Tags Posts tagged with "Μηχανισμός Στήριξης"

Μηχανισμός Στήριξης

Στην πρόσφατη συζήτηση και ψήφιση του Πολυνομοσχεδίου είμασταν και πάλι «θεατές στην ίδια θεατρική παράσταση». Για πολλοστή φορά σε ασφυκτικές προθεσμίες, με σχετική χρονική καθυστέρηση, με τον καθιερωμένο πια υποκριτικό «αριστερό πόνο ψυχής» και με αόριστες υποσχέσεις για το μέλλον, ψηφίστηκαν από την Κυβερνητική πλειοψηφία προαπαιτούμενα για την ολοκλήρωση της 3ης αξιολόγησης.

Κάποιες, λίγες διατάξεις του Πολυνομοσχεδίου κινούνταν προς τη σωστή κατεύθυνση, αν και περιείχαν ασάφειες. Οι περισσότερες όμως διατάξεις επιβεβαιώνουν την αστοχία προηγούμενων ρυθμίσεων της σημερινής Κυβέρνησης, στρεβλώνουν τον ανταγωνισμό, «καζινοποιούν» τη χώρα, δημιουργούν νέες διοικητικές δομές με πρόσθετο κόστος και εγγενείς αδυναμίες, ανοίγουν «παράθυρα» εξαιρέσεων από το δημόσιο λογιστικό, είναι άτολμες, ημιτελείς και αποσπασματικές. Επιβεβαιώνεται έτσι ότι οι δήθεν «κόκκινες γραμμές» έχουν καταπατηθεί και η τυχοδιωκτική Κυβέρνηση του «ναι σε όλα» πουλάει «φύκια και μεταξωτές κορδέλες».

Όμως, για να δικαιολογήσει τη διγλωσσία και τις συνεχείς και ολοκληρωτικές υποχωρήσεις της, η Κυβέρνηση καταφεύγει σε νέο αφήγημα: ισχυρίζεται ότι με την ψήφιση του Πολυνομοσχεδίου ολοκληρώθηκε η αξιολόγηση «χωρίς ένα ευρώ νέα μέτρα», ότι η κατάσταση στην οικονομία βελτιώνεται και ότι ανοίγει ο δρόμος για «καθαρή έξοδο» από τα Μνημόνια.

Και πάλι όμως, δεν λέει την αλήθεια στους πολίτες.

1ον. Οι πολίτες ήδη βιώνουν τα νέα μέτρα για το 2018, ύψους 1,9 δισ. ευρώ.

Μέτρα όπως είναι οι πρόσθετες μειώσεις στα μισθολόγια, οι μειώσεις στις συντάξεις, η κατάργηση σειράς φοροαπαλλαγών, η αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά, η μείωση του επιδόματος θέρμανσης, ο φόρος διαμονής, οι μεγαλύτερες επιβαρύνσεις στις ασφαλιστικές εισφορές. Και ακολουθούν και άλλα μέτρα, για μετά το 2018. Μέτρα που μειώνουν το διαθέσιμο εισόδημα όλων των πολιτών, αλλά επιβαρύνουν περισσότερο τα ασθενέστερα οικονομικά στρώματα.

2ον. Αφού χάθηκαν 3 χρόνια, η οικονομία, σε μακροοικονομικό επίπεδο, φτάνει στο επίπεδο που ήταν στο τέλος του 2014. Συνεπώς, η βελτίωση των περισσότερων δεικτών προκύπτει συγκριτικά με το χειρότερο σημείο στο οποίο η οικονομία «κατρακύλησε» επί ημερών της σημερινής Κυβέρνησης.

Όμως, σε μικροοικονομικό επίπεδο, η κατάσταση είναι χειρότερη. Οι πολίτες είναι σε πολύ δυσμενέστερη θέση σε σχέση με το 2014. Τρεις αριθμοί συμπυκνώνουν την οδυνηρή πραγματικότητα: έχουν ψηφιστεί 14,5 δισ. ευρώ νέα μέτρα λιτότητας, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των ιδιωτών προς την εφορία ξεπέρασαν – για πρώτη φορά – τα 100 δισ. ευρώ και έχουν επιβληθεί κατασχέσεις σε 1 εκατομμύριο πολίτες. Οι δε μαζικοί ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί περιουσιών είναι «προ των πυλών».

3ον. Πλήρης και καθαρή έξοδος από τα μνημόνια, κάτι που θα ήταν και το επιθυμητό, σήμερα δεν είναι εφικτή.

Και αυτό γιατί η Κυβέρνηση έχει ψηφίσει νέα μέτρα λιτότητας για μετά τη λήξη του τρέχοντος προγράμματος, έχει δεσμευτεί σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για πολλά χρόνια μετά το 2018, ενώ η υλοποίηση των αναγκαίων παρεμβάσεων για τη ρύθμιση του χρέους όχι μόνο έχει μετατεθεί για μετά το καλοκαίρι, αλλά εκτιμάται ότι θα συνοδευτεί και από κάποιον αυστηρό μηχανισμό επιτήρησης και εποπτείας.

Και φυσικά τα όποια ταμειακά αποθέματα δημιουργούνται με τη χρήση δανειακών πόρων, με την ακριβή έξοδο στις αγορές, με την υπερφορολόγηση των πολιτών, με το υποχρεωτικό «σκούπισμα» των ταμειακών διαθεσίμων φορέων του Δημοσίου και με την εσωτερική στάση πληρωμών. Δηλαδή, εις βάρος της πραγματικής οικονομίας.

Και ενώ αυτή είναι η πραγματικότητα, ο Πρωθυπουργός, κατά την προσφιλή τακτική του, σχετικοποιεί τη σημασία των λέξεων, προσπαθώντας να διαμορφώσει κλίμα αισιοδοξίας, για κάθε χρήση. Αισιοδοξία η οποία, όπως και στις προηγούμενες περιπτώσεις, διαψεύδεται από την ζωή. Αυτό έγινε πριν τις πρώτες εκλογές του 2015, κατά τη διάρκεια της διαπραγμάτευσης του 1ου εξαμήνου του 2015, πριν το δημοψήφισμα του 2015, πριν την ολοκλήρωση των δύο πρώτων αξιολογήσεων.

Αυτό θα γίνει και τώρα. Οι λεκτικές ακροβασίες και τα επικοινωνιακά περιτυλίγματα δεν αναιρούν την οδυνηρή πρόσκρουση με την πραγματικότητα. Πραγματικότητα που βιώνουν, επώδυνα, οι πολίτες. Και θα συνεχίσουν να τη βιώνουν όσο παραμένει η σημερινή Κυβέρνηση.

Το πολυνομοσχέδιο που ψηφίζεται σήμερα στη Βουλή, περιέχει – αν όχι περισσότερα θετικά απ’ ότι αρνητικά – όπως ισχυρίζεται ο Υπουργός Οικονομικών, κάποια θετικά στοιχεία;

Υπάρχουν κάποιες, λίγες διατάξεις του πολυνομοσχεδίου που κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση, αν και αυτές εμπεριέχουν ασάφειες.

Οι περισσότερες όμως διατάξεις επιβεβαιώνουν την αστοχία προηγούμενων ρυθμίσεων της σημερινής Κυβέρνησης, στρεβλώνουν τον ανταγωνισμό, «καζινοποιούν» τη χώρα, δημιουργούν νέες διοικητικές δομές με πρόσθετο κόστος και εγγενείς αδυναμίες, ανοίγουν «παράθυρα» εξαιρέσεων από το δημόσιο λογιστικό, είναι άτολμες, ημιτελείς και αποσπασματικές.

Επιβεβαιώνεται έτσι ότι οι δήθεν «κόκκινες γραμμές» έχουν καταπατηθεί και η τυχοδιωκτική Κυβέρνηση του «ναι σε όλα» πουλάει «φύκια και μεταξωτές κορδέλες».

Έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα αποκτά η χώρα, πιστεύετε, δυναμική διατηρήσιμης ανάπτυξης τα επόμενα χρόνια; 

Δυστυχώς δεν υπάρχουν στοιχεία που να τεκμηριώνουν ότι η οικονομία έχει μπει σε διατηρήσιμη αναπτυξιακή τροχιά.

Η οικονομία την περίοδο 2015-2016 «κατρακύλησε» και πάλι στην ύφεση, ενώ  το 2017 παρουσίασε ασθενική μεγέθυνση, διευρύνοντας το χάσμα από τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές οικονομίες.

Η συνειδητή επιλογή της Κυβέρνησης να υπερφορολογήσει τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις, η αδυναμία υλοποίησης αναπτυξιακών μεταρρυθμίσεων και η συρρίκνωση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία, αποτελούν βαρίδια στα πόδια της οικονομίας.

Για το λόγο αυτό είναι αναγκαία, άμεσα, η αλλαγή της οικονομικής πολιτικής.

Ποια εκτιμάτε ότι μπορεί να είναι η αντίδραση των αγορών μετά το καλοκαίρι, απέναντι σε μια χώρα με τεράστιο χρέος, αναιμική ανάπτυξη και πιστοληπτική αξιολόγηση στην τελευταία βαθμίδα; Και μάλιστα με μια Κυβέρνηση έτοιμη να ανοίξει τον ασκό του Αιόλου με την εκ νέου παροχολογία.

Προφανώς αυτά τα στοιχεία, αποτέλεσμα κυρίως Κυβερνητικών πράξεων και παραλείψεων, δεν θα βοηθήσουν την προσπάθεια της χώρας να βγει με διατηρήσιμο τρόπο στις αγορές, αντλώντας κεφάλαια με χαμηλά επιτόκια.

Εάν η Κυβέρνηση ήταν αξιόπιστη, σοβαρή και υπεύθυνη, εάν είχε υλοποιήσει ένα συνεκτικό πλαίσιο μεταρρυθμίσεων, εάν είχαν αναληφθεί πρωτοβουλίες για τη βελτίωση της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους και εάν η χώρα είχε ενταχθεί στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, τότε τα επιτόκια δανεισμού, με δεδομένο το ευνοϊκό ευρωπαϊκό περιβάλλον, θα ήταν σήμερα ακόμη χαμηλότερα και λογικά.

Τα πεπραγμένα της σημερινής Κυβέρνησης δεν μας κάνουν αισιόδοξους και για το μέλλον.

Η Νέα Δημοκρατία είναι έτοιμη για την «επόμενη ημέρα»; Θεωρείται ότι το πρόγραμμα που έχετε εκπονήσει μπορεί να πείσει τους πολίτες να σας εμπιστευτούν ξανά;   

Είναι γεγονός ότι οι πολίτες είναι πιο δύσπιστοι, ενώ οι προβληματικές και ταχύτατα μεταβαλλόμενες – εσωτερικές και εξωτερικές – οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες, καθιστούν ακόμη μεγαλύτερες τις απαιτήσεις τους από τη Νέα Δημοκρατία.

Αυτό όμως δεν γίνεται για πρώτη φορά. Πάντα στα δύσκολα, η πολιτική λύση αναζητείται από τη Νέα Δημοκρατία. Παράταξη η οποία έχει καταγράψει τις περισσότερες και σημαντικότερες επιτυχίες, τα μικρότερα λάθη και τις λιγότερες παραλείψεις συγκριτικά με τους πολιτικούς αντιπάλους της. Γι’ αυτό, αν και διαχρονικά πολιτεύθηκε μακριά από ψεύδη και λαϊκισμούς, οι πολίτες με την εμπιστοσύνη τους, αθροιστικά, την έχουν αναδείξει ως την πρώτη, ως την πιο ισχυρή πολιτική δύναμη της χώρας.

Σήμερα, όπως απεδείχθη και στο πρόσφατο Συνέδριό της, είναι και πάλι έτοιμη να ανταποκριθεί με ευθύνη στην εμπιστοσύνη των πολιτών. Διαθέτει στιβαρή και αποφασισμένη πολιτική ηγεσία, γνώση και εμπειρία, βούληση και σοβαρότητα, δικαιωμένο ιδεολογικό πυρήνα, συνεκτικό προγραμματικό λόγο τον οποίο διαρκώς εμπλουτίζει και επικαιροποιεί και ρεαλιστικό σχέδιο επίτευξης βιώσιμης ανάπτυξης, δημιουργίας ποιοτικών θέσεων απασχόλησης και ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής.

Στόχος της είναι να πείσει ευρύτερα στρώματα της κοινωνίας ότι πρέπει να αποτελέσει την ορθολογική επιλογή τους και όχι επιλογή «ύστατης πολιτικής καταφυγής».

Η Νέα Δημοκρατία πολλές φορές έχει μιλήσει για υπερφορολόγηση, κυρίως της μεσαίας τάξης. Υπάρχει η δυνατότητα να αλλάξει αυτό στον ορατό χρονικό ορίζοντα;

Ναι, υπάρχει η δυνατότητα. Αρκεί αυτό να αποτελεί πολιτική επιλογή και προτεραιότητα της εκάστοτε Κυβέρνησης, κάτι που δεν ισχύει με τη σημερινή.

Για την υλοποίηση της πολιτικής μείωσης των φόρων, εκτός της χρήσεως ισοδυνάμων, θα υλοποιηθεί μια νέα ρήτρα μεταρρυθμίσεων, με σκοπό την επίτευξη υψηλότερων ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης σε σχέση με τις σημερινές εκτιμήσεις των θεσμών (1%), που θα προσεγγίζουν ή/και θα υπερβαίνουν την αναπτυξιακή δυναμική που καταγραφόταν στις δικές τους εκθέσεις το 2014 (1,9%).

Η αύξηση του πλούτου θα οδηγήσει στη βελτίωση της βιωσιμότητας του χρέους και αυτή με τη σειρά της στη σταδιακή μείωση του στόχου για τα πρωτογενή πλεονάσματα.

Η επίτευξη των νέων, πιο ρεαλιστικών πλεονασμάτων θα επιτυγχάνεται μέσω της αυτοτροφοδοτούμενης αναπτυξιακής διαδικασίας, χωρίς τη λήψη πρόσθετων μέτρων λιτότητας.

Ενώ παράλληλα ο δημοσιονομικός χώρος που θα δημιουργηθεί, θα χρησιμοποιηθεί, σταδιακά, για περαιτέρω μειώσεις φορολογικών συντελεστών.

Εκτιμάται ότι ΣΥΡΙΖΑ στήνει σύστημα διαπλοκής για να ελέγξει τα ΜΜΕ;

Η Κυβέρνηση έχει ως πάγια τακτική, σε όλα τα πεδία και επίπεδα της δημόσιας σφαίρας, τη δημιουργία «γκρίζων ζωνών» με σκοπό τη χειραγώγηση και τον έλεγχό τους. Αυτό επιδιώκει και στο χώρο των ΜΜΕ.

Κύριε Σταϊκούρα, με την επικείμενη ψήφιση του Πολυνομοσχεδίου ανοίγει ο δρόμος για ολοκλήρωση της αξιολόγησης γρηγορότερα από άλλες φορές. Γιατί να μην το πιστωθεί αυτό η Κυβέρνηση, όπως προηγούμενα της χρεώθηκαν οι καθυστερήσεις;
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο στόχος για το κλείσιμο της 3ης αξιολόγησης ήταν για τέλος Οκτωβρίου του 2017. Συνεπώς ας πιστώσουμε στην «Κυβέρνηση του ναι σε όλα», μικρότερη καθυστέρηση απ’ ότι στο κλείσιμο της προηγούμενης αξιολόγησης. Όμως δεν μπορεί παρά να της χρεώσουμε ότι η αξιολόγηση κλείνει με νέα μέτρα για το 2018, ορισμένα από τα οποία περιλαμβάνονται στο Πολυνομοσχέδιο, καθώς και το ότι το ύψος της δόσης και η χρήση αυτής στερεί πολύτιμους πόρους από την πραγματική οικονομία.

Και όλα αυτά γίνονται σε συνθήκες μιας οικονομίας που αγκομαχά και διευρύνει το χάσμα που τη χωρίζει από τις οικονομίες των εταίρων.

Μα ο κ. Τσίπρας είπε ότι πρώτη φορά κλείνει αξιολόγηση χωρίς ένα ευρώ νέα δημοσιονομικά μέτρα. Έτσι είναι; 

Ο κ. Τσίπρας, για μία ακόμη φορά, δεν λέει την αλήθεια στους πολίτες. Και τούτο παρά το γεγονός ότι ήδη βιώνουν τα νέα μέτρα, ύψους 1,9 δισ. ευρώ, που επέβαλλε η Κυβέρνηση για το 2018. Μέτρα όπως είναι, ενδεικτικά, οι πρόσθετες μειώσεις στα μισθολόγια, η κατάργηση σειράς φοροαπαλλαγών, η αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά, η μείωση του επιδόματος θέρμανσης, ο φόρος διαμονής, οι μεγαλύτερες επιβαρύνσεις στις ασφαλιστικές εισφορές. Και ακολουθούν και άλλα μέτρα, για μετά το 2018. Μέτρα που μειώνουν το διαθέσιμο εισόδημα όλων των πολιτών και επιβαρύνουν περισσότερο τα ασθενέστερα οικονομικά στρώματα.

Έχουμε εισέλθει τελικά σε τροχιά καθαρής εξόδου; 

Πλήρης και καθαρή έξοδος από τα μνημόνια, κάτι που θα ήταν και το επιθυμητό, δεν είναι σήμερα εφικτή. Και αυτό γιατί η Κυβέρνηση έχει ψηφίσει νέα μέτρα λιτότητας για μετά τη λήξη του τρέχοντος προγράμματος, έχει δεσμευτεί σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για πολλά χρόνια μετά το 2018, ενώ η υλοποίηση των αναγκαίων παρεμβάσεων για τη ρύθμιση του χρέους όχι μόνο έχει μετατεθεί για μετά το καλοκαίρι, αλλά εκτιμάται ότι θα συνοδευτεί και από κάποιον αυστηρό μηχανισμό επιτήρησης και εποπτείας.

Βέβαια ο Πρωθυπουργός, κατά την προσφιλή τακτική του, σχετικοποιεί τη σημασία των λέξεων, προσπαθώντας να διαμορφώσει κλίμα αισιοδοξίας, για κάθε χρήση. Αισιοδοξία η οποία, όπως και στις προηγούμενες περιπτώσεις, διαψεύδεται από την ζωή. Αυτό έγινε πριν τις πρώτες εκλογές του 2015. Αυτό έγινε κατά τη διάρκεια της διαπραγμάτευσης του 1ου εξαμήνου του 2015. Αυτό έγινε πριν το δημοψήφισμα του 2015. Αυτό έγινε πριν την ολοκλήρωση των δύο πρώτων αξιολογήσεων. Αυτό θα γίνει και τώρα.

Η Κυβέρνηση όμως ισχυρίζεται ότι η κατάσταση στην οικονομία βελτιώνεται. Οι δείκτες αυτό δείχνουν. Διαφωνείτε;

Αφού χάθηκαν 3 χρόνια, η οικονομία, σε μακροοικονομικό επίπεδο, φτάνει στο επίπεδο που ήταν στο τέλος του 2014. Η βελτίωση των περισσότερων δεικτών αναφέρεται συγκριτικά με το χειρότερο σημείο στο οποίο η οικονομία «κατρακύλησε» επί ημερών της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Όμως, σε μικροοικονομικό επίπεδο, η κατάσταση είναι χειρότερη. Οι πολίτες είναι σε δυσμενέστερη θέση σε σχέση με το 2014. Τρεις αριθμοί συμπυκνώνουν την οδυνηρή πραγματικότητα: έχουν επιβληθεί 14,5 δισ. ευρώ νέα μέτρα λιτότητας, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των ιδιωτών προς την εφορία ξεπέρασαν – για πρώτη φορά – τα 100 δισ. ευρώ και έχουν επιβληθεί κατασχέσεις σε 1 εκατομμύριο πολίτες. Οι δε μαζικοί ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί περιουσιών είναι «προ των πυλών».

Δυστυχώς, το αποτύπωμα της 3ετούς διακυβέρνησης του κ. Τσίπρα είναι οδυνηρό.

Ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας τόνισε και προ ημερών ότι η ολοκλήρωση του τρίτου προγράμματος σημαίνει ότι η χώρα θα πρέπει να δανείζεται με λογικά επιτόκια από τις αγορές. Τι είναι αυτό που σας κάνει να ανησυχείτε ότι μπορεί να μην είναι εύκολο να συμβεί κάτι τέτοιο;

Εάν η Κυβέρνηση ήταν αξιόπιστη, σοβαρή και υπεύθυνη, εάν είχε υλοποιήσει ένα συνεκτικό πλαίσιο μεταρρυθμίσεων, εάν είχαν αναληφθεί πρωτοβουλίες για τη βελτίωση της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους και εάν η χώρα είχε ενταχθεί στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, τότε τα επιτόκια δανεισμού, με δεδομένο το ευνοϊκότερο ευρωπαϊκό περιβάλλον, θα ήταν χαμηλότερα και λογικά.

Δυστυχώς, με ευθύνη της σημερινής Κυβέρνησης, αυτά μέχρι σήμερα δεν έχουν γίνει. Τα πεπραγμένα της, δεν μας κάνουν αισιόδοξους και για το μέλλον.

Λέτε συχνά ότι η εφαρμογή του προγράμματος της Νέας Δημοκρατίας θα ωφελήσει τους πιο αδύναμους. Με ποιο τρόπο, την στιγμή που και εσείς οι ίδιοι δηλώνετε ότι θα κινηθείτε σε ένα πλαίσιο αυστηρής δημοσιονομικής πολιτικής;

Θεμελιώδες στοιχείο της ιδεολογικοπολιτικής ταυτότητας της Νέας Δημοκρατίας είναι ο σχεδιασμός και η εφαρμογή πολιτικών που εναρμονίζουν τους στόχους της οικονομικής αποτελεσματικότητας και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Άλλωστε η Νέα Δημοκρατία έχει αποδείξει ότι γνωρίζει και μπορεί τον εθνικό πλούτο και να αυξάνει καλύτερα και να τον μοιράζει δικαιότερα. Υπενθυμίζεται ότι κατά τις περιόδους που άσκησε τη διακυβέρνηση της χώρας, η μέση τιμή των ετήσιων ρυθμών μεγέθυνσης ήταν υψηλότερη έναντι των επιδόσεων που πέτυχαν τα άλλα κόμματα που κυβέρνησαν τη χώρα. Τα δημοσιονομικά ελλείμματα και η δυναμική αύξησης του δημοσίου χρέους ήταν χαμηλότερα. Ενώ πρωταγωνίστησε και στη μείωση της άνισης διανομής του εισοδήματος.

Εμείς θεωρούμε αναγκαία την δημοσιονομική πειθαρχία, σε περιβάλλον μείωσης της φορολογίας και χαμηλότερων, ρεαλιστικών πρωτογενών πλεονασμάτων.

Αυτό θα γίνει με την υλοποίηση μιας νέας «ρήτρας μεταρρυθμίσεων», η οποία θα οδηγήσει σε υψηλότερους – από τους σημερινούς ισχνούς – ρυθμούς ανάπτυξης, βελτιώνοντας τη βιωσιμότητα του χρέους, οδηγώντας σε μείωση των δημοσιονομικών στόχων, οπότε και σε χώρο για μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης όλων των πολιτών, κυρίως όμως των ασθενέστερων οικονομικών στρωμάτων (π.χ. μείωση ΕΝΦΙΑ, φορολόγησης φυσικών προσώπων, ΦΠΑ, ασφαλιστικών εισφορών).

Ποια είναι κατά την άποψή σας η μεγαλύτερη πρόκληση για τη Νέα Δημοκρατία μέσα στο 2018;

Να πείσει, ένα ακόμη ευρύτερο κομμάτι της κοινωνίας, ότι υπάρχει ρεαλιστική ελπίδα και ότι διαθέτει ολοκληρωμένο σχέδιο οριστικής εξόδου από την κρίση και ανάταξης της χώρας.

Για το λόγο αυτό, εμπλουτίζοντας και επικαιροποιώντας τον προγραμματικό λόγο της, έναν λόγο φιλελεύθερο και κοινωνικά προσανατολισμένο, επιδιώκει να αποτελέσει την ορθολογική επιλογή των πολιτών και όχι την «ύστατη πολιτική καταφυγή» τους.

Ποια η άποψή σας για τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται η κυβέρνηση το ζήτημα των διαπραγματεύσεων για την ονομασία της ΠΓΔΜ;

Η Κυβέρνηση αντιμετωπίζει το θέμα μάλλον επιπόλαια και ψηφο-συλλεκτικά, ως εκ τούτου ανεύθυνα. Ενώ έχει εσωτερικές αντιφάσεις, ξιφουλκεί κατά της αντιπολίτευσης για διγλωσσία, απορυθμίζοντας αντί να σφυρηλατεί το εσωτερικό μέτωπο. Άλλωστε η χαλαρή αντιμετώπιση του θέματος από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ είναι γνωστή από παλαιά. Θυμίζω ότι κορυφαία στελέχη, νυν Υπουργοί του, την περίοδο 2007-08, προέτρεπαν την τότε Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας να δεχθεί τη γειτονική χώρα με τη συνταγματική ονομασία της. Τώρα, επιδίδεται σε μυστική διπλωματία, χωρίς ενημέρωση της Αντιπολίτευσης.

Η Νέα Δημοκρατία κινείται, όπως και το 2007-2008, με όρους εθνικής υπευθυνότητας.