Tags Posts tagged with "Θεσμοί"

Θεσμοί

Θέλω να ευχαριστήσω το Σύνδεσμο Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδας για την πρόσκληση να παραστώ και να καταθέσω σκέψεις και θέσεις για το κρίσιμο ζήτημα του δημοσίου χρέους.

Κυρίες και Κύριοι,

Το πρόβλημα της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους παραμένει κρίσιμης σημασίας για την πορεία της χώρας, παρά την επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων από το 2013 και τη βελτίωση του “προφίλ” του από το 2012.

Αποδεικνύεται έτσι ότι η δημοσιονομική ισορροπία και οι παρεμβάσεις ελάφρυνσης του δημόσιου χρέους συνιστούν μεν αναγκαίες συνθήκες για την ενίσχυση της βιωσιμότητάς του, δεν αποτελούν όμως, από μόνα τους, και ικανές συνθήκες.

Και αυτό γιατί, συγχρόνως, απαιτείται η επίτευξη και διατήρηση υψηλών ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης.

Σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος, στα τρέχοντα επίπεδα χρέους, μία αύξηση του ρυθμού μεταβολής του ονομαστικού Α.Ε.Π. κατά 1 ποσοστιαία μονάδα οδηγεί σε μείωση του λόγου χρέους/Α.Ε.Π. κατά 1,8 ποσοστιαίες μονάδες.

Αντίθετα, μια αύξηση του πρωτογενούς πλεονάσματος κατά 1 ποσοστιαία μονάδα του Α.Ε.Π. οδηγεί σε μείωση μόνο κατά 1 ποσοστιαία μονάδα, και αυτό στην καλύτερη περίπτωση, όταν ο δημοσιονομικός πολλαπλασιαστής ισούται με μηδέν, το οποίο είναι γνωστό ότι δεν ισχύει.

Τι έγινε συνεπώς τα τελευταία 2,5 χρόνια και επιβαρύνθηκε σημαντικά η βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους;

Ουσιαστικά «χάθηκε» η αναπτυξιακή δυναμική που είχε διαμορφωθεί από το 2014.

Σύμφωνα με τις συγκρίσιμες μελέτες βιωσιμότητας του Δ.Ν.Τ., ο εκτιμώμενος μακροπρόθεσμος ρυθμός μεγέθυνσης συρρικνώθηκε σημαντικά, από το 1,9% στο 1%.

Ποιό είναι συνεπώς το ζητούμενο σήμερα;

Η φυγή προς τα εμπρός, στους άξονες του ολοκληρωμένου και ρεαλιστικού σχεδίου που κατέθεσε ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκος Μητσοτάκης από εδώ, στη ΔΕΘ.

Με στόχο την επίτευξη διατηρήσιμης οικονομικής ανάπτυξης, ώστε να βελτιωθεί η βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους, να δημιουργηθεί πολύτιμος δημοσιονομικός χώρος και να επιτυγχάνονται – χωρίς πρόσθετα μέτρα λιτότητας – πιο ρεαλιστικοί δημοσιονομικοί στόχοι.

Και αναφερόμαστε στην οικονομική ανάπτυξη, η οποία πέραν της μεγεθυντικής διαδικασίας, έχει και ποιοτικές διαστάσεις με στόχο τη βελτίωση των θεσμών, τη συμμετοχή στην παραγωγή και τη δικαιότερη διανομή του εισοδήματος.

Βασικοί άξονες του σχεδίου είναι:

1ος. Η αλλαγή του μίγματος δημοσιονομικής πολιτικής, με την ταυτόχρονη υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών.

Είναι επιστημονικά τεκμηριωμένο και ιστορικά επιβεβαιωμένο ότι το μέγεθος της προσαρμογής και το μείγμα της δημοσιονομικής πολιτικής αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες για τη βιωσιμότητά τους.

Και αυτό γιατί συγκριτικά στοιχεία μεταξύ χωρών δείχνουν ότι πολύ υψηλά πλεονάσματα είναι ανέφικτα για μακρές χρονικές περιόδους, ειδικά σε χώρες που βίωσαν βαθιά και παρατεταμένη ύφεση και έχουν υψηλό ποσοστό μακροχρόνιας ανεργίας.

Ενώ η δημοσιονομική προσαρμογή που στηρίζεται, κυρίως, στην αύξηση της φορολογίας νοικοκυριών και επιχειρήσεων, δεν οδηγεί σε διατηρήσιμα αποτελέσματα, επιβαρύνοντας υπέρμετρα την πραγματική οικονομία.

Απόδειξη;

Η Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την απώλεια εσόδων από την είσπραξη του ΦΠΑ, η οποία διογκώθηκε και ξεπέρασε τα 5 δισ. ευρώ το 2015.

Και ενώ προβλέπονταν πρόσθετα έσοδα ύψους 1 δισ. ευρώ, τελικά εισπράχθηκαν μόλις 200 εκατ. ευρώ.

Αντιθέτως, το 2014, όταν η τότε Κυβέρνηση μείωσε φορολογικούς συντελεστές, τα έσοδα αυξήθηκαν και η φορολογική συμμόρφωση βελτιώθηκε.

Δυστυχώς όμως, τα 2,5 τελευταία χρόνια, δεν ακολουθείται αυτή η οικονομική πολιτική.

Επιλογή της σημερινής Κυβέρνησης είναι η δημοσιονομική προσαρμογή να γίνεται από το σκέλος των εσόδων, με την περαιτέρω αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης των πολιτών.

Επιλογή οικονομικά αναποτελεσματική και κοινωνικά άδικη, την οποία κακώς αποδέχθηκαν οι εταίροι και δανειστές.

Βασικός πυλώνας του σχεδίου της Νέας Δημοκρατίας είναι η αλλαγή της δημοσιονομικής πολιτικής.

Με την απλοποίηση και σταθεροποίηση της φορολογικής νομοθεσίας και με τη στοχευμένη και σταδιακή μείωση των φορολογικών συντελεστών νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Αρχικά με τη χρήση ισοδυνάμων και στη συνέχεια με μια «ρήτρα μεταρρυθμίσεων».

Θα δεσμευθεί στην υλοποίηση ενός συνεκτικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων – εντός και εκτός του Προγράμματος – για μετά το 2018.

Σχέδιο που θα ενισχύει την ανταγωνιστικότητα και παραγωγικότητα της ελληνικής οικονομίας, με έμφαση στην ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, την πιο αποτελεσματική λειτουργία του Κράτους, την υλοποίηση αναπτυξιακών πολιτικών στον πρωτογενή τομέα, τον τουρισμό, τον ορυκτό πλούτο και τις υποδομές και, κυρίως, με την επένδυση στις νέες, ενδογενείς πηγές ανάπτυξης, όπως είναι η παιδεία, η έρευνα και η καινοτομία.

Η επιτυχής υλοποίηση αυτού του προγράμματος θα οδηγήσει στην επίτευξη υψηλότερων ρυθμών ανάπτυξης από τις σημερινές εκτιμήσεις των θεσμών.

Κάτι που θεωρείται εφικτό αφού, σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος, τα συμπληρωματικά οφέλη από τη ταυτόχρονη υλοποίηση δημοσιονομικής προσαρμογής και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων μπορούν να οδηγήσουν σε επιπρόσθετη αύξηση του ΑΕΠ μεταξύ 0,5% και 4%, ανάλογα με το μίγμα της δημοσιονομικής πολιτικής.

Αυτό, με τη σειρά του, θα οδηγήσει στη σταδιακή μείωση του πρωτογενούς πλεονάσματος.

Ο δημοσιονομικός χώρος που θα δημιουργηθεί, θα χρησιμοποιηθεί, σταδιακά και σε βάθος τετραετίας, για την περαιτέρω μείωση φόρων και ασφαλιστικών εισφορών.

Υπενθυμίζεται ότι το 2014, με αξιοπιστία και αποτελεσματικότητα, η τότε Κυβέρνηση επέτυχε τη μείωση φορολογικών συντελεστών, κάτι που δεν προβλέπονταν στο 2ο Μνημόνιο.

2ος. Η ενίσχυση της ρευστότητας στην οικονομία.

Με την αξιοποίηση των διαθέσιμων Ευρωπαϊκών κονδυλίων, την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου και τη σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης.

Αυτό που χρειάζεται είναι η εμπέδωση κλίματος εμπιστοσύνης που θα επαναφέρει καταθέσεις στο τραπεζικό σύστημα και θα οδηγήσει στην κατάργηση των ελέγχων στην κίνηση κεφαλαίων, καθώς και η ορθολογική αντιμετώπιση του υψηλού συσσωρευμένου αποθέματος μη εξυπηρετούμενων δανείων, ώστε να γίνει καλύτερη διαχείριση του παθητικού και του ενεργητικού των πιστωτικών ιδρυμάτων.

3ος. Η αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας.

Η χώρα χρειάζεται διεύρυνση της παραγωγής ανταγωνιστικών και διεθνώς εμπορεύσιμων αγαθών και υπηρεσιών, καθώς και συνεχή βελτίωση της παραγωγικότητας όλων των συντελεστών παραγωγής, παραδοσιακών και νέων.

4ος. Η υλοποίηση, από τους δανειστές, το συντομότερο δυνατόν, ουσιαστικών παρεμβάσεων για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του χρέους.

Ρεαλιστικές τεχνικές και ισοδύναμες λύσεις υπάρχουν.

Κυρίες και Κύριοι,

Ο συνδυασμός αυτών των πολιτικών μπορεί να οδηγήσει σε διατηρήσιμη ανάπτυξη, στη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης και στην ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.

Η υλοποίησή τους όμως απαιτεί μία άλλη μεταρρυθμιστική, σοβαρή, συνεκτική και αξιόπιστη Κυβέρνηση.

Ο πρωθυπουργός στην συνέντευξή του είπε ότι τελειώνει η περιπέτεια της οικονομίας και σε ένα χρόνο θα είμαστε σε θέση να εγκαταλείψουμε τα μνημόνια. Αυτό είναι κάτι στο οποίο έχει αντίρρηση η Νέα Δημοκρατία;

Αλήθεια, πόση αξιοπιστία έχει η εκτίμηση του Πρωθυπουργού της αυταπάτης, των μεγάλων σφαλμάτων, των ψεμάτων, της άγνοιας και της ανικανότητας να επιλέγει συνεργάτες;

Η αλήθεια είναι ότι η χώρα θα μπορούσε, από το 2015, στηριζόμενη στις ευνοϊκές συνθήκες και προοπτικές που είχαν δημιουργηθεί το 2014, να περάσει στην επόμενη φάση των Μνημονίων. Και αυτό είχε συμφωνηθεί.

Δυστυχώς, λόγω της ανικανότητας και της ανευθυνότητας της σημερινής Κυβέρνησης, η χώρα αντί να επιταχύνει, οπισθοχώρησε. Η ζημιά που προκλήθηκε τα τελευταία 2,5 χρόνια είναι τεράστια, και θα την «κουβαλάει στις πλάτες της» η ελληνική κοινωνία για πολλά χρόνια. Επιβλήθηκαν δύο αχρείαστα μνημόνια και λήφθηκαν πρόσθετα μέτρα, ύψους 14,5 δισ. ευρώ, μέχρι και το 2022.

Η περιπέτεια δε θα συνεχιστεί και για τα επόμενα χρόνια, αφού η αποδοχή υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων μετά το 2022, χωρίς υψηλούς ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης, οδηγεί σε λιτότητα διαρκείας.

Η χώρα όμως βγήκε στις αγορές. Δεν είναι αυτό επιτυχία;

Είναι θετικό το ότι η χώρα βγήκε στις αγορές και αποκαταστάθηκε μια κάποια κανονικότητα. Σε καμία περίπτωση όμως, η έκδοση δεν είναι για πανηγύρια. Αντίθετα μάλιστα, πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο προβληματισμού.

Η Κυβέρνηση άντλησε 3 δισ. ευρώ, όσα και τον Απρίλιο του 2014. Μόνο που τότε όλο το ποσό αφορούσε νέα έκδοση, ενώ σήμερα «νέο χρήμα» είναι μόλις το 1,4 δισ. ευρώ.

Προσφέρθηκαν 6,5 δισ. ευρώ, όταν, τον Απρίλιο του 2014, είχε προσφερθεί τριπλάσιο ποσό.

Η εξαγορά του ομολόγου του 2014 έγινε σε τιμή αρκετά υψηλότερη της ονομαστικής αξίας, επιδοτώντας το νέο επιτόκιο, με αποτέλεσμα να αυξάνεται το πραγματικό κόστος δανεισμού, και να διαμορφώνεται ουσιαστικά στο επίπεδο του 2014.

Το επιτόκιο της έκδοσης είναι πολύ υψηλότερο από αυτό που δικαιολογεί το διεθνές οικονομικό περιβάλλον και το σημερινό κόστος δανεισμού άλλων ευρωπαϊκών χωρών.

Η διαφορά επιτοκίων της Ελλάδας από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως είναι ενδεικτικά η Γερμανία, η Πορτογαλία και η Ιταλία, έχει διευρυνθεί σε σχέση με το 2014, αφού τα ελληνικά ομόλογα δεν ακολούθησαν τα ευρωπαϊκά στη μείωση των αποδόσεων.

Αν υπήρχε θετική αξιολόγηση από τους θεσμούς για τη βιωσιμότητα του χρέους και η χώρα είχε ενταχθεί στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, οι όροι θα ήταν καλύτεροι. Δυστυχώς, όλα αυτά δεν έχουν γίνει, με αποκλειστική ευθύνη της σημερινής Κυβέρνησης.

Σε κάθε περίπτωση, η έξοδος στις αγορές πρέπει να αποτελεί βήμα μιας δομημένης στρατηγικής, να γίνεται με ασφάλεια και διαχρονική συνέχεια και να μην είναι μια ευκαιριακή κίνηση για λόγους επικοινωνιακούς και κομματικούς.

Ο ευρωπαίος επίτροπος Πιέρ Μοσκοβισί, που ήταν εδώ, είπε ότι είμαστε ένα βήμα πριν οικοδομήσουμε μία ιστορία επιτυχίας μιλώντας μάλιστα και για τους καλούς δείκτες ανάπτυξης. Αν το λένε οι δανειστές γιατί έχετε ένσταση εσείς;

Η ιστορία επιτυχίας ποια χρονική στιγμή έχει αφετηρία; Αν έχει το 2014, απέχουμε ακόμη από αυτό το σημείο. Αν έχει το χειρότερο σημείο στο οποίο έφτασε η χώρα επί ημερών ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, πράγματι υπάρχει βελτίωση.

Επικαλούμενος, ενδεικτικά, τα στοιχεία που ανέδειξε ο Υπουργός Οικονομικών, πράγματι η Moody’s αναβάθμισε την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας μετά την πολλαπλή υποβάθμισή της τα 2,5 τελευταία έτη. Δεν έχουμε φτάσει όμως ακόμη στο επίπεδο αξιολόγησης του 2014.

Πράγματι το κόστος δανεισμού των εντόκων γραμματίων μειώθηκε μετά την μεγάλη αύξηση των 2,5 τελευταίων ετών. Δεν έχουμε φτάσει όμως ακόμη το κόστος δανεισμού του 2014.

Πράγματι η χώρα βγήκε από τη Διαδικασία Υπερβολικού Ελλείμματος, ως αποτέλεσμα των πολύχρονων, τεράστιων θυσιών της ελληνικής κοινωνίας. Αυτό όμως έπρεπε να είχε γίνει από το 2015 και μετατέθηκε, από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, λόγω των άστοχων χειρισμών εκείνης της περιόδου.

Και φυσικά, για να επικαλεστώ και στοιχεία που «λησμόνησε» ο Υπουργός Οικονομικών, πάντα σε σχέση με το 2014, τα spreads έχουν διευρυνθεί, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου έχουν διογκωθεί, το οικονομικό κλίμα έχει καταρρεύσει, η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας έχει υποχωρήσει.

Άρα σε ποια ιστορία επιτυχίας αναφέρονται κάποιοι;

Η δικαιοσύνη βρέθηκε στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης με αποτέλεσμα να παρέμβει ως και ο Πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας. Πως μπορούν οι πολίτες να έχουν εμπιστοσύνη στον θεσμό όταν γίνονται αυτά από τους πολιτικούς;

Κυβερνητικά στελέχη, επιδεικνύοντας συχνά αυταρχισμό και αλαζονεία, με απαράδεκτες δηλώσεις, επιτίθενται και παρεμβαίνουν στη Δικαιοσύνη, με στόχο την απομείωση και την υπονόμευση της αξιοπιστίας του Θεσμού ή/και την πλήρη υποταγή και χειραγώγησή του.

Η διάκριση όμως των εξουσιών και ο έλεγχος των πράξεων της εκάστοτε Κυβέρνησης από τη δικαστική εξουσία, είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη και αποτελεί βασικό πυλώνα για την οικοδόμηση μιας δημοκρατικής πολιτείας.

Η κοινωνία έχει ανάγκη από μία ισχυρή και ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, ικανή να προστατέψει τους πολίτες και να αποδώσει το δίκαιο. Η Δικαιοσύνη δεν είναι «θεσμικό εμπόδιο».

Υπόθεση Καμένου, υπόθεση Βαρουφάκη. Δύο διαφορετικά θέματα για το οποία όμως ζητάτε εξεταστική επιτροπή. Πώς αλήθεια μπορεί η Βουλή μέσα από τις περιορισμένες διαδικασίες να αναδείξει την αλήθεια; Μήπως αυτά είναι δουλειά της Δικαιοσύνης;

Η ΝΔ έχει δηλώσει ότι είναι χρέος της Δικαιοσύνης, με βάση τα στοιχεία που συνεχώς δημοσιεύονται, να παρέμβει, να επιτελέσει το καθήκον της και να συμβάλλει στην αποκάλυψη της αλήθειας.

Σε ότι αφορά τη λειτουργία της Βουλής, η ΝΔ, όταν είναι αναγκαίο, θέτει προς διερεύνηση μη ερμηνεύσιμους με τη λογική χειρισμούς, που εγείρουν ερωτηματικά, τα οποία απαιτούν απαντήσεις.

Άλλωστε η διαφάνεια είναι προϋπόθεση της δημοκρατίας και της σταθερότητας της χώρας. Δεν τις απειλεί.