Tags Posts tagged with "Δημοψήφισμα"

Δημοψήφισμα

Patras Times
Στην Πάτρα αύριο ο Χρ. Σταϊκούρας Patras Times Η ΝΟΔΕ Αχαΐας την Πέμπτη 2 Ιουλίου και ώρα 19:30 θα πραγματοποιήσει Νομαρχιακή Συνέλευση (ΝΟΣ) στα γραφεία της (Κορίνθου 301 & Παντανάσσης) με θέμα το δημοψήφισμα της Κυριακής. Στην Νομαρχιακή συνέλευση θα είναι παρών ο τ. Υπουργός ...και ακόμα περισσότερα »

«Ήρθα για να προσθέσω και τη δική μου φωνή στο κάλεσμα της κοινωνίας των πολιτών, υπέρ της διατήρησης του Ευρωπαϊκού προσανατολισμού της χώρας.

Ενός προσανατολισμού, που παρά τις ατέλειες του Ευρωπαϊκού οικοδομήματος, έχει αποφέρει, τις τελευταίες δεκαετίες, θετικά αποτελέσματα για τη χώρα.

Αυτός ο σταθερός προσανατολισμός της χώρας, σήμερα, τίθεται σε κίνδυνο από την ανεύθυνη επιλογή της Κυβέρνησης να προχωρήσει στη διεξαγωγή δημοψηφίσματος.

Η επιλογή αυτή δείχνει έλλειμμα ηγεσίας για την υπεράσπιση της λειτουργίας της χώρας στον πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στο μεταξύ, λόγω της δύσκολης και πρωτόγνωρης, κατάστασης που έχει δημιουργηθεί τις τελευταίες ημέρες, οφείλουμε όλες οι πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις να υπηρετήσουμε την πολιτική ομαλότητα και να διαφυλάξουμε την κοινωνική ηρεμία.

Είμαι αισιόδοξος ότι οι πολίτες θα ψηφίσουν με λογική, ψυχραιμία και υπευθυνότητα.

Και θα κάνουν τη σωστή επιλογή.

Θα στηρίξουν το ΝΑΙ στην Ευρώπη».


Ο Βουλευτής Φθιώτιδας της Νέας Δημοκρατίας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση σχετικά με το δημοψήφισμα:

«Η Κυβέρνηση, επί πέντε μήνες, δέσμια των ιδεοληψιών της, έχασε πολύτιμο χρόνο και  διαπραγματευτικό κεφάλαιο.

Και ενώ στέρεψαν τα περιθώρια ελιγμών κλήθηκε, σε πράγματι ασφυκτικό πλαίσιο, να επιλέξει μεταξύ δυσάρεστου και καταστροφικού.

Προτίμησε αντί τον δύσκολο, δυσάρεστο και ανηφορικό δρόμο της ευθύνης να κάνει κίνηση με δημοκρατικό μανδύα, μετάθεσης της ευθύνης στους πολίτες, μέσω δημοψηφίσματος.

Η επιλογή αυτή δείχνει έλλειμμα ηγεσίας για την υπεράσπιση της λειτουργίας της χώρας στον πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Οι αδυναμίες του πυρήνα δεν αποτελούν λόγο για να τεθεί σε διακινδύνευση η στρατηγική μας επιλογή.

Πρωτίστως η Κυβέρνηση, αλλά και όλες οι πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις έχουμε χρέος να υπηρετήσουμε την πολιτική ομαλότητα, την κοινωνική ηρεμία και την οικονομική σταθερότητα.

Να διασφαλίσουμε μακροχρονίως την ασφαλή πορεία της χώρας».

Το Ελληνικό Κοινοβούλιο καλείται σήμερα να συζητήσει και να αποφασίσει επί της πρότασης που κατέθεσαν τα κόμματα της Αντιπολίτευσης για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος.

Δημοψηφίσματος για την Κύρωση της Συνθήκης της Λισσαβώνας.

Η εν λόγω πρωτοβουλία αποτελεί μια ακόμα άσκηση κοινοβουλευτικού ακτιβισμού.

Συγχέει τη διατύπωση πολιτικών με τις διαδικασίες.

Υποκρύπτει άρνηση ανάληψης ευθύνης.

Συνιστά κίνηση πολιτικού εντυπωσιασμού.

Ενέχει στοιχεία φθηνής δημαγωγίας.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Ο θεσμός του δημοψηφίσματος διανθίζει, είναι αλήθεια, κατά καιρούς τον πολιτικό και συνταγματικό μας λόγο.

Αποτελεί έκφραση της άμεσης δημοκρατίας.

Φέρνει πιο κοντά τους πολίτες στη διαδικασία λήψης συλλογικών αποφάσεων.

Εμπλουτίζει το πολιτικό μας σύστημα με νέες μορφές ενεργοποίησης της λαϊκής κυριαρχίας.

Αν όμως το αίτημα για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος δεν συνδυασθεί και δεν τεκμηριωθεί με νομικά και πολιτικά επιχειρήματα, η πραγματοποίησή του υποσκάπτει αντί να δυναμώνει το πολίτευμα της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

Και κάτι τέτοιο ισχύει στην πρόταση που έχει κατατεθεί για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος επί της Κύρωσης της Μεταρρυθμιστικής Συνθήκης.

Πιο συγκεκριμένα:

1ον: Η συγκεκριμένη πρόταση αλλοιώνει την αντιπροσωπευτικότητα του θεμελίου της Δημοκρατίας, του Κοινοβουλίου.

Θυμίζω ότι πριν 10 χρόνια ο τέως Πρωθυπουργός κ. Σημίτης απέφυγε να θέσει σε δημοψήφισμα την ένταξη της χώρας στην Ο.Ν.Ε. και την υιοθέτηση του ευρώ, αναφέροντας χαρακτηριστικά στη Βουλή:

«Είναι πάγια τακτική ότι στην Ελλάδα δεν αποφασίζονται τα θέματα των Συνθηκών της Ευρωπαϊκής Ένωσης με δημοψήφισμα, αλλά μέσα από τις διαδικασίες που προβλέπονται στο Σύνταγμα από τη Βουλή».

Την ίδια τακτική ακολούθησε και ο Πρωθυπουργός κ. Καραμανλής στην αντίστοιχη πρόταση για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος επί του «Ευρωπαϊκού Συντάγματος».

Συνεπώς, ορθώς στη χώρα μας, οι πολιτικές ηγεσίες επιλέγουν την κοινοβουλευτική ευθύνη ενώπιον των αντιπροσωπευτικών θεσμών.

2ον: Το δημοψήφισμα, αποτελεί, πολλές φορές στην πράξη, επίφαση δημοκρατίας, ιδιαίτερα όταν η συμμετοχή των πολιτών είναι χαμηλή και η ενημέρωσή τους ελλιπής.

Οι περισσότεροι ψηφοφόροι στην Ιρλανδία, όπως οι ίδιοι ομολογούσαν σε σχετικές δημοσκοπήσεις και κατέγραψαν τα μέσα ενημέρωσης, προσήλθαν στις κάλπες με άγνοια για το ουσιαστικό περιεχόμενο του πολυσέλιδου κειμένου το οποίο εκαλούντο να αποδεχθούν ή να απορρίψουν.

3ον: Η άμεση προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία δεν προσιδιάζει σε ζητήματα που είναι από τη φύση τους περίπλοκα, όπως είναι η Μεταρρυθμιστική Συνθήκη.

Και αυτό διότι όταν αυτά τίθενται σε απλοποιημένη διλημματική μορφή, είναι εξαιρετικά δύσκολο να εντοπιστούν και να προβλεφθούν εγκαίρως οι επιπτώσεις ενός «ναι» ή ενός «όχι».

Είναι γεγονός ότι η Μεταρρυθμιστική Συνθήκη είναι ένα μεγάλο, περίπλοκο και δύσκολο πόνημα, η κατανόηση και κριτική του οποίου απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή και μελέτη από τους πολίτες.

Έτσι δεν είναι αντικειμενικά εφικτό να συμπυκνωθεί το σύνολο της μεταρρυθμιστικής προσπάθειας της Συνθήκης σ’ ένα απλό ερώτημα.

4ον: Ένα δημοψήφισμα πρέπει να στηρίζεται σε ένα σαφές, σε ένα διακριτό δίλημμα.

Ένα δίλημμα που να εμπεριέχει σοβαρές, αξιόπιστες και εφικτές εναλλακτικές προτάσεις ώστε οι πολίτες να σταθμίσουν τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της κάθε μιας και να καταλήξουν σε κάποιο συμπέρασμα.

Όμως αυτές οι εναλλακτικές προτάσεις απουσιάζουν από το εγχείρημα της θεσμικής αναμόρφωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

5ον: Η Συνθήκη, για να δανεισθώ φράσεις από συνέντευξη του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του Κόμματος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης σε Κυριακάτικη εφημερίδα, «αποτελείται από διάφορα κεφάλαια που αφορούν διάφορες συγκεκριμένες επιλογές».

Έτσι, σε περίπτωση πραγματοποίησης δημοψηφίσματος επί της Συνθήκης, η όποια διαφωνία με κάποια στοιχεία της θα κατέληγε σε απόρριψη του συνόλου της.

6ον: Η έκβαση του δημοψηφίσματος εξαρτάται κάθε φορά και από την πολιτική συγκυρία.

Χαρακτηριστικά, ο Γάλλος Πρόεδρος Φρανσουά Μιτεράν είχε πει ότι «οι πολίτες στα δημοψηφίσματα απαντούν συνήθως για όλα εκτός από το ερώτημα που τους τίθεται».

Σήμερα, η Συνθήκη μπορεί να καταστεί το μέσο έκφρασης της λαϊκής δυσφορίας για ζητήματα που απασχολούν τους Ευρωπαίους πολίτες, όπως είναι η ακρίβεια, η ανεργία, η υστέρηση των εισοδημάτων, η κοινωνική ασφάλιση, η μετανάστευση, το περιβάλλον.

7ον: Η Μεταρρυθμιστική Συνθήκη δεν τροποποιεί δραστικά τη βασική δομή της Ένωσης.

Διατηρεί την ισορροπία ανάμεσα σε κεντρικούς θεσμούς και εθνικές αρχές.

Δεν επιδιώκει να αντικαταστήσει το εθνικό κράτος με ένα άλλο κρατικό μόρφωμα.

Συνεπώς η Κύρωση της Συνθήκης από τη χώρα μας αποτελεί μια επιβεβαίωση της ευρωπαϊκής πορείας της.

Για τους υποστηρικτές της διεξαγωγής δημοψηφίσματος, αυτό θα είχε νόημα πριν από την προσχώρηση της Ελλάδας στην τότε Ε.Ο.Κ. και πριν από την κύρωση της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τότε όμως, ευτυχώς, ήταν άλλες οι επιλογές τους.

8ον: Για την κύρωση της Συνθήκης ακολουθήθηκε η πάγια κοινοβουλευτική πρακτική όλων των προηγούμενων χρόνων και σε όλα τα βήματα της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας μας.

Ακολουθήθηκε η πρακτική όλων των κρατών-μελών της Ένωσης, πλην της Ιρλανδίας.

Θεωρώ ότι είναι ατυχής η δήλωση του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, με αφορμή το αποτέλεσμα στο δημοψήφισμα της Ιρλανδίας, ότι «οι μεγάλες αποφάσεις δεν περνάνε στα κρυφά».

Εκτός και να πλέον θεωρεί η Αξιωματική Αντιπολίτευση ότι όλες οι μεγάλες αποφάσεις που επικυρώθηκαν από το Ελληνικό Κοινοβούλιο επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ ελήφθησαν στα κρυφά.

Προσωπικά, δεν το πιστεύω, δεν το συμμερίζομαι.

9ον: Η Συνθήκη έχει ήδη επικυρωθεί από το Ελληνικό Κοινοβούλιο, με τη θετική ψήφο και της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Είναι τουλάχιστον ακατανόητη η στάση της να ζητά δημοψήφισμα, στο οποίο και πάλι θα εκφρασθεί θετικά, με μοναδικό επιχείρημα την πληρέστερη ενημέρωση των πολιτών.

Ο δημόσιος διάλογος είναι χρήσιμος και η ενημέρωση απαραίτητη.

Τίποτα δεν εμποδίζει να γίνει μια πιο ουσιαστική συζήτηση, χωρίς τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Για αυτούς τους λόγους δεν συμφωνώ με τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος επί της Μεταρρυθμιστικής Συνθήκης.

Συνθήκης που είναι το αποτέλεσμα μιας σκληρής διαπραγμάτευσης.

Ενός μεγάλου και σύνθετου συμβιβασμού.

Συμβιβασμού όμως με θετικό πρόσημο για την Ευρώπη. Για την Ελλάδα.

Για την Ελλάδα που υποστηρίζει και ενισχύει την εμβάθυνση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

Που επιθυμεί μια πιο ουσιαστική πολιτικοποίηση της ενοποιητικής διαδικασίας.

Που συμμετέχει και συμβάλλει καθοριστικά στις προσπάθειες για την υπέρβαση των δυσκολιών, της στασιμότητας και της εσωστρέφειας.

Ιδιαίτερα σε μία περίοδο που οι διαφορές είναι πιο ορατές, η σύγκλιση πιο δύσκολη, η κοινή πορεία καθόλου αυτονόητη.

Σε λίγες ώρες κλείνει στην Ολομέλεια η συζήτηση επί των ξεχωριστών προτάσεων που κατέθεσαν τα κόμματα της Αντιπολίτευσης για την διεξαγωγή δημοψηφίσματος με αφορμή το ψηφισθέν ασφαλιστικό νομοσχέδιο και ολοκληρώνεται σε κοινοβουλευτικό επίπεδο η αγωνιώδης προσπάθεια της Αντιπολίτευσης να καθυστερήσει την προώθηση της αναμόρφωσης του ασφαλιστικού συστήματος. Να συντηρήσει την επιζήμια για τη χώρα κοινωνική αναταραχή. Σε αντιδιαστολή, η Κυβέρνηση και τα μέλη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Ν.Δ. προσέρχονται στη συζήτηση με τη σοβαρότητα που επιβάλλει ο σεβασμός στους θεσμούς και στους πολίτες.
Καταδεικνύουμε ότι οι προτάσεις για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος είναι νομικά και πολιτικά αβάσιμες:  
1ο Επιχείρημα: Ένα δημοψήφισμα πρέπει να στηρίζεται σε ένα σαφές, σε ένα διακριτό δίλημμα.
2ο Επιχείρημα: Η άμεση προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία δεν προσιδιάζει σε ζητήματα που είναι από τη φύση τους περίπλοκα.
3ο Επιχείρημα: Σύμφωνα με την άποψη πολλών, όπως του Καθηγητή κ. Μουζέλη, «τα δημοψηφίσματα υπονομεύουν μακροχρόνιες μεταρρυθμιστικές πολιτικές, οι οποίες σχεδόν πάντα, για να πετύχουν, πρέπει στα αρχικά τους στάδια να βασισθούν στην επιλογή μη δημοφιλών μέτρων.»
4ο Επιχείρημα: Το Ελληνικό Σύνταγμα, μετά και την Αναθεώρηση του 1986 επί κυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ, προβλέπει τη δυνατότητα διεξαγωγής δημοψηφίσματος για νόμο ο οποίος ρυθμίζει σοβαρό κοινωνικό ζήτημα, εκτός των δημοσιονομικών. Οι αλλαγές, όμως, που προωθεί η κυβέρνηση στο ασφαλιστικό, συνιστούν ρύθμιση επιμέρους παραμέτρων του συστήματος συντάξεων με αμιγώς δημοσιονομική λογική.
5ο Επιχείρημα: Σύμφωνα και με τον Καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου κ. Μανιτάκη, το δημοψήφισμα, αν και εμφανίζεται ως θεσμός άμεσης δημοκρατίας, λειτουργεί στην πράξη, κάποιες φορές, ως θεσμός «καισαρικής» δημοκρατίας.
6ο Επιχείρημα: Η ιστορία των δημοψηφισμάτων στη χώρα μας είναι διαφωτιστική.
Από ιδρύσεως του νεοελληνικού κράτους έχουν διεξαχθεί επτά φορές δημοψηφίσματα. Τις έξι από αυτές για το πολιτειακό ζήτημα και μία για την έγκριση συνταγματικού κειμένου.

7ο Επιχείρημα: Ίσως λησμονούν οι πρωτεργάτες της πρωτοβουλίας για το δημοψήφισμα, ότι όσο καθυστερεί η μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος, τόσο εντείνονται οι μηχανισμοί αυτο-επιδείνωσής του. Όμως, η αναβολή της αναμόρφωσης στέλνει το λογαριασμό στην επόμενη γενιά.

Με ότι αυτό συνεπάγεται για τους νέους της χώρας μας.

Σε λίγες ώρες κλείνει στην Ολομέλεια η συζήτηση επί των ξεχωριστών προτάσεων που κατέθεσαν τα κόμματα της Αντιπολίτευσης για την διεξαγωγή δημοψηφίσματος με αφορμή το ψηφισθέν ασφαλιστικό νομοσχέδιο.

Με την πρωτοβουλία αυτή ολοκληρώνεται σε κοινοβουλευτικό επίπεδο η αγωνιώδης προσπάθεια της Αντιπολίτευσης να καθυστερήσει την προώθηση της αναμόρφωσης του ασφαλιστικού συστήματος.

Να συντηρήσει την επιζήμια για τη χώρα κοινωνική αναταραχή.

Η αλληλουχία των γεγονότων και η επιλογή ατελέσφορων πολιτικών πρωτοβουλιών, όπως η σημερινή, δεν αφήνει περιθώρια άλλων ερμηνειών.

Οι προτάσεις για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος είναι  ασκήσεις κοινοβουλευτικού ακτιβισμού.

Αποτελούν μια ακόμη προσπάθεια πρόκλησης τεχνητής όξυνσης.

Δοκιμασίας των θεσμών.

Ανταγωνισμού και κυριαρχίας στο χώρο της Κεντροαριστεράς.

Απουσιάζει όμως η εναλλακτική πρόταση σε επίπεδο διακυβέρνησης, με όποια μορφή και αν επιχειρείσει να την προσεγγίσει κανείς.

Τα κόμματα της Αριστεράς φέρονται σταθερά ως δύναμη συντήρησης.

Το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης επιβεβαιώνει την κρίση ταυτότητας και στρατηγικής που διέρχεται.

Η πρόταση για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, όπως και η πρόταση δυσπιστίας, επιβεβαιώνει την απουσία πολιτικού στίγματος που το διακρίνει.

Αποτελεί πρόταση αμηχανίας και υποκρισίας.

Κίνηση αδυναμίας και σύγχυσης.

Αποδεικνύεται έτσι, για μία ακόμη φορά, ότι «η πολιτική πενία τέχνας κατεργάζεται».

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Σε αντιδιαστολή με το περιβάλλον που επιθυμούν να διαμορφώσουν τα κόμματα της Αντιπολίτευσης, η Κυβέρνηση και τα μέλη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Ν.Δ. προσέρχονται στη συζήτηση με τη σοβαρότητα που επιβάλλει ο σεβασμός στους θεσμούς και στους πολίτες.

Καταδεικνύουμε ότι οι προτάσεις για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος είναι θεσμικά, συνταγματικά αβάσιμες και πολιτικά έωλες.

1ο Επιχείρημα: Ένα δημοψήφισμα πρέπει να στηρίζεται σε ένα σαφές, σε ένα διακριτό δίλημμα.

Ένα δίλημμα που να εμπεριέχει σοβαρές, αξιόπιστες και εφικτές εναλλακτικές προτάσεις.

Εναλλακτικές προτάσεις οι οποίες όμως απουσιάζουν στο εγχείρημα της αναμόρφωσης του ασφαλιστικού συστήματος.

Η Αντιπολίτευση απορρίπτει κάθε μεταρρυθμιστική προσπάθεια.

Ακόμη όμως και αν υπήρχαν άλλες προτάσεις, είναι εξαιρετικά αμφίβολο κατά πόσο οι δυνάμεις της Αντιπολίτευσης θα κατάφερναν να «συγκλίνουν» κάτω από μια κοινή συνισταμένη.

2ο Επιχείρημα: Η άμεση προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία δεν προσιδιάζει σε ζητήματα που είναι από τη φύση τους περίπλοκα.

Πράγματι, η αναμόρφωση του ασφαλιστικού συστήματος είναι εγχείρημα σύνθετο και απαιτητικό.

Κανένας δεν μπορεί, και δεν είναι και αντικειμενικά εφικτό, να συμπυκνώνει την όλη προσπάθεια μεταρρύθμισής του σ’ ένα ερώτημα του «ναι» ή «όχι».

Σε μια τέτοια περίπτωση, σύμφωνα και με τον έγκριτο συνταγματολόγο κ. Τσάτσο «πιθανόν το δημοψήφισμα από διαδικασία με δημοκρατική ποιότητα, να καταστεί διαδικασία που δεν θα εκφράζει πραγματικά την πλειοψηφική άποψη του Ελληνικού λαού.»

3ο Επιχείρημα: Σύμφωνα με την άποψη πολλών, όπως του Καθηγητή κ. Μουζέλη, «τα δημοψηφίσματα υπονομεύουν μακροχρόνιες μεταρρυθμιστικές πολιτικές, οι οποίες σχεδόν πάντα, για να πετύχουν, πρέπει στα αρχικά τους στάδια να βασισθούν στην επιλογή μη δημοφιλών μέτρων.»

Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα, που επικαλέσθηκαν πολλοί συνάδελφοί μου, είναι αυτό της ένταξης της χώρας μας στην ΕΟΚ.

Αν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής προχωρούσε σε δημοψήφισμα, πιθανότατα δεν θα γινόμασταν μέλος της Ευρωπαϊκής οικογένειας.

Σήμερα, η αναμόρφωση του ασφαλιστικού συστήματος επιβάλλει την αντιμετώπιση στρεβλώσεων, αγκυλώσεων, υπερβολών και χρόνιων παθογενειών.

Η κυβέρνηση τολμά! Τολμά να αναλάβει τις πρωτοβουλίες που απαιτούνται προς αυτή την κατεύθυνση, αγνοώντας το όποιο πρόσκαιρο, πιθανόν, πολιτικό κόστος.

4ο Επιχείρημα:Ο ίδιος ο νομοθέτης διάκειται με αρνητική διάθεση έναντι της διεξαγωγής δημοψηφισμάτων, θέτοντας πλήθος προϋποθέσεων ώστε να καθίσταται σπάνια η διενέργειά τους.

Όπως πολύ εύστοχα ο Υπουργός κ. Παυλόπουλος ανέφερε, από τις προτάσεις των κομμάτων της Αντιπολίτευσης δεν φαίνεται να ικανοποιούνται οι ουσιαστικές συνταγματικές προϋποθέσεις για δημοψήφισμα.

5ο Επιχείρημα:Σύμφωνα και με τον Καθηγητή κ. Μανιτάκη, το δημοψήφισμα, αν και εμφανίζεται ως θεσμός άμεσης δημοκρατίας, λειτουργεί στην πράξη, κάποιες φορές, ως θεσμός «καισαρικής» δημοκρατίας.

Η ιστορία των δημοψηφισμάτων στη χώρα μας είναι διαφωτιστική.

Από ιδρύσεως του νεοελληνικού κράτους έχουν διεξαχθεί επτά φορές δημοψηφίσματα.

Τις έξι από αυτές για το πολιτειακό ζήτημα και μία για την έγκριση συνταγματικού κειμένου.

Σε όλες τις περιπτώσεις τα δημοψηφίσματα λειτούργησαν κυρωτικά και επιβεβαιωτικά των πολιτικών μεταβολών που είχαν προηγηθεί και οδήγησαν την κοινή γνώμη προς την ανάλογη κατεύθυνση.

6ο Επιχείρημα: Πριν 10 χρόνια, και αυτό διέλαθε της προσοχής του αξιότιμου Εισηγητού του ΠΑΣΟΚ, ο κ. Σημίτης απέφυγε να θέσει σε δημοψήφισμα την ένταξη της χώρας στην Ο.Ν.Ε. και την υιοθέτηση του ευρώ, αναφέροντας χαρακτηριστικά στη Βουλή:

«Είναι πάγια τακτική ότι στην Ελλάδα δεν αποφασίζονται τα θέματα των Συνθηκών της Ευρωπαϊκής Ένωσης με δημοψήφισμα, αλλά μέσα από τις διαδικασίες που προβλέπονται στο Σύνταγμα από τη Βουλή».

Την ίδια τακτική ακολούθησε και ο κ. Καραμανλής στην αντίστοιχη πρόταση για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για το «Ευρωπαϊκό Σύνταγμα».

Οι πολιτικές ηγεσίες στη χώρα, επιλέγουν την κοινοβουλευτική ευθύνη ενώπιον των αντιπροσωπευτικών θεσμών.

Η Βουλή, σύμφωνα με τη θεμελιώδη συνταγματική αρχή της αντιπροσώπευσης, είναι το καταλληλότερο πεδίο για τη συζήτηση, την επεξεργασία και την ψήφιση του ασφαλιστικού σχεδίου νόμου.

7ο Επιχείρημα: Ίσως λησμονούν οι πρωτεργάτες της πρωτοβουλίας για το δημοψήφισμα, ότι όσο καθυστερεί η μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος, τόσο εντείνονται οι μηχανισμοί αυτο-επιδείνωσής του.

Η αναβολή της αναμόρφωσης στέλνει το λογαριασμό στην επόμενη γενιά.

Με ότι αυτό συνεπάγεται για τους νέους της χώρας μας, τους οποίους συχνά επικαλούνται και συχνά όψιμα κόπτονται.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Γράφεται σήμερα ο επίλογος της κοινοβουλευτικής διαδικασίας προώθησης της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης.

Στη διάρκεια των 3 τελευταίων εβδομάδων, οι τοποθετήσεις πολλών βουλευτών της Αντιπολίτευσης χαρακτηρίσθηκαν από έναν άκαμπτο δογματισμό.

Σε αρκετές περιπτώσεις παρατηρήθηκε διαγκωνισμός λαϊκισμού και δημαγωγικής διάθεσης.

Απουσίαζε το μέτρο και η μετριοπάθεια.

Κυριαρχούσε ο μηδενισμός και η αντιδραστικότητα.

Χρησιμοποιήθηκαν αφορισμοί και ισοπεδωτικοί χαρακτηρισμοί.

Ακούστηκαν αντιφάσεις και ανακρίβειες.

Εκφράστηκαν, με ευκολία, γενικολογίες, αοριστολογίες, απλουστεύσεις.

Διατυπώθηκαν εύκολες διακηρύξεις και ανέξοδες εξαγγελίες.

Παρατηρήθηκε δραματικό έλλειμμα συγκροτημένου αντιπολιτευτικού λόγου.

Κυρίες και κύριοι της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Τα τελεσίγραφα προς τους επενδυτές αποτελούν επιστροφή στο παρελθόν.

Όμως, οι Ελληνίδες και οι Έλληνες της δημιουργίας και της ευθύνης, με όνειρο και λογισμό, έχουμε κάνει την επιλογή μας.

Έχουμε επιλέξει τις ξεκάθαρες κουβέντες και τις καθαρές λύσεις.

Αυτή η κυβέρνηση, η κυβέρνηση της Ν.Δ., είναι αποφασισμένη να κινηθεί σε αυτή την κατεύθυνση.

Θέτει στόχους τολμηρούς, αλλά εφικτούς.

Στόχους αναγκαίους, ρεαλιστικούς και υλοποιήσιμους.

Προωθεί τις αλλαγές και τις μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη ο τόπος.

Αντιμετωπίζει ουσιαστικά και υπεύθυνα τα προβλήματα της κοινωνίας.

Με στρατηγικό στόχο τη βέλτιστη ικανοποίηση των αιτημάτων της κοινωνίας για οικονομική αποτελεσματικότητα και κοινωνική δικαιοσύνη.