι που αποτυπώνεται τόσο στα πρακτικά των συσκέψεων των πολιτικών αρχηγών των Σκοπίων, όσο και σε έγγραφα του ΝΑΤΟ (2000).

Αντιθέτως μάλιστα, στους κυβερνητικούς κόλπους υπάρχουν υποστηρικτές του διαχρονικού αφηγήματος του «μακεδονισμού».

Με πρόσφατη έκφρασή του από σειρά επωνύμων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, που ακόμη και στην κρίσιμη φάση του 2008, προέτρεπαν να δοθεί στη γείτονα χώρα «σκέτα» η ονομασία «Μακεδονία».

Αλλά και με τελευταία έκφρασή του, την πρωθυπουργική αποδοχή της ονομασίας «Δημοκρατία της Μακεδονίας του Ίλιντεν», που – ευτυχώς – απέτρεψε η σημερινή Αξιωματική Αντιπολίτευση.

Συνεπώς, όλοι αυτοί δεν δικαιούνται να μας κάνουν μαθήματα!

3ον. Η Κυβέρνηση περιφρόνησε τις γνήσιες πατριωτικές ευαισθησίες των πολιτών και προσέβαλε την ιστορική συνείδηση του λαού.

Και όπως επισημαίνει ο Γιώργος Κουμουτσάκος, στο βιβλίο του Νίκου Στέφου, στην παρουσίαση του οποίου στην Αθήνα συμμετείχε ο κ. Μαλλιάς:

«Δεν θα ξεχάσω την απάντηση του Κώστα Καραμανλή όταν αμέσως μετά την ομόφωνη απόφαση των ηγετών του ΝΑΤΟ του είπα πως «ήταν μια καλή μέρα». «Πράγματι», μου απάντησε, «θα μπορώ να συνομιλώ με ήσυχη συνείδηση με τα φαντάσματα εκείνων που αγωνίσθηκαν για την υπόθεση της Μακεδονίας».

4ον. Η Συμφωνία των Πρεσπών καθιστά διάτρητη την εξωτερική πολιτική δεκαετιών.

Πριν ακριβώς από έντεκα χρόνια, η ελληνική εξωτερική πολιτική κατέγραφε μια ιστορική επιτυχία.

Η Ελλάδα κατάφερε να επιβάλλει στη Συμμαχία τη δική της θέση.

Μετέτρεψε σε «νατοϊκή», και μάλιστα με ομοφωνία, την ελληνική θέση.

Δυστυχώς, η σημερινή Κυβέρνηση «έκαψε» αυτό το ισχυρό διπλωματικό χαρτί.

Έσπευσε και παρέδωσε στους γείτονες καίριας σημασίας διαπραγματευτικά «κλειδιά»: την άμεση ένταξη στο ΝΑΤΟ και την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Και τα παρέδωσε χωρίς να διασφαλίζει τα δίκαια εθνικά μας συμφέροντα, καλύπτοντας τις βαριές υποχωρήσεις με μεγαλόστομες λεκτικές «κατασκευές».

5ον. Η Κυβέρνηση αναγνώρισε, για πρώτη φορά με την υπογραφή της χώρας μας, την ύπαρξη δήθεν «μακεδονικής γλώσσας» και «μακεδονικής εθνότητας».

Όπως υποστηρίζει και ο κ. Μαλλιάς, πρόκειται για την «αχίλλειο πτέρνα» της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Σύμφωνα με έγγραφο της αμερικανικής  πρεσβείας που κατέθεσε ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης στη Βουλή, ήταν σχεδόν αδύνατον η Ελληνική Κυβέρνηση του 2008 να δεχθεί ένα κείμενο το οποίο θα όριζε τους πολίτες αυτής της χώρας ως «Μακεδόνες», και τη γλώσσα τους ως «μακεδονική». Σε αυτά είπε ΟΧΙ η Κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή.

Σε αυτά είπε ΝΑΙ η Κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα.

Γιατί όπως επισημαίνει ο συγγραφέας:

«Δεν είναι άδικη ή υπερβολική η ένσταση ως προς την καταλληλότητα της χρήσης του όρου NATIONALITY, αντί του πλέον δόκιμου και κατάλληλου CITIZENSHIP. Δύσκολα μπορεί κάποιος να πείσει ότι η αποδοχή του όρου δεν συνεπάγεται και την εθνικότητα και την εθνική καταγωγή».

Και πράγματι, σε καμία άλλη χώρα που έχει γεωγραφικό προσδιορισμό, δεν ονομάζονται οι πολίτες χωρίς τον επιθετικό τους προσδιορισμό.

Αυτές όμως οι υποχωρήσεις δημιουργούν «εύφορο έδαφος» για τη συντήρηση – στους γείτονες – νοσηρών ιδεολογημάτων, και μπορεί να βάλουν τη χώρα σε εθνική περιπέτεια διαρκείας.

Γιατί «από μικρό σπέρμα μπορεί να βγουν μεγάλες ρίζες».

Και όπως – εύστοχα – επισημαίνει ο κ. Μαλλιάς, «μεταφέρει στις επόμενες γενιές τις σύγχρονες βασικές γενεσιουργές προκλήσεις του Μακεδονικού ζητήματος».

6ον. Η Κυβέρνηση έφερε μία συμφωνία γεμάτη «τρύπες», που δεν θωρακίζει, μακροχρονίως, τη χώρα.

Αφού, μεταξύ άλλων, αφήνει τεράστιες εκκρεμότητες ως προς τα εμπορικά σήματα, τις εμπορικές επωνυμίες, τις ονομασίες προέλευσης και τις γεωγραφικές ενδείξεις προϊόντων.

Όπως ήδη βιώνουν, στις διεθνείς εκθέσεις προϊόντων, οι Έλληνες παραγωγοί και επιχειρηματίες.

Και δεν πείθουν κανέναν τα κυβερνητικά πολιτικά φληναφήματα περί βελτίωσης της οικονομικής σχέσης των δύο κρατών μέσω της συμφωνίας, αφού οι διμερείς σχέσεις ήταν πρακτικά ομαλές και στενές, παρά τις προκλήσεις των Σκοπίων ως προς την ιδεολογική χρήση της Ιστορίας και η οικονομική συνεργασία καλή, παρά τη ριζική αλλαγή των δεδομένων για την ελληνική πλευρά λόγω της κρίσης μετά το 2010.

Φίλες και Φίλοι,

Γι’ αυτούς τους λόγους η Συμφωνία των Πρεσπών είναι μία ετεροβαρής, κακή και επικίνδυνη.

Η οποία έχει δημιουργήσει ήδη αρκετά δυσμενή τετελεσμένα.

Οφείλουμε τουλάχιστον να ελέγχουμε αυστηρά την εφαρμογή αυτής της συμφωνίας και να αγωνιστούμε ώστε να περιορίσουμε τις επιπτώσεις στην οικονομία και την παραγωγική και επιχειρηματική δραστηριότητα της Βόρειας Ελλάδας.

Και η Νέα Δημοκρατία έχει αναλάβει συγκεκριμένες δεσμεύσεις για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι Έλληνες εξαγωγείς.

Δεσμεύσεις όπως είναι:

  • η έναρξη επικοινωνιακής καμπάνιας με σκοπό την προστασία του brand «Μακεδονία»,
  • η διευκόλυνση των επιχειρήσεων να κατοχυρώσουν εμπορικά σήματα για την προστασία των προϊόντων τους σε ευρωπαϊκό επίπεδο,
  • η κατοχύρωση περισσότερων μακεδονικών προϊόντων ως Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης και Προστατευόμενης Γεωγραφικής Ένδειξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση,
  • η έκδοση Υπουργικής Απόφασης η οποία θα απονέμει αυτόματα το σήμα «GR» στα προϊόντα όλων των μακεδονικών επιχειρήσεων που έχουν κατοχυρώσει το παράγωγο «Μακεδονικός, -ή, -ό» στο σήμα τους, και
  • η προβολή βέτο στην ενταξιακή πορεία των Σκοπίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όσο δεν διασφαλίζονται τα εθνικά συμφέροντά μας.

Και όπως δήλωσε πρόσφατα, εδώ από τη Λαμία, ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκος Μητσοτάκης, για να μπει μία χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση υπάρχουν 35 Κεφάλαια που απαιτούν έγκριση στην αρχή για να ανοίξουν και στο τέλος για να κλείσουν.

Αυτά ούτε θα ανοίξουν ούτε θα κλείσουν ποτέ, εάν προηγουμένως δεν ικανοποιηθούν οι ελληνικές θέσεις.

Φίλες και Φίλοι,

Συμπερασματικά, η ξενάγηση στις σελίδες του βιβλίου είναι χρήσιμη.

Προσφέρει μια υπεύθυνη και τεκμηριωμένη οπτική για ένα εξαιρετικά κρίσιμο εθνικό θέμα.

Συμβάλλει όμως και στον αναγκαίο εθνικό αναστοχασμό της εξωτερικής πολιτικής.

Εξωτερική πολιτική η οποία πρέπει να ασκείται με υπευθυνότητα, αποφασιστικότητα, αυτοπεποίθηση, διορατικότητα και αξιοπιστία.

Άλλωστε, όπως επισημαίνει ορθά ο συγγραφέας, «αποκομίζουμε όφελος όταν είμαστε σοβαροί και πείθουμε για την αξιοπιστία και τη συνέπειά μας, με μέτρο και υπευθυνότητα».

Κύριε Μαλλιά, σας ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση και κάθε επιτυχία στις προσεχείς Ευρωεκλογές.

Ο βουλευτής της ΝΔ, Χρήστος Σταϊκούρας, μιλάει στην επετειακή εκδήλωση για τα 100 χρόνια από την ίδρυση του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων, στη Μεγάλη Αίθουσα του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Παρασκευή 29 Μαρτίου 2019.

Θέλω να ευχαριστήσω τη Διοίκηση του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων για την ευγενική και τιμητική πρόσκληση να παραστώ και να χαιρετίσω τη σημερινή εκδήλωση για τα 100 χρόνια από την ίδρυσή του.
100 χρόνια προσφοράς στην εθνική οικονομία.
100 χρόνια προσφοράς στην ελληνική κοινωνία.
Να ευχαριστήσω όμως επίσης και το προσωπικό του Ταμείου, από τη θέση του πρώην Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών, για την αγαστή και εποικοδομητική συνεργασία που είχαμε κατά την περίοδο 2012-2015.

Κυρίες και Κύριοι,
Το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων υπήρξε και παραμένει ουσιαστικός πόλος χρηματοδότησης της ελληνικής οικονομίας.
Βασικός πυλώνας της τοπικής και περιφερειακής ανάπτυξης.
Σημαντικός παράγοντας στήριξης της πραγματικής οικονομίας, που δίνει ανάσες ρευστότητας εκεί όπου η αδυναμία χρηματοδότησης προκαλεί σημαντικά προβλήματα στην υλοποίηση επενδυτικών σχεδίων.
Αυτός ο κομβικός ρόλος του Ταμείου διατηρήθηκε μέσα στο πέρασμα των δεκαετιών.
Και ενισχύθηκε την περίοδο 2012-2015, μέσα από συγκεκριμένες νομοθετικές πρωτοβουλίες και επιχειρησιακές επιλογές, παρά τις δεσμεύσεις που απέρρεαν από τα προγράμματα οικονομικής πολιτικής.
Ειδικότερα:

  • Δρομολογήθηκαν, στο μέτρο του εφικτού, ρυθμίσεις στεγαστικών δανείων δημοσίων υπαλλήλων, μέσα από ένα εύρος δυνατοτήτων και επιλογών, λαμβάνοντας υπόψη τη σχέση των δόσεων με τις τακτικές μηνιαίες αποδοχές.
  • Ρυθμίστηκε, με τον πλέον αποτελεσματικό τρόπο, το υφιστάμενο κόστος δανειοδότησης των ΟΤΑ, ενώ παράλληλα δόθηκε η δυνατότητα καθορισμού χαμηλότερων επιτοκίων για τις νέες δανειοδοτήσεις.
  • Εκσυγχρονίστηκε το θεσμικό πλαίσιο δανειοδότησης και ενσωματώθηκαν διατάξεις για τον τρόπο λειτουργίας και χορηγήσεων του Ταμείου προς τους ΟΤΑ και άλλους φορείς.
  • Ξεκίνησε η συνεργασία του Ταμείου με την ΕΤΕπ, με αποτέλεσμα την αύξηση της ρευστότητας και την σημαντική μείωση του κόστους δανεισμού των ΟΤΑ.
  • Ρυθμίστηκε το θεσμικό πλαίσιο καταγραφής των υφιστάμενων αυτούσιων και χρηματικών παρακαταθηκών, ενώ παράλληλα εισήχθησαν ευέλικτες διαδικασίες αποτελεσματικής διαχείρισης και αξιοποίησης της περιουσίας.
  • Επιταχύνθηκαν οι αποζημιώσεις απαλλοτριώσεων για οδικά έργα.
  • Υπεγράφη πρωτόκολλο συνεργασίας με το ιταλικό ΤΠΔ, την Cassa Depositi e Prestiti, το οποίο αποτελεί το μεγαλύτερο αναπτυξιακό χρηματοπιστωτικό ίδρυμα της Ιταλίας.

Σκοπός, η ανταλλαγή τεχνογνωσίας και η χρηματοδότηση διασυνοριακών έργων κοινού ενδιαφέροντος, στους τομείς των υποδομών, της εξοικονόμησης ενέργειας και της περιβαλλοντικής αναβάθμισης, της τουριστικής ανάπτυξης, και ευρύτερα έργων αστικής ανάπτυξης και κοινής ωφέλειας.

Κυρίες και Κύριοι,
Με αυτές τις σκέψεις, θέλω και πάλι να ευχαριστήσω το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων για την πρόσκληση και να ευχηθώ η σημερινή εκδήλωση να αποτελέσει εφαλτήριο για την απρόσκοπτη διατήρηση και ουσιαστική ενίσχυση του διακριτού ρόλου και του ειδικού σκοπού της λειτουργίας του, με στόχο την εξεύρεση νέων χρηματοδοτικών ευκαιριών, εργαλείων και δυνατοτήτων προς όφελος της ελληνικής οικονομίας, σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο.
Να τα χιλιάσει.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Με το παρόν Σχέδιο Νόμου η «υβριδική» Κυβέρνηση επιδιώκει, με καθυστέρηση, να προστατεύσει ένα τμήμα της πρώτης κατοικίας.

Μιλάμε για την ίδια Κυβέρνηση που στις αρχές του 2015 υπόσχονταν, εξαπατώντας τους πολίτες, «σεισάχθεια» και «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη».

Μιλάμε για την ίδια Κυβέρνηση, που στο τέλος του 2015, τροποποίησε τις σχετικές ρυθμίσεις, με αποτέλεσμα να υφίσταται μεταγενέστερα προστασία μόνο για το 60% των περιπτώσεων του προηγούμενου πλαισίου.

Μιλάμε για την ίδια Κυβέρνηση που ψήφισε, τότε, την κατάργηση του Νόμου Κατσέλη από τις αρχές του 2019, με μικρή παράταση μεταγενέστερα. Και αυτό έγινε το 2015, όχι μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος το καλοκαίρι.

Μιλάμε για την Κυβέρνηση των 29 φόρων, των πλειστηριασμών και των κατασχέσεων, κατασχέσεις σε 1,2 εκατομμύρια πολίτες.

Μιλάμε για την Κυβέρνηση που υποεκτελεί, συστηματικά, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, στερώντας πολύτιμη ρευστότητα από την πραγματική οικονομία.

Μιλάμε για την Κυβέρνηση που παρέλαβε τα «κόκκινα» δάνεια στο 43% του δανειακού χαρτοφυλακίου, και σήμερα αυτά βρίσκονται στο 47%.

Μιλάμε για την Κυβέρνηση που διόγκωσε το ιδιωτικό χρέος κατά 23% από το τέλος του 2014, στα 223 δισ. ευρώ σήμερα.

Και έρχεται σήμερα αυτή η Κυβέρνηση, με μεγάλη καθυστέρηση, αφού άφησε το ζήτημα επί μακρόν να «σέρνεται», να καταθέσει μία ρύθμιση που συρρικνώνει την προστασία της κατοικίας, ακόμη και σε σχέση με την αρχική της πρόταση.

Ρύθμιση που θέτει αυστηρά, αυστηρότερα κριτήρια.

Ρύθμιση περίπλοκη και γραφειοκρατική, χωρίς κανείς να γνωρίζει πόσο αποτελεσματικά θα λειτουργήσει η ηλεκτρονική πλατφόρμα που εξαγγέλθηκε ότι θα την συνοδεύσει, και με εκτιμώμενο δημοσιονομικό κόστος, που θα το δούμε στην πράξη.

Ρύθμιση που δεν εξασφαλίζει ότι δεν δημιουργείται ηθικός κίνδυνος, με αρνητική επίδραση στην κουλτούρα πληρωμών.

Ρύθμιση που δεν αντιμετωπίζει συνολικά το μεγάλο ζήτημα των «κόκκινων δανείων» και το διογκούμενο πρόβλημα του συνολικού ιδιωτικού χρέους.

Παρά ταύτα, και επειδή αν δεν υπάρξει κάποια νέα ρύθμιση δεν υφίσταται πλέον και η αναγκαία προστασία της πρώτης κατοικίας, η Νέα Δημοκρατία θα την στηρίξει.

Και δεσμεύεται, ως επόμενη Κυβέρνηση, να προχωρήσει σε βελτιωτικές τροποποιήσεις της, ώστε να την καταστήσει πιο λειτουργική και αποτελεσματική, να αποκαλύπτει το σύνολο των στρατηγικών κακοπληρωτών και να επιβραβεύει τους συνεπείς δανειολήπτες.

Και είναι κάτι που θα πρέπει να εξετάσει άμεσα η Κυβέρνηση μαζί με τα πιστωτικά ιδρύματα, οι οποίοι και έχουν πλήρη εικόνα των χρηματοοικονομικών στοιχείων, ειδικά όταν ψηφίζονται τροπολογίες συμψηφισμού υποχρεώσεων των τραπεζών, με όφελος για τα πιστωτικά ιδρύματα και κόστος για τον κρατικό προϋπολογισμό.

Συνεπώς υφίστανται αξιοποιήσιμοι πόροι, έστω και λίγοι αρχικά, ύψους 30 εκατ. ευρώ ετησίως για μία δεκαετία.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Στο παρόν Σχέδιο Νόμου όμως η Κυβέρνηση προσπαθεί, με μεγάλη καθυστέρηση, να δώσει λύση και σε ένα χρονίζον ζήτημα της Φθιώτιδας, αυτό της λειτουργίας της Πανελλήνιας Έκθεσης Λαμίας.

Έκθεση με πολλά και σημαντικά συγκριτικά πλεονεκτήματα, αλλά και μεγάλα και διαχρονικά λειτουργικά προβλήματα.

Προβλήματα που διογκώθηκαν τα τελευταία χρόνια, εξαιτίας, κυρίως, της αδράνειας, της αδιαφορίας και της έλλειψης στρατηγικού σχεδιασμού της σημερινής Κυβέρνησης.

Με αποτέλεσμα, τη μη διοργάνωση της Πανελλήνιας Έκθεσης τα τελευταία δύο χρόνια.

Και ενώ κυβερνητικά στελέχη είχαν δεσμευτεί, πολλές φορές, για την κανονική λειτουργία της.

Ενδεικτικά, τον Μάιο του 2018, ο Υπουργός Οικονομίας & Ανάπτυξης υποστήριζε ότι «η Έκθεση θα πραγματοποιηθεί κανονικά και υπάρχει έντονο ενδιαφέρον από εκθέτες για συμμετοχή σε αυτή».

Ενώ, τον Ιούλιο του 2018, ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομίας & Ανάπτυξης υποστήριζε ότι «η Πανελλήνια Έκθεση Λαμίας θα λειτουργήσει κανονικά, στις 5-7 Οκτωβρίου του 2018».

Δυστυχώς όμως, παρά τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις, η Έκθεση δεν πραγματοποιήθηκε ούτε το 2017, ούτε το 2018, και δεν προβλέπεται ούτε το 2019.

Και ο νέος φορέας, παρά το γεγονός ότι είχε εξαγγελθεί από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό τον Ιούλιο του 2017, θεσμοθετείται σήμερα.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Είναι γεγονός ότι η συγκεκριμένη ρύθμιση περιέχει κάποια θετικά χαρακτηριστικά και προσπαθεί να κινηθεί προς τη σωστή κατεύθυνση.

Και αυτό γιατί ενσωματώνει, αυτούσια, υφιστάμενη νομοθετική παρέμβαση της Νέας Δημοκρατίας, με το Νόμο 4314/2014, ο οποίος προέβλεπε διεύρυνση των δραστηριοτήτων και δυνατοτήτων της Πανελλήνιας Έκθεσης.

Με βάση τον υφιστάμενο Νόμο, για τον οποίο κάνουν θετικές αναφορές τόσο η Εισηγητική Έκθεση του Νομοσχεδίου όσο και εκπρόσωποι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και των Φορέων της περιοχής, η Πανελλήνια Έκθεση Λαμίας μπορεί, μεταξύ άλλων, να διαχειρίζεται και να λειτουργεί μόνιμο εκθεσιακό και συνεδριακό κέντρο, να προβαίνει σε εκσυγχρονισμό και επέκταση όλων των υποδομών της, και να διοργανώνει εκθέσεις, σεμινάρια, συνέδρια και συναντήσεις με θέματα οικονομικού, τεχνολογικού, ερευνητικού, πολιτιστικού και ψυχαγωγικού ενδιαφέροντος.

Ωστόσο, με την παρούσα κυβερνητική πρωτοβουλία υπάρχουν ζητήματα που θέτουν προβληματισμούς για την εύρυθμη λειτουργία του νέου σχήματος, τα οποία και πρέπει, έγκαιρα και ορθολογικά, να αντιμετωπισθούν.

Ζητήματα που θέτει η ίδια η, διορισμένη από την Κυβέρνηση, Διοίκηση του υφιστάμενου Νομικού Προσώπου, καθώς και μέτοχοι του νέου σχήματος.

Όπως είναι το ακίνητο της Έκθεσης, το οποίο δεν ανήκει στο Υπουργείο Οικονομίας & Ανάπτυξης, αλλά στο υπάρχον Νομικό Πρόσωπο, με αποτέλεσμα να μην υφίσταται μεταβιβαστικό δικαίωμα.

Ή το ανεπαρκές για τη εύρυθμη λειτουργία και αναβάθμιση του εκθεσιακού κέντρου προβλεπόμενο μετοχικό κεφάλαιο.

Ή η ανάληψη εκκρεμοτήτων, δυσλειτουργιών και υποχρεώσεων από το νέο φορέα ως καθολικού διαδόχου της Έκθεσης.

Ή η παραπομπή σε ΚΥΑ της ρύθμισης θεμάτων οργάνωσης και λειτουργίας του νέου φορέα, με ότι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για τη λειτουργική επάρκεια της Έκθεσης.

Ή η απουσία του Δημοσίου από τον νέο φορέα, με ότι αυτό συνεπάγεται για τον κεντρικό σχεδιασμό μιας συνολικής πολιτικής στο πεδίο των διεθνών εκθέσεων της χώρας.

Το ζήτημα συνεπώς που τίθεται είναι τι πρέπει να γίνει άμεσα και μεσο-μακροπρόθεσμα ώστε να επανέλθει η Έκθεση αρχικά σε λειτουργία και μεταγενέστερα να αναπτυχθεί με βιώσιμο τρόπο.

Και προς αυτή την κατεύθυνση είμαστε διατεθειμένοι να συνδράμουμε.

Δελτίο Τύπου

Ο τομεάρχης Οικονομικών ΝΔ, Βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας παραβρέθηκε σήμερα, 27.03.2019, στην εκδήλωση της Ελληνικής Ένωσης Αλουμινίου  στο πλαίσιο της παρουσίασης της μελέτης του ΙΟΒΕ «Η βιομηχανία Αλουμινίου στην Ελλάδα: Συνεισφορά στην οικονομία, προκλήσεις και προοπτικές ανάπτυξης» και τοποθετήθηκε στη συζήτηση με θέμα «Προοπτικές της Ελληνικής Οικονομίας και οι διεθνείς προκλήσεις».

Ακολουθούν αποσπάσματα από την τοποθέτηση.

«Η σημερινή συζήτηση διεξάγεται σε ένα ευρωπαϊκό και παγκόσμιο περιβάλλον υψηλών κινδύνων και αυξημένων αβεβαιοτήτων, που χαρακτηρίζεται από τις ασθενέστερες προοπτικές ανάπτυξης της ευρωπαϊκής οικονομίας,  τις συνεχείς αλλαγές γεωπολιτικών συσχετισμών, τις κινήσεις εμπορικού προστατευτισμού που επηρεάζουν άμεσα τον κλάδο του αλουμινίου, τις συμβατικές και μη συμβατικές πράξεις νομισματικής πολιτικής, το ενδεχόμενο μη συντεταγμένης αποχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση, τις μαζικές μετακινήσεις πληθυσμών και τις ραγδαίες επιστημονικές και τεχνολογικές εξελίξεις.

Μέσα σ’ αυτό το ασταθές περιβάλλον, η χώρα πρέπει να θωρακιστεί, και να εισέλθει σ’ έναν ενάρετο κύκλο βιώσιμης ανάπτυξης, που θα επηρεάσει άμεσα και τη βιομηχανία αλουμινίου.

Να πετύχει ισχυρή και διατηρήσιμη οικονομική μεγέθυνση, να βελτιώσει ποιοτικά τη σύνθεση του πλούτου και να τον διανείμει πιο δίκαια.

Με την παρούσα Κυβέρνηση αυτά δεν είναι εφικτά αφού αδυνατεί να επιτύχει υψηλή ανάπτυξη, να δρομολογήσει την αναγκαία παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας, να ενεργοποιήσει εγχώριες επενδύσεις και να προσελκύσει ξένες άμεσες επενδύσεις και να επαναφέρει την κανονικότητα στη χώρα, ενώ συγχρόνως ναρκοθετεί και τις προοπτικές της οικονομίας».

 

«Συνεπώς λαμβάνοντας υπόψη την τρέχουσα κατάσταση, τις προκλήσεις αλλά και τις «δεσμεύσεις» της χώρας στο πλαίσιο της ενισχυμένης εποπτείας, το ζητούμενο είναι να σχεδιάσουμε, με σοβαρότητα και αυτοπεποίθηση, την επόμενη ημέρα της ελληνικής οικονομίας.

Επόμενη ημέρα κατά την οποία η βιομηχανία μπορεί και πρέπει να διαδραματίσει κομβικό ρόλο.

Βιομηχανία η οποία, παρότι δεν έμεινε ανεπηρέαστη από τη μακρά, επώδυνη και πολύπλευρη κρίση, κατάφερε να επιδείξει ανθεκτικότητα και συνέχισε να αποτελεί βασικό κορμό της εγχώριας παραγωγικής βάσης, εμφανίζοντας μάλιστα σταθερά σημάδια ανάκαμψης τα τελευταία χρόνια, ταχύτερα από το σύνολο της οικονομίας.

Με την εξαίρεση των πετρελαιοειδών, «ναυαρχίδα» και πρωτοπόρος σε εξαγωγικές επιδόσεις, βάσει μεριδίου και συγκριτικού πλεονεκτήματος, αναδεικνύεται ο κλάδος του αλουμινίου. Κλάδος που:

  • Τριπλασίασε την τελευταία δεκαετία, εν μέσω οικονομικής κρίσης, τις εξαγωγές του, αντιπροσωπεύοντας το 5,7% των συνολικών εξαγωγών της χώρας, με αποτέλεσμα να είναι ο πρώτος εξαγωγικός κλάδος στην Ελλάδα, εξαιρουμένων των ορυκτών καυσίμων, και ο δεύτερος με το καλύτερο εμπορικό ισοζύγιο.
  • Αποτελείται από 3.000 μεγάλες, μεσαίες και μικρές επιχειρήσεις σε όλα τα στάδια μεταποίησης και εμπορίου που δραστηριοποιούνται στην ελληνική και στην παγκόσμια αγορά.
  • Απασχολεί άμεσα 20.000 άτομα.
  • Συμβάλει στην υλοποίηση οικοδομικών έργων στην Ελλάδα.
  • Θεωρείται, για πολλούς, όχι αδίκως λόγω της καθετοποίησής του, το «εθνικό βιομηχανικό προϊόν».

Παρά την σημασία όμως του κλάδου και την αυξανόμενη παγκόσμια ζήτηση, η ανάκαμψή του είναι ανεπαρκής και εύθραυστη.

Και αυτό γιατί η Κυβέρνηση θέτει συνεχώς, άμεσα και έμμεσα εμπόδια.

Με τα σημαντικότερα να είναι κοινά για όλη τη βιομηχανία και το επιχειρείν, όπως το αυξημένο ενεργειακό κόστος, η υψηλή φορολογία και η έλλειψη φορολογικών κινήτρων για επενδύσεις, η διόγκωση των ασφαλιστικών εισφορών, τα προβλήματα αδειοδότησης, η μεγάλη γραφειοκρατία και η πολυνομία, το υψηλό κόστος δανεισμού, και  η έλλειψη υποδομών, κυρίως μεταφοράς προϊόντων».

 

«Η Ελλάδα όμως έχει μεγάλη ανάγκη μιας στοχευμένης πολιτικής για τη βιομηχανία, ώστε να μπορέσει να αξιοποιήσει τις δυνητικές ευκαιρίες και να ενισχύσει περαιτέρω τις ισχυρές πολλαπλασιαστικές επιδράσεις της μεταποίησης στο σύνολο της οικονομίας.

Γι’ αυτό το λόγο απαιτείται, σε εθνικό επίπεδο, η διαμόρφωση και υλοποίηση ενός ρεαλιστικού και ολοκληρωμένου σχεδίου που θα ενισχύει την ποσότητα και θα βελτιώνει τη σύνθεση και την ποιότητα του πλούτου της χώρας, με τόνωση των επενδύσεων και ενίσχυση της εξωστρέφειας, θα ενισχύει την παραγωγικότητα και την διαρθρωτική ανταγωνιστικότητα, θα αναστρέψει τη «διαρροή» επιστημόνων και επιχειρήσεων, και θα λαμβάνει υπόψη τη συνεχή μείωση του πληθυσμού της χώρας, θα βοηθήσει τη χώρα να ανταποκριθεί στον δομικό μετασχηματισμό της εργασίας, εξαιτίας της τεχνολογικής επανάστασης.

Σχέδιο με βασικούς άξονες την απλοποίηση και σταθεροποίηση της φορολογίας, με τη γενναία μείωση φορολογικών συντελεστών νοικοκυριών και επιχειρήσεων, την υλοποίηση μεταρρυθμίσεων με φιλοεπενδυτικό πρόσημο και την τόνωση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.

Η υλοποίησή του θα ενδυναμώσει την εγχώρια οικονομική δραστηριότητα, θα τονώσει τη βιομηχανία και θα συμβάλει στην προσέλκυση ξένων άμεσων επενδύσεων.

Επιπλέον, θα ενισχύσει τη συμμετοχή των ελληνικών επιχειρήσεων στις διεθνείς αλυσίδες αξίας,  και θα βοηθήσει στην αναβάθμιση της παραγωγικής δομής της χώρας».

 

Θέλω να ευχαριστήσω τους διοργανωτές του Συνεδρίου – Θεσμού πλέον στη χώρα μας, για την σταθερή, ετήσια πρόσκληση.

Αντικείμενο της συζήτησης; Ένα εθνικό σχέδιο για την ανάκαμψη, θα προσέθετα εγώ και για τη βιώσιμη ανάπτυξη.

Τι σημαίνει όμως βιώσιμη ανάπτυξη;

Σημαίνει:

1ον. Ισχυρή και διατηρήσιμη οικονομική μεγέθυνση και

2ον. Ποιοτική βελτίωση της σύνθεση του πλούτου, του ΑΕΠ.

Μπορούν αυτά να επιτευχθούν με την παρούσα Κυβέρνηση;

Η απάντηση είναι αρνητική.

Για 4 ουσιώδεις λόγους.

1ος Λόγος: Η Κυβέρνηση αδυνατεί να επιτύχει υψηλή ανάπτυξη.

Επί τετραετίας, η μεγέθυνση είναι αναιμική, κυκλική, χαμηλότερη των αρχικών εκτιμήσεων.

Η υπερφορολόγηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων και η εσωτερική στάση πληρωμών υπονομεύουν την αναπτυξιακή προοπτική της χώρας.

2ος Λόγος: Η Κυβέρνηση αδυνατεί να επιτύχει την αναγκαία παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας.

Η όποια ισχνή μεγέθυνση στηρίζεται κυρίως στην κατανάλωση, η οποία ενισχύεται κυρίως μέσω επιδομάτων και αποταμιεύσεων, και όχι μέσω της μείωσης των φόρων.

Αντιθέτως, ο ακαθάριστος σχηματισμός παγίου κεφαλαίου συνεχώς υποχωρεί και η καθαρή συνεισφορά του εξωτερικού ισοζυγίου γίνεται και πάλι αρνητική, αφού η αύξηση των εισαγωγών είναι διπλάσια αυτής των εξαγωγών.

3ος Λόγος: Η Κυβέρνηση αδυνατεί να ενεργοποιήσει εγχώριες επενδύσεις και να προσελκύσει ξένες άμεσες επενδύσεις.

Γιατί;

  • Επειδή έχει αυξήσει τη φορολογία και τις ασφαλιστικές εισφορές.
  • Επειδή υφίσταται κυβερνητική αλλεργία στην υλοποίηση μεταρρυθμίσεων.
  • Επειδή το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων παρουσιάζει καθυστερήσεις.
  • Επειδή ανακύπτουν διαρκώς νέα εμπόδια στην υλοποίηση επενδυτικών σχεδίων.
  • Επειδή κεφαλαιακοί περιορισμοί εξακολουθούν να υφίστανται.
  • Επειδή η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίζεται.
  • Επειδή η αξιοποίηση του ΕΣΠΑ είναι χαμηλή και αργή.
  • Επειδή το ΠΔΕ υποεκτελείται.
  • Επειδή η χώρα δεν έχει διασφαλίσει ακόμη την ασφαλή, συνεχή και με χαμηλό κόστος δανεισμού χρηματοδότησή της από τις διεθνείς αγορές, κάτι που επιβαρύνει και το κόστος χρηματοδότησης τραπεζών και επιχειρήσεων.

Συνεπώς, υφίσταται αρνητικός ρυθμός καθαρών επενδύσεων, δηλαδή το λειτουργικό κεφαλαιακό απόθεμα της χώρας μειώνεται.

4ος Λόγος: Η Κυβέρνηση όχι μόνο αδυνατεί να επαναφέρει την κανονικότητα στη χώρα, αλλά ναρκοθετεί και τις προοπτικές της οικονομίας.

  • Η ανταγωνιστικότητα υποχωρεί.
  • Το ιδιωτικό χρέος διογκώνεται.
  • Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου δεν έχουν εκκαθαριστεί.
  • Οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης επικρατούν.
  • Οι προκλήσεις για το τραπεζικό σύστημα – μεταξύ των οποίων η αντιμετώπιση των «κόκκινων δανείων» και η ενίσχυση της οργανικής κερδοφορίας – είναι μπροστά μας.
  • Η ρευστότητα δημοσίων φορέων επιδεινώνεται.
  • Το Κράτος διογκώνεται.
  • Και η ποιότητα των θεσμών διακυβέρνησης, συστηματικά, υποβαθμίζεται.

Συνεπώς απαιτείται η υλοποίηση ενός συνεκτικού αναπτυξιακού σχεδίου.

Σχέδιο που θα ενισχύει την ποσότητα και θα βελτιώνει τη σύνθεση και την ποιότητα του πλούτου της χώρας, με τόνωση των επενδύσεων και ενίσχυση της εξωστρέφειας.

Σχέδιο που θα ενισχύει την παραγωγικότητα και την διαρθρωτική ανταγωνιστικότητα.

Σχέδιο που θα αναστρέψει τη «διαρροή» επιστημόνων και επιχειρήσεων, και θα λαμβάνει υπόψη τη συνεχή μείωση του πληθυσμού της χώρας.

Σχέδιο που θα βοηθήσει τη χώρα να ανταποκριθεί στον δομικό μετασχηματισμό της εργασίας, εξαιτίας της τεχνολογικής επανάστασης.

Το σχέδιο της Νέας Δημοκρατίας εδράζεται σε 4 άξονες:

1ος Άξονας: Η απλοποίηση και σταθεροποίηση της φορολογίας, με τη γενναία μείωση φορολογικών συντελεστών νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Προτεραιότητες, μεταξύ άλλων:

  • Η μεγαλύτερη, μεσοσταθμικά, μείωση του ΕΝΦΙΑ.
  • Η μεγαλύτερη μείωση της φορολόγησης των επιχειρήσεων.
  • Η μείωση ασφαλιστικών εισφορών για όλους τους εργαζόμενους.
  • Η μείωση του εισαγωγικού φόρου για τα φυσικά πρόσωπα.
  • Η μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση.

Η μείωση αυτή των φόρων μπορεί να πραγματοποιηθεί υλοποιώντας τις δεσμευμένες οροφές δαπανών σε όλους τους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης, επεκτείνοντας την αξιολόγηση των δαπανών στο σύνολο της δημόσιας διοίκησης, μη διογκώνοντας το δημόσιο τομέα, επεκτείνοντας τις ηλεκτρονικές συναλλαγές, ενισχύοντας τις συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.

2ος Άξονας: Η υλοποίηση μεταρρυθμίσεων με φιλοεπενδυτικό πρόσημο.

Με επιχειρήσεις όμως που οφείλουν να λειτουργούν με υπευθυνότητα, υιοθετώντας κανόνες εταιρικής διακυβέρνησης και επιδεικνύοντας αυξημένη εταιρική κοινωνική ευθύνη.

Προτεραιότητες, μεταξύ άλλων:

  • Η απλοποίηση του αδειοδοτικού και γραφειοκρατικού περιβάλλοντος.
  • Η εφαρμογή ενός ολοκληρωμένου ασφαλιστικού συστήματος τριών πυλώνων.
  • Η υλοποίηση αποκρατικοποιήσεων και η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας.
  • Η αναδιάρθρωση της αγοράς ενέργειας.
  • Η δημιουργία ενός καλύτερου και όχι ενός μεγαλύτερου κράτους, με απλούστερες δομές, σαφείς αρμοδιότητες και διαδικασίες αξιολόγησης.
  • Ο περιορισμός του κρατικού εναγκαλισμού στην εκπαίδευση.
  • Η ανάπτυξη ενός εθνικού «οικοσυστήματος» έρευνας, καινοτομίας και τεχνολογίας.

Προς αυτή την κατεύθυνση θα μπορούσε να συμβάλλει μία ευρεία συνταγματική αναθεώρηση, η οποία θα άγγιζε κρίσιμα πεδία, όπως είναι η δημόσια διοίκηση, η εκπαίδευση, η ανάπτυξη, η δικαιοσύνη και η δημοσιονομική πειθαρχία.

Δυστυχώς σκόνταψε και αυτή στις ιδεοληψίες της Κυβέρνησης.

3ος Άξονας: Η τόνωση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.

Προτεραιότητες, μεταξύ άλλων:

  • Η αξιοποίηση των ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείων.
  • Η εκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων.
  • Η εκκαθάριση των οφειλών του Δημοσίου.
  • Η πλήρης άρση των κεφαλαιακών περιορισμών.
  • Η σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης.

Με δεδομένη την ένταση και την έκταση του προβλήματος των «κόκκινων δανείων», οι όποιες προτάσεις πρέπει να αξιολογηθούν στη βάση κόστους/οφέλους για όλους τους εμπλεκόμενους, δηλαδή τους φορολογούμενους, τους καταθέτες, τους δανειολήπτες και τους μετόχους των πιστωτικών ιδρυμάτων.

4ος Άξονας: Η ενίσχυση της κοινωνικής αλληλεγγύης προς τους πιο αδύναμους πολίτες.

Προτεραιότητες, μεταξύ άλλων:

  • Η ενίσχυση του Προϋπολογισμού για το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα.
  • Η αύξηση των επιδομάτων ανεργίας.
  • Η επαναφορά των επιδομάτων για τις τρίτεκνες και τις πολύτεκνες οικογένειες.
  • Η υιοθέτηση κινήτρων για τη στήριξη της οικογένειας.
  • Η υλοποίηση προγραμμάτων απόκτησης ψηφιακών δεξιοτήτων για μακροχρόνια ανέργους.

Η υλοποίηση αυτού του σχεδίου, βασισμένο στις αρχές του κοινωνικού φιλελευθερισμού, θα οδηγήσει σε ένα ανοδικό σπιράλ επίτευξης ισχυρής και διατηρήσιμης ανάπτυξης, δημιουργίας πολλών και καλών θέσεων απασχόλησης, ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής και επαναπροσδιορισμού των δημοσιονομικών στόχων.

Δηλαδή, ανοδικό σπιράλ εξόδου από την κρίση.

Αξιότιμε Κύριε Πρόεδρε,

Σας καλωσορίζω στη Λαμία, στην έδρα της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας.

Σας καλωσορίζω στην καρδιά της Ελλάδας, σε μία δύσκολη συγκυρία για την χώρα και τους πολίτες.

Πολίτες που παρακολουθούν αμήχανα, μία αλαζονική και τυχοδιωκτική Κυβέρνηση, να κάνει τα πάντα για να κρατηθεί, για λίγο ακόμη, στην εξουσία.

Πολίτες που είναι απογοητευμένοι και οργισμένοι με τις πρωτόγνωρες υποχωρήσεις της «πρόθυμης» Κυβέρνησης, ακόμη και σε κρίσιμα εθνικά θέματα.

Πολίτες που νιώθουν προσβεβλημένοι όταν ο Πρωθυπουργός της χώρας λοιδορεί τις γνήσιες πατριωτικές ευαισθησίες τους.

Πολίτες που αγανακτούν με το γενικευμένο καθεστώς ανομίας, τις ιδεοληψίες, την υπονόμευση του κράτους δικαίου, την υποβάθμιση της ποιότητας της δημοκρατίας.

Πολίτες που παρακολουθούν, σαστισμένοι, τη λειτουργική υποβάθμιση του Κοινοβουλίου, τον πολιτικό ευτελισμό, τον κυβερνητικό αυταρχισμό.

Πολίτες που βλέπουν, εξουθενωμένοι και απαισιόδοξοι, το διαθέσιμο εισόδημά τους να έχει συρρικνωθεί, και τα χρέη τους προς την εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία να διογκώνονται.

Πολίτες που σε τοπικό επίπεδο, είναι βαθύτατα ενοχλημένοι με τους χειρισμούς της Κυβέρνησης σε θέματα της περιοχής και της Περιφέρειας.

Κυβέρνηση η οποία κατακερματίζει, ακαδημαϊκά, την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας.

Στερεί από την Λαμία την έδρα τριτοβάθμιου ιδρύματος, και της εκχωρεί πολύ μικρό μερίδιο στο εθνικό σύστημα της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης.

Δεν ενισχύει τη λειτουργία του Γενικού Νοσοκομείου Λαμίας, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουμε να γίνουμε μάρτυρες και άλλων τραγικών γεγονότων.

Επιδεινώνει τη βιωσιμότητα της ΛΑΡΚΟ, μετακυλύοντας το οξυμένο πρόβλημα στην επόμενη Κυβέρνηση.

Δεν είναι σε θέση, επί μακρόν, να λειτουργήσει την Πανελλήνια Έκθεση Λαμίας.

Αδυνατεί να αναδείξει τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της περιοχής.

Υπενθυμίζω ότι για όλα αυτά, και πολλά ακόμη, έδωσε μεγάλες υποσχέσεις ο ίδιος ο κ. Τσίπρας, από αυτή την αίθουσα, τον Ιούλιο του 2017.

Υποσχέσεις που αποδείχθηκαν, και αυτές, χωρίς αντίκρισμα.

Για όλους αυτούς τους λόγους, οι πολίτες, όλο και περισσότεροι, όλο και πιο επιτακτικά, επιζητούν πολιτική αλλαγή.

Αναζητούν στιβαρή πολιτική ηγεσία, αξιοπιστία, σοβαρότητα, υπευθυνότητα, μετριοπάθεια, σχέδιο.

Όλα αυτά τα στοιχεία τα διαθέτει η μεγάλη πατριωτική, φιλελεύθερη και κοινωνική παράταξη της Νέας Δημοκρατίας.

Τα διαθέτει ο Πρόεδρός της, κ. Κυριάκος Μητσοτάκης.

Ο αυριανός Πρωθυπουργός της χώρας.

Φίλες και Φίλοι,

Η χώρα, σε περίπου 110 ημέρες, έχει αυτοδιοικητικές εκλογές.

Υποψήφιος Περιφερειάρχης, με την στήριξη της Νέας Δημοκρατίας, είναι ο Φάνης Σπανός.

Ένας νέος, δραστήριος και ικανός πολιτικός που θα συμβάλλει στην ανοδική πορεία της Περιφέρειας.

Ζητώ, από όλες και όλες, να τον στηρίξετε.

Να τον στηρίξουμε!

Να τον εμπιστευούμε!

Συμπατριώτισσες και Συμπατριώτες,

Στην πορεία προς τις εκλογές, έχουμε χρέος έναντι της ιστορίας του έθνους και της παράταξης, του παρόντος και του μέλλοντος της πατρίδας και των πολιτών, να ανταποκριθούμε με επάρκεια και επιτυχία στη μεγάλη ευθύνη.

Σε αυτή τη μάχη, δεν περισσεύει κανείς.

Όλοι μαζί θα πάμε την Ελλάδα μπροστά.

Όλοι μαζί θα ανασυγκροτήσουμε, σε σύγχρονες βάσεις, την πατρίδα μας.

Όλοι μαζί θα ανοίξουμε την πόρτα του μέλλοντος.

Όλοι μαζί θα τα καταφέρουμε.

Γιατί αξίζουμε καλύτερα.

Γιατί μπορούμε καλύτερα.

Εμείς, στη Ρούμελη, είμαστε έτοιμοι να κάνουμε τον Κυριάκο Μητσοτάκη τον επόμενο Πρωθυπουργό της χώρας.

Θέλω να ευχαριστήσω την Πανελλήνια Ομοσπονδία Ιδιοκτητών Ακινήτων για την πρόσκληση να χαιρετίσω, εκπροσωπώντας τον Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκο Μητσοτάκη, το σημερινό Συνέδριο.

Και να αναπτύξω, κωδικοποιημένα, σκέψεις, προτάσεις και πολιτικές θέσεις για την κατάσταση, τη σημασία και τις προοπτικές της ιδιωτικής ακίνητης περιουσίας.

Κυρίες και Κύριοι,

Η αγορά ακινήτων συνέβαλε καθοριστικά στους υψηλούς ρυθμούς μεγέθυνσης που παρουσίασε, για πολλά χρόνια, η ελληνική οικονομία.

Όμως, δοκιμάστηκε και συνεχίζει να δοκιμάζεται σκληρά από την κρίση, με:

  • τη μείωση της οικοδομικής δραστηριότητας,
  • τη συρρίκνωση της ποσοστιαίας συμβολής του κλάδου των κατασκευών στη συνολική ακαθάριστη προστιθέμενη αξία,
  • το «γκρέμισμα» του ακαθάριστου σχηματισμού κεφαλαίου στις κατοικίες, και
  • τη «συμπίεση» της αποτίμησης των ακινήτων στα χαμηλότερα όριά της.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η Ελληνική αγορά ακινήτων, την τελευταία δεκαετία, είδε τις αποτιμήσεις της να καταρρέουν κατά 40,5%, όταν την ίδια περίοδο, στην Ευρωζώνη, παρατηρήθηκε αύξηση άνω του 6%.

Παράλληλα, ποιοτικοί παράγοντες και νέα δεδομένα δημιουργούν περαιτέρω ανησυχίες για την προοπτική ανάκαμψης της αγοράς σε στέρεες βάσεις.

Ορισμένα από αυτά, με έντονο κοινωνικό αντίκτυπο, όπως είναι η «εκτόξευση» των κατασχέσεων, των πλειστηριασμών και των αποποιήσεων κληρονομιών.

Η κατάσταση περιπλέκεται ακόμη περισσότερο αν συνυπολογιστεί η μεγάλη παλαιότητα του οικιστικού αποθέματος, καθώς εκτιμάται ότι το 50% των σπιτιών είναι άνω των 50 ετών, μη επαρκώς συντηρημένα και χρήζουν παρεμβάσεων αποκατάστασης, εκσυγχρονισμού και βελτίωσης της λειτουργικότητας και της ενεργειακής τους απόδοσης.

Επιβαρυντικά δε, λειτουργεί και η διαχρονική γραφειοκρατία σε θέματα αδειοδοτήσεων και μεταβιβάσεων.

Και φυσικά, καθοριστικής σημασίας για την εξέλιξη της ιδιωτικής ακίνητης περιουσίας είναι το ζήτημα της φορολογικής επιβάρυνσης.

Ζήτημα που προσλαμβάνει μεγάλες διαστάσεις στη χώρα μας, λόγω του υψηλού ποσοστού ιδιοκατοίκησης και της παραδοσιακής τάσης που είχε μέχρι πρόσφατα ο πολίτης να επενδύει σε ακίνητα.

Η αλήθεια είναι ότι ιδιαίτερα σε περιβάλλον άσκησης συσταλτικής δημοσιονομικής πολιτικής, η κατοχή ακίνητης περιουσίας συνιστά έναν δείκτη ευημερίας, ο οποίος δεν μπορεί να τεθεί εκτός πλαισίου φορολογικών επιβαρύνσεων χωρίς άλλες, εξίσου δυσμενείς, δημοσιονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις.

Αυτή η φορολόγηση όμως πρέπει να είναι δίκαιη και λογική.

Όχι όπως σήμερα, που σε συνδυασμό με τη γενικότερη κυβερνητική πολιτική υπερφορολόγησης, εξαναγκάζεται ο πολίτης, κυρίως της μεσαίας τάξης, σε εκποίηση ή στην απειλή βίαιης απώλειας της περιουσίας του.

Κυρίες και Κύριοι,

Αυτή η κατάσταση οφείλει να μας προβληματίσει.

Και αυτό διότι, πέραν της ουσιαστικής κοινωνικής διάστασης του ζητήματος, η αξία του ευρύτερου κλάδου της ιδιωτικής ακίνητης περιουσίας είναι σημαντική, καθώς συμβάλλει στη δημιουργία πολλών θέσεων απασχόλησης, εισοδημάτων, τζίρων και φορολογικών εσόδων, διασυνδέεται με δομικούς βιομηχανικούς τομείς, σχετίζεται με πολλά επαγγέλματα, συνεισφέρει στον εκσυγχρονισμό των υποδομών και στην ενδυνάμωση της επενδυτικής ελκυστικότητας, και προσελκύει θεσμικά κεφάλαια του εξωτερικού, με μακροχρόνιο ορίζοντα επένδυσης.

Συνεπώς, είναι σημαντικό, η ιδιωτική ακίνητη περιουσία, με την υλοποίηση κατάλληλου πλέγματος θεσμικών, διαρθρωτικών και φορολογικών πολιτικών, να εξέλθει από τη δυσχερή θέση στην οποία έχει βρεθεί τα τελευταία χρόνια, δημιουργώντας αναπτυξιακές προσδοκίες για βιώσιμες επενδύσεις, με υψηλή προστιθέμενη αξία και κοινωνική ανταποδοτικότητα.

Ειδικότερα για τη φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας, στόχος πρέπει να είναι η πιο χαμηλή, ορθολογική, σταθερή και δίκαιη φορολόγησή της, ώστε να καθίσταται οικονομικά ανεκτή και αντιμετωπίσιμη για τον υπόχρεο.

Γεγονός που θα αποδώσει «τριπλό μέρισμα», αφού θα ενισχύσει το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών, θα τονώσει τις ιδιωτικές επενδύσεις στην αγορά κατοικίας και θα αυξήσει την αξία των ακινήτων.

Προς την κατεύθυνση αυτή, η Νέα Δημοκρατία έχει προτείνει, και διαρκώς εμπλουτίζει και επικαιροποιεί, την υλοποίηση ενός συνεκτικού σχεδίου, με βασικούς άξονες:

  • Τη μείωση του ΕΝΦΙΑ – μεσοσταθμικά – κατά 30% μέσα στα δύο πρώτα χρόνια διακυβέρνησής της.
  • Την αναστολή του ΦΠΑ στις νέες οικοδομικές δραστηριότητες για τρία χρόνια.
  • Την αναστολή του φόρου υπεραξίας, του φόρου δηλαδή επί του κέρδους στις αγοραπωλησίες ακινήτων, για τρία χρόνια και την επανεξέτασή του από μηδενικής βάσης τον τέταρτο χρόνο.
  • Την παροχή έκπτωσης φόρου 40% έως 50%, εντός 3 ετών, επί της δαπάνης που νόμιμα κατέβαλλε ο ιδιοκτήτης για λειτουργική, αισθητική και κυρίως ενεργειακή αναβάθμιση, συντήρηση και αξιοποίηση υφιστάμενων ακινήτων.
  • Την απλοποίηση των μεταβιβάσεων και τη μείωση των δικαιολογητικών για τη μεταβίβαση ακινήτων.
  • Την ενίσχυση των κινήτρων – με διαφάνεια, τήρηση υποχρεώσεων και έλεγχο για πρόληψη ξεπλύματος μαύρου χρήματος – σε όσους ξένους επιλέξουν την Ελλάδα ως τόπο φορολογικής κατοικίας.
  • Μελλοντικά, μεταβίβαση του ΕΝΦΙΑ στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Στοχεύουμε, από το 2021, το ύψος του φόρου να καθορίζεται από τους Δήμους.

Θα συνεχίσει όμως να εισπράττεται από την ΑΑΔΕ, και θα πιστώνεται στον κάθε Δήμο.

Το εύρος του φόρου θα ορίζεται από το Κράτος, ενώ θα υπάρχει μηχανισμός δημοσιονομικής εξισορρόπησης που θα μεταφέρει πόρους προς τους φτωχότερους Δήμους, ώστε κανένας Δήμος να μην λαμβάνει τελικά λιγότερους πόρους απ’ όσους σήμερα παίρνει.

Με αυτή τη μεταρρύθμιση, η οποία εφαρμόζεται σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες – όπως είναι η Γαλλία, η Ιταλία, η Ιρλανδία, η Εσθονία, η Πολωνία και όλες τις σκανδιναβικές χώρες – επιτυγχάνεται πραγματική διοικητική και οικονομική αυτονομία των Δήμων, ουσιαστική λογοδοσία των Δημάρχων, συμμετοχή των πολιτών στις τοπικές αποφάσεις, αξιολόγηση της ανταποδοτικότητας του φόρου, αποκέντρωση αρμοδιοτήτων από την Κεντρική Διοίκηση και αναβάθμιση των παρεχόμενων δημοσίων υπηρεσιών.

Κυρίες και Κύριοι,

Η καθοριστική συμβολή της ιδιωτικής ακίνητης περιουσίας στη βιώσιμη ανάπτυξη της χώρας, στη δημιουργία ποιοτικών θέσεων απασχόλησης και στην ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής επιβάλλει αναγνώριση των προβλημάτων, συντονισμό, ρεαλιστικές πολιτικές, τολμηρές δράσεις και εμπέδωση κουλτούρας συνεργασίας μεταξύ δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, με γνώμονα την κοινωνική ανταποδοτικότητα.

Απαιτείται πολιτική βούληση, σοβαρότητα και αποφασιστικότητα.

Μπορούμε να τα καταφέρουμε, και θα τα καταφέρουμε.