Tags Posts tagged with "Ν.Δ."

Ν.Δ.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

O κ. Τσίπρας ανέβασε και πάλι, τις τελευταίες ημέρες, «θεατρική παράσταση» με τίτλο: «Όλα για την παραμονή στην εξουσία».

Ο Πρωθυπουργός έγραψε, εδώ και καιρό, με επαγγελματική επιμέλεια, το σενάριο και σκηνοθέτησε την παράσταση.

Πρωταγωνιστής ο ίδιος, σε δεύτερο ρόλο ο κ. Καμμένος, και διάσπαρτοι κομπάρσοι, με καθορισμένους ρόλους, που λένε και πράττουν διάφορα.

Θολώνοντας έτσι την πολιτική ατμόσφαιρα.

Μειώνοντας την αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος.

Κλονίζοντας την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς και τη δημοκρατία.

Επιβαρύνοντας την οικονομία και τις προοπτικές της.

Μέσα σ’ αυτό το πολιτικό αλαλούμ, οι εμπλεκόμενοι επιχειρούν να βρουν μια ισορροπία, από την οποία κάτι θα πάρουν.

Μεγαλύτερο ή μικρότερο.

Αδιαφορώντας για το γεγονός πως ότι πάρουν αθροιστικά σ’ αυτό το παίγνιο, θα το χάσει μακροχρονίως η Ελλάδα.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Ο Πρωθυπουργός, που σε άλλους τα δίνει όλα, από άλλους τα ζητά όλα.

Από τους Βουλευτές ζήτησε ψήφο εμπιστοσύνης στην Κυβέρνησή του.

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Δεν σας δίνω ψήφο εμπιστοσύνης.

Δεν σας δίνω ψήφο εμπιστοσύνης γιατί δεν προσφέρετε θετικό έργο στην πορεία της χώρας.

Ούτε σε εθνικό, ούτε σε οικονομικό, ούτε σε κοινωνικό, ούτε σε πολιτικό επίπεδο.

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Δεν σας εμπιστεύομαι διότι, επί 4 χρόνια, δεν προωθήσατε τον αναγκαίο εθνικό διάλογο, τουλάχιστον για τα μεγάλα, τα στρατηγικής σημασίας θέματα της χώρας.

Δεν σφυρηλατήσατε την εθνική ομοψυχία, πάνω σε μια καλά επεξεργασμένη εθνική στρατηγική.

Κινείστε τυχοδιωκτικά και αλαζονικά, με «οδηγό» το πώς θα προκαλέσετε ζημιά στους πολιτικούς αντιπάλους σας, και όχι πως θα ωφελήσετε τη χώρα.

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Δεν σας εμπιστεύομαι διότι επί 4 χρόνια η κοινωνία, απαισιόδοξη, εξουθενωμένη και ανασφαλής, παρακολουθεί έναν «κυβερνητικό θίασο», χωρίς ηθικές αρχές, χωρίς ιδεολογικές συντεταγμένες, με πλεόνασμα πολιτικού αμοραλισμού, να παραμένει «γαντζωμένος» στην εξουσία, έχοντας αποτύχει σε όλα τα πεδία της δημόσιας σφαίρας.

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Δεν σας εμπιστεύομαι διότι, πρόθυμα, προχωράτε σε εθνικά επιζήμιες συμφωνίες, που καμία άλλη Κυβέρνηση δεν αποδέχθηκε στο παρελθόν.

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Δεν σας εμπιστεύομαι διότι με ευθύνη της Κυβέρνησή σας, το διαχρονικά προβληματικό κράτος οπισθοδρομεί.

Η ποιότητα της δημοκρατίας υποβαθμίζεται.

Το κράτος δικαίου υπονομεύεται.

Η διάκριση των εξουσιών απειλείται.

Η Κυβέρνηση του κ. Τσίπρα, κάθε μέρα, βουλιάζει στην ανυποληψία και την αδιαφάνεια, κατ’ ομολογία στελεχών της.

Στο πεδίο της προστασίας του πολίτη, υφίσταται γενικευμένη ανασφάλεια και φόβος.

Στην εκπαίδευση, κυριαρχούν η κοντόφθαλμη σκοπιμότητα και η ανομία στους χώρους των πανεπιστημίων.

Στη διαχείριση του προσφυγικού/μεταναστευτικού προβλήματος, βρίσκουν έκφραση οι ιδεοληψίες και η ανικανότητα.

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Δεν σας εμπιστεύομαι διότι ενώ παραλάβατε την οικονομία μεταξύ ισογείου και πρώτου ορόφου, την κατεβάσατε, με αυταπάτες και ιδεοληψίες επί δύο χρόνια, στο υπόγειο, για να επιχειρείτε στα επόμενα δύο χρόνια να την βγάλετε και πάλι στην επιφάνεια.

Και κομπορρημονείτε κιόλας γι’ αυτό.

Ενώ, με ανευθυνότητα, όχι μόνο φορτώσατε με πολλά δισεκατομμύρια ευρώ κόστος την κοινωνία, αλλά ναρκοθετείτε κιόλας την μελλοντική πορεία της οικονομίας.

«Κλειδώσατε» την πατρίδα, για πολλά χρόνια, στη μνημονιακή γραμμή, στην επίτευξη υψηλών δημοσιονομικών στόχων και σε καθεστώς ενισχυμένης εποπτείας.

Σέρνετε την οικονομία σε κατάσταση παραλυτικής στασιμότητας με την υπερφορολόγηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων, χωρίς αναπτυξιακή δυναμική.

Διατηρείτε τη χώρα εκτός αγορών, χωρίς εξασφαλισμένη τη σταθερή, συνεχή και ασφαλή πρόσβαση σε αυτές.

Η κανονικότητα στη χώρα δεν έχει επιστρέψει.

Το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών συρρικνώνεται.

Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας υποχωρεί.

Οι επενδύσεις καταρρέουν.

Το ΠΔΕ υποεκτελείται.

Επιχειρήσεις μεταναστεύουν.

Νέοι επιστήμονες ξενιτεύονται.

Οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης επικρατούν.

Η μακροχρόνια ανεργία κυριαρχεί.

Η ρευστότητα δημοσίων φορέων επιδεινώνεται.

Η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίζεται.

Το ιδιωτικό χρέος διογκώνεται.

Οι οφειλές του Δημοσίου δεν εκκαθαρίζονται.

Κεφαλαιακοί περιορισμοί εξακολουθούν να υφίστανται.

Το Χρηματιστήριο έχει συσσωρεύσει μεγάλες απώλειες.

Η Κυβέρνηση του κ. Τσίπρα αναλώνει απλώς, αυτάρεσκα, εθνικό χρόνο, κεφάλαιο και πόρους, εμπαίζοντας, με προκλητικό τρόπο και με απόλυτο καιροσκοπισμό, την κοινωνία.

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Για τους παραπάνω λόγους, και όχι μόνο, δεν σας δίνω ψήφο εμπιστοσύνης.

Άλλωστε, όπως και ο ίδιος είχατε υποστηρίξει στο 3ο Φεστιβάλ της Νεολαίας του Κόμματός σας:

«Την ψήφο εμπιστοσύνης την δίνει ο λαός. Και την δίνει ανοιχτά και καθαρά μέσα από την εκλογική διαδικασία, από τη λαϊκή ετυμηγορία.»

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σε κάθε εκδοχή, η αυλαία για την Κυβέρνηση πέφτει.

Η χώρα έχει ανάγκη από μία άλλη, σοβαρή, στιβαρή, υπεύθυνη, σταθερή και με εθνικό και ευρωπαϊκό σχέδιο Κυβέρνηση.

Μια πατριωτική, φιλελεύθερη και κοινωνική Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, η οποία, όπως πάντα στα δύσκολα, θα κληθεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες της χώρας και στις προκλήσεις των καιρών.

Και θα το πράξει, για ακόμη μία φορά, με αίσθημα ευθύνης για την πορεία της πατρίδας μας.

Με εθνική αξιοπρέπεια και αξιοπιστία έναντι των εταίρων.

Με διαφύλαξη της ασφάλειας, της ελευθερίας και της δημοκρατίας.

Με προώθηση της κοινωνικής αλληλεγγύης, της δικαιοσύνης και της αξιοκρατίας.

Είναι ώρα να ανοίξουμε την πόρτα του μέλλοντος.

Και να το πράξουμε με υπευθυνότητα, αξιοπιστία, μετριοπάθεια, σεμνότητα και αποτελεσματικότητα.

Όλοι μαζί οφείλουμε να ανασυγκροτήσουμε, σε σύγχρονες βάσεις, την πατρίδα μας και να διασφαλίσουμε την ισχυρή πορεία της.

Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Ευκλείδης Τσακαλώτος, Υπουργός Οικονομικών, Συζήτηση Προϋπολογισμού (27.11.2018): “Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων [ΠΔΕ] για το 2019 είναι όσο και το 2018. Και αυτό το ποσό, το 6.750.000.000, ξέρετε τι είναι; Είναι μεγαλύτερο από το 2011, είναι μεγαλύτερο από το 2012, είναι μεγαλύτερο από το 2013, είναι μεγαλύτερο από το 2014, είναι μεγαλύτερο από το 2015, είναι μεγαλύτερο από το 2016 και είναι μεγαλύτερο από το 2017”.

Γεώργιος Χουλιαράκης, Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών, συζήτηση Κρατικού Προϋπολογισμού (28.11.2018): “…η δική μας εκτίμηση για τις προϋπολογισμένες δαπάνες του ΠΔΕ είναι ότι αυτή θα είναι και η εκτέλεση. Οι προϋπολογισμένες δαπάνες του ΠΔΕ για το 2018 ήταν 6 δισεκατομμύρια 750 εκατομμύρια ευρώ”.

Λίγες εβδομάδες αργότερα, η πραγματικότητα διέψευσε τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις. Οι δαπάνες του ΠΔΕ έκλεισαν 500 εκατομμύρια ευρώ κάτω από τον στόχο του Προϋπολογισμού για το 2018.

Έκλεισαν χαμηλότερα από το 2013, χαμηλότερα από το 2014, χαμηλότερα από το 2015, χαμηλότερα από το 2016. Με τη σωρευτική υστέρησή τους να προσεγγίζει τα 2 δισεκατομμύρια ευρώ την τριετία 2016-2018.

Επιβεβαιώνοντας έτσι ότι ο πρώτος δήθεν μεταμνημονιακός Προϋπολογισμός ήδη δεν εκτελείται σύμφωνα με τις προβλέψεις του, στερώντας πολύτιμη ρευστότητα από την πραγματική οικονομία. Όπως συμβαίνει και με τις οφειλές του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα. Όπως ισχύει και με κεφαλαιακούς περιορισμούς που συνεχίζουν να υφίστανται.

Τα στοιχεία που βλέπουν το φως της δημοσιότητας αποδεικνύουν ότι η οικονομία κάθε άλλο παρά ατού του κ. Τσίπρα είναι».

Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

 

«Παρά τις αλλεπάλληλες κυβερνητικές δεσμεύσεις περί εξόφλησης των ληξιπρόθεσμων οφειλών μέσα στο 2018, το δημόσιο εξακολουθεί να χρωστά 2,6 δισ. ευρώ».

Πλήρης Δήλωση

«Υπουργός Εργασίας, 20.03.2018: “Ο σχεδιασμός της Κυβέρνησης είναι για εκκαθάριση σχεδόν όλου του όγκου των ληξιπρόθεσμων οφειλών τον Αύγουστο του 2018”.

Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών, 19.03.2018: “Ο προγραμματισμός του Υπουργείου Οικονομικών είναι η πλήρης εξόφληση του υπολοίπου των 2,4 δισ. ευρώ μέχρι το τέλος του προγράμματος, μέχρι τον Αύγουστο του 2018”.

Το 2018 τελείωσε και οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Δημοσίου παραμένουν υψηλές, στα 2,6 δισ. ευρώ, σταθερές τους τελευταίους μήνες.

Σύμφωνα, μάλιστα, με εγκύκλιο του Υπουργείου Οικονομικών, το πρόγραμμα εκκαθάρισης ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων και εκκρεμών αιτήσεων συνταξιοδότησης ολοκληρώθηκε στο τέλος του 2018. Αλλά οι ληξιπρόθεσμες οφειλές εξακολουθούν να υφίστανται.

Είναι και αυτό άλλη μία “επιτυχία” της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Και έρχεται να προστεθεί στην αδυναμία απορρόφησης των διαθέσιμων ευρωπαϊκών κονδυλίων και χρηματοδοτικών εργαλείων, την σημαντική υποεκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, τους κεφαλαιακούς περιορισμούς που ακόμη υφίστανται και την αδυναμία πιστωτικής επέκτασης μέσω του τραπεζικού συστήματος.

“Η οικονομία είναι το ατού μου”, δήλωσε στη χθεσινή συνέντευξή του ο κ. Τσίπρας. Δεν θέλουμε να ξέρουμε πόσο χειρότερα θα ήταν τα πράγματα αν δεν ήταν».

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει προειδοποιήσει πως η Νέα Δημοκρατία θα επιστρατεύσει όλο το θεσμικό της οπλοστάσιο ώστε να μπλοκάρει την κύρωση της συμφωνίας των Πρεσπών. Να αναμένουμε κατάθεση πρότασης δυσπιστίας από το κόμμα σας προτού αυτή έλθει στη Βουλή;

Η Νέα Δημοκρατία, με αίσθημα ευθύνης απέναντι στην ιστορία και την προοπτική της χώρας, έχει ήδη χρησιμοποιήσει το θεσμικό οπλοστάσιο που διαθέτει για να αποδείξει ότι η συμφωνία των Πρεσπών, το περιεχόμενο της οποίας απορρίφθηκε από όλες οι προηγούμενες Κυβερνήσεις, είναι εθνικά επιζήμια, οπότε και δεν πρέπει να κυρωθεί από τη Βουλή. Στην ίδια κατεύθυνση θα κινηθούμε και μελλοντικά. Το πώς και το πότε συναρτώνται με τις εξελίξεις.

Μπορεί η Κυβέρνηση να πορευτεί απρόσκοπτα ακόμη και ύστερα από ενδεχόμενη αποχώρηση των ΑΝΕΛ, όπως υποστηρίζουν κυβερνητικά στελέχη;

Το σενάρια αδιατάρακτης συνέχισης της κυβερνητικής θητείας σε περίπτωση απώλειας της πλειοψηφίας είναι πολιτικά και κοινοβουλευτικά προβληματικά.

Η ουσία είναι ότι η σημερινή Κυβέρνηση, με μόνη συγκολλητική ουσία τον πολιτικό καιροσκοπισμό, έχει δημιουργήσει συνθήκες ασφυξίας και μιζέριας στο πεδίο της οικονομίας, απογοήτευσης και ανασφάλειας στο πεδίο της κοινωνίας και διχαστικής όξυνσης στο πεδίο της πολιτικής.

Συνεπώς, με αυτόν τον καπετάνιο και με αυτό το πλήρωμα, η χώρα, χωρίς πυξίδα, δεν θα βρει την Ιθάκη της. Γι’ αυτό όσο πιο γρήγορα ο κ. Τσίπρας, με ή χωρίς τον κυβερνητικό εταίρο, κλείσει την προεκλογική περίοδο στην οποία έχει εισέλθει η χώρα, τόσο το καλύτερο για την πατρίδα μας.

Η χώρα όμως ανακάμπτει, όπως αποτυπώνουν οι δείκτες της οικονομίας. Μήπως μεμψιμοιρείτε;

Η αλήθεια είναι ότι η οικονομία σέρνεται σε μία κατάσταση παραλυτικής στασιμότητας. Επιχειρηματολογώ:

Υπερφορολογούνται νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Από το 2015, επιβλήθηκαν 29 νέοι φόροι και συνολικά μόνιμα μέτρα λιτότητας 9,5 δισ. ευρώ, με αποτέλεσμα οι οφειλές των πολιτών σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία να έχουν εκτοξευθεί κατά 61%.

Υφίσταται εσωτερική στάση πληρωμών, σε κρίσιμους τομείς, όπως είναι το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.

Υπάρχει κυβερνητική αλλεργία στην υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών και «καρκινοβατούν» εμβληματικές ιδιωτικές επενδύσεις, όπως αυτή του Ελληνικού.

Κεφαλαιακοί περιορισμοί εξακολουθούν να υφίστανται και οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου δεν έχουν ακόμη εκκαθαριστεί.

Ενώ το δήθεν «ολιστικό» κυβερνητικό αναπτυξιακό σχέδιο συνιστά μία γενικόλογη «έκθεση ιδεών», χωρίς ποσοτικοποιημένους στόχους και συγκεκριμένες πολιτικές.

Αυτές οι επισημάνσεις καταδεικνύουν αυτό που ολόκληρη η κοινωνία αντιλαμβάνεται: ότι η σημερινή Κυβέρνηση δεν μπορεί να πετύχει υψηλή και διατηρήσιμη ανάπτυξη.

Εσχάτως, η Νέα Δημοκρατία κατηγορεί την Κυβέρνηση για τακτική καμένης γης στην οικονομία. Μπορείτε να γίνετε λίγο πιο συγκεκριμένος;

Η χώρα παραμένει «κλειδωμένη» στη μνημονιακή γραμμή, αφού οι βαριές πολιτικές λιτότητας συνεχίζονται, οι δημοσιονομικοί στόχοι διατηρούνται – για πολλά χρόνια – υψηλοί, η δημόσια περιουσία είναι δεσμευμένη για έναν αιώνα, και η Ελλάδα βρίσκεται ενταγμένη σε αυστηρό καθεστώς ενισχυμένης εποπτείας.

Επιπλέον, η χώρα δεν έχει επιστρέψει στην κανονικότητα, αφού η ανταγωνιστικότητά της υποχωρεί, το κόστος δανεισμού από τις διεθνείς αγορές είναι υψηλό, το ιδιωτικό χρέος διογκώνεται, το Χρηματιστήριο έχει καταρρεύσει, καταθέσεις δεν έχουν επιστρέψει με ουσιαστικό τρόπο στο τραπεζικό σύστημα, η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίζεται, η ρευστότητα σημαντικών δημοσίων φορέων επιδεινώνεται και το κράτος διογκώνεται.

Όλα αυτά, με δεδομένο και το γεμάτο κινδύνους εξωτερικό περιβάλλον, αποδεικνύουν ότι η Κυβέρνηση ναρκοθετεί τα θεμέλια της οικονομίας.

Πως σκοπεύει να πείσει η Νέα Δημοκρατία διεθνείς επενδυτές να επιλέξουν την χώρα μας; Αρκούν οι εξαγγελίες για μείωση της φορολογίας;

Η προσέλκυση επενδύσων απαιτεί στιβαρή ηγεσία, πολιτική βούληση, αποφασιστικότητα, αξιοπιστία και υλοποίηση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου.

Σχέδιο που η Νέα Δημοκρατία έχει ήδη παρουσιάσει, διαρκώς εμπλουτίζει και επικαιροποιεί, με βασικούς άξονες την απλοποίηση της φορολογίας και τη γενναία μείωση φορολογικών συντελεστών νοικοκυριών και επιχειρήσεων, την υλοποίηση μεταρρυθμίσεων και την ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.

Σχέδιο που θα ενισχύει την ποσότητα και θα βελτιώνει τη σύνθεση και την ποιότητα του πλούτου της χώρας, διασφαλίζοντας τη συστηματική και με χαμηλό κόστος δανεισμού χρηματοδότηση της χώρας από τις αγορές.

Η υλοποίησή του θα οδηγήσει σε υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης. Αυτοί, με τη σειρά τους, θα βελτιώσουν τη βιωσιμότητα του χρέους, δίνοντας τη δυνατότητα για σταδιακή αποκλιμάκωση των υψηλών δημοσιονομικών στόχων. Και έτσι, η χώρα θα μπει στο επιδιωκόμενο ανοδικό σπιράλ.

Όταν μιλάτε για μεταρρυθμίσεις μήπως τελικά εννοείτε, όπως σας κατηγορεί η Κυβέρνηση, απολύσεις και περικοπές;

Επειδή η λέξη μεταρρύθμιση δεν υπάρχει στο συριζαϊκό λεξιλόγιο, αλλά και επειδή έχει ήδη προχωρήσει σε 17 περικοπές συντάξεων, η Κυβέρνηση κινδυνολογεί. Όμως, ματαιοπονεί.

Οι μεταρρυθμίσεις που θα υλοποιήσει η επόμενη Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αφορούν την απλοποίηση του αδειοδοτικού και γραφειοκρατικού περιβάλλοντος, τη βελτίωση του χωροταξικού και πολεοδομικού πλαισίου, την υλοποίηση ήδη σχεδιασμένων αποκρατικοποιήσεων, το ξεμπλοκάρισμα εμβληματικών επενδύσεων, την προώθηση συμβάσεων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, τη δημιουργία ενός πιο αποτελεσματικού κράτους χωρίς απολύσεις αλλά με λελογισμένες και στοχευμένες προσλήψεις, την ανάπτυξη ενός ποιοτικού και εξωστρεφούς συστήματος εκπαίδευσης και ενός εθνικού «οικοσυστήματος» έρευνας και καινοτομίας κ.α.

Μεταρρυθμίσεις που θα οδηγούν σε βιώσιμη ανάπτυξη, στη δημιουργία καλά αμοιβόμενων θέσεων απασχόλησης και στην ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.

Σ’ αυτή την κατεύθυνση θα μπορούσε να συμβάλλει μία ευρεία αλλαγή του συνταγματικού χάρτη της χώρας, όπως αυτή που έχει προτείνει η Νέα Δημοκρατία, η οποία θα αγγίζει κρίσιμα πεδία, όπως είναι η δημόσια διοίκηση, η εκπαίδευση, η ανάπτυξη, η δικαιοσύνη, η καλή νομοθέτηση και η δημοσιονομική σταθερότητα. Πεδία που απουσιάζουν από την ευκαιριακή και ιδεοληπτική κυβερνητική πρόταση.

Το Κόμμα σας καταγγέλλει σκευωρία και οσμή παρακράτους στον απόηχο των νομικών χειρισμών στην υπόθεση της Novartis. Ποιες οι επόμενες κινήσεις σας;

Καθημερινά, με ευθύνη της Κυβέρνησης, η ποιότητα των θεσμών διακυβέρνησης υποβαθμίζεται, το κράτος δικαίου υπονομεύεται και η διάκριση των εξουσιών απειλείται.

Η Νέα Δημοκρατία, όπως και ο Πρόεδρός της κ. Κυριάκος Μητσοτάκης τόνισε, θα διαφυλάξει το κύρος και την αξιοπιστία των θεσμών, αποτρέποντας, από κοινού πιστεύω με τις άλλες δημοκρατικές δυνάμεις της χώρας, την επιχειρούμενη θεσμική εκτροπή.

Και θα επαναλάβω μία επισήμανση: όσοι χρησιμοποιούν τη σκανδαλολογία ως όχημα πολιτικής επιβίωσης, να γνωρίζουν ότι «οι άνθρωποι που μένουν σε γυάλινα σπίτια, δεν θα πρέπει να πετούν πέτρες».

Αυτοδυναμία ή κυβέρνηση συνεργασίας; Ανησυχείτε μήπως η επόμενη Κυβέρνηση έχει χρονικό ορίζοντα έως την προεδρική εκλογή του 2020; 

Αυτοδυναμία, με ευρύτερες όμως πολιτικές και κοινωνικές συνεννοήσεις.

Και η επόμενη Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας θα έχει μακρύ χρονικό ορίζοντα διακυβέρνησης.

Αποχαιρετούμε το 2018, σε συνθήκες ασφυξίας και μιζέριας στο πεδίο της οικονομίας, απογοήτευσης, παραίτησης και ανασφάλειας στο πεδίο της κοινωνίας και διχαστικής όξυνσης στο πεδίο της πολιτικής.

Και σε ένα ομιχλώδες και με υψηλούς κινδύνους εξωτερικό περιβάλλον, που κυριαρχείται από συνεχείς αλλαγές γεωπολιτικών συσχετισμών, κλιμάκωση των εμπορικών εντάσεων, ισχνές ανιχνεύσεις νέων αρχιτεκτονικών σε υποσυστήματα μιας ταραγμένης Ευρώπης, μαζικές μετακινήσεις πληθυσμών, ραγδαίες επιστημονικές και τεχνολογικές εξελίξεις.

Το έτος δύει με τη χώρα, στο οικονομικό πεδίο, «κλειδωμένη» στη μνημονιακή γραμμή, στην επίτευξη υψηλών δημοσιονομικών στόχων και σε καθεστώς ενισχυμένης εποπτείας, εκτός διεθνών αγορών, χωρίς αναπτυξιακή δυναμική, μακριά από την κανονικότητα, αφού, μεταξύ άλλων, η ανταγωνιστικότητα υποχωρεί, οι επενδύσεις καταρρέουν, η ποιότητα των θεσμών υποβαθμίζεται, οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης επικρατούν, η μακροχρόνια ανεργία κυριαρχεί, η ρευστότητα δημοσίων φορέων επιδεινώνεται, η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίζεται, το ιδιωτικό χρέος διογκώνεται, οι οφειλές του Δημοσίου δεν εκκαθαρίζονται και το Χρηματιστήριο συσσωρεύει απώλειες.

Ευτυχώς όμως, το 2019, με την επιλογή των πολιτών, κλείνει ένας τετραετής κύκλος ανευθυνότητας, ιδεοληψιών και τυχοδιωκτισμού. Και ανατέλλει, μέσα από μία μεγάλη πολιτική αλλαγή στη διακυβέρνηση της χώρας, μια νέα ημέρα, ώστε να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για την επίτευξη υψηλής και διατηρήσιμης ανάπτυξης, τη δημιουργία ποιοτικών θέσεων απασχόλησης και την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.

Για το σκοπό αυτό, η επόμενη Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας θα κινηθεί γρήγορα, αποτελεσματικά και ασυμβίβαστα απέναντι στην παραίτηση, στο τέλμα και στην μετριότητα. Θα υλοποιήσει ένα ολοκληρωμένο στρατηγικό σχέδιο, που θα ενισχύει την ποσότητα και θα βελτιώνει τη σύνθεση και την ποιότητα του πλούτου της χώρας, θα βελτιώνει την παραγωγικότητα, την ανταγωνιστικότητα και την εξωστρέφεια, και θα διασφαλίζει τη συστηματική και με χαμηλό κόστος δανεισμού χρηματοδότηση της χώρας από τις διεθνείς αγορές.

Σχέδιο που θα στοχεύει σε ένα καλύτερο Κράτος, με την οικοδόμηση μιας ανοικτής και δημοκρατικής κοινωνίας, το οποίο θα μεριμνά για τη διαφανή και αμοιβαία επωφελή συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.

Σχέδιο που θα παρέχει υψηλής ποιότητας γνώσεις σε όλες τις βαθμίδες του συστήματος της δημόσιας εκπαίδευσης, θα αναστρέψει την «διαρροή» επιστημόνων και επιχειρήσεων και θα βοηθήσει τη χώρα να ανταποκριθεί στον «δομικό μετασχηματισμό της εργασίας» εξαιτίας της τεχνολογικής επανάστασης.

Βασικοί άξονες αυτού του σχεδίου είναι:

1ος. Η απλοποίηση της φορολογίας και η γενναία μείωση φορολογικών συντελεστών νοικοκυριών και επιχειρήσεων (π.χ. μείωση ασφαλιστικών εισφορών για όλους τους εργαζόμενους, μεγαλύτερη – μεσοσταθμικά – μείωση του ΕΝΦΙΑ για όλη την κοινωνία, μείωση του εισαγωγικού φόρου για τα φυσικά πρόσωπα, μεγαλύτερη μείωση της φορολόγησης των επιχειρήσεων, φορολογικά κίνητρα για επενδύσεις σε έρευνα και καινοτομία, μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση, γενναία ρύθμιση οφειλών των πολιτών, ευνοϊκές προβλέψεις για τους συνεπείς φορολογούμενους και δανειολήπτες κ.α.).

Η μείωση αυτή των φόρων μπορεί να πραγματοποιηθεί υλοποιώντας τις δεσμευμένες οροφές δαπανών σε όλους τους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης, επεκτείνοντας την αξιολόγηση των δαπανών στο σύνολο της δημόσιας διοίκησης, μη διογκώνοντας το δημόσιο τομέα, επεκτείνοντας τις ηλεκτρονικές συναλλαγές, ενισχύοντας τις συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.

 

2ος. Η υλοποίηση μεταρρυθμίσεων που θα ενισχύσουν την διαρθρωτική ανταγωνιστικότητα και θα δημιουργήσουν ένα ευνοϊκό περιβάλλον για επενδύσεις, με επιχειρήσεις όμως που θα υιοθετούν κανόνες εταιρικής διακυβέρνησης και θα επιδεικνύουν αυξημένη εταιρική κοινωνική ευθύνη.

Ενδεικτικά, μέσα από την απλοποίηση του αδειοδοτικού και γραφειοκρατικού περιβάλλοντος, την υλοποίηση αποκρατικοποιήσεων, την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας και το ξεμπλοκάρισμα εμβληματικών επενδύσεων.

Μέσα από τη δημιουργία ενός παραγωγικού Κράτους, με απλούστερες δομές, σαφείς αρμοδιότητες και διαδικασίες αξιολόγησης, και με στοχευμένες προσλήψεις, εκεί που υπάρχουν πραγματικές ανάγκες, με αδιάβλητες διαδικασίες.

Μέσα από τον περιορισμό του κρατικού εναγκαλισμού στην εκπαίδευση, με την ανάπτυξη ενός εθνικού «οικοσυστήματος» έρευνας, εναρμονισμένο με την καινοτομία και την τεχνολογία.

 

3ος. Η ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.

Μέσα από την αξιοποίηση των ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείων, την εκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, την εκκαθάριση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, την πλήρη άρση των κεφαλαιακών περιορισμών, τη σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης, την ουσιαστική επιστροφή καταθέσεων και την ορθολογική αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων στο τραπεζικό σύστημα.

 

4ος. Η ενίσχυση της κοινωνικής αλληλεγγύης προς τους πιο αδύναμους συμπατριώτες μας.

Μέσα από την ενίσχυση του Προϋπολογισμού για το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα, την αύξηση των επιδομάτων ανεργίας, την επαναφορά επιδομάτων για τις τρίτεκνες και τις πολύτεκνες οικογένειες, την υιοθέτηση φορολογικών κινήτρων για τη στήριξη της οικογένειας, την υλοποίηση προγραμμάτων απόκτησης ψηφιακών δεξιοτήτων για μακροχρόνια ανέργους, τον διπλασιασμό του επιδόματος θέρμανσης κ.α.

 

Η υλοποίηση αυτού του συνεκτικού σχεδίου θα οδηγήσει σε υψηλότερους ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης, οι οποίοι, με τη σειρά τους, θα βελτιώσουν τη βιωσιμότητα του χρέους, δίνοντας τη δυνατότητα για σταδιακή αποκλιμάκωση των υψηλών δημοσιονομικών στόχων, προσθέτοντας «βαθμούς ελευθερίας» για ακόμη μεγαλύτερες μειώσεις φόρων. Και έτσι η χώρα θα μπει στο επιδιωκόμενο ανοδικό σπιράλ.

Αυτό το στρατηγικό σχέδιο, με υπευθυνότητα, αξιοπιστία και αποτελεσματικότητα, θα υλοποιήσει η επόμενη φιλελεύθερη, κοινωνική και πατριωτική Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

Γι’ αυτό και το 2019, αποτελεί έτος ρεαλιστικής ελπίδας και αισιοδοξίας για την ελληνική κοινωνία.

 

Υγιής ανάπτυξη σε τέσσερις άξονες

Η χώρα βρίσκεται εκτός των προγραμμάτων στήριξης, στρεφόμενη πλέον στις αγορές για την κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών της, με απαγορευτικό όμως – επί του παρόντος – κόστος δανεισμού, σε ένα πολύπλοκο και αβέβαιο εξωτερικό περιβάλλον.

Περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από την πολιτική αστάθεια σε ορισμένα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης, ανιχνεύσεις νέων αρχιτεκτονικών στα ευρωπαϊκά υποσυστήματα, σταδιακό περιορισμό της νομισματικής πολιτικής στις αναπτυγμένες οικονομίες, υψηλό δημόσιο και ιδιωτικό χρέος, πιθανή άνοδο των διεθνών τιμών πετρελαίου, κλιμάκωση των εμπορικών εντάσεων μεταξύ των μεγάλων οικονομιών, γεωπολιτικές εντάσεις, ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις και κλιματικές αλλαγές.

Μέσα σε αυτό το γεμάτο κινδύνους εξωτερικό περιβάλλον, η χώρα, με ευθύνη και των θεσμών, πορεύεται χωρίς εθνική στρατηγικήσε συνθήκες ασφυξίας και μιζέριας στο πεδίο της οικονομίας και απογοήτευσης και παραίτησης στο πεδίο της κοινωνίας. Συγκεκριμένα:

  • Η χώρα παραμένει «κλειδωμένη» στη μνημονιακή γραμμή, αφού οι βαριές πολιτικές λιτότητας συνεχίζονται, οι δημοσιονομικοί στόχοι διατηρούνται – για πολλά χρόνια – υψηλοί, η δημόσια περιουσία είναι δεσμευμένη για έναν αιώνα, και είμαστε ενταγμένοι σε αυστηρό καθεστώς ενισχυμένης εποπτείας, πρωτόγνωρο για τα ευρωπαϊκά δεδομένα.
  • Το Πρόγραμμα απέτυχε, αφού δεν επιτεύχθηκε ο βασικός στόχος του, που ήταν η δημιουργία των προϋποθέσεων για την ασφαλή χρηματοδότηση της χώρας από τις αγορές.
  • Η δημοσιονομική υπερ-απόδοση, η οποία οφείλεται στην υπερφορολόγηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων, στα αναγκαστικά μέτρα είσπραξης και στην εσωτερική στάση πληρωμών, υπονομεύει την αναπτυξιακή προοπτική της χώρας.
  • Η οικονομία μεγεθύνεται με αναιμικούς ρυθμούς, χαμηλότερους των αρχικών εκτιμήσεων, με αποτέλεσμα να «σέρνεται» σε κατάσταση παράλυσης και στασιμότητας.
  • Η χώρα δεν έχει επιστρέψει στην κανονικότητα, αφού η ανταγωνιστικότητά της έχει υποχωρήσει, η ποιότητα των θεσμών διακυβέρνησης έχει υποβαθμιστεί, κεφαλαιακοί περιορισμοί εξακολουθούν να υφίστανται, καταθέσεις δεν έχουν επιστρέψει με ουσιαστικό τρόπο στο τραπεζικό σύστημα και η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίζεται.
  • Τέλος, η Κυβέρνηση, με πράξεις και παραλείψεις της, ναρκοθετεί τα θεμέλια της οικονομίας: το ιδιωτικό χρέος έχει διογκωθεί, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου δεν έχουν εκκαθαριστεί, το Χρηματιστήριο έχει καταρρεύσει, οι προκλήσεις για το τραπεζικό σύστημα – μεταξύ των οποίων η αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και η ενίσχυση της οργανικής κερδοφορίας – είναι μπροστά μας, η ρευστότητα σημαντικών δημοσίων φορέων επιδεινώνεται και το κράτος διογκώνεται.

Σε αυτή την ζοφερή πραγματικότητα η Νέα Δημοκρατία πιστεύει ότι απαιτείται να υλοποιηθεί, με αποφασιστικότητα και αξιοπιστία, ένα συνεκτικό σχέδιο οικονομικής πολιτικής, με διαφορετικές προτεραιότητες και διαρθρώσεις βημάτων.

Σχέδιο που θα ενισχύει την ποσότητα και θα βελτιώνει τη σύνθεση και την ποιότητα του πλούτου της χώρας, χωρίς πρόσθετη εσωτερική υποτίμηση, με ουσιαστική προώθηση των εταιρικών και δημόσιων επενδύσεων, που θα βελτιώνει την παραγωγικότητα, την ποιότητα, την ανταγωνιστικότητα και την εξωστρέφεια.

Σχέδιο που θα βοηθήσει τόσο να επιστρέψει ένα ποσοστό τουλάχιστον από την αυξημένη – τα τελευταία χρόνια – «διαρροή εγκεφάλων», όσο και να ανταποκριθεί η χώρα στον δομικό μετασχηματισμό της εργασίας, εξαιτίας της ενσωμάτωσης σύγχρονων τεχνολογικών εξελίξεων στην παραγωγή.

Βασικοί άξονες του σχεδίου είναι:

1ος. Η απλοποίηση της φορολογικής νομοθεσίας και η συνολική μείωση φορολογικών συντελεστών και ασφαλιστικών εισφορών νοικοκυριών και επιχειρήσεων (π.χ. μείωση φορολόγησης ακίνητης περιουσίας και μελλοντική μεταβίβαση αυτού στην τοπική αυτοδιοίκηση, μείωσης ασφαλιστικών εισφορών στο σύνολο των εργαζομένων, μείωση φορολόγησης μερισμάτων, μείωση εισαγωγικού συντελεστή φορολόγησης για τα φυσικά πρόσωπα, μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση κ.α.).

2ος. Η υλοποίηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, με την απλοποίηση του αδειοδοτικού και γραφειοκρατικού περιβάλλοντος, την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, το ξεμπλοκάρισμα εμβληματικών επενδύσεων, την απελευθέρωση και ταχεία αναδιάρθρωση της αγοράς ενέργειας, τη δημιουργία ενός παραγωγικού κράτους, τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας και την επιτάχυνση των διαδικασιών στο δικαστικό σύστημα, την επένδυση στις ενδογενείς πηγές ανάπτυξης (εκπαίδευση και δια βίου μάθηση, έρευνα και καινοτομία). Σ’ αυτή την κατεύθυνση θα μπορούσε να συμβάλλει μία ευρεία και τολμηρή πρόταση για την αλλαγή του συνταγματικού χάρτη της χώρας, η οποία θα αγγίζει κρίσιμα πεδία, όπως είναι η δημόσια διοίκηση, η εκπαίδευση, η ανάπτυξη, η δικαιοσύνη, η καλή νομοθέτηση και η δημοσιονομική σταθερότητα.

3ος. Η ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία, με την αξιοποίηση των ευρωπαϊκών και χρηματοδοτικών εργαλείων, την εκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων που έχει κατρακυλήσει στο χαμηλότερο ύψος της τελευταίας δεκαετίας, την εκκαθάριση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, την πλήρη άρση των κεφαλαιακών περιορισμών και τη σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης, αντιμετωπίζοντας ορθολογικά το υψηλό συσσωρευμένο απόθεμα μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων στο τραπεζικό σύστημα.

4ος. Η ενίσχυση της υγιούς επιχειρηματικότητας, με μία Πολιτεία που θα δημιουργήσει ένα ασφαλές και σταθερό περιβάλλον για επενδύσεις, και με επιχειρήσεις οι οποίες θα λειτουργούν με υπευθυνότητα, υιοθετώντας κανόνες εταιρικής διακυβέρνησης και επιδεικνύοντας αυξημένη εταιρική κοινωνική ευθύνη.

Η υλοποίηση αυτού του σχεδίου θα οδηγήσει σε ένα ανοδικό σπιράλ, με την επίτευξη υψηλής και διατηρήσιμης ανάπτυξης, τη δημιουργία ποιοτικών θέσεων απασχόλησης και την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.

Όλα αυτά όμως προϋποθέτουν μία μεταρρυθμιστική, υπεύθυνη και αξιόπιστη Κυβέρνηση, που θα υλοποιήσει πραγματικά προοδευτικές και γνήσια πατριωτικές πολιτικές. Και αυτά, με τη σημερινή διακυβέρνηση, αποτελούν ζητούμενα.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σύντομες απαντήσεις στην Κυβέρνηση, η οποία καλώς πράττει και μας αντιμετωπίζει ως το Κόμμα που θα αναλάβουμε τη διακυβέρνηση της χώρας σε λίγους μήνες:

1ον. Μιλάτε εσείς για αξιοπιστία Προγραμμάτων;

Εσείς που διακατέχεστε από αυταπάτες και λέτε, συνειδητά, ψέματα;

Εσείς που μοιράζετε ετησίως «κατά φαντασία» δισεκατομμύρια στη Θεσσαλονίκη;

Εσείς που δεν θα παίρνατε «ούτε ένα ευρώ νέα μέτρα» και πήρατε, μέχρι σήμερα, 10 δισ. ευρώ;

Επιβάλατε 29 νέους φόρους και 17 περικοπές συντάξεων και εξαφανίσατε τη μεσαία τάξη.

Εσείς που λέγατε ότι θα βελτιώσετε το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών, και σήμερα ο ΟΟΣΑ υποστηρίζει ότι αυτό θα φτάσει το 2020 εκεί που ήταν το 2014;

Εσείς που λέγατε «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη», και πλειστηριάζετε, μαζικά και ηλεκτρονικά, χιλιάδες σπίτια, και προχωρήσατε σε 1,2 εκατομμύρια κατασχέσεις και ένας στους δύο φορολογούμενους είναι οφειλέτης;

Εσείς που λέγατε ότι θα μαζέψετε 3 δισ. ευρώ από φοροδιαφυγή σε 6 μήνες, και έχετε εισπράξει 150 εκατ. ευρώ σε 4 χρόνια;

Εσείς που δεσμευόσασταν ότι οι οφειλές του Δημοσίου θα εκκαθαρίζονταν μέχρι 20 Αυγούστου, και σήμερα υπερβαίνουν τα 2,5 δισ. ευρώ;

Εσείς που δεσμευόσασταν ότι θα εκτελεστεί το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, και αυτό παρουσιάζει υστέρηση 3 δισ. ευρώ την τελευταία τριετία;

Συνεπώς, μην μας κουνάτε το δάχτυλο…

Άλλωστε την έννοια της «δημιουργικής ασάφειας» στην πολιτική, το δικό σας “Asset” την εισήγαγε.

Δυστυχώς όμως, όταν μία Κυβέρνηση δεν έχει ιδεολογικές συντεταγμένες, όπως συμβαίνει με την σημερινή, προχωρά σε υποχωρήσεις, παντού, ακόμη και στα εθνικά θέματα.

Γιατί είναι μία βολική Κυβέρνηση!

2ον. Ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών υπολόγισε, αυθαίρετα, ότι χρειάζονται, άμεσα, 6 δισ. ευρώ για την υλοποίηση του Προγράμματος της Νέας Δημοκρατίας.

Λησμονώντας ότι κάποιες παρεμβάσεις εκτείνονται σε βάθος τετραετίας.

Και φυσικά προβαίνοντας σε άστοχες εκτιμήσεις.

Για παράδειγμα, υποστήριξε ότι η μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση από το 24% στο 13% κοστίζει 513 εκατ. ευρώ.

Όταν η αντίστοιχη μείωση που έγινε το 2013, αποτιμήθηκε από το ΓΛΚ, ως ουσιαστικά δημοσιονομικά ουδέτερη.

Και όταν οι θεσμοί, οι οποίοι αντιδρούσαν, ανέβαζαν το κόστος στα 300 εκατ. ευρώ.

Τελικά αποδεικνύεστε μνημονιακότεροι των μνημονιακών.

3ον. Μας ρωτάτε πως θα χρηματοδοτήσουμε το Πρόγραμμά μας.

Θα μπορούσα να σας πω από τα αχρείαστα υπερ-πλεονάσματά σας, τα οποία, την τελευταία τριετία, ανέρχονται στα 11 δισ. ευρώ.

Ή από τα μελλοντικά υπερ-πλεονάσματά σας, που αθροίζουν στα 3,6 δισ. ευρώ.

Θα απαντήσω όμως πιο τεκμηριωμένα, καταθέτοντας σχετικό κείμενό μου.

Κωδικοποιημένα, από ένα πρόγραμμα περιορισμού των κρατικών δαπανών χωρίς να υποβαθμιστεί η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών και χωρίς απολύσεις, από την ενίσχυση των συμπράξεων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, από την επέκταση των ηλεκτρονικών συναλλαγών, από τη μείωση της φοροδιαφυγής, λόγω χαμηλότερων φορολογικών συντελεστών.

Και φυσικά, από τους υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης, οι οποίοι θα οδηγήσουν στη σταδιακή μείωση των δημοσιονομικών στόχων.

Γιατί ναι, εμείς επιδιώκουμε τη μελλοντική αλλαγή των δημοσιονομικών στόχων.

Εσείς, αντιθέτως, χρηματοδοτείτε τις παροχές σας από τα υπερπλεονάσματα, δηλαδή από την υπερφορολόγηση όλων των πολιτών.

4ον. Άκουσα συναδέλφους να αναφέρονται στο 2014.

Δεν έχω χρόνο να απαντήσω αναλυτικά, απλώς θα σας διαβάσω ένα απόσπασμα συνέντευξης του εφετινού καλοκαιριού:

Το 2014, τα πράγματα πήγαιναν αρκετά καλά στην Ελλάδα. Εργαζόμασταν για μία καθαρή έξοδο της Ελλάδας. Θέλαμε να βγει από το Πρόγραμμα χωρίς δάνειο. Τα πράγματα μετά άλλαξαν. Αυτό κόστισε στη χώρα πολλά λεφτά και την γύρισε χρόνια πίσω».

Ποιος τα είπε; Ο κ. Γιάνσε, Γενικός Γραμματέας του ESΜ.

Τα σχόλια περιττά!

5ον. Προσπαθείτε να αποδώσετε στη Νέα Δημοκρατία ιδεολογικά και πολιτικά χαρακτηριστικά που αποδεδειγμένα δεν έχει.

Ματαιοπονείτε.

Διαστρεβλώνετε τις εξελίξεις για να μειώσετε το πολιτικό της κεφάλαιο.

Ματαιοπονείτε.

Προσπαθείτε να προκαλέσετε εσωτερικές τριβές.

Ματαιοπονείτε.

Προσπαθείτε να της μετακυλήσετε τις κραυγαλέες ευθύνες σας για τις εξελίξεις.

Ματαιοπονείτε.

Αποτελούμε το αταλάντευτα πατριωτικό, φιλελεύθερο, κοινωνικό, ριζοσπαστικό και στην ουσία προοδευτικό Κόμμα της πατρίδας μας, με βαθιές ρίζες στις λαϊκές δυνάμεις.

Και αυτό δυσκολεύεστε να το αποδεχθείτε γιατί είστε «πολιτικές ανεμοδούρες».

Με σχέδιο θα πάρει μπροστά η «επιχειρηματική μηχανή» της χώρας

Μία χώρα, για να ανταποκριθεί στο ασταθές και αβέβαιο διεθνές περιβάλλον εξαιτίας και των προκλήσεων της ψηφιακής επανάστασης, για να πετύχει υψηλούς και διατηρήσιμους ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης, για να δημιουργήσει καλά αμειβόμενες θέσεις απασχόλησης και για να ενισχύσει την κοινωνική συνοχή, οφείλει να δημιουργήσει ένα λειτουργικό, σταθερό και ασφαλές πλαίσιο για το επιχειρείν.

Δυστυχώς, την τελευταία τετραετία, η Κυβέρνηση κινήθηκε προς την αντίθετη κατεύθυνση: νέοι φόροι επιβλήθηκαν, οι ασφαλιστικές εισφορές διογκώθηκαν, οι οφειλές του Δημοσίου παρέμειναν υψηλές και δεν εκκαθαρίζονται, οι επιστροφές φόρων προς τους ιδιώτες καθυστερούν, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων καταρρέει, η αξιοποίηση των διαθέσιμων ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείων είναι χαμηλή και αργή, το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων παρουσιάζει καθυστερήσεις, εμβληματικές επενδύσεις – όπως αυτή του Ελληνικού – κωλυσιεργούν, κεφαλαιακοί περιορισμοί εξακολουθούν να υφίστανται, η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίζεται.

Το αποτέλεσμα είναι η χώρα να «σέρνεται» σε μία κατάσταση παραλυτικής στασιμότητας, με αναιμικούς ρυθμούς μεγέθυνσης και με συρρικνωμένη ανταγωνιστικότητα.

Και οι επιχειρήσεις να αγκομαχούν, με ιδιαίτερα υψηλό και με αυξητικές τάσεις ιδιωτικό χρέος, λειτουργώντας σε συνθήκες ανασφάλειας και ασφυξίας, διογκώνοντας το “business drain”.

Απαιτείται συνεπώς, παρά το ιδιαίτερα ασφυκτικό και περιοριστικό μετα-προγραμματικό πλαίσιο της ενισχυμένης εποπτείας, η υλοποίηση ενός συνεκτικού σχεδίου ώστε η «επιχειρηματική μηχανή» της χώρας να πάρει μπροστά, δίνοντας ώθηση συνολικά στην οικονομία.

Ένα σχέδιο με διαφορετικές προτεραιότητες και διαρθρώσεις βημάτων, που θα ενισχύει την ποσότητα και θα βελτιώνει τη σύνθεση και την ποιότητα του πλούτου της χώρας, χωρίς πρόσθετη εσωτερική υποτίμηση, με ουσιαστική προώθηση των εταιρικών και δημοσίων επενδύσεων. Σχέδιο με βασικούς άξονες:

1ος Άξονας: Την απλοποίηση της φορολογικής νομοθεσίας και τη συνολική μείωση φορολογικών συντελεστών και ασφαλιστικών εισφορών. Με την ταχύτερη και μεγαλύτερη μείωση της φορολόγησης των επιχειρήσεων, τη μείωση του συντελεστή φορολόγησης των μερισμάτων, τις υπερ-αποσβέσεις για επενδύσεις κεφαλαίου, τα φορολογικά κίνητρα για επενδύσεις σε έρευνα και καινοτομία, τη συνολική μείωση ασφαλιστικών εισφορών, τη μείωση του εισαγωγικού φορολογικού συντελεστή για τα φυσικά πρόσωπα, τη μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση κ.α.

Αντιθέτως, η Κυβέρνηση, αφού πρώτα αύξησε το συντελεστή φορολόγησης των επιχειρήσεων από το 26% στο 29%, προχωράει στη σταδιακή – κατά 1% ετησίως – μείωσή του, ώστε το 2021 αυτός να διαμορφωθεί στο επίπεδο που τον παρέλαβε το 2014!

2ος Άξονας: Την υλοποίηση μεταρρυθμίσεων που θα ενισχύσουν τη διαρθρωτική ανταγωνιστικότητας της οικονομίας. Με την απλοποίηση του αδειοδοτικού και γραφειοκρατικού περιβάλλοντος, τη βελτίωση του χωροταξικού και πολεοδομικού πλαισίου, την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, το ξεμπλοκάρισμα εμβληματικών επενδύσεων, τη δημιουργία ενός παραγωγικού κράτους, την επένδυση στις ενδογενείς πηγές ανάπτυξης, όπως είναι η εκπαίδευση, η έρευνα και η καινοτομία. Σ’ αυτή την κατεύθυνση θα μπορούσε να συμβάλλει μία ευρεία και τολμηρή πρόταση για την αλλαγή του καταστατικού χάρτη της χώρας, όπως αυτή που έχει προτείνει η Νέα Δημοκρατία, η οποία θα αγγίζει κρίσιμα πεδία, όπως είναι η δημόσια διοίκηση, η εκπαίδευση, η ανάπτυξη, η δικαιοσύνη, η καλή νομοθέτηση και η δημοσιονομική σταθερότητα.

3ος Άξονας: Την ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία. Με την αξιοποίηση των ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείων, την εκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων που έχει κατρακυλήσει στο χαμηλότερο ύψος της τελευταίας δεκαετίας, την εκκαθάριση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, την πλήρη άρση των κεφαλαιακών περιορισμών και τη σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης, αντιμετωπίζοντας ορθολογικά το υψηλό συσσωρευμένο απόθεμα μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων στο τραπεζικό σύστημα.

4ος Άξονας: Την ενίσχυση της υγιούς επιχειρηματικότητας.

Με μια Διοίκηση η οποία θα βελτιώσει το επιχειρηματικό περιβάλλον και θα περιορίσει τη ρυθμιστική γραφειοκρατία, εποπτεύοντας όμως την αγορά με ισχυρούς και αποτελεσματικούς θεσμούς και ελεγκτικούς μηχανισμούς.

Με επιχειρήσεις που θα λειτουργούν με υπευθυνότητα, στοχεύοντας στην ικανοποίηση όλων των stakeholders, υιοθετώντας κανόνες και βέλτιστες πρακτικές εταιρικής διακυβέρνησης και επιδεικνύοντας αυξημένη εταιρική κοινωνική ευθύνη.

Αυτό το ολοκληρωμένο και ρεαλιστικό σχέδιο άσκησης οικονομικής πολιτικής είναι ικανό να απελευθερώσει μη παραγωγικά δεσμευμένους ή αδρανείς πόρους της οικονομίας και να επαναφέρει τη χώρα σε ανοδική πορεία, με στόχο την ολόπλευρη ισχυροποίησή της.