Tags Posts tagged with "Φορολογία"

Φορολογία

Δευτερολογία στην κοινή συνεδρίαση των Επιτροπών της Βουλής

κατά τη συζήτηση επί των Άρθρων του Πολυνομοσχεδίου του Υπουργείου Οικονομικών

για την ολοκλήρωση της 4ης αξιολόγησης

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Άκουσα χθες τον κ. Τσακαλώτο να υποστηρίζει ότι «δεν πουλάει φούμαρα».

Δηλαδή, δεν «πουλάει» αερολογίες, κενολογίες, υποσχέσεις άνευ ουσίας και μη υλοποιήσιμες.

Και το υποστηρίζει αυτό:

  • Ο Υπουργός ο οποίος δεσμεύθηκε ότι θα παραιτηθεί αν προχωρούσε σε οποιαδήποτε περικοπή αφορολόγητου, και σήμερα το «κόβει» για 2η φορά, μάλιστα κατά 35%, πλήττοντας τα ασθενέστερα οικονομικά στρώματα, και παραμένει στη θέση του.
  • Ο Υπουργός ο οποίος δήλωνε ότι η Κυβέρνηση δεν πρόκειται να νομοθετήσει εκ των προτέρων μέτρα για μετά το 2018, και τελικά προ-νομοθέτησε μέτρα ύψους 5,1 δισ. ευρώ για το 2019 και το 2020.
  • Ο Υπουργός ο οποίος υποστήριζε ότι η πολιτική του έχει κοινωνικό πρόσημο, και σήμερα προβλέπει πρόσθετες περικοπές τριών κυρίων συντάξεων και μίας επικουρικής σύνταξης, από 1.1.2019.
  • Ο Υπουργός ο οποίος επαιρόταν ότι η οικονομία θα αναπτυσσόταν με ρυθμό 2,7% το 2017, και τελικά έπεσε έξω σε ποσοστό 55%.
  • Ο Υπουργός ο οποίος υποστήριζε, μέχρι πρόσφατα, ότι η συμμετοχή της Ελλάδας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης αποτελεί προτεραιότητα για τη χώρα, και σήμερα η χώρα παραμένει απούσα από το πρόγραμμα.
  • Ο Υπουργός ο οποίος υποστήριζε ότι τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα δεν βγαίνουν από οικονομικής και κοινωνικής άποψης, και σήμερα τα υπερασπίζεται και τα θέτει και ως στόχους.
  • Ο Υπουργός ο οποίος υπόσχεται «καθαρή έξοδο» από τα Μνημόνια, αλλά συμφωνεί σε καθεστώς ενισχυμένης εποπτείας.

Τελικά ο κ. Τσακαλώτος «πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες».

Θα περίμενα ο κ. Υπουργός να είναι προσγειωμένος στην πραγματικότητα, σε επαφή με την αλήθεια και πιο προσεκτικός στις διατυπώσεις του, ειδικά όταν οι διαχρονικές θέσεις του κυριαρχούνται από καραμπινάτες αντιφάσεις και κυβιστήσεις.

Θα μου πείτε βέβαια ότι έχω υψηλές προσδοκίες από έναν Υπουργό και μία Κυβέρνηση για τον οποίους, όπως έχω υποστηρίξει και άλλη φορά σε αυτή την αίθουσα, τα ιδεολογικά και πολιτικά GPS, όλων των τύπων, δεν τους πιάνουν πουθενά.

Όλα για την εξουσία, όλα για την καρέκλα.

Επί των άρθρων τώρα, στο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο, η Κυβέρνηση επιβεβαιώνει ότι:

  • θα περικοπούν οι κύριες συντάξεις από το 2019,
  • θα περικοπεί η προσωπική διαφορά στις επικουρικές συντάξεις από το 2019,
  • θα αυξηθούν, ακόμη περισσότερο, οι ασφαλιστικές εισφορές των ελεύθερων επαγγελματιών από το 2019,
  • θα περικοπεί κατά 35% το αφορολόγητο όριο από το 2020,
  • θα διατηρηθούν τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, τουλάχιστον για μία πενταετία.

Η Κυβέρνηση, με τον οικονομικό προγραμματισμό της, κάνει τους φτωχούς φτωχότερους και περισσότερους.

Και αδυνατεί να επιτύχει την αναγκαία για τη χώρα, υψηλή και διατηρήσιμη οικονομική ανάπτυξη.

Σε άλλες διατάξεις, η Κυβέρνηση επιβεβαιώνει ότι:

  • δεν μπορεί να δημιουργήσει ευέλικτα και λειτουργικά διοικητικά σχήματα για να προχωρήσουν εμβληματικές επενδύσεις, όπως είναι η επένδυση στο Ελληνικό,
  • δεν διαθέτει ολοκληρωμένο σχέδιο αντιμετώπισης του υψηλού και διευρυμένου ιδιωτικού χρέους,
  • επανανομοθετεί, και μάλιστα με δυσμενέστερους όρους, παλαιότερους νόμους, εξαπατώντας – για ακόμη μια φορά – το σύνολο των εργαζομένων,
  • αδυνατεί να λάβει διαρθρωτικά μέτρα που θα εξορθολογήσουν τη φαρμακευτική δαπάνη,
  • βάζει υποθήκη και ενεχυριάζει τη δημόσια περιουσία της χώρας,
  • μετατρέπει τη διαχείριση ταμειακής ρευστότητας σε αναγκαστικό εσωτερικό δανεισμό.

Υπενθυμίζω ότι η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, από τις αρχές του 2014, έβαλε τις βάσεις για τη διεύρυνση των δυνατοτήτων του Δημοσίου να αντλεί και να διαχειρίζεται ταμειακά διαθέσιμα, που μέχρι τότε ήταν διάσπαρτα σε εμπορικές τράπεζες και στην Τράπεζα της Ελλάδος.

Όμως με το σημερινό Πολυνομοσχέδιο, όπως υποστήριξαν όλοι οι φορείς κατά την ακρόασή τους, περνάμε στο άλλο άκρο.

Επιχειρείται μία σαρωτική  παρέμβαση σε αυτό το πεδίο.

Σχεδόν σε όλο το εύρος των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης.

Με υποχρεωτικότητα.

Με κυρώσεις και ποινές μη συμμόρφωσης.

Επιβεβαιώνεται όμως ότι πρόθεση της Κυβέρνησης δεν είναι ο εξορθολογισμός και η μεταρρύθμιση του πλαισίου ταμειακής διαχείρισης. Άλλωστε σε αυτά ο ΣΥΡΙΖΑ, ως Αντιπολίτευση, ήταν αντίθετος.

Αντίθετα, πρόθεσή της Κυβέρνησης είναι η υποστήριξη της αυταπάτης της.

Το 2015, ήταν η αυταπάτη «της ηρωικής διαπραγμάτευσης» και η απελπισία να βρει πόρους για να καλύψει τις ταμειακές ανάγκες της χώρας.

Σήμερα είναι η αυταπάτη της «καθαρής εξόδου» και η δημιουργία ταμειακού αποθέματος.

Αγνοώντας τους κινδύνους για τους φορείς, για το τραπεζικό σύστημα, για την οικονομία συνολικά.

Τέλος, 2 ακόμη επισημάνσεις:

1η Επισήμανση: Άκουσα συναδέλφους να υποστηρίζουν ότι για πρώτη φορά επίκειται κάτι ουσιαστικό για τη ρύθμιση του χρέους.

Λησμονώντας τη διπλή αναδιάρθρωσή του το 2012, με την οποία μειώθηκε το ύψος και βελτιώθηκε το «προφίλ» του χρέους.

Απόδειξη αυτού, όπως καταγράφεται και στο Πολυνομοσχέδιο, είναι οι τόκοι που σήμερα ως χώρα καταβάλλουμε να είναι περίπου οι μισοί αυτών που πληρώναμε πριν κάποια χρόνια.

Με αποτέλεσμα, στην ανάλυση βιωσιμότητας χρέους, τον Ιούνιο του 2015, το ΔΝΤ να υποστηρίζει ότι το χρέος είχε μπει σε «μονοπάτι βιωσιμότητας» από τον Μάιο του 2014.

Όμως, στην τελευταία ανάλυση βιωσιμότητας χρέους, τον Ιούλιο του 2017, το ΔΝΤ χαρακτηρίζει το χρέος ως «εξαιρετικά μη βιώσιμο».

Συνεπώς, οι παρεμβάσεις στο χρέος είναι σήμερα αναγκαίες μετά την επιβάρυνσή του την τελευταία τριετία, στηριζόμενες στις αποφάσεις του 2012, οι οποίες δεν έχουν ακόμη υλοποιηθεί με ευθύνη εταίρων και δανειστών.

Ζητούμε αυτές οι παρεμβάσεις να είναι καθαρές, ποσοτικοποιημένες και αυτόματες.

2η Επισήμανση: Άκουσα συναδέλφους να υποστηρίζουν ότι η Νέα Δημοκρατία υποστηρίζει την συνέχιση των μνημονίων, μέσω προληπτικής γραμμής στήριξης.

Η αλήθεια είναι ότι η Νέα Δημοκρατία επιθυμεί την καθαρή έξοδο από τα Μνημόνια και τη χρηματοδότηση της χώρας με χαμηλό κόστος δανεισμού.

Όμως, η καθαρή έξοδος δεν είναι εφικτή.

Και αυτό γιατί, σε αντιδιαστολή με τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη-μέλη που βγήκαν «καθαρά» από τα μνημόνια, η Κυβέρνηση:

  • έχει ήδη ψηφίσει πρόσθετα μέτρα λιτότητας για μετά τη λήξη του τρέχοντος προγράμματος,
  • έχει δεσμευτεί στην επίτευξη υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων για πολλά χρόνια μετά το 2018,
  • έχει δεσμεύσει τη δημόσια περιουσία της χώρας για έναν αιώνα,
  • έχει συμφωνήσει η υλοποίηση των παρεμβάσεων για το χρέος να γίνει μετά το καλοκαίρι και στο βαθμό που αυτό κριθεί τότε αναγκαίο από τους θεσμούς, ενώ
  • έχει αποδεχθεί τον μηχανισμό ενισχυμένης και όχι μετα-προγραμματικής εποπτείας, ο οποίος συνοδεύεται από αυστηρούς όρους και προϋποθέσεις.

Αλλά δυστυχώς και το χαμηλό κόστος δανεισμού δεν είναι εξασφαλισμένο.

Εάν υπήρχε Κυβερνητική αξιοπιστία, σοβαρότητα και υπευθυνότητα, εάν είχε υλοποιηθεί ένα συνεκτικό πλαίσιο μεταρρυθμίσεων και ιδιωτικοποιήσεων, εάν είχαν αναληφθεί ήδη πρωτοβουλίες για τη βελτίωση της βιωσιμότητας του χρέους και εάν η χώρα είχε ενταχθεί στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, τότε τα επιτόκια δανεισμού, με δεδομένο το ευνοϊκότερο ευρωπαϊκό περιβάλλον και την υψηλή διαθέσιμη ρευστότητα, θα ήταν ήδη χαμηλότερα και λογικά.

Για αυτούς τους λόγους επιβεβαιώνεται ότι οι μνημονιακές πολιτικές συνεχίζουν και «αυγατίζουν» μετά το καλοκαίρι, χωρίς όμως κάποια πρόβλεψη χρηματοδότησης.

Και από το «λεφτά χωρίς Μνημόνιο» καταλήξαμε στο «ένα ακόμη Μνημόνιο, το 4ο Μνημόνιο, χωρίς χρηματοδότηση».

«Το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2019-2022, οι προβλέψεις του οποίου αποκαλύφθηκαν από την έκθεση αξιολόγησης του Ελληνικού Δημοσιονομικού Συμβουλίου, επιβεβαίωσε σήμερα ότι η κυβέρνηση:

1ον. Θα επιβάλλει πρόσθετα μέτρα λιτότητας και μετά το 2018. Συγκεκριμένα, θα περικόψει για ακόμη μια φορά τις συντάξεις και θα μειώσει το αφορολόγητο, ανεβάζοντας έτσι τον συνολικό λογαριασμό στα 14,5 δισ. ευρώ.

2ον.  Θα διατηρήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα τους υψηλούς δημοσιονομικούς  στόχους, σε πλήρη ασυνέπεια με όσα υποστήριζε ο κ. Τσίπρας μέχρι πρόσφατα με επιχειρήματα του τύπου “σκοτώνουν την κοινωνία”, “πνίγουν την οικονομία”, “δεν βγαίνουν”. Σήμερα, αντιθέτως, αγνοώντας την αρνητική επίδραση που αυτά έχουν στην πραγματική οικονομία, ο πρωθυπουργός προβλέπει ότι η επίτευξή τους όχι μόνο είναι εφικτή, αλλά θα δημιουργηθεί και δημοσιονομικός χώρος για δήθεν αντίμετρα.

Δηλαδή, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ από σφοδρός πολέμιος, τώρα έγινε λάτρης των υψηλών πρωτογενών  πλεονασμάτων, αδιαφορώντας για το στέγνωμα της οικονομίας και τη φτωχοποίηση όλης της κοινωνίας.

Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ γράφει τον επίλογο ενός πολιτικού εγχειριδίου με τίτλο: “Πώς να υπόσχεσαι τα πάντα και να πράττεις τα αντίθετά τους, για να κερδίζεις λίγο ακόμη χρόνο παραμονής στην εξουσία”. 

Όμως, οι πολίτες έχουν αντιληφθεί πια ότι με “αριστερή χρυσόσκονη” δεν βάφονται αυγά».

Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Για να ανακουφιστούν πραγματικά οι πολίτες, θα πρέπει να μειωθεί άμεσα ο ΕΝΦΙΑ με τρόπο τέτοιο που να ωφελούνται όλοι οι πολίτες και κυρίως τα φτωχότερα νοικοκυριά»

Πλήρης Δήλωση

«Η Κυβέρνηση έχοντας δεσμευτεί, τόσο στην 4η αξιολόγηση όσο και στο δήθεν αναπτυξιακό της σχέδιο, ότι θα διατηρήσει μακροπρόθεσμα σταθερό τον ΕΝΦΙΑ στα σημερινά υψηλά επίπεδα, φέρεται να εξετάζει το ενδεχόμενο αυτός να καταβάλλεται σε περισσότερες δόσεις. Αυτό, όμως, δεν λύνει το πρόβλημα της υψηλής φορολόγησης της ακίνητης περιουσίας στη χώρα μας.

Για να συμβεί αυτό, απαιτείται, όπως η Νέα Δημοκρατία έχει προτείνει, η άμεση μεσοσταθμική μείωση του ΕΝΦΙΑ, με τρόπο που θα ωφεληθούν όλοι οι πολίτες και κυρίως τα φτωχότερα νοικοκυριά.

Η μείωση της φορολόγησης της ακίνητης περιουσίας, μαζί με τις προτάσεις που έχει καταθέσει ο Πρόεδρός της Νέας Δημοκρατίας, κ. Κυριάκος Μητσοτάκης για την στήριξη της κατοικίας (αναστολή του Φ.Π.Α. στις νέες οικοδομικές δραστηριότητες και του φόρου υπεραξίας για ορισμένα χρόνια, έκπτωση φόρου για εργασίες ενεργειακής και λειτουργικής αναβάθμισης ακινήτων, απλοποίηση των μεταβιβάσεων και ενίσχυση των φορολογικών κινήτρων για την απόκτηση ακίνητης περιουσίας στην Ελλάδα από πολίτες άλλων κρατών) θα ενισχύσουν το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών, θα τονώσουν τη ρευστότητα στην οικονομία, θα οδηγήσουν στην προσέλκυση νέων επενδύσεων και θα αποφέρουν πολλαπλά θετικά αποτελέσματα σε αναπτυξιακό, κοινωνικό αλλά και περιβαλλοντικό επίπεδο.

Όλα αυτά όμως δεν μπορεί να τα υλοποιήσει μία ιδεοληπτική Κυβέρνηση η οποία, στο αναπτυξιακό της σχέδιο, υποστηρίζει ότι «ο συνολικός φορολογικός συντελεστής στην Ελλάδα δεν είναι υπερβολικός σε ευρωπαϊκή κλίμακα».

Ερώτηση

προς το Υπουργείο Οικονομικών

Αθήνα, 08.05.2018

Θέμα: «Στοιχεία για Φοροδιαφυγή και Λαθρεμπόριο»

Τον Ιανουάριο του 2018, η Υφυπουργός Οικονομικών, σε απάντηση Κοινοβουλευτικής μου Ερώτησης (υπ’ αριθ. πρωτ. 6694/27.06.2017), κατέθεσε στοιχεία για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και του λαθρεμπορίου.

Η ανάλυση επεκτείνονταν μέχρι το Σεπτέμβριο του 2017.

Με βάση αυτή την ανάλυση,

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

ο κ. Υπουργός: 

Ποια είναι η σχετική εικόνα, συγκρίσιμη με τα στοιχεία που είχε καταθέσει η Υφυπουργός Οικονομικών στην προηγούμενη ερώτησή μου, μέχρι και το τέλος του 2017;

Να κατατεθούν, δηλαδή, στοιχεία τόσο για τα επιβεβαιωθέντα όσο και για τα εισπραχθέντα έσοδα από υποθέσεις της λίστας Λαγκάρντ, από υποθέσεις συσχετιζόμενες με τη λίστα Λαγκάρντ, από υποθέσεις της λίστας Μπόργιανς, από υποθέσεις συσχετιζόμενες με τη λίστα Μπόργιανς, από υποθέσεις εμβασμάτων εξωτερικού, από υποθέσεις συσχετιζόμενες με τα εμβάσματα εξωτερικού, τελωνείων (καύσιμα και καπνικά) κ.α.

Να υπάρχει ανάλυση των εισπραχθέντων ποσών, ανά έτος, για την κάθε κατηγορία.

Για όσα στοιχεία, υπάρχουν ποσοτικά δεδομένα και για το 2018, να ενσωματωθούν.

Ο Ερωτών Βουλευτής

Χρήστος Σταϊκούρας

Τοποθέτηση στην ημερίδα του Ελληνικού Παραρτήματος της Διεθνούς Ενώσεως Φορολογικού Δικαίου (IFA) και της Ελληνικής Εταιρείας Φορολογικού Δικαίου και Δημοσιονομικών Μελετών (ΕΕΦΔ/ΔΜ) με θέμα «Εργαλεία επιλογής φορολογικού συστήματος – ζητήματα φορολογικής εφαρμογής»

Η φορολογική πολιτική αποτελεί σημαντικό εργαλείο άσκησης οικονομικής πολιτικής. Οι φόροι, άμεσοι και έμμεσοι, σε φυσικά και νομικά πρόσωπα, εκτός από την αναγκαιότητά τους για τη λειτουργία των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, χρησιμοποιούνται, πολλές φορές, και ως εργαλείο επίτευξης δημοσιονομικής προσαρμογής και πειθαρχίας.

Το μέγεθος όμως της προσαρμογής και το μείγμα της δημοσιονομικής πολιτικής συνιστούν καθοριστικούς παράγοντες για τη βιωσιμότητά της. Έχει ερευνητικά αποδειχτεί ότι δημοσιονομική προσαρμογή η οποία στηρίζεται, κυρίως, στην αύξηση της φορολόγησης νοικοκυριών και επιχειρήσεων και όχι στη μείωση των δημοσίων δαπανών, δεν οδηγεί σε διατηρήσιμα αποτελέσματα, επιβαρύνοντας ταυτόχρονα, υπέρμετρα την πραγματική οικονομία.

Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια, ακολουθείται αυτή η οικονομικά αναποτελεσματική πολιτική, με την υπερ-φορολόγηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων. Με αποτέλεσμα να διογκώνεται το ιδιωτικό χρέος και να μην επιτυγχάνονται οι αναπτυξιακοί στόχοι. Ιδιωτικό χρέος σε εφορίες και ασφαλιστικά ταμεία που ξεπερνά τα 130 δισ. ευρώ, έχοντας διογκωθεί περίπου κατά 50% από το τέλος του 2014. Ενώ παράλληλα η χώρα παρουσιάζει σημαντική αναπτυξιακή υστέρηση, αποκλίνοντας από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Συνεπώς, η αναμόρφωση της φορολογικής πολιτικής προκειμένου να μετριαστεί η αρνητική επίδρασή της στην οικονομική μεγέθυνση, χωρίς όμως να τίθεται σε κίνδυνο η δημοσιονομική πειθαρχία, αποτελεί ζητούμενο και αναγκαιότητα. Αναγκαιότητα για τη διαμόρφωση ενός φορολογικού συστήματος που θα διέπεται από τις αρχές της διαφάνειας, της ουδετερότητας, της απλότητας, της σταθερότητας, της λειτουργικότητας, της ισορροπίας και της ισότητας.

Αρχές που δυστυχώς δεν διέπουν το φορολογικό σύστημα της χώρας μας σήμερα. Με μια σειρά από εμπόδια συνεχώς να εμφανίζονται ή να δημιουργούνται.

Εμπόδια όπως είναι:

1ο. Η πολυπλοκότητα του φορολογικού συστήματος. Διαχρονικά, αλλά ιδίως τα τελευταία χρόνια, όπως καταγράφει και η πρόσφατη μελέτη του ΟΟΣΑ, ψηφίζονται πολλές φορολογικές διατάξεις, υφίστανται συνεχείς αναθεωρήσεις και τροποποιήσεις εδαφίων και εκδίδεται πληθώρα εγκυκλίων και υπουργικών αποφάσεων.

2ο. Η συνεχής αύξηση της φορολογίας νοικοκυριών και επιχειρήσεων. Αυτή, πέρα από την εξάντληση της φοροδοτικής ικανότητας των πολιτών, δημιουργεί ισχυρό κίνητρο για φοροδιαφυγή και υπονομεύει άμεσα την πορεία των φορολογικών εσόδων.

3ο. Η απουσία πολιτικής βούλησης. Για παράδειγμα, η σημερινή Κυβέρνηση εμφανίζει εξαιρετικά φτωχές επιδόσεις στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής. Έχει εισπράξει περίπου 100 εκατ. ευρώ μέσα σε 36 μήνες από τις διάφορες «λίστες» και το λαθρεμπόριο καυσίμων και καπνικών προϊόντων, όταν ο στόχος της ήταν για 3 δισ. ευρώ μέσα σε 6 μήνες.

4ο. Η έλλειψη τεχνολογικής υποδομής της φορολογικής διοίκησης και οι αδυναμίες του φοροεισπρακτικού μηχανισμού.

5ο. Η ίδια η διάρθρωση της οικονομίας. Διάρθρωση που βασίζεται, κυρίως, στην αυτοαπασχόληση και στις μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις, κάτι που δυσχεραίνει τη δυνατότητα φορολογικού ελέγχου και ευνοεί την απόκρυψη εισοδημάτων.

6ο. Η έλλειψη φορολογικής κουλτούρας στους πολίτες. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του ΙΟΒΕ, το 20% των ερωτηθέντων θεωρεί ότι για το φαινόμενο της φοροδιαφυγής ευθύνεται η κουλτούρα μας. Αυτή αφορά στην γενικότερη πεποίθηση των πολιτών ως προς το Κράτος και την ανταποδοτικότητά του, αλλά και ως προς τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους απέναντι σε αυτό.

Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι να διογκώνονται τα φαινόμενα φοροδιαφυγής, της φοροαποφυγής, της παραοικονομίας. Ενδεικτικά, το «κενό ΦΠΑ» [“VAT Gap”], δηλαδή η «απώλεια εσόδων από την είσπραξη ΦΠΑ», αυξήθηκε τα τελευταία χρόνια, με το χαμηλότερο ύψος του να διαμορφώνεται το 2014, όταν μειώθηκαν συγκεκριμένοι φορολογικοί συντελεστές και η οικονομία «γύρισε» σε θετικό πρόσημο.

Το ερώτημα συνεπώς που τίθεται είναι σε ποιους άξονες πρέπει να εδράζεται η αναμόρφωση της φορολογικής πολιτικής; Και αυτοί, κωδικοποιημένα, πρέπει να είναι:

1η. Η σταδιακή μείωση των φορολογικών συντελεστών και των ασφαλιστικών εισφορών νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

2η. Η δημιουργία ενός απλοποιημένου και σταθερού φορολογικού συστήματος, τουλάχιστον για μία πενταετία.

3η. Η καθολική χρήση ηλεκτρονικών συναλλαγών, προκειμένου να βελτιωθεί η φορολογική συμμόρφωση και να μειωθούν οι απευθείας συναλλαγές φορολογικών υπηρεσιών και φορολογουμένων. Η σχετική Κυβερνητική πρωτοβουλία θα έπρεπε να είναι πιο τολμηρή, στη βάση των προτάσεων που κατέθεσε η Αξιωματική Αντιπολίτευση με μια σειρά διοικητικών μέτρων και οικονομικών κινήτρων.

4ον. Η εντατικοποίηση των φορολογικών ελέγχων και η εκπαίδευση των ελεγκτών με πραγματικά δεδομένα και σε πραγματικό χρόνο.

5ον. Η δημιουργία ισχυρής φορολογικής συνείδησης, με πολιτικές, όπως είναι:

  • Η καθιέρωση πολιτικής δημοσιοποίησης των εισπραττόμενων φόρων και της αξιοποίησης αυτών για τη δημιουργία παροχών προς τους φορολογουμένους.
  • Η επιβράβευση των συνεπών φορολογουμένων και η θέσπιση αυστηρού πλαισίου κυρώσεων για όσους επιδεικνύουν παραβατική συμπεριφορά.

6ον. Η ενεργός συμμετοχή στις συζητήσεις που διεξάγονται σε ευρωπαϊκό επίπεδο για τη φορολογική πολιτική. Ειδικά όταν οι νέες τεχνολογίες και η αλματώδης αύξηση των συναλλαγών μέσω ψηφιακών πλατφορμών, συμπεριλαμβανόμενης της οικονομίας του διαμοιρασμού, αυξάνουν τις προκλήσεις για τη φορολογική διοίκηση.

Για την αντιμετώπιση αυτών απαιτείται η εφαρμογή ενός συνεκτικού πλέγματος πολιτικών, όπως είναι:

  • Η ενίσχυση της συνεργασίας και ανταλλαγής πληροφοριών και η εναρμόνιση των πλαισίων φορολογίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ώστε να εξασφαλισθεί – περιφερειακά – ισόρροπη ανάπτυξη και ευημερία.
  • Η δημιουργία ενός πιο αυστηρού και αποτελεσματικού πλαισίου αντιμετώπισης καταχρηστικών φορολογικών πρακτικών, μέσω των «φορολογικών παραδείσων».
  • Η εναρμόνιση των κανόνων, σε παγκόσμιο επίπεδο, για την ψηφιακή οικονομία, ώστε το κέρδος να φορολογείται στον τόπο στον οποίο παράγεται. 

Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, μαζί με τους αναπληρωτές Τομεάρχες Οικονομικών, Βουλευτή Ημαθίας, κ. Απόστολο Βεσυρόπουλο, και βουλευτή Επικρατείας, κ. Θεόδωρο Φορτσάκη, στο πλαίσιο συναντήσεων με τις διοικήσεις φορέων της οικονομίας, πραγματοποίησαν χθες, Πέμπτη 3 Μαΐου, επίσκεψη στα γραφεία του Εμπορικού Συλλόγου Αθηνών (Ε.Σ.Α.).

Στη συνάντηση εργασίας με το Προεδρείο του Ε.Σ.Α., υπό τον Πρόεδρό του, κ. Σταύρο Καφούνη, συζητήθηκαν θέματα της ελληνικής οικονομίας και ειδικότερα θέματα που απασχολούν τον κόσμο του εμπορίου και τις εμπορικές επιχειρήσεις.

Θέματα όπως είναι η ήδη υψηλή φορολογική και ασφαλιστική επιβάρυνση, η μειωμένη καταναλωτική δαπάνη των νοικοκυριών λόγω μείωσης του διαθέσιμου εισοδήματός τους και της αγοραστικής τους δύναμης, οι επερχόμενες μειώσεις του αφορολογήτου ορίου και των συντάξεων, η διόγκωση των ληξιπρόθεσμων οφειλών ιδιωτών προς το Δημόσιο, τα λουκέτα στην αγορά, η προβληματική χρηματοδότηση των εμπορικών επιχειρήσεων από το τραπεζικό σύστημα, οι ηλεκτρονικές συναλλαγές και το παρεμπόριο, καθώς και τα φαινόμενα ανομίας και βανδαλισμών στο κέντρο της Αθήνας.

Στη συζήτηση, διαπιστώθηκε η κοινή βούληση για επεξεργασία πολιτικών οι οποίες θα εστιάζουν:

1ον. Στον περιορισμό και τον εξορθολογισμό της φορολογικής επιβάρυνσης της εμπορικής επιχειρηματικής δραστηριότητας και τη στήριξη της ανταγωνιστικής εμπορικής δραστηριότητας. Προς αυτήν την κατεύθυνση, η Νέα Δημοκρατία έχει ήδη καταθέσει τις θέσεις της για τη μείωση των φορολογικών συντελεστών για τις επιχειρήσεις.

2ον. Στη βελτίωση των συνθηκών πρόσβασης σε ρευστότητα για τις βιώσιμες εμπορικές επιχειρήσεις μέσω του τραπεζικού συστήματος.

3ον. Στην επέκταση των ηλεκτρονικών συναλλαγών και την αντιμετώπιση του προβλήματος του παραεμπορίου.

4ον. Στην ενδυνάμωση της διασύνδεσης της εγχώριας παραγωγής με την εμπορική δραστηριότητα, τόσο για την εσωτερική, όσο και για τη διεθνή αγορά.

Επίσης, συζητήθηκαν θέματα που αφορούν στην περαιτέρω βελτίωση του διοικητικού και γραφειοκρατικού περιβάλλοντος για τις εμπορικές επιχειρήσεις, καθώς και στην προώθηση δράσεων για την ενδυνάμωση της απασχόλησης και της κοινωνικής συνοχής.

Οι επικεφαλής του Τομέα Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας θα συνεχίσουν τη συστηματική συνεργασία με τις διοικήσεις των φορέων της οικονομίας, σε μια προσπάθεια διαμόρφωσης στρατηγικής πέραν των μνημονίων για την ανάταξη της οικονομίας, της κοινωνίας και της χώρας.