Tags Posts tagged with "Χρήστος Σταϊκούρας"

Χρήστος Σταϊκούρας

Κύριε Σταϊκούρα, πέρα από το μέτωπο της οικονομίας, η ΝΔ ανοίγει το ένα θέμα μετά το άλλο. Τελευταία ξέσπασε πολιτική κόντρα και για την φωτιά στα Κύθηρα, ενώ ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης έκανε λόγο για στοχοποίηση του δημάρχου του νησιού από την Κυβέρνηση.

Τα πρόσφατα θέματα στα οποία η ΝΔ, ως όφειλε, άσκησε σκληρή αντιπολιτευτική κριτική, τα άνοιξε η ανικανότητα, η αναποτελεσματικότητα, το παραλήρημα ιδεοληψιών και οι καθεστωτικές νοοτροπίες της λαϊκιστικής Κυβέρνησης.

Και τα άνοιξε σε πεδία, εκτός αυτού της οικονομίας, όπως είναι το μεταναστευτικό/προσφυγικό, η παιδεία, η ποιότητα της δημοκρατίας, η οικογενειοκρατία στη διοίκηση οργανισμών, η αμφισβήτηση της θρησκείας του Ελληνικού λαού, η προστασία της ζωής και της περιουσίας των πολιτών.

Στο τελευταίο μέτωπο, και με αφορμή τη φωτιά στα Κύθηρα, θέσαμε συγκεκριμένα ερωτήματα που σχετίζονται με την έλλειψη εναέριων μέσων πυρόσβεσης, σχεδίου και αποτελεσματικού συντονισμού των δυνάμεων. Ερωτήματα στα οποία, φυσικά, απαντήσεις δεν πήραμε. Και αυτό γιατί οι κυβερνητικές ευθύνες είναι συγκεκριμένες και μεγάλες.

Και ας μην συνεχίζει η Κυβέρνηση να «κατασκευάζει» εχθρούς προκειμένου να «κρύψει» την δική της ασχετοσύνη και ανευθυνότητα. Γιατί αυτά πλέον είναι «φως φανάρι».

Στο μέτωπο της παιδείας, η αριστεία και η σημαία παραμένουν ψηλά. Θα αλλάξετε αυτή την απόφαση με την κλήρωση των παραστατών αν έρθετε στην Κυβέρνηση;  

Η Κυβέρνηση, σε όλα τα πεδία και σε όλα τα επίπεδα, «διώκει» την αριστεία, «κυνηγάει» την αξιοκρατία, προωθεί την ισοπέδωση και επιβραβεύει την μετριότητα.

Η ΝΔ, στο συγκεκριμένο ζήτημα, τοποθετήθηκε με απόλυτο και σαφή τρόπο: οι σημαιοφόροι στις παρελάσεις, στη συνείδηση του κόσμου, είναι ταυτισμένοι με την αριστεία και την πρόοδο. Αλίμονο αν τα παιδιά, από μικρές ηλικίες, θεωρήσουν ότι όλα στη ζωή είναι προϊόν τύχης και κλήρωσης αντί επιβράβευσης των προσπαθειών τους.

Για τον λόγο αυτό, η απόφαση θα αλλάξει από την Κυβέρνηση της ΝΔ.

Θα επιμείνετε στα όσα αποκάλυψε ο Γιάνης Βαρουφάκης για το πρώτο εξάμηνο του 2015; Μάλιστα κάποιοι κάνουν λόγο ότι ο πρώην Υπουργός Οικονομικών του ΣΥΡΙΖΑ έχει εξελιχθεί στον καλύτερο «σύμμαχο» της ΝΔ. Τι λέτε; 

Καθημερινά βλέπουν το φως της δημοσιότητας νέα στοιχεία για το 1ο εξάμηνο του 2015, προερχόμενα από τους ίδιους τους πρωταγωνιστές του.

Πρωταγωνιστές, με επικεφαλής τον Πρωθυπουργό, που με τις πράξεις και παραλείψεις τους, επιβάρυναν τη χώρα με ένα κόστος που εκτιμάται – διεθνώς – στα 100 δισ. ευρώ, με δύο αχρείαστα Μνημόνια και με 14,5 δισ. ευρώ νέα μέτρα λιτότητας.

Πρόθεσή μας είναι να θέτουμε προς διερεύνηση μη ερμηνεύσιμους με τη λογική χειρισμούς, που εγείρουν ερωτηματικά, τα οποία απαιτούν απαντήσεις. Και αυτές θα δοθούν.

Σε ότι αφορά τον κ. Βαρουφάκη, το “asset” του κ. Τσίπρα, με τους ισχυρισμούς του δικαιώνει πλήρως την σκληρή κριτική που άσκησε η ΝΔ για τις μεθοδεύσεις και τους χειρισμούς εκείνης της περιόδου.

Σύμμαχός μας όμως δεν θα μπορούσε να είναι, διότι η πορεία στο άγνωστο με αυτοσχεδιασμούς και «βάρκα την ελπίδα», με ναρκισσισμούς και τυχοδιωκτισμούς, δεν συνιστά επιλογή της ΝΔ.

Η Κυβέρνηση σας κατηγορεί ότι δεν έχετε πρόγραμμα. Τι να περιμένουμε από τον Κυριάκο Μητσοτάκη στη ΔΕΘ σε ένα μήνα περίπου;

Θέλει περίσσιο θράσος να το ισχυρίζεται αυτό η σημερινή Κυβέρνηση, η οποία ανήλθε στην εξουσία υποσχόμενη, στη ΔΕΘ το 2014, 12 δισ. ευρώ παροχές, για να καταλήξει σε νέα μέτρα λιτότητας ύψους 14,5 δισ. ευρώ.

Μας έχει συνηθίσει όμως σε «λόγια του αέρα», παλινδρομώντας συνεχώς μεταξύ ιδεοληψίας και κυνισμού.

Εμείς, και πάλι, με τις αξιακές και ιδεολογικές αρχές μας ιστορικά δικαιωμένες, θα κινηθούμε στη «γραμμή» του ρεαλισμού και του μέτρου, μακριά από έωλες υποσχέσεις και ανεδαφικές δεσμεύσεις.

Ο κ. Μητσοτάκης θα ξετυλίξει ένα ολοκληρωμένο, τεκμηριωμένο και κοστολογημένο πρόγραμμα, το οποίο όταν εφαρμοστεί με μεθοδικότητα και σκληρή δουλειά από την Κυβέρνησή του, θα  σπάσει τον καταστροφικό κύκλο της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής μιζέριας. Πτυχές αυτού του προγράμματος έχουν ήδη αναδειχθεί το προηγούμενο χρονικό διάστημα, κυρίως στο πεδίο της δημοσιονομικής πολιτικής, με τη στοχευμένη μείωση φορολογικών συντελεστών.

Για τα συγκεκριμένα, ας περιμένουμε τη Θεσσαλονίκη.

Η διαδρομή που ακολουθεί η Κυβέρνηση μετά και την έξοδο στις αγορές, μπορεί να βγάλει την χώρα από τα μνημόνια;

Για να έχουμε διαδρομή, πρέπει να έχουμε συνέχεια. Κι αυτό απαιτεί έγκαιρη ολοκλήρωση των επόμενων αξιολογήσεων, υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών, πραγματοποίηση αποκρατικοποιήσεων, ενίσχυση της αξιοπιστίας και ανάκτηση της εμπιστοσύνης στο εξωτερικό. Το πρόσφατο παρελθόν έχει αποδείξει ότι η σημερινή Κυβέρνηση δεν μπορεί να βαδίσει, με συνέπεια, αυτή τη διαδρομή. Γι’ αυτό και το υψηλό κόστος δανεισμού της πρόσφατης εξόδου στις αγορές.

Και αλήθεια, για ποιο τέλος των μνημονίων θα μιλάμε, όταν επώδυνα μέτρα, ύψους άνω των 5 δισ. ευρώ, όπως είναι η δραστική μείωση του αφορολόγητου και η περικοπή κύριων και επικουρικών συντάξεων, θα υλοποιηθούν μετά το 2018, ενώ η αποδοχή υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων και για μετά το 2022, χωρίς υψηλούς ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης, θα οδηγήσει σε λιτότητα διαρκείας;

Και για ποια έξοδο από την κρίση θα μιλάμε, όταν οι «ωρολογιακές βόμβες» στα θεμέλια της οικονομίας, όπως είναι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των ιδιωτών προς την εφορία, τα ασφαλιστικά ταμεία, τις τράπεζες και δημόσιους φορείς, διογκώνονται;

Κύριε Σταϊκούρα, μετά και το κλείσιμο της αξιολόγησης η Κυβέρνηση εκ των πραγμάτων κερδίζει πολιτικό χρόνο. Μήπως βάλατε νωρίς το αίτημα για πολιτική αλλαγή;

Το πρόβλημα δεν είναι ο χρόνος που κερδίζει η Κυβέρνηση, αλλά ο χρόνος που χάνει η χώρα εξαιτίας της ανεύθυνης Κυβέρνησης.

Και η χώρα έχει χάσει πολύτιμο χρόνο, αφού ακόμη παλεύει να φτάσει εκεί που ήταν το 2014.

Η ΝΔ, δεσμευμένη από τις αρχές και την ιστορική διαδρομή της, συμμετέχει καθαρά στον πολιτικό «στίβο». Δεν έκανε ποτέ και δεν κάνει καταστροφικό παιχνίδι.

Λέει όμως ξεκάθαρα στους πολίτες ότι η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ ζημιώνει τη χώρα και ζητά από την Κυβέρνηση, το συντομότερο, να τους δώσει την ευκαιρία να πάρουν κυρίαρχα τις αποφάσεις τους.

Η Ελλάδα βγήκε στις αγορές ύστερα από 3 χρόνια και η Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι τώρα η πορεία θα έχει διάρκεια και δεν θα είναι κάτι «μεμονωμένο», όπως θεωρεί ότι συνέβη το 2014. Πώς σχολιάζετε τη θέση αυτή;

Πράγματι, η Ελλάδα ξαναβγήκε στις αγορές, με καθυστέρηση όμως 3 ετών.

Η ευθύνη για το ότι η πορεία που ξεκίνησε το 2014 δεν είχε συνέχεια και διάρκεια, βαρύνει αποκλειστικά τη σημερινή Κυβέρνηση, η οποία με την ανικανότητα, την ανευθυνότητα και τις ιδεοληψίες της, έπληξε την αξιοπιστία της χώρας και επιβάρυνε πολύ την οικονομία της.

Το αποτέλεσμα είναι, εκτός της καθυστέρησης εξόδου στις αγορές, το υψηλό κόστος δανεισμού, αφού παρά το ευνοϊκό – τα τελευταία χρόνια – διεθνές περιβάλλον, τα ελληνικά ομόλογα δεν ακολούθησαν τα ευρωπαϊκά στη μείωση των αποδόσεων.

Για να έχει τουλάχιστον από εδώ και πέρα συνέχεια η παρουσία της χώρας θα πρέπει η Κυβέρνηση, εκτός της ανάγκης ύπαρξης μιας δομημένης στρατηγικής εξόδου στις αγορές, να ολοκληρώσει έγκαιρα τις επόμενες αξιολογήσεις, να υλοποιήσει διαρθρωτικές αλλαγές, να πραγματοποιήσει αποκρατικοποιήσεις και να ενισχύσει την αξιοπιστία της στο εξωτερικό.

Δυστυχώς, το πρόσφατο παρελθόν δεν με κάνει αισιόδοξο.

Η ΝΔ έχει ζητήσει τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για τις αποκαλύψεις του Βαρουφάκη αλλά και για τα δημοσιεύματα του «Ελεύθερου Τύπου» σχετικά με τις επαφές του κ. Τσίπρα με αξιωματούχους της Βενεζουέλας στη Μόσχα. Τι πιστεύετε ότι μπορεί να προκύψει από τις Επιτροπές αυτές;

Καθημερινά βλέπουν το φως της δημοσιότητας νέα στοιχεία γι’ αυτές τις υποθέσεις.

Πολλά από αυτά προέρχονται από τους πρωταγωνιστές αυτών.

Πρωταγωνιστές, με επικεφαλής τον Πρωθυπουργό, που με τις πράξεις και τις παραλείψεις τους, επιβάρυναν τη χώρα με ένα κόστος που εκτιμάται – διεθνώς – στα 100 δισ. ευρώ, με δύο αχρείαστα Μνημόνια και με 14,5 δισ. ευρώ νέα μέτρα λιτότητας.

Εμείς, ως ΝΔ, δεν θα επιδοθούμε, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει, σε ένα «κυνήγι μαγισσών».

Πρόθεσή μας είναι να θέτουμε προς διερεύνηση μη ερμηνεύσιμους με τη λογική χειρισμούς, που εγείρουν ερωτηματικά, τα οποία απαιτούν απαντήσεις. Απαντήσεις που πρέπει να δοθούν και θα δοθούν.

Ο Πρόεδρος της ΝΔ έχει εξαγγείλει τη σταδιακή μείωση του ΕΝΦΙΑ και της φορολογίας εισοδήματος. Είναι εφικτή η εφαρμογή αυτών των μέτρων και δημοσιονομικά πώς μπορεί να καλυφθεί;

Σας απαντώ ξεκάθαρα πως ναι, είναι εφικτή.

Καταρχάς γιατί την ιδιοκτησία της δημοσιονομικής πολιτικής την έχει η εκάστοτε Κυβέρνηση. Ιδεοληπτική εμμονή της Κυβέρνησης είναι η υπερφορολόγηση των πολιτών. Δική μας επιλογή είναι η μείωση φόρων, με χρήση ισοδυνάμων από την πλευρά των δαπανών.

Επίσης, κάθε Πρόγραμμα εμπεριέχει δυνητικούς βαθμούς ευελιξίας, η χρήση των οποίων εξαρτάται από την αξιοπιστία της εκάστοτε Κυβέρνησης. Να υπενθυμίσω, ενδεικτικά, ότι ορισμένα μέτρα λιτότητας που είχαν ψηφιστεί το 2012, ποτέ δεν υλοποιήθηκαν (π.χ. η εισφορά 2‰ υπέρ ΟΑΕΕ επί του τζίρου των επιχειρήσεων). Και φυσικά, το 2014, μειώθηκαν φορολογικοί συντελεστές, κάτι που δεν προβλεπόταν στη συμφωνία.

Τέλος, εμείς, όπως διαχρονικά έχει αποδειχθεί, μπορούμε να δημιουργήσουμε πληρέστερα τις συνθήκες ανάπτυξης της οικονομίας, να προχωρήσουμε στην αποπληρωμή οφειλών του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα, να υλοποιήσουμε ταχύτερα τις διαρθρωτικές αλλαγές και το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων. Άρα να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για χαμηλότερους δημοσιονομικούς στόχους, άρα για περισσότερο χώρο που θα αξιοποιηθεί για περαιτέρω φορολογικές ελαφρύνσεις.

Ο Πρωθυπουργός υποστηρίζει ότι τα δύσκολα πέρασαν για την οικονομία και ότι τώρα θα μπούμε σε μία αναπτυξιακή τροχιά. Ποια είναι η άποψή σας;

Πως πέρασαν τα δύσκολα όταν μέτρα ύψους άνω των 5 δισ. ευρώ, όπως είναι η δραστική μείωση του αφορολόγητου και η περικοπή κύριων και επικουρικών συντάξεων, δεν έχουν ακόμη υλοποιηθεί;

Πως πέρασαν τα δύσκολα όταν η αποδοχή υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων και για μετά το 2022, χωρίς υψηλούς ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης, όπως προβλέπει μέχρι σήμερα η συμφωνία, θα οδηγήσει σε λιτότητα διαρκείας;

Πως πέρασαν τα δύσκολα όταν οι «ωρολογιακές βόμβες» στα θεμέλια της οικονομίας, όπως είναι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των ιδιωτών προς την εφορία, τα ασφαλιστικά ταμεία, τις τράπεζες και δημόσιους φορείς, πολλαπλασιάζονται;

Η αλήθεια συνεπώς είναι ότι τα δύσκολα δεν πέρασαν. Βέβαια, η ολοκλήρωση της αξιολόγησης βοήθησε ώστε η κατάσταση να βελτιωθεί, σε σχέση όμως με το χαμηλότερο σημείο στο οποίο η χώρα έφτασε επί ημερών ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ. Χωρίς ακόμη η οικονομία να έχει βρεθεί εκεί που ήταν το 2014. Οι πρόσφατες αναβαθμίσεις της πιστοληπτικής ικανότητα της χώρας, η μείωση του κόστους δανεισμού των εντόκων γραμματίων, το ύψος των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, το οικονομικό και καταναλωτικό κλίμα, η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας και μια σειρά από άλλους δείκτες, το πιστοποιούν.

Και κάτι ακόμη: ας μην μπερδεύουν κάποιοι την κυκλική ανάταξη με τη βιώσιμη ανάπτυξη. Γιατί η σημερινή Κυβέρνηση, όπως έχει αποδειχθεί, από αδυναμία, αβελτηρία και ατολμία, είναι ανίκανη να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για τη διατηρήσιμη ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας.

Η Κυβέρνηση θεωρεί επιτυχία ότι στη συμφωνία μπήκε η ρήτρα ανάπτυξης. Όσο μεγαλύτερη θα είναι η αύξηση του ΑΕΠ τόσο υψηλότερο θα είναι το ποσό που θα δίδεται για την εξυπηρέτηση του δανεισμού της χώρας. Ποια είναι η δική σας θέση σε αυτό το ζήτημα;

Η «ρήτρα ανάπτυξης», όπως αποφασίστηκε στο πρόσφατο Eurogroup και αποδέχθηκε η Κυβέρνηση, αποτελεί ουσιαστικά «αντικίνητρο ανάπτυξης». Διότι όσο περισσότερο θα αυξάνεται το εθνικό εισόδημα, τόσο περισσότερο το μέρισμα της ανάπτυξης δεν θα πηγαίνει στους πολίτες, αλλά στους δανειστές.

Εμείς πιστεύουμε ότι η επίτευξη υψηλότερου ρυθμού οικονομικής μεγέθυνσης θα ενισχύσει τη βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους, δημιουργώντας περιθώριο για χαμηλότερους δημοσιονομικούς στόχους, οι οποίοι με τη σειρά τους θα δημιουργήσουν το χώρο για μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης των πολιτών.

Επίσης, οι υψηλότεροι ρυθμοί ανάπτυξης θα ενισχύσουν τα δημόσια έσοδα, διευκολύνοντας έτσι την επίτευξη των πιο ρεαλιστικών δημοσιονομικών στόχων, χωρίς τη λήψη πρόσθετων μέτρων λιτότητας στα οποία η Κυβέρνηση έχει συμφωνήσει για τα επόμενα πολλά χρόνια.

Συνεπώς, σε κάθε περίπτωση, η «ρήτρα ανάπτυξης» θα πρέπει να λειτουργήσει επ’ ωφελεία της ελληνικής κοινωνίας, η οποία έχει σηκώσει και όλο το βάρος της επώδυνης προσαρμογής, όπως – τουλάχιστον λεκτικά – διεθνώς αναγνωρίζεται.

Τις προηγούμενες ημέρες ψηφίσθηκε το νομοσχέδιο για τη λειτουργία των ΑΕΙ. Γιατί η ΝΔ το καταψήφισε; Τι θα γίνει με τη χρηματοδότηση των πανεπιστημίων;

Η ΝΔ το καταψήφισε διότι πρόκειται για μια εσωστρεφή παρέμβαση, η οποία εστιάζει, κυρίως, σε διευθετήσεις μεταξύ ομάδων επιρροής και δεν βρίσκεται σε αντιστοίχιση προς τη δυναμική των καιρών και τις ανάγκες των πεδίων της εκπαίδευσης, της έρευνας και της καινοτομίας.

Συγκεκριμένα, δεν προωθεί την αξιολόγηση των ιδρυμάτων και των συνιστωσών τους, δεν προωθεί την εξωστρέφεια και τη διεθνοποίηση, δεν προωθεί ένα πιο σύγχρονο σύστημα αυτοδιοίκησης των ιδρυμάτων, «κυνηγάει» την αριστεία και επαναφέρει παθογένειες και στρεβλώσεις του παρελθόντος.

Ως προς την δημόσια χρηματοδότηση, επειδή σε κάθε οικονομία οι πόροι είναι περιορισμένοι, και όταν αυτοί επενδύονται πρέπει να έχουν υψηλή αποδοτικότητα, απαιτείται να αλλάξουμε το δόγμα. Από το «περισσότερα χρήματα» να περάσουμε, συνειδητά, στο δόγμα «περισσότερα χρήματα ναι, αλλά με πολύ περισσότερο και αξιολογούμενο έργο». Μόνο τότε οι κρίσιμοι αυτοί τομείς θα αποδώσουν περισσότερο ως επενδύσεις και θα συμβάλλουν ακόμη περισσότερο στη βιώσιμη ανάπτυξη και την ευημερία. Αρκετά πια με τις αόριστες και ατεκμηρίωτες ιδεοληψίες.

Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Δύο χρόνια από την επιβολή τους, οι κεφαλαιακοί περιορισμοί  εξακολουθούν –  και θα εξακολουθούν –  να υφίστανται.

Οι κυβερνητικές διαβεβαιώσεις ότι οι περιορισμοί άμεσα θα εξαλείφονταν, αποδείχθηκαν, και σε αυτήν την περίπτωση, κενές περιεχομένου.

Με αποτέλεσμα οι κεφαλαιακοί περιορισμοί, που επί της ουσίας δεν μεταβάλλονται, σε συνδυασμό με τη διευρυμένη και μεγαλύτερη εσωτερική στάση πληρωμών, να δυσκολεύουν τις συναλλαγές και να στερούν πολύτιμη ρευστότητα από την πραγματική οικονομία.

Οικονομία, που στενάζει από την υπερφορολόγηση των πολιτών, των οποίων η φοροδοτική ικανότητα, όπως αποδεικνύουν τα στοιχεία που δημοσιοποιήθηκαν, έχει εξαντληθεί.

Η σκληρή πραγματικότητα εκδικείται τα ψέματα, τις αυταπάτες, την ανικανότητα και την ανευθυνότητα της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ».

Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, σχετικά με τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου προς ιδιώτες, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

Η καθυστέρηση στην ολοκλήρωση της αξιολόγησης προκάλεσε ασφυξία στην πραγματική οικονομία, την οποία η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ αδυνατεί να επανεκκινήσει.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η εξέλιξη των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς τους ιδιώτες.

Οφειλές που παραμένουν σταθερά υψηλές, στα 5,1 δισ. ευρώ, πολύ υψηλότερες από το τέλος του 2014 (+34%), οπότε και ανέρχονταν στα 3,8 δισ. ευρώ, απόδειξη της κυβερνητικής ανικανότητας.

Μάλιστα, σύμφωνα με τα συνοδευτικά κείμενα της 2ης αξιολόγησης, στην πραγματικότητα οι οφειλές του Δημοσίου αγγίζουν ή και ξεπερνούν τα 7 δισ. ευρώ, καθώς στα στοιχεία που δημοσιεύει το Υπουργείο Οικονομικών δεν συμπεριλαμβάνεται σειρά εκκρεμών υποχρεώσεων (π.χ. συντάξεις και επιστροφές ΕΦΚ και ΦΠΑ).

Η δε πλήρης αποπληρωμή τους συνεχώς μετατίθεται χρονικά για το απώτερο μέλλον, απόδειξη της κυβερνητικής ανευθυνότητας.

Κι αυτό πλέον θα γίνει με δυσμενέστερους όρους.

Μόλις 1,6 δισ. ευρώ από τη δόση, και μάλιστα τμηματικά, θα κατευθυνθεί για την αποπληρωμή τους, ενώ το Δημόσιο έχει πλέον την υποχρέωση, όπως καταγράφεται – για πρώτη φορά – στο τέταρτο Μνημόνιο, να συμβάλει με ίδιους πόρους (με υψηλή αναλογία 1/2 έναντι των δόσεων του δανείου).

Αποδεικνύεται έτσι, για μία ακόμη φορά, ότι η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ πολύ εύκολα επιβάλει φόρους και αναγκαστικά μέτρα είσπραξης, αλλά είναι ασυνεπής στις υποχρεώσεις της και έχει κηρύξει «εσωτερική στάση πληρωμών», στεγνώνοντας την αγορά.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η επιστήμη από παλαιά, αλλά συστηματικά μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, έχει τεκμηριώσει ότι η ισχύς κάθε κράτους επηρεάζεται κυρίως από την ποσότητα και πρωτίστως από την ποιότητα, του ανθρώπινου κεφαλαίου, της έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης και της καινοτομίας.

Ο κύριος θεσμικός μηχανισμός παραγωγής, συσσώρευσης και διάχυσης του ανθρώπινου κεφαλαίου είναι η εκπαίδευση.

Η τριτοβάθμια εκπαίδευση παίζει κομβικό ρόλο στις κοινωνίες και στις οικονομίες της γνώσης.

Οι διαχρονικές εξελίξεις βεβαιώνουν ότι χώρες οι οποίες έλαβαν σοβαρά υπόψη, σε επίπεδο εφαρμοσμένης πολιτικής, τις υποδείξεις της επιστήμης, ενισχύουν διαρκώς τη θέση τους στο όλο και πιο ανταγωνιστικό διεθνές περιβάλλον.

Στη χώρα μας, στα πεδία της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, της έρευνας και της καινοτομίας, έχουν γίνει, κατά περιόδους, βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση.

Έχουν διαμορφωθεί νησίδες ποιότητας και αριστείας.

Όμως εξακολουθούν τα κρίσιμης σημασίας αυτά πεδία να παρουσιάζουν εκτεταμένες αναχρονιστικές αγκυλώσεις, υπό την επήρεια ιδεοληψιών και λόγω μη αναγνώρισης των διεθνών εξελίξεων.

Στην παρούσα φάση, υπάρχει ανάγκη για θεσμικές παρεμβάσεις στρατηγικής φύσεως.

Αντί αυτού, η νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης είναι πολύ φτωχή.

Εστιάζει, κυρίως, σε εσωτερικές διευθετήσεις, μεταξύ ομάδων επιρροής.

Δεν βρίσκεται σε αντιστοίχηση προς τις ανάγκες των πεδίων και της δυναμικής των καιρών.

Δεν προωθεί αποτελεσματικά το μακροχρόνιο συμφέρον της χώρας, της οικονομίας και των πολιτών.

Είναι, τελικά, μια εσωστρεφής παρέμβαση.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η μείζον πρόκληση για τα εν λόγω δύο συμπληρωματικά συστήματα είναι η διασφάλιση της συνεχούς βελτίωσης της ποιότητας, μιας και η ποσοτική διάσταση στο πεδίο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης έχει, εν πολλοίς, αντιμετωπισθεί.

Επ’ αυτού, η νομοθετική πρωτοβουλία δεν συνεχίζει, με γοργά βήματα, αυτά που έγιναν τα τελευταία δώδεκα χρόνια.

  • Δεν προωθεί την αξιολόγηση των ιδρυμάτων και των συνιστωσών τους και δεν τη συνδέει με ένα ποσοστό της δημόσιας χρηματοδότησης.
  • Δεν προωθεί την εξωστρέφεια και τη διεθνοποίηση. Δεν κινητροδοτεί τα ΑΕΙ για να κινηθούν εξωστρεφώς στο ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο. Αντ’ αυτού τα υποχρεώνει, π.χ. για την εκπαίδευση φοιτητών από άλλες χώρες, σε προπτυχιακό επίπεδο, να συνεργασθούν με το Διεθνές Πανεπιστήμιο.

Τριτοβάθμιο Ίδρυμα βέβαια το οποίο η παράταξή μας ίδρυσε και συγκρότησε την περίοδο 2005-2007, και το οποίο ανταποκρίνεται, σε υψηλό βαθμό, στην αποστολή του.

Υποστηρίζω την ανάπτυξη συνεργασιών μεταξύ των ανώτατων ιδρυμάτων και των ερευνητικών κέντρων προς τις κατευθύνσεις που προανέφερα, χωρίς δαιδαλώδεις καταναγκασμούς και εν τέλει με αξιολόγηση των αποτελεσμάτων τους.

Επίσης, έχουμε ξεχάσει, κόντρα σε ότι κάνουν άλλες χώρες, τα μη κρατικά πανεπιστήμια μετά την μη στήριξη της συνταγματικής μεταρρύθμισης του 2006-2008.

Τι θα γίνει με αυτή την εκκρεμότητα;

Θα συνεχίσουμε το στρουθοκαμηλισμό;

  • Επίσης, το Σχέδιο Νόμου δεν προωθεί ένα πιο σύγχρονο σύστημα αυτοδιοίκησης των ΑΕΙ και των Κέντρων Έρευνας και Καινοτομίας.

Αντιθέτως, ενδεικτικά, εισάγει ένα ασφυκτικό, υπέρμετρα περιοριστικό και γραφειοκρατικό πλαίσιο για τα μεταπτυχιακά προγράμματα.

Ενώ εισάγει και πολλαπλές εστίες εξουσίας και εξαρτήσεις.

Η νομοθετική πρωτοβουλία θα έπρεπε να περιορίζει τον σφικτό κρατικό εναγκαλισμό και να δίνει περισσότερη αυτονομία, με συνοδό βεβαίως την πληρέστερη αξιολόγηση.

Ως προς την δημόσια χρηματοδότηση, επειδή σε κάθε οικονομία οι πόροι είναι περιορισμένοι, και όταν αυτοί επενδύονται πρέπει να έχουν υψηλή αποδοτικότητα, απαιτείται να αλλάξουμε το δόγμα.

Από το «περισσότερα χρήματα» να περάσουμε, συνειδητά, στο δόγμα: «περισσότερα χρήματα ναι, αλλά με πολύ περισσότερο και αξιολογούμενο έργο». Αρκετά με τις αόριστες και ατεκμηρίωτες ιδεοληψίες.

Μόνο τότε οι κρίσιμοι αυτοί τομείς θα αποδώσουν περισσότερο ως επενδύσεις και θα συμβάλλουν ακόμη περισσότερο στη βιώσιμη ανάπτυξη και την ευημερία.

  • Ακόμη, το Σχέδιο Νόμου δεν προωθεί, γενναία, τη σύνδεση τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, έρευνας και καινοτομίας και οικονομίας.

  • Τέλος, θεωρώ πρόβλημα για την κοινωνία, το πολιτικό και το ακαδημαϊκό σύστημα το γεγονός ότι 43 χρόνια μετά τη μεταπολίτευση, συζητούμε ακόμη θέμα ασύλου και ακαδημαϊκών ελευθεριών.

Δεν μπορεί αενάως να κυνηγούμε την ουρά μας.

Δεν μπορεί η Κυβέρνηση να επαναφέρει παθογένειες και στρεβλώσεις του παρελθόντος.

Το θέμα έπρεπε να έχει κλείσει για όλους μας, χθες.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η πατρίδα μας, για να έχει προοπτική στο νέο παγκόσμιο ανταγωνιστικό περιβάλλον, οφείλει να μαθαίνει εγκαίρως από την επιστήμη και τη ζωή.

Αν έτσι συμβεί, οφείλουμε να αναδείξουμε, έμπρακτα, ως προτεραιότητα την επένδυση στη γνώση, όχι μόνο με την αύξηση των δαπανών που αποτελεί όμως από μόνη της ελλειμματική προσέγγιση, αλλά με την ανάπτυξη ενός ποιοτικού, ανοικτού, εξωστρεφούς, διεθνοποιημένου συστήματος τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, και ενός εθνικού «οικοσυστήματος» έρευνας και καινοτομίας, προσαρμοσμένο στην ευρωπαϊκή και διεθνή πραγματικότητα.

Οφείλουμε, στη Βουλή, να διατυπώσουμε, ρητά, έναν εθνικό στρατηγικό στόχο:

Μέχρι το 2025, 2 τουλάχιστον ελληνικά Πανεπιστήμια να είναι στα 100 καλύτερα και τουλάχιστον 10 στα 1.000 καλύτερα του κόσμου.

Με βάση τις κατατάξεις διεθνών φορέων, γνωρίζοντας βεβαίως τη σχετική αξία αυτών των κατατάξεων.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Δυστυχώς, με το υπό συζήτηση Σχέδιο Νόμου της Κυβέρνησης δεν γίνονται ουσιαστικά βήματα προς τα εμπρός.

Και με δεδομένο ότι οι άλλες χώρες προχωρούν γρήγορα, εμείς ουσιαστικά μένουμε πίσω.

Ο πρωθυπουργός στην συνέντευξή του είπε ότι τελειώνει η περιπέτεια της οικονομίας και σε ένα χρόνο θα είμαστε σε θέση να εγκαταλείψουμε τα μνημόνια. Αυτό είναι κάτι στο οποίο έχει αντίρρηση η Νέα Δημοκρατία;

Αλήθεια, πόση αξιοπιστία έχει η εκτίμηση του Πρωθυπουργού της αυταπάτης, των μεγάλων σφαλμάτων, των ψεμάτων, της άγνοιας και της ανικανότητας να επιλέγει συνεργάτες;

Η αλήθεια είναι ότι η χώρα θα μπορούσε, από το 2015, στηριζόμενη στις ευνοϊκές συνθήκες και προοπτικές που είχαν δημιουργηθεί το 2014, να περάσει στην επόμενη φάση των Μνημονίων. Και αυτό είχε συμφωνηθεί.

Δυστυχώς, λόγω της ανικανότητας και της ανευθυνότητας της σημερινής Κυβέρνησης, η χώρα αντί να επιταχύνει, οπισθοχώρησε. Η ζημιά που προκλήθηκε τα τελευταία 2,5 χρόνια είναι τεράστια, και θα την «κουβαλάει στις πλάτες της» η ελληνική κοινωνία για πολλά χρόνια. Επιβλήθηκαν δύο αχρείαστα μνημόνια και λήφθηκαν πρόσθετα μέτρα, ύψους 14,5 δισ. ευρώ, μέχρι και το 2022.

Η περιπέτεια δε θα συνεχιστεί και για τα επόμενα χρόνια, αφού η αποδοχή υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων μετά το 2022, χωρίς υψηλούς ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης, οδηγεί σε λιτότητα διαρκείας.

Η χώρα όμως βγήκε στις αγορές. Δεν είναι αυτό επιτυχία;

Είναι θετικό το ότι η χώρα βγήκε στις αγορές και αποκαταστάθηκε μια κάποια κανονικότητα. Σε καμία περίπτωση όμως, η έκδοση δεν είναι για πανηγύρια. Αντίθετα μάλιστα, πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο προβληματισμού.

Η Κυβέρνηση άντλησε 3 δισ. ευρώ, όσα και τον Απρίλιο του 2014. Μόνο που τότε όλο το ποσό αφορούσε νέα έκδοση, ενώ σήμερα «νέο χρήμα» είναι μόλις το 1,4 δισ. ευρώ.

Προσφέρθηκαν 6,5 δισ. ευρώ, όταν, τον Απρίλιο του 2014, είχε προσφερθεί τριπλάσιο ποσό.

Η εξαγορά του ομολόγου του 2014 έγινε σε τιμή αρκετά υψηλότερη της ονομαστικής αξίας, επιδοτώντας το νέο επιτόκιο, με αποτέλεσμα να αυξάνεται το πραγματικό κόστος δανεισμού, και να διαμορφώνεται ουσιαστικά στο επίπεδο του 2014.

Το επιτόκιο της έκδοσης είναι πολύ υψηλότερο από αυτό που δικαιολογεί το διεθνές οικονομικό περιβάλλον και το σημερινό κόστος δανεισμού άλλων ευρωπαϊκών χωρών.

Η διαφορά επιτοκίων της Ελλάδας από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως είναι ενδεικτικά η Γερμανία, η Πορτογαλία και η Ιταλία, έχει διευρυνθεί σε σχέση με το 2014, αφού τα ελληνικά ομόλογα δεν ακολούθησαν τα ευρωπαϊκά στη μείωση των αποδόσεων.

Αν υπήρχε θετική αξιολόγηση από τους θεσμούς για τη βιωσιμότητα του χρέους και η χώρα είχε ενταχθεί στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, οι όροι θα ήταν καλύτεροι. Δυστυχώς, όλα αυτά δεν έχουν γίνει, με αποκλειστική ευθύνη της σημερινής Κυβέρνησης.

Σε κάθε περίπτωση, η έξοδος στις αγορές πρέπει να αποτελεί βήμα μιας δομημένης στρατηγικής, να γίνεται με ασφάλεια και διαχρονική συνέχεια και να μην είναι μια ευκαιριακή κίνηση για λόγους επικοινωνιακούς και κομματικούς.

Ο ευρωπαίος επίτροπος Πιέρ Μοσκοβισί, που ήταν εδώ, είπε ότι είμαστε ένα βήμα πριν οικοδομήσουμε μία ιστορία επιτυχίας μιλώντας μάλιστα και για τους καλούς δείκτες ανάπτυξης. Αν το λένε οι δανειστές γιατί έχετε ένσταση εσείς;

Η ιστορία επιτυχίας ποια χρονική στιγμή έχει αφετηρία; Αν έχει το 2014, απέχουμε ακόμη από αυτό το σημείο. Αν έχει το χειρότερο σημείο στο οποίο έφτασε η χώρα επί ημερών ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, πράγματι υπάρχει βελτίωση.

Επικαλούμενος, ενδεικτικά, τα στοιχεία που ανέδειξε ο Υπουργός Οικονομικών, πράγματι η Moody’s αναβάθμισε την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας μετά την πολλαπλή υποβάθμισή της τα 2,5 τελευταία έτη. Δεν έχουμε φτάσει όμως ακόμη στο επίπεδο αξιολόγησης του 2014.

Πράγματι το κόστος δανεισμού των εντόκων γραμματίων μειώθηκε μετά την μεγάλη αύξηση των 2,5 τελευταίων ετών. Δεν έχουμε φτάσει όμως ακόμη το κόστος δανεισμού του 2014.

Πράγματι η χώρα βγήκε από τη Διαδικασία Υπερβολικού Ελλείμματος, ως αποτέλεσμα των πολύχρονων, τεράστιων θυσιών της ελληνικής κοινωνίας. Αυτό όμως έπρεπε να είχε γίνει από το 2015 και μετατέθηκε, από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, λόγω των άστοχων χειρισμών εκείνης της περιόδου.

Και φυσικά, για να επικαλεστώ και στοιχεία που «λησμόνησε» ο Υπουργός Οικονομικών, πάντα σε σχέση με το 2014, τα spreads έχουν διευρυνθεί, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου έχουν διογκωθεί, το οικονομικό κλίμα έχει καταρρεύσει, η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας έχει υποχωρήσει.

Άρα σε ποια ιστορία επιτυχίας αναφέρονται κάποιοι;

Η δικαιοσύνη βρέθηκε στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης με αποτέλεσμα να παρέμβει ως και ο Πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας. Πως μπορούν οι πολίτες να έχουν εμπιστοσύνη στον θεσμό όταν γίνονται αυτά από τους πολιτικούς;

Κυβερνητικά στελέχη, επιδεικνύοντας συχνά αυταρχισμό και αλαζονεία, με απαράδεκτες δηλώσεις, επιτίθενται και παρεμβαίνουν στη Δικαιοσύνη, με στόχο την απομείωση και την υπονόμευση της αξιοπιστίας του Θεσμού ή/και την πλήρη υποταγή και χειραγώγησή του.

Η διάκριση όμως των εξουσιών και ο έλεγχος των πράξεων της εκάστοτε Κυβέρνησης από τη δικαστική εξουσία, είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη και αποτελεί βασικό πυλώνα για την οικοδόμηση μιας δημοκρατικής πολιτείας.

Η κοινωνία έχει ανάγκη από μία ισχυρή και ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, ικανή να προστατέψει τους πολίτες και να αποδώσει το δίκαιο. Η Δικαιοσύνη δεν είναι «θεσμικό εμπόδιο».

Υπόθεση Καμένου, υπόθεση Βαρουφάκη. Δύο διαφορετικά θέματα για το οποία όμως ζητάτε εξεταστική επιτροπή. Πώς αλήθεια μπορεί η Βουλή μέσα από τις περιορισμένες διαδικασίες να αναδείξει την αλήθεια; Μήπως αυτά είναι δουλειά της Δικαιοσύνης;

Η ΝΔ έχει δηλώσει ότι είναι χρέος της Δικαιοσύνης, με βάση τα στοιχεία που συνεχώς δημοσιεύονται, να παρέμβει, να επιτελέσει το καθήκον της και να συμβάλλει στην αποκάλυψη της αλήθειας.

Σε ότι αφορά τη λειτουργία της Βουλής, η ΝΔ, όταν είναι αναγκαίο, θέτει προς διερεύνηση μη ερμηνεύσιμους με τη λογική χειρισμούς, που εγείρουν ερωτηματικά, τα οποία απαιτούν απαντήσεις.

Άλλωστε η διαφάνεια είναι προϋπόθεση της δημοκρατίας και της σταθερότητας της χώρας. Δεν τις απειλεί.

Ο Πρωθυπουργός, κ. Τσίπρας, επικεφαλής ομάδας Υπουργών, επισκέφθηκε τη Λαμία, ως έδρα της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, και μίλησε στο Περιφερειακό Συνέδριο.

Επιχείρησε να καλύψει τα πλήρη αδράνειας τελευταία δυόμισι χρόνια για την περιοχή, με ανέξοδους βερμπαλισμούς και υποσχέσεις.

Συγκεκριμένα:

Για την ΛΑΡΚΟ, αφού παραδέχθηκε ότι μεγάλο τμήμα της θα μεταφερθεί στο υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων, αναφέρθηκε στην αναγκαιότητα δημιουργίας «στρατηγικού σχεδίου» για την εταιρία, όταν, από 1η Δεκεμβρίου του 2015, ο αρμόδιος Υπουργός της Κυβέρνησης, σε σχετική κοινοβουλευτική ερώτηση, απαντούσε ότι «η αναδιοργάνωση και ο αναπτυξιακός σχεδιασμός της εταιρίας εξετάζεται ως άμεση προτεραιότητα».

Για την Πανελλήνια Έκθεση Λαμίας, μίλησε για την ανάγκη αναπτυξιακού σχεδιασμού, όταν η Κυβέρνηση δεν έχει ακόμη αξιοποιήσει την τροποποίηση του ιδρυτικού νόμου της ΠΕΛ, που έγινε το Δεκέμβριο του 2014, και η οποία διευκολύνει και διευρύνει το πεδίο δραστηριότητάς της. Και φυσικά λησμόνησε ότι, με ευθύνη της Κυβέρνησης, η εφετινή Έκθεση δεν έγινε στην ώρα της και είναι αμφίβολο αν θα πραγματοποιηθεί.

Για τα μεγάλα δημόσια έργα, όπως ο Ε65 και η νέα σιδηροδρομική γραμμή, λησμόνησε, ως συνήθως, να πει ότι ο Ε65 δρομολογήθηκε την περίοδο 2005-2009 επί ΝΔ και ποια ήταν τότε η στάση του ως Αντιπολίτευση. Η σιδηροδρομική γραμμή προχωρεί εδώ και αρκετά χρόνια με αργούς είναι αλήθεια ρυθμούς που πρέπει να βελτιωθούν.

Για τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει η περιοχή μας στα πεδία της εκπαίδευσης, της έρευνας και της καινοτομίας, της υγείας, του πολιτισμού και του αθλητισμού δεν είπε κουβέντα.

Προβλήματα που σχετίζονται άμεσα με τη λειτουργία, ενδεικτικά, του Γενικού Νοσοκομείου Λαμίας, της Σχολής Θετικών Επιστημών του Πανεπιστημίου κ.α.

Ως γνωστόν στην πατρίδα μας, κατά τις περισσότερες περιόδους διακυβέρνησης, και η τρέχουσα είναι μία από αυτές, πλεονάζουν οι εξαγγελίες διά των λόγων και καρκινοβατούν τα στρατηγικά σχέδια, οι πολιτικές προσέγγισης των στόχων και η αποτελεσματική υλοποίηση έργων.

Ο κ. Τσίπρας καλείται να αποδείξει ότι μπορεί, όσο χρόνο θα είναι ακόμη Πρωθυπουργός, να αφήσει κάτι συγκεκριμένο στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, τη Φθιώτιδα και τη Λαμία.

Εμείς, από τη δική μας πλευρά, θέσαμε έγκαιρα την ανάγκη ανάληψης πρωτοβουλίας, από τις ενδογενείς δυνάμεις της περιοχής, μέσα από συλλογικές, δημοκρατικές, τεκμηριωμένες και στιβαρές διαδικασίες, για τη συγκρότηση Στρατηγικού Σχεδίου με τίτλο:

«Φθιώτιδα 2030»

Έτσι ώστε η Φθιώτιδα να προχωρεί προς το μέλλον με ευρύτατα συμφωνημένο σχέδιο και όχι με αυτοσχεδιασμούς και «βάρκα την ελπίδα».

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συζητούμε σήμερα Σχέδιο Νόμου του Υπουργείου Οικονομικών για την προσαρμογή της Ελληνικής νομοθεσίας σε ευρωπαϊκή οδηγία.

Είναι όμως πάγια τακτική της Κυβέρνησης, στα νομοσχέδια να ενσωματώνει πολλές άλλες, άσχετες, σημαντικές, «φωτογραφικές» διατάξεις.

Στο παρόν νομοσχέδιο, μόλις 10 από τα 52 άρθρα του σχετίζονται με τον πυρήνα του.

Ανάμεσα στα 42 άσχετα άρθρα, υπάρχουν ορισμένες διατάξεις που ρυθμίζουν θέματα, κυρίως μισθολογικά, φορέων του Δημοσίου.

Δίνονται νέα επιδόματα, αυξάνονται υπάρχοντα επιδόματα, χορηγούνται υπερωρίες, αναλαμβάνονται υποχρεώσεις χωρίς τις σχετικές αποφάσεις, συστήνονται νέες θέσεις, πραγματοποιούνται πληρωμές απλώς με απόφαση αρμόδιου Υπουργού.

Με αποτέλεσμα, τελικά, να αυξάνεται η μισθολογική δαπάνη, όταν οι δαπάνες για κοινωνικές παροχές μειώνονται, όπως ανέδειξαν πρόσφατα και τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ.

Αποδεικνύοντας έτσι, για ακόμη μία φορά, ότι τα «αριστερά πρόσημα» είναι απλά ένας μύθος.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Στο σχέδιο νόμου όμως περικλείονται και θετικές διατάξεις.

Κάποιες διορθώνουν πρόσφατα κυβερνητικά σφάλματα.

Κάποιες άλλες εδράζονται σε νόμους, το περιεχόμενο των οποίων, η σημερινή Κυβερνητική πλειοψηφία, ως Αντιπολίτευση, είχε καταψηφίσει.

Συγκεκριμένα:

  • Υιοθετείται και επεκτείνεται το πεδίο εφαρμογής της υποχρεωτικής ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ κρατών-μελών, το οποίο υιοθετήθηκε με το Νόμο 4170/2013, και το οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ, ως Αντιπολίτευση, είχε καταψηφίσει.
  • Εμπλουτίζεται το θεσμικό πλαίσιο για τις περιουσίες, τις δωρεές και τις κληρονομιές υπέρ του Δημοσίου, το οποίο διαμορφώθηκε με το Νόμο 4182/2013, που επίσης ο ΣΥΡΙΖΑ, ως Αντιπολίτευση, είχε καταψηφίσει.
  • Ενισχύεται το θεσμικό πλαίσιο για τη δημοσιονομική πειθαρχία, το οποίο διαμορφώθηκε με το Νόμο 4270/2014, που επίσης ο ΣΥΡΙΖΑ, ως Αντιπολίτευση, είχε καταψηφίσει.
  • Ενισχύεται το μητρώο δημοσιονομικών ελεγκτών, που θεσμοθετήθηκε με το Νόμο 4151/2013, που επίσης ο ΣΥΡΙΖΑ, ως Αντιπολίτευση, είχε καταψηφίσει.

Υπενθυμίζεται ότι η προηγούμενη Κυβέρνηση, την περίοδο 2012-2014, προχώρησε σε σημαντικές παρεμβάσεις για την ενίσχυση της δημοσιονομικής εξυγίανσης, προσαρμογής και πειθαρχίας.

Παρεμβάσεις όπως είναι:

  • Η επικαιροποίηση και βελτίωση του συστήματος δημοσιονομικών ελέγχων.
  • Η ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών για τη διαχείριση των δημοσίων πόρων.
  • Η ενεργοποίηση μηχανισμών παρακολούθησης και επιβολής κυρώσεων σε ΔΕΚΟ και ΝΠΙΔ.
  • Η εδραίωση της τακτικής και έγκυρης ενημέρωσης σχετικά με την πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού.
  • Η εφαρμογή διαδικασίας αποπληρωμής των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου.
  • Η σύσταση τμημάτων εσωτερικού ελέγχου σε όλα τα Υπουργεία και στις αποκεντρωμένες διοικήσεις της χώρας.
  • Η περαιτέρω θεσμική θωράκιση της καταπολέμησης της απάτης.
  • Η αναβάθμιση του ρόλου του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή.
  • Η θέσπιση ανεξάρτητου Δημοσιονομικού Συμβουλίου.

Συμπερασματικά, 4 Νόμοι που ο ΣΥΡΙΖΑ είχε καταψηφίσει ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, σήμερα τους υιοθετεί, τους ενισχύει και τους εμπλουτίζει.

Αποδεικνύεται έτσι, για ακόμη μία φορά, ότι οι ψευδαισθήσεις, οι αυταπάτες και τα ψέματα έχουν «κοντά ποδάρια».

Όπως «κοντά ποδάρια» έχουν και οι θριαμβολογίες της Κυβέρνησης για την έξοδο στις αγορές, με 3 χρόνια καθυστέρησης.

Και αφού, στο μεσοδιάστημα, η χώρα φορτώθηκε δύο αχρείαστα μνημόνια και οι πολίτες 14,5 δισ. ευρώ νέα μέτρα λιτότητας, εξαιτίας της ανικανότητας και ανευθυνότητάς της.

Η Κυβέρνηση όμως πέτυχε το στόχο της;

1ον. Άντλησε συνολικά 3 δισ. ευρώ, όσα και τον Απρίλιο του 2014. Μόνο που τότε όλο το ποσό αφορούσε νέα έκδοση, ενώ σήμερα «νέο χρήμα» είναι μόλις το 1,4 δισ. ευρώ.

2ον. Προσφέρθηκαν 6,5 δισ. ευρώ, όταν, τον Απρίλιο του 2014, είχε προσφερθεί τριπλάσιο ποσό.

3ον. Η εξαγορά του ομολόγου του 2014 έγινε σε τιμή αρκετά υψηλότερη της ονομαστικής αξίας, επιδοτώντας το νέο επιτόκιο, με αποτέλεσμα να αυξάνεται το πραγματικό κόστος δανεισμού, και να διαμορφώνεται ουσιαστικά στο επίπεδο του 2014.

4ον. Το επιτόκιο της έκδοσης είναι πολύ υψηλότερο από το κόστος με το οποίο δανείζεται η χώρα μέσω των δόσεων του Μνημονίου. Υπενθυμίζεται ότι η Κυβέρνηση, εξαιτίας της μεγάλης καθυστέρησης στην ολοκλήρωση της αξιολόγησης, δεν έχει αντλήσει περίπου 15 δισ. ευρώ από τη δανειακή σύμβαση, με επιτόκιο περίπου στο 1%.

5ον. Το επιτόκιο της έκδοσης είναι πολύ υψηλότερο από αυτό που δικαιολογεί το διεθνές οικονομικό περιβάλλον και το σημερινό κόστος δανεισμού άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Τα spreads της Ελλάδας από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως είναι η Γερμανία, η Πορτογαλία και η Ιταλία, έχουν διευρυνθεί σε σχέση με το 2014, αφού τα ελληνικά ομόλογα δεν ακολούθησαν τα ευρωπαϊκά στη μείωση των αποδόσεων.

6ον. Αν υπήρχε θετική αξιολόγηση από τους θεσμούς για τη βιωσιμότητα του χρέους και η χώρα είχε ενταχθεί στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, οι όροι θα ήταν καλύτεροι. Δυστυχώς, όλα αυτά δεν έχουν γίνει, με αποκλειστική ευθύνη της σημερινής Κυβέρνησης.

Συμπερασματικά, είναι θετικό το γεγονός ότι η χώρα βγήκε στις αγορές και αποκαταστάθηκε κάποια κανονικότητα.

Σε καμία περίπτωση όμως, όπως ανέδειξα, η έκδοση δεν είναι για πανηγύρια.

Και σε κάθε περίπτωση, η έξοδος στις αγορές πρέπει να αποτελεί βήμα μιας δομημένης στρατηγικής, να γίνεται με ασφάλεια και διαχρονική συνέχεια και να μην είναι μια ευκαιριακή κίνηση για λόγους επικοινωνιακούς και κομματικούς.