Πολυμέσα
Παρακολoυθείστε την πορεία μου μέσα από τα Social Media: Flickr & Youtube

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει προειδοποιήσει πως η Νέα Δημοκρατία θα επιστρατεύσει όλο το θεσμικό της οπλοστάσιο ώστε να μπλοκάρει την κύρωση της συμφωνίας των Πρεσπών. Να αναμένουμε κατάθεση πρότασης δυσπιστίας από το κόμμα σας προτού αυτή έλθει στη Βουλή;

Η Νέα Δημοκρατία, με αίσθημα ευθύνης απέναντι στην ιστορία και την προοπτική της χώρας, έχει ήδη χρησιμοποιήσει το θεσμικό οπλοστάσιο που διαθέτει για να αποδείξει ότι η συμφωνία των Πρεσπών, το περιεχόμενο της οποίας απορρίφθηκε από όλες οι προηγούμενες Κυβερνήσεις, είναι εθνικά επιζήμια, οπότε και δεν πρέπει να κυρωθεί από τη Βουλή. Στην ίδια κατεύθυνση θα κινηθούμε και μελλοντικά. Το πώς και το πότε συναρτώνται με τις εξελίξεις.

Μπορεί η Κυβέρνηση να πορευτεί απρόσκοπτα ακόμη και ύστερα από ενδεχόμενη αποχώρηση των ΑΝΕΛ, όπως υποστηρίζουν κυβερνητικά στελέχη;

Το σενάρια αδιατάρακτης συνέχισης της κυβερνητικής θητείας σε περίπτωση απώλειας της πλειοψηφίας είναι πολιτικά και κοινοβουλευτικά προβληματικά.

Η ουσία είναι ότι η σημερινή Κυβέρνηση, με μόνη συγκολλητική ουσία τον πολιτικό καιροσκοπισμό, έχει δημιουργήσει συνθήκες ασφυξίας και μιζέριας στο πεδίο της οικονομίας, απογοήτευσης και ανασφάλειας στο πεδίο της κοινωνίας και διχαστικής όξυνσης στο πεδίο της πολιτικής.

Συνεπώς, με αυτόν τον καπετάνιο και με αυτό το πλήρωμα, η χώρα, χωρίς πυξίδα, δεν θα βρει την Ιθάκη της. Γι’ αυτό όσο πιο γρήγορα ο κ. Τσίπρας, με ή χωρίς τον κυβερνητικό εταίρο, κλείσει την προεκλογική περίοδο στην οποία έχει εισέλθει η χώρα, τόσο το καλύτερο για την πατρίδα μας.

Η χώρα όμως ανακάμπτει, όπως αποτυπώνουν οι δείκτες της οικονομίας. Μήπως μεμψιμοιρείτε;

Η αλήθεια είναι ότι η οικονομία σέρνεται σε μία κατάσταση παραλυτικής στασιμότητας. Επιχειρηματολογώ:

Υπερφορολογούνται νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Από το 2015, επιβλήθηκαν 29 νέοι φόροι και συνολικά μόνιμα μέτρα λιτότητας 9,5 δισ. ευρώ, με αποτέλεσμα οι οφειλές των πολιτών σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία να έχουν εκτοξευθεί κατά 61%.

Υφίσταται εσωτερική στάση πληρωμών, σε κρίσιμους τομείς, όπως είναι το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.

Υπάρχει κυβερνητική αλλεργία στην υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών και «καρκινοβατούν» εμβληματικές ιδιωτικές επενδύσεις, όπως αυτή του Ελληνικού.

Κεφαλαιακοί περιορισμοί εξακολουθούν να υφίστανται και οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου δεν έχουν ακόμη εκκαθαριστεί.

Ενώ το δήθεν «ολιστικό» κυβερνητικό αναπτυξιακό σχέδιο συνιστά μία γενικόλογη «έκθεση ιδεών», χωρίς ποσοτικοποιημένους στόχους και συγκεκριμένες πολιτικές.

Αυτές οι επισημάνσεις καταδεικνύουν αυτό που ολόκληρη η κοινωνία αντιλαμβάνεται: ότι η σημερινή Κυβέρνηση δεν μπορεί να πετύχει υψηλή και διατηρήσιμη ανάπτυξη.

Εσχάτως, η Νέα Δημοκρατία κατηγορεί την Κυβέρνηση για τακτική καμένης γης στην οικονομία. Μπορείτε να γίνετε λίγο πιο συγκεκριμένος;

Η χώρα παραμένει «κλειδωμένη» στη μνημονιακή γραμμή, αφού οι βαριές πολιτικές λιτότητας συνεχίζονται, οι δημοσιονομικοί στόχοι διατηρούνται – για πολλά χρόνια – υψηλοί, η δημόσια περιουσία είναι δεσμευμένη για έναν αιώνα, και η Ελλάδα βρίσκεται ενταγμένη σε αυστηρό καθεστώς ενισχυμένης εποπτείας.

Επιπλέον, η χώρα δεν έχει επιστρέψει στην κανονικότητα, αφού η ανταγωνιστικότητά της υποχωρεί, το κόστος δανεισμού από τις διεθνείς αγορές είναι υψηλό, το ιδιωτικό χρέος διογκώνεται, το Χρηματιστήριο έχει καταρρεύσει, καταθέσεις δεν έχουν επιστρέψει με ουσιαστικό τρόπο στο τραπεζικό σύστημα, η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίζεται, η ρευστότητα σημαντικών δημοσίων φορέων επιδεινώνεται και το κράτος διογκώνεται.

Όλα αυτά, με δεδομένο και το γεμάτο κινδύνους εξωτερικό περιβάλλον, αποδεικνύουν ότι η Κυβέρνηση ναρκοθετεί τα θεμέλια της οικονομίας.

Πως σκοπεύει να πείσει η Νέα Δημοκρατία διεθνείς επενδυτές να επιλέξουν την χώρα μας; Αρκούν οι εξαγγελίες για μείωση της φορολογίας;

Η προσέλκυση επενδύσων απαιτεί στιβαρή ηγεσία, πολιτική βούληση, αποφασιστικότητα, αξιοπιστία και υλοποίηση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου.

Σχέδιο που η Νέα Δημοκρατία έχει ήδη παρουσιάσει, διαρκώς εμπλουτίζει και επικαιροποιεί, με βασικούς άξονες την απλοποίηση της φορολογίας και τη γενναία μείωση φορολογικών συντελεστών νοικοκυριών και επιχειρήσεων, την υλοποίηση μεταρρυθμίσεων και την ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.

Σχέδιο που θα ενισχύει την ποσότητα και θα βελτιώνει τη σύνθεση και την ποιότητα του πλούτου της χώρας, διασφαλίζοντας τη συστηματική και με χαμηλό κόστος δανεισμού χρηματοδότηση της χώρας από τις αγορές.

Η υλοποίησή του θα οδηγήσει σε υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης. Αυτοί, με τη σειρά τους, θα βελτιώσουν τη βιωσιμότητα του χρέους, δίνοντας τη δυνατότητα για σταδιακή αποκλιμάκωση των υψηλών δημοσιονομικών στόχων. Και έτσι, η χώρα θα μπει στο επιδιωκόμενο ανοδικό σπιράλ.

Όταν μιλάτε για μεταρρυθμίσεις μήπως τελικά εννοείτε, όπως σας κατηγορεί η Κυβέρνηση, απολύσεις και περικοπές;

Επειδή η λέξη μεταρρύθμιση δεν υπάρχει στο συριζαϊκό λεξιλόγιο, αλλά και επειδή έχει ήδη προχωρήσει σε 17 περικοπές συντάξεων, η Κυβέρνηση κινδυνολογεί. Όμως, ματαιοπονεί.

Οι μεταρρυθμίσεις που θα υλοποιήσει η επόμενη Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αφορούν την απλοποίηση του αδειοδοτικού και γραφειοκρατικού περιβάλλοντος, τη βελτίωση του χωροταξικού και πολεοδομικού πλαισίου, την υλοποίηση ήδη σχεδιασμένων αποκρατικοποιήσεων, το ξεμπλοκάρισμα εμβληματικών επενδύσεων, την προώθηση συμβάσεων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, τη δημιουργία ενός πιο αποτελεσματικού κράτους χωρίς απολύσεις αλλά με λελογισμένες και στοχευμένες προσλήψεις, την ανάπτυξη ενός ποιοτικού και εξωστρεφούς συστήματος εκπαίδευσης και ενός εθνικού «οικοσυστήματος» έρευνας και καινοτομίας κ.α.

Μεταρρυθμίσεις που θα οδηγούν σε βιώσιμη ανάπτυξη, στη δημιουργία καλά αμοιβόμενων θέσεων απασχόλησης και στην ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.

Σ’ αυτή την κατεύθυνση θα μπορούσε να συμβάλλει μία ευρεία αλλαγή του συνταγματικού χάρτη της χώρας, όπως αυτή που έχει προτείνει η Νέα Δημοκρατία, η οποία θα αγγίζει κρίσιμα πεδία, όπως είναι η δημόσια διοίκηση, η εκπαίδευση, η ανάπτυξη, η δικαιοσύνη, η καλή νομοθέτηση και η δημοσιονομική σταθερότητα. Πεδία που απουσιάζουν από την ευκαιριακή και ιδεοληπτική κυβερνητική πρόταση.

Το Κόμμα σας καταγγέλλει σκευωρία και οσμή παρακράτους στον απόηχο των νομικών χειρισμών στην υπόθεση της Novartis. Ποιες οι επόμενες κινήσεις σας;

Καθημερινά, με ευθύνη της Κυβέρνησης, η ποιότητα των θεσμών διακυβέρνησης υποβαθμίζεται, το κράτος δικαίου υπονομεύεται και η διάκριση των εξουσιών απειλείται.

Η Νέα Δημοκρατία, όπως και ο Πρόεδρός της κ. Κυριάκος Μητσοτάκης τόνισε, θα διαφυλάξει το κύρος και την αξιοπιστία των θεσμών, αποτρέποντας, από κοινού πιστεύω με τις άλλες δημοκρατικές δυνάμεις της χώρας, την επιχειρούμενη θεσμική εκτροπή.

Και θα επαναλάβω μία επισήμανση: όσοι χρησιμοποιούν τη σκανδαλολογία ως όχημα πολιτικής επιβίωσης, να γνωρίζουν ότι «οι άνθρωποι που μένουν σε γυάλινα σπίτια, δεν θα πρέπει να πετούν πέτρες».

Αυτοδυναμία ή κυβέρνηση συνεργασίας; Ανησυχείτε μήπως η επόμενη Κυβέρνηση έχει χρονικό ορίζοντα έως την προεδρική εκλογή του 2020; 

Αυτοδυναμία, με ευρύτερες όμως πολιτικές και κοινωνικές συνεννοήσεις.

Και η επόμενη Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας θα έχει μακρύ χρονικό ορίζοντα διακυβέρνησης.

Αναγκαία η πολιτική αλλαγή για την επίτευξη βιώσιμης ανάπτυξης

Η χώρα, στο λυκόφως του 2018, βρίσκεται σε συνθήκες ασφυξίας και μιζέριας στο πεδίο της οικονομίας, απογοήτευσης και παραίτησης στο πεδίο της κοινωνίας και διχαστικής όξυνσης στο πεδίο της πολιτικής.

Και αυτό γιατί η Κυβέρνηση αποδεικνύει, καθημερινά, ότι δεν μπορεί να προσφέρει κάτι ουσιαστικά θετικό σε όλα τα πεδία της δημόσιας σφαίρας. Στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, η «βολική» Κυβέρνηση προχωρά σε εθνικά επιζήμιες συμφωνίες. Στη διαχείριση του προσφυγικού/μεταναστευτικού προβλήματος, βρίσκουν έκφραση οι ιδεοληψίες, η ανικανότητα, ο κυνισμός και η αδιαφάνεια. Στον πρωτογενή τομέα, η Κυβέρνηση έχει δημιουργήσει συνθήκες ασφυξίας για τον Έλληνα αγρότη. Στην εκπαίδευση, κυριαρχεί η κοντόφθαλμη σκοπιμότητα και η ανομία στους χώρους των πανεπιστημίων. Στο πεδίο της προστασίας του πολίτη, υφίσταται γενικευμένο καθεστώς ανασφάλειας και φόβου. Στο πεδίο της διαχείρισης της εξουσίας, η Κυβέρνηση, κάθε μέρα, βουλιάζει στην ανυποληψία και στα σκάνδαλα, κατ’ ομολογία στελεχών της. Στην οικονομία, τα νοικοκυριά στενάζουν, οι επιχειρήσεις ασφυκτιούν και η οικονομία μεγεθύνεται με αναιμικούς ρυθμούς, χαμηλότερους των αρχικών εκτιμήσεων. Υπενθυμίζεται ότι η σημερινή Κυβέρνηση έχει αποτύχει, επί τετραετίας, σε όλες τις προβλέψεις της για την ανάπτυξη, έχοντας απωλέσει δυνητικό πλούτο ύψους 31 δισ. ευρώ.

Γιατί όμως η οικονομία σέρνεται σε κατάσταση παραλυτικής στασιμότητας;

  • Επειδή υπερφορολογούνται νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Από το 2015, επιβλήθηκαν 29 νέοι φόροι και συνολικά μόνιμα μέτρα λιτότητας 9,5 δισ. ευρώ, με αποτέλεσμα οι οφειλές των πολιτών σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία να έχουν εκτοξευθεί κατά 61%.
  • Επειδή υφίσταται εσωτερική στάση πληρωμών, σε κρίσιμους τομείς, όπως είναι το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Η Κυβέρνηση έχει επιβάλλει, δεδομένου του υψηλού αναπτυξιακού πολλαπλασιαστή αυτών των πόρων, έναν πρόσθετο «φόρο ανάπτυξης».
  • Επειδή υπάρχει κυβερνητική αλλεργία στην υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών, με αποτέλεσμα η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, διαρκώς, να συρρικνώνεται.
  • Επειδή «καρκινοβατούν» εμβληματικές ιδιωτικές επενδύσεις, όπως αυτή του Ελληνικού, με αποτέλεσμα ο ακαθάριστος σχηματισμός παγίου κεφαλαίου, διαρκώς, να συρρικνώνεται.
  • Επειδή η ποιότητα των θεσμών διακυβέρνησης έχει υποβαθμιστεί και κεφαλαιακοί περιορισμοί εξακολουθούν να υφίστανται.
  • Επειδή η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίζεται και οι προκλήσεις για το τραπεζικό σύστημα – μεταξύ των οποίων η αντιμετώπιση των «κόκκινων δανείων» και η ενίσχυση της οργανικής κερδοφορίας – είναι μπροστά.
  • Επειδή οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου δεν έχουν ακόμη εκκαθαριστεί.
  • Επειδή το δήθεν «ολιστικό» κυβερνητικό αναπτυξιακό σχέδιο συνιστά μία γενικόλογη «έκθεση ιδεών», χωρίς ποσοτικοποιημένους στόχους και συγκεκριμένες πολιτικές.

Αυτές οι επισημάνσεις καταδεικνύουν αυτό που ολόκληρη η κοινωνία αντιλαμβάνεται: ότι η σημερινή Κυβέρνηση δεν μπορεί να πετύχει υψηλή και διατηρήσιμη ανάπτυξη.

Γι’ αυτό πρέπει να αλλάξουμε – άμεσα – ρότα, και να κινηθούμε γρήγορα και αποτελεσματικά.

Να στοχεύσουμε σε μία επενδυτική έκρηξη, ύψους 100 δισ. ευρώ την επόμενη πενταετία, ώστε να καλυφθεί το επενδυτικό κενό που υπάρχει και να επιστρέψουν οι επενδύσεις στον μέσο ευρωπαϊκό όρο. Όμως, για να φτάσουν οι ετήσιες επενδύσεις στο 21% του ΑΕΠ, η οικονομία θα πρέπει να μεγεθύνεται με ετήσιους ρυθμούς της τάξεως του 4%.

Αυτός ο στόχος είναι εφικτός! Απαιτείται πολιτική βούληση, αποφασιστικότητα και υλοποίηση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου. Σχέδιο που διαθέτει, εμπλουτίζει, επικαιροποιεί και θα υλοποιήσει η Νέα Δημοκρατία, και το οποίο θα ενισχύει την ποσότητα και θα βελτιώνει τη σύνθεση και την ποιότητα του πλούτου της χώρας, θα βελτιώνει την παραγωγικότητα, την ανταγωνιστικότητα, τη δημιουργικότητα και την εξωστρέφεια.

Βασικές προτεραιότητες του σχεδίου είναι:

  • Η αλλαγή του μίγματος δημοσιονομικής πολιτικής, με την απλοποίηση της φορολογικής νομοθεσίας και τη μείωση των φορολογικών συντελεστών νοικοκυριών και επιχειρήσεων.
  • Η υλοποίηση των ήδη σχεδιασμένων αποκρατικοποιήσεων, η προώθηση εμβληματικών επενδύσεων, η αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου, η δημιουργία ενός πιο αποτελεσματικού κράτους, η ανάπτυξη ενός ποιοτικού και εξωστρεφούς συστήματος εκπαίδευσης και ενός εθνικού «οικοσυστήματος» έρευνας και καινοτομίας.

Σ’ αυτή την κατεύθυνση θα μπορούσε να συμβάλλει μία ευρεία αλλαγή του συνταγματικού χάρτη της χώρας, η οποία θα αγγίζει κρίσιμα πεδία, όπως είναι η δημόσια διοίκηση, η εκπαίδευση, η ανάπτυξη, η δικαιοσύνη και η δημοσιονομική σταθερότητα. Πεδία που απουσιάζουν από την ευκαιριακή και ιδεοληπτική κυβερνητική πρόταση.

  • Η ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία, με την αξιοποίηση των διαθέσιμων ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείων, την εκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, την εκκαθάριση των οφειλών του Δημοσίου, την πλήρη άρση των κεφαλαιακών περιορισμών, τη σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης, αντιμετωπίζοντας ορθολογικά το υψηλό συσσωρευμένο απόθεμα «κόκκινων δανείων».
  • Η ενίσχυση της υγιούς επιχειρηματικότητας, με μία πολιτεία η οποία θα δημιουργήσει ένα ασφαλές περιβάλλον για επενδύσεις, και με επιχειρήσεις που θα υιοθετούν κανόνες εταιρικής διακυβέρνησης και θα επιδεικνύουν αυξημένη εταιρική κοινωνική ευθύνη.
  • Η ενίσχυση της κοινωνικής αλληλεγγύης προς τους πιο αδύναμους συμπατριώτες μας, με την ενίσχυση του Προϋπολογισμού για το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα, την αύξηση των επιδομάτων ανεργίας, την υιοθέτηση κινήτρων για τη στήριξη της οικογένειας, την υλοποίηση προγραμμάτων απόκτησης ψηφιακών δεξιοτήτων για μακροχρόνια ανέργους, τον διπλασιασμό του επιδόματος θέρμανσης κ.α.

Η υλοποίηση αυτού του συνεκτικού σχεδίου, το οποίο θα οδηγήσει σε υψηλή και διατηρήσιμη ανάπτυξη, θα ξεκινήσει με την μεγάλη πολιτική αλλαγή που θα συντελεστεί το 2019. Η επόμενη Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, μαζί με όλους τους πολίτες, θα τα καταφέρει. Θα τα καταφέρει να ανασυγκροτήσει – σε σύγχρονες βάσεις – την πατρίδα μας, να πετύχει μια καλή σύνθεση παραδοσιακών αξιών με νέες, να αυξήσει – χωρίς ταξική μεροληψία – το διαθέσιμο εισόδημα όλων των πολιτών, να είναι δίκαιη στη διανομή του περισσότερου παραγόμενου πλούτου. Γιατί αξίζουμε και μπορούμε καλύτερα!

Ο ΣΥΡΙΖΑ σας «επιστρέφει» την κριτική ότι προχωρά σε αλόγιστες παροχές και σας ρωτά, πού θα βρείτε τα λεφτά για να υλοποιήσετε την εξαγγελία σας περί δραστικής μείωσης της φορολογίας σε φυσικά πρόσωπα και επιχειρήσεις. Ποιά είναι η απάντησή σας;

Θα μπορούσα να σας απαντήσω απλοϊκά, από τα αχρείαστα υπερ-πλεονάσματα της τελευταίας τριετίας, τα οποία ανέρχονται στα 11 δισ. ευρώ, ή από τα μελλοντικά, επίσης αχρείαστα υπερ-πλεονάσματα, που αθροίζουν στα 3,6 δισ. ευρώ.

Θα σας δώσω, όμως, και μία πιο τεκμηριωμένη απάντηση.

Θα υλοποιήσουμε ένα πρόγραμμα περιορισμού των κρατικών δαπανών, χωρίς να υποβαθμιστεί η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών και χωρίς απολύσεις. Αυτό θα στηρίζεται, κυρίως, στην αξιολόγηση των δαπανών στο σύνολο της δημόσιας διοίκησης, στην αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία σε όλους τους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης, στην αυστηρότερη αναλογία προσλήψεων/αποχωρήσεων στο Δημόσιο για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, στην ενδυνάμωση της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, στην ενίσχυση των συμπράξεων του δημόσιου με τον ιδιωτικό τομέα.

Επιπλέον, η επέκταση της χρήσης ηλεκτρονικών συναλλαγών, θα διευρύνει τη φορολογική βάση, θα αυξήσει τα δημόσια έσοδα και θα δημιουργήσει δημοσιονομικό χώρο. Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη του ΙΟΒΕ, εάν η Ελλάδα έφτανε, το 2017, το μέσο επίπεδο χρήσης καρτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα ετήσια έσοδα από ΦΠΑ θα ήταν υψηλότερα κατά 21% (3,3 δισ. ευρώ).

Επιπρόσθετα, οι χαμηλότεροι φορολογικοί συντελεστές θα βελτιώσουν τη φορολογική συμμόρφωση και θα μειώσουν τα κίνητρα για φοροδιαφυγή. Σχετική μελέτη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Ελλάδα, το επιβεβαιώνει.

Τέλος, οι φιλόδοξοι αλλά ρεαλιστικοί στόχοι που θέτουμε για την ανάπτυξη, θα αποφέρουν περισσότερα δημόσια έσοδα, άρα θα δημιουργήσουν, μέσω μιας αυτοτροφοδοτούμενης διαδικασίας, επιπλέον δημοσιονομικό χώρο, μέσω και της σταδιακής – μεσο-μακροπρόθεσμα – μείωσης των στόχων για τα πρωτογενή αποτελέσματα.

Έχετε υποσχεθεί ότι θα αναδιαρθρώσετε εκ βάθρων το ασφαλιστικό σύστημα. Από την πλευρά της, ωστόσο, η Κυβέρνηση σας κατηγορεί ότι «ξεθάβετε» την πολιτική Πινοσέτ. Πώς θα πείσετε την κοινωνία ότι το δικό σας πρόγραμμα θα δώσει καθοριστική λύση στο ακανθώδες ζήτημα του ασφαλιστικού;

H Νέα Δημοκρατία έρχεται να προτείνει ένα ολοκληρωμένο σύστημα τριών πυλώνων, με κεντρική στόχευση τη σταδιακή και σε βάθος χρόνου μείωση κατά 25% των ασφαλιστικών εισφορών μισθωτών και ελεύθερων επαγγελματιών, αυξάνοντας έτσι το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών, μειώνοντας το κόστος των επιχειρήσεων και οδηγώντας στη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης.

Το σύστημα αυτό εφαρμόζεται, με διάφορες παραλλαγές, σε πολλές ανεπτυγμένες χώρες, από την Σουηδία και την Ολλανδία, μέχρι το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Νέα Ζηλανδία, ενώ αποτελεί και θεμελιώδη επιλογή της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο πρώτος και βασικός πυλώνας του συστήματος θα εδράζεται στον ΕΦΚΑ και θα είναι, όπως και σήμερα, υποχρεωτικός, δημόσιος, καθολικός και αναδιανεμητικός.

Ο δεύτερος πυλώνας, θα αφορά τους νέους ασφαλισμένους και μόνο το μέρος της σημερινής επικουρικής σύνταξης, με το δικαίωμα σε αυτούς να επιλέξουν μεταξύ του δημόσιου και του ιδιωτικού συνταξιοδοτικού ταμείου, το οποίο βέβαια θα τελεί υπό αυστηρό κρατικό έλεγχο και εποπτεία από την Τράπεζα της Ελλάδας.

Ο δε τρίτος πυλώνας θα είναι συμπληρωματικός και θα αφορά, όπως και σήμερα, την ιδιωτική ασφάλιση.

Με την εφαρμογή αυτού του συστήματος θα διασφαλίζεται, για μεν του σημερινούς συνταξιούχους ότι δεν θα υπάρξει καμία μείωση στο μέλλον, ενώ για τους σημερινούς εργαζόμενους ότι θα λάβουν σύνταξη, μειώνοντας παράλληλα το δυσβάσταχτο βάρος των ασφαλιστικών εισφορών.

«O κίνδυνος για την πατρίδα μας δεν έχει περάσει. Όσο η χώρα δεν δανείζεται από τις αγορές, η θέση της παραμένει εξαιρετικά επισφαλής», δήλωσε ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης στη ΔΕΘ, θέτοντας ως πρώτο στόχο την πρόσβαση στις αγορές. Γιατί δεν μας εμπιστεύονται οι αγορές;

Γιατί δεν δημιουργήθηκαν, όσο είμασταν στο 3ο Πρόγραμμα, οι προϋποθέσεις για την ασφαλή, συστηματική και με χαμηλό κόστος δανεισμού χρηματοδότηση της χώρας από τις αγορές.

Συγκεκριμένα, δεν υπάρχει κυβερνητική αξιοπιστία, δεν υλοποιήθηκε ένα συνεκτικό πλαίσιο μεταρρυθμίσεων, δεν αναλήφθηκαν – έγκαιρα – πιο γενναίες αποφάσεις για τη ρύθμιση του χρέους, δεν έχουν αρθεί πλήρως οι κεφαλαιακοί περιορισμοί και η χώρα δεν εντάχθηκε ποτέ στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης.

Εάν αυτά είχαν συμβεί, τότε, σήμερα, τα επιτόκια δανεισμού και τα spreads θα ήταν χαμηλότερα και λιγότερο ευμετάβλητα, όπως συμβαίνει σε άλλες χώρες.

Τι θα κάνει συνεπώς η Νέα Δημοκρατία, ως Κυβέρνηση, για να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη και πόσος χρόνος χρειάζεται, τη στιγμή που τα περιθώρια έχουν στενέψει;

Θα υλοποιήσει, με αποφασιστικότητα και αυτοπεποίθηση, ένα συνεκτικό στρατηγικό σχέδιο επίτευξης υψηλής και διατηρήσιμης ανάπτυξης, δημιουργίας ποιοτικών θέσεων απασχόλησης και ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής.

Σχέδιο που θα ενισχύει την ποσότητα, θα βελτιώνει τη σύνθεση και την ποιότητα του πλούτου της χώρας και θα προωθεί την παραγωγικότητα, την ανταγωνιστικότητα και την εξωστρέφεια.

Εκτιμούμε ότι μετά τους 12 πρώτους μήνες υλοποίησης αυτού του σχεδίου, οι διαφορές με το σήμερα θα είναι ορατές και η εμπιστοσύνη, η οποία εύκολα γκρεμίζεται αλλά δύσκολα χτίζεται, θα αρχίσει να αποκαθίσταται.

Όλοι μιλούν για ανάπτυξη. Και μάλιστα απαιτούνται ρυθμοί ανάπτυξης της τάξεως του 4%, διπλάσιοι από τους σημερινούς. Εσείς, ως Νέα Δημοκρατία, υποστηρίζετε ότι μπορείτε να φέρετε υψηλή ανάπτυξη στην ελληνική οικονομία. Τελικά ποιά είναι η συνταγή σας;

Πράγματι, όλοι μιλούμε για υψηλή και διατηρήσιμη ανάπτυξη, αλλά το ζητούμενο είναι ποιός μπορεί αυτή να την πετύχει.

Η σημερινή Κυβέρνηση απέτυχε. Τα χρόνια διακυβέρνησής της, αρχικά επέστρεψε την οικονομία στην ύφεση, και στη συνέχεια επιτυγχάνει αναιμικούς ρυθμούς ανάπτυξης, πολύ χαμηλότερους ακόμη και των δικών της εκτιμήσεων και προβλέψεων.

Η Νέα Δημοκρατία θα εφαρμόσει μία άλλη οικονομική πολιτική, που θα συνδυάζει οικονομική αποτελεσματικότητα και κοινωνική δικαιοσύνη.

Πρώτος άξονας αυτής της πολιτικής, η αλλαγή του μίγματος δημοσιονομικής πολιτικής, με την απλοποίηση και σταθεροποίηση της φορολογικής νομοθεσίας και με τη σημαντική μείωση των φορολογικών συντελεστών και των ασφαλιστικών εισφορών νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Δεύτερος, η υλοποίηση μεταρρυθμίσεων, η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, το ξεμπλοκάρισμα εμβληματικών επενδύσεων, η δημιουργία ενός αποτελεσματικού κράτους, η επένδυση στην εκπαίδευση, την έρευνα και την καινοτομία.

Τρίτος, η βελτίωση της ρευστότητας στην οικονομία, με την αξιοποίηση των ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείων, την εκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, την εκκαθάριση των οφειλών του Δημοσίου, την πλήρη άρση των κεφαλαιακών περιορισμών και τη σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης.

Τέταρτος, η ενίσχυση της υγιούς επιχειρηματικότητας, με μία Πολιτεία που θα δημιουργεί ένα ασφαλές περιβάλλον για επενδύσεις, και με επιχειρήσεις οι οποίες θα υιοθετούν κανόνες εταιρικής διακυβέρνησης και θα επιδεικνύουν αυξημένη εταιρική κοινωνική ευθύνη.

Και τελευταίος άξονας, η ενίσχυση της κοινωνικής αλληλεγγύης προς τους πιο αδύναμους συμπατριώτες μας, με την ενίσχυση του Προϋπολογισμού για το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα, την αύξηση των επιδομάτων ανεργίας και τη χρήση ελαστικότερων κριτηρίων απονομής τους, την επαναφορά των επιδομάτων για τις τρίτεκνες και τις πολύτεκνες οικογένειες που κατήργησε η σημερινή Κυβέρνηση, την  υιοθέτηση φορολογικών κινήτρων – για τη στήριξη της οικογένειας – με επιπλέον αφορολόγητο για κάθε παιδί, την υλοποίηση προγραμμάτων απόκτησης ψηφιακών δεξιοτήτων για μακροχρόνια ανέργους και τον διπλασιασμό του επιδόματος θέρμανσης, ώστε τουλάχιστον να φτάσει στο 60% του ποσού που χορηγείτο το 2014.

Η Κυβέρνηση επιδίδεται σε μία σειρά παροχών για τους αδύναμους και σας κατηγορεί ότι η δική σας πολιτική, την οποία χαρακτηρίζει ως νεοφιλελεύθερη, εξυπηρετεί τους λίγους και τους ισχυρούς. Το σχόλιό σας.

Κυβέρνηση όπως η σημερινή, που προχώρησε σε 17 μειώσεις συντάξεων, μεταξύ των οποίων η περικοπή του ΕΚΑΣ και η αύξηση των εισφορών υγείας, επέβαλε 29 νέους φόρους, κυρίως έμμεσους που είναι και οι κοινωνικά πιο άδικοι, φτωχοποίησε την κοινωνία και διέλυσε τη μεσαία τάξη, καλό είναι να σιωπά και να μην προκαλεί.

Άλλωστε, δεν πείθει κανέναν.

Εμείς αντίθετα, με την πολιτική μας στοχεύουμε να υπηρετήσουμε όλη την κοινωνία, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στα ασθενέστερα στρώματά της.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα, η πρότασή μας για μεγαλύτερη – μεσοσταθμικά – μείωση του ΕΝΦΙΑ για όλους τους πολίτες, με ιδιαίτερη έμφαση στα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα, η μείωση του εισαγωγικού φορολογικού συντελεστή για τα φυσικά πρόσωπα, η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών για το σύνολο των εργαζομένων, η μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση και η γενναία ρύθμιση οφειλών προς το δημόσιο, καλύπτοντας το μεγαλύτερο μέρος των συμπατριωτών μας, αποκλείοντας τους στρατηγικούς κακοπληρωτές και εισάγοντας «λευκό μητρώο» για τους συνεπείς φορολογούμενους και δανειολήπτες.

Η χώρα έχει εισέλθει σε παρατεταμένη προεκλογική περίοδο. Ωστόσο, ο πρωθυπουργός «ξορκίζει» το ενδεχόμενο της πρόωρης κάλπης, υποστηρίζοντας πως η κυβέρνησή του θα εξαντλήσει την 4ετία. Πολλοί λένε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα σας βάλει «παγίδες», θα σας παραδώσει «καμένη γη» με στόχο την λεγόμενη «δεξιά» παρένθεση. Σε μία τέτοια περίπτωση, πόσο θα πληγεί η οικονομία και τί περιθώρια θα έχετε εσείς ως Κυβέρνηση;

Πράγματι η Κυβέρνηση, με πράξεις και παραλείψεις της, έχει ναρκοθετήσει τα θεμέλια της οικονομίας. Οι οφειλές των πολιτών σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία έχουν διογκωθεί, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου δεν έχουν εκκαθαριστεί, το Χρηματιστήριο συσσωρεύει απώλειες σε συνθήκες απουσίας επενδυτικού ενδιαφέροντος, η ρευστότητα δημοσίων φορέων επιδεινώνεται, το Κράτος διογκώνεται και οι προκλήσεις για το τραπεζικό σύστημα είναι μπροστά μας.

Επιπλέον η χώρα δεν έχει επιστρέψει ακόμη στην κανονικότητα. Η ανταγωνιστικότητα υποχωρεί, οι επενδύσεις καταρρέουν, η ποιότητα των θεσμών έχει υποβαθμιστεί, οι μισθοί μειώνονται, οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης επικρατούν, η μακροχρόνια ανεργία – ιδιαίτερα των νέων ανθρώπων – κυριαρχεί, οι καταθέσεις δεν επιστρέφουν – με ουσιαστικό τρόπο – στο τραπεζικό σύστημα και η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίζεται.

Σε κάθε περίπτωση, η Νέα Δημοκρατία, όπως έχει διαχρονικά αποδειχθεί, έχει μάθει στα δύσκολα και προφανώς δεν τα φοβάται.

Κάνατε αναφορά στις προκλήσεις του τραπεζικού κλάδου. Ανάπτυξη όμως χωρίς υγιείς τράπεζες δεν νοείται. Ποιά η «γαλάζια» στρατηγική για την αντιμετώπιση των μεγάλων προκλήσεων του κλάδου;

Είναι γεγονός ότι η εύρυθμη λειτουργία του τραπεζικού συστήματος, ιδιαίτερα σε τραπεζοκεντρικές χώρες όπως είναι η Ελλάδα, αποτελεί προϋπόθεση για τη βιώσιμη ανάπτυξη και την αποτελεσματική κατανομή των περιορισμένων οικονομικών πόρων.

Δυστυχώς, το τραπεζικό σύστημα στην Ελλάδα, μετά από την προσπάθεια σταθεροποίησης του το 2014, βρίσκεται αντιμέτωπο και πάλι, με ευθύνη και της σημερινής Κυβέρνησης, με μια σειρά από μεγάλες προκλήσεις.

Προκλήσεις που αφορούν, μεταξύ άλλων το πιο απαιτητικό και σύνθετο – σε σχέση με το παρελθόν – εποπτικό και κανονιστικό πλαίσιο λειτουργίας, την επιστροφή – με ουσιαστικό τρόπο – καταθέσεων στο τραπεζικό σύστημα, την αποκατάσταση της πρόσβασης στις αγορές κεφαλαίου, την ολοκλήρωση των σχεδίων αναδιάρθρωσης των πιστωτικών ιδρυμάτων, τον ψηφιακό μετασχηματισμό του τραπεζικού συστήματος, τη σταδιακή πιστωτική επέκταση κ.α.

Και φυσικά το πρόβλημα της βελτίωσης της ποιότητας του δανειακού χαρτοφυλακίου, με την αποτελεσματική διαχείριση του υψηλού αποθέματος μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων. Πρόβλημα που, επί της ουσίας, παραμένει οξύ και άλυτο λόγω των αναιμικών ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης, του στεγνώματος της πραγματικής οικονομίας, της μείωσης του διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών, της απομόχλευσης που συντελείται στους ισολογισμούς των πιστωτικών ιδρυμάτων και της σημαντικής καθυστέρησης στην υπέρβαση των εμποδίων για τη διαχείριση τους, παρά τα όποια βήματα σε επίπεδο νομοθετικών πρωτοβουλιών και ρυθμιστικού πλαισίου.

Υπό το πρίσμα αυτό, και με δεδομένη τη σοβαρότητα, την ένταση και την έκταση του προβλήματος, εισηγήσεις από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τις εποπτικές αρχές και πρωτοβουλίες μεμονωμένων πιστωτικών ιδρυμάτων, θα πρέπει να εξετάζονται, από τον κάθε stakeholder, υπό το πρίσμα του κόστους-οφέλους για την Ελληνική οικονομία, το Ελληνικό Δημόσιο, τους αποταμιευτές και τα πιστωτικά ιδρύματα.

Η αυριανή Κυβέρνηση της Νέα Δημοκρατίας μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπη με την επιστροφή αναδρομικών κατόπιν σχετικών δικαστικών αποφάσεων. Σε μία τέτοια περίπτωση, το κόστος θα είναι υψηλό. Ποιά η πολιτική που θα ακολουθήσετε;

Η Νέα Δημοκρατία θα σεβαστεί τις δικαστικές αποφάσεις, στο πλαίσιο των δημοσιονομικών δυνατοτήτων της χώρας και των δημοσιονομικών επιλογών και προτεραιοτήτων της.

Υγιής ανάπτυξη σε τέσσερις άξονες

Η χώρα βρίσκεται εκτός των προγραμμάτων στήριξης, στρεφόμενη πλέον στις αγορές για την κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών της, με απαγορευτικό όμως – επί του παρόντος – κόστος δανεισμού, σε ένα πολύπλοκο και αβέβαιο εξωτερικό περιβάλλον.

Περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από την πολιτική αστάθεια σε ορισμένα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης, ανιχνεύσεις νέων αρχιτεκτονικών στα ευρωπαϊκά υποσυστήματα, σταδιακό περιορισμό της νομισματικής πολιτικής στις αναπτυγμένες οικονομίες, υψηλό δημόσιο και ιδιωτικό χρέος, πιθανή άνοδο των διεθνών τιμών πετρελαίου, κλιμάκωση των εμπορικών εντάσεων μεταξύ των μεγάλων οικονομιών, γεωπολιτικές εντάσεις, ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις και κλιματικές αλλαγές.

Μέσα σε αυτό το γεμάτο κινδύνους εξωτερικό περιβάλλον, η χώρα, με ευθύνη και των θεσμών, πορεύεται χωρίς εθνική στρατηγικήσε συνθήκες ασφυξίας και μιζέριας στο πεδίο της οικονομίας και απογοήτευσης και παραίτησης στο πεδίο της κοινωνίας. Συγκεκριμένα:

  • Η χώρα παραμένει «κλειδωμένη» στη μνημονιακή γραμμή, αφού οι βαριές πολιτικές λιτότητας συνεχίζονται, οι δημοσιονομικοί στόχοι διατηρούνται – για πολλά χρόνια – υψηλοί, η δημόσια περιουσία είναι δεσμευμένη για έναν αιώνα, και είμαστε ενταγμένοι σε αυστηρό καθεστώς ενισχυμένης εποπτείας, πρωτόγνωρο για τα ευρωπαϊκά δεδομένα.
  • Το Πρόγραμμα απέτυχε, αφού δεν επιτεύχθηκε ο βασικός στόχος του, που ήταν η δημιουργία των προϋποθέσεων για την ασφαλή χρηματοδότηση της χώρας από τις αγορές.
  • Η δημοσιονομική υπερ-απόδοση, η οποία οφείλεται στην υπερφορολόγηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων, στα αναγκαστικά μέτρα είσπραξης και στην εσωτερική στάση πληρωμών, υπονομεύει την αναπτυξιακή προοπτική της χώρας.
  • Η οικονομία μεγεθύνεται με αναιμικούς ρυθμούς, χαμηλότερους των αρχικών εκτιμήσεων, με αποτέλεσμα να «σέρνεται» σε κατάσταση παράλυσης και στασιμότητας.
  • Η χώρα δεν έχει επιστρέψει στην κανονικότητα, αφού η ανταγωνιστικότητά της έχει υποχωρήσει, η ποιότητα των θεσμών διακυβέρνησης έχει υποβαθμιστεί, κεφαλαιακοί περιορισμοί εξακολουθούν να υφίστανται, καταθέσεις δεν έχουν επιστρέψει με ουσιαστικό τρόπο στο τραπεζικό σύστημα και η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίζεται.
  • Τέλος, η Κυβέρνηση, με πράξεις και παραλείψεις της, ναρκοθετεί τα θεμέλια της οικονομίας: το ιδιωτικό χρέος έχει διογκωθεί, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου δεν έχουν εκκαθαριστεί, το Χρηματιστήριο έχει καταρρεύσει, οι προκλήσεις για το τραπεζικό σύστημα – μεταξύ των οποίων η αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και η ενίσχυση της οργανικής κερδοφορίας – είναι μπροστά μας, η ρευστότητα σημαντικών δημοσίων φορέων επιδεινώνεται και το κράτος διογκώνεται.

Σε αυτή την ζοφερή πραγματικότητα η Νέα Δημοκρατία πιστεύει ότι απαιτείται να υλοποιηθεί, με αποφασιστικότητα και αξιοπιστία, ένα συνεκτικό σχέδιο οικονομικής πολιτικής, με διαφορετικές προτεραιότητες και διαρθρώσεις βημάτων.

Σχέδιο που θα ενισχύει την ποσότητα και θα βελτιώνει τη σύνθεση και την ποιότητα του πλούτου της χώρας, χωρίς πρόσθετη εσωτερική υποτίμηση, με ουσιαστική προώθηση των εταιρικών και δημόσιων επενδύσεων, που θα βελτιώνει την παραγωγικότητα, την ποιότητα, την ανταγωνιστικότητα και την εξωστρέφεια.

Σχέδιο που θα βοηθήσει τόσο να επιστρέψει ένα ποσοστό τουλάχιστον από την αυξημένη – τα τελευταία χρόνια – «διαρροή εγκεφάλων», όσο και να ανταποκριθεί η χώρα στον δομικό μετασχηματισμό της εργασίας, εξαιτίας της ενσωμάτωσης σύγχρονων τεχνολογικών εξελίξεων στην παραγωγή.

Βασικοί άξονες του σχεδίου είναι:

1ος. Η απλοποίηση της φορολογικής νομοθεσίας και η συνολική μείωση φορολογικών συντελεστών και ασφαλιστικών εισφορών νοικοκυριών και επιχειρήσεων (π.χ. μείωση φορολόγησης ακίνητης περιουσίας και μελλοντική μεταβίβαση αυτού στην τοπική αυτοδιοίκηση, μείωσης ασφαλιστικών εισφορών στο σύνολο των εργαζομένων, μείωση φορολόγησης μερισμάτων, μείωση εισαγωγικού συντελεστή φορολόγησης για τα φυσικά πρόσωπα, μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση κ.α.).

2ος. Η υλοποίηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, με την απλοποίηση του αδειοδοτικού και γραφειοκρατικού περιβάλλοντος, την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, το ξεμπλοκάρισμα εμβληματικών επενδύσεων, την απελευθέρωση και ταχεία αναδιάρθρωση της αγοράς ενέργειας, τη δημιουργία ενός παραγωγικού κράτους, τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας και την επιτάχυνση των διαδικασιών στο δικαστικό σύστημα, την επένδυση στις ενδογενείς πηγές ανάπτυξης (εκπαίδευση και δια βίου μάθηση, έρευνα και καινοτομία). Σ’ αυτή την κατεύθυνση θα μπορούσε να συμβάλλει μία ευρεία και τολμηρή πρόταση για την αλλαγή του συνταγματικού χάρτη της χώρας, η οποία θα αγγίζει κρίσιμα πεδία, όπως είναι η δημόσια διοίκηση, η εκπαίδευση, η ανάπτυξη, η δικαιοσύνη, η καλή νομοθέτηση και η δημοσιονομική σταθερότητα.

3ος. Η ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία, με την αξιοποίηση των ευρωπαϊκών και χρηματοδοτικών εργαλείων, την εκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων που έχει κατρακυλήσει στο χαμηλότερο ύψος της τελευταίας δεκαετίας, την εκκαθάριση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, την πλήρη άρση των κεφαλαιακών περιορισμών και τη σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης, αντιμετωπίζοντας ορθολογικά το υψηλό συσσωρευμένο απόθεμα μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων στο τραπεζικό σύστημα.

4ος. Η ενίσχυση της υγιούς επιχειρηματικότητας, με μία Πολιτεία που θα δημιουργήσει ένα ασφαλές και σταθερό περιβάλλον για επενδύσεις, και με επιχειρήσεις οι οποίες θα λειτουργούν με υπευθυνότητα, υιοθετώντας κανόνες εταιρικής διακυβέρνησης και επιδεικνύοντας αυξημένη εταιρική κοινωνική ευθύνη.

Η υλοποίηση αυτού του σχεδίου θα οδηγήσει σε ένα ανοδικό σπιράλ, με την επίτευξη υψηλής και διατηρήσιμης ανάπτυξης, τη δημιουργία ποιοτικών θέσεων απασχόλησης και την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.

Όλα αυτά όμως προϋποθέτουν μία μεταρρυθμιστική, υπεύθυνη και αξιόπιστη Κυβέρνηση, που θα υλοποιήσει πραγματικά προοδευτικές και γνήσια πατριωτικές πολιτικές. Και αυτά, με τη σημερινή διακυβέρνηση, αποτελούν ζητούμενα.

Με σχέδιο θα πάρει μπροστά η «επιχειρηματική μηχανή» της χώρας

Μία χώρα, για να ανταποκριθεί στο ασταθές και αβέβαιο διεθνές περιβάλλον εξαιτίας και των προκλήσεων της ψηφιακής επανάστασης, για να πετύχει υψηλούς και διατηρήσιμους ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης, για να δημιουργήσει καλά αμειβόμενες θέσεις απασχόλησης και για να ενισχύσει την κοινωνική συνοχή, οφείλει να δημιουργήσει ένα λειτουργικό, σταθερό και ασφαλές πλαίσιο για το επιχειρείν.

Δυστυχώς, την τελευταία τετραετία, η Κυβέρνηση κινήθηκε προς την αντίθετη κατεύθυνση: νέοι φόροι επιβλήθηκαν, οι ασφαλιστικές εισφορές διογκώθηκαν, οι οφειλές του Δημοσίου παρέμειναν υψηλές και δεν εκκαθαρίζονται, οι επιστροφές φόρων προς τους ιδιώτες καθυστερούν, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων καταρρέει, η αξιοποίηση των διαθέσιμων ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείων είναι χαμηλή και αργή, το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων παρουσιάζει καθυστερήσεις, εμβληματικές επενδύσεις – όπως αυτή του Ελληνικού – κωλυσιεργούν, κεφαλαιακοί περιορισμοί εξακολουθούν να υφίστανται, η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίζεται.

Το αποτέλεσμα είναι η χώρα να «σέρνεται» σε μία κατάσταση παραλυτικής στασιμότητας, με αναιμικούς ρυθμούς μεγέθυνσης και με συρρικνωμένη ανταγωνιστικότητα.

Και οι επιχειρήσεις να αγκομαχούν, με ιδιαίτερα υψηλό και με αυξητικές τάσεις ιδιωτικό χρέος, λειτουργώντας σε συνθήκες ανασφάλειας και ασφυξίας, διογκώνοντας το “business drain”.

Απαιτείται συνεπώς, παρά το ιδιαίτερα ασφυκτικό και περιοριστικό μετα-προγραμματικό πλαίσιο της ενισχυμένης εποπτείας, η υλοποίηση ενός συνεκτικού σχεδίου ώστε η «επιχειρηματική μηχανή» της χώρας να πάρει μπροστά, δίνοντας ώθηση συνολικά στην οικονομία.

Ένα σχέδιο με διαφορετικές προτεραιότητες και διαρθρώσεις βημάτων, που θα ενισχύει την ποσότητα και θα βελτιώνει τη σύνθεση και την ποιότητα του πλούτου της χώρας, χωρίς πρόσθετη εσωτερική υποτίμηση, με ουσιαστική προώθηση των εταιρικών και δημοσίων επενδύσεων. Σχέδιο με βασικούς άξονες:

1ος Άξονας: Την απλοποίηση της φορολογικής νομοθεσίας και τη συνολική μείωση φορολογικών συντελεστών και ασφαλιστικών εισφορών. Με την ταχύτερη και μεγαλύτερη μείωση της φορολόγησης των επιχειρήσεων, τη μείωση του συντελεστή φορολόγησης των μερισμάτων, τις υπερ-αποσβέσεις για επενδύσεις κεφαλαίου, τα φορολογικά κίνητρα για επενδύσεις σε έρευνα και καινοτομία, τη συνολική μείωση ασφαλιστικών εισφορών, τη μείωση του εισαγωγικού φορολογικού συντελεστή για τα φυσικά πρόσωπα, τη μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση κ.α.

Αντιθέτως, η Κυβέρνηση, αφού πρώτα αύξησε το συντελεστή φορολόγησης των επιχειρήσεων από το 26% στο 29%, προχωράει στη σταδιακή – κατά 1% ετησίως – μείωσή του, ώστε το 2021 αυτός να διαμορφωθεί στο επίπεδο που τον παρέλαβε το 2014!

2ος Άξονας: Την υλοποίηση μεταρρυθμίσεων που θα ενισχύσουν τη διαρθρωτική ανταγωνιστικότητας της οικονομίας. Με την απλοποίηση του αδειοδοτικού και γραφειοκρατικού περιβάλλοντος, τη βελτίωση του χωροταξικού και πολεοδομικού πλαισίου, την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, το ξεμπλοκάρισμα εμβληματικών επενδύσεων, τη δημιουργία ενός παραγωγικού κράτους, την επένδυση στις ενδογενείς πηγές ανάπτυξης, όπως είναι η εκπαίδευση, η έρευνα και η καινοτομία. Σ’ αυτή την κατεύθυνση θα μπορούσε να συμβάλλει μία ευρεία και τολμηρή πρόταση για την αλλαγή του καταστατικού χάρτη της χώρας, όπως αυτή που έχει προτείνει η Νέα Δημοκρατία, η οποία θα αγγίζει κρίσιμα πεδία, όπως είναι η δημόσια διοίκηση, η εκπαίδευση, η ανάπτυξη, η δικαιοσύνη, η καλή νομοθέτηση και η δημοσιονομική σταθερότητα.

3ος Άξονας: Την ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία. Με την αξιοποίηση των ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείων, την εκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων που έχει κατρακυλήσει στο χαμηλότερο ύψος της τελευταίας δεκαετίας, την εκκαθάριση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, την πλήρη άρση των κεφαλαιακών περιορισμών και τη σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης, αντιμετωπίζοντας ορθολογικά το υψηλό συσσωρευμένο απόθεμα μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων στο τραπεζικό σύστημα.

4ος Άξονας: Την ενίσχυση της υγιούς επιχειρηματικότητας.

Με μια Διοίκηση η οποία θα βελτιώσει το επιχειρηματικό περιβάλλον και θα περιορίσει τη ρυθμιστική γραφειοκρατία, εποπτεύοντας όμως την αγορά με ισχυρούς και αποτελεσματικούς θεσμούς και ελεγκτικούς μηχανισμούς.

Με επιχειρήσεις που θα λειτουργούν με υπευθυνότητα, στοχεύοντας στην ικανοποίηση όλων των stakeholders, υιοθετώντας κανόνες και βέλτιστες πρακτικές εταιρικής διακυβέρνησης και επιδεικνύοντας αυξημένη εταιρική κοινωνική ευθύνη.

Αυτό το ολοκληρωμένο και ρεαλιστικό σχέδιο άσκησης οικονομικής πολιτικής είναι ικανό να απελευθερώσει μη παραγωγικά δεσμευμένους ή αδρανείς πόρους της οικονομίας και να επαναφέρει τη χώρα σε ανοδική πορεία, με στόχο την ολόπλευρη ισχυροποίησή της.

Η Κυβέρνηση της αυταπάτης, του τυχοδιωκτισμού, των ιδεοληψιών και της σκληρής και αχρείαστης λιτότητας, τερματίζει τη θητεία της με έναν νεομνημονιακό και αντιαναπτυξιακό Προϋπολογισμό.

Προϋπολογισμό καταρτισμένο σε συνθήκες ασφυξίας και μιζέριας στο πεδίο της οικονομίας, απογοήτευσης και παραίτησης στο πεδίο της κοινωνίας και διχαστικής όξυνσης στο πεδίο της πολιτικής.

Προϋπολογισμό που δεν ενσωματώνει την αναγκαία εθνική στρατηγική για την επίτευξη υψηλής και διατηρήσιμης ανάπτυξης, τη δημιουργία καλά αμοιβόμενων θέσεων απασχόλησης και την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.

Συγκεκριμένα, ο τελευταίος Προϋπολογισμός της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ καταδεικνύει ότι:

1ον. Η χώρα παραμένει «κλειδωμένη» στην αυστηρή μνημονιακή γραμμή, αφού οι βαριές πολιτικές λιτότητας συνεχίζονται, οι δημοσιονομικοί στόχοι διατηρούνται – για πολλά χρόνια – υψηλοί, η δημόσια περιουσία είναι δεσμευμένη για έναν αιώνα, και η χώρα βρίσκεται σε καθεστώς ενισχυμένης εποπτείας, πρωτόγνωρο για τα ευρωπαϊκά δεδομένα.

2ον. Το Πρόγραμμα απέτυχε, αφού δεν δημιουργήθηκαν οι προϋποθέσεις για την ασφαλή χρηματοδότηση της χώρας από τις αγορές.

3ον. Τα αχρείαστα υπερ-πλεονάσματα, τα οποία οφείλονται στην υπερφορολόγηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων, στις κατασχέσεις και στην εσωτερική στάση πληρωμών, μεταξύ άλλων και στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, υπονομεύουν την αναπτυξιακή προοπτική της χώρας.

4ον. Η κανονικότητα δεν έχει επιστρέψει, αφού η ανταγωνιστικότητα υποχωρεί, οι οφειλές των πολιτών σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία διογκώνονται, οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Δημοσίου δεν έχουν εκκαθαριστεί, κεφαλαιακοί περιορισμοί εξακολουθούν να υφίστανται, οι μισθοί μειώνονται, οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης επικρατούν, η μακροχρόνια ανεργία κυριαρχεί, καταθέσεις δεν επιστρέφουν – με ουσιαστικό τρόπο – στο τραπεζικό σύστημα, η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίζεται, η ποιότητα των θεσμών διακυβέρνησης υποβαθμίζεται και η ρευστότητα σημαντικών φορέων επιδεινώνεται.

Και φυσικά, η επιδίωξη της Κυβέρνησης να μιμηθεί προεκλογικά, ανεπιτυχώς τον «Αϊ Βασίλη», προωθώντας αποσπασματικά, με μεγάλη καθυστέρηση και σε βάθος χρόνου, μειώσεις κάποιων φόρων που η ίδια – μόνη της – επέβαλε, αφού έχει προχωρήσει σε 17 περικοπές συντάξεων και σε 29 αυξήσεις φόρων, αφού έχει επιβάλλει συνολικά μέτρα λιτότητας ύψους 9,5 δισ. ευρώ, αφού έχει φτωχοποιήσει την κοινωνία και διαλύσει τη μεσαία τάξη, δεν πείθει ούτε και τα πιο μικρά παιδιά.

 

Μέσα σε αυτό το ρευστό, ομιχλώδες και με υψηλούς κινδύνους εσωτερικό – αλλά και εξωτερικό – περιβάλλον, η Νέα Δημοκρατία ένα καταθέσει και διαρκώς εμπλουτίζει ένα ολοκληρωμένο και ρεαλιστικό σχέδιο, που θα ενισχύει την ποσότητα και θα βελτιώνει τη σύνθεση και την ποιότητα του πλούτου της χώρας, θα προωθεί την παραγωγικότητα, την ανταγωνιστικότητα, τη δημιουργικότητα, την ποιότητα και την εξωστρέφεια, θα υπηρετεί την αρμονική ισορροπία μεταξύ οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης, θα διασφαλίζει την συστηματική και με χαμηλό κόστος δανεισμού χρηματοδότηση της χώρας από τις αγορές και θα βγάλει τη χώρα – με καθαρό τρόπο – από τα μνημόνια.

Βασικοί πυλώνες του σχεδίου είναι η συνολική μείωση της φορολογίας νοικοκυριών και επιχειρήσεων (π.χ. μείωση ασφαλιστικών εισφορών για όλους τους εργαζόμενους, μείωση του εισαγωγικού συντελεστή φορολόγησης για τα φυσικά πρόσωπα, μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση κ.α.), η υλοποίηση μεταρρυθμίσεων (π.χ. αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, ξεμπλοκάρισμα εμβληματικών επενδύσεων, δημιουργία ενός αποτελεσματικού κράτους, επένδυση στην εκπαίδευση, την έρευνα και την καινοτομία κ.α.) και η ενίσχυση της ρευστότητας στην οικονομία (π.χ. αξιοποίηση των ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείων, εκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, εκκαθάριση των οφειλών του Δημοσίου, άρση κεφαλαιακών περιορισμών, σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης κ.α.).

Η υλοποίηση αυτού του σχεδίου θα οδηγήσει σε υψηλότερους ρυθμούς μεγέθυνσης της οικονομίας, οι οποίοι, με τη σειρά τους, θα βελτιώσουν ακόμη περισσότερο τη βιωσιμότητα του χρέους, δίνοντας τη δυνατότητα για σταδιακή αποκλιμάκωση των υψηλών δημοσιονομικών στόχων, προσθέτοντας «βαθμούς ελευθερίας» για ακόμη μεγαλύτερες μειώσεις φόρων.

Και έτσι οι πολίτες θα μπουν σε ένα νέο ανοδικό κύκλο, ατομικής προόδου και συλλογικής ευημερίας. Και αυτόν τον κύκλο θα τον πορευθούν με τη Νέα Δημοκρατία. Ώστε η χώρα να καταφέρει να ανασυγκροτηθεί σε νέες στέρεες βάσεις.