Newsletter

Τα 3 τελευταία χρόνια, η δημιουργική ασάφεια, οι αυταπάτες, οι παλινδρομήσεις και οι ιδεοληψίες της Κυβέρνησης, επέφεραν τεράστιο κόστος στη χώρα και στους πολίτες.

Νέα αχρείαστα μνημόνια ψηφίστηκαν και πολλά δισεκατομμύρια ευρώ πρόσθετα μέτρα λιτότητας ελήφθησαν, που συρρίκνωσαν το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών και διόγκωσαν το ιδιωτικό χρέος.

Το αποτέλεσμα είναι, αφού η οικονομία «κατρακύλησε» και πάλι στην ύφεση την περίοδο 2015-2016, να παρουσιάζει ασθενική μεγέθυνση το 2017, πολύ χαμηλότερη από την πρόβλεψη, διευρύνοντας το χάσμα από τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές οικονομίες.

Είναι συνεπώς σαφές ότι η σημερινή Κυβέρνηση αδυνατεί να οδηγήσει την οικονομία σε δυναμική και διατηρήσιμη ανάπτυξη.

Και αναφερόμαστε στην ανάπτυξη και όχι απλώς στη μεγέθυνση της οικονομίας, η οποία πέραν της μεγεθυντικής διαδικασίας, έχει και ποιοτικές διαστάσεις με στόχο τη βελτίωση της ευημερίας όλων των πολιτών (βελτίωση θεσμών, συμμετοχή στην παραγωγή, δικαιότερη διανομή εισοδήματος).

Το ερώτημα συνεπώς είναι τι πρέπει να γίνει ώστε η χώρα να βγει οριστικά και βιώσιμα από το «τούνελ» της κρίσης.

Η Ελλάδα διαθέτει αρκετά συγκριτικά πλεονεκτήματα, και κυρίως διαθέτει καλά εκπαιδευμένο και καταρτισμένο ανθρώπινο δυναμικό, έτοιμο να προσφέρει στην προσπάθεια ανάταξης της οικονομίας μας.

Αυτές οι δυνατότητές της θα ευοδωθούν, μόνο εφόσον εφαρμόσουμε εκείνες τις πολιτικές που θα τις αναδείξουν, θα τις διευκολύνουν και θα τις επιβεβαιώσουν. Και η Νέα Δημοκρατία τις διαθέτει. Έχει ρεαλιστικό σχέδιο επίτευξης ισχυρής και διατηρήσιμης ανάπτυξης, δημιουργίας ποιοτικών και καλά αμειβόμενων θέσεων εργασίας και ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής. Με βασικούς άξονες την απλοποίηση και σταθεροποίηση της φορολογικής νομοθεσίας και τη σταδιακή μείωση της φορολογίας, την υλοποίηση μεταρρυθμίσεων δίνοντας έμφαση στην συνταγματική αναθεώρηση, τη βελτίωση της ποιότητας της δημόσιας διοίκησης, την ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία και την υιοθέτηση μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής για την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας, με έμφαση στην περιφερειακή ανάπτυξη.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Φθιώτιδα πρέπει και μπορεί να έχει δημιουργική συμμετοχή και να συμμετέχει ενεργά, ισότιμα και ισοβαρώς. Για το λόγο αυτό είναι κρίσιμης σημασίας η ανάληψη πρωτοβουλίας για τη συγκρότηση στρατηγικού σχεδίου για το μέλλον της περιοχής, αξιοποιώντας τα συγκριτικά πλεονεκτήματά της.

Ενδεικτικά:

1ον. Στο πεδίο της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, της Έρευνας και της Καινοτομίας:

Η Λαμία να καταστεί κέντρο θετικών επιστημών, υψηλής τεχνολογίας και καινοτομίας στον ελληνικό και τον ευρύτερο χώρο. Έχει τις γενικές προϋποθέσεις προς τούτο (Πανεπιστημιακή Σχολή, Σχολή ΤΕΙ). Η δυναμική που προ ετών δόθηκε, δεν πρέπει να ανακοπεί. Η Κυβέρνηση οφείλει να επανεντάξει την περιοχή στον εθνικό χάρτη έρευνας και καινοτομίας. Χάρτη στον οποίο είχε ενταχθεί νομοθετικά το 2014. Οι τοπικοί αρμόδιοι οφείλουν, άμεσα, να αντιμετωπίσουν την ποιοτική λειτουργία, από πλευράς υποδομών, της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης στη Λαμία.

2ον. Στο πεδίο της Υγείας:

Το Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας να αποτελεί σύγχρονο, λειτουργικό, ποιοτικό και αποτελεσματικό Περιφερειακό Νοσοκομείο της χώρας. Το Νοσοκομείο, μαζί με τις άλλες δομές υγείας της ΠΕ Φθιώτιδας, θα πρέπει να αναβαθμίζουν συνεχώς τις υπηρεσίες υγείας που παρέχονται στους πολίτες. Ο Οργανισμός του Νοσοκομείου, που θεσμοθετήθηκε το 2014, μπορεί να συμβάλλει καθοριστικά προς αυτή την κατεύθυνση.

3ον. Στο πεδίο του Πρωτογενούς Τομέα:

Στροφή της παραγωγής σε προϊόντα ποιότητας που συσχετίζονται με τη διατροφή και την υγεία, διεθνώς ζητούμενα, καθώς και ανάπτυξη της μεταποίησης των προϊόντων του πρωτογενούς τομέα.

4ον. Στα πεδία του Τουρισμού, του Πολιτισμού και του Αθλητισμού:

  • Η δημιουργία ανταγωνιστικού τουριστικού προϊόντος υψηλής ποιότητας, οργανωμένου σύμφωνα με σύγχρονα επιχειρηματικά πρότυπα.
  • Η ανάδειξη και αξιοποίηση, ως προτεραιότητα, του ιστορικού τριγώνου Θερμοπύλες – Αλαμάνα – Γοργοπόταμος.
  • Η προώθηση σε κατάλληλο κοινό, με βάση το φυσικό περιβάλλον, θέσεων ιστορικού ή/και θρησκευτικού ενδιαφέροντος πανελλαδικής ή/και παγκόσμιας αναγνωρισιμότητας.
  • Η συνεχής συμπλήρωση και βελτίωση των υποδομών τόσο στη Λαμία, όσο και στην ευρύτερη περιοχή.
  • Η ολοκλήρωση των αθλητικών υποδομών που είναι σε εκκρεμότητα.
  • Η παροχή κινήτρων για την αξιοποίηση ημιορεινών περιοχών για ανάπτυξη αθλητικών εγκαταστάσεων καλοκαιρινής αθλητικής προετοιμασίας.

5ον. Στις Υποδομές, στα Δίκτυα, στις Μεταφορές, στην Ενέργεια και στον Χωροταξικό Σχεδιασμό:

Η ολοκλήρωση των οδικών και σιδηροδρομικών αξόνων. Στόχος πρέπει να είναι η επιχειρηματική αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων για συνδυασμένες μεταφορές προϊόντων, στον ελλαδικό και διεθνή χώρο.

Επίσης, η προώθηση της υλοποίησης ενεργειακών δικτύων, η ενεργειακή αξιοποίηση των ευρύτερων γεωθερμικών περιοχών, ο περαιτέρω εκσυγχρονισμός και η βελτίωση των λιμενικών υποδομών για επιχειρηματικές και τουριστικές δραστηριότητες, η αναβάθμιση της Βιομηχανικής Περιοχής της Λαμίας για προσέλκυση επιχειρήσεων που θα αξιοποιούν την εγγύτητα με το δίκτυο μεταφορών.

Τέλος, στόχος πρέπει να είναι η αξιοποίηση των διευρυμένων δυνατοτήτων ανάπτυξης εκθεσιακών δραστηριοτήτων, μετά την τροποποίηση του ιδρυτικού Νόμου της Πανελλήνιας Έκθεσης Λαμίας το 2014.

Για την υλοποίηση αυτού του σχεδίου οφείλουμε να εργαστούμε σκληρά και συντεταγμένα, με βούληση και αποφασιστικότητα, με σοβαρότητα και αξιοπιστία, με ποιότητα και αποτελεσματικότητα.

Τα τρία τελευταία χρόνια η χώρα πλήρωσε πολύ ακριβά την ανερμάτιστη και ιδεοληπτική διακυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Νέα αχρείαστα μνημόνια ψηφίστηκαν και πολλά δισεκατομμύρια ευρώ πρόσθετα μέτρα λιτότητας ελήφθησαν, κυρίως μέσω της διόγκωσης της φορολογικής επιβάρυνσης νοικοκυριών και επιχειρήσεων, που συρρίκνωσαν σημαντικά το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών και διόγκωσαν το ιδιωτικό χρέος.

Το αποτέλεσμα είναι, αφού η οικονομία «κατρακύλησε» και πάλι στην ύφεση την περίοδο 2015-2016, να παρουσιάζει ασθενική μεγέθυνση το 2017, πολύ χαμηλότερη από την πρόβλεψη, διευρύνοντας το χάσμα με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές οικονομίες.

Δυστυχώς, η ίδια συνταγή της ακόμη μεγαλύτερης φορολογικής επιβάρυνσης, των κατασχέσεων των περιουσιών και των πλειστηριασμών των ακινήτων των πολιτών, της αδυναμίας υλοποίησης διαρθρωτικών αλλαγών και προσέλκυσης επενδύσεων, καθώς και της συρρίκνωσης της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία προβλέπεται και για το 2018, καθιστώντας και πάλι τις μακροοικονομικές προβλέψεις της Κυβέρνησης αισιόδοξες.

Το ζητούμενο συνεπώς σήμερα, λίγους μήνες πριν το τέλος του τρέχοντος προγράμματος, και με δεδομένο ότι «καθαρή έξοδος» από τα μνημόνια δεν μπορεί να υπάρξει αφού η Κυβέρνηση έχει δεσμεύσει τη χώρα με 5,1 δισ. ευρώ νέα μέτρα λιτότητας μετά το 2018 και με υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για μακρά περίοδο, είναι να σχεδιάσουμε την επόμενη μέρα της χώρας, με στόχο τη διατηρήσιμη ανάπτυξη, τη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης και την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.

Σε αυτή την κατεύθυνση, η Νέα Δημοκρατία έχει καταθέσει ένα συνεκτικό και ρεαλιστικό σχέδιο, με βασικούς άξονες:

  • Την αλλαγή της δημοσιονομικής πολιτικής, με την απλοποίηση και σταθεροποίηση της φορολογικής νομοθεσίας και με τη στοχευμένη και σταδιακή μείωση των φορολογικών συντελεστών νοικοκυριών και επιχειρήσεων.
  • Την υλοποίηση μεταρρυθμίσεων και τη βελτίωση της ποιότητας της δημόσιας διοίκησης, που θα βελτιώσουν την διαρθρωτική ανταγωνιστικότητα της οικονομίας και θα ενισχύσουν την επιχειρηματικότητα.
  • Την ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία, με την εμπροσθοβαρή αξιοποίηση των Ευρωπαϊκών κονδυλίων, την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου και τη σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης, μέσα από τη διαχείριση του υψηλού συσσωρευμένου αποθέματος μη εξυπηρετούμενων δανείων και τη σταδιακή επιστροφή καταθέσεων εξαιτίας της αποκατάστασης κλίματος εμπιστοσύνης.
  • Την υιοθέτηση μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής για την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας, με τη μετάβαση από μια οικονομία βασισμένη στην κατανάλωση εισαγόμενων προϊόντων, σε μια ανταγωνιστική και εξωστρεφή οικονομία, δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στις ενδογενείς πηγές ανάπτυξης, όπως είναι η παιδεία, η έρευνα και η καινοτομία.

Η υλοποίηση αυτών των πολιτικών απαιτεί μία μεταρρυθμιστική, σοβαρή, υπεύθυνη, συνεκτική και αξιόπιστη Κυβέρνηση.

Και αυτά η σημερινή Κυβέρνηση ούτε τα διαθέτει, ούτε μπορεί να τα αποκτήσει.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Ολοκληρώνοντας τη συζήτηση, θέλω να συνοψίσω ορισμένες επισημάνσεις επί του Προϋπολογισμού, τεκμηριωμένα.

Η Κυβέρνηση απέτυχε στην πρόβλεψη για την ανάπτυξη, αφού η οικονομική μεγέθυνση θα διαμορφωθεί 40% χαμηλότερα από το στόχο, διευρύνοντας το χάσμα με την υπόλοιπη Ευρώπη.

Η Κυβέρνηση απέτυχε στην εκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, τονίζω, δαπάνες με υψηλό αναπτυξιακό πολλαπλασιαστή.

Η Κυβέρνηση απέτυχε στη μείωση της φοροδιαφυγής, αφού η αύξηση κυρίως των έμμεσων φόρων διεύρυνε την «απώλεια εσόδων από ΦΠΑ», δηλαδή διόγκωσε τη φοροδιαφυγή.

Η Κυβέρνηση απέτυχε να ενισχύσει τη ρευστότητα στην οικονομία, αφού οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου είναι σήμερα 13% υψηλότερες από το τέλος του 2014.

Η Κυβέρνηση απέτυχε να υλοποιήσει σημαντικές διαρθρωτικές αλλαγές, αφού σύμφωνα με Έκθεση του ΟΟΣΑ, ο δείκτης υλοποίησης μεταρρυθμίσεων υποχώρησε κατά 30 ποσοστιαίες μονάδες την τελευταία διετία σε σχέση με την περίοδο 2013-2014.

Η Κυβέρνηση απέτυχε να βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, όπως πρόσφατες εκθέσεις επιβεβαιώνουν.

Η Κυβέρνηση απέτυχε να εντάξει τη χώρα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης.

Η Κυβέρνηση απέτυχε να άρει πλήρως τους κεφαλαιακούς περιορισμούς.

Η Κυβέρνηση απέτυχε να βγάλει τη χώρα από τα μνημόνια, αφού έχει δεσμευθεί σε μνημονιακές πολιτικές και για μετά το 2018 και σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για πολλά χρόνια.

Είναι αλήθεια όμως ότι η Κυβέρνηση πέτυχε 2 στόχους:

Πέτυχε τον δημοσιονομικό στόχο, και μάλιστα με σημαντική υπέρβαση αυτού.

Αυτή όμως οφείλεται, κυρίως, στην ανελέητη φορολογική και ασφαλιστική επιδρομή επί των πολιτών, στα αναγκαστικά μέτρα είσπραξης σε 1.000.000 συμπατριώτες μας και στη διευρυμένη εσωτερική στάση πληρωμών.

Συρρικνώνοντας το ρυθμό μεγέθυνσης, όπως σας ανέφερε χθες και ο κ. Φίλης, και διογκώνοντας το ιδιωτικό χρέος.

Απόδειξη της εξάντλησης της φοροδοτικής ικανότητας των πολιτών;

Οι συνολικές ληξιπρόθεσμες οφειλές τους προς την εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία ξεπερνούν τα 130 δισ. ευρώ, αυξημένες κατά 50% από το 2014.

Και επίσης η Κυβέρνηση πέτυχε να κάνει τους φτωχούς φτωχότερους και περισσότερους.

Μάλιστα μέσα στο 2018, η περαιτέρω αύξηση των έμμεσων φόρων, η περικοπή του ΕΚΑΣ, η μείωση του επιδόματος θέρμανσης, η μείωση της έκπτωσης φόρου για ιατρικές υπηρεσίες, οι πρόσθετες περικοπές στις συντάξεις και στα οικογενειακά επιδόματα, οι επιπλέον επιβαρύνσεις στις ασφαλιστικές εισφορές, θα διαλύσουν τη μεσαία τάξη, θα μεταφέρουν ακόμη περισσότερα βάρη στους πιο αδύναμους και θα ισοπεδώσουν την κοινωνία.

Συμπερασματικά, πρόκειται για έναν Προϋπολογισμό φοροκεντρικής λιτότητας, αντιαναπτυξιακό, οικονομικά αναποτελεσματικό και κοινωνικά άδικο.

Έναν Προϋπολογισμό στον οποίο αποτυπώνονται τα στρατηγικά, πολιτικά και ιδεολογικά αδιέξοδα της Κυβέρνησης.

Αδιέξοδα που προέρχονται από τις «καραμπινάτες» αντιφάσεις και τις μεγάλες κυβιστήσεις, με την συνεχή υιοθέτηση μνημονιακών πολιτικών, χωρίς κόκκινες γραμμές, χωρίς ηθικές αναστολές, χωρίς ιδεολογικές συντεταγμένες.

Η Νέα Δημοκρατία πιστεύει σε μία άλλη οικονομική πολιτική:

  • με την απλοποίηση και σταθεροποίηση της φορολογικής νομοθεσίας,
  • με τη σταδιακή μείωση της φορολογίας,
  • με την υλοποίηση μεταρρυθμίσεων, δίνοντας έμφαση στην συνταγματική αναθεώρηση,
  • με τη βελτίωση της ποιότητας της δημόσιας διοίκησης,
  • με την ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία και
  • με την υιοθέτηση μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής για την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας.

Αυτή την πολιτική σύντομα θα εφαρμόσει στη χώρα.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συζητούμε τον 3ο Προϋπολογισμό της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Και τον συζητούμε, με ευθύνη της Κυβέρνησης, σε συνθήκες ασφυξίας και μιζέριας στην οικονομία, απογοήτευσης και παραίτησης στην κοινωνία και διχαστικής όξυνσης στην πολιτική.

Η Κυβερνητική ηγεσία, αφού πέρασε από διάφορα αφηγήματα τα οποία διαδοχικά κατέρρευσαν, προσπαθεί να γαντζωθεί από το τελευταίας κοπής, ότι «επί 40 χρόνια καταστρέψατε την Ελλάδα και τώρα εμείς την βγάζουμε από τα μνημόνια».

Όμως και αυτό το αφήγημα είναι έωλο, και ως προς τα δύο σκέλη του, αφού είναι ανιστόρητο και βρίσκεται σε σύγκρουση με την πραγματικότητα.

Η αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα, μετά τον καταστροφικό εμφύλιο πόλεμο, έκανε σημαντικά βήματα προόδου, με τις προσπάθειες πολιτών και πολιτικών.

Μετά δε την μεταπολίτευση διένυσε την καλύτερη περίοδο της ιστορίας της, στο οικονομικό, το κοινωνικό και το πολιτικό πεδίο.

Αύξησε σημαντικά τον εθνικό πλούτο της και βελτίωσε την ευημερία των πολιτών.

Κατέλαβε θέση μεταξύ των 30 πιο προηγμένων παγκοσμίως χωρών.

Βεβαίως αυτές τις δεκαετίες, υπήρξαν και παραλείψεις, έγιναν και λάθη.

Από άλλες πλευρές λιγότερα, και από άλλες περισσότερα και βαρύτερα.

Όμως κανένας, και οπωσδήποτε η Αριστερά του κ. Τσίπρα, δεν δικαιούται να μηδενίζει τους αγώνες γενεών Ελλήνων πολιτών και πολιτικών και να παριστάνει μόνο τον κριτή.

Όταν το πράττει αφοριστικά, στρεβλώνοντας τις ιστορικές εξελίξεις, τους αδικεί.

Το δυσάρεστο δε είναι ότι η Κυβέρνηση, αντί να διδαχθεί από τα ιστορικά μας προηγούμενα και από τις εμπειρίες χωρών που κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας κρίσης βρέθηκαν – όπως και εμείς – σε δυσχερή θέση, ανάγει, ως πρώτη προτεραιότητα, το στενό πολιτικό συμφέρον της.

Έτσι και στη συζήτηση για τον Προϋπολογισμό, αντί να προσεγγίσει τα ζητήματα με νηφάλιο ορθολογισμό, προσπαθεί από τη μία να παραπλανήσει ρίχνοντας τα βάρη στους άλλους και από την άλλη να ωραιοποιήσει τα πεπραγμένα της ρίχνοντας τη γνωστή «αριστερή χρυσόσκονη».

Όμως η επαναλαμβανόμενη τακτική της, έχει γίνει πλέον αντιληπτή από τους πολίτες.

Η Νέα Δημοκρατία αξιολογώντας τον Προϋπολογισμό υπό το πρίσμα του ιστορικά δικαιωμένου ιδεολογικού και πολιτικού πυρήνα της, αυτόν του κοινωνικού και ριζοσπαστικού φιλελευθερισμού, καταλήγει ότι πρόκειται για έναν Προϋπολογισμό φοροκεντρικής λιτότητας, αντιαναπτυξιακό, οικονομικά αναποτελεσματικό και κοινωνικά άδικο.

Συγκεκριμένα:

1ον. Η Κυβέρνηση απέτυχε στους αναπτυξιακούς στόχους της.

Αρχικά προβλεπόταν ρυθμός μεγέθυνσης 2,7% για το 2017.

Τώρα αυτός έχει «ψαλιδιστεί» στο 1,6%.

Αυτή η «καραμπινάτη αποτυχία» έχει εξήγηση:

Οφείλεται στη συνειδητή επιλογή της Κυβέρνησης να υπερφορολογήσει τους πολίτες, στην αδυναμία υλοποίησης αναπτυξιακών μεταρρυθμίσεων και προσέλκυσης επενδύσεων, στη συρρίκνωση της ρευστότητας.

Επιβεβαιώνεται έτσι ότι η Κυβέρνηση, αφού «κατρακύλησε» την οικονομία και πάλι στην ύφεση την περίοδο 2015-2016, «αγκομαχά» να την οδηγήσει σε ισχνή ανάπτυξη.

2ον. Η υπέρβαση των δημοσιονομικών στόχων, αντί για Κυβερνητικούς πανηγυρισμούς, πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο προβληματισμού.

Και αυτό για 3 λόγους:

Ο πρώτος είναι ότι η υπέρβαση οδήγησε σε μεγάλη συρρίκνωση του ρυθμού μεγέθυνσης, με τεράστιο κόστος για την πραγματική οικονομία.

Ο δεύτερος είναι ότι η υπέρβαση οφείλεται, κυρίως, στην ανελέητη φορολογική και ασφαλιστική επιδρομή, στα αναγκαστικά μέτρα είσπραξης σε 1.000.000 συμπατριώτες μας και στη διευρυμένη εσωτερική στάση πληρωμών.

Και ο τρίτος είναι ότι η υπέρβαση δεν οφείλεται στη συρρίκνωση της φοροδιαφυγής, αφού, ενδεικτικά, σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η αύξηση κυρίως των έμμεσων φόρων την τελευταία διετία αύξησε την «απώλεια εσόδων από ΦΠΑ», δηλαδή διόγκωσε τη φοροδιαφυγή.

3ον. Η Κυβέρνηση επιβάλλει νέα δημοσιονομικά μέτρα το 2018.

Μέτρα τα οποία προσπαθεί να τα «σερβίρει» με «φαντεζί γαρνιτούρες», τιτλοφορώντας τα στον Προϋπολογισμό «διαρθρωτικές παρεμβάσεις».

Πρόκειται όμως για νέα μέτρα λιτότητας ύψους 1,9 δισ. ευρώ, τα οποία σύντομα, μαζί με τις κατασχέσεις περιουσιών και τους πλειστηριασμούς ακινήτων, θα βιώσουν, με πολύ επώδυνο τρόπο, οι πολίτες.

4ον. Η Κυβέρνηση επιβαρύνει περισσότερο τα ασθενέστερα οικονομικά στρώματα.

Μέσα στο 2018, η περαιτέρω αύξηση των έμμεσων φόρων, η περικοπή του ΕΚΑΣ, η μείωση του επιδόματος θέρμανσης, η μείωση της έκπτωσης φόρου για ιατρικές υπηρεσίες, οι πρόσθετες περικοπές στις συντάξεις και στα οικογενειακά επιδόματα, οι επιπλέον επιβαρύνσεις στις ασφαλιστικές εισφορές, θα διαλύσουν τη μεσαία τάξη, θα μεταφέρουν βάρη στους πιο αδύναμους και θα κάνουν τους φτωχούς φτωχότερους και περισσότερους.

5ον. Ο Προϋπολογισμός που συζητάμε δεν θα είναι ο τελευταίος μνημονιακός Προϋπολογισμός.

Και αυτό γιατί η Κυβέρνηση έχει δεσμευθεί σε μνημονιακές πολιτικές και για μετά το 2018.

Σε πρόσθετα μέτρα λιτότητας, ύψους 5,1 δισ. ευρώ, όπως είναι η νέα περικοπή των συντάξεων και η μεγάλη – 2η επί Αριστερής διακυβέρνησης – μείωση του αφορολόγητου.

Καθώς και σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, για μακρά περίοδο.

Ενώ η υλοποίηση των αναγκαίων παρεμβάσεων για τη ρύθμιση του χρέους, έχει μετατεθεί για μετά το καλοκαίρι του 2018, εκτιμάται μάλιστα ότι μπορεί να συνοδευτεί από έναν μηχανισμό επιτήρησης και εποπτείας.

Αφήστε δε που η Κυβέρνηση έχει υποθηκεύσει την περιουσία της χώρας για 99 χρόνια.

Είναι συνεπώς προφανές ότι η Κυβερνητική ρητορική περί δήθεν «καθαρής εξόδου από τα μνημόνια» αποτελεί ή ένα ακόμη συνειδητό ψεύδος ή μία ακόμη αυταπάτη.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Τούτων δοθέντων, το ερώτημα είναι τι πρέπει να γίνει ώστε η χώρα να βγει οριστικά και βιώσιμα από το «τούνελ» της κρίσης.

Η Ελλάδα διαθέτει αρκετά συγκριτικά πλεονεκτήματα.

Και κυρίως διαθέτει καλά εκπαιδευμένο και καταρτισμένο ανθρώπινο δυναμικό, έτοιμο να προσφέρει στην προσπάθεια ανάταξης της οικονομίας μας.

Αυτές οι δυνατότητές της θα ευοδωθούν, μόνο εφόσον εφαρμόσουμε εκείνες τις πολιτικές που θα τις αναδείξουν, θα τις διευκολύνουν και θα τις επιβεβαιώσουν.

Και η Νέα Δημοκρατία τις διαθέτει.

Έχει ρεαλιστικό σχέδιο επίτευξης ισχυρής και διατηρήσιμης ανάπτυξης, δημιουργίας ποιοτικών και καλά αμειβόμενων θέσεων εργασίας και ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής.

Βασικοί άξονες αυτού είναι:

1ος άξονας: Η αλλαγή της δημοσιονομικής πολιτικής.

Με απλοποίηση και σταθεροποίηση της φορολογικής νομοθεσίας.

Με στοχευμένη και σταδιακή μείωση των φορολογικών συντελεστών, όπως ξεκινήσαμε να κάνουμε το 2013.

Για την υλοποίηση αυτής της πολιτικής, μεταξύ άλλων, θα επιδιωχθεί, μέσα από μια ρήτρα μεταρρυθμίσεων, η επίτευξη υψηλότερων ρυθμών ανάπτυξης σε σχέση με τις σημερινές εκτιμήσεις των θεσμών, οι οποίες είναι πολύ χαμηλότερες από αυτές που κατέγραφαν στις εκθέσεις τους το 2014.

Μερίδιο στην ανάπτυξη θα έχουν όλοι οι Έλληνες πολίτες.

Άλλωστε η Νέα Δημοκρατία έχει αποδείξει ότι γνωρίζει και μπορεί να αυξάνει καλύτερα τον εθνικό πλούτο και να τον μοιράζει δικαιότερα.

Ενδεικτικά, μεταπολιτευτικά, η μέση τιμή των ετήσιων ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης κατά τις περιόδους που άσκησε τη διακυβέρνηση η Νέα Δημοκρατία ήταν σημαντικά υψηλότερη αυτών που πέτυχαν τα άλλα κόμματα που κυβέρνησαν τη χώρα.

Αυτά είναι μετρημένες ιστορικές αλήθειες.

Επανέρχομαι. Η αύξηση του πλούτου θα οδηγήσει στη βελτίωση της βιωσιμότητας του χρέους, και αυτή με τη σειρά της, στη μείωση των δημοσιονομικών στόχων.

Η επίτευξη των νέων, πιο ρεαλιστικών πλεονασμάτων θα επιτυγχάνεται πλέον μέσω της αυτοτροφοδοτούμενης αναπτυξιακής διαδικασίας, χωρίς τη λήψη πρόσθετων μέτρων λιτότητας.

Ενώ παράλληλα ο δημοσιονομικός χώρος που θα δημιουργηθεί, θα χρησιμοποιηθεί, σταδιακά, για περαιτέρω μειώσεις φορολογικών συντελεστών.

2ος άξονας: Η υλοποίηση μεταρρυθμίσεων και αποκρατικοποιήσεων που θα βελτιώσουν την διαρθρωτική ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.

Με τον εκσυγχρονισμό της λειτουργίας του Κράτους, ώστε αυτό να είναι αποτελεσματικό, σύγχρονο και παραγωγικό, με απλούστερες δομές, σαφείς αρμοδιότητες, ξεκάθαρους κανόνες λειτουργίας και διαδικασίες αξιολόγησης, παντού.

3ος άξονας: Η ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.

Με την αξιοποίηση των διαθέσιμων Ευρωπαϊκών κονδυλίων και του Αναπτυξιακού Νόμου, ο οποίος παραμένει ουσιαστικά ανενεργός.

Με την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, οι οποίες έχουν διογκωθεί.

Και με τη σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης.

Αυτό που χρειάζεται είναι η εμπέδωση κλίματος εμπιστοσύνης που θα επαναφέρει καταθέσεις στο τραπεζικό σύστημα και η ορθολογική αντιμετώπιση του υψηλού όγκου μη εξυπηρετούμενων δανείων, συνδυάζοντας την κοινωνική ευαισθησία με την κοινωνική ευθύνη.

4ος άξονας: Η υιοθέτηση μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής για την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας, που θα οδηγήσει σε ανασύνθεση του ΑΕΠ.

Στόχος η μετάβαση σε μια ανταγωνιστική και εξωστρεφή οικονομία, προσανατολισμένη στις επενδύσεις, τις εξαγωγές και την αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων κάθε κλάδου.

Δίνοντας προτεραιότητα στη βελτίωση της ποιότητας και της αποδοτικότητας, τον περιορισμό του κρατικού εναγκαλισμού και την προώθηση της διεθνοποίησης της εκπαίδευσης, της κατάρτισης, της δια βίου μάθησης, της έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης, της καινοτομίας και της επιχειρηματικότητας.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Ο συνδυασμός αυτών των πολιτικών θα οδηγήσει τη χώρα στην ουσιαστική έξοδο από την κρίση.

Η υλοποίησή τους όμως απαιτεί μία μεταρρυθμιστική, σοβαρή, υπεύθυνη και αξιόπιστη Κυβέρνηση.

Χαρακτηριστικά τα οποία η σημερινή Κυβέρνηση δεν διαθέτει ούτε πρόκειται να αποκτήσει.

Γι’ αυτό το λόγο οι απαιτήσεις των πολιτών από τη Νέα Δημοκρατία είναι μεγαλύτερες.

Αυτό άλλωστε δεν γίνεται για πρώτη φορά.

Πάντα στα δύσκολα, η πολιτική λύση αναζητείται από τη Νέα Δημοκρατία.

Παράταξη η οποία έχει καταγράψει τις περισσότερες και σημαντικότερες επιτυχίες, τα μικρότερα λάθη και τις λιγότερες παραλείψεις συγκριτικά με τους πολιτικούς αντιπάλους της.

Γι’ αυτό, αν και διαχρονικά πολιτεύθηκε μακριά από ψεύδη και λαϊκισμούς, οι πολίτες με την εμπιστοσύνη τους, αθροιστικά, την έχουν αναδείξει ως την πρώτη, ως την πιο ισχυρή πολιτική δύναμη της χώρας.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η Νέα Δημοκρατία, ως η πατριωτική, φιλελεύθερη, κοινωνική, λαϊκή, μεταρρυθμιστική, γνήσια προοδευτική και αντιλαϊκιστική πολιτική δύναμη της χώρας, εκφράζοντας μια πλατιά κοινωνική συμμαχία, θα κληθεί να βγάλει τη χώρα από την κρίση.

Είναι έτοιμη και θα τα καταφέρει!

Αθήνα, 16 Δεκεμβρίου 2017

Ομιλία  στο 11ο Συνέδριο του Κόμματος στη θεματική ενότητα

«Οικονομία: Από τη μιζέρια στις νέες δουλειές»

Κυρίες και Κύριοι Σύνεδροι, φίλες και φίλοι, ολοκληρώνουμε με επιτυχία τις δημοκρατικές διαδικασίες του 11ου Συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας. Διαδικασίες πολιτικής ουσίας, που έλαβαν χώρα σε βεβαρημένο εσωτερικό και εξωτερικό περιβάλλον. Εσωτερικό, που χαρακτηρίζεται από το οικονομικό τέλμα, την κοινωνική μιζέρια και την εθνική παρακμή. Εξωτερικό, που χαρακτηρίζεται από γενικευμένη ρευστότητα και αβεβαιότητα, από ευρωπαϊκή αμηχανία απέναντι στις μεγάλες προκλήσεις και από συνεχείς αλλαγές των παγκόσμιων γεωπολιτικών συσχετισμών. Αυτές οι προβληματικές και ταχύτατα μεταβαλλόμενες οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες, καθιστούν μεγαλύτερες τις απαιτήσεις των πολιτών από τη Νέα Δημοκρατία.

Άλλωστε, αυτό δεν γίνεται για πρώτη φορά. Πάντα στα δύσκολα, η πολιτική λύση αναζητείται από τη Νέα Δημοκρατία. Το Κόμμα που «γεννήθηκε» σε κρίσιμες συνθήκες από τον Εθνάρχη Κωνσταντίνο Καραμανλή και τους άξιους συνεργάτες του. Και το οποίο, έκτοτε, ανταποκρίθηκε με επιτυχία, ουσιαστικά και πρωταγωνιστικά, στην ιστορική πρόσκληση και αποστολή. Οικοδόμησε τη σύγχρονη Δημοκρατία. Σχεδίασε, υλοποίησε και εδραίωσε την ευρωπαϊκή θέση της χώρας. Αύξησε τον πλούτο της, βελτιώνοντας το βιοτικό επίπεδο και την ευημερία των πολιτών. Κατά τις τέσσερις και πλέον δεκαετίες απέδειξε, ως Κυβέρνηση υπό τις ηγεσίες των Κωνσταντίνου Καραμανλή, Γεωργίου Ράλλη, Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά, και ως Αξιωματική Αντιπολίτευση υπό τις ηγεσίες των Ευάγγελου Αβέρωφ, Μιλτιάδη Έβερτ και Βαγγέλη Μεϊμαράκη, ότι με τα μεγάλα «ΝΑΙ» και τα μεγάλα «ΌΧΙ», μπορεί να υπηρετεί με ευθύνη την πατρίδα και τους πολίτες της.

Η Νέα Δημοκρατία έχει καταγράψει τις περισσότερες και σημαντικότερες επιτυχίες, τα μικρότερα λάθη και τις λιγότερες παραλείψεις συγκριτικά με τους πολιτικούς αντιπάλους της. Γι’ αυτό, αν και διαχρονικά πολιτεύθηκε μακριά από ψεύδη και λαϊκισμούς, οι πολίτες με την εμπιστοσύνη τους, αθροιστικά, την έχουν αναδείξει ως την πρώτη, ως την πιο ισχυρή πολιτική δύναμη της χώρας. Ως τον μεγάλο, μόνιμο και σταθερό πυλώνα του ελληνικού πολιτικού συστήματος.

Φίλες και Φίλοι, τη διαχρονική και αγωνιώδη προσπάθεια των πολιτικών αντιπάλων να διαβάλλουν τη Νέα Δημοκρατία, την αντιμετωπίζουμε με λίγες, καθαρές και σταθερές κουβέντες. Επιχειρούν να της προσδώσουν ιδεολογικά και πολιτικά χαρακτηριστικά, με πρόθεση να την περιορίσουν και να την μετακινήσουν. Όπως, δηλαδή, θα τους βόλευε. Ας μην ματαιοπονούν. Ας κατανοήσουν ότι η Νέα Δημοκρατία ήταν, είναι και θα είναι η μεγάλη, πατριωτική, φιλελεύθερη, κοινωνική και ριζοσπαστική πολιτική δύναμη της χώρας. Με εκτεταμένες και βαθιές ρίζες στις λαϊκές δυνάμεις.

Η Νέα Δημοκρατία είναι βαθιά δημοκρατική, πολυσυλλεκτική, συνθετική, συνεκτική, ορθολογική, στιβαρή, προσαρμοστική, γνήσια προοδευτική και αντιλαϊκιστική.  Αν και δικαιωμένη από τις ιστορικές εξελίξεις, δεν κομπορρημονεί. Σήμερα, υπό την ηγεσία του Κυριάκου Μητσοτάκη, ορθολογικά προσαρμοσμένη στα δεδομένα των καιρών, καλεί τους πολίτες, ανεξάρτητα από πολιτικές αφετηρίες και παλαιές κομματικές προτιμήσεις, να ενταχθούν στις τάξεις της, για να προωθήσουμε, όλοι μαζί, την εθνική αξιοπρέπεια, τη δημοκρατία, την ελευθερία, την ασφάλεια, την έννομη τάξη, τη βιώσιμη ανάπτυξη, την διατηρήσιμη απασχόληση, την κοινωνική δικαιοσύνη και συνοχή, σε συνθήκες ανάκτησης της εθνικής κυριαρχίας. Η Νέα Δημοκρατία είναι και πάλι έτοιμη να ανταποκριθεί, με ευθύνη, στην εμπιστοσύνη των πολιτών. Γιατί όλοι οι Έλληνες αξίζουμε καλύτερα!

Φίλες και Φίλοι, τα 3 τελευταία χρόνια, η δημιουργική ασάφεια, οι αυταπάτες, οι αυτοσχεδιασμοί και οι ιδεοληψίες, επέφεραν τεράστιο κόστος στη χώρα και στους πολίτες. Η χώρα, το 2015, «τρέκλισε» επικίνδυνα και διασώθηκε χάρη στο υψηλό αίσθημα ευθύνης που επέδειξε η Νέα Δημοκρατία και άλλες μικρές πολιτικές δυνάμεις της σημερινής αντιπολίτευσης. Έκτοτε, νέα αχρείαστα μνημόνια ψηφίστηκαν και πολλά δισεκατομμύρια ευρώ πρόσθετα μέτρα λιτότητας ελήφθησαν, που συρρίκνωσαν το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών και διόγκωσαν το ιδιωτικό χρέος.

Η χώρα, στο πεδίο της οικονομίας, παρουσιάζει μία παραλυτική στασιμότητα, εξαιτίας της συνειδητής επιλογής της Κυβέρνησης να υπερφορολογήσει τους πολίτες, της αδυναμίας υλοποίησης αναπτυξιακών μεταρρυθμίσεων και προσέλκυσης επενδύσεων και της συρρίκνωσης της ρευστότητας με τη διευρυμένη εσωτερική στάση πληρωμών. Το αποτέλεσμα αυτής της ανερμάτιστης και αδιέξοδης πολιτικής είναι η οικονομία να «κατρακυλήσει» και πάλι στην ύφεση την περίοδο 2015 – 2016 και να παρουσιάζει ασθενική – πολύ χαμηλότερη από τις προβλέψεις – μεγέθυνση το 2017, διευρύνοντας το χάσμα με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές οικονομίες. Και σήμερα η χώρα προσπαθεί να επανέλθει στην κανονικότητα, να καλύψει το χαμένο έδαφος των τριών τελευταίων ετών και να ολοκληρώσει τις υποχρεώσεις της στο πλαίσιο του τρέχοντος μνημονίου.

Κανονικότητα, όμως, που παρά τα φτιασιδώματα, δεν έχει ακόμη δυστυχώς επιτευχθεί, αφού κεφαλαιακοί περιορισμοί υφίστανται, η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας υποχωρεί, νέοι φόροι και πρόσθετες περικοπές στις συντάξεις επιβάλλονται, οι ευέλικτες μορφές εργασίας διευρύνονται, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές ιδιωτών και Δημοσίου διογκώνονται, καταθέσεις δεν επιστρέφουν ουσιαστικά στο τραπεζικό σύστημα και η χώρα παραμένει «απούσα» από το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης. Ουσιαστική δε έξοδος από τα προγράμματα δεν μπορεί άμεσα να υπάρξει, αφού η Κυβέρνηση έχει συμφωνήσει σε νέες μνημονιακές πολιτικές και σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για μακρά περίοδο, μετά το 2018. Ενώ και η υλοποίηση των αναγκαίων παρεμβάσεων για τη ρύθμιση του χρέους, έχει μετατεθεί για μετά το καλοκαίρι του 2018, εκτιμάται δε ότι μπορεί να συνοδευτεί από έναν μηχανισμό επιτήρησης και εποπτείας

Φίλες και Φίλοι, το ερώτημα συνεπώς είναι, τι πρέπει να γίνει στο πεδίο της οικονομίας, ώστε η χώρα να βγει οριστικά και βιώσιμα από το «τούνελ» της κρίσης και να προχωρήσει με κοινωνική δικαιοσύνη, αποτελεσματικότητα, συνοχή, αξιοπρέπεια και δυναμισμό. Ο κοινωνικός και ριζοσπαστικός φιλελευθερισμός σηματοδοτεί να κινηθούμε ασυμβίβαστα απέναντι στην παραίτηση, στο τέλμα και στη μετριότητα. Να κινηθούμε γρήγορα και αποτελεσματικά. Και να υπηρετήσουμε δυναμικά την αρμονική ισορροπία μεταξύ οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης. Να συμμετέχουμε ενεργά και ισότιμα στη συζήτηση που έχει ξεκινήσει για την εμβάθυνση, τη βελτίωση και την ενίσχυση της αρχιτεκτονικής της ευρωπαϊκής οικονομίας.

Η χώρα διαθέτει αρκετά συγκριτικά πλεονεκτήματα. Και κυρίως διαθέτει καλά εκπαιδευμένο και καταρτισμένο ανθρώπινο δυναμικό, έτοιμο να προσφέρει στην προσπάθεια ανάταξης της οικονομίας μας. Αυτές οι δυνατότητές της θα ευοδωθούν μόνο εφόσον εφαρμόσουμε εκείνες τις πολιτικές που θα τις αναδείξουν, θα τις διευκολύνουν και θα τις επιβεβαιώσουν. Και η Νέα Δημοκρατία τις διαθέτει. Έχει ρεαλιστικό σχέδιο επίτευξης βιώσιμης ανάπτυξης, δημιουργίας διατηρήσιμων θέσεων απασχόλησης και ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής.

Βασικοί άξονες αυτού του σχεδίου είναι:

1ος άξονας: Η αλλαγή της δημοσιονομικής πολιτικής. Με απλοποίηση και σταθεροποίηση της φορολογικής νομοθεσίας. Με στοχευμένη και σταδιακή μείωση των φορολογικών συντελεστών, νοικοκυριών και επιχειρήσεων, όπως έκανε η Κύπρος, με Υπουργό Οικονομικών τον αγαπητό φίλο και συνάδελφο Χάρη Γεωργιάδη. Η επιλογή της Κυβέρνησης να υπερφορολογήσει τους πολίτες, την οποία κυνικά ομολόγησαν οι αρμόδιοι Υπουργοί της και κακώς αποδέχθηκαν οι εταίροι, εξάντλησε τη φοροδοτική ικανότητά τους.

Για την υλοποίηση της δικής μας πολιτικής, εκτός της χρήσης ισοδυνάμων από το σκέλος των δαπανών και της ένταξης «αφανούς» τμήματος της οικονομίας στο «εμφανές» πεδίο της, όπως έγινε και με τις μειώσεις φόρων το 2014, θα επιδιωχθεί μια νέα ρήτρα μεταρρυθμίσεων, με σκοπό την επίτευξη υψηλότερων ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης σε σχέση με τις σημερινές εκτιμήσεις των θεσμών. Ρυθμών που θα προσεγγίζουν ή/και θα υπερβαίνουν την αναπτυξιακή δυναμική που καταγραφόταν στις δικές τους εκθέσεις το 2014.

Μερίδιο στην ανάπτυξη θα έχουν όλοι οι εργαζόμενοι, όλοι οι Έλληνες πολίτες. Άλλωστε η Νέα Δημοκρατία έχει αποδείξει ότι γνωρίζει και μπορεί καλύτερα και τον εθνικό πλούτο να αυξάνει και να τον μοιράζει δικαιότερα. Εμείς δεν πρέπει να ξεχνάμε και να θυμίζουμε με κάθε ευκαιρία στους συμπατριώτες μας ότι μεταπολιτευτικά, η μέση τιμή των ετήσιων ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης κατά τις περιόδους που άσκησε τη διακυβέρνηση της χώρας η Νέα Δημοκρατία ήταν σημαντικά υψηλότερη αυτών που πέτυχαν τα άλλα κόμματα που κυβέρνησαν τη χώρα. Ενώ πρωταγωνίστησε και στη μείωση της άνισης διανομής του εισοδήματος.

Αυτές είναι, φίλες και φίλοι, μετρημένες ιστορικές αλήθειες. Συνεχίζοντας επί του σχεδίου μας, σημειώνω ότι η αύξηση του πλούτου θα οδηγήσει στη βελτίωση της βιωσιμότητας του χρέους, και αυτή με τη σειρά της, στη σταδιακή μείωση του στόχου για τα πρωτογενή πλεονάσματα. Η επίτευξη των νέων, πιο ρεαλιστικών πλεονασμάτων θα επιτυγχάνεται πλέον μέσω της αυτοτροφοδοτούμενης αναπτυξιακής διαδικασίας, χωρίς τη λήψη πρόσθετων μέτρων λιτότητας. Ενώ παράλληλα ο δημοσιονομικός χώρος που θα δημιουργηθεί, θα χρησιμοποιηθεί, σταδιακά, για περαιτέρω μειώσεις φορολογικών συντελεστών.

2ος άξονας: Η υλοποίηση μεταρρυθμίσεων που θα βελτιώσουν την διαρθρωτική ανταγωνιστικότητα και την παραγωγικότητα της οικονομίας. Με την απλοποίηση των διαδικασιών αδειοδότησης, τη ριζική βελτίωση του χωροταξικού και πολεοδομικού πλαισίου, την ταχύτατη υλοποίηση αποκρατικοποιήσεων και την προώθηση εμβληματικών επενδύσεων. Με τον εκσυγχρονισμό της λειτουργίας του Κράτους, ώστε αυτό να είναι αποτελεσματικό, σύγχρονο και παραγωγικό, με απλούστερες δομές, σαφείς αρμοδιότητες, ξεκάθαρους κανόνες λειτουργίας και διαδικασίες αξιολόγησης, παντού. Αυτές τις διαθρωτικές αλλαγές η σημερινή Κυβέρνηση ούτε μπορεί, ούτε ξέρει, ούτε θέλει να τις υλοποιήσει.

3ος άξονας: Η ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία. Με την ορθολογική αξιοποίηση των διαθέσιμων Ευρωπαϊκών κονδυλίων, των νέων χρηματοδοτικών εργαλείων, του Ευρωπαϊκού Ταμείου Στρατηγικών Επενδύσεων και του Αναπτυξιακού Νόμου, ο οποίος παραμένει ουσιαστικά ανενεργός. Με την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, οι οποίες έχουν διογκωθεί. Και με τη σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης. Αυτό που χρειάζεται είναι η εμπέδωση κλίματος εμπιστοσύνης που θα επαναφέρει καταθέσεις στο τραπεζικό σύστημα, η βελτίωση της διεθνούς εικόνας της χώρας που θα μειώσει το κόστος δανεισμού των τραπεζών, και η ορθολογική αντιμετώπιση του υψηλού όγκου μη εξυπηρετούμενων δανείων, συνδυάζοντας την κοινωνική ευαισθησία με την κοινωνική ευθύνη.

4ος άξονας: Η υιοθέτηση μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής για την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας. Παραγωγικό μοντέλο που θα οδηγήσει σε ανασύνθεση του Α.Ε.Π. Στόχος η μετάβαση σε μια ανταγωνιστική και εξωστρεφή οικονομία, προσανατολισμένη στις επενδύσεις, τις εξαγωγές και την αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων κάθε κλάδου. Δίνοντας προτεραιότητα στη βελτίωση της ποιότητας και της αποδοτικότητας, τον περιορισμό του κρατικού εναγκαλισμού και την προώθηση της διεθνοποίησης της εκπαίδευσης, της κατάρτισης, της δια βίου μάθησης, της έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης, της καινοτομίας και της επιχειρηματικότητας.

Φίλες και φίλοι, η ανταπόκριση σ’ αυτές τις ανάγκες απαιτεί, πρωτίστως, στιβαρή και αποφασισμένη πολιτική ηγεσία, βούληση, σχέδιο, σοβαρότητα και αξιοπιστία. Και η Νέα Δημοκρατία αυτά τα διαθέτει. Οι οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις την φέρνουν και πάλι, με τη βούληση της πλειονότητας των πολιτών, στη διακυβέρνηση της χώρας. Έχουμε χρέος έναντι της ιστορίας του έθνους και της παράταξης, του παρόντος και του μέλλοντος της πατρίδας και των πολιτών, να ανταποκριθούμε με επάρκεια και επιτυχία στη μεγάλη ευθύνη. Προχωρούμε όλοι μαζί, υπό την ηγεσία του Κυριάκου Μητσοτάκη. Με εσωτερική δημοκρατία, με σεβασμό στην ιστορία της Παράταξης, με υπερηφάνεια και στήριξη των διαχρονικών πολλών θετικών και σημαντικών πεπραγμένων, αλλά και με αναγνώριση των παραλείψεών της. Με ελευθερία στη διατύπωση κάθε εσωτερικής αξιολόγησης και αυτοκριτικής άποψης, αλλά χωρίς υστερόβουλη, μίζερη εσωστρέφεια. Με σφυρηλάτηση της εσωτερικής συνοχής. Με ποιότητα. Με εσωτερική και εξωτερική αποτελεσματικότητα. Είμαστε έτοιμοι. Όλοι μαζί, θα τα καταφέρουμε. Όλοι μαζί, θα πετύχουμε. Θα πετύχουμε να αλλάξουμε την Ελλάδα.

«Τα 100 δισ. ευρώ έφτασαν οι ληξιπρόθεσμες οφειλές,

το 1.000.000 ξεπέρασαν οι κατασχέσεις»

Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας και ο αναπληρωτής Τομεάρχης Οικονομικών, βουλευτής Ημαθίας, κ. Απόστολος Βεσυρόπουλος, έκαναν την ακόλουθη δήλωση:

«Το αποτέλεσμα της εσφαλμένης, αλλά συνειδητής Κυβερνητικής επιλογής να υπερφορολογήσει τους πολίτες αποτυπώνεται, κάθε μήνα και πιο εμφατικά στα στοιχεία της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ):

Τα ληξιπρόθεσμα χρέη των πολιτών προς την Εφορία και το Δημόσιο φτάνουν πλέον τα 100 δισ. ευρώ.

Μόνο τον Οκτώβριο, προστέθηκαν 1,2 δισ. ευρώ νέες ληξιπρόθεσμες οφειλές, αποτέλεσμα της εξάντλησης της φοροδοτικής ικανότητας νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

1 στους 2 πολίτες αδυνατούν να πληρώσουν τους φόρους τους.

Απέναντι σε αυτή την αδιέξοδη πολιτική η πρακτική της Κυβέρνησης είναι οι κατασχέσεις των περιουσιών με επιπλέον 23.000 κατασχέσεις να έχουν πραγματοποιηθεί μόνο τον Οκτώβριο. Έτσι, περισσότεροι από 1.000.000 πολίτες έχουν υποστεί ήδη κατασχέσεις και επιπλέον 700.000 κινδυνεύουν άμεσα με αυτές.

Τα προβλήματα στα νοικοκυριά συσσωρεύονται και μεγενθύνονται, εξαιτίας της ανερμάτιστης πολιτικής της σημερινής Κυβέρνησης. Γι’ αυτό και απαιτείται άμεσα αλλαγή της οικονομικής πολιτικής».

Δεν είναι θετικό το ότι έκλεισε η τρίτη αξιολόγηση;

Το κλείσιμό της στο τέλος Ιανουαρίου αποτελεί προϋπόθεση για την ολοκλήρωση του τρέχοντος μνημονίου.

Αν όμως αυτό είναι θετικό και για τους πολίτες, θα αξιολογηθεί όταν δημοσιοποιηθεί όλο το περιεχόμενο της επιτευχθείσας τεχνικής συμφωνίας.

Διότι εκτός του ότι πρόκειται για την αξιολόγηση των πλειστηριασμών, φαίνεται να είναι μία ακόμη αξιολόγηση Κυβερνητικών υποχωρήσεων, με κρίσιμα θέματα να μεταφέρονται για το μέλλον, «σπρώχνοντας το τενεκεδάκι λίγο πιο κάτω».

Η αξιολόγηση όμως έκλεισε χωρίς νέα δημοσιονομικά μέτρα για το 2018;

Προφανώς εννοείτε χωρίς ακόμη πιο νέα. Γιατί μόνιμα νέα μέτρα λιτότητας, ύψους 1,9 δισ. ευρώ, θα υπάρξουν. Μέτρα τα οποία ναι μεν έχουν ψηφιστεί, αλλά οι πολίτες δεν τα έχουν ακόμη βιώσει στην καθημερινότητά τους. Μέτρα όπως είναι οι νέες περικοπές στο ενιαίο μισθολόγιο, οι πρόσθετες περικοπές στις συντάξεις και στα οικογενειακά επιδόματα, η κατάργηση φοροαπαλλαγών, η περαιτέρω μείωση του επιδόματος θέρμανσης, η επέκταση της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης, ο φόρος διαμονής, οι πρόσθετες επιβαρύνσεις στις ασφαλιστικές εισφορές.

Δυστυχώς, το κατά μέσο όρο διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών θα συρρικνωθεί και το 2018, ενώ θα συνεχιστούν οι κατασχέσεις περιουσιών και οι πλειστηριασμοί ακινήτων.

Η ολοκλήρωση της τρίτης αξιολόγησης μας οδηγεί σε «καθαρή έξοδο από τα μνημόνια» όπως υποστηρίζει το Μέγαρο Μαξίμου;

«Καθαρή» έξοδος από τα μνημόνια δεν μπορεί να υπάρξει με νέα μέτρα λιτότητας ύψους 5,1 δισ. ευρώ μετά το 2018 και με δέσμευση για υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για μακρά περίοδο.

Ούτε μπορεί να υπάρξει αν η υλοποίηση των αναγκαίων παρεμβάσεων για τη ρύθμιση του χρέους, η οποία έχει μετατεθεί για μετά το καλοκαίρι του 2018, συνοδευτεί από έναν αυστηρό μηχανισμό επιτήρησης και εποπτείας, απλώς με άλλον «τίτλο».

Για τους λόγους αυτούς, ο όρος «καθαρή έξοδος» αποσύρεται σιγά-σιγά από το δημόσιο διάλογο.

Σε κάθε περίπτωση, μετά το τέλος του τρέχοντος προγράμματος η χώρα πρέπει να δανείζεται από τις αγορές με λογικά επιτόκια. Με τα σημερινά δεδομένα, αυτό δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα συμβεί. Με αποτέλεσμα την ανάγκη δημιουργίας σημαντικού ταμειακού αποθέματος, εις βάρος όμως της πραγματικής οικονομίας.

Την πρόβλεψη του προϋπολογισμού για ανάπτυξη 1,6% φέτος πως τη σχολιάζετε;

Ακόμη και αν αυτή η αναιμική ανάπτυξη επιτευχθεί, κάτι για το οποίο εγείρονται αμφιβολίες μετά την πρόσφατη δημοσιοποίηση των στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ, θα πρόκειται για αποτυχία. Διότι ο στόχος που είχε τεθεί ήταν για ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης ύψους 2,7%.

Που οφείλεται όμως αυτή η μεγάλη απόκλιση, την ίδια περίοδο μάλιστα που οι εκτιμήσεις για τον ευρωπαϊκό ρυθμό ανάπτυξης συνεχώς αναθεωρούνται επί τα βελτίω; Στη συνειδητή επιλογή της Κυβέρνησης να υπερφορολογήσει τους πολίτες, στην αδυναμία υλοποίησης αναπτυξιακών μεταρρυθμίσεων και προσέλκυσης επενδύσεων, και στη συρρίκνωση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία με τη διευρυμένη εσωτερική στάση πληρωμών.

Επιβεβαιώνεται έτσι ότι η Κυβέρνηση, αφού «κατρακύλησε» την οικονομία και πάλι στην ύφεση την περίοδο 2015-2016, αδυνατεί να την οδηγήσει στη βιώσιμη ανάπτυξη.

Με τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας τι πρέπει να γίνει;

Η αντιμετώπιση του ζητήματος των πλειστηριασμών πρέπει να συνδυάζει την κοινωνική ευαισθησία με την κοινωνική ευθύνη, στη βάση της ισονομίας και της συντεταγμένης δικαιοσύνης.

Η ΝΔ, στο τέλος του 2014, παρέδωσε θεσμικό πλαίσιο προστασίας της πρώτης κατοικίας από πλειστηριασμούς. Η σημερινή Κυβέρνηση, αφού εξαπάτησε τους πολίτες με προεκλογικές υποσχέσεις για «σεισάχθεια» και για «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη», τροποποίησε τις ρυθμίσεις, με αποτέλεσμα να υφίσταται μεταγενέστερα προστασία για το 60% των περιπτώσεων του προηγούμενου πλαισίου. Ενώ, από 1η Ιανουαρίου 2018, ακολουθώντας την καινούργια Κυβερνητική λογική ότι «οι πλειστηριασμοί είναι ευλογία», δεν υπάρχει κανένα πλαίσιο προστασίας για την πρώτη κατοικία.

Η Νέα Δημοκρατία πιστεύει ότι πρέπει να προχωρήσουν οι πλειστηριασμοί για τους «στρατηγικούς κακοπληρωτές» και για μεγάλες περιουσίες, ακόμη και αν κάποιοι από αυτούς έχουν βρει «καταφύγιο» στο Νόμο Κατσέλη, προστατεύοντας όμως την λαϊκή πρώτη κατοικία. Ειδικά όταν το κατά μέσο όρο διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών, κυρίως των ασθενέστερων οικονομικά στρωμάτων, εξαιτίας της επιλογής της Κυβέρνησης να τους υπερφορολογήσει, συνεχίζει να βαίνει μειούμενο.

Και είναι ευθύνη της Κυβέρνησης αυτό να το διασφαλίσει.

Η Κυβέρνηση κατάφερε, για 2η χρονιά, να μοιράσει κοινωνικό μέρισμα. Αυτό δεν δείχνει ότι έχει κοινωνικό πρόσημο η πολιτική της;

Αυτό δεν δικαιούται να το υποστηρίζει Κυβέρνηση η οποία έχει επιβάλλει 27 νέους – κυρίως έμμεσους – φόρους και έχει προχωρήσει σε 21 περικοπές συντάξεων και κοινωνικών επιδομάτων.

Η οποία, αφού υλοποίησε αυτή την προβληματική συνταγή ισοπέδωσης όλων προς τα κάτω, με μόνιμα μέτρα λιτότητας ύψους 14,5 δισ. ευρώ, έρχεται να παρουσιάσει ένα δήθεν φιλολαϊκό πρόσωπο, αποδίδοντας εφάπαξ υποπολλαπλάσιο κοινωνικό μέρισμα.

Οι πολίτες έχουν αντιληφθεί πλέον την Κυβερνητική υποκρισία και τον τυχοδιωκτισμό. Γιατί τα έχουν βιώσει, με πολύ οδυνηρό τρόπο.

Προϋπόθεση ωστόσο για να αλλάξει το κλίμα, όπως λέτε, είναι οι εκλογές. Βλέπετε κάλπες και πότε; Γιατί εδώ έχουμε τον πρωθυπουργό σφιχταγκαλιασμένο με τον κυβερνητικό εταίρο του κ. Καμμένο…

Πράγματι, με μόνη συγκολλητική ουσία την «αγάπη για την καρέκλα», οι κυβερνητικοί εταίροι, χωρίς ιδεολογικές σταθερές και ηθικές αναστολές, κάνουν τα πάντα προκειμένου να κρατηθούν, όσο μπορούν περισσότερο, στην εξουσία.

Σύντομα όμως θα βρεθούν αντιμέτωποι με τα οικονομικά και κοινωνικά αδιέξοδα που η πολιτική τους δημιουργεί, αφού τα προβλήματα συσσωρεύονται και μεγεθύνονται.

Και τότε η προσφυγή στις κάλπες θα είναι αναπόφευκτη, ώστε να υπάρξει μια νέα, μεταρρυθμιστική, φιλελεύθερη με κοινωνικά χαρακτηριστικά, αξιόπιστη και συνεκτική Κυβέρνηση.

Κύριε Σταϊκούρα, έχετε θητεύσει στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και πετύχατε το 2013 το πρώτο πρωτογενές πλεόνασμα μέσα στο Μνημόνιο. Το ερώτημα είναι αν μπορεί η ελληνική οικονομία να δημιουργεί πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ ως το 2022, όπως είναι η δέσμευση που έχει υπογράψει η Κυβέρνηση.

Η επίτευξη αυτού του ύψους πρωτογενών πλεονασμάτων θα ήταν εφικτή αν η οικονομία αναπτυσσόταν με τους ρυθμούς μεγέθυνσης που εκτιμούσαν οι δανειστές το 2014 για τα επόμενα χρόνια. Και μάλιστα χωρίς τα πολλά δισεκατομμύρια ευρώ νέα μέτρα λιτότητας που ελήφθησαν μεταγενέστερα, εξαιτίας της επιστροφής της οικονομίας στην ύφεση.

Σήμερα όμως η οικονομία, μετά από ύφεση δύο ετών, επανέρχεται με ασθενή δυναμική και οι πολίτες με χαμηλότερο διαθέσιμο εισόδημα, με αποτέλεσμα η επίτευξη αυτών των δημοσιονομικών στόχων να στηρίζεται σε νέα μέτρα, φοροκεντρικής λιτότητας, που επιβαρύνουν την μακροοικονομική πορεία της χώρας.

Ενδεικτικά και μόνο για το τρέχον έτος, ο εκτιμώμενος ρυθμός οικονομικής μεγέθυνσης «ψαλιδίστηκε» στο 1,6%, από αρχική πρόβλεψη για 2,7%.

Με αποτέλεσμα, ενώ αναθεωρούνται επί τα βελτίω οι προβλέψεις για τον ευρωπαϊκό ρυθμό ανάπτυξης, η Ελλάδα να ακολουθεί την αντίθετη πορεία, αποτελώντας την μοναδική «αρνητική αναπτυξιακή έκπληξη».

Προφανώς, αυτή η οικονομική απόκλιση δεν μπορεί να συνεχισθεί.

 

Η Κυβέρνηση όμως, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, υπερκαλύπτει τους δημοσιονομικούς στόχους.

Τους υπερκαλύπτει, αλλά πως; Δικαιολογείται η όποια θριαμβολογία; Η απάντησή μου είναι αρνητική. Και τούτο, για 3 συγκεκριμένους λόγους.

Ο πρώτος είναι, όπως ήδη σας ανέφερα, ότι η υπέρβαση των δημοσιονομικών στόχων οδήγησε την οικονομία σε υστέρηση έναντι των αναπτυξιακών στόχων. Επέφερε τεράστιο κόστος στην πραγματική οικονομία.

Ο δεύτερος είναι ότι η υπέρβαση των στόχων οφείλεται, κυρίως, στην ανελέητη φορολογική και ασφαλιστική επιδρομή επί των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων, στα αναγκαστικά μέτρα είσπραξης από 1.000.000 πολίτες και στη διευρυμένη εσωτερική στάση πληρωμών, σε αναπτυξιακά κρίσιμους και κοινωνικά σημαντικούς τομείς.

Και ο τρίτος είναι ότι η υπέρβαση των στόχων δεν οφείλεται στη συρρίκνωση της φοροδιαφυγής, αφού οι επιδόσεις της Κυβέρνησης στο συγκεκριμένο πεδίο είναι από ανύπαρκτες έως πενιχρές. Σύμφωνα μάλιστα με πρόσφατα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η αύξηση των φόρων την τελευταία διετία, διεύρυνε την «απώλεια εσόδων από ΦΠΑ», δηλαδή διόγκωσε τη φοροδιαφυγή.

Αυτά τα στοιχεία είναι, μάλλον, για βαθύ προβληματισμό και αναθεωρήσεις πολιτικών.

Πολλοί οικονομικοί αναλυτές επισημαίνουν την υστέρηση των εσόδων από το φόρο εισοδήματος λέγοντας ότι οι φορολογούμενοι δεν μπορούν πια να αποκριθούν. Από την άλλη πλευρά η Κυβέρνηση λέει ότι έχει πολλαπλάσια έσοδα από τα ασφαλιστικά ταμεία και ότι και το 2018 θα ξεπεράσει το στόχο για πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ. Που βρίσκεται η αλήθεια κατά τη γνώμη σας;

Πράγματι, η φοροδοτική ικανότητα των πολιτών έχει εξαντληθεί. Απόδειξη; Οι συνολικές ληξιπρόθεσμες οφειλές των πολιτών προς την εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία αγγίζουν πλέον τα 130 δισ. ευρώ, αυξημένες κατά 50% από το 2014.

Παρά ταύτα, η Κυβέρνηση βασίζει την επίτευξη του δημοσιονομικού στόχου την επόμενη χρονιά στην ίδια «συνταγή»: σε νέα μέτρα λιτότητας, ύψους 1,9 δισ. ευρώ το 2018. Μέτρα τα οποία θα συρρικνώσουν ακόμη περισσότερο το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών, θα διογκώσουν το ιδιωτικό χρέος και θα οδηγήσουν, για ακόμη μία φορά, σε αποκλίσεις από τους αναπτυξιακούς στόχους.

Ακούμε συχνά την σκληρή κριτική που κάνετε για το πλαίσιο της υπερφορολόγησης. Τι θα κάνει για αυτό το θέμα η ΝΔ αν γίνει Κυβέρνηση και πως θα εξασφαλίσει την συγκατάθεση των Ευρωπαίων;

Ασκούμε κριτική διότι η επιλογή της Κυβέρνησης, με την ανοχή των δανειστών, να υπερφορολογήσει τους πολίτες προκειμένου να πετύχει τους στόχους για τα πρωτογενή πλεονάσματα, έχει αποδειχθεί οικονομικά αναποτελεσματική και κοινωνικά άδικη.

Εμείς πιστεύουμε σε μία δημοσιονομική πολιτική που θα εδράζεται στη σταδιακή μείωση της φορολόγησης νοικοκυριών και επιχειρήσεων. Για την υλοποίηση αυτής της πολιτικής, εκτός των στοχευμένων παρεμβάσεων στο πεδίο των πρωτογενών δαπανών, όπου υπάρχουν περιθώρια χωρίς απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, θα εφαρμοστεί μια νέα ρήτρα μεταρρυθμίσεων, με σκοπό την επίτευξη υψηλότερων ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης σε σχέση με τις σημερινές εκτιμήσεις των θεσμών (1%), που θα προσεγγίζουν ή/και θα υπερβαίνουν την αναπτυξιακή δυναμική που καταγραφόταν στις δικές τους εκθέσεις το 2014 (1,9%). Η αύξηση του πλούτου θα οδηγήσει στη βελτίωση της βιωσιμότητας του χρέους, και αυτή με τη σειρά της, στη σταδιακή μείωση του στόχου για τα πρωτογενή πλεονάσματα.

Η επίτευξη των νέων, πιο ρεαλιστικών πλεονασμάτων θα επιτυγχάνεται μέσω της αυτοτροφοδοτούμενης αναπτυξιακής διαδικασίας, χωρίς τη λήψη πρόσθετων μέτρων λιτότητας. Ενώ παράλληλα, ο δημοσιονομικός χώρος που θα δημιουργηθεί, θα χρησιμοποιηθεί, σταδιακά, για περαιτέρω μειώσεις φορολογικών συντελεστών.

Προς την κατεύθυνση αυτή κινηθήκαμε την περίοδο 2013-2014. Το ρεαλιστικό αυτό σχέδιο είναι επιστημονικά τεκμηριωμένο.

Η Κυβέρνηση όμως, και με τη διανομή μερίσματος, υποστηρίζει ότι στηρίζει τα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα.

Η Κυβέρνηση χωρίς ιδεολογικές σταθερές και πολιτικές συνέχειας, κάθε φορά λέει ότι θεωρεί πως τη συμφέρει. Αφού έχει επιβάλλει 27 νέους φόρους, έχει προχωρήσει σε 21 περικοπές συντάξεων και κοινωνικών επιδομάτων, έχει μειώσει 2 φορές το αφορολόγητο, έχει αυξήσει περισσότερο τους κοινωνικά πιο άδικους έμμεσους φόρους, έχει δημιουργήσει τη γενιά των 360 ευρώ, έχει επιβάλλει μόνιμα μέτρα ύψους 14,5 δισ. ευρώ αποδίδοντας εφάπαξ υποπολλαπλάσιο κοινωνικό μέρισμα, προσπαθεί να διατηρήσει επαφή με τις ασυνάρτητες μεγαλοστομίες του παρελθόντος, ρίχνοντας χρυσόσκονη σε «ψευδογλυκίσματα».

Η αλήθεια είναι ότι με τη συνολική πολιτική της όχι μόνο δεν ενισχύει τα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα, αλλά κάνει τους φτωχούς φτωχότερους και περισσότερους.

Θεωρείτε πιθανή μία καθαρή έξοδο (clean exit) από το Μνημόνιο τον Αύγουστο του 2018;

Δεν μπορεί να υπάρξει καθαρή έξοδος με νέα μέτρα λιτότητας ύψους 5,1 δισ. ευρώ τα οποία θα εφαρμοσθούν μετά το 2018 και με δέσμευση για υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για μακρά περίοδο.

Ούτε επί της ουσίας μπορεί να υπάρξει αν η υλοποίηση των ουσιαστικών παρεμβάσεων για τη ρύθμιση του χρέους, η οποία έχει μετατεθεί για μετά το καλοκαίρι του 2018, συνοδευτεί με έναν αυστηρό μηχανισμό επιτήρησης και εποπτείας, με άλλον «τίτλο».