Tags Posts tagged with "Ελεύθερος Τύπος"

Ελεύθερος Τύπος

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση στον Ελεύθερο Τύπο:

 «Εδώ και ένα χρόνο η Ν.Δ., υπό την ηγεσία του Προέδρου της κ. Αντώνη Σαμαρά, έχει μπει σε μια πορεία ιδεολογικής, οργανωτικής και προγραμματικής ανασυγκρότησης.

Μέσα σε συνθήκες βαθιάς οικονομικής κρίσης, κοινωνικής δυσφορίας και θυμού, η Ν.Δ. επιτελεί, με ευθύνη και συνέπεια, το θεσμικό της ρόλο.

Οι εσωκομματικές εντάσεις, όποιο κίνητρο κι αν έχουν, δε βοηθούν αυτή την προσπάθεια.

Η Ν.Δ., όμως, δεν πτοείται.

Προχωρά συντεταγμένα και δυναμικά.

Μέρα με τη μέρα δημιουργεί τις προϋποθέσεις για τη διαμόρφωση μιας υπεύθυνης εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης.

Σε κάθε περίπτωση δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι οι πολίτες είναι αυτοί που παρακολουθούν, αξιολογούν και κρίνουν το λόγο, τις συμπεριφορές, και τις πρακτικές όλων μας.»

Η ηγετική ομάδα της Κυβέρνησης με την πρακτική της αποδεικνύει ότι δεν διδάσκεται από τα λάθη της.

Αρχικά ο κ. Παπανδρέου, με τα θολά, εκβιαστικά, και σε δραματικούς τόνους, εκλογικά διλήμματα που έθεσε, δυσχέρανε τη δανειοληπτική ικανότητα της χώρας.

Στη συνέχεια ο κ. Παπακωνσταντίνου συνέδεσε την αύξηση των spreads με το πρόβλημα που θα είχε η Ελληνική Οικονομία εξαιτίας ενός εξαιρετικά δυσμενούς αποτελέσματος στις αυτοδιοικητικές εκλογές για την Κυβέρνηση.

Και χθες, ο κ. Πάγκαλος αναφέρθηκε σε πιθανή επιδίωξη της χώρας μας να προβεί σε αναδιάρθρωση του χρέους.

Εξέλιξη όμως που, ανεξάρτητα από τον ορισμό στην έννοια που θα δώσει κανείς, δεν συνιστά επιλογή για την Ελλάδα εξαιτίας του μεγάλου κόστους που αυτή θα είχε για τους εγχώριους και τους Ευρωπαίους πιστωτές.

Όλα αυτές οι Κυβερνητικές αναφορές, πέραν του πανικού, της έλλειψης πολιτικής αυτοπεποίθησης και του φόβου που περικλύουν για το εκλογικό αποτέλεσμα στις αυτοδιοικητικές εκλογές, αποδεικνύονται επιζήμιες για τη σταθερότητα της Ελληνικής οικονομίας.

Προφανώς όμως η ηγετική ομάδα της Κυβέρνησης θυσιάζει τις επώδυνες προσπάθειες της Ελληνικής κοινωνίας για έξοδο από την κρίση στην κομματική σκοπιμότητα.

Θα έπρεπε να γνωρίζει όμως ότι «το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού» και ότι «η σιωπή είναι χρυσός», όπως είχε υπενθυμίσει πρόσφατα (19 Μαρτίου) στον κ. Πρωθυπουργό η Wall Street Journal.

Το Προσχέδιο του 2ου Προϋπολογισμού της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ περιλαμβάνει μεγαλύτερες θυσίες, ακόμη και από εκείνες του 2010, για μισθωτούς και συνταξιούχους.

Θυσίες οι οποίες αναμένεται να γίνουν πιο οδυνηρές ανάλογα με το εύρος των αποκλίσεων από τους στόχους.

 

Πιο συγκεκριμένα, με το Προσχέδιο:

1ον. Παραμένουν οι αβεβαιότητες για την επίτευξη των στόχων του 2010.

Η ίδια η Κυβέρνηση άλλωστε ομολογεί ότι «το αποτέλεσμα του 2010 θα καθορίσει το μέγεθος της προσπάθειας που πρέπει να γίνει το 2011».

Ήδη καταγράφονται σημαντικές αποκλίσεις σε βασικά μεγέθη της Οικονομίας.

Για το λόγο αυτό και η Κυβέρνηση, στους πρώτους 5 μήνες υλοποίησης του «Μνημονίου», χρησιμοποιεί και τις τελευταίες «εφεδρείες» που διαθέτει προκειμένου, λογιστικά, να επιτύχει την προσδοκώμενη μείωση του ελλείμματος.

«Εφεδρείες» όπως είναι η συρρίκνωση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (κατά 2,5 δισ. ευρώ περίπου στο πρώτο οκτάμηνο του έτους), η δραματική μείωση των εξοπλιστικών προγραμμάτων (οι εκτιμήσεις έχουν μειωθεί εφέτος από 2,7 δισ. ευρώ σε 1,1 δισ. ευρώ) και η φορολογική αμνηστία μέσω της περαίωσης.

 

2ον. Η ύφεση παραμένη βαθιά και είναι παρατεταμένη.

Εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί στο 2,6% για το 2011, από 4% το 2010, η 2η μεγαλύτερη από το 1975.

 

3ον. Η δημοσιονομική προσαρμογή για το 2011 είναι τεράστια, αφού λαμβάνονται μέτρα συνολικού ύψους 9,15 δισ. ευρώ προκειμένου το έλλειμμα να μειωθεί μόλις κατά 2,2 δισ. ευρώ.

 

4ον. Η προσαρμογή είναι κοινωνικά άδικη.

Ο λόγος έμμεσων / άμεσων φόρων εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί στο 1,48 το 2010 από 1,33 το 2009 – και 1,65 το 2011.

 

5ον. Η δημοσιονομική προσαρμογή είναι οικονομικά αναποτελεσματική.

Αυτή, αντίθετα με τη διεθνώς βέλτιστη πρακτική, γίνεται κυρίως από το σκέλος των εσόδων, και όχι από αυτή των δαπανών.

 

6ον. Το χρέος, ως ποσοστό του ΑΕΠ, αναμένεται να διευρυνθεί στο 142,2%, από 115,4% που ήταν το 2009. Ως απόλυτος αριθμός, αναμένεται να «εκτοξευθεί» στα 330 δισ. ευρώ το 2011, από 274 δισ. ευρώ το 2009.

 

7ον. Προβλέπεται διόγκωση της ανεργίας.

Πρόκειται για έναν Προϋπολογισμό, ο οποίος αναμένεται, όπως και ο 1ος της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, πολύ γρήγορα να αναθεωρηθεί, και πάλι επί το δυσμενέστερο για νοικοκυριά και επιχειρήσεις.

1. Τελικά η πρόταση που διατυπώσατε για την έξοδο από το Μνημόνιο εδράζεται στην «οικονομική πραγματικότητα»;

 

Κύριε Κοτταρίδη, η πρότασή μας προσεγγίζει και αναλύει την υφιστάμενη κατάσταση της οικονομίας, περιγράφει και προτείνει βελτιωτικές δημοσιονομικές και διαρθρωτικές αλλαγές οι οποίες εδράζονται στην οικονομική επιστήμη και την ιστορική εμπειρία. Η πρόταση, ρεαλιστική και κοστολογημένη, έχει προϊούσα αποδοχή από τους πολίτες.

Η εξέλιξη αυτή προφανώς ενόχλησε την κυβέρνηση η οποία και ενεργοποίησε την προσφιλή πρακτική της διαστρέβλωσης των θέσεών μας.

 

2. Γιατί μιλάτε για διαστρέβλωση της πρότασής σας;

 

Είναι αλήθεια ότι διαχρονικά οι ηγετικοί κύκλοι του ΠΑΣΟΚ επιδίδονται σε τέτοιες μεθόδους. Είναι μάλλον στην πολιτική φύση τους.

Ως τελευταίο παράδειγμα θα σας αναφέρω παρέμβαση του Υπουργού Οικονομικών, κ. Παπακωνσταντίνου. Ο κ. Υπουργός μιλώντας την Τετάρτη στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής, παραποίησε δομικό σημείο της οικονομικής πρότασης της Ν.Δ. Συγκεκριμένα, είπε ότι «…η πρόταση [της Ν.Δ.] ξεκινάει από το απίθανο ότι με αύξηση των δαπανών και με μείωση των φόρων κατά ένα μαγικό τρόπο μέχρι το τέλος του 2011 το έλλειμμα θα είχε μηδενισθεί…». Η αλήθεια είναι ότι η ΝΔ ουδέποτε μίλησε για αύξηση δαπανών ή για μείωση φόρων πριν την έξοδο από το «Μνημόνιο». Επιμένουμε βεβαίως ότι μέχρι τότε δεν χρειάζονται άλλες αυξήσεις στους φόρους.

 

3. Θεωρείτε, λοιπόν, πως είναι εφικτό να βγούμε από το «Μνημόνιο» πριν από το 2012;

 

Καταρχήν εμείς θεωρούμε ότι με άλλη σύνθεση λόγων και πράξεων εκ μέρους της κυβερνήσεως δεν θα είχαμε μπεί στο Μηχανισμό Στήριξης.

Τώρα με ευθύνη πρωτίστως της κυβέρνησης εφαρμόζουμε τις πολιτικές και τα μέτρα του «Μνημονίου».

Εμείς έχουμε προτείνει άλλη στρατηγική και άλλο μίγμα πολιτικών το οποίο οδηγεί ταχύτερα και με λογικούς όρους στην έξοδο στις αγορές.

Ενδεικτικά σημειώνω ότι το Μνημόνιο προβλέπει για το 2011 πρόσθετα περιοριστικά μέτρα περίπου 6,5 δις ευρώ και καθόλου μέτρα τόνωσης της αγοράς. Εμείς τους λέμε ότι αυτή είναι ελλειμματική προσέγγιση της λύσης του προβλήματος. Και τούτο γιατί ενώ μειώνει τη διαρθρωτική συνιστώσα του ελλείμματος μεγαλώνει την άλλη, την κυκλική συνιστώσα. Γι αυτό άλλωστε προβλέπουν περιοριστική πολιτική της τάξης του 20% του ΑΕΠ για 5 χρόνια για να πετύχουν μείωση του ελλείμματος κατά 11% του ΑΕΠ.

Εμείς από τις 7 Ιουλίου, υποστηρίζουμε πως για την εξουδετέρωση του διαρθρωτικού ελλείμματος ήταν αρκετά τα μέτρα που είχαν ληφθεί ως τότε και δεν χρειάζονταν άλλα.

Το επόμενο που προτείναμε στην Κυβέρνηση ήταν πως για να μειωθεί και το υπόλοιπο έλλειμμα, δηλαδή το κυκλικό που προκαλεί η ύφεση, πρέπει να ληφθούν άμεσα μέτρα τόνωσης της αγοράς.

Καταθέσαμε συγκεκριμένες προτάσεις αντισταθμιστικών μέτρων τόνωσης της αγοράς, τα οποία αρκούν για να εξουδετερώσουν το κυκλικό έλλειμμα ύψους 3,2%.

Και έτσι θα είχαμε τη δραστική συρρίκνωση του δημοσιονομικού ελλείμματος σε μικρότερο χρονικό διάστημα και ως εκ τούτου ισχυρό θετικό μήνυμα προς τις αγορές.

Επιμένουμε στην αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας ώστε να μειωθεί το δημόσιο χρέος, για το οποίο δεν γίνεται κανένας λόγος.

Συνεπώς, είναι επιτακτικά αναγκαίος ο συγκερασμός δημοσιονομικής προσαρμογής και μέτρων ανάπτυξης της οικονομίας για να εξέλθει η οικονομία από το φαύλο κύκλο.

 

 

4. Η Κυβέρνηση όμως ισχυρίζεται ότι το έλλειμμα μειώνεται σημαντικά…

 

Παρά τις αγωνιώδεις προσπάθειες η Κυβέρνησης δεν καταφέρνει να εξωραΐσει τα αποτελέσματα της πολιτικής της.

Η αποτυχία της καταγράφεται και στα στοιχεία της εκτέλεσης του προϋπολογισμού.

Ειδικότερα κατά το πρώτο οκτάμηνο:

Η υστέρηση των εσόδων, διευρύνεται συνεχώς.

Τα καθαρά έσοδα αυξήθηκαν μόλις κατά 3,4% σε σχέση με πέρυσι (στόχος αύξηση 13,7%).

Οι δαπάνες, πράγματι, εμφανίζονται μειωμένες σε σχέση με πέρυσι, κυρίως λόγω της οριζόντιας περικοπής και της συρρίκνωσης των προγραμμάτων κοινωνικής προστασίας, της δραστικής μείωσης του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων και των εξοπλιστικών δαπανών.

Η επιλογή, συνεπώς, του οικονομικού επιτελείου της Κυβέρνησης να αντισταθμίσει τη διευρυνόμενη υστέρηση των εσόδων με δραστικές περικοπές στις δημόσιες επενδύσεις, οι οποίες και είναι μειωμένες κατά 33% σε σχέση με πέρυσι έναντι στόχου για μείωση μόλις κατά 4%, επιβεβαιώνει την απουσία αναπτυξιακού προσανατολισμού.

Κάτι που αποτυπώνεται και από την εγκατάλειψη και των υπολοίπων αναπτυξιακών εργαλείων της οικονομίας, όπως το ΕΣΠΑ, το ΤΕΜΠΜΕ, οι ΣΔΙΤ, οι συμβάσεις παραχώρησης, οι αποκρατικοποιήσεις, η αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας, ο Αναπτυξιακός Νόμος κ.α.

 

5. Εμμένετε, συνεπώς, στην αρχική σας θέση πως ο Μηχανισμός Στήριξης δεν ήταν αναγκαιότητα.

 

Αποτελεί ιστορικό γεγονός πως η ηγεσία της Κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. οδήγησε τη χώρα στο Μηχανισμό Στήριξης επικαλούμενη τον «κίνδυνο χρεοκοπίας» και το «κλείσιμο των αγορών».

Η αλήθεια είναι ότι η ηγεσία του ΠΑ.ΣΟ.Κ. παρέλαβε την οικονομία, με τα υποκείμενα νοσήματά της από τη δεκαετία του ‘80, σε φάση παρόξυνσης, εν μέσω της πιο βαθιάς και παρατεταμένης παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.

Η Ελλάδα είχε υψηλό δημόσιο έλλειμμα και χρέος, το οποίο και διευρύνθηκε.

Όμως πρέπει να επισημανθεί ότι το ίδιο συνέβαινε και στις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες και όχι μόνο.

Το δημοσιονομικό έλλειμμα και το δημόσιο χρέος των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατά μέσο όρο, αυξήθηκε αντιστοίχως, κατά 6% του ΑΕΠ και κατά 14,8% του ΑΕΠ την περίοδο 2007 – 2009.

Όσο περίπου και στην Ελλάδα.

Βέβαια η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, για λόγους που γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα, κατά το τελευταίο τρίμηνο «φούσκωσε» το έλλειμμα για να το εμφανίζει υψηλότερο για ολόκληρο το 2009, ματαιώνοντας «ώριμες» δημόσιες εισπράξεις του 2009, μεταφέροντας εισπράξεις του 2009 στο 2010 και μεταθέτοντας πληρωμές του 2010 στο 2009.

Το χειρότερο, όμως είναι ότι απαξίωσε τη χώρα, την Οικονομία και τους Έλληνες (ενδεικτικές οι αναφορές περί «Τιτανικού», «εντατικής», «απώλειας εθνικής ανεξαρτησίας», «εκτεταμένης διαφθοράς», «Κυβέρνησης του ψεύδους»).

Έλεγε ότι θα επανακτούσε την χαμένη αξιοπιστία της χώρας.

Όμως οι εξελίξεις δείχνουν το ακριβώς αντίθετο, καθώς, τα spreads, από τις 130 μ.β. και 180 μ.β. που ήταν στις αρχές Οκτωβρίου και στα τέλη Νοεμβρίου αντίστοιχα εκτοξεύθηκαν, ως συνέπεια των λόγων, των πράξεων, των καθυστερήσεων και των παραλείψεων της Κυβέρνησης, στις 400 μ.β. τον Απρίλιο, ενώ τώρα, δυστυχώς, υπερβαίνουν τις 900 μ.β.

Η αλήθεια, λοιπόν, είναι ότι η ηγεσία της Κυβέρνησης ή έχασε τον έλεγχο των εξελίξεων ή εν πλήρη γνώση οδήγησε τη χώρα στο «Μηχανισμό Στήριξης».

Και αυτό παρότι είχε τη δυνατότητα να αποφύγει την προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης, εάν απορροφούσε μεγάλο μέρος ή όλο τον όγκο των διαθέσιμων κεφαλαίων, που υπερκάλυπταν τις εκδόσεις ομολόγων και ετησίων γραμματίων μέχρι τα μέσα Απριλίου. Συγκεκριμένα, το διάστημα Ιανουαρίου-Απριλίου απορρόφησε 20 δις ευρώ από τα διαθέσιμα 53,7 δις ευρώ.

 

6. Πιστεύετε πως αυτό το «αντι-μνημονιακό» μήνυμα θα έχει απήχηση στους πολίτες κατά τις επικείμενες αυτοδιοικητικές εκλογές;

 

Οι αυτοδιοικητικές εκλογές έχουν πάντοτε ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Ειδικά οι επικείμενες, καθώς λαμβάνουν χώρα σε ένα οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον έντονης αβεβαιότητας και μάλιστα μετά τη διοικητική μεταρρύθμιση θα διεξαχθούν με ενισχυμένη την πολιτική έναντι της αυτοδιοικητικής διάστασης.

Αναμένεται, συνεπώς, στην κάλπη να εκφρασθούν οι ανησυχίες αλλά και οι ελπίδες της κοινωνίας για την πορεία της οικονομίας και της χώρας.

Η πρόταση Ελπίδας της Ν.Δ,. για την ταχύτερη και με το λιγότερο οικονομικό και κοινωνικό κόστος έξοδο από την κρίση, αγγίζει όλο και περισσότερο τους πολίτες.

 

 

7. Τέλος θα ήθελα και την άποψή σας για την κλήση του πρώην Πρωθυπουργού κ. Καραμανλή στην εξεταστική για το Βατοπέδι.

 

Είναι γεγονός ότι η ενορχηστρωμένη, σφοδρή και παρατεταμένη επίθεση κατά του κ. Καραμανλή και των Κυβερνήσεων της Ν.Δ υπήρξε πρωτοφανής. Πυρήνας της η ελαχιστοποίηση των συγκεκριμένων επιτυχιών και των θετικών πεπραγμένων της και η μεγιστοποίηση των καθυστερήσεων, παραλείψεων και κάποιων λαθών της.

Η ηγεσία της Κυβέρνησης με τους χειρισμούς της επιχειρεί και με την υπόθεση του βατοπεδίου να έχει τον κ. Καραμανλή όμηρο. Όμως έχει παραβλέψει ότι ο τέως Πρωθυπουργός έχει αποδείξει με συγκεκριμένες πράξεις ότι δεν προσφέρεται για ομηρία και δεν λειτουργεί υπό τέτοιες συνθήκες. Η κυβέρνηση προφανώς δεν έχει αντιληφθεί ότι οι πολίτες έχοντας πλέον πληρέστερα δεδομένα απαντούν πιο ορθολογικά στα γιατί; Θα το αντιληφθεί όμως σύντομα όταν θα αρχίσει να εισπράττει πολιτικά τις απαντήσεις τους.

Αυτές τις ημέρες, ανοίγει τις πύλες της η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης. Η φετινή 75η Έκθεση πραγματοποιείται σε οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον απόγνωσης. Περιβάλλον το οποίο, με ευθύνη της Κυβέρνησης, διαρκώς επιβαρύνεται.

Η ηγεσία της, από την πρώτη στιγμή, άλλαξε το πρόβλημα και στη συνέχεια το παρέδωσε για επίλυση στο «Μηχανισμό Στήριξης». Παρέλαβε τη χώρα με πρόβλημα στο έλλειμμα, όπως άλλωστε είχαν σχεδόν όλες οι χώρες εν μέσω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, και το μετέτρεψε με το λόγο, τις πράξεις και τις παραλείψεις της σε κρίση δανεισμού. Το Σεπτέμβριο του 2009 τα spreads ήταν στις 130 μ.β. ενώ τώρα είναι πάνω από 900 μ.β.

Η Κυβέρνηση υπέγραψε το «Μνημόνιο» και εφαρμόζει «θεραπευτική αγωγή σοκ», πρωτόγνωρη σε ένταση και έκταση παγκοσμίως. Η «αγωγή», μη λαμβάνοντας υπόψη βασικά χαρακτηριστικά του «ασθενούς», κινδυνεύει να ακυρώσει και προβλεπόμενες ρυθμίσεις που κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση.

Η Κυβέρνηση, με θητεία σχεδόν ενός έτους είναι πλέον ευθέως αντιμέτωπη με τα πεπραγμένα της. Η καταιγιστική επικοινωνιακή επίθεση – η οποία πολλές φορές άγγιξε τα όρια της πολιτικής συκοφαντίας – κατά της προηγούμενης Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας έχει εξαντληθεί.

Τα αποτελέσματα των πεπραγμένων της δεν είναι καλά. Ενδεικτικά:

  • Η ύφεση κατά το δεύτερο τρίμηνο του έτους ανήλθε στο 3,5% και ο πληθωρισμός εκτινάχθηκε στο 5,5% τον Ιούλιο.
  • Τα δημόσια έσοδα παρουσιάζουν αύξηση μόλις 4% στο πρώτο επτάμηνο, έναντι ετήσιου στόχου για αύξηση 13,7%, ενώ οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων παρουσιάζουν μείωση κατά 36% στο πρώτο επτάμηνο, έναντι ετήσιου στόχου για μείωση 4%.
  • Η βιομηχανική παραγωγή το πρώτο εξάμηνο μειώθηκε κατά 5,8%,  η μεταποίηση κατά 4,7% και τα έσοδα από ταξιδιωτικές υπηρεσίες κατά 12%, σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2009.
  • Ο όγκος της οικοδομικής δραστηριότητας το Μάιο μειώθηκε κατά 22%.
  • Το 15% των επιχειρήσεων στην Αττική έχουν κλείσει (ΕΣΕΕ), ενώ 176.700 είναι κοντά στο «κλείσιμο» ως το τέλος του 2011 (ΓΣΕΒΕΕ). Μια τέτοια εξέλιξη θα μεταφραστεί σε απώλεια 305.000 θέσεων εργασίας. Ήδη, η ανεργία το Μάιο έφτασε το 12%, από 8,5% που ήταν το Μάιο του 2009. Ανεργία, η οποία χτυπά περισσότερο τη νέα γενιά, η οποία αν και είναι το πιο σημαντικό κεφάλαιο της πατρίδας μας, αποτελεί το μεγάλο «θύμα» των εξελίξεων, καθώς δεν μπορεί να ενταχθεί δημιουργικά σε μια οικονομία η οποία διαρκώς συρρικνώνεται. Επισημαίνουμε ότι η διαρροή εγκεφάλων (brain drain) αποτελεί μείζονα και μακροχρόνιο κίνδυνο για τη χώρα μας.

 

Τα αποτελέσματα της πολιτικής της Κυβέρνησης τα βιώνουν καθημερινά τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις. Τα παρουσιάζουν οι παραγωγικοί φορείς. Κοινές, πλέον, είναι οι διαπιστώσεις και οι αναφορές τους ότι το «Μνημόνιο» οδηγεί την οικονομία στον φαύλο κύκλο της ανατροφοδοτούμενης ύφεσης και προτείνουν «διαπραγμάτευση με στόχο την επιμήκυνση της περιόδου δημοσιονομικής προσαρμογής», «ευελιξία στην εφαρμογή του Μνημονίου» και «άμεση απεμπλοκή από τους όρους του».

 

Επίμονα σημειώνουμε ότι η Κυβέρνηση προσεγγίζει ελλειμματικά την αντιμετώπιση του προβλήματος.

Αντί να συγκεράσει πολιτικές μείωσης του δημοσιονομικού ελλείμματος και ενίσχυσης της ανάπτυξης, επιλέγει μονομερώς τη λογιστική μείωση του ελλείμματος.

Αντί να επιδιώξει την ενδεδειγμένη «κάθετη» περιστολή της σπατάλης, επιλέγει τη διαδοχική «οριζόντια» περικοπή των εισοδημάτων και τη χωρίς αξιολόγηση περικοπή των δημοσίων επενδύσεων για να επιτευχθεί η λογιστική μείωση του ελλείμματος.

Αντί να προωθήσει συγκεκριμένες αντισταθμιστικές πρωτοβουλίες τόνωσης της οικονομικής δραστηριότητας για την αντιμετώπιση της ύφεσης και των επιπτώσεών της και την κινητοποίηση λιμναζουσών αναπτυξιακών δυνατοτήτων, επιλέγει την καθήλωση της αγοράς με την υπερ-φορολόγηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

 Είναι πλέον σαφές ότι η ακολουθούμενη «θεραπευτική αγωγή» είναι αναποτελεσματική.

Η Νέα Δημοκρατία, έγκαιρα, κατέθεσε την δική της πρόταση για την έξοδο από την κρίση.

Στρατηγικό σχέδιο συμβατό με την ελληνική πραγματικότητα την οποία με συνεκτικές και στοχευμένες παρεμβάσεις βραχυπρόθεσμου και μακροπρόθεσμου χαρακτήρα στοχεύει δημιουργικά να αλλάξει.

Συνθέτει ένα εναλλακτικό μείγμα πολιτικών το οποίο στοχεύει στο συγκερασμό της αναγκαίας δημοσιονομικής προσαρμογής και της ανάταξης, αρχικά, και ανάπτυξης, μεταγενέστερα, της οικονομίας. Συγκερασμός ο οποίος αποτελεί το σκληρό πυρήνα του Σχεδίου Ελπίδας της Νέας Δημοκρατίας που διαρκώς εξειδικεύεται και συγκεκριμενοποιείται.

Την τελευταία περίοδο έχει ανακύψει στον ελληνικό τύπο ένα σημαντικό ζήτημα, αναλογιζόμενοι τόσο τα επιμέρους στοιχεία που αποκαλύπτονται όσο και τα ερωτήματα που προκύπτουν από αυτά, αναφορικά με το σύστημα διακανονισμού-εκκαθάρισης των συναλλαγών επί χρεωστικών τίτλων του Ελληνικού Δημοσίου στην Ηλεκτρονική Δευτερογενή Αγορά Τίτλων (ΗΔΑΤ).

 

Πιο συγκεκριμένα, σε άρθρο της εφημερίδας Ελεύθερος Τύπος (11.04.2010) με τίτλο “Έτσι οδηγούν την Ελλάδα σε χρεοκοπία” αναφέρεται πως «…χαριστική ρύθμιση του Υπουργείου Οικονομικών και της Τραπέζης της Ελλάδος επέτρεψε στους “σορτάκηδες” να εκτοξεύσουν τα spreads από τις 100 στις 450 μονάδες χωρίς κανένα ρίσκο, οδηγώντας την Ελλάδα στο χείλος του γκρεμού, την ώρα που ο πρωθυπουργός κήρυσσε διεθνή σταυροφορία κατά των κερδοσκόπων», ενώ και σε αντίστοιχο άρθρο (18.04.2010) της ιδίας εφημερίδας, με τίτλο “Να γιατί φθάσαμε εύκολα στο ΔΝΤ”, γίνεται νέα αναφορά στο ζήτημα, κάνοντας νήξη για κερδοσκοπία που «επιβάρυνε με δισεκατομμύρια ευρώ τοκοχρεολύσια τους Έλληνες φορολογούμενους και μας καταδίκασε σε προσφυγή στο ΔΝΤ και λήψη νέων επώδυνων μέτρων».

 

Συνάμα, η ίδια εφημερίδα (Ελεύθερος Τύπος) επανέρχεται στο θέμα, την Τρίτη 20 Απριλίου 2010, και παραθέτει νέα στοιχεία για το «σήμα που έδωσε το σύνθημα για τη μεγάλη λεηλασία», υπογραμμίζοντας πως «οι κερδοσκόποι μπορούσαν με την ανοχή της Τράπεζας της Ελλάδος να “στοιχηματίζουν” στους ελληνικούς τίτλους και αν έχαναν ακύρωναν…το ποντάρισμα…». Σημειώνει δε πως το Υπουργείο Οικονομικών ήταν «…απλός θεατής στο πάρτυ των “σορτάκηδων”».

 

Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός πως μέχρι το χρόνο σύνταξης της παρούσας Ερώτησης δεν υπάρχει κάποια επίσημη απάντηση, εξήγηση και άλλη αντίδραση από τις αρμόδιες αρχές,

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

Ο κ. Υπουργός

Ποιά είναι η θέση του Υπουργείου Οικονομικών για όσα ανησυχητικά και ύποπτα αναφέρονται στα προαναφερθέντα δημοσιεύματα;

Ιδίως, ποιά είναι η θέση του Υπουργείου Οικονομικών ως προς την φερόμενη από τα δημοσιεύματα (άτυπη) επαύξηση του χρόνου εκκαθάρισης και διακανονισμού των συναλλαγών στην ΗΔΑΤ όπως αυτή προβλεπόταν από τα οικεία άρθρα του Κανονισμού της ΗΔΑΤ, αλλά και τη συνακόλουθη αλλαγή στον τρόπο κάλυψης χρεωστικών θέσεων σε τίτλους όπως αυτή οριζόταν στον Κανονισμό Λειτουργίας του Συστήματος Παρακολούθησης Συναλλαγών Επί Τίτλων Με Λογιστική Μορφή (Άϋλοι Τίτλοι) και στον ως άνω Κανονισμό της ΗΔΑΤ;

Η χρονική στιγμή για τη χώρα μας είναι εξαιρετικά κρίσιμη.

Η δύσκολη κατάσταση της Οικονομίας, ως αποτέλεσμα της δυσμενούς διεθνούς συγκυρίας και των εγχώριων διαχρονικών διαρθρωτικών αδυναμιών, έχει επιδεινωθεί ραγδαία εξαιτίας της πλήρους αποτυχίας της Κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στη διαχείρισή της.

Αποτυχία που αντικατοπτρίζεται και στην εκτίναξη των διαφορικών επιτοκίων [spreads] στις αγορές τους 6 πρώτους μήνες διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. (η διαφορά επιτοκίων στα 10ετή ομόλογα διευρύνθηκε από 130 μονάδες βάσης τον Οκτώβριο σε πάνω από 400 μονάδες σήμερα, ενώ το μέσο κόστος δανεισμού της χώρας από 4,6% πέρυσι διαμορφώνεται στο 6% εφέτος).

Οι αγορές άρχισαν να μας «τιμωρούν» όταν διαπίστωσαν ότι η Κυβέρνηση αναλώνεται σε διακηρύξεις και επιδίδεται σε ερασιτεχνισμούς χωρίς να προωθεί μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης. Και όταν τα έλαβε ήταν οικονομικά αναποτελεσματικά και κοινωνικά άδικα.

Συνεχίζουν όμως να μας «τιμωρούν» αφού διαπιστώνουν αδυναμία ενδοκυβερνητικής συνεννόησης, πολυφωνία στην ασκούμενη πολιτική, αντιφατικές (όπως αυτές περί προσφυγής στο Δ.Ν.Τ.) και καταστροφολογικές δηλώσεις (όπως αυτές περί «Τιτανικού»), ανεύθυνες διαρροές κυβερνητικών στελεχών (όπως αυτές περί αλλαγής του «μηχανισμού στήριξης»), καμιά φορά και ανώνυμες…

Και μέσα σε όλα αυτά η Κυβέρνηση θριαμβολογεί αδικαιολόγητα, όταν οι Ευρωπαϊκές αποφάσεις θα πρέπει να αποτιμώνται με νηφαλιότητα, περισυλλογή και περίσκεψη. Και επειδή «τα δύσκολα [δεν] πέρασαν» αλλά είναι μπροστά μας, καλό θα ήταν τα Κυβερνητικά στελέχη να ακολουθήσουν τις προτροπές του διεθνούς και εγχώριου Τύπου περί «σιωπής που είναι χρυσός».

Η σύνταξη του Προσχεδίου του Προϋπολογισμού του 2009, σ’ ένα περιβάλλον μεγάλης διεθνούς αναταραχής και αβεβαιότητας, είναι αναμφίβολα δύσκολη υπόθεση, ιδιαίτερα όταν τα δημοσιονομικά περιθώρια είναι περιορισμένα.
Η Κυβέρνηση της Ν.Δ., με το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού του 2009, επιδιώκει:
  • Τη διασφάλιση ικανοποιητικών ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης.
  • Τη διατήρηση του κλίματος δημοσιονομικής πειθαρχίας και σταθερότητας.
  • Την ενδυνάμωση της κοινωνικής συνοχής με τη θεμελίωση ενός πραγματικά δίκαιου κοινωνικού κράτους.
Τα πεπραγμένα και οι πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης, πολλές από τις οποίες αναλήφθησαν εφέτος και περιλαμβάνονται στο Προσχέδιο του Προϋπολογισμού, καταδεικνύουν ότι η Κυβέρνηση διαθέτει συγκροτημένο πολιτικό σχέδιο για την επίτευξη αυτών των στόχων. Βασικοί άξονες πολιτικής δράσης είναι η ενίσχυση των πιστώσεων που διατίθενται για την εκτέλεση έργων που κατευθύνονται για την τόνωση της παραγωγικής βάσης της χώρας, αλλά και των δαπανών για την κοινωνική προστασία.
Η πορεία της ελληνικής οικονομίας, παρά το δυσμενές παγκόσμιο οικονομικό περιβάλλον, επιβεβαιώνει τις αντοχές της.
Με εφαλτήριο αυτή την εικόνα, στο Προσχέδιο του Κρατικού Προϋπολογισμού του 2009 εμπεριέχεται και αναδεικνύεται η αταλάντευτη προσήλωση της Κυβέρνησης στους στόχους της οικονομικής αποτελεσματικότητας και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Η εφαρμογή όσων προβλέπει το Προσχέδιο αποτελεί αναμφίβολα ένα μεγάλο στοίχημα. Και αυτό το στοίχημα θα το κερδίσουμε.