Tags Posts tagged with "Μηχανισμός Στήριξης"

Μηχανισμός Στήριξης

Αποσπάσματα από τη συζήτηση στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου με θέμα «Προκλήσεις και ευκαιρίες στην οικονομία» μαζί με τον Υπουργό Οικονομικών της Κύπρου, κ. Χάρη Γεωργιάδη, και τον Πρόεδρο του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, κ. Κώνσταντίνο Κόλλια

Tα συμπεράσματα που μπορούμε να εξάγουμε από την εφαρμογή των προγραμμάτων οικονομικής πολιτικής είναι τα εξής:

Η δημοσιονομική εξυγίανση, προσαρμογή και πειθαρχία είναι βασικός πυλώνας για τη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών και προϋπόθεση για τη διατηρήσιμη ανάπτυξη.

  • Η δημοσιονομική πειθαρχία θα πρέπει να συμβαδίζει με την υλοποίηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Οι μεταρρυθμίσεις όμως, για να είναι οικονομικά αποτελεσματικές και κοινωνικά αποδεκτές, θα πρέπει να διακρίνονται από συνοχή, προτεραιότητες και να έχουν αλληλουχία.
  • Οι σωστοί πολλαπλασιαστές και το κατάλληλο μείγμα πολιτικής είναι σημαντικές παράμετροι για την επίτευξη δημοσιονομικής ισορροπίας.
  • Το μείγμα της δημοσιονομικής προσαρμογής που στηρίζεται, κυρίως, στο σκέλος των δαπανών, είναι καθοριστικό για τη διατηρησιμότητά της.
  • Η θεσμοθέτηση πλαισίου εξασφάλισης της σταθερότητας των πιστωτικών ιδρυμάτων, ειδικά σε τραπεζοκεντρικά συστήματα, είναι αναγκαία.
  • Για την επιτυχία των προγραμμάτων είναι απαραίτητη η εξασφάλιση της κοινωνικής συνοχής, η οποία απειλείται από την αύξηση της φτώχειας και την ανισοκατανομή του εισοδήματος.
  • Κανένα πρόγραμμα οικονομικής πολιτικής δεν είναι άκαμπτο και ανελαστικό. Όλα τα προγράμματα εμπεριέχουν δυνητικούς βαθμούς ευελιξίας, το πόσοι όμως αυτοί είναι και το πώς θα χρησιμοποιηθούν εξαρτάται από την αξιοπιστία και την αποτελεσματικότητα της εκάστοτε Κυβέρνησης.

Οι ευρωπαϊκές χώρες, που εντάχθηκαν σε προγράμματα στήριξης, όπως η Κύπρος, αξιοποίησαν αυτά τα «μαθήματα» και βγήκαν από τα μνημόνια.

Η Ελλάδα;

Σήμερα, κρίνοντας εκ του αποτελέσματος, μπορούμε να ισχυριστούμε ότι στο 2ο Πρόγραμμα, το 2012, διορθώθηκαν πολλά από τα λάθη του 1ου Μνημονίου.

Επιμηκύνθηκε η περίοδος προσαρμογής, τροποποιήθηκε το μείγμα της δημοσιονομικής πολιτικής, μειώθηκε το ύψος και βελτιώθηκε το «προφίλ» του δημοσίου χρέους, αποπληρώθηκε το μεγαλύτερο μέρος των οφειλών του Δημοσίου, πραγματοποιήθηκαν σημαντικές διαρθρωτικές αλλαγές, υλοποιήθηκαν οι πρώτες, και μοναδικές μέχρι σήμερα, μειώσεις φορολογικών συντελεστών.

Το αποτέλεσμα ήταν τελικά η κατάσταση, το 2014, να έχει σταθεροποιηθεί.

Και η χώρα να παρουσιάζει, μετά από 6 συνεχή έτη ύφεσης, θετικό ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης.

Δυστυχώς όμως Κυρίες και Κύριοι, αντί η χώρα να επιταχύνει στηριζόμενη στις ευνοϊκές συνθήκες και προοπτικές που είχαν τότε δημιουργηθεί, οπισθοχώρησε.

Αποτέλεσε, τα τελευταία 3 χρόνια, τη μοναδική, παγκοσμίως, «αρνητική αναπτυξιακή έκπληξη».

Μπήκε στη δίνη νέων, αχρείαστων μνημονίων.

Πολλά δισεκατομμύρια ευρώ νέα μέτρα λιτότητας, κυρίως νέοι φόροι, ελήφθησαν.

Το κατά μέσο όρο διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών, κυρίως των ασθενέστερων οικονομικά στρωμάτων, συρρικνώθηκε σημαντικά.

Το ληξιπρόθεσμο χρέος τους σε εφορίες και ασφαλιστικά ταμεία διογκώθηκε.

Σημαντικός δυνητικός πλούτος χάθηκε.

Ενώ οι τράπεζες χρειάστηκαν μια νέα ανακεφαλαιοποίηση, μετά την οποία το Δημόσιο έχασε ιδιοκτησία και κεφάλαια.

Συνεπώς, είναι καλό να αφήσουμε στην άκρη τις «αυταπάτες» που τόσο κόστισαν στη χώρα τα τελευταία χρόνια, και να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις «φυγής προς τα εμπρός», με στόχο την επίτευξη διατηρήσιμης οικονομικής ανάπτυξης.

Και αναφερόμαστε στην οικονομική ανάπτυξη και όχι απλώς στη μεγέθυνση, διότι αυτός ο όρος, πέραν της μεγεθυντικής διαδικασίας, έχει και ποιοτικές διαστάσεις, με στόχο τη βελτίωση των θεσμών, τη συμμετοχή στην παραγωγή και τη δικαιότερη διανομή του εισοδήματος.

Η Νέα Δημοκρατία, σε αυτή την κατεύθυνση, έχει καταθέσει ένα ρεαλιστικό σχέδιο, βασικοί άξονες του οποίου είναι:

1ος άξονας: Η υλοποίηση μεταρρυθμίσεων που θα βελτιώσουν την διαρθρωτική ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, θα ενισχύσουν την επιχειρηματικότητα και θα δημιουργήσουν νέες θέσεις απασχόλησης.

Με την απλοποίηση των διαδικασιών αδειοδότησης, τη ριζική βελτίωση του χωροταξικού και πολεοδομικού πλαισίου, τον εξορθολογισμό του νομοθετικού πλαισίου για τις βιομηχανικές περιοχές, την ταχύτατη υλοποίηση των ήδη σχεδιασμένων αποκρατικοποιήσεων, την προώθηση εμβληματικών επενδύσεων, τον εκσυγχρονισμό της δομής και λειτουργίας του Κράτους, την απλούστευση των διαδικασιών.

2ος άξονας: Η ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.

Με την αξιοποίηση των διαθέσιμων Ευρωπαϊκών κονδυλίων, την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου και τη σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης.

Αυτό που χρειάζεται είναι η εμπέδωση κλίματος εμπιστοσύνης που θα επαναφέρει καταθέσεις στο τραπεζικό σύστημα και θα οδηγήσει στην κατάργηση των ελέγχων στην κίνηση κεφαλαίων, καθώς και η ορθολογική αντιμετώπιση του υψηλού συσσωρευμένου αποθέματος μη εξυπηρετούμενων δανείων.

3ος άξονας: Η αλλαγή της δημοσιονομικής πολιτικής, με την απλοποίηση και σταθεροποίηση της φορολογικής νομοθεσίας και με τη στοχευμένη και σταδιακή μείωση των φορολογικών συντελεστών νοικοκυριών και επιχειρήσεων, όπως έπραξε η Κύπρος.

Πρόσφατα στοιχεία έχουν καταδείξει ότι η επιλογή της Κυβέρνησης να υπερφορολογήσει τους πολίτες, την οποία κυνικά ομολόγησαν οι αρμόδιοι Υπουργοί της και κακώς αποδέχθηκαν οι εταίροι, εξάντλησε τη φοροδοτική ικανότητά τους (οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των πολιτών προς την εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία αγγίζουν πλέον τα 130 δισ. ευρώ, αυξημένες κατά 45 δισ. ευρώ ή 50% από το 2014) και οδήγησε στη διεύρυνση της φοροδιαφυγής (η «απώλεια εσόδων από την είσπραξη ΦΠΑ» [“VAT Gap”] διευρύνθηκε τα τελευταία χρόνια, ξεπερνώντας τα 5 δισ. ευρώ).

Στη συνέχεια, θα επιδιωχθεί μια νέα ρήτρα μεταρρυθμίσεων, με σκοπό την επίτευξη υψηλότερων ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης σε σχέση με τις σημερινές εκτιμήσεις των θεσμών (1%), που θα προσεγγίζουν ή/και θα υπερβαίνουν την αναπτυξιακή δυναμική που καταγραφόταν στις δικές τους εκθέσεις το 2014 (1,9%).

Η αύξηση του πλούτου θα οδηγήσει στη βελτίωση της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους, και αυτή με τη σειρά της, στη σταδιακή μείωση του στόχου για τα πρωτογενή πλεονάσματα.

Η επίτευξη των νέων, πιο ρεαλιστικών πλεονασμάτων θα επιτυγχάνεται μέσω της αυτοτροφοδοτούμενης αναπτυξιακής διαδικασίας, χωρίς τη λήψη πρόσθετων μέτρων λιτότητας.

Ενώ παράλληλα, ο δημοσιονομικός χώρος που θα δημιουργηθεί, θα χρησιμοποιηθεί, σταδιακά, για περαιτέρω μειώσεις φορολογικών συντελεστών.

4ος άξονας: Η υιοθέτηση μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής για την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας.

Στόχος πρέπει να είναι η μετάβαση από μια οικονομία βασισμένη στην κατανάλωση εισαγόμενων προϊόντων, σε μια ανταγωνιστική και εξωστρεφή οικονομία, προσανατολισμένη στις επενδύσεις, τις εξαγωγές και την αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων κάθε κλάδου και κάθε περιοχής.

Δίνοντας έμφαση στη βελτίωση της ποιότητας και της αποδοτικότητας, τον περιορισμό του κρατικού εναγκαλισμού και την προώθηση της διεθνοποίησης της εκπαίδευσης, της κατάρτισης, της δια βίου μάθησης, της έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης, της καινοτομίας και της επιχειρηματικότητας.

Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Η Κυβέρνηση, με τους γνωστούς “χαλαρούς” ρυθμούς της, έχει μεταθέσει την ολοκλήρωση της τρίτης αξιολόγησης, στην καλύτερη περίπτωση, για το τέλος του έτους.

Μια αξιολόγηση που θα πρέπει, με βάση όσα η ίδια έχει πρόσφατα δεσμευτεί, να κλείσει τέλος του μήνα.

Τέλος Οκτωβρίου, όμως, έχει μετατεθεί και η υποδόση των 800.000.000 ευρώ, διαθέσιμη από 1η Σεπτεμβρίου, η οποία είναι απολύτως αναγκαία για την αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου.

Ληξιπρόθεσμες οφειλές που έχουν “σκαρφαλώσει” στα 6 δις ευρώ, αυξημένες κατά 57% από το τέλος του 2014.

Δυστυχώς η Κυβέρνηση δεν μαθαίνει από τα λάθη της.

Λάθη που κοστίζουν πολύ ακριβά στην Ελληνική κοινωνία».

Ο πρωθυπουργός στην συνέντευξή του είπε ότι τελειώνει η περιπέτεια της οικονομίας και σε ένα χρόνο θα είμαστε σε θέση να εγκαταλείψουμε τα μνημόνια. Αυτό είναι κάτι στο οποίο έχει αντίρρηση η Νέα Δημοκρατία;

Αλήθεια, πόση αξιοπιστία έχει η εκτίμηση του Πρωθυπουργού της αυταπάτης, των μεγάλων σφαλμάτων, των ψεμάτων, της άγνοιας και της ανικανότητας να επιλέγει συνεργάτες;

Η αλήθεια είναι ότι η χώρα θα μπορούσε, από το 2015, στηριζόμενη στις ευνοϊκές συνθήκες και προοπτικές που είχαν δημιουργηθεί το 2014, να περάσει στην επόμενη φάση των Μνημονίων. Και αυτό είχε συμφωνηθεί.

Δυστυχώς, λόγω της ανικανότητας και της ανευθυνότητας της σημερινής Κυβέρνησης, η χώρα αντί να επιταχύνει, οπισθοχώρησε. Η ζημιά που προκλήθηκε τα τελευταία 2,5 χρόνια είναι τεράστια, και θα την «κουβαλάει στις πλάτες της» η ελληνική κοινωνία για πολλά χρόνια. Επιβλήθηκαν δύο αχρείαστα μνημόνια και λήφθηκαν πρόσθετα μέτρα, ύψους 14,5 δισ. ευρώ, μέχρι και το 2022.

Η περιπέτεια δε θα συνεχιστεί και για τα επόμενα χρόνια, αφού η αποδοχή υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων μετά το 2022, χωρίς υψηλούς ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης, οδηγεί σε λιτότητα διαρκείας.

Η χώρα όμως βγήκε στις αγορές. Δεν είναι αυτό επιτυχία;

Είναι θετικό το ότι η χώρα βγήκε στις αγορές και αποκαταστάθηκε μια κάποια κανονικότητα. Σε καμία περίπτωση όμως, η έκδοση δεν είναι για πανηγύρια. Αντίθετα μάλιστα, πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο προβληματισμού.

Η Κυβέρνηση άντλησε 3 δισ. ευρώ, όσα και τον Απρίλιο του 2014. Μόνο που τότε όλο το ποσό αφορούσε νέα έκδοση, ενώ σήμερα «νέο χρήμα» είναι μόλις το 1,4 δισ. ευρώ.

Προσφέρθηκαν 6,5 δισ. ευρώ, όταν, τον Απρίλιο του 2014, είχε προσφερθεί τριπλάσιο ποσό.

Η εξαγορά του ομολόγου του 2014 έγινε σε τιμή αρκετά υψηλότερη της ονομαστικής αξίας, επιδοτώντας το νέο επιτόκιο, με αποτέλεσμα να αυξάνεται το πραγματικό κόστος δανεισμού, και να διαμορφώνεται ουσιαστικά στο επίπεδο του 2014.

Το επιτόκιο της έκδοσης είναι πολύ υψηλότερο από αυτό που δικαιολογεί το διεθνές οικονομικό περιβάλλον και το σημερινό κόστος δανεισμού άλλων ευρωπαϊκών χωρών.

Η διαφορά επιτοκίων της Ελλάδας από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως είναι ενδεικτικά η Γερμανία, η Πορτογαλία και η Ιταλία, έχει διευρυνθεί σε σχέση με το 2014, αφού τα ελληνικά ομόλογα δεν ακολούθησαν τα ευρωπαϊκά στη μείωση των αποδόσεων.

Αν υπήρχε θετική αξιολόγηση από τους θεσμούς για τη βιωσιμότητα του χρέους και η χώρα είχε ενταχθεί στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, οι όροι θα ήταν καλύτεροι. Δυστυχώς, όλα αυτά δεν έχουν γίνει, με αποκλειστική ευθύνη της σημερινής Κυβέρνησης.

Σε κάθε περίπτωση, η έξοδος στις αγορές πρέπει να αποτελεί βήμα μιας δομημένης στρατηγικής, να γίνεται με ασφάλεια και διαχρονική συνέχεια και να μην είναι μια ευκαιριακή κίνηση για λόγους επικοινωνιακούς και κομματικούς.

Ο ευρωπαίος επίτροπος Πιέρ Μοσκοβισί, που ήταν εδώ, είπε ότι είμαστε ένα βήμα πριν οικοδομήσουμε μία ιστορία επιτυχίας μιλώντας μάλιστα και για τους καλούς δείκτες ανάπτυξης. Αν το λένε οι δανειστές γιατί έχετε ένσταση εσείς;

Η ιστορία επιτυχίας ποια χρονική στιγμή έχει αφετηρία; Αν έχει το 2014, απέχουμε ακόμη από αυτό το σημείο. Αν έχει το χειρότερο σημείο στο οποίο έφτασε η χώρα επί ημερών ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, πράγματι υπάρχει βελτίωση.

Επικαλούμενος, ενδεικτικά, τα στοιχεία που ανέδειξε ο Υπουργός Οικονομικών, πράγματι η Moody’s αναβάθμισε την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας μετά την πολλαπλή υποβάθμισή της τα 2,5 τελευταία έτη. Δεν έχουμε φτάσει όμως ακόμη στο επίπεδο αξιολόγησης του 2014.

Πράγματι το κόστος δανεισμού των εντόκων γραμματίων μειώθηκε μετά την μεγάλη αύξηση των 2,5 τελευταίων ετών. Δεν έχουμε φτάσει όμως ακόμη το κόστος δανεισμού του 2014.

Πράγματι η χώρα βγήκε από τη Διαδικασία Υπερβολικού Ελλείμματος, ως αποτέλεσμα των πολύχρονων, τεράστιων θυσιών της ελληνικής κοινωνίας. Αυτό όμως έπρεπε να είχε γίνει από το 2015 και μετατέθηκε, από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, λόγω των άστοχων χειρισμών εκείνης της περιόδου.

Και φυσικά, για να επικαλεστώ και στοιχεία που «λησμόνησε» ο Υπουργός Οικονομικών, πάντα σε σχέση με το 2014, τα spreads έχουν διευρυνθεί, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου έχουν διογκωθεί, το οικονομικό κλίμα έχει καταρρεύσει, η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας έχει υποχωρήσει.

Άρα σε ποια ιστορία επιτυχίας αναφέρονται κάποιοι;

Η δικαιοσύνη βρέθηκε στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης με αποτέλεσμα να παρέμβει ως και ο Πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας. Πως μπορούν οι πολίτες να έχουν εμπιστοσύνη στον θεσμό όταν γίνονται αυτά από τους πολιτικούς;

Κυβερνητικά στελέχη, επιδεικνύοντας συχνά αυταρχισμό και αλαζονεία, με απαράδεκτες δηλώσεις, επιτίθενται και παρεμβαίνουν στη Δικαιοσύνη, με στόχο την απομείωση και την υπονόμευση της αξιοπιστίας του Θεσμού ή/και την πλήρη υποταγή και χειραγώγησή του.

Η διάκριση όμως των εξουσιών και ο έλεγχος των πράξεων της εκάστοτε Κυβέρνησης από τη δικαστική εξουσία, είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη και αποτελεί βασικό πυλώνα για την οικοδόμηση μιας δημοκρατικής πολιτείας.

Η κοινωνία έχει ανάγκη από μία ισχυρή και ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, ικανή να προστατέψει τους πολίτες και να αποδώσει το δίκαιο. Η Δικαιοσύνη δεν είναι «θεσμικό εμπόδιο».

Υπόθεση Καμένου, υπόθεση Βαρουφάκη. Δύο διαφορετικά θέματα για το οποία όμως ζητάτε εξεταστική επιτροπή. Πώς αλήθεια μπορεί η Βουλή μέσα από τις περιορισμένες διαδικασίες να αναδείξει την αλήθεια; Μήπως αυτά είναι δουλειά της Δικαιοσύνης;

Η ΝΔ έχει δηλώσει ότι είναι χρέος της Δικαιοσύνης, με βάση τα στοιχεία που συνεχώς δημοσιεύονται, να παρέμβει, να επιτελέσει το καθήκον της και να συμβάλλει στην αποκάλυψη της αλήθειας.

Σε ότι αφορά τη λειτουργία της Βουλής, η ΝΔ, όταν είναι αναγκαίο, θέτει προς διερεύνηση μη ερμηνεύσιμους με τη λογική χειρισμούς, που εγείρουν ερωτηματικά, τα οποία απαιτούν απαντήσεις.

Άλλωστε η διαφάνεια είναι προϋπόθεση της δημοκρατίας και της σταθερότητας της χώρας. Δεν τις απειλεί.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συζητούμε σήμερα Σχέδιο Νόμου του Υπουργείου Οικονομικών για την προσαρμογή της Ελληνικής νομοθεσίας σε ευρωπαϊκή οδηγία.

Είναι όμως πάγια τακτική της Κυβέρνησης, στα νομοσχέδια να ενσωματώνει πολλές άλλες, άσχετες, σημαντικές, «φωτογραφικές» διατάξεις.

Στο παρόν νομοσχέδιο, μόλις 10 από τα 52 άρθρα του σχετίζονται με τον πυρήνα του.

Ανάμεσα στα 42 άσχετα άρθρα, υπάρχουν ορισμένες διατάξεις που ρυθμίζουν θέματα, κυρίως μισθολογικά, φορέων του Δημοσίου.

Δίνονται νέα επιδόματα, αυξάνονται υπάρχοντα επιδόματα, χορηγούνται υπερωρίες, αναλαμβάνονται υποχρεώσεις χωρίς τις σχετικές αποφάσεις, συστήνονται νέες θέσεις, πραγματοποιούνται πληρωμές απλώς με απόφαση αρμόδιου Υπουργού.

Με αποτέλεσμα, τελικά, να αυξάνεται η μισθολογική δαπάνη, όταν οι δαπάνες για κοινωνικές παροχές μειώνονται, όπως ανέδειξαν πρόσφατα και τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ.

Αποδεικνύοντας έτσι, για ακόμη μία φορά, ότι τα «αριστερά πρόσημα» είναι απλά ένας μύθος.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Στο σχέδιο νόμου όμως περικλείονται και θετικές διατάξεις.

Κάποιες διορθώνουν πρόσφατα κυβερνητικά σφάλματα.

Κάποιες άλλες εδράζονται σε νόμους, το περιεχόμενο των οποίων, η σημερινή Κυβερνητική πλειοψηφία, ως Αντιπολίτευση, είχε καταψηφίσει.

Συγκεκριμένα:

  • Υιοθετείται και επεκτείνεται το πεδίο εφαρμογής της υποχρεωτικής ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ κρατών-μελών, το οποίο υιοθετήθηκε με το Νόμο 4170/2013, και το οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ, ως Αντιπολίτευση, είχε καταψηφίσει.
  • Εμπλουτίζεται το θεσμικό πλαίσιο για τις περιουσίες, τις δωρεές και τις κληρονομιές υπέρ του Δημοσίου, το οποίο διαμορφώθηκε με το Νόμο 4182/2013, που επίσης ο ΣΥΡΙΖΑ, ως Αντιπολίτευση, είχε καταψηφίσει.
  • Ενισχύεται το θεσμικό πλαίσιο για τη δημοσιονομική πειθαρχία, το οποίο διαμορφώθηκε με το Νόμο 4270/2014, που επίσης ο ΣΥΡΙΖΑ, ως Αντιπολίτευση, είχε καταψηφίσει.
  • Ενισχύεται το μητρώο δημοσιονομικών ελεγκτών, που θεσμοθετήθηκε με το Νόμο 4151/2013, που επίσης ο ΣΥΡΙΖΑ, ως Αντιπολίτευση, είχε καταψηφίσει.

Υπενθυμίζεται ότι η προηγούμενη Κυβέρνηση, την περίοδο 2012-2014, προχώρησε σε σημαντικές παρεμβάσεις για την ενίσχυση της δημοσιονομικής εξυγίανσης, προσαρμογής και πειθαρχίας.

Παρεμβάσεις όπως είναι:

  • Η επικαιροποίηση και βελτίωση του συστήματος δημοσιονομικών ελέγχων.
  • Η ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών για τη διαχείριση των δημοσίων πόρων.
  • Η ενεργοποίηση μηχανισμών παρακολούθησης και επιβολής κυρώσεων σε ΔΕΚΟ και ΝΠΙΔ.
  • Η εδραίωση της τακτικής και έγκυρης ενημέρωσης σχετικά με την πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού.
  • Η εφαρμογή διαδικασίας αποπληρωμής των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου.
  • Η σύσταση τμημάτων εσωτερικού ελέγχου σε όλα τα Υπουργεία και στις αποκεντρωμένες διοικήσεις της χώρας.
  • Η περαιτέρω θεσμική θωράκιση της καταπολέμησης της απάτης.
  • Η αναβάθμιση του ρόλου του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή.
  • Η θέσπιση ανεξάρτητου Δημοσιονομικού Συμβουλίου.

Συμπερασματικά, 4 Νόμοι που ο ΣΥΡΙΖΑ είχε καταψηφίσει ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, σήμερα τους υιοθετεί, τους ενισχύει και τους εμπλουτίζει.

Αποδεικνύεται έτσι, για ακόμη μία φορά, ότι οι ψευδαισθήσεις, οι αυταπάτες και τα ψέματα έχουν «κοντά ποδάρια».

Όπως «κοντά ποδάρια» έχουν και οι θριαμβολογίες της Κυβέρνησης για την έξοδο στις αγορές, με 3 χρόνια καθυστέρησης.

Και αφού, στο μεσοδιάστημα, η χώρα φορτώθηκε δύο αχρείαστα μνημόνια και οι πολίτες 14,5 δισ. ευρώ νέα μέτρα λιτότητας, εξαιτίας της ανικανότητας και ανευθυνότητάς της.

Η Κυβέρνηση όμως πέτυχε το στόχο της;

1ον. Άντλησε συνολικά 3 δισ. ευρώ, όσα και τον Απρίλιο του 2014. Μόνο που τότε όλο το ποσό αφορούσε νέα έκδοση, ενώ σήμερα «νέο χρήμα» είναι μόλις το 1,4 δισ. ευρώ.

2ον. Προσφέρθηκαν 6,5 δισ. ευρώ, όταν, τον Απρίλιο του 2014, είχε προσφερθεί τριπλάσιο ποσό.

3ον. Η εξαγορά του ομολόγου του 2014 έγινε σε τιμή αρκετά υψηλότερη της ονομαστικής αξίας, επιδοτώντας το νέο επιτόκιο, με αποτέλεσμα να αυξάνεται το πραγματικό κόστος δανεισμού, και να διαμορφώνεται ουσιαστικά στο επίπεδο του 2014.

4ον. Το επιτόκιο της έκδοσης είναι πολύ υψηλότερο από το κόστος με το οποίο δανείζεται η χώρα μέσω των δόσεων του Μνημονίου. Υπενθυμίζεται ότι η Κυβέρνηση, εξαιτίας της μεγάλης καθυστέρησης στην ολοκλήρωση της αξιολόγησης, δεν έχει αντλήσει περίπου 15 δισ. ευρώ από τη δανειακή σύμβαση, με επιτόκιο περίπου στο 1%.

5ον. Το επιτόκιο της έκδοσης είναι πολύ υψηλότερο από αυτό που δικαιολογεί το διεθνές οικονομικό περιβάλλον και το σημερινό κόστος δανεισμού άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Τα spreads της Ελλάδας από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως είναι η Γερμανία, η Πορτογαλία και η Ιταλία, έχουν διευρυνθεί σε σχέση με το 2014, αφού τα ελληνικά ομόλογα δεν ακολούθησαν τα ευρωπαϊκά στη μείωση των αποδόσεων.

6ον. Αν υπήρχε θετική αξιολόγηση από τους θεσμούς για τη βιωσιμότητα του χρέους και η χώρα είχε ενταχθεί στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, οι όροι θα ήταν καλύτεροι. Δυστυχώς, όλα αυτά δεν έχουν γίνει, με αποκλειστική ευθύνη της σημερινής Κυβέρνησης.

Συμπερασματικά, είναι θετικό το γεγονός ότι η χώρα βγήκε στις αγορές και αποκαταστάθηκε κάποια κανονικότητα.

Σε καμία περίπτωση όμως, όπως ανέδειξα, η έκδοση δεν είναι για πανηγύρια.

Και σε κάθε περίπτωση, η έξοδος στις αγορές πρέπει να αποτελεί βήμα μιας δομημένης στρατηγικής, να γίνεται με ασφάλεια και διαχρονική συνέχεια και να μην είναι μια ευκαιριακή κίνηση για λόγους επικοινωνιακούς και κομματικούς.

 

Έχει προκληθεί τεράστιο πολιτικό θέμα για τις αποκαλύψεις για το «Plan B» Βαρουφάκη, γεγονός που επιβεβαίωσε και ο αναπληρωτής Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Γιάννης Τσιρώνης, πως ο πρώην Υπουργός Οικονομικών παρουσίασε το σχέδιο αυτό στο Υπουργικό Συμβούλιο. Εντονότατη και άμεση ήταν η αντίδραση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, καθώς εννιά βουλευτές της ΝΔ, με δική σας πρωτοβουλία, καταθέσατε σχετική ερώτηση προς τον ίδιο τον κ. Τσίπρα ζητώντας και την κατάθεση εγγράφων με θέμα: «Συζήτηση παράλληλου συστήματος πληρωμών στο Υπουργικό Συμβούλιο». Πως αποκωδικοποιείτε εσείς αυτές τις αποκαλύψεις και τι κίνδυνοι ελλόχευαν για την ελληνική οικονομία;

Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, κατά το 1ο εξάμηνο του 2015, με τους ανερμάτιστους χειρισμούς της, διέπραξε σειρά σφαλμάτων πρωτοφανούς έκτασης και βαρύτητας, τα οποία επέφεραν τεράστιο κόστος στην οικονομία.

Κόστος που υπερβαίνει τα 85 δισ. ευρώ, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας και της Τράπεζας της Ελλάδος.

Με χειρισμούς που οδήγησαν στους κεφαλαιακούς περιορισμούς που υφίστανται μέχρι σήμερα, στην αδυναμία ένταξης της χώρας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης που εκκρεμεί από το Μάρτιο του 2015, σε νέα ανακεφαλαιοποίηση των πιστωτικών ιδρυμάτων όπου χάθηκε η ιδιοκτησία αυτών, σε πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα, σε νέα Μνημόνια.

Οι μεθοδεύσεις, οι χειρισμοί και το κόστος αυτής της περιόδου πρέπει να διερευνηθούν. Ιδιαίτερα όταν νέα στοιχεία προκύπτουν από τους πρωταγωνιστές εκείνης της περιόδου.

Κρυφά σχέδια για διπλά νομίσματα, κουπόνια για δημοσίους υπαλλήλους, αναλυτική παρουσίαση του συστήματος διπλών πληρωμών στο Υπουργικό Συμβούλιο, γνώση του συγκεκριμένου σχεδίου από τον Πρωθυπουργό και κορυφαίους Υπουργούς από το 2014, είναι νέα στοιχεία, που μας αναγκάζουν να ζητούμε άμεσα εξηγήσεις.

Η αξιολόγηση έκλεισε με μεγάλη καθυστέρηση και όπως τονίζετε – εσείς ο ίδιος – με μεγάλο κόστος. Πρακτικά τι σημαίνει αυτή η καθυστέρηση για τους Έλληνες πολίτες;

Πράγματι, ευτυχώς, έστω και με πολύμηνη καθυστέρηση, η αξιολόγηση ολοκληρώθηκε.

Το αποτέλεσμά της όμως, εξαιτίας της καθυστέρησης αλλά και της ανικανότητας της Κυβέρνησης, είναι οδυνηρό για τη χώρα και επώδυνο για τους πολίτες.

Νέα μέτρα λιτότητας, ύψους 5,1 δισ. ευρώ, προστέθηκαν, και για μετά το 2018, περιορίζοντας σημαντικά το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών.

Μέτρα όπως είναι η μείωση του αφορολόγητου και των συντάξεων, που πλήττουν, κυρίως, τους οικονομικά ασθενέστερους.

Μέτρα που δεν προβλέπονταν στο 3ο Μνημόνιο και τα οποία ανεβάζουν το συνολικό λογαριασμό της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ στα 14,5 δισ. ευρώ.

Επίσης, η Κυβέρνηση συμφώνησε σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα μέχρι το 2060, χωρίς υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, κάτι που θα οδηγήσει σε μία διαρκή λιτότητα.

Η Κυβέρνηση, για ακόμη μία φορά, απέτυχε.

Οι δήθεν «κόκκινες γραμμές» της εξαφανίστηκαν, διότι πολύ απλά ποτέ δεν υπήρξαν. Απλά η Κυβέρνηση καθυστερούσε για να «γλυκάνει» στο εσωτερικό τις υποχωρήσεις της στο εξωτερικό.

 

Οι κυβερνητικοί πανηγυρισμοί για την ανάκαμψη της οικονομίας, λόγω της ολοκλήρωσης της αξιολόγησης, και για τις προοπτικές που δημιουργούνται, δεν έχουν κάποια βάση;

Καταρχήν να συμφωνήσουμε ότι η χώρα, όπως επιβεβαιώνουν όλοι οι δείκτες της οικονομίας, τα τελευταία 2,5 χρόνια, έχασε πολύτιμο χρόνο και πόρους.

Η οικονομία επέστρεψε στην ύφεση, η ανταγωνιστικότητά της επιδεινώθηκε, το οικονομικό κλίμα κατέρρευσε, οι οφειλές του Δημοσίου διογκώθηκαν, το κόστος δανεισμού εκτοξεύθηκε, το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών συρρικνώθηκε.

Δυστυχώς, αντί η χώρα να επιταχύνει στηριζόμενη στις ευνοϊκές συνθήκες και προοπτικές που είχαν δημιουργηθεί το 2014, οπισθοχώρησε. Και σήμερα προσπαθεί, με ασθενέστερη δυναμική και από χαμηλότερο σημείο αφετηρίας, να φτάσει εκεί που ήταν το 2014.

Η ολοκλήρωση της αξιολόγησης, εξαιτίας της ανακούφισης που προσφέρει, θα βοηθήσει σε αυτή την προσπάθεια.

Ακόμη όμως, δεν είμαστε εκεί.

Η Ελλάδα μπορεί να βγει στις αγορές, όπως υποστηρίζει η Κυβέρνηση;

Θα ήταν ευχής έργον η χώρα μας να μπορέσει να βγει το συντομότερο δυνατόν στις αγορές, με ρεαλιστικό κόστος. Όπως έγινε, με επιτυχία, δύο φορές, το 2014, σε πολύ δυσμενέστερες για την παγκόσμια οικονομία συνθήκες.

Σίγουρα, μια θετική αξιολόγηση για τη βιωσιμότητα του χρέους από τους θεσμούς και η ένταξη της χώρας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, θα διευκόλυναν σημαντικά αυτή την προσπάθεια.

Δυστυχώς όμως, η Κυβέρνηση, και σε αυτά τα πεδία, απέτυχε.

Σε κάθε περίπτωση, η Κυβέρνηση οφείλει να αντλήσει τους διαθέσιμους από το 3ο Μνημόνιο πόρους, οι οποίοι προσφέρονται με εξαιρετικά χαμηλό επιτόκιο, πολύ χαμηλότερο από αυτό των αγορών, προκειμένου να καλύψει το μεγαλύτερο μέρος των χρηματοδοτικών της αναγκών.

Ξεκινάει η τρίτη αξιολόγηση. Βλέπετε να υπάρξει έγκαιρη ολοκλήρωσή της ή όχι; Μήπως ελλοχεύει ο κίνδυνος ενδεχόμενων νέων οδυνηρών και απρόβλεπτων εξελίξεων με επιβολή νέων μέτρων και υπογραφή νέου μνημονίου για το κλείσιμό της;

Μέχρι σήμερα, η Κυβέρνηση έχει ολοκληρώσει δύο αξιολογήσεις σε δύο χρόνια.

Συνεπώς, εκ του αποτελέσματος, δεν είμαι αισιόδοξος ότι θα μπορέσει να υλοποιήσει τέσσερις αξιολογήσεις σε ένα χρόνο.

Όμως, η όποια καθυστέρηση θα έχει κόστος για την κοινωνία.

Θυμίζω ότι η καθυστέρηση ολοκλήρωσης της 1ης αξιολόγησης οδήγησε σε νέα μέτρα λιτότητας, στο αιώνιο υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων και στον οριζόντιο και αυτόματο «κόφτη» δαπανών.

Η καθυστέρηση ολοκλήρωσης της 2ης αξιολόγησης οδήγησε σε ακόμη περισσότερα μέτρα λιτότητας, ακόμη και για μετά το τέλος του 3ου Μνημονίου, και σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για μακρά περίοδο.

Εύχομαι να μην βρεθούμε μπροστά ξανά στο ίδιο έργο θεατές.

Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ αδυνατεί να επανεκκινήσει την πραγματική οικονομία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η εξέλιξη των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς τους ιδιώτες.

Οφειλές που παραμένουν σταθερά υψηλές, πάνω από τα 5 δις ευρώ, υψηλότερες από το τέλος του 2014, απόδειξη της κυβερνητικής ανικανότητας. Η δε πλήρης αποπληρωμή τους συνεχώς μετατίθεται χρονικά για αργότερα, απόδειξη της κυβερνητικής ανευθυνότητας.

Μάλιστα, από τα 8,5 δις ευρώ της δόσης που συνοδεύει την ολοκλήρωση της πρόσφατης αξιολόγησης, μόλις 1,6 δις ευρώ, και αυτά τμηματικά, θα μείνουν για την κάλυψη εσωτερικών αναγκών, όπως είναι η αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου. Ενώ, αν οι εκταμιεύσεις εξελίσσονταν ομαλά, θα έπρεπε να είχαμε λάβει επιπλέον 4,5 δις ευρώ για την αποπληρωμή τους.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, το Δημόσιο έχει πλέον την υποχρέωση, όπως καταγράφεται – για πρώτη φορά – στο τέταρτο Μνημόνιο, να συμβάλει με ίδιους πόρους στην αποπληρωμή τους. Και μάλιστα με την υψηλή αναλογία 1/2 έναντι των δόσεων του δανείου.

Δηλαδή, αντί οι ανάγκες της χώρας να καλύπτονται, κυρίως, από τις προβλεπόμενες δόσεις του δανείου, καλύπτονται από τα πρωτογενή πλεονάσματα, που επιτυγχάνονται με τις θυσίες των πολιτών.

Κατά τα άλλα, η Κυβέρνηση συνεχίζει να πανηγυρίζει για την πρόσφατη συμφωνία.

Αποδεικνύοντας, για ακόμη μία φορά, ότι είναι “Κυβέρνηση εκτός τόπου και χρόνου”».