Tags Posts tagged with "Μηχανισμός Στήριξης"

Μηχανισμός Στήριξης

Ο πρωθυπουργός στην συνέντευξή του είπε ότι τελειώνει η περιπέτεια της οικονομίας και σε ένα χρόνο θα είμαστε σε θέση να εγκαταλείψουμε τα μνημόνια. Αυτό είναι κάτι στο οποίο έχει αντίρρηση η Νέα Δημοκρατία;

Αλήθεια, πόση αξιοπιστία έχει η εκτίμηση του Πρωθυπουργού της αυταπάτης, των μεγάλων σφαλμάτων, των ψεμάτων, της άγνοιας και της ανικανότητας να επιλέγει συνεργάτες;

Η αλήθεια είναι ότι η χώρα θα μπορούσε, από το 2015, στηριζόμενη στις ευνοϊκές συνθήκες και προοπτικές που είχαν δημιουργηθεί το 2014, να περάσει στην επόμενη φάση των Μνημονίων. Και αυτό είχε συμφωνηθεί.

Δυστυχώς, λόγω της ανικανότητας και της ανευθυνότητας της σημερινής Κυβέρνησης, η χώρα αντί να επιταχύνει, οπισθοχώρησε. Η ζημιά που προκλήθηκε τα τελευταία 2,5 χρόνια είναι τεράστια, και θα την «κουβαλάει στις πλάτες της» η ελληνική κοινωνία για πολλά χρόνια. Επιβλήθηκαν δύο αχρείαστα μνημόνια και λήφθηκαν πρόσθετα μέτρα, ύψους 14,5 δισ. ευρώ, μέχρι και το 2022.

Η περιπέτεια δε θα συνεχιστεί και για τα επόμενα χρόνια, αφού η αποδοχή υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων μετά το 2022, χωρίς υψηλούς ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης, οδηγεί σε λιτότητα διαρκείας.

Η χώρα όμως βγήκε στις αγορές. Δεν είναι αυτό επιτυχία;

Είναι θετικό το ότι η χώρα βγήκε στις αγορές και αποκαταστάθηκε μια κάποια κανονικότητα. Σε καμία περίπτωση όμως, η έκδοση δεν είναι για πανηγύρια. Αντίθετα μάλιστα, πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο προβληματισμού.

Η Κυβέρνηση άντλησε 3 δισ. ευρώ, όσα και τον Απρίλιο του 2014. Μόνο που τότε όλο το ποσό αφορούσε νέα έκδοση, ενώ σήμερα «νέο χρήμα» είναι μόλις το 1,4 δισ. ευρώ.

Προσφέρθηκαν 6,5 δισ. ευρώ, όταν, τον Απρίλιο του 2014, είχε προσφερθεί τριπλάσιο ποσό.

Η εξαγορά του ομολόγου του 2014 έγινε σε τιμή αρκετά υψηλότερη της ονομαστικής αξίας, επιδοτώντας το νέο επιτόκιο, με αποτέλεσμα να αυξάνεται το πραγματικό κόστος δανεισμού, και να διαμορφώνεται ουσιαστικά στο επίπεδο του 2014.

Το επιτόκιο της έκδοσης είναι πολύ υψηλότερο από αυτό που δικαιολογεί το διεθνές οικονομικό περιβάλλον και το σημερινό κόστος δανεισμού άλλων ευρωπαϊκών χωρών.

Η διαφορά επιτοκίων της Ελλάδας από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως είναι ενδεικτικά η Γερμανία, η Πορτογαλία και η Ιταλία, έχει διευρυνθεί σε σχέση με το 2014, αφού τα ελληνικά ομόλογα δεν ακολούθησαν τα ευρωπαϊκά στη μείωση των αποδόσεων.

Αν υπήρχε θετική αξιολόγηση από τους θεσμούς για τη βιωσιμότητα του χρέους και η χώρα είχε ενταχθεί στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, οι όροι θα ήταν καλύτεροι. Δυστυχώς, όλα αυτά δεν έχουν γίνει, με αποκλειστική ευθύνη της σημερινής Κυβέρνησης.

Σε κάθε περίπτωση, η έξοδος στις αγορές πρέπει να αποτελεί βήμα μιας δομημένης στρατηγικής, να γίνεται με ασφάλεια και διαχρονική συνέχεια και να μην είναι μια ευκαιριακή κίνηση για λόγους επικοινωνιακούς και κομματικούς.

Ο ευρωπαίος επίτροπος Πιέρ Μοσκοβισί, που ήταν εδώ, είπε ότι είμαστε ένα βήμα πριν οικοδομήσουμε μία ιστορία επιτυχίας μιλώντας μάλιστα και για τους καλούς δείκτες ανάπτυξης. Αν το λένε οι δανειστές γιατί έχετε ένσταση εσείς;

Η ιστορία επιτυχίας ποια χρονική στιγμή έχει αφετηρία; Αν έχει το 2014, απέχουμε ακόμη από αυτό το σημείο. Αν έχει το χειρότερο σημείο στο οποίο έφτασε η χώρα επί ημερών ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, πράγματι υπάρχει βελτίωση.

Επικαλούμενος, ενδεικτικά, τα στοιχεία που ανέδειξε ο Υπουργός Οικονομικών, πράγματι η Moody’s αναβάθμισε την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας μετά την πολλαπλή υποβάθμισή της τα 2,5 τελευταία έτη. Δεν έχουμε φτάσει όμως ακόμη στο επίπεδο αξιολόγησης του 2014.

Πράγματι το κόστος δανεισμού των εντόκων γραμματίων μειώθηκε μετά την μεγάλη αύξηση των 2,5 τελευταίων ετών. Δεν έχουμε φτάσει όμως ακόμη το κόστος δανεισμού του 2014.

Πράγματι η χώρα βγήκε από τη Διαδικασία Υπερβολικού Ελλείμματος, ως αποτέλεσμα των πολύχρονων, τεράστιων θυσιών της ελληνικής κοινωνίας. Αυτό όμως έπρεπε να είχε γίνει από το 2015 και μετατέθηκε, από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, λόγω των άστοχων χειρισμών εκείνης της περιόδου.

Και φυσικά, για να επικαλεστώ και στοιχεία που «λησμόνησε» ο Υπουργός Οικονομικών, πάντα σε σχέση με το 2014, τα spreads έχουν διευρυνθεί, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου έχουν διογκωθεί, το οικονομικό κλίμα έχει καταρρεύσει, η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας έχει υποχωρήσει.

Άρα σε ποια ιστορία επιτυχίας αναφέρονται κάποιοι;

Η δικαιοσύνη βρέθηκε στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης με αποτέλεσμα να παρέμβει ως και ο Πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας. Πως μπορούν οι πολίτες να έχουν εμπιστοσύνη στον θεσμό όταν γίνονται αυτά από τους πολιτικούς;

Κυβερνητικά στελέχη, επιδεικνύοντας συχνά αυταρχισμό και αλαζονεία, με απαράδεκτες δηλώσεις, επιτίθενται και παρεμβαίνουν στη Δικαιοσύνη, με στόχο την απομείωση και την υπονόμευση της αξιοπιστίας του Θεσμού ή/και την πλήρη υποταγή και χειραγώγησή του.

Η διάκριση όμως των εξουσιών και ο έλεγχος των πράξεων της εκάστοτε Κυβέρνησης από τη δικαστική εξουσία, είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη και αποτελεί βασικό πυλώνα για την οικοδόμηση μιας δημοκρατικής πολιτείας.

Η κοινωνία έχει ανάγκη από μία ισχυρή και ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, ικανή να προστατέψει τους πολίτες και να αποδώσει το δίκαιο. Η Δικαιοσύνη δεν είναι «θεσμικό εμπόδιο».

Υπόθεση Καμένου, υπόθεση Βαρουφάκη. Δύο διαφορετικά θέματα για το οποία όμως ζητάτε εξεταστική επιτροπή. Πώς αλήθεια μπορεί η Βουλή μέσα από τις περιορισμένες διαδικασίες να αναδείξει την αλήθεια; Μήπως αυτά είναι δουλειά της Δικαιοσύνης;

Η ΝΔ έχει δηλώσει ότι είναι χρέος της Δικαιοσύνης, με βάση τα στοιχεία που συνεχώς δημοσιεύονται, να παρέμβει, να επιτελέσει το καθήκον της και να συμβάλλει στην αποκάλυψη της αλήθειας.

Σε ότι αφορά τη λειτουργία της Βουλής, η ΝΔ, όταν είναι αναγκαίο, θέτει προς διερεύνηση μη ερμηνεύσιμους με τη λογική χειρισμούς, που εγείρουν ερωτηματικά, τα οποία απαιτούν απαντήσεις.

Άλλωστε η διαφάνεια είναι προϋπόθεση της δημοκρατίας και της σταθερότητας της χώρας. Δεν τις απειλεί.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συζητούμε σήμερα Σχέδιο Νόμου του Υπουργείου Οικονομικών για την προσαρμογή της Ελληνικής νομοθεσίας σε ευρωπαϊκή οδηγία.

Είναι όμως πάγια τακτική της Κυβέρνησης, στα νομοσχέδια να ενσωματώνει πολλές άλλες, άσχετες, σημαντικές, «φωτογραφικές» διατάξεις.

Στο παρόν νομοσχέδιο, μόλις 10 από τα 52 άρθρα του σχετίζονται με τον πυρήνα του.

Ανάμεσα στα 42 άσχετα άρθρα, υπάρχουν ορισμένες διατάξεις που ρυθμίζουν θέματα, κυρίως μισθολογικά, φορέων του Δημοσίου.

Δίνονται νέα επιδόματα, αυξάνονται υπάρχοντα επιδόματα, χορηγούνται υπερωρίες, αναλαμβάνονται υποχρεώσεις χωρίς τις σχετικές αποφάσεις, συστήνονται νέες θέσεις, πραγματοποιούνται πληρωμές απλώς με απόφαση αρμόδιου Υπουργού.

Με αποτέλεσμα, τελικά, να αυξάνεται η μισθολογική δαπάνη, όταν οι δαπάνες για κοινωνικές παροχές μειώνονται, όπως ανέδειξαν πρόσφατα και τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ.

Αποδεικνύοντας έτσι, για ακόμη μία φορά, ότι τα «αριστερά πρόσημα» είναι απλά ένας μύθος.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Στο σχέδιο νόμου όμως περικλείονται και θετικές διατάξεις.

Κάποιες διορθώνουν πρόσφατα κυβερνητικά σφάλματα.

Κάποιες άλλες εδράζονται σε νόμους, το περιεχόμενο των οποίων, η σημερινή Κυβερνητική πλειοψηφία, ως Αντιπολίτευση, είχε καταψηφίσει.

Συγκεκριμένα:

  • Υιοθετείται και επεκτείνεται το πεδίο εφαρμογής της υποχρεωτικής ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ κρατών-μελών, το οποίο υιοθετήθηκε με το Νόμο 4170/2013, και το οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ, ως Αντιπολίτευση, είχε καταψηφίσει.
  • Εμπλουτίζεται το θεσμικό πλαίσιο για τις περιουσίες, τις δωρεές και τις κληρονομιές υπέρ του Δημοσίου, το οποίο διαμορφώθηκε με το Νόμο 4182/2013, που επίσης ο ΣΥΡΙΖΑ, ως Αντιπολίτευση, είχε καταψηφίσει.
  • Ενισχύεται το θεσμικό πλαίσιο για τη δημοσιονομική πειθαρχία, το οποίο διαμορφώθηκε με το Νόμο 4270/2014, που επίσης ο ΣΥΡΙΖΑ, ως Αντιπολίτευση, είχε καταψηφίσει.
  • Ενισχύεται το μητρώο δημοσιονομικών ελεγκτών, που θεσμοθετήθηκε με το Νόμο 4151/2013, που επίσης ο ΣΥΡΙΖΑ, ως Αντιπολίτευση, είχε καταψηφίσει.

Υπενθυμίζεται ότι η προηγούμενη Κυβέρνηση, την περίοδο 2012-2014, προχώρησε σε σημαντικές παρεμβάσεις για την ενίσχυση της δημοσιονομικής εξυγίανσης, προσαρμογής και πειθαρχίας.

Παρεμβάσεις όπως είναι:

  • Η επικαιροποίηση και βελτίωση του συστήματος δημοσιονομικών ελέγχων.
  • Η ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών για τη διαχείριση των δημοσίων πόρων.
  • Η ενεργοποίηση μηχανισμών παρακολούθησης και επιβολής κυρώσεων σε ΔΕΚΟ και ΝΠΙΔ.
  • Η εδραίωση της τακτικής και έγκυρης ενημέρωσης σχετικά με την πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού.
  • Η εφαρμογή διαδικασίας αποπληρωμής των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου.
  • Η σύσταση τμημάτων εσωτερικού ελέγχου σε όλα τα Υπουργεία και στις αποκεντρωμένες διοικήσεις της χώρας.
  • Η περαιτέρω θεσμική θωράκιση της καταπολέμησης της απάτης.
  • Η αναβάθμιση του ρόλου του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή.
  • Η θέσπιση ανεξάρτητου Δημοσιονομικού Συμβουλίου.

Συμπερασματικά, 4 Νόμοι που ο ΣΥΡΙΖΑ είχε καταψηφίσει ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, σήμερα τους υιοθετεί, τους ενισχύει και τους εμπλουτίζει.

Αποδεικνύεται έτσι, για ακόμη μία φορά, ότι οι ψευδαισθήσεις, οι αυταπάτες και τα ψέματα έχουν «κοντά ποδάρια».

Όπως «κοντά ποδάρια» έχουν και οι θριαμβολογίες της Κυβέρνησης για την έξοδο στις αγορές, με 3 χρόνια καθυστέρησης.

Και αφού, στο μεσοδιάστημα, η χώρα φορτώθηκε δύο αχρείαστα μνημόνια και οι πολίτες 14,5 δισ. ευρώ νέα μέτρα λιτότητας, εξαιτίας της ανικανότητας και ανευθυνότητάς της.

Η Κυβέρνηση όμως πέτυχε το στόχο της;

1ον. Άντλησε συνολικά 3 δισ. ευρώ, όσα και τον Απρίλιο του 2014. Μόνο που τότε όλο το ποσό αφορούσε νέα έκδοση, ενώ σήμερα «νέο χρήμα» είναι μόλις το 1,4 δισ. ευρώ.

2ον. Προσφέρθηκαν 6,5 δισ. ευρώ, όταν, τον Απρίλιο του 2014, είχε προσφερθεί τριπλάσιο ποσό.

3ον. Η εξαγορά του ομολόγου του 2014 έγινε σε τιμή αρκετά υψηλότερη της ονομαστικής αξίας, επιδοτώντας το νέο επιτόκιο, με αποτέλεσμα να αυξάνεται το πραγματικό κόστος δανεισμού, και να διαμορφώνεται ουσιαστικά στο επίπεδο του 2014.

4ον. Το επιτόκιο της έκδοσης είναι πολύ υψηλότερο από το κόστος με το οποίο δανείζεται η χώρα μέσω των δόσεων του Μνημονίου. Υπενθυμίζεται ότι η Κυβέρνηση, εξαιτίας της μεγάλης καθυστέρησης στην ολοκλήρωση της αξιολόγησης, δεν έχει αντλήσει περίπου 15 δισ. ευρώ από τη δανειακή σύμβαση, με επιτόκιο περίπου στο 1%.

5ον. Το επιτόκιο της έκδοσης είναι πολύ υψηλότερο από αυτό που δικαιολογεί το διεθνές οικονομικό περιβάλλον και το σημερινό κόστος δανεισμού άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Τα spreads της Ελλάδας από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως είναι η Γερμανία, η Πορτογαλία και η Ιταλία, έχουν διευρυνθεί σε σχέση με το 2014, αφού τα ελληνικά ομόλογα δεν ακολούθησαν τα ευρωπαϊκά στη μείωση των αποδόσεων.

6ον. Αν υπήρχε θετική αξιολόγηση από τους θεσμούς για τη βιωσιμότητα του χρέους και η χώρα είχε ενταχθεί στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, οι όροι θα ήταν καλύτεροι. Δυστυχώς, όλα αυτά δεν έχουν γίνει, με αποκλειστική ευθύνη της σημερινής Κυβέρνησης.

Συμπερασματικά, είναι θετικό το γεγονός ότι η χώρα βγήκε στις αγορές και αποκαταστάθηκε κάποια κανονικότητα.

Σε καμία περίπτωση όμως, όπως ανέδειξα, η έκδοση δεν είναι για πανηγύρια.

Και σε κάθε περίπτωση, η έξοδος στις αγορές πρέπει να αποτελεί βήμα μιας δομημένης στρατηγικής, να γίνεται με ασφάλεια και διαχρονική συνέχεια και να μην είναι μια ευκαιριακή κίνηση για λόγους επικοινωνιακούς και κομματικούς.

 

Έχει προκληθεί τεράστιο πολιτικό θέμα για τις αποκαλύψεις για το «Plan B» Βαρουφάκη, γεγονός που επιβεβαίωσε και ο αναπληρωτής Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Γιάννης Τσιρώνης, πως ο πρώην Υπουργός Οικονομικών παρουσίασε το σχέδιο αυτό στο Υπουργικό Συμβούλιο. Εντονότατη και άμεση ήταν η αντίδραση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, καθώς εννιά βουλευτές της ΝΔ, με δική σας πρωτοβουλία, καταθέσατε σχετική ερώτηση προς τον ίδιο τον κ. Τσίπρα ζητώντας και την κατάθεση εγγράφων με θέμα: «Συζήτηση παράλληλου συστήματος πληρωμών στο Υπουργικό Συμβούλιο». Πως αποκωδικοποιείτε εσείς αυτές τις αποκαλύψεις και τι κίνδυνοι ελλόχευαν για την ελληνική οικονομία;

Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, κατά το 1ο εξάμηνο του 2015, με τους ανερμάτιστους χειρισμούς της, διέπραξε σειρά σφαλμάτων πρωτοφανούς έκτασης και βαρύτητας, τα οποία επέφεραν τεράστιο κόστος στην οικονομία.

Κόστος που υπερβαίνει τα 85 δισ. ευρώ, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας και της Τράπεζας της Ελλάδος.

Με χειρισμούς που οδήγησαν στους κεφαλαιακούς περιορισμούς που υφίστανται μέχρι σήμερα, στην αδυναμία ένταξης της χώρας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης που εκκρεμεί από το Μάρτιο του 2015, σε νέα ανακεφαλαιοποίηση των πιστωτικών ιδρυμάτων όπου χάθηκε η ιδιοκτησία αυτών, σε πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα, σε νέα Μνημόνια.

Οι μεθοδεύσεις, οι χειρισμοί και το κόστος αυτής της περιόδου πρέπει να διερευνηθούν. Ιδιαίτερα όταν νέα στοιχεία προκύπτουν από τους πρωταγωνιστές εκείνης της περιόδου.

Κρυφά σχέδια για διπλά νομίσματα, κουπόνια για δημοσίους υπαλλήλους, αναλυτική παρουσίαση του συστήματος διπλών πληρωμών στο Υπουργικό Συμβούλιο, γνώση του συγκεκριμένου σχεδίου από τον Πρωθυπουργό και κορυφαίους Υπουργούς από το 2014, είναι νέα στοιχεία, που μας αναγκάζουν να ζητούμε άμεσα εξηγήσεις.

Η αξιολόγηση έκλεισε με μεγάλη καθυστέρηση και όπως τονίζετε – εσείς ο ίδιος – με μεγάλο κόστος. Πρακτικά τι σημαίνει αυτή η καθυστέρηση για τους Έλληνες πολίτες;

Πράγματι, ευτυχώς, έστω και με πολύμηνη καθυστέρηση, η αξιολόγηση ολοκληρώθηκε.

Το αποτέλεσμά της όμως, εξαιτίας της καθυστέρησης αλλά και της ανικανότητας της Κυβέρνησης, είναι οδυνηρό για τη χώρα και επώδυνο για τους πολίτες.

Νέα μέτρα λιτότητας, ύψους 5,1 δισ. ευρώ, προστέθηκαν, και για μετά το 2018, περιορίζοντας σημαντικά το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών.

Μέτρα όπως είναι η μείωση του αφορολόγητου και των συντάξεων, που πλήττουν, κυρίως, τους οικονομικά ασθενέστερους.

Μέτρα που δεν προβλέπονταν στο 3ο Μνημόνιο και τα οποία ανεβάζουν το συνολικό λογαριασμό της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ στα 14,5 δισ. ευρώ.

Επίσης, η Κυβέρνηση συμφώνησε σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα μέχρι το 2060, χωρίς υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, κάτι που θα οδηγήσει σε μία διαρκή λιτότητα.

Η Κυβέρνηση, για ακόμη μία φορά, απέτυχε.

Οι δήθεν «κόκκινες γραμμές» της εξαφανίστηκαν, διότι πολύ απλά ποτέ δεν υπήρξαν. Απλά η Κυβέρνηση καθυστερούσε για να «γλυκάνει» στο εσωτερικό τις υποχωρήσεις της στο εξωτερικό.

 

Οι κυβερνητικοί πανηγυρισμοί για την ανάκαμψη της οικονομίας, λόγω της ολοκλήρωσης της αξιολόγησης, και για τις προοπτικές που δημιουργούνται, δεν έχουν κάποια βάση;

Καταρχήν να συμφωνήσουμε ότι η χώρα, όπως επιβεβαιώνουν όλοι οι δείκτες της οικονομίας, τα τελευταία 2,5 χρόνια, έχασε πολύτιμο χρόνο και πόρους.

Η οικονομία επέστρεψε στην ύφεση, η ανταγωνιστικότητά της επιδεινώθηκε, το οικονομικό κλίμα κατέρρευσε, οι οφειλές του Δημοσίου διογκώθηκαν, το κόστος δανεισμού εκτοξεύθηκε, το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών συρρικνώθηκε.

Δυστυχώς, αντί η χώρα να επιταχύνει στηριζόμενη στις ευνοϊκές συνθήκες και προοπτικές που είχαν δημιουργηθεί το 2014, οπισθοχώρησε. Και σήμερα προσπαθεί, με ασθενέστερη δυναμική και από χαμηλότερο σημείο αφετηρίας, να φτάσει εκεί που ήταν το 2014.

Η ολοκλήρωση της αξιολόγησης, εξαιτίας της ανακούφισης που προσφέρει, θα βοηθήσει σε αυτή την προσπάθεια.

Ακόμη όμως, δεν είμαστε εκεί.

Η Ελλάδα μπορεί να βγει στις αγορές, όπως υποστηρίζει η Κυβέρνηση;

Θα ήταν ευχής έργον η χώρα μας να μπορέσει να βγει το συντομότερο δυνατόν στις αγορές, με ρεαλιστικό κόστος. Όπως έγινε, με επιτυχία, δύο φορές, το 2014, σε πολύ δυσμενέστερες για την παγκόσμια οικονομία συνθήκες.

Σίγουρα, μια θετική αξιολόγηση για τη βιωσιμότητα του χρέους από τους θεσμούς και η ένταξη της χώρας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, θα διευκόλυναν σημαντικά αυτή την προσπάθεια.

Δυστυχώς όμως, η Κυβέρνηση, και σε αυτά τα πεδία, απέτυχε.

Σε κάθε περίπτωση, η Κυβέρνηση οφείλει να αντλήσει τους διαθέσιμους από το 3ο Μνημόνιο πόρους, οι οποίοι προσφέρονται με εξαιρετικά χαμηλό επιτόκιο, πολύ χαμηλότερο από αυτό των αγορών, προκειμένου να καλύψει το μεγαλύτερο μέρος των χρηματοδοτικών της αναγκών.

Ξεκινάει η τρίτη αξιολόγηση. Βλέπετε να υπάρξει έγκαιρη ολοκλήρωσή της ή όχι; Μήπως ελλοχεύει ο κίνδυνος ενδεχόμενων νέων οδυνηρών και απρόβλεπτων εξελίξεων με επιβολή νέων μέτρων και υπογραφή νέου μνημονίου για το κλείσιμό της;

Μέχρι σήμερα, η Κυβέρνηση έχει ολοκληρώσει δύο αξιολογήσεις σε δύο χρόνια.

Συνεπώς, εκ του αποτελέσματος, δεν είμαι αισιόδοξος ότι θα μπορέσει να υλοποιήσει τέσσερις αξιολογήσεις σε ένα χρόνο.

Όμως, η όποια καθυστέρηση θα έχει κόστος για την κοινωνία.

Θυμίζω ότι η καθυστέρηση ολοκλήρωσης της 1ης αξιολόγησης οδήγησε σε νέα μέτρα λιτότητας, στο αιώνιο υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων και στον οριζόντιο και αυτόματο «κόφτη» δαπανών.

Η καθυστέρηση ολοκλήρωσης της 2ης αξιολόγησης οδήγησε σε ακόμη περισσότερα μέτρα λιτότητας, ακόμη και για μετά το τέλος του 3ου Μνημονίου, και σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για μακρά περίοδο.

Εύχομαι να μην βρεθούμε μπροστά ξανά στο ίδιο έργο θεατές.

Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ αδυνατεί να επανεκκινήσει την πραγματική οικονομία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η εξέλιξη των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς τους ιδιώτες.

Οφειλές που παραμένουν σταθερά υψηλές, πάνω από τα 5 δις ευρώ, υψηλότερες από το τέλος του 2014, απόδειξη της κυβερνητικής ανικανότητας. Η δε πλήρης αποπληρωμή τους συνεχώς μετατίθεται χρονικά για αργότερα, απόδειξη της κυβερνητικής ανευθυνότητας.

Μάλιστα, από τα 8,5 δις ευρώ της δόσης που συνοδεύει την ολοκλήρωση της πρόσφατης αξιολόγησης, μόλις 1,6 δις ευρώ, και αυτά τμηματικά, θα μείνουν για την κάλυψη εσωτερικών αναγκών, όπως είναι η αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου. Ενώ, αν οι εκταμιεύσεις εξελίσσονταν ομαλά, θα έπρεπε να είχαμε λάβει επιπλέον 4,5 δις ευρώ για την αποπληρωμή τους.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, το Δημόσιο έχει πλέον την υποχρέωση, όπως καταγράφεται – για πρώτη φορά – στο τέταρτο Μνημόνιο, να συμβάλει με ίδιους πόρους στην αποπληρωμή τους. Και μάλιστα με την υψηλή αναλογία 1/2 έναντι των δόσεων του δανείου.

Δηλαδή, αντί οι ανάγκες της χώρας να καλύπτονται, κυρίως, από τις προβλεπόμενες δόσεις του δανείου, καλύπτονται από τα πρωτογενή πλεονάσματα, που επιτυγχάνονται με τις θυσίες των πολιτών.

Κατά τα άλλα, η Κυβέρνηση συνεχίζει να πανηγυρίζει για την πρόσφατη συμφωνία.

Αποδεικνύοντας, για ακόμη μία φορά, ότι είναι “Κυβέρνηση εκτός τόπου και χρόνου”».

Αξιότιμοι Ευρωβουλευτές,

Θα ήθελα να σας καλωσορίσω στην Ελλάδα.

Εύχομαι, οι επαφές σας να είναι χρήσιμες και παραγωγικές.

Κυρίες και Κύριοι,

Η χώρα, τα τελευταία 2,5 χρόνια, έχασε πολύτιμο χρόνο και πόρους.

Πλούτος εξανεμίσθηκε.

Η οικονομία επέστρεψε, και πάλι, στην ύφεση.

Η ανταγωνιστικότητά της επιδεινώθηκε.

Κεφαλαιακοί περιορισμοί επιβλήθηκαν.

Οι οφειλές του Δημοσίου διογκώθηκαν.

Νέα μνημόνια υπεγράφησαν.

Νέα δημοσιονομικά μέτρα ελήφθησαν.

Το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών συρρικνώθηκε.

Ο Επικεφαλής του ESM, πρόσφατα, ανέδειξε τα σημάδια ανάκαμψης του 2014.

Χαρακτηριστικά ανέφερε ότι η χώρα, τότε, επέστρεψε σε θετικούς ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης, η ανεργία μειώθηκε και η χώρα προσέφυγε στις διεθνείς αγορές, όλα αυτά για πρώτη φορά από την αρχή της κρίσης.

Δυστυχώς όμως, αντί η χώρα να επιταχύνει στηριζόμενη στις ευνοϊκές συνθήκες και προοπτικές που είχαν δημιουργηθεί, οπισθοχώρησε.

Και σήμερα προσπαθεί, με ασθενέστερη δυναμική και από χαμηλότερο σημείο αφετηρίας, να φτάσει εκεί που ήταν το 2014.

Και ακόμη δεν τα έχει καταφέρει.

Κυρίες και Κύριοι,

Τουλάχιστον η αξιολόγηση του προγράμματος, μετά από πολύμηνη καθυστέρηση, έκλεισε.

Έκλεισε βέβαια με τεράστιο κόστος για τους πολίτες, με αρκετές ασάφειες, αβεβαιότητες και παραπομπές στο μέλλον.

Συγκεκριμένα:

1ον. Επιβλήθηκαν νέα μέτρα, ύψους 5,1 δισ. ευρώ, μέχρι το 2022.

Μέτρα που δεν προβλέπονταν στο 3ο Μνημόνιο.

Μέτρα που ανεβάζουν τον συνολικό λογαριασμό της σημερινής διακυβέρνησης στα 14,5 δισ. ευρώ, υψηλότερος από το προηγούμενο Μνημόνιο.

Μέτρα που πλήττουν, κυρίως, τους οικονομικά ασθενέστερους.

2ον. Συμφωνήθηκε η επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων ύψους 3,5% του ΑΕΠ για μία πενταετία.

Η διατήρηση όμως τέτοιων πλεονασμάτων για μακρά περίοδο, είναι εξαιρετικά επώδυνη και αντιαναπτυξιακή.

Ενώ η επίτευξη μεγάλων πλεονασμάτων μετά το 2022, χωρίς υψηλούς ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης, όπως προβλέπει επί του παρόντος η συμφωνία, οδηγεί σε διαρκή λιτότητα.

3ον. Το ύψος της δόσης είναι πολύ χαμηλότερο των αναγκών της οικονομίας και των προβλέψεων της συμφωνίας.

Με βάση τον χρηματοδοτικό προγραμματισμό του 3ου Μνημονίου, μέχρι το τέλος Ιουνίου, η χώρα θα έπρεπε να είχε λάβει χρηματοδότηση ύψους 22,9 δισ. ευρώ.

Αντί αυτού, λαμβάνει δόση 8,5 δισ. ευρώ.

Και μάλιστα, μόλις 1,6 δισ. ευρώ από αυτά θα μείνουν για την κάλυψη εσωτερικών αναγκών.

Όταν μόνο οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου ξεπερνούν τα 5 δισ. ευρώ.

Αντί συνεπώς οι χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας να καλύπτονται, κυρίως, από τις προβλεπόμενες δόσεις του δανείου, καλύπτονται από τα πρωτογενή πλεονάσματα που επιτυγχάνονται με τις θυσίες των πολιτών.

 

4ον. Ξεκάθαρη λύση για το χρέος, όπως όλοι επιθυμούσαμε, δεν υπήρξε.

Όλα παραπέμπονται για το μέλλον: τα όποια μεσοπρόθεσμα μέτρα θα ληφθούν μετά τη λήξη του προγράμματος, υπό την προϋπόθεση ότι η χώρα υλοποιεί πλήρως τις δεσμεύσεις της και στο βαθμό που αυτό καταστεί, τότε, αναγκαίο από τους θεσμούς.

5ον. Δεν φαίνεται, στον άμεσο χρονικό ορίζοντα, διαμόρφωση των προϋποθέσεων για την ένταξη της χώρας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης.

Ένταξη, που θα έπρεπε να είχε γίνει από το Μάρτιο του 2015.

Όπως ανέφερε ο Πρόεδρος της ΕΚΤ, εξακολουθούν να υφίστανται σοβαροί προβληματισμοί σχετικά με τη βιωσιμότητα του χρέους.

Υπενθυμίζεται ότι το ΔΝΤ, στην Έκθεση της 26ης Ιουνίου 2015, υποστήριζε ότι «τον Μάϊο του 2014, το Ελληνικό δημόσιο χρέος αξιολογήθηκε ότι επιστρέφει σε ένα μονοπάτι βιωσιμότητας».

Το τι έγινε από τότε και το πόσο επιβαρύνθηκε η βιωσιμότητα του χρέους, κυρίως κατά το 1ο εξάμηνο του 2015, όλοι το γνωρίζουμε.

 

6ον. Η ρήτρα ανάπτυξης αποτελεί ουσιαστικά «αντικίνητρο ανάπτυξης».

Και αυτό γιατί όσο περισσότερο αυξάνεται το εθνικό εισόδημα, το μέρισμα της ανάπτυξης δεν θα πηγαίνει στους πολίτες, αλλά για την απομείωση του χρέους.

Κύριες και Κύριοι,

Η ΝΔ εκτιμά ότι η χώρα μας μπορεί να βαδίσει πιο αποτελεσματικά, αν εφαρμοσθεί μια άλλου μίγματος και προτεραιοτήτων συνεκτική οικονομική πολιτική:

  • Με την εμπροσθοβαρή υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών και αποκρατικοποιήσεων.
  • Με την αλλαγή της δημοσιονομικής πολιτικής, στην κατεύθυνση στοχευμένων μειώσεων φορολογικών συντελεστών, και την δρομολόγηση ρεαλιστικότερων δημοσιονομικών στόχων.
  • Με την ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία, με την πληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, με την αντιμετώπιση του προβλήματος των «κόκκινων δανείων».
  • Με την υιοθέτηση μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής για την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας.

Ενισχυτικά αυτής της προσπάθειας, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, μπορούν να λειτουργήσουν:

  • Ο καλύτερος συντονισμός των δημοσιονομικών πολιτικών, λαμβάνοντας υπόψη τον κύκλο της οικονομίας.
  • Η διασφάλιση μιας «ισορροπίας» μεταξύ των πολιτικών δημοσιονομικής σταθερότητας και ανάπτυξης.
  • Η ολοκλήρωση της τραπεζικής ένωσης και η προώθηση της ένωσης των κεφαλαιαγορών.

Εμείς, αυτή την πολιτική είμαστε αποφασισμένοι να την εφαρμόσουμε με αξιοπιστία, σοβαρότητα και σε δημιουργική συνεννόηση με τους εταίρους μας.

Για να «χτίσουμε» όλοι μαζί, ένα καλύτερο μέλλον για την Ελλάδα και την Ευρώπη.

Κ. Σταϊκούρα, η Κυβέρνηση τελικά στο Eurogroup πέρασε κάτω από τον πήχη όπως υποστηρίζει το κόμμα σας;

Η απόφαση αυτό δείχνει.

Το ύψος της δόσης είναι πολύ χαμηλότερο των αναγκών της οικονομίας και των προβλέψεων της συμφωνίας. Αυτή χορηγείται με το σταγονόμετρο, ενώ μόλις 1,6 δισ. ευρώ, και μάλιστα σε υποδόσεις, θα μείνουν εντός χώρας για την κάλυψη εσωτερικών αναγκών.

Επίσης, παρά το γεγονός ότι η Κυβέρνηση ψήφισε ένα επώδυνο 4ο Μνημόνιο, με πρόσθετα μέτρα λιτότητας και υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα μέχρι το 2022, δεν πήρε κάποια ουσιαστική ρύθμιση του χρέους. Όλα παραπέμπονται στο μέλλον, υπό αυστηρές προϋποθέσεις, ασαφείς μηχανισμούς και στο βαθμό που αυτό καταστεί αναγκαίο. Η διατύπωση μάλιστα των όποιων δυνητικών μεσοπρόθεσμων παρεμβάσεων παραμένει η ίδια με την απόφαση του Eurogroup του Μαϊου του 2016. Κάτι που καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την ένταξη της χώρας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ στους επόμενους μήνες.

Συνεπώς, η δέσμευση της Κυβέρνησης ότι όλα (δηλαδή αξιολόγηση, ρύθμιση χρέους και ποσοτική χαλάρωση) θα έκλειναν ταυτόχρονα, δεν επετεύχθη.

Συνολική συμφωνία δεν υπήρξε.

Πήρε πολλές υποσχέσεις, αλλά καθαρή λύση για το χρέος, όπως όλοι επιθυμούσαμε, δεν προέκυψε.

Σε ότι αφορά τη ρήτρα ανάπτυξης, αντί το μέρισμα αυτής να κατευθυνθεί στην ελληνική κοινωνία, θα πηγαίνει για την αποπληρωμή του χρέους.

Η θριαμοβολογία δε της Κυβέρνησης, ότι υπήρξε για «πρώτη φορά» σαφής δέσμευση πως θα υποστηριχθεί η έξοδος της Ελλάδας στις αγορές, είναι έωλη, αφού αντίστοιχη αναφορά υπήρξε, ενδεικτικά, και το Νοέμβριο του 2012.

Ο κ. Τσίπρας μίλησε για εθνικό στόχο εξόδου της χώρας από την κρίση. Πόσο κοντά βρίσκεται στην επίτευξή του;

Αλήθεια, ποιόν εθνικό στόχο έχει καταφέρει, μέχρι σήμερα, αυτή η Κυβέρνηση να πετύχει;

Προσπαθεί να επαναφέρει την οικονομία σε διαδικασία μεγέθυνσης, κατάσταση στην οποία την παρέλαβε, και δεν τα έχει καταφέρει.

Προσπαθεί να άρει τους κεφαλαιακούς περιορισμούς, τους οποίους η ίδια προκάλεσε, και δεν τα έχει καταφέρει.

Προσπαθεί να πετύχει κάτι ουσιαστικό για το χρέος, στηριζόμενη στις αποφάσεις του 2012, αφού πρώτα επιβάρυνε τη βιωσιμότητά του, και δεν τα έχει καταφέρει.

Προσπαθεί να εντάξει τη χώρα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, στο οποίο θα έπρεπε να βρίσκεται από το Μάρτιο του 2015, και δεν τα έχει καταφέρει.

Προσπαθεί να βγάλει τη χώρα στις διεθνείς αγορές, κάτι που είχε γίνει το 2014, και δεν τα έχει καταφέρει.

Αυτή η Κυβέρνηση, εκ του αποτελέσματος, δεν μπορεί να βγάλει τη χώρα από την κρίση.

Τι διαφορετικό θα είχε καταφέρει μια Κυβέρνηση ΝΔ;

Κατ’ αρχάς, δεν θα είχε φέρει τη χώρα στη σημερινή κατάσταση, με τα δύο αχρείαστα μνημόνια και τα νέα μέτρα λιτότητας, συνολικού ύψους 14,5 δισ. ευρώ.

Με δεδομένη όμως την κατάσταση που δημιούργησε η Κυβέρνηση, η ΝΔ θα είχε προχωρήσει ταχύτερα τις διαρθρωτικές αλλαγές, θα είχε αποπληρώσει ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου για να ενισχύσει τη ρευστότητα στην οικονομία, θα είχε ακολουθήσει ένα διαφορετικό μίγμα πολιτικής με σταδιακή μείωση φορολογικών συντελεστών και θα είχε δρομολογήσει μία συμφωνία με τους δανειστές σε πιο ρεαλιστικούς δημοσιονομικούς στόχους.

Η Κυβέρνηση όμως, όπως υποστηρίζει, διαπραγματεύεται τουλάχιστον «για πρώτη φορά» τη ρύθμιση του χρέους.

Κατ’ αρχάς, η ίδια η Κυβέρνηση, στο 4ο Μνημόνιο, ομολογεί ότι, μετά το 2012, «η σύνθεση και η δομή του χρέους βελτιώθηκαν, η μέση υπολειπόμενη φυσική διάρκειά του έχει χρονικά επεκταθεί και έχουν μειωθεί αισθητά οι δαπάνες εξυπηρέτησής του». Συνεπώς, οι όποιες αναφορές περί ρύθμισης του χρέους «για πρώτη φορά» αποδεικνύονται σήμερα απλώς μύθοι και ψέματα.

Επίσης, είναι αλήθεια ότι η βιωσιμότητα του χρέους επιβαρύνθηκε τα τελευταία χρόνια, μετά τους ανερμάτιστους χειρισμούς της σημερινής Κυβέρνησης.

Όπως είναι αλήθεια ότι οι δανειστές δεν έχουν υλοποιήσει τις δεσμεύσεις που ανέλαβαν, το Νοέμβριο του 2012.

Συνεπώς, σήμερα, οι δανειστές θα έπρεπε να δρομολογήσουν ουσιαστικές και συγκεκριμένες παρεμβάσεις για την ρύθμιση του χρέους, στην κατεύθυνση των προτάσεων που καταθέσαμε ως ΝΔ, από τον Μάιο του 2016.

Αυτό, δυστυχώς, δεν έγινε.

Όπως φάνηκε στην τελευταία απόφαση του Eurogroup, η χώρα είναι εγκλωβισμένη στην περυσινή απόφαση, που προσυπέγραψε η Κυβέρνηση, σύμφωνα με την οποία τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για το χρέος θα ληφθούν μετά τη λήξη του προγράμματος, υπό την προϋπόθεση ότι η χώρα υλοποιεί πλήρως τις δεσμεύσεις της και, το σημαντικότερο, στο βαθμό που αυτό κριθεί τότε αναγκαίο από τους θεσμούς, μέσα από μία νέα έκθεση βιωσιμότητας του χρέους.

Τελικά οι γερμανικές κάλπες αποτελούν το μεγάλο αγκάθι των διαπραγματεύσεων για την ελληνική πλευρά;

Οι γερμανικές εκλογές επηρεάζουν, ως ένα βαθμό, σήμερα, τις διαπραγματεύσεις.

Οι διαπραγματεύσεις όμως, θα έπρεπε να είχαν ολοκληρωθεί εδώ και ένα χρόνο, όταν αυτός ο παράγοντας δεν ήταν σημαντικός, κάτι όμως που με ευθύνη της Κυβέρνησης δεν έγινε.

Και αυτό γιατί η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, με τις συνεχείς παλινδρομήσεις της μεταξύ ιδεοληψίας και κυνισμού και με το ανερυθρίαστο ρεσιτάλ ψεμάτων και αυτοδιαψεύσεών της, έχασε χρόνο.

Πολύτιμο χρόνο για δήθεν «ηρωικές διαπραγματεύσεις», και επί της ουσίας, για κομματικές διευθετήσεις και «φαντεζί γαρνιτούρες» στο «σερβίρισμα» των μέτρων στους πολίτες.

Καθυστερήσεις, που κατέστησαν επαχθέστερο το λογαριασμό για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις.

Πότε θα παρουσιάσετε το οικονομικό σας πρόγραμμα; Η Κυβέρνηση σας κατηγορεί οτι δεν έχετε πρόγραμμα.

Ποιος το λέει αυτό; Η σημερινή Κυβέρνηση, η οποία χωρίς σχέδιο και στρατηγική, κινούμενη στη λογική του «βλέποντας και κάνοντας», υποχωρεί σε όλα, υπογράφει τα πάντα, και έχει αποδειχθεί «η μνημονιακότερη διακυβέρνηση» της χώρας;

Η αλήθεια είναι ότι η ΝΔ, από την ΔΕΘ, άρχισε να ξεδιπλώνει πτυχές του οικονομικού της προγράμματος, ξεκινώντας από τη δημοσιονομική πολιτική, με τις προτάσεις της για τη μείωση συγκεκριμένων φορολογικών συντελεστών. Ακολούθησαν οι θέσεις μας για τις ηλεκτρονικές συναλλαγές, τη ρύθμιση του ιδιωτικού χρέους κ.α.

Το προσεχές διάστημα, θα συνεχίσουμε να ξετυλίγουμε το ρεαλιστικό πρόγραμμά της.

Σταδιακά, μεθοδικά και τεκμηριωμένα, σε όλα τα πεδία της δημόσιας σφαίρας