Tags Posts tagged with "Ομιλία"

Ομιλία

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η οικονομική επιστήμη έχει τεκμηριώσει ότι το σύστημα της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης αποτελεί το βασικό θεσμικό μηχανισμό παραγωγής, συσσώρευσης και διάχυσης του ανθρωπίνου κεφαλαίου.

Ότι βρίσκεται σε πολυσχιδείς αλληλεπιδράσεις με τα συστήματα της έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης, της καινοτομίας και της επιχειρηματικότητας.

Και όλα αυτά δύνανται να αποτελούν, καλύτερα μάλιστα όταν συνδυάζονται, «μηχανές» προώθησης της εθνικής, περιφερειακής και τοπικής βιώσιμης οικονομικής ανάπτυξης, της απασχόλησης, της κοινωνικής κινητικότητας και συνοχής.

Δυστυχώς, το υπό συζήτηση Σχέδιο Νόμου δεν λαμβάνει υπόψη ούτε τις υποδείξεις της επιστήμης ούτε τις επιτυχημένες διαχρονικά εφαρμογές της παγκοσμίως.

Είναι άστοχο για τη χώρα.

Είναι άστοχο και μη ορθολογικό για την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας.

Είναι άστοχο, μη ορθολογικό και άδικο για την έδρα της Περιφέρειας, τη Λαμία.

Συγκεκριμένα:

1ον. Η κυβερνητική νομοθετική πρωτοβουλία δεν εμπεριέχει μία τεκμηριωμένη και ορθολογική εθνική στρατηγική.

Αντιθέτως, κυριαρχείται από μικροκομματικές στοχεύσεις και διευθετήσεις επιμέρους συμφερόντων.

Αυτό επιβεβαιώνεται και με άλλα ιδρύματα της χώρας.

Αναφέρεται σε «συνέργεια ΤΕΙ και Πανεπιστημίων», όταν το ΤΕΙ Στερεάς Ελλάδας παύει να υφίσταται ως αυτόνομο Τριτοβάθμιο Ίδρυμα.

Αλήθεια, έχει αξιολογηθεί ο βαθμός επιτυχίας των ΤΕΙ σε σχέση με την αποστολή τους;

Διότι εάν έχει γίνει και ο βαθμός αξιολόγησης ήταν υψηλός, τότε ποιος ο λόγος κατάργησής τους;

Αν πάλι ο βαθμός αξιολόγησης ήταν χαμηλός, τότε ποια η ακαδημαϊκή λογική ενσωμάτωσής τους στα Πανεπιστήμια;

Και εάν ήταν ενδιάμεσος, γιατί η Κυβέρνηση δεν ενισχύει ακαδημαϊκά και υλικοτεχνικά το θεσμό, ακόμη και δια της συνενώσεως ιδρυμάτων του ιδίου τύπου;

2ον. Η Κυβέρνηση αφαιρεί από την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας ένα αυτόνομο και αυτοδύναμο Τριτοβάθμιο Ίδρυμα.

Της αφαιρεί «κεφάλαιο», αφού δεν θα εμφανίζεται στην παγκόσμια επιστημονική κοινότητα και τη διεθνή βιβλιογραφία.

Πλήττει, μακροχρονίως, την οντότητά της.

Και πυροδοτεί διαδικασίες αλλαγής κέντρων αναφοράς, κατακερματίζοντας ακαδημαϊκά και ερευνητικά την Περιφέρεια.

3ον. Η Κυβέρνηση πειραματίζεται, αφού αλλάζει το μοντέλο που ισχύει στην υπόλοιπη χώρα.

Εκτιμώ ότι παρά την πρόσκαιρη ίσως ικανοποίηση κάποιων τοπικών κοινωνιών, μακροχρονίως αποδυναμώνεται ο δυνητικός ρόλος της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης στην ανάπτυξη της Περιφέρειας.

Αλήθεια, ποιος εγγυάται, θεσμικά, ότι εξωγενείς παράγοντες θα λειτουργούν, διαχρονικά, υπέρ της Περιφέρειας;

Ποιος εγγυάται ότι κεφάλαια που θα διοχετεύονται μέσω των τριών Πανεπιστημίων θα οδηγούνται και σε περιοχές της Περιφέρειας, οι δομές της οποίας θα έχουν ισχνή επιρροή στα όργανα διοίκησης των παλαιών Πανεπιστημίων;

Ποιος εγγυάται ότι τμήματα σε απόσταση εκατοντάδων χιλιομέτρων θα τυγχάνουν της αναγκαίας ακαδημαϊκής φροντίδας από τα κέντρα λήψεως των αποφάσεων;

Ποιος εγγυάται ότι τα τρία Πανεπιστήμια δεν θα περάσουν με την επέκτασή τους στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας σε αντι-οικονομίες κλίμακας;

Ποιος εγγυάται ότι οι φορολογούμενοι δεν θα επιβαρύνονται από αυξημένο ανά φοιτητή δημόσιο κόστος;

4ον. Η Κυβέρνηση αφαιρεί από τη Λαμία την έδρα Τριτοβάθμιου Ιδρύματος, που μέχρι σήμερα είχε.

Και ταυτόχρονα της δίνει μικρότερο μερίδιο στο εθνικό σύστημα της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, από ότι μέχρι σήμερα είχε.

Την φέρνει έτσι σε δυσμενέστερη θέση όχι μόνο από τις έδρες των άλλων Περιφερειών, αλλά και από αρκετές άλλες πόλεις της χώρας.

Με λίγα λόγια, η Κυβέρνηση αφήνει τη Λαμία με λιγότερα από όσα παρέλαβε.

5ον. Η Κυβέρνηση δεν αξιοποιεί ρυθμίσεις που είχαν θεσπιστεί για τη Λαμία από την προηγούμενη Κυβέρνηση.

Όπως είναι έκταση στην περιοχή της ΠΑΒΥΠ για τη δημιουργία κτιριακών υποδομών για πανεπιστημιακή εκπαίδευση, έρευνα και καινοτομία.

Καθώς και τρία τμήματα ερευνών και την έδρα του Δικτύου Καινοτομίας Κεντρικής Ελλάδας.

Το επιχείρημα που επικαλείται η Κυβέρνηση για το σχέδιο «ΑΘΗΝΑ» δεν αντέχει σε σοβαρή συζήτηση.

Γιατί αν πιστεύει ότι εκείνη η απόφαση ήταν εσφαλμένη, τότε γιατί δεν επανορθώνει με την επανίδρυση του Πανεπιστημίου Στερεάς Ελλάδας;

Ειδικά σήμερα που οι συνθήκες οι οποίες δημιουργήθηκαν πριν από 5 χρόνια για επανίδρυση και σταδιακή συγκρότηση βιώσιμου Πανεπιστημίου είναι πιο ευνοϊκές από το παρελθόν:

  • Υφίσταται Σχολή με δύο Τμήματα που παρουσιάζουν καλή δυναμική.
  • Λειτουργεί επιτυχημένο διατμηματικό πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών.
  • Υφίστανται αξιοποιήσιμες ακαδημαϊκές νησίδες στο ΤΕΙ.
  • Υφίστανται προϋποθέσεις για καλές υποδομές.

Η παραπομπή του θέματος σε Επιτροπή θυμίζει την πρακτική του Πόντιου Πιλάτου, και ως τέτοια δεν πείθει για τις βαθύτερες προθέσεις της.

Συμπερασματικά, Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι, καταψηφίζω το Σχέδιο Νόμου της Κυβέρνησης διότι πέραν του ότι δεν υπηρετεί ούτε τον εθνικό στόχο για ισόρροπη περιφερειακή ανάπτυξη ούτε την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, δεν υπηρετεί επίσης το μακροχρόνιο συμφέρον της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας και αδικεί κατάφορα την έδρα της.

Το θέμα της σταδιακής συγκρότησης ποιοτικού, αποδοτικού, εξωστρεφούς και ευρωπαϊκά ανταγωνιστικού Πανεπιστημίου Στερεάς Ελλάδας παραμένει ανοικτό.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

O κ. Τσίπρας ανέβασε και πάλι, τις τελευταίες ημέρες, «θεατρική παράσταση» με τίτλο: «Όλα για την παραμονή στην εξουσία».

Ο Πρωθυπουργός έγραψε, εδώ και καιρό, με επαγγελματική επιμέλεια, το σενάριο και σκηνοθέτησε την παράσταση.

Πρωταγωνιστής ο ίδιος, σε δεύτερο ρόλο ο κ. Καμμένος, και διάσπαρτοι κομπάρσοι, με καθορισμένους ρόλους, που λένε και πράττουν διάφορα.

Θολώνοντας έτσι την πολιτική ατμόσφαιρα.

Μειώνοντας την αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος.

Κλονίζοντας την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς και τη δημοκρατία.

Επιβαρύνοντας την οικονομία και τις προοπτικές της.

Μέσα σ’ αυτό το πολιτικό αλαλούμ, οι εμπλεκόμενοι επιχειρούν να βρουν μια ισορροπία, από την οποία κάτι θα πάρουν.

Μεγαλύτερο ή μικρότερο.

Αδιαφορώντας για το γεγονός πως ότι πάρουν αθροιστικά σ’ αυτό το παίγνιο, θα το χάσει μακροχρονίως η Ελλάδα.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Ο Πρωθυπουργός, που σε άλλους τα δίνει όλα, από άλλους τα ζητά όλα.

Από τους Βουλευτές ζήτησε ψήφο εμπιστοσύνης στην Κυβέρνησή του.

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Δεν σας δίνω ψήφο εμπιστοσύνης.

Δεν σας δίνω ψήφο εμπιστοσύνης γιατί δεν προσφέρετε θετικό έργο στην πορεία της χώρας.

Ούτε σε εθνικό, ούτε σε οικονομικό, ούτε σε κοινωνικό, ούτε σε πολιτικό επίπεδο.

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Δεν σας εμπιστεύομαι διότι, επί 4 χρόνια, δεν προωθήσατε τον αναγκαίο εθνικό διάλογο, τουλάχιστον για τα μεγάλα, τα στρατηγικής σημασίας θέματα της χώρας.

Δεν σφυρηλατήσατε την εθνική ομοψυχία, πάνω σε μια καλά επεξεργασμένη εθνική στρατηγική.

Κινείστε τυχοδιωκτικά και αλαζονικά, με «οδηγό» το πώς θα προκαλέσετε ζημιά στους πολιτικούς αντιπάλους σας, και όχι πως θα ωφελήσετε τη χώρα.

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Δεν σας εμπιστεύομαι διότι επί 4 χρόνια η κοινωνία, απαισιόδοξη, εξουθενωμένη και ανασφαλής, παρακολουθεί έναν «κυβερνητικό θίασο», χωρίς ηθικές αρχές, χωρίς ιδεολογικές συντεταγμένες, με πλεόνασμα πολιτικού αμοραλισμού, να παραμένει «γαντζωμένος» στην εξουσία, έχοντας αποτύχει σε όλα τα πεδία της δημόσιας σφαίρας.

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Δεν σας εμπιστεύομαι διότι, πρόθυμα, προχωράτε σε εθνικά επιζήμιες συμφωνίες, που καμία άλλη Κυβέρνηση δεν αποδέχθηκε στο παρελθόν.

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Δεν σας εμπιστεύομαι διότι με ευθύνη της Κυβέρνησή σας, το διαχρονικά προβληματικό κράτος οπισθοδρομεί.

Η ποιότητα της δημοκρατίας υποβαθμίζεται.

Το κράτος δικαίου υπονομεύεται.

Η διάκριση των εξουσιών απειλείται.

Η Κυβέρνηση του κ. Τσίπρα, κάθε μέρα, βουλιάζει στην ανυποληψία και την αδιαφάνεια, κατ’ ομολογία στελεχών της.

Στο πεδίο της προστασίας του πολίτη, υφίσταται γενικευμένη ανασφάλεια και φόβος.

Στην εκπαίδευση, κυριαρχούν η κοντόφθαλμη σκοπιμότητα και η ανομία στους χώρους των πανεπιστημίων.

Στη διαχείριση του προσφυγικού/μεταναστευτικού προβλήματος, βρίσκουν έκφραση οι ιδεοληψίες και η ανικανότητα.

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Δεν σας εμπιστεύομαι διότι ενώ παραλάβατε την οικονομία μεταξύ ισογείου και πρώτου ορόφου, την κατεβάσατε, με αυταπάτες και ιδεοληψίες επί δύο χρόνια, στο υπόγειο, για να επιχειρείτε στα επόμενα δύο χρόνια να την βγάλετε και πάλι στην επιφάνεια.

Και κομπορρημονείτε κιόλας γι’ αυτό.

Ενώ, με ανευθυνότητα, όχι μόνο φορτώσατε με πολλά δισεκατομμύρια ευρώ κόστος την κοινωνία, αλλά ναρκοθετείτε κιόλας την μελλοντική πορεία της οικονομίας.

«Κλειδώσατε» την πατρίδα, για πολλά χρόνια, στη μνημονιακή γραμμή, στην επίτευξη υψηλών δημοσιονομικών στόχων και σε καθεστώς ενισχυμένης εποπτείας.

Σέρνετε την οικονομία σε κατάσταση παραλυτικής στασιμότητας με την υπερφορολόγηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων, χωρίς αναπτυξιακή δυναμική.

Διατηρείτε τη χώρα εκτός αγορών, χωρίς εξασφαλισμένη τη σταθερή, συνεχή και ασφαλή πρόσβαση σε αυτές.

Η κανονικότητα στη χώρα δεν έχει επιστρέψει.

Το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών συρρικνώνεται.

Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας υποχωρεί.

Οι επενδύσεις καταρρέουν.

Το ΠΔΕ υποεκτελείται.

Επιχειρήσεις μεταναστεύουν.

Νέοι επιστήμονες ξενιτεύονται.

Οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης επικρατούν.

Η μακροχρόνια ανεργία κυριαρχεί.

Η ρευστότητα δημοσίων φορέων επιδεινώνεται.

Η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίζεται.

Το ιδιωτικό χρέος διογκώνεται.

Οι οφειλές του Δημοσίου δεν εκκαθαρίζονται.

Κεφαλαιακοί περιορισμοί εξακολουθούν να υφίστανται.

Το Χρηματιστήριο έχει συσσωρεύσει μεγάλες απώλειες.

Η Κυβέρνηση του κ. Τσίπρα αναλώνει απλώς, αυτάρεσκα, εθνικό χρόνο, κεφάλαιο και πόρους, εμπαίζοντας, με προκλητικό τρόπο και με απόλυτο καιροσκοπισμό, την κοινωνία.

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Για τους παραπάνω λόγους, και όχι μόνο, δεν σας δίνω ψήφο εμπιστοσύνης.

Άλλωστε, όπως και ο ίδιος είχατε υποστηρίξει στο 3ο Φεστιβάλ της Νεολαίας του Κόμματός σας:

«Την ψήφο εμπιστοσύνης την δίνει ο λαός. Και την δίνει ανοιχτά και καθαρά μέσα από την εκλογική διαδικασία, από τη λαϊκή ετυμηγορία.»

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σε κάθε εκδοχή, η αυλαία για την Κυβέρνηση πέφτει.

Η χώρα έχει ανάγκη από μία άλλη, σοβαρή, στιβαρή, υπεύθυνη, σταθερή και με εθνικό και ευρωπαϊκό σχέδιο Κυβέρνηση.

Μια πατριωτική, φιλελεύθερη και κοινωνική Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, η οποία, όπως πάντα στα δύσκολα, θα κληθεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες της χώρας και στις προκλήσεις των καιρών.

Και θα το πράξει, για ακόμη μία φορά, με αίσθημα ευθύνης για την πορεία της πατρίδας μας.

Με εθνική αξιοπρέπεια και αξιοπιστία έναντι των εταίρων.

Με διαφύλαξη της ασφάλειας, της ελευθερίας και της δημοκρατίας.

Με προώθηση της κοινωνικής αλληλεγγύης, της δικαιοσύνης και της αξιοκρατίας.

Είναι ώρα να ανοίξουμε την πόρτα του μέλλοντος.

Και να το πράξουμε με υπευθυνότητα, αξιοπιστία, μετριοπάθεια, σεμνότητα και αποτελεσματικότητα.

Όλοι μαζί οφείλουμε να ανασυγκροτήσουμε, σε σύγχρονες βάσεις, την πατρίδα μας και να διασφαλίσουμε την ισχυρή πορεία της.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σύντομες απαντήσεις στην Κυβέρνηση, η οποία καλώς πράττει και μας αντιμετωπίζει ως το Κόμμα που θα αναλάβουμε τη διακυβέρνηση της χώρας σε λίγους μήνες:

1ον. Μιλάτε εσείς για αξιοπιστία Προγραμμάτων;

Εσείς που διακατέχεστε από αυταπάτες και λέτε, συνειδητά, ψέματα;

Εσείς που μοιράζετε ετησίως «κατά φαντασία» δισεκατομμύρια στη Θεσσαλονίκη;

Εσείς που δεν θα παίρνατε «ούτε ένα ευρώ νέα μέτρα» και πήρατε, μέχρι σήμερα, 10 δισ. ευρώ;

Επιβάλατε 29 νέους φόρους και 17 περικοπές συντάξεων και εξαφανίσατε τη μεσαία τάξη.

Εσείς που λέγατε ότι θα βελτιώσετε το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών, και σήμερα ο ΟΟΣΑ υποστηρίζει ότι αυτό θα φτάσει το 2020 εκεί που ήταν το 2014;

Εσείς που λέγατε «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη», και πλειστηριάζετε, μαζικά και ηλεκτρονικά, χιλιάδες σπίτια, και προχωρήσατε σε 1,2 εκατομμύρια κατασχέσεις και ένας στους δύο φορολογούμενους είναι οφειλέτης;

Εσείς που λέγατε ότι θα μαζέψετε 3 δισ. ευρώ από φοροδιαφυγή σε 6 μήνες, και έχετε εισπράξει 150 εκατ. ευρώ σε 4 χρόνια;

Εσείς που δεσμευόσασταν ότι οι οφειλές του Δημοσίου θα εκκαθαρίζονταν μέχρι 20 Αυγούστου, και σήμερα υπερβαίνουν τα 2,5 δισ. ευρώ;

Εσείς που δεσμευόσασταν ότι θα εκτελεστεί το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, και αυτό παρουσιάζει υστέρηση 3 δισ. ευρώ την τελευταία τριετία;

Συνεπώς, μην μας κουνάτε το δάχτυλο…

Άλλωστε την έννοια της «δημιουργικής ασάφειας» στην πολιτική, το δικό σας “Asset” την εισήγαγε.

Δυστυχώς όμως, όταν μία Κυβέρνηση δεν έχει ιδεολογικές συντεταγμένες, όπως συμβαίνει με την σημερινή, προχωρά σε υποχωρήσεις, παντού, ακόμη και στα εθνικά θέματα.

Γιατί είναι μία βολική Κυβέρνηση!

2ον. Ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών υπολόγισε, αυθαίρετα, ότι χρειάζονται, άμεσα, 6 δισ. ευρώ για την υλοποίηση του Προγράμματος της Νέας Δημοκρατίας.

Λησμονώντας ότι κάποιες παρεμβάσεις εκτείνονται σε βάθος τετραετίας.

Και φυσικά προβαίνοντας σε άστοχες εκτιμήσεις.

Για παράδειγμα, υποστήριξε ότι η μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση από το 24% στο 13% κοστίζει 513 εκατ. ευρώ.

Όταν η αντίστοιχη μείωση που έγινε το 2013, αποτιμήθηκε από το ΓΛΚ, ως ουσιαστικά δημοσιονομικά ουδέτερη.

Και όταν οι θεσμοί, οι οποίοι αντιδρούσαν, ανέβαζαν το κόστος στα 300 εκατ. ευρώ.

Τελικά αποδεικνύεστε μνημονιακότεροι των μνημονιακών.

3ον. Μας ρωτάτε πως θα χρηματοδοτήσουμε το Πρόγραμμά μας.

Θα μπορούσα να σας πω από τα αχρείαστα υπερ-πλεονάσματά σας, τα οποία, την τελευταία τριετία, ανέρχονται στα 11 δισ. ευρώ.

Ή από τα μελλοντικά υπερ-πλεονάσματά σας, που αθροίζουν στα 3,6 δισ. ευρώ.

Θα απαντήσω όμως πιο τεκμηριωμένα, καταθέτοντας σχετικό κείμενό μου.

Κωδικοποιημένα, από ένα πρόγραμμα περιορισμού των κρατικών δαπανών χωρίς να υποβαθμιστεί η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών και χωρίς απολύσεις, από την ενίσχυση των συμπράξεων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, από την επέκταση των ηλεκτρονικών συναλλαγών, από τη μείωση της φοροδιαφυγής, λόγω χαμηλότερων φορολογικών συντελεστών.

Και φυσικά, από τους υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης, οι οποίοι θα οδηγήσουν στη σταδιακή μείωση των δημοσιονομικών στόχων.

Γιατί ναι, εμείς επιδιώκουμε τη μελλοντική αλλαγή των δημοσιονομικών στόχων.

Εσείς, αντιθέτως, χρηματοδοτείτε τις παροχές σας από τα υπερπλεονάσματα, δηλαδή από την υπερφορολόγηση όλων των πολιτών.

4ον. Άκουσα συναδέλφους να αναφέρονται στο 2014.

Δεν έχω χρόνο να απαντήσω αναλυτικά, απλώς θα σας διαβάσω ένα απόσπασμα συνέντευξης του εφετινού καλοκαιριού:

Το 2014, τα πράγματα πήγαιναν αρκετά καλά στην Ελλάδα. Εργαζόμασταν για μία καθαρή έξοδο της Ελλάδας. Θέλαμε να βγει από το Πρόγραμμα χωρίς δάνειο. Τα πράγματα μετά άλλαξαν. Αυτό κόστισε στη χώρα πολλά λεφτά και την γύρισε χρόνια πίσω».

Ποιος τα είπε; Ο κ. Γιάνσε, Γενικός Γραμματέας του ESΜ.

Τα σχόλια περιττά!

5ον. Προσπαθείτε να αποδώσετε στη Νέα Δημοκρατία ιδεολογικά και πολιτικά χαρακτηριστικά που αποδεδειγμένα δεν έχει.

Ματαιοπονείτε.

Διαστρεβλώνετε τις εξελίξεις για να μειώσετε το πολιτικό της κεφάλαιο.

Ματαιοπονείτε.

Προσπαθείτε να προκαλέσετε εσωτερικές τριβές.

Ματαιοπονείτε.

Προσπαθείτε να της μετακυλήσετε τις κραυγαλέες ευθύνες σας για τις εξελίξεις.

Ματαιοπονείτε.

Αποτελούμε το αταλάντευτα πατριωτικό, φιλελεύθερο, κοινωνικό, ριζοσπαστικό και στην ουσία προοδευτικό Κόμμα της πατρίδας μας, με βαθιές ρίζες στις λαϊκές δυνάμεις.

Και αυτό δυσκολεύεστε να το αποδεχθείτε γιατί είστε «πολιτικές ανεμοδούρες».

Φίλες και Φίλοι,

Πραγματοποιούμε το 12ο Συνέδριο του Κόμματός μας.

Της Νέας Δημοκρατίας που αποτελεί, από την ίδρυσή της από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, το μεγάλο Κόμμα των δημιουργικών δυνάμεων της πατρίδας μας.

Της Νέας Δημοκρατίας που αποτελεί το αταλάντευτα πατριωτικό, φιλελεύθερο, κοινωνικό, ριζοσπαστικό και στην ουσία προοδευτικό Κόμμα, με βαθιές ρίζες στις λαϊκές δυνάμεις.

Και αυτό, όλοι οι αντίπαλοί της δυσκολεύονται να το αποδεχθούν.

Προσπαθούν να αποδώσουν στη Νέα Δημοκρατία ιδεολογικά και πολιτικά χαρακτηριστικά που αποδεδειγμένα δεν έχει.

Ματαιοπονούν.

Διαστρεβλώνουν τις εξελίξεις, για να μειώσουν το πολιτικό της κεφάλαιο.

Ματαιοπονούν.

Προσπαθούν να προκαλέσουν εσωτερικές τριβές.

Ματαιοπονούν.

Προσπαθούν να της μετακυλήσουν τις κραυγαλέες ευθύνες τους για τις εξελίξεις.

Ματαιοπονούν.

Προσπαθούν να οικειοποιηθούν, εκ των υστέρων, τις ορθές στρατηγικές που χάραξε για τη χώρα, και τις οποίες λυσσαλέα είχαν πολεμήσει.

Είναι καλοδεχούμενοι, αλλά δεν αποδεχόμαστε να μας κουνούν και το δάκτυλο.

Τους συνιστούμε να κατανοήσουν ότι έχουμε τις βαριές άγκυρές μας στα ιδρυτικά κείμενά του Κόμματος, τις αρχές και τις αξίες του, και δεν είμαστε «πολιτικές ανεμοδούρες».

Φίλες και Φίλοι,

Διανύουμε μια περίοδο γενικευμένης πολιτικής αμηχανίας απέναντι στις μεγάλες παγκόσμιες προκλήσεις.

Αμηχανία που διαμορφώνει συνθήκες θερμοκηπίου για την καλλιέργεια εθνικισμού, λαϊκισμού και ελιτισμού.

Στην πατρίδα μας, οι εξελίξεις είναι προβληματικές.

Η πολιτική αδυνατεί να προωθήσει το εθνικό συμφέρον.

Οι θεσμοί δοκιμάζονται.

Η οικονομία λιμνάζει.

Η κοινωνία είναι εξουθενωμένη και απαισιόδοξη.

Το Κράτος αποτυγχάνει να εγγυηθεί την ασφάλεια, να διαμορφώσει ίσες ευκαιρίες και να προωθήσει την ευημερία για όλους τους πολίτες.

Η μετακίνηση πληθυσμών προς την Ελλάδα έχει υπερβεί κάθε βιώσιμο όριο και η διαχείριση του προβλήματος είναι ανεπαρκής.

Έχει πλέον αποδειχθεί ότι η χώρα, με αυτόν τον καπετάνιο και αυτό το πλήρωμα, δεν μπορεί να βρει την Ιθάκη της.

Όσο πιο γρήγορα η Κυβέρνηση κλείσει την προεκλογική περίοδο στην οποία έχει εισέλθει η χώρα, τόσο το καλύτερο για την πατρίδα μας.

Ώστε οι πολίτες, μέσα από την ορθολογική επιλογή της Νέας Δημοκρατίας, να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για την είσοδο της χώρας σε ανοδικό εθνικό, πολιτικό, θεσμικό, κοινωνικό και οικονομικό σπιράλ.

Εμείς, όπως πάντα στα δύσκολα, καλούμαστε να ανταποκριθούμε στις ανάγκες της χώρας και στις προκλήσεις των καιρών.

Και θα το πράξουμε με ομοψυχία, με υπερηφάνεια για τη διαχρονική προσφορά της παράταξής μας, με αίσθημα ευθύνης για την πορεία της πατρίδας μας.

Θα πορευθούμε με εθνική αξιοπρέπεια και αξιοπιστία έναντι των εταίρων.

Με ακεραιότητα και εξωστρέφεια.

Με διαφύλαξη της ασφάλειας, της ελευθερίας και της δημοκρατίας.

Με προώθηση της κοινωνικής αλληλεγγύης, της δικαιοσύνης και της αξιοκρατίας.

Με στήριξη όσων αδυνατούν να παρακολουθήσουν τους ρυθμούς ενός κόσμου που αλλάζει ταχύτατα.

Οι ανάγκες επιβάλλουν να κινηθούμε γρήγορα, αποτελεσματικά και ασυμβίβαστα. Απαιτούν στιβαρή ηγεσία, σχέδιο, πολιτική βούληση και αποφασιστικότητα.

Και η Νέα Δημοκρατία καλύπτει αυτές τις απαιτήσεις.

Διαθέτει συνεκτικό σχέδιο:

  • που ενισχύει την ποσότητα και βελτιώνει τη σύνθεση του πλούτου της χώρας,
  • που βελτιώνει την παραγωγικότητα, την ανταγωνιστικότητα, την ποιότητα και την εξωστρέφεια,
  • που διασφαλίζει την ατομική προκοπή και τη συλλογική ευημερία,
  • που οικοδομεί μια ανοικτή κοινωνία με την εμπέδωση της ασφάλειας και του δικαίου,
  • που υπηρετεί τον ριζοσπαστικό, τον κοινωνικό φιλελευθερισμό, δηλαδή την αρμονική ισορροπία οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης,
  • που δίνει λύσεις σε πιεστικά προβλήματα, όπως είναι το δημογραφικό,
  • που παρέχει υψηλής ποιότητας γνώσεις, σε σύνδεση με την αγορά εργασίας, με διεύρυνση των επιλογών για όλους τους πολίτες,
  • που αναστρέφει τη «διαρροή» επιστημόνων και επιχειρήσεων και
  • που βοηθά τη χώρα να ανταποκριθεί στον «δομικό μετασχηματισμό της εργασίας», εξαιτίας της τεχνολογικής επανάστασης.

Παράλληλα, θα εργασθούμε για την ενίσχυση του ρόλου της Ελλάδας σε μία καλύτερη Ευρώπη.

Ευρώπη η οποία θα προστατεύει εκεί που χρειάζεται, και θα δίνει ευκαιρίες εκεί που πρέπει.

Ευρώπη η οποία θα αναγνωρίζει την ισχύ της συνεργασίας, αλλά θα σέβεται και τις εθνικές και πατριωτικές ευαισθησίες.

Φίλες και Φίλοι,

Πλησιάζει η μέρα που θα κλείσει ένας τετραετής κύκλος ανευθυνότητας, ιδεοληψιών και τυχοδιωκτισμού.

Και οι πολίτες θα ανοίξουν ένα νέο κύκλο υπευθυνότητας, αξιοπιστίας, μετριοπάθειας, σεμνότητας και αποτελεσματικότητας.

Και αυτόν τον κύκλο θα τον πορευθούν με τη Νέα Δημοκρατία.

Νέα Δημοκρατία η οποία, υπό την ηγεσία του Κυριάκου Μητσοτάκη, με σεβασμό και αναγνώριση της ιστορικής προσφοράς του Κόμματος, ορθολογικά προσαρμοσμένη στα δεδομένα των καιρών, καλεί τους πολίτες, ανεξάρτητα από πολιτικές αφετηρίες και παλαιές κομματικές προτιμήσεις, να ενταχθούν στις τάξεις της.

Μας ενώνει ο στρατηγικός στόχος να ανασυγκροτήσουμε, σε σύγχρονες βάσεις, την πατρίδα μας.

Είμαστε έτοιμοι!

Ελλάδα μπορούμε!

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η Κυβέρνηση της αυταπάτης, των ιδεοληψιών, του τυχοδιωκτισμού και της σκληρής και αχρείαστης λιτότητας, τερματίζει τη θητεία της με έναν αντιαναπτυξιακό, κατ’ ουσίαν μνημονιακό Προϋπολογισμό.

Προϋπολογισμός καταρτισμένο σε συνθήκες ασφυξίας και μιζέριας στο πεδίο της οικονομίας, απογοήτευσης και παραίτησης στο πεδίο της κοινωνίας και διχαστικής όξυνσης στο πεδίο της πολιτικής.

Προϋπολογισμός που θα εκτελεστεί σε ένα ομιχλώδες και με υψηλούς κινδύνους, εξωτερικό και εσωτερικό περιβάλλον.

Εξωτερικό περιβάλλον, που χαρακτηρίζεται από γενικευμένη αμηχανία απέναντι στις μεγάλες προκλήσεις, όπως είναι:

  • οι συνεχείς αλλαγές γεωπολιτικών συσχετισμών,
  • η κλιμάκωση των εμπορικών εντάσεων,
  • οι τάσεις περιχαράκωσης και προστατευτισμού,
  • οι ισχνές ανιχνεύσεις νέων αρχιτεκτονικών σε υποσυστήματα μιας ταραγμένης Ευρώπης,
  • οι ραγδαίες επιστημονικές και τεχνολογικές εξελίξεις,
  • οι σταδιακές μεταβολές στην κατεύθυνση άσκησης νομισματικής πολιτικής,
  • το υψηλό δημόσιο και ιδιωτικό χρέος,
  • το δημογραφικό πρόβλημα και οι μαζικές μετακινήσεις πληθυσμών,
  • η κλιματική αλλαγή.

Αλλά και εσωτερικό περιβάλλον, που χαρακτηρίζεται από μία οικονομία λιμνάζουσα, που συνεχίζει την «επί ξηρού ακμής» πορεία της.

Από μία κοινωνία απαισιόδοξη, εξουθενωμένη και ανασφαλή.

Και από μία Κυβέρνηση, την Κυβέρνηση του κ. Τσίπρα, η οποία αποδεικνύει, καθημερινά, ότι δεν μπορεί να προσφέρει κάτι ουσιαστικά θετικό σε όλα τα πεδία της δημόσιας σφαίρας.

  • Στην οικονομία, τα νοικοκυριά στενάζουν και οι επιχειρήσεις ασφυκτιούν.
  • Στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, η «βολική» Κυβέρνηση προχωρά σε εθνικά επιζήμιες συμφωνίες.
  • Στη διαχείριση του προσφυγικού/μεταναστευτικού προβλήματος, βρίσκουν έκφραση οι ιδεοληψίες, η ανικανότητα, ο κυνισμός και η αδιαφάνεια.
  • Στον πρωτογενή τομέα, η Κυβέρνηση έχει δημιουργήσει συνθήκες ασφυξίας για τον Έλληνα αγρότη.
  • Στην εκπαίδευση, κυριαρχεί η κοντόφθαλμη σκοπιμότητα και η ανομία στους χώρους των πανεπιστημίων.
  • Στο πεδίο της προστασίας του πολίτη, υφίσταται γενικευμένο καθεστώς ανασφάλειας και φόβου.
  • Στο πεδίο της διαχείρισης της εξουσίας, η Κυβέρνηση βουλιάζει στην ανυποληψία και στα σκάνδαλα, κατ’ ομολογία στελεχών της.

Συμπερασματικά, η Κυβέρνηση ζυγίστηκε με τα προβλήματα της χώρας, μετρήθηκε και βρέθηκε ελλιποβαρής.

Και με μόνη συγκολλητική ουσία τον πολιτικό καιροσκοπισμό, χωρίς ιδεολογικές συντεταγμένες, θα μείνει στην ιστορία ως «πολιτική ανεμοδούρα».

Για τους λόγους αυτούς, όσο πιο γρήγορα η Κυβέρνηση κλείσει την προεκλογική περίοδο στην οποία έχει εισέλθει η χώρα, τόσο το καλύτερο για την πατρίδα μας.

Ώστε μέσα από μία μεγάλη πολιτική αλλαγή, να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για την επίτευξη υψηλής και διατηρήσιμης ανάπτυξης, τη δημιουργία ποιοτικών θέσεων απασχόλησης και την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.

Και γι’ αυτό το ελπιδοφόρο μέλλον θα σας μιλήσω, κάνοντας βασικές επισημάνσεις για την κατάσταση που θα παραλάβει, σύντομα, στην οικονομία η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι, 

Η χώρα παραμένει «κλειδωμένη» στην αυστηρή μνημονιακή γραμμή.

Οι βαριές πολιτικές λιτότητας συνεχίζονται.

Οι δημοσιονομικοί στόχοι διατηρούνται – για πολλά χρόνια – υψηλοί.

Η δημόσια περιουσία είναι δεσμευμένη για έναν αιώνα.

Και η χώρα βρίσκεται σε καθεστώς ενισχυμένης εποπτείας, πρωτόγνωρο για τα ευρωπαϊκά δεδομένα.

Με τριμηνιαίες εκθέσεις που αξιολογούνται από τις αγορές, στη βάση των οποίων θα υλοποιούνται πρωτοβουλίες για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του χρέους.

Και ήδη, στην πρώτη Έκθεση, διαπιστώνονται καθυστερήσεις στην υλοποίηση των δεσμεύσεων, με αποτέλεσμα τα πρώτα μέτρα για το χρέος να μετατίθενται χρονικά.

 

Το Πρόγραμμα δεν πέτυχε το βασικό του στόχο.

Δηλαδή να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για την ασφαλή χρηματοδότηση της χώρας από τις αγορές.

Εάν υπήρχε κυβερνητική αξιοπιστία, εάν είχε υλοποιηθεί ένα συνεκτικό πλαίσιο μεταρρυθμίσεων, εάν είχαν αναληφθεί – έγκαιρα – πιο γενναίες αποφάσεις για τη ρύθμιση του χρέους, εάν είχαν αρθεί πλήρως οι κεφαλαιακοί περιορισμοί και εάν η χώρα είχε ενταχθεί στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, τότε το επιτόκιο δανεισμού και τα spreads θα ήταν χαμηλότερα και λιγότερο ευμετάβλητα, όπως συμβαίνει σε άλλες χώρες.

Δυστυχώς όμως αυτό, σήμερα δεν ισχύει.

 

Τα αχρείαστα υπερ-πλεονάσματα υπονομεύουν την αναπτυξιακή προοπτική της χώρας.

Και αυτό διότι προκύπτουν από την υπερφορολόγηση των πολιτών και την εσωτερική στάση πληρωμών.

Ενδεικτικά, οι δημόσιες επενδύσεις κατρακύλησαν, το 2017, στο χαμηλότερο ύψος της τελευταίας δεκαετίας, με τη σωρευτική υστέρησή τους μέχρι σήμερα να ανέρχεται στα 2,6 δισ. ευρώ.

Και σα να μην έφτανε αυτό, περικόπτονται ακόμη περισσότερο το 2019, κατά 550 εκατ. ευρώ.

Θυσιάζοντας η Κυβέρνηση, για πρόσκαιρες εντυπώσεις, και με δεδομένη την αλλεργία της στις ιδιωτικές επενδύσεις, ένα ουσιαστικό επενδυτικό εργαλείο που έχει στα χέρια της.

Επιβάλλοντας, δεδομένου του υψηλού αναπτυξιακού πολλαπλασιαστή αυτών των πόρων, έναν πρόσθετο «φόρο ανάπτυξης».

Και οι θεσμοί φέρουν μεγάλη ευθύνη που αποδέχονται, επί μακρόν, αυτό τον συνειδητό οικονομικό και δημοσιονομικό παραλογισμό.

 

Με αποτέλεσμα η οικονομία να μεγεθύνεται με αναιμικούς ρυθμούς.

Χαμηλότερους των αρχικών εκτιμήσεων.

Υπενθυμίζεται ότι η σημερινή «Κυβέρνηση των φόρων, των κατασχέσεων και των πλειστηριασμών» έχει αποτύχει, επί τετραετίας, σε όλες τις προβλέψεις για την ανάπτυξη.

Η Ελλάδα έχει απωλέσει δυνητικό πλούτο 31 δισ. ευρώ την τελευταία τετραετία, αποτελώντας, παγκοσμίως, τη μοναδική αρνητική αναπτυξιακή έκπληξη.

Έτσι η οικονομία σέρνεται σε κατάσταση παραλυτικής στασιμότητας.

 

Και η χώρα να μην έχει ακόμη επιστρέψει στην κανονικότητα.

  • Η ανταγωνιστικότητα υποχωρεί.
  • Οι επενδύσεις καταρρέουν.
  • Η ποιότητα των θεσμών έχει υποβαθμιστεί.
  • Κεφαλαιακοί περιορισμοί εξακολουθούν να υφίστανται.
  • Οι μισθοί μειώνονται.
  • Οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης επικρατούν.
  • Η μακροχρόνια ανεργία κυριαρχεί, ιδιαίτερα των νέων ανθρώπων.
  • Καταθέσεις δεν επιστρέφουν – με ουσιαστικό τρόπο – στο τραπεζικό σύστημα.
  • Η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίζεται.

Και η Κυβέρνηση, με πράξεις και παραλείψεις της, ναρκοθετεί τα θεμέλια της οικονομίας:

  • Οι οφειλές των πολιτών σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία έχουν εκτοξευθεί.
  • Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου δεν έχουν εκκαθαριστεί.
  • Το Χρηματιστήριο συσσωρεύει απώλειες, σε συνθήκες απουσίας επενδυτικού ενδιαφέροντος.
  • Οι προκλήσεις για το τραπεζικό σύστημα – μεταξύ των οποίων η αντιμετώπιση των «κόκκινων δανείων» και η ενίσχυση της οργανικής κερδοφορίας – είναι μπροστά.
  • Η ρευστότητα δημοσίων φορέων επιδεινώνεται.
  • Και το Κράτος διογκώνεται.

 

Και σ’ αυτό το δυσμενές περιβάλλον, η Κυβέρνηση, παρότι «ντύνεται Αϊ Βασίλης», με τις πρακτικές της, δεν πείθει ούτε μικρά παιδιά.

Αφού προχωρά σε 17 περικοπές συντάξεων και σε 29 αυξήσεις φόρων,

αφού επιβάλλει μόνιμα μέτρα λιτότητας 9,5 δισ. ευρώ,

αφού φτωχοποιεί την κοινωνία και διαλύει τη μεσαία τάξη,

έρχεται σήμερα, αποσπασματικά και με μεγάλη καθυστέρηση, να προωθήσει μειώσεις κάποιων φόρων.

Φόρους που η ίδια επέβαλε, και η Νέα Δημοκρατία καταψήφισε.

Έτσι, η Κυβέρνηση δεν μπορεί να «βαπτίζει» επιτυχία τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών μόνο στους ελεύθερους επαγγελματίες, αφού προηγουμένως, μόνη της, τις αύξησε.

Ούτε τη μείωση της φορολόγησης των επιχειρήσεων, αφού προηγουμένως, μόνη της, την αύξησε, και σήμερα νομοθετεί αυτή να διαμορφωθεί το 2021, εκεί που την παρέλαβε το 2015!

Και προφανώς ούτε την μη περαιτέρω αχρείαστη περικοπή των συντάξεων, αφού προηγουμένως, μόνη της, την ψήφισε, αν και δεν προβλεπόταν ούτε καν στο 3ο Πρόγραμμα.

Σε κάθε περίπτωση, η Κυβέρνηση, αφού συνεχίζει να παίρνει 10 από τα «πορτοφόλια» όλων των πολιτών, έστω και έτσι, επιστρέφει 1 στις «τσέπες» κάποιων.

Και αυτό το 1 θα έχει περιορισμένη επίδραση στην ανάπτυξη, εξαιτίας του μικρού ύψους και της σύνθεσής του, όπως επισημαίνει και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Συνεπώς, η Κυβέρνηση, αντί να πανηγυρίζει, ας κοιταχθεί στον καθρέφτη.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Αυτές οι επισημάνσεις καταδεικνύουν αυτό που ολόκληρη η κοινωνία αντιλαμβάνεται:

Με αυτόν τον καπετάνιο και με αυτό το πλήρωμα, η χώρα, χωρίς πυξίδα, δεν θα βρει την Ιθάκη της.

Γι’ αυτό και πρέπει να αλλάξουμε ρότα, άμεσα.

Πρέπει να κινηθούμε γρήγορα, αποτελεσματικά και ασυμβίβαστα απέναντι στην παραίτηση, στο τέλμα και στη μετριότητα.

Απαιτείται στιβαρή πολιτική ηγεσία, βούληση, αποφασιστικότητα και υλοποίηση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου.

Σχέδιο της Νέας Δημοκρατίας το οποίο:

  • Ενισχύει την ποσότητα και βελτιώνει τη σύνθεση και την ποιότητα του πλούτου της χώρας, με επενδυτική πανστρατιά, δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων.
  • Αποφέρει περισσότερο διαθέσιμο εισόδημα, σε όλους τους πολίτες.
  • Βελτιώνει την παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητα.
  • Ενισχύει τη δημιουργικότητα και την εξωστρέφεια.
  • Διασφαλίζει την ατομική ελευθερία και προκοπή, αλλά και τη συλλογική ευημερία.
  • Στοχεύει σε ένα καλύτερο Κράτος, με την οικοδόμηση μιας ανοικτής και δημοκρατικής κοινωνίας, το οποίο θα μεριμνά για τη διαφανή και αμοιβαία επωφελή συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.
  • Παρέχει υψηλής ποιότητας γνώσεις, σε όλες τις βαθμίδες του συστήματος της δημόσιας εκπαίδευσης, με διεύρυνση των επιλογών, μέσα από ένα σύστημα ανοικτών οριζόντων και ίσων ευκαιριών για όλους τους πολίτες.
  • Αναστρέφει την αυξημένη «διαρροή» επιστημόνων και επιχειρήσεων.
  • Βοηθά τη χώρα να ανταποκριθεί στον «δομικό μετασχηματισμό της εργασίας», εξαιτίας της τεχνολογικής επανάστασης.
  • Διασφαλίζει τη συστηματική και με χαμηλό κόστος δανεισμού χρηματοδότηση της χώρας από τις αγορές.

 

Βασικοί άξονες αυτού του σχεδίου είναι:

1ος Άξονας: Η απλοποίηση της φορολογίας και η γενναία μείωση φορολογικών συντελεστών νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Προτεραιότητες, μεταξύ άλλων:

  • Η μείωση ασφαλιστικών εισφορών για όλους τους εργαζόμενους.
  • Η μεγαλύτερη, μεσοσταθμικά, μείωση του ΕΝΦΙΑ για όλη την κοινωνία, με ιδιαίτερη έμφαση στα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα.
  • Η μείωση του εισαγωγικού φόρου για τα φυσικά πρόσωπα.
  • Η μεγαλύτερη μείωση της φορολόγησης των επιχειρήσεων.
  • Τα φορολογικά κίνητρα για επενδύσεις σε έρευνα και καινοτομία.
  • Η μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση.
  • Η γενναία ρύθμιση οφειλών προς το δημόσιο, καλύπτοντας το μεγαλύτερο μέρος των συμπατριωτών μας, αποκλείοντας τους στρατηγικούς κακοπληρωτές, εισάγοντας ευνοϊκές ρυθμίσεις και για τους συνεπείς φορολογούμενους και δανειολήπτες.

Η μείωση αυτή των φόρων μπορεί να πραγματοποιηθεί υλοποιώντας τις δεσμευμένες οροφές δαπανών σε όλους τους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης, επεκτείνοντας την αξιολόγηση των δαπανών στο σύνολο της δημόσιας διοίκησης, μη διογκώνοντας το δημόσιο τομέα, επεκτείνοντας τις ηλεκτρονικές συναλλαγές, ενισχύοντας τις συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.

 

2ος Άξονας: Η υλοποίηση μεταρρυθμίσεων που θα ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα.

Με μία Πολιτεία που θα δημιουργήσει ένα σταθερό περιβάλλον για επενδύσεις, και με επιχειρήσεις που θα υιοθετούν κανόνες εταιρικής διακυβέρνησης και θα επιδεικνύουν αυξημένη εταιρική κοινωνική ευθύνη.

Προτεραιότητες, μεταξύ άλλων:

  • Η απλοποίηση του αδειοδοτικού και γραφειοκρατικού περιβάλλοντος.
  • Η υλοποίηση αποκρατικοποιήσεων και η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, με αναπτυξιακή στόχευση.
  • Το ξεμπλοκάρισμα εμβληματικών επενδύσεων, όπως είναι το Ελληνικό.
  • Η δημιουργία ενός παραγωγικού Κράτους, με απλούστερες δομές, σαφείς αρμοδιότητες και διαδικασίες αξιολόγησης, και με στοχευμένες προσλήψεις, εκεί που υπάρχουν πραγματικές ανάγκες, μέσα από αδιάβλητες διαδικασίες.
  • Ο περιορισμός του κρατικού εναγκαλισμού στην εκπαίδευση.
  • Η ανάπτυξη ενός εθνικού «οικοσυστήματος» έρευνας, εναρμονισμένο με την καινοτομία και την τεχνολογία.

 

3ος Άξονας: Η ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.

Προτεραιότητες, μεταξύ άλλων:

  • Η αξιοποίηση των ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείων.
  • Η εκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων.
  • Η εκκαθάριση των οφειλών του Δημοσίου.
  • Η πλήρης άρση των κεφαλαιακών περιορισμών.
  • Η σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης, με την ουσιαστική επιστροφή καταθέσεων και την ορθολογική αντιμετώπιση των «κόκκινων δανείων».

 

4ος Άξονας: Η ενίσχυση της κοινωνικής αλληλεγγύης προς τους πιο αδύναμους συμπατριώτες μας.

Προτεραιότητες, μεταξύ άλλων:

  • Η ενίσχυση του Προϋπολογισμού για το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα.
  • Η αύξηση των επιδομάτων ανεργίας και η χρήση ελαστικότερων κριτηρίων απονομής τους.
  • Η επαναφορά των επιδομάτων για τις τρίτεκνες και τις πολύτεκνες οικογένειες που κατήργησε η σημερινή Κυβέρνηση.
  • Η υιοθέτηση φορολογικών κινήτρων, για τη στήριξη της οικογένειας, με επιπλέον αφορολόγητο για κάθε παιδί.
  • Η υλοποίηση προγραμμάτων απόκτησης ψηφιακών δεξιοτήτων για μακροχρόνια ανέργους.
  • Ο διπλασιασμός του επιδόματος θέρμανσης, ώστε τουλάχιστον να φτάσει στο 60% του ποσού που χορηγείτο το 2014.

 

Η υλοποίηση αυτού του συνεκτικού σχεδίου θα οδηγήσει σε υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης.

Αυτοί, με τη σειρά τους, θα βελτιώσουν τη βιωσιμότητα του χρέους, δίνοντας τη δυνατότητα για σταδιακή αποκλιμάκωση των υψηλών δημοσιονομικών στόχων, προσθέτοντας «βαθμούς ελευθερίας» για ακόμη μεγαλύτερες μειώσεις φόρων.

Και έτσι, η χώρα θα μπει στο επιδιωκόμενο ανοδικό σπιράλ.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συμπερασματικά, ο Προϋπολογισμός δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες της χώρας.

Αντιμετωπίζει την οικονομία και την προοπτική της, μυωπικά.

Κυριαρχείται από κομματικές στοχεύσεις.

Ευτυχώς όμως, κλείνει αυτός ο τετραετής κύκλος της ανευθυνότητας, των ιδεοληψιών και του τυχοδιωκτισμού.

Η δε απόπειρα του κ. Τσίπρα να «τεμαχίσει» το χρόνο, μηδενίζοντας αυτάρεσκα το κοντέρ της διακυβέρνησής του, υποτιμώντας τη νοημοσύνη των πολιτών, πέφτει στο κενό.

Οι πολίτες, με την απόφασή τους στις προσεχείς εκλογές, θα ανοίξουν ένα νέο κύκλο υπευθυνότητας, αξιοπιστίας και αποτελεσματικότητας.

Και αυτόν τον κύκλο θα τον πορευθούν με τη Νέα Δημοκρατία.

Άλλωστε, πάντα στα δύσκολα, οι πολίτες, την πολιτική λύση, την αναζητούσαν από τη Νέα Δημοκρατία.

Την παράταξη που οικοδόμησε τη σύγχρονη δημοκρατία.

Που σχεδίασε, εδραίωσε και διασφάλισε, το 2015, την ευρωπαϊκή θέση της χώρας.

Που αύξησε, διαχρονικά και συγκριτικά, με καλύτερους ρυθμούς το εγχώριο προϊόν της οικονομίας, και το διένειμε πιο δίκαια.

Γι’ αυτό και οι πολίτες, παρά τους κατά καιρούς πειραματισμούς, με την εμπιστοσύνη τους, αθροιστικά, την έχουν αναδείξει ως την πιο ισχυρή πολιτική δύναμη της χώρας.

Ως τον μόνιμο και σταθερό πυλώνα του πολιτικού συστήματος.

Ως τη μεγάλη, πατριωτική, φιλελεύθερη, κοινωνική και ριζοσπαστική παράταξη της πατρίδας μας.

Με βαθιές και εκτεταμένες ρίζες στις λαϊκές δυνάμεις.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σήμερα, ζητείται όραμα, στρατηγικό σχέδιο και κυρίως πίστη στις δυνατότητες, στην ιστορία και στην προοπτική της χώρας.

Η συλλογική ευημερία εξαρτάται από όλους μας.

Εμείς, μαζί με όλους τους πολίτες, θα τα καταφέρουμε.

Θα τα καταφέρουμε να ανασυγκροτήσουμε, σε σύγχρονες βάσεις, την πατρίδα μας.

Θα τα καταφέρουμε να πετύχουμε μια καλή σύνθεση πετυχημένων παραδοσιακών αξιών, με νέες.

Θα τα καταφέρουμε να υλοποιήσουμε πατριωτικές και πραγματικά προοδευτικές πολιτικές.

Θα τα καταφέρουμε να αυξήσουμε, χωρίς ταξική μεροληψία, το διαθέσιμο εισόδημα όλων των πολιτών.

Θα τα καταφέρουμε να είμαστε δίκαιοι στη διανομή του περισσότερου παραγόμενου πλούτου.

Γιατί αξίζουμε καλύτερα!

Γιατί μπορούμε καλύτερα!

 

 

 

Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, συμμετείχε σήμερα στο Συνέδριο “Southeast Europe-Germany Business & Investment Summit – Reassessing Europe’s Priority”, το οποίο διοργανώθηκε από το The Economist σε συνεργασία με το Ελληνογερμανικό Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο και έλαβε χώρα στο Βερολίνο.

Στην τοποθέτησή του, αναφέρθηκε στην τρέχουσα κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, κάλεσε τους συμμετέχοντες να επενδύσουν σήμερα στην Ελλάδα και παρέθεσε τους βασικούς άξονες του σχεδίου της Νέας Δημοκρατίας για την επόμενη ημέρα της χώρας.

Άξονες οι οποίοι στηρίζονται στην απλοποίηση της φορολογικής νομοθεσίας και τη συνολική μείωση φορολογικών συντελεστών και ασφαλιστικών εισφορών (ταχύτερη και μεγαλύτερη μείωση της φορολόγησης των επιχειρήσεων, περαιτέρω μείωση του συντελεστή φορολόγησης των μερισμάτων, υπερ-αποσβέσεις για επενδύσεις κεφαλαίου, φορολογικά κίνητρα για επενδύσεις σε έρευνα και καινοτομία, συνολική μείωση ασφαλιστικών εισφορών, μείωση του εισαγωγικού φορολογικού συντελεστή για τα φυσικά πρόσωπα, μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση κ.α.), στην υλοποίηση μεταρρυθμίσεων που θα ενισχύσουν τη διαρθρωτική ανταγωνιστικότητα της οικονομίας (επιτάχυνση των αποκρατικοποιήσεων, αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, ξεμπλοκάρισμα εμβληματικών επενδύσεων, δημιουργία ενός παραγωγικού κράτους, επένδυση στις ενδογενείς πηγές ανάπτυξης) και στην ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία (αξιοποίηση των ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείων, εκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, εκκαθάριση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, πλήρη άρση των κεφαλαιακών περιορισμών και σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης, αντιμετωπίζοντας ορθολογικά το υψηλό συσσωρευμένο απόθεμα μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων στο τραπεζικό σύστημα).

Η υλοποίηση αυτού του σχεδίου θα βάλει τη χώρα στο επιδιωκόμενο ανοδικό σπιράλ, επίτευξης υψηλής και διατηρήσιμης ανάπτυξης, δημιουργίας ποιοτικών θέσεων απασχόλησης και ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής.

 

 

Συζητούμε τον τέταρτο Προϋπολογισμό της Κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Ο πρώτος ήταν της αυταπάτης.

Ο δεύτερος των ιδεοληψιών.

Ο τρίτος του στεγνώματος της οικονομίας.

Και ο τέταρτος νεομνημονιακός, αντιαναπτυξιακός, καταρτισμένος σε περιβάλλον αφαίμαξης της οικονομίας, καμουφλαρισμένος με «παχύ στρώμα» αριστερής χρυσόσκονης εν όψει των επικείμενων εκλογών.



Πλήρες κείμενο

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συζητούμε τον τέταρτο Προϋπολογισμό της Κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Ο πρώτος ήταν της αυταπάτης.

Ο δεύτερος των ιδεοληψιών.

Ο τρίτος του στεγνώματος της οικονομίας.

Και ο τέταρτος νεομνημονιακός, αντιαναπτυξιακός, καταρτισμένος σε περιβάλλον αφαίμαξης της οικονομίας, καμουφλαρισμένος με «παχύ στρώμα» αριστερής χρυσόσκονης εν όψει των επικείμενων εκλογών.

Αυτά τα χρόνια, αποκαλύφθηκε ότι η Κυβέρνηση σχεδιάζει και υλοποιεί Προϋπολογισμούς χωρίς εθνική στρατηγική.

Στρατηγική που να προωθεί τη βιώσιμη ανάπτυξη, τη δημιουργία ποιοτικών θέσεων απασχόλησης και την κοινωνική συνοχή.

Συνέπεια;

Η χώρα να χάνει πολύτιμο χρόνο, αφού υστερεί σε επιδόσεις.

Η οικονομία και τα υποκείμενά της, νοικοκυριά και επιχειρήσεις, να λειτουργούν σε συνθήκες υψηλής αβεβαιότητας.

Και η κοινωνία να βρίσκεται σε προϊούσα παραίτηση.

Ας επιχειρήσουμε όμως αποσαφηνίσεις σε καίρια ερωτήματα, αφού η απάντησή τους σήμερα κρίνεται πιο επιτακτική από ποτέ.

Ερώτημα 1ο: Η χώρα βγήκε από το Μνημόνιο, όπως υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ, ή βγήκε απλώς από το Πρόγραμμα, όπως υποστηρίζει η Νέα Δημοκρατία;

Απάντηση: Η αλήθεια είναι ότι η χώρα βγήκε, τυπικά, από το 3ο Πρόγραμμα, στο οποίο την οδήγησαν η δημιουργική ασάφεια, η ανευθυνότητα και ο τυχοδιωκτισμός του 1ου εξαμήνου του 2015.

Υπενθυμίζεται ότι από τα 8 χρόνια που η χώρα ήταν σε προγράμματα, τα 4, δηλαδή τα μισά, κυβέρνησαν οι ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ. Και ήταν και αχρείαστα…

Η χώρα όμως, ουσιαστικά, παραμένει «κλειδωμένη» στη μνημονιακή γραμμή.

Οι βαριές πολιτικές λιτότητας συνεχίζονται, οι δημοσιονομικοί στόχοι διατηρούνται – για πολλά χρόνια – υψηλοί, η δημόσια περιουσία είναι δεσμευμένη για έναν αιώνα, και η χώρα βρίσκεται ενταγμένη σε αυστηρό καθεστώς ενισχυμένης εποπτείας, πρωτόγνωρο για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, όπως καταγράφει και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Με τριμηνιαίες εκθέσεις, στη βάση των οποίων, αντιθέτως από τις αρχικές προβλέψεις, θα υλοποιούνται πρωτοβουλίες για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους.

Και ήδη, στην 1η Έκθεση, διαπιστώνονται καθυστερήσεις στην υλοποίηση του συνόλου των μνημονιακών δεσμεύσεων, με αποτέλεσμα τα πρώτα μέτρα για το χρέος να μετατίθενται χρονικά.

Ερώτημα 2ο: Το Πρόγραμμα πέτυχε, όπως υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ, ή απέτυχε, όπως υποστηρίζει η Νέα Δημοκρατία;

Απάντηση: Η αλήθεια είναι ότι το Πρόγραμμα απέτυχε, διότι δεν επιτεύχθηκε ο βασικός στόχος του, που είναι η δημιουργία των προϋποθέσεων για την ασφαλή και βιώσιμη χρηματοδότηση της χώρας από τις αγορές.

Αυτό άλλωστε επιβεβαίωσε και ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών, την περασμένη εβδομάδα, στη συζήτηση για τον Απολογισμό-Ισολογισμό του 2016, κρίνοντας «κατά τεκμήριο ως αποτυχημένα τα δύο προηγούμενα προγράμματα επειδή δεν αποκατέστησαν πρόσβαση της χώρας στις διεθνείς αγορές».

Δυστυχώς σήμερα η χώρα μας, για μια σειρά από ενδογενείς και εξωγενείς λόγους, με κύρια ευθύνη της Κυβέρνησης, βρίσκεται εκτός αγορών.

Ερώτημα 3ο: Ο τρόπος διαμόρφωσης του ταμειακού αποθέματος ήταν ο ενδεδειγμένος, όπως υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ, ή συνιστά αντικείμενο προβληματισμού, όπως υποστηρίζει η Νέα Δημοκρατία;

Απάντηση: Η αλήθεια είναι ότι το ταμειακό απόθεμα δημιουργήθηκε με λάθος τρόπο, «στραγγαλίζοντας» την πραγματική οικονομία.

Η Κυβέρνηση χρησιμοποίησε τις «κουτσουρεμένες δόσεις» του δανείου, υπερφορολόγησε τους πολίτες, κήρυξε εσωτερική στάση πληρωμών και κατέφυγε σε υπέρμετρο και σχετικά ακριβό εσωτερικό δανεισμό «σκουπίζοντας» την όποια ρευστότητα, αντί να διεκδικήσει τους αναξιοποίητους και χαμηλού κόστους πόρους του δανείου, ύψους έως 24 δισ. ευρώ.

Επιπρόσθετα όμως, η χρήση αυτού του αποθέματος, όπως αναμένεται να κάνει η Κυβέρνηση το 2019, τουλάχιστον κατά 11 δισ. ευρώ, θέλει προσοχή, για να μην σταλεί μήνυμα ανησυχίας στις αγορές, αυξάνοντας τα ήδη υψηλά επιτόκια, συμπαρασύροντας προς τα πάνω, ακόμη περισσότερο, το κόστος δανεισμού του ιδιωτικού τομέα, τόσο των επιχειρήσεων όσο και των τραπεζών, για τον οποίο η Κυβέρνηση, επίμονα, αδιαφορεί.

Ερώτημα 4ο: Η δημοσιονομική υπερ-απόδοση είναι θετική, όπως υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ, ή αρνητική, όπως υποστηρίζει η Νέα Δημοκρατία;

Απάντηση: Η αλήθεια είναι ότι αυτή η δημοσιονομική υπερ-απόδοση υπονομεύει την αναπτυξιακή προοπτική της χώρας.

Η μέχρι σήμερα εκτέλεση του Προϋπολογισμού επιβεβαιώνει αυτή τη διαπίστωση.

Η Κυβέρνηση, έχοντας ως μοναδικό στόχο να παρουσιάσει ένα αχρείαστο υπερπλεόνασμα, εκτός της υπερφορολόγησης νοικοκυριών και επιχειρήσεων, συνεχίζει να στερεί σημαντική και απολύτως αναγκαία ρευστότητα από την οικονομία.

Θύματα, οι συνήθεις ύποπτοι: το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, οι επιστροφές φόρων προς τους ιδιώτες, καθώς και κοινωνικά ευαίσθητοι τομείς που αντιμετωπίζουν τις συνέπειες της εσωτερικής στάσης πληρωμών.

Το άθροισμα των αποκλίσεων έναντι των στόχων σε αυτούς τους τομείς, ισούται με την υπέρβαση που καταγράφεται στο πρωτογενές πλεόνασμα.

Αυτή η συνειδητή πολιτική επιλογή τείνει να καταστεί καταστροφική.

Ενδεικτικά, οι δημόσιες επενδύσεις κατρακύλησαν, το 2017, στο χαμηλότερο ύψος της τελευταίας δεκαετίας, με τη σωρευτική υστέρησή τους μέχρι σήμερα – έναντι του στόχου – να ανέρχεται στα 2,6 δισ. ευρώ.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, οι δημόσιες δαπάνες περικόπτονται ακόμη περισσότερο το 2019, κατά 550 εκατ. ευρώ, προκειμένου να χρηματοδοτηθούν τα όποια, κουτσουρεμένα, αντίμετρα.

Όπως επισημαίνει και το Δημοσιονομικό Συμβούλιο, αυτή η πρακτική «δημιουργεί προβληματισμό σχετικά με το αναπτυξιακό αντίκρισμα του τρόπου διάθεσης του δημοσιονομικού χώρου».

Ουσιαστικά, δεδομένου του υψηλού αναπτυξιακού πολλαπλασιαστή αυτών των πόρων, πρόκειται για την επιβολή ενός πρόσθετου «φόρου ανάπτυξης» από την Κυβέρνηση.

Και οι θεσμοί φέρουν μεγάλη ευθύνη που αποδέχονται, επί μακρόν, αυτή την συνειδητή πολιτική επιλογή.

Το αποτέλεσμα είναι η σημερινή Κυβέρνηση, «Κυβέρνηση των φόρων, των κατασχέσεων και των πλειστηριασμών», να αποτυγχάνει, διαχρονικά, σε όλες τις προβλέψεις για την ανάπτυξη.

Η χώρα όμως χρειάζεται μία επενδυτική πανστρατιά, δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων, καθώς τόσο ο ακαθάριστος σχηματισμός όσο και το απόθεμα παγίου κεφαλαίου συρρικνώνονται.

Με δεδομένη την κυβερνητική αλλεργία στις ιδιωτικές επενδύσεις, θα περίμενε κανείς η Κυβέρνηση να αξιοποιεί το μοναδικό επενδυτικό εργαλείο που έχει στα χέρια της, και να μην το θυσιάζει, για πρόσκαιρες εντυπώσεις.

Φευ όμως!

Ερώτημα 5ο: Η υλοποίηση κάποιων επεκτατικών δημοσιονομικών μέτρων θα έχει ουσιαστικό αποτέλεσμα για την κοινωνία, όπως υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ, ή εντάσσεται στην προεκλογική στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ, όπως υποστηρίζει η Νέα Δημοκρατία;

Απάντηση: Η αλήθεια είναι ότι η Κυβέρνηση προτείνει, αποσπασματικά και με μεγάλη καθυστέρηση, μειώσεις κάποιων φορολογικών συντελεστών, τους οποίους όμως η ίδια, συνειδητά, αύξησε.

Και αφού προχώρησε σε 29 αυξήσεις φόρων, ανεβάζοντας τον συνολικό λογαριασμό των μέτρων λιτότητας, μέχρι σήμερα, στα 9,5 δισ. ευρώ.

Αναλογικά συνεπώς, η Κυβέρνηση έχει αφαιρέσει από την κοινωνία σχεδόν 10, για να επιστρέψει το 1.

Και αυτό το 1 θα έχει περιορισμένη επίδραση στην ανάπτυξη, εξαιτίας του μικρού ύψους και της σύνθεσής του, όπως επισημαίνει και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Επιπλέον όμως, τα κυβερνητικά μέτρα δεν εντάσσονται σε μία συνεκτική οικονομική πρόταση, όπως αυτή που έχει καταθέσει η Νέα Δημοκρατία.

Πρόταση:

  • συνολικής μείωσης φόρων (π.χ. μείωση ασφαλιστικών εισφορών στο σύνολο των εργαζόμενων, μείωση εισαγωγικού συντελεστή φορολόγησης για τα φυσικά πρόσωπα κ.α.),
  • υλοποίησης διαρθρωτικών αλλαγών και ενίσχυσης της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία (π.χ. ξεμπλοκάρισμα εμβληματικών επενδύσεων, υλοποίηση αποκρατικοποιήσεων, εκκαθάριση ληξιπρόθεσμων οφειλών του δημοσίου κ.α.),

ώστε να επιτευχθεί υψηλή και διατηρήσιμη ανάπτυξη, να δημιουργηθούν καλές θέσεις εργασίας και να ενισχυθεί η κοινωνική συνοχή.

Ερώτημα 6ο: Η μη περαιτέρω περικοπή των συντάξεων ενδείκνυται για πανηγυρισμούς, όπως κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ, ή επιβεβαιώνει την πάγια θέση της Νέας Δημοκρατίας, εκφρασμένη από το 2017, ότι δεν θα έπρεπε καν αυτές να νομοθετηθούν;

Απάντηση: Η αλήθεια είναι ότι η επιπλέον περικοπή των συντάξεων ήταν αχρείαστη, δεν περιλαμβανόταν στο 3ο Πρόγραμμα, και ψηφίστηκε μόνο από τους ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Υπενθυμίζεται ότι η σημερινή Κυβέρνηση έχει ήδη προβεί σε απανωτές περικοπές συντάξεων, 21 τον αριθμό, καταργώντας, μεταξύ άλλων, το ΕΚΑΣ, αυξάνοντας τις εισφορές υγείας, μειώνοντας κατά 35% τις κύριες και κατά 45% τις επικουρικές συντάξεις όλων των νέων συνταξιούχων.

Και είναι επιλογή της, το 2019, να μην υλοποιηθεί το μεγαλύτερο μέρος των πολυδιαφημιζόμενων αντιμέτρων, όπως είναι η δημιουργία νέων μονάδων προσχολικής εκπαίδευσης, η επιδότηση της συμμετοχής ασφαλισμένων για συνταγογραφούμενα φάρμακα, οι ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης, οι επενδύσεις σε υποδομές του πρωτογενή τομέα, και άλλα.

Η Νέα Δημοκρατία εξ’ αρχής διαφώνησε με την επιλογή της Κυβέρνησης να προχωρήσει σε επιπλέον περικοπές συντάξεων από το 2019, την καταψήφισε, στη συνέχεια ζήτησε – μέσω τροπολογίας – την κατάργησή της, και σταθερά υποστήριζε, εντός και εκτός χώρας, σε εταίρους και θεσμούς, σε όλα τα επίπεδα, τη μη υλοποίησή της.

Συνεπώς, η Κυβέρνηση, αντί να πανηγυρίζει, ας κοιταχθεί στον καθρέπτη.

Ερώτημα 7ο: Η χώρα ανακάμπτει, όπως υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ, ή «σέρνεται», όπως υποστηρίζει η Νέα Δημοκρατία;

Απάντηση: Η αλήθεια είναι ότι η οικονομία μεγεθύνεται με αναιμικούς ρυθμούς.

Χαμηλότερους των αρχικών εκτιμήσεων όλων των οικονομικών οργανισμών, εντός και εκτός χώρας.

Επί μία τετραετία, η Κυβέρνηση απέτυχε σε όλες τις ετήσιες προβλέψεις της για την ανάπτυξη.

Με αποτέλεσμα, για μεγάλο διάστημα, η Ελλάδα να είναι η μοναδική αρνητική αναπτυξιακή έκπληξη παγκοσμίως.

Και να έχει χάσει 31 δισ. ευρώ δυνητικού πλούτου το 2018.

Αποδεικνύεται έτσι ότι η Κυβέρνηση «σέρνει» την οικονομία σε συνθήκες παράλυσης και στασιμότητας.

Ερώτημα 8ο: Η χώρα έχει επιστρέψει στην κανονικότητα, όπως υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ, ή βρισκόμαστε πολύ μακριά της, όπως υποστηρίζει η Νέα Δημοκρατία;

Απάντηση: Οι ποσοτικοί δείκτες της οικονομίας δίνουν την απάντηση.

  • Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας διαρκώς υποχωρεί.
  • Η οικονομική ελευθερία συρρικνώνεται.
  • Οι θεσμοί διακυβέρνησης υποβαθμίζονται.
  • Οι καταθέσεις των ιδιωτών δεν επιστρέφουν ουσιαστικά στο τραπεζικό σύστημα.
  • Η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίζεται.
  • Οι κεφαλαιακοί περιορισμοί – που επιβλήθηκαν το 2015 – δεν έχουν ακόμη πλήρως αρθεί.

Επίσης:

  • Οι οφειλές των πολιτών σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία έχουν εκτοξευθεί κατά 60% από το τέλος του 2014.
  • Οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Δημοσίου δεν έχουν εκκαθαριστεί, παρά τις κυβερνητικές δεσμεύσεις.
  • Το Χρηματιστήριο έχει καταρρεύσει.
  • Οι τραπεζικές μετοχές έχουν εξαϋλωθεί.
  • Οι προκλήσεις για το τραπεζικό σύστημα, μεταξύ των οποίων η αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων και η ενίσχυση της οργανικής κερδοφορίας, είναι μπροστά μας.
  • Η ρευστότητα και η βιωσιμότητα σημαντικών φορέων, όπως είναι η ΔΕΗ, επιδεινώνονται.
  • Ενώ το κράτος διογκώνεται, χωρίς σχεδιασμό, αποκλειστικά με μικροκομματική στόχευση.

Συνεπώς, μέχρι σήμερα, όχι μόνο επιστροφή στην κανονικότητα δεν υφίσταται, αλλά η Κυβέρνηση, με τις πράξεις και τις παραλείψεις της, με ευθύνη και των εταίρων, ναρκοθετεί τα θεμέλια της οικονομίας.

Ερώτημα 9ο: Εμείς κινδυνολογούμε για την πορεία της χώρας, όπως υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ, ή η Κυβέρνηση ζει σε μία εικονική πραγματικότητα, όπως υποστηρίζει η Νέα Δημοκρατία;

Οι απαντήσεις στα προηγούμενα ερωτήματα αποτυπώνουν την πραγματικότητα, αναδεικνύοντας τις τεράστιες κυβερνητικές ευθύνες.

Κυβέρνηση η οποία, για να τις «κρύψει», ρέπει προς την «κατασκευή» εχθρών που δήθεν «ζηλεύουν» την εικονική πραγματικότητά της.

Ας κατανοήσει όμως ότι δεν μπορεί να αντιρροπήσει την πραγματικότητα με εφαρμογή της ρήσης «όταν η πραγματικότητα δεν σέβεται τις επιθυμίες μας, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα».

Συνεπώς, αντί να επαίρεται, ας αντιληφθεί, έστω και την ύστατη ώρα της αποδρομής της, ότι «ο γιαλός δεν ήταν τόσο στραβός όσο τον παρουσίαζε, αλλά αυτή στραβά αρμένιζε».

Ερώτημα 10ο: Η ακολουθούμενη πολιτική είναι μονόδρομος, όπως υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ, ή υπάρχει άλλος δρόμος, όπως υποστηρίζει η Νέα Δημοκρατία;

Απάντηση: Η Νέα Δημοκρατία πιστεύει ότι σε κάθε περίπτωση, ακόμη και για την επίτευξη προκαθορισμένων στόχων, υφίστανται εναλλακτικές προτεραιότητες και διαρθρώσεις βημάτων πολιτικής.

Σ’ αυτό το πλαίσιο έχει καταρτίσει ένα ρεαλιστικό σχέδιο οικονομικής πολιτικής, που θα ενισχύει την ποσότητα και θα βελτιώνει τη σύνθεση και την ποιότητα του πλούτου της χώρας, χωρίς πρόσθετη εσωτερική υποτίμηση, με ουσιαστική προώθηση των εταιρικών και δημοσίων επενδύσεων.

Σχέδιο, που θα βελτιώνει την παραγωγικότητα, την ποιότητα, την ανταγωνιστικότητα και την εξωστρέφεια.

Σχέδιο, που θα βοηθήσει να επιστρέψει ένα ποσοστό τουλάχιστον από την αυξημένη – τα τελευταία χρόνια – «διαρροή εγκεφάλων».

Σχέδιο που θα βοηθήσει να ανταποκριθεί η χώρα στον δομικό μετασχηματισμό της εργασίας, εξαιτίας της τεχνολογικής επανάστασης.

Η υλοποίηση αυτού του σχεδίου θα οδηγήσει σε υψηλότερους – σε σχέση με τους σημερινούς εξαιρετικά ασθενικούς – ρυθμούς μεγέθυνσης της οικονομίας.

Αυτοί, με τη σειρά τους, θα βελτιώσουν ακόμη περισσότερο τη βιωσιμότητα του χρέους, δίνοντας τη δυνατότητα για σταδιακή αποκλιμάκωση των υψηλών δημοσιονομικών στόχων, προσθέτοντας «βαθμούς ελευθερίας» για ακόμη μεγαλύτερες μειώσεις φορολογικών συντελεστών και ασφαλιστικών εισφορών.

Και έτσι η χώρα θα μπει στο επιδιωκόμενο ανοδικό σπιράλ.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συμπερασματικά, ο Προϋπολογισμός δεν ανταποκρίνεται στο ύψος των αναγκών της χώρας.

Αντιμετωπίζει την οικονομία και την προοπτική της μυωπικά.

Κυριαρχείται από κομματικές στοχεύσεις.

Δεν δομεί σταθερό βήμα στην αναγκαία εθνική στρατηγική.

Ευτυχώς όμως, κλείνει ένας τετραετής κύκλος της Ελληνικής οικονομικής ιστορίας που τον χαρακτηρίζει η αυταπάτη, η ανευθυνότητα, οι ιδεοληψίες, ο κομματισμός και ο τυχοδιωκτισμός της σημερινής Κυβέρνησης.

Και οι πολίτες, με την απόφασή τους στις προσεχείς εκλογές, θα ανοίξουν ένα νέο κύκλο υπευθυνότητας, ρεαλισμού, σοβαρότητας, αξιοπιστίας και αποτελεσματικότητας.

Και αυτόν τον κύκλο θα τον πορευθούν με τη Νέα Δημοκρατία.

Άλλωστε, πάντα στα δύσκολα, οι πολίτες, την πολιτική λύση, την αναζητούσαν από τη Νέα Δημοκρατία.

Την παράταξη που οικοδόμησε τη σύγχρονη δημοκρατία.

Που σχεδίασε, υλοποίησε, εδραίωσε και διασφάλισε, το 2015, την ευρωπαϊκή θέση της χώρας.

Που, διαχρονικά και συγκριτικά, αύξησε με καλύτερους ρυθμούς το εγχώριο προϊόν της οικονομίας, και το διένειμε πιο δίκαια.

Γι’ αυτό και οι πολίτες, παρά τους κατά καιρούς πειραματισμούς, με την εμπιστοσύνη τους, αθροιστικά, την έχουν αναδείξει ως την πιο ισχυρή πολιτική δύναμη της χώρας.

Ως τον μόνιμο και σταθερό πυλώνα του πολιτικού συστήματος.

Ως την μεγάλη, πατριωτική, φιλελεύθερη, κοινωνική και ριζοσπαστική παράταξη της χώρας.

Με βαθιές και εκτεταμένες ρίζες στις λαϊκές δυνάμεις.

Εμείς, μαζί με όλους τους πολίτες, θα τα καταφέρουμε.

Θα τα καταφέρουμε να ανασυγκροτήσουμε, σε σύγχρονες βάσεις, τη χώρα μας.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συμμετέχουμε σήμερα σε μια σημαντική διαδικασία λογοδοσίας.

Διαδικασία κατά την οποία αξιολογείται, μέσω της συζήτησης και κύρωσης του Απολογισμού και Ισολογισμού του Κράτους, η αξιοπιστία της κατάρτισης και της εκτέλεσης του Προϋπολογισμού για το οικονομικό έτος 2016.

Το πρώτο πλήρες έτος εφαρμογής του 3ου Προγράμματος Οικονομικής Προσαρμογής που υπέγραψε η Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Ένα αχρείαστο Πρόγραμμα, αποτέλεσμα της δήθεν «ηρωικής», γεμάτης αυταπάτες, «δημιουργική ασάφεια» και τυχοδιωκτισμούς διαπραγμάτευσης του πρώτου εξαμήνου του 2015, που κόστισε στη χώρα, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των θεσμών, έως 200 δισ. ευρώ.

Αυτό επιβεβαιώθηκε και με την εκτέλεση του Προϋπολογισμού του 2016:

  • Η οικονομία παρέμεινε – για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά – σε ύφεση.
  • Η ανταγωνιστικότητά της επιδεινώθηκε.
  • Το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών συρρικνώθηκε.
  • Οι κατασχέσεις αυξήθηκαν.
  • Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές ιδιωτών και Δημοσίου διογκώθηκαν.
  • Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων υποεκτελέστηκε.
  • Οι καταθέσεις δεν επέστρεψαν – με ουσιαστικό τρόπο – στο τραπεζικό σύστημα.
  • Η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίστηκε.
  • Η οικονομική ελευθερία υποχώρησε.
  • Οι θεσμοί διακυβέρνησης υποβαθμίστηκαν.
  • Κεφαλαιακοί περιορισμοί – που επιβλήθηκαν το 2015 – συνέχισαν να υφίστανται.
  • Η χώρα παρέμεινε απούσα από το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης.

Συμπερασματικά, η χώρα, μετά το καταστροφικό 1ο εξάμηνο του 2015, μπήκε σε κατάσταση παραλυτικής στασιμότητας.

Κατάσταση στην οποία, ακόμη και σήμερα, συνεχίζει να σέρνεται.

Συγκεκριμένα:

1ον. Η Κυβέρνηση εμφάνισε, το 2016, ένα αχρείαστο υπερπλεόνασμα.

Υπερπλεόνασμα το οποίο δημιουργήθηκε με την υπερφορολόγηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων, την εκτόξευση των κατασχέσεων και των αναγκαστικών μέτρων είσπραξης και την εσωτερική στάση πληρωμών.

Το αποτέλεσμα ήταν το «στέγνωμα» της αγοράς από ρευστότητα και η διατήρηση της ύφεσης στην οικονομία.

Τα παραπάνω επιβεβαιώνει στην Έκθεσή του και το Ελεγκτικό Συνέδριο, το οποίο χαρακτηριστικά αναφέρει:

«Η μείωση των εξόδων του Κρατικού Προϋπολογισμού προέκυψε από τον περιορισμό πιστώσεων για την πληρωμή ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων παρελθόντων οικονομικών ετών φορέων της Γενικής Κυβέρνησης και για την πληρωμή δαπανών ΠΔΕ. Οι περιστολές αυτές οδήγησαν σε περιορισμό της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία».

Αυτή η σκόπιμη κυβερνητική επιλογή συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το άθροισμα των υστερήσεων στις δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, στις επιστροφές φόρων και στις πρωτογενείς δαπάνες ισούται με την υπέρβαση του στόχου εφέτος για το πρωτογενές πλεόνασμα.

2ον. Η χώρα, το 2016, παρέμεινε σε ύφεση.

Υπενθυμίζεται ότι η χώρα επέτυχε, για πρώτη χρονιά σε περίοδο προγραμμάτων, θετικό ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης, ύψους +0,7% το 2014.

Με θετικές προοπτικές για τα επόμενα χρόνια, αφού οι εκτιμήσεις των θεσμών προέβλεπαν ρυθμούς ανάπτυξης άνω του 3% μεταγενέστερα.

Αντί γι’ αυτούς, με αποκλειστική ευθύνη της σημερινής Κυβέρνησης, η οικονομία επέστρεψε στην ύφεση το 2015, και παρέμεινε σε ύφεση το 2016.

Σύμφωνα με τις διεθνείς εκθέσεις, η Ελλάδα αποτέλεσε, εκείνη τη χρονιά, τη μοναδική «αρνητική αναπτυξιακή έκπληξη» παγκοσμίως.

3ον. Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου, το 2016, εκτοξεύτηκαν.

Υπενθυμίζεται ότι η προηγούμενη Κυβέρνηση παρέλαβε τις υποχρεώσεις στα 9,6 δισ. ευρώ το 2012, και τις μείωσε, μέσα σε 2 χρόνια, θεαματικά, στα 3,8 δισ. ευρώ.

Δυστυχώς όμως έκτοτε, η κατάσταση, με ευθύνη της Κυβέρνησης, άλλαξε, όπως επιβεβαιώνει και η Έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

Αυτή η κυβερνητική αναποτελεσματικότητα συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.

Παρά το γεγονός ότι είχαν εκταμιεύθηκαν περισσότερα από 7 δισ. ευρώ από τη δανειακή σύμβαση για την αποπληρωμή τους, οι οφειλές παραμένουν αδικαιολόγητα υψηλές.

Και το χειρότερο είναι ότι πλέον, με δεδομένο ότι η χρηματοδότηση της χώρας από το πρόγραμμα έχει ολοκληρωθεί, η αποπληρωμή των οφειλών θα γίνει από τα υπερ-πλεονάσματα και την υπερ-φορολόγηση των πολιτών.

4ον. Το ιδιωτικό χρέος, το 2016, διογκώθηκε.

Αυτό ήταν το αποτέλεσμα της «φορολογικής επιδρομής» της σημερινής Κυβέρνησης σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις, η οποία εξάντλησε τη φοροδοτική ικανότητα των πολιτών.

Νέοι φόροι, πρόσθετοι φόροι παντού, έμπνευσης, «ιδιοκτησίας» και εκτέλεσης της Κυβέρνησης του κ. Τσίπρα.

Φόροι όπως είναι η αύξηση του ΦΠΑ, του φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων, του ΕΝΦΙΑ, του φόρου εισοδήματος στους αγρότες, των ασφαλιστικών εισφορών, των τελών κυκλοφορίας, των φόρων στα τσιγάρα, στον καφέ και στην βενζίνη, η αύξηση του φόρου στο πετρέλαιο θέρμανσης, η πρώτη μείωση του αφορολόγητου ορίου, η αύξηση των συντελεστών της εισφοράς αλληλεγγύης, η αύξηση της φορολόγησης των μερισμάτων, η επιβολή φόρου διαμονής σε ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα δωμάτια, η επιβολή φόρου στα ηλεκτρονικά τσιγάρα και στο ειδικό τέλος σταθερής τηλεφωνίας και συνδρομητικής τηλεόρασης, και άλλοι.

Συνολικά, 29 αυξήσεις φόρων, ιδιαίτερα έμμεσων φόρων!

Με αποτέλεσμα, η Έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, να υποστηρίζει ότι: «…οι σημαντικές υστερήσεις σε κατηγορίες εσόδων οφείλονται στην υψηλή φορολογία των ελληνικών νοικοκυριών, σε συνδυασμό με τη σταδιακά μειούμενη, φοροδοτική ικανότητα αυτών».

Αυτή η κυβερνητική ανευθυνότητα συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.

Με αποτέλεσμα οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των πολιτών προς τις εφορίες να διαμορφωθούν στα 103 δισ. ευρώ, αυξημένες κατά 40% από το τέλος του 2014.

5ον. Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, το 2016, υποεκτελέστηκε.

Οι δαπάνες αυτού διαμορφώθηκαν 500 εκατ. ευρώ κάτω από το στόχο.

Αυτή η καταστροφική πολιτική επιλογή συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.

Από τις αρχές του 2016 μέχρι και σήμερα, οι δαπάνες του ΠΔΕ υστερούν κατά 2,6 δισ. ευρώ έναντι του στόχου, κατρακυλώντας στο χαμηλότερο ύψος της τελευταίας δεκαετίας.

Με αποτέλεσμα, η πρόβλεψη της Κυβέρνησης, στο δήθεν αναπτυξιακό σχέδιό της, ότι «το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων θα είναι το κύριο χρηματοδοτικό εργαλείο για την Εθνική Στρατηγική Ανάπτυξης», να το καθιστά μηδενικού ειδικού βάρους.

6ον. Ο εσωτερικός δανεισμός, με την εκτόξευση των συμφωνιών επαναγοράς, μέσω του «σκουπίσματος» των ταμειακών διαθεσίμων των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, εκτινάχθηκε.

Αυτή η συνειδητή κυβερνητική επιλογή συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.

Η Κυβέρνηση, στην προσπάθειά της να «χτίσει» «μαξιλάρι ασφαλείας», κατέφυγε, μεταξύ άλλων, σε υπέρμετρο και σχετικά ακριβό εσωτερικό δανεισμό.

Αποτέλεσμα αυτού είναι τα repos να έχουν ξεπεράσει σήμερα τα 21 δισ. ευρώ, από 8,5 δισ. ευρώ στο τέλος του 2014.

Ενώ θα μπορούσε να διεκδικήσει και να χρησιμοποιήσει γι’ αυτό το σκοπό τους αναξιοποίητους και χαμηλού κόστους πόρους από τη δανειακή σύμβαση, ύψους 24 δισ. ευρώ.

Η Κυβέρνηση όμως αυτό δεν το έπραξε.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συμπερασματικά, τα στοιχεία του Απολογισμού και του Ισολογισμού καταδεικνύουν ότι ο Προϋπολογισμός του 2016 ήταν «φοροκεντρικός», αντιαναπτυξιακός, οικονομικά αναποτελεσματικός και κοινωνικά άδικος.

Ήταν ένας Προϋπολογισμός που έσπρωξε την Ελληνική οικονομία σε «καθοδικό σπιράλ».

Ένας Προϋπολογισμός που άνοιξε έναν κύκλο της οικονομικής ιστορίας της χώρας που τον χαρακτηρίζει η ανευθυνότητα, η ανικανότητα, η αναποτελεσματικότητα, ο τυχοδιωκτισμός και ο καιροσκοπισμός.

Ευτυχώς, με την κατάθεση του εφετινού Προϋπολογισμού, κλείνει αυτός ο καταστροφικός τετραετής κύκλος.

Και οι πολίτες, με την απόφασή τους στις προσεχείς εκλογές, θα ανοίξουν έναν νέο κύκλο ευθύνης, ρεαλισμού, σοβαρότητας και αποτελεσματικότητας.

Θέλω να ευχαριστήσω τη Γραμματεία Αγροτικών Φορέων της Νέας Δημοκρατίας και τον επικεφαλής της Γραμματέα, Κώστα Μπαγινέτα, για την πρόσκληση να συμμετάσχω στη σημερινή εκδήλωση.

Εκδήλωση με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου του φίλου Κώστα, του συγχωριανού Κώστα, του συνεργάτη κατά τη διάρκεια της κυβερνητικής θητείας μου Κώστα, για το έργο που επιτεύχθηκε και τις δράσεις που υλοποιήθηκαν στη Γραμματεία τα δύο τελευταία χρόνια.

Έργο και δράσεις για τα οποία τον συγχαίρω θερμά.

Όχι όμως μόνο τον ίδιο, αλλά και τους άξιους συνεργάτες του, όλη τη Γραμματεία Αγροτικών Φορέων.

Γιατί αυτό το έργο είναι καρπός συλλογικής προσπάθειας.

Φίλες και Φίλοι,

Το ανά χείρας πόνημα αποσκοπεί να αποτελέσει ένα εργαλείο ενημέρωσης, περίσκεψης, αλλά και σχεδιασμού.

Γι’ αυτό και η σημερινή συνάντηση συνιστά μία ευκαιρία να συζητήσουμε, να αναπτύξουμε προβληματισμούς, να καταθέσουμε προγραμματικές θέσεις, να διατυπώσουμε αλήθειες.

Αλήθειες που διατρέχουν τις σελίδες του βιβλίου.

Αλήθεια 1η. Έχει πλήρως τεκμηριωθεί, θεωρητικά και εμπειρικά, ότι η δυνητική συμβολή του αγροτικού τομέα στην αναπτυξιακή διαδικασία είναι σημαντική.

Αλήθεια 2η. Στη χώρα μας, ο αγροτικός τομέας αποτέλεσε τη ραχοκοκαλιά της εθνικής και της περιφερειακής οικονομίας.

Ο τομέας αυτός, ευνοημένος από τα εγγενή – φυσικά και κλιματολογικά – χαρακτηριστικά της Ελλάδας, αποτέλεσε μια από τις «λοκομοτίβες» ανάπτυξής της.

Αλήθεια 3η. Η απουσία συνεπούς και συνεκτικής αγροτικής στρατηγικής, δεν επέτρεψε να αξιοποιηθεί αυτό το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, παρά το γεγονός ότι η συγκριτικά υψηλή ποιότητα των προϊόντων μας παρέχει τη δυνατότητα για μεγαλύτερη εξωστρέφεια και υποκατάσταση εισαγωγών.

Εξαιτίας μιας σειράς ενδογενών και εξωγενών ανασταλτικών παραγόντων, δεν υλοποιήθηκαν, στον πρωτογενή τομέα, οι αναγκαίες παρεμβάσεις ώστε να επιτελέσει, στο βέλτιστο επίπεδο, το δυνητικό του ρόλο.

Χαμηλή παραγωγικότητα λόγω κυρίως του κατακερματισμένου κλήρου, χαμηλή διείσδυση των νέων τεχνολογιών, τεχνητά χωροταξικά εμπόδια, μικρή διείσδυση σε ξένες και ευρωπαϊκές αγορές, έλλειψη σαφούς εξαγωγικής στρατηγικής.

Έτσι, ο αγροτικός τομέας της χώρας εισήλθε στο ανταγωνιστικό διεθνές περιβάλλον με πολλές αγκυλώσεις και παθογένειες.

Αλήθεια 4η. Η περίοδος αυτή, με τις θετικές και τις αρνητικές πτυχές της, εξήντλησε, προ πολλού, τα όριά της.

Το αποτέλεσμα;

Η συμβολή του αγροτικού τομέα στη συνολική οικονομική δραστηριότητα να έχει κινηθεί, διαχρονικά, μειούμενη.

Ως ποσοστό της συνολικής ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας υποδιπλασιάστηκε, από 8% πριν 20 χρόνια, περίπου στο 4% το 2017.

Το ίδιο και ως μερίδιο απασχόλησης, από 18% πριν 20 χρόνια, στο 11% το 2017.

Αλήθεια 5η. Τα χρόνια της κρίσης, από ανάγκη ή επιλογή, κάποιοι, και ορθώς, αποφάσισαν να στραφούν στην πρωτογενή παραγωγή.

Δυστυχώς όμως, η σημερινή Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, με τις πράξεις και τις παραλείψεις της, έκανε απαγορευτική αυτή την προοπτική.

Αν και οι δυνατότητες και οι ευκαιρίες υφίστανται, δημιούργησε συνθήκες ασφυξίας στην αγροτική οικονομία και στον Έλληνα αγρότη.

Ο κ. Τσίπρας, αν και έταζε αρχικά «λαγούς με πετραχήλια», τελικά έκανε ακριβώς τα αντίθετα:

  • Πολλαπλασίασε την προκαταβολή φόρου και την εισφορά αλληλεγγύης.
  • Φορολόγησε, από το πρώτο ευρώ, τις κοινοτικές επιδοτήσεις.
  • Θέσπισε νέο, αναποτελεσματικό φόρο στο κρασί.
  • Αύξησε τον φόρο στην μπύρα.
  • Συμπεριέλαβε τα αγροτεμάχια στο συμπληρωματικό φόρο του ΕΝΦΙΑ.
  • Σχεδόν τριπλασίασε το ύψος των ασφαλιστικών εισφορών.
  • Κατάργησε τον ΟΓΑ.
  • Δεν αξιοποιήθηκαν οι πόροι του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης.
  • Αύξησε το κόστος παραγωγής, καθώς αυξήθηκε ο ΕΦΚ στο πετρέλαιο κίνησης, καταργήθηκε η επιστροφή του ΕΦΚ πετρελαίου κίνησης και αυξήθηκε ο ΦΠΑ στα αγροτικά εφόδια, για να μειωθεί μεταγενέστερα, ύστερα από πίεση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Φίλες και Φίλοι,

Δυστυχώς, αυτά έχουν γίνει μέχρι σήμερα.

Όμως, όπως επισημαίνεται και στο βιβλίο, ο αγροτικός τομέας μπορεί και πρέπει να επαναπροσδιορίσει το ρόλο του και να αντιμετωπίσει τις νέες προκλήσεις, προκειμένου να συμβάλλει στη διαμόρφωση ενός νέου παραγωγικού μοντέλου.

Ενός μοντέλου που θα εδράζεται στη βελτίωση της παραγωγικότητας, της ποιότητας, της ανταγωνιστικότητας, της εξωστρέφειας.

Η Νέα Δημοκρατία πιστεύει στη σημασία και στη συμβολή του αγροτικού τομέα στην αναπτυξιακή διαδικασία της χώρας.

Το σχέδιό μας, το οποίο θα αναπτύξουν οι ακόλουθοι ομιλητές, εδράζεται σε δύο άξονες:

1ος Άξονας: Η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, κυρίως μέσα από τη μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης των αγροτών.

Προς αυτή την κατεύθυνση έχουμε αναλάβει συγκεκριμένες δεσμεύσεις:

  • για μείωση του φόρου όλων των εταιρειών, και των αγροτικών επιχειρήσεων,
  • για μείωση του ΕΝΦΙΑ,
  • για μείωση του εισαγωγικού συντελεστή του φόρου εισοδήματος, από το 22% στο 9%, και για τους αγρότες,
  • για μείωση, από το 13% στο 10%, και ενιαία φορολογική μεταχείριση των αγροτικών συλλογικών σχημάτων, και
  • για περιορισμό του ενεργειακού κόστους μέσω της μεγαλύτερης αξιοποίησης εναλλακτικών πηγών ενέργειας.

2ος Άξονας: Η μετάβαση σε ένα νέο πρότυπο αγροτικής επιχειρηματικότητας.

Σ’ αυτή την κατεύθυνση, μεταξύ άλλων, πρέπει να εστιάσουμε:

  • Στην παραγωγή ποιοτικών και υψηλής διατροφικής αξίας προϊόντων, εκμεταλλευόμενοι την αυξημένη παγκόσμια ζήτηση για προϊόντα υψηλής ασφάλειας και ποιότητας.
  • Στην εμπλοκή του παραγωγού στην τυποποίηση και την εμπορική προώθηση των προϊόντων, για να μεταβούμε από το μοντέλο της οικογενειακής εκμετάλλευσης, σε αυτό της αγροτικής επιχείρησης.
  • Στον εξωστρεφή προσανατολισμό της παραγωγής, με τη θεσμοθέτηση «οχημάτων» προώθησης της εγχώριας παραγωγής σε αγορές του εξωτερικού.
  • Στη στήριξη πρωτοβουλιών για επενδύσεις στη μεταποίηση και εμπορία διαφοροποιημένων προϊόντων προστιθέμενης αξίας και υψηλής κερδοφορίας.
  • Στην αξιοποίηση νέων τεχνολογιών και καινοτόμων πρακτικών παραγωγής.
  • Στη συνεχή αναβάθμιση του επιπέδου εκπαίδευσης και κατάρτισης του ανθρώπινου δυναμικού του αγροτικού τομέα, ιδίως των νέων αγροτών.
  • Στη θεσμοθέτηση «ενεργητικών» χρηματοδοτικών εργαλείων και στον απεγκλωβισμό της αγροτικής παραγωγής από κοστοβόρες χρηματοδοτικές πρακτικές.
  • Στη διασφάλιση της αγροτικής παραγωγής, με την ενίσχυση της παρουσίας του ιδιωτικού ασφαλιστικού πυλώνα για την κάλυψη των ζημιών, ειδικά για αυτές που προέρχονται από τις κλιματικές αλλαγές, συνδυαστικά βέβαια με το δημόσιο πυλώνα.
  • Στη στήριξη συλλογικών σχημάτων και συνεργειών, όταν μάλιστα το ποσοστό των οργανωμένων συνεταιριστικών αγροτών είναι απελπιστικά χαμηλό (μόλις 11%, με μέσο ευρωπαϊκό όρο το 50%).
  • Στην ανάπτυξη συνεργειών του αγροτικού τομέα με άλλους δυναμικούς παραγωγικούς τομείς της οικονομίας, όπως είναι ο τουρισμός, ο πολιτισμός, η εστίαση, η βιομηχανία καλλυντικών και φαρμακευτικών φυτών, η χημική βιομηχανία, η βιομηχανία τροφίμων, η εκπαίδευση και δια βίου μάθηση.
  • Στην καθιέρωση τακτικού, δομημένου διαλόγου της Κυβέρνησης με τις διεπαγγελματικές οργανώσεις των παραγωγών.
  • Στην υιοθέτηση ευρωπαϊκών πολιτικών ώστε αυτές να είναι πιο αποτελεσματικές σε εθνικό επίπεδο, με την ανάπτυξη δυναμικών αγροτικών περιοχών και τη στήριξη των μικρών και μεσαίων γεωργικών εκμεταλλεύσεων, και με μεγαλύτερη απ’ ότι σήμερα ευελιξία για τη μεταφορά κονδυλίων μεταξύ των άμεσων ενισχύσεων και της αγροτικής ανάπτυξης, σύμφωνα με τις εθνικές ανάγκες και τους στόχους.

Φίλες και Φίλοι,

Το βιβλίο του Κώστα Μπαγινέτα αναδεικνύει και αναλύει αυτές τις προγραμματικές θέσεις της Νέας Δημοκρατίας.

Παράταξη που ετοιμάζεται, πάλι στα δύσκολα, υπό την στιβαρή ηγεσία του Κυριάκου Μητσοτάκη, να ανταποκριθεί στις ανάγκες των πολιτών.

Παράταξη που ετοιμάζεται να βγάλει, αποτελεσματικά και οριστικά, τη χώρα από την πολυετή και πολυδιάστατη κρίση.

Σας καλώ να εργασθούμε για να ανασυγκροτήσουμε, σε σύγχρονες βάσεις, τη χώρα μας.

Να πετύχουμε μια καλή σύνθεση πετυχημένων παραδοσιακών αξιών με νέες.

Να αυξήσουμε την παραγωγή.

Να βελτιώσουμε την παραγωγικότητα, την ποιότητα, την ανταγωνιστικότητα, την εξωστρέφεια.

Να είμαστε κοινωνικά δίκαιοι στη διανομή του πλούτου και του εισοδήματος, με φροντίδα για τους ανήμπορους και τους οικονομικά αδύναμους.

Να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις ώστε ο αγροτικός τομέας, όπως υποστηρίζει και ο Κώστας στο βιβλίο, να διαδραματίσει τον σημαντικό δυνητικό ρόλο του στο βέλτιστο σημείο.

Το στοίχημα είναι ανοικτό.

Μπορούμε να το κερδίσουμε.

Έχουμε ιστορικό χρέος να τα καταφέρουμε.

Και θα τα καταφέρουμε.

Γιατί, όλοι μαζί, μπορούμε!!!

Κυρίες και Κύριοι,

Αρχικά, θα κάνω ορισμένες επισημάνσεις για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η Ελληνική οικονομία και στη συνέχεια θα καταθέσω τους βασικούς άξονες του σχεδίου της Νέας Δημοκρατίας.

1η Επισήμανση. Η χώρα βγήκε, τυπικά, από το 3ο, αχρείαστο Πρόγραμμα, το οποίο ήταν το αποτέλεσμα της αυταπάτης, της δημιουργικής ασάφειας και των ιδεοληψιών της σημερινής Κυβέρνησης, αλλά, κατ’ ουσία, δεν βγήκε από τα Μνημόνια.

Και αυτό γιατί οι δημοσιονομικοί στόχοι παραμένουν – για πολλά χρόνια – υψηλοί, η δημόσια περιουσία είναι δεσμευμένη για έναν αιώνα, και η χώρα έχει ενταχθεί σε καθεστώς ενισχυμένης εποπτείας, πρωτόγνωρα αυστηρό για τα ευρωπαϊκά δεδομένα.

Επίσης, οι τελευταίες αποφάσεις για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του χρέους είναι περιορισμένες, τελούν υπό την προϋπόθεση υλοποίησης αυστηρών προϋποθέσεων και υπολείπονται των δεσμεύσεων των εταίρων, τόσο του 2012 όσο και του 2017.

Γι’ αυτό άλλωστε και θα επαναξιολογηθεί η βιωσιμότητά του το 2032.

Απορώ συνεπώς πως ο Πρωθυπουργός, τελευταία, αυτοθαυμάζεται γιατί, όπως υποστηρίζει, πήρε τη σωστή απόφαση επί ενός διλήμματος που ο ίδιος όμως δημιούργησε.

2η Επισήμανση. Το Πρόγραμμα απέτυχε.

Δεν κατάφερε να πετύχει το βασικό του στόχο, που ήταν η δημιουργία των προϋποθέσεων για την ασφαλή χρηματοδότηση της χώρας από τις διεθνείς αγορές.

Εάν υπήρχε κυβερνητική σοβαρότητα και υπευθυνότητα, εάν είχε ήδη υλοποιηθεί ένα συνεκτικό πλαίσιο μεταρρυθμίσεων, εάν είχαν αναληφθεί έγκαιρα πιο γενναίες αποφάσεις για τη ρύθμιση του χρέους, εάν είχαν αρθεί, πλήρως, οι κεφαλαιακοί περιορισμοί και εάν η χώρα είχε ενταχθεί στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, τα επιτόκια δανεισμού θα ήταν σήμερα χαμηλότερα και λιγότερο ευμετάβλητα.

Πρόγραμμα όμως που επίσης απέτυχε και σε άλλους στόχους του:

  • Η οικονομία αναπτύσσεται με αναιμικούς και χαμηλότερους των προβλέψεων ρυθμούς.
  • Το ιδιωτικό χρέος διογκώνεται.
  • Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου διατηρούνται σε υψηλά επίπεδα.
  • Οι επιστροφές φόρων προς ιδιώτες λιμνάζουν.
  • Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων υποεκτελείται.
  • Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας υποχωρεί.
  • Η οικονομική ελευθερία συρρικνώνεται.
  • Οι θεσμοί διακυβέρνησης υποβαθμίζονται.
  • Οι καταθέσεις των ιδιωτών δεν επιστρέφουν ουσιαστικά στο τραπεζικό σύστημα, ενώ η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίζεται.

Συνεπώς, η κανονικότητα δεν έχει επιστρέψει στη χώρα.

3η Επισήμανση. Η Κυβέρνηση πανηγυρίζει διότι δεν θα περικοπούν, για μία ακόμη φορά επί ημερών της, οι συντάξεις.

Περικοπή που μόνη της ψήφισε και δεν περιλαμβανόταν στο 3ο πρόγραμμα.

Και αφού ήδη έχει προχωρήσει σε μεγάλες περικοπές συντάξεων, ιδίως για τους νέους συνταξιούχους.

Η Κυβέρνηση πανηγυρίζει που θα μειωθούν οι ασφαλιστικές εισφορές, για κάποιους αυτοαπασχολούμενους και ελεύθερους επαγγελματίες, αφού πρώτα, μόνη της, τις αύξησε και, σήμερα, στον Προϋπολογισμό ομολογεί ότι το μέτρο απέτυχε γιατί μειώθηκε ο αριθμός των ασφαλισμένων και τα δηλωθέντα εισοδήματα.

Συνεπώς, όλα αυτά δεν μπορούν να αποτελούν αντικείμενο πανηγυρισμών, αλλά στοιχεία προβληματισμού, για οικονομικά αναποτελεσματικές και κοινωνικά άδικες πολιτικές.

Ειδικά για μία Κυβέρνηση που προτείνει αποσπασματικά, με μεγάλη καθυστέρηση και ατολμία, σε βάθος χρόνου, μειώσεις κάποιων φορολογικών συντελεστών αφού πρώτα προχώρησε σε 29 αυξήσεις φόρων, σε δραστική περικοπή του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων και έχει κηρύξει εσωτερική στάση πληρωμών, οδηγώντας σε φτωχοποίηση την κοινωνία και σε διόγκωση το ιδιωτικό χρέος.

Χωρίς μάλιστα οι προτάσεις αυτές να εντάσσονται σε μία συνεκτική, συνολική πρόταση οικονομικής πολιτικής.

Κυρίες και Κύριοι,

Αυτές οι επισημάνσεις δείχνουν ότι κυνηγάμε την ουρά μας.

Σερνόμαστε στο οικονομικό τέλμα, σε περιβάλλον παρακμής, κοινωνικής μιζέριας και βιασμού των θεσμών.

Δεν έχουμε σπάσει τους φαύλους κύκλους.

Δεν έχουμε ακόμη μπει σε ανοδικό σπιράλ.

Δεν έχει υπάρξει ρεαλιστικό σχέδιο, πολιτική βούληση και αποφασιστικότητα, για επίτευξη υψηλής και διατηρήσιμης ανάπτυξης, δημιουργία ποιοτικών θέσεων απασχόλησης και ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.

Σχέδιο που θα οδηγεί σε αύξηση της παραγωγικότητας όλων των συντελεστών παραγωγής, παραδοσιακών και νέων.

Σχέδιο που θα αυξάνει την ποσότητα και θα βελτιώνει τη σύνθεση του πλούτου της χώρας και την ποιότητά του, χωρίς πρόσθετη εσωτερική υποτίμηση, με ουσιαστική προώθηση των εξαγωγών και των εταιρικών επενδύσεων.

Σχέδιο που θα βοηθήσει να επιστρέψει ένα ποσοστό τουλάχιστον από την αυξημένη τα τελευταία χρόνια «διαρροή εγκεφάλων» και να ανταποκριθεί η χώρα στο δομικό μετασχηματισμό της εργασίας εξαιτίας της τεχνολογικής επανάστασης.

Βασικοί άξονες ενός τέτοιου σχεδίου πρέπει να είναι:

1ος άξονας. Η αλλαγή του μίγματος δημοσιονομικής πολιτικής.

Με την απλοποίηση και σταθεροποίηση της φορολογικής νομοθεσίας και με τη μείωση των φορολογικών συντελεστών νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

2ος άξονας. Η υλοποίηση μεταρρυθμίσεων που θα βελτιώσει τη διαρθρωτική ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.

Μεταξύ άλλων:

  • Με τη δημιουργία ενός σταθερού και απλού ρυθμιστικού πλαισίου.
  • Με την απλοποίηση των διαδικασιών έναρξης επιχειρήσεων, με κεντρικό χαρακτηριστικό τη «δήλωση συμμόρφωσης» και τις πρότυπες προδιαγραφές.
  • Με την ασφάλεια δικαίου, μέσα από σταθερούς κανόνες λειτουργίας, επιτάχυνση στην απονομή δικαιοσύνης και κωδικοποίηση της νομοθεσίας.
  • Με την υλοποίηση των ήδη σχεδιασμένων αποκρατικοποιήσεων, την προώθηση εμβληματικών επενδύσεων και την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου.
  • Με την απελευθέρωση και ταχεία αναδιάρθρωση της αγοράς ενέργειας.
  • Με τον εξορθολογισμό της λειτουργίας του Κράτους, ώστε να δημιουργηθεί ένα καλύτερο και όχι ένα μεγαλύτερο κράτος, ένας δημόσιος τομέας αποτελεσματικός, ευέλικτος, σύγχρονος και παραγωγικός.
  • Mε τον περιορισμό του κρατικού εναγκαλισμού και την ανάπτυξη ενός ποιοτικού και εξωστρεφούς συστήματος εκπαίδευσης και ενός εθνικού «οικοσυστήματος» έρευνας και καινοτομίας.

Σ’ αυτή την κατεύθυνση θα μπορούσε να συμβάλλει μία ευρεία και τολμηρή πρόταση για την αλλαγή του συνταγματικού χάρτη της χώρας, η οποία θα αγγίζει κρίσιμα πεδία, όπως είναι η δημόσια διοίκηση, η εκπαίδευση, η ανάπτυξη, η δικαιοσύνη, η καλή νομοθέτηση και η δημοσιονομική σταθερότητα.

Και όχι μία συρρικνωμένη πρόταση, όπως αυτή της Κυβέρνησης, που θα ενσωματώνει επικίνδυνες, διαλυτικές και ατελέσφορες προτάσεις, παρωχημένες ιδεοληπτικές αγκυλώσεις και κουτοπόνηρες κομματικές μεθοδεύσεις.

3ος άξονας. Η ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.

  • Με την αξιοποίηση των διαθέσιμων Ευρωπαϊκών κονδυλίων και των χρηματοδοτικών εργαλείων.
  • Με την εκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων που έχει κατρακυλήσει στο χαμηλότερο επίπεδο της τελευταίας 10ετίας.
  • Με την εκκαθάριση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου.
  • Με την πλήρη άρση των κεφαλαιακών περιορισμών.
  • Με τη σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης μέσω του τραπεζικού συστήματος, αντιμετωπίζοντας ορθολογικά το υψηλό συσσωρευμένο απόθεμα μη εξυπηρετούμενων δανείων.

4ος  άξονας. Η ενίσχυση της υγιούς επιχειρηματικότητας.

Η πολιτεία θα δημιουργήσει ένα ασφαλές και σταθερό περιβάλλον για επενδύσεις.

Και οι επιχειρήσεις θα λειτουργούν με υπευθυνότητα, υιοθετώντας κανόνες εταιρικής διακυβέρνησης και επιδεικνύοντας αυξημένη εταιρική κοινωνική ευθύνη.

Η υλοποίηση αυτού του σχεδίου θα οδηγήσει στην επίτευξη υψηλότερων ρυθμών μεγέθυνσης της οικονομίας.

Αυτή, με τη σειρά της, θα βελτιώσει, ακόμη περισσότερο, τη βιωσιμότητα του χρέους, δίνοντας τη δυνατότητα για σταδιακή αποκλιμάκωση των υψηλών δημοσιονομικών στόχων.

Στόχοι οι οποίοι θα επιτυγχάνονται πλέον μέσω της αυτοτροφοδοτούμενης αναπτυξιακής διαδικασίας, χωρίς τη λήψη πρόσθετων μέτρων λιτότητας.

Δημιουργώντας «βαθμούς ελευθερίας» για ακόμη μεγαλύτερες μειώσεις φορολογικών συντελεστών και ασφαλιστικών εισφορών.

Κυρίες και Κύριοι,

Όλα αυτά όμως προϋποθέτουν Κυβέρνηση που θα είναι επί της ουσίας μεταρρυθμιστική, υπεύθυνη και αξιόπιστη.

Που θα υλοποιεί, χωρίς να σέρνεται, πραγματικά προοδευτικές και γνήσια πατριωτικές πολιτικές.

Όλα αυτά, και δυστυχώς ιδιαιτέρως σημαντικά εθνικά ζητήματα, όπως είναι η συμφωνία των Πρεσπών, με τη σημερινή «βολική» και πρόθυμη διακυβέρνηση, αποτελούν ζητούμενα.

Είναι στη λογική, στο συναίσθημα και στα χέρια της κάθε μιας και του καθένα μας να αλλάξουμε πορεία.

Να μπούμε και να κινηθούμε γρήγορα στο ανοδικό σπιράλ.

Οι καιροί ου μενετοί.