Newsletter

«Η δεύτερη, μεταπρογραμματική Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής επιβεβαιώνει  ότι η χώρα βρίσκεται εκτός προγραμμάτων, αλλά, δυστυχώς, εντός αυστηρών μνημονιακών περιορισμών.

Οι δημοσιονομικοί στόχοι είναι υψηλοί και διατηρούνται για πολλά χρόνια, η δημόσια περιουσία είναι δεσμευμένη για έναν αιώνα, η χώρα βρίσκεται σε καθεστώς ενισχυμένης εποπτείας, το οποίο και πρόσφατα επεκτάθηκε κατά 6 μήνες, ενώ σημαντικές ρυθμίσεις για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του χρέους συναρτώνται με την υλοποίηση πολλών, συγκεκριμένων δεσμεύσεων.

 Δεσμεύσεις τις οποίες η Ελληνική Κυβέρνηση έχει καθυστερήσει να υλοποιήσει, με αποτέλεσμα παρεμβάσεις για το χρέος, που προβλέπονταν να υλοποιηθούν το Δεκέμβριο του 2018, συνεχώς να μετατίθενται χρονικά, επιβαρύνοντας την εικόνα της οικονομίας.

Καθυστερήσεις σε σημαντικά πεδία, όπως είναι ενδεικτικά:

  • η προώθηση συγκεκριμένων αποκρατικοποιήσεων
  • η αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, οι οποίες, αν και θα έπρεπε να είχαν εκκαθαριστεί από τον Αύγουστο του 2018, διατηρούνται σε υψηλά επίπεδα, ενώ δημιουργούνται συνεχώς και νέες υποχρεώσεις
  • η αντιμετώπιση του υψηλού ποσοστού των κόκκινων δανείων
  • η ενίσχυση της κοινωνικής προστασίας
  • οι μεταρρυθμίσεις στην αγορά ενέργειας, στο πεδίο της φορολογικής διοίκησης και στον χώρο της δικαιοσύνης.

Παράλληλα, εκφράζονται προβληματισμοί και ενστάσεις για την αποτελεσματικότητα του προτεινόμενου πλαισίου προστασίας της πρώτης κατοικίας, για τη συστηματική υποεκτέλεση του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων, για τη διόγκωση του ιδιωτικού χρέους σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία, για την αύξηση του μισθολογικού κόστους εξαιτίας της υπέρβασης στον αριθμό των προσλήψεων στο Δημόσιο.

Και φυσικά, όπως καταγράφει η Έκθεση, οι κίνδυνοι για τη μελλοντική πορεία της οικονομίας όχι απλά υφίστανται, αλλά και ενισχύονται.

Είναι φανερό ότι η αβελτηρία, η ανικανότητα και η αναποτελεσματικότητα της σημερινής υβριδικής κυβέρνησης καθηλώνει τη χώρα και υπονομεύει την αναπτυξιακή προοπτική της».

Οι εξηγήσεις της Attica Bank για το δάνειο προς τον κ. Πολάκη σας έχουν καλύψει;

Υπεύθυνη να αξιολογήσει και να κρίνει είναι η αρμόδια εποπτική αρχή, δηλαδή η Τράπεζα της Ελλάδος, ειδικά σε ότι αφορά το ύψος, τη μορφή και την εξασφάλιση του δανείου, στοιχεία που δημιουργούν βέβαια εύλογα ερωτηματικά. Το πιστωτικό ίδρυμα πάντως, μέχρι σήμερα, δεν έχει δώσει κάποια αποσαφήνιση για τα παρεμφερή δάνεια που, όπως ισχυρίζεται, έχει χορηγήσει σε άλλα φυσικά πρόσωπα.

Πώς σχολιάζετε τη δημοσιοποίηση του διαλόγου μεταξύ του κ. Πολάκη και του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος κ. Στουρνάρα;

Είναι ένα ακόμη παράδειγμα πολιτικού ευτελισμού, υπουργικής αλαζονείας, κυβερνητικού αυταρχισμού και καταπάτησης της ανεξαρτησίας των θεσμών.

Σε κάθε περίπτωση αναμένουμε από τη Δικαιοσύνη να ξεκαθαρίσει το ζήτημα.

Η Νέα Δημοκρατία, από θέση αρχής, δεν παρεμβαίνει στο έργο, τη λειτουργία και τον τρόπο άσκησης των καθηκόντων της δικαιοσύνης και των ανεξάρτητων εποπτικών αρχών.

Ο κ. Μητσοτάκης είχε συνάντηση με την Ελληνική Ένωση Τραπεζών στην οποία μετείχατε κι εσείς. Πώς αποδέχθηκαν την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για επιβράβευση των συνεπών δανειοληπτών; Είναι κάτι εφικτό;

Πράγματι, αναγνωρίζουμε απόλυτα ότι πρέπει να υπάρχει ένα πλαίσιο προστασίας γι’ αυτούς που έχουν πραγματική ανάγκη, αλλά θα πρέπει να επιβραβευθούν και οι δανειολήπτες που τα χρόνια της κρίσης κατάφεραν να παραμείνουν συνεπείς στις υποχρεώσεις τους απέναντι στις τράπεζες.

Σε αυτή την κατεύθυνση, ο κ. Μητσοτάκης πρότεινε για όσους πολίτες ήταν κατά την τελευταία τριετία συνεπείς στην αποπληρωμή των στεγαστικών τους δανείων, να προβλέπεται μια εύλογη μείωση επιτοκίου για ένα σημαντικό χρονικό διάστημα, στο πλαίσιο των κριτηρίων που τελικά θα συμφωνήσει η Κυβέρνηση με την Ελληνική Ένωση Τραπεζών για την προστασία της πρώτης κατοικίας.

Είναι μια πρόταση λογική, ρεαλιστική και δίκαιη, συνεπώς και εφικτή, που θα μελετηθεί από το τραπεζικό σύστημα.

Η υπό διαμόρφωση συμφωνία μεταξύ της Κυβέρνησης και των τραπεζών που αφορά την προστασία της πρώτης κατοικίας, ποιο ποσοστό δανειοληπτών υπολογίζετε ότι θα προστατεύει;

Να περιμένουμε να δούμε όλες τις παραμέτρους της νέας ρύθμισης και στη συνέχεια να την αξιολογήσουμε ως προς τον αριθμό και το υπόλοιπο επιλέξιμων οφειλετών.

Σε κάθε περίπτωση, η Νέα Δημοκρατία υποστηρίζει ότι η ρύθμιση πρέπει να προστατεύει την πρώτη κατοικία, να είναι λειτουργική και αποτελεσματική, να δίνει μια δεύτερη ευκαιρία σε οικογένειες που είχαν αντικειμενικό πρόβλημα να πληρώσουν τα δάνειά τους, να εντοπίζει και να αποκλείει τους στρατηγικούς κακοπληρωτές, να μην υπονομεύει τη βιώσιμη εκτέλεση του προϋπολογισμού και να διαφυλάσσει τη σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος.

Η Νέα Δημοκρατία, από το 2016, έχει καταθέσει μια πρόταση για τα κόκκινα δάνεια. Πώς σκοπεύετε να εμπλουτίσετε αυτή την πρόταση;

Πράγματι, η Νέα Δημοκρατία από τότε, έγκαιρα και διορατικά, κατέθεσε ένα ολοκληρωμένο και συνεκτικό σχέδιο συνολικής αντιμετώπισης του ιδιωτικού χρέους, το οποίο διαρκώς εμπλουτίζει και επικαιροποιεί. Σχέδιο επιτάχυνσης της διαδικασίας διευθέτησης καθυστερούμενων οφειλών, ουσιαστικής ελάφρυνσης χρεών για νοικοκυριά και επιχειρήσεις σε αδυναμία αποπληρωμής και τόνωσης της ρευστότητας στην οικονομία.

Αυτό περιλαμβάνει το διαχωρισμό των εκκρεμών υποθέσεων σε κατηγορίες, την ενίσχυση των ειρηνοδικείων, την απλοποίηση της εξωδικαστικής επίλυσης για μικρομεσαίες επιχειρήσεις και ελεύθερους επαγγελματίες, την αναμόρφωση της πτωχευτικής διαδικασίας, την πρόταση ρυθμίσεων σε πολλές και με χαμηλό ύψος δόσεις για το 80% των πολιτών που χρωστούν μέχρι 3.000 ευρώ στην εφορία, τις πολιτικές επιβράβευσης των πολιτών και των επιχειρήσεων που, παρά τις δυσκολίες, παραμένουν συνεπείς στις υποχρεώσεις τους έναντι του Δημοσίου, των τραπεζών και τρίτων (π.χ. θεσμός του Γραφείου Πίστης).

Μακάρι αυτές οι πολιτικές να είχαν υιοθετηθεί και υλοποιηθεί τα προηγούμενα χρόνια από τη σημερινή Κυβέρνηση.

Εκτιμάτε ότι απαιτείται νέα ανακεφαλαιοποίηση των Τραπεζών, αν δεν αντιμετωπισθεί το ζήτημα των κόκκινων δανείων;

Καταρχήν να υπενθυμίσω ότι η σημερινή Κυβέρνηση υποστήριζε, το καλοκαίρι του 2015, ότι η 3η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών θα οδηγούσε, μέσα στην ίδια χρονιά, και στην αντιμετώπιση του προβλήματος των «κόκκινων δανείων».

Τελικά η Κυβέρνηση όχι μόνο προχώρησε σε μία αχρείαστη ανακεφαλαιοποίηση η οποία προσέθεσε κόστος στο Δημόσιο, απαξίωσε προηγούμενες αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου και άλλαξε την ιδιοκτησιακή δομή των πιστωτικών ιδρυμάτων, αλλά δεν έλυσε ούτε το ζήτημα των μη εξυπηρετούμενων δανείων. Άλλωστε, εάν αυτό είχε γίνει, δεν θα συζητούσαμε σήμερα, με 4 χρόνια καθυστέρηση, για νέα θεσμικά σχήματα δραστικής μείωσης των «κόκκινων δανείων».

Σε κάθε περίπτωση, η Κυβέρνηση οφείλει να αφήσει στην άκρη τη «δημιουργική ασάφεια» και την αναβλητικότητα, που τόσο ακριβά κόστισαν στη χώρα τα τελευταία χρόνια, και να αναλάβει συγκεκριμένες πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση του υπαρκτού προβλήματος. Πρωτοβουλίες οι οποίες πρέπει να εδράζονται σε μία λογική κόστους/οφέλους για όλους τους εμπλεκομένους του τραπεζικού συστήματος, δηλαδή τους φορολογούμενους, τους καταθέτες, τους δανειολήπτες και τους μετόχους των πιστωτικών ιδρυμάτων.

Παράλληλα, Κυβέρνηση και πιστωτικά ιδρύματα πρέπει να αντιμετωπίσουν με επάρκεια και τις άλλες προκλήσεις που σχετίζονται με την εύρυθμη λειτουργία του τραπεζικού συστήματος, όπως είναι το πιο απαιτητικό και σύνθετο – σε σχέση με το παρελθόν – εποπτικό και κανονιστικό πλαίσιο λειτουργίας, η επιστροφή – με ουσιαστικό τρόπο – καταθέσεων στο τραπεζικό σύστημα, η αποκατάσταση της πρόσβασης στις αγορές κεφαλαίου, η ολοκλήρωση των σχεδίων αναδιάρθρωσης των πιστωτικών ιδρυμάτων, η πλήρης άρση των κεφαλαιακών περιορισμών, ο ψηφιακός μετασχηματισμός του τραπεζικού συστήματος και η βελτίωση της οργανικής κερδοφορίας των τραπεζών.

Πιστεύετε ότι ο Αλέξης Τσίπρας ναρκοθετεί την επόμενη Κυβέρνηση; Αν ναι, ποιες είναι οι νάρκες που βάζει στην οικονομία;

Ναι, πιστεύουμε ότι η Κυβέρνηση, με πράξεις και παραλείψεις της, ναρκοθετεί τα θεμέλια της οικονομίας. Και αυτές οι νάρκες δεν σχετίζονται μόνο με τις προκλήσεις που έχει να αντιμετωπίσει το τραπεζικό σύστημα. Αφορούν και τη δημοσιονομική διαχείριση, τις διαρκώς αυξανόμενες οφειλές των πολιτών σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία, τις μη εκκαθαρισμένες ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Δημοσίου, την επιδείνωση της ρευστότητας σημαντικών δημοσίων φορέων, την ανεξέλεγκτη διόγκωση του κράτους, την υποβάθμιση της ποιότητας της δημοκρατίας, κ.α.

Στη Νέα Δημοκρατία όμως, όπως έχει διαχρονικά αποδειχθεί, έχουμε μάθει στα δύσκολα.

Μήπως όμως με την έξοδο της χώρας στις αγορές η οικονομία επιστρέφει στην κανονικότητα;

Η κανονικότητα, σε ότι αφορά την έξοδο στις αγορές, θα αποκατασταθεί όταν η πρόσβαση σε αυτές είναι σταθερή, συνεχής και με χαμηλό κόστος δανεισμού. Η τελευταία έξοδος στις αγορές κεφαλαίου έγινε με κόστος δανεισμού πολύ υψηλότερο έναντι αυτού άλλων ευρωπαϊκών χωρών που ολοκλήρωσαν αντίστοιχα προγράμματα στήριξης.

Σε ότι αφορά γενικότερα την επιστροφή στην κανονικότητα, απέχουμε ακόμη αρκετά και σίγουρα αυτή δεν μπορεί να εξασφαλιστεί με την παρούσα Κυβέρνηση, αφού επί ημερών της η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας υποχωρεί, το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων παρουσιάζει καθυστερήσεις, εμβληματικές επενδύσεις – όπως είναι αυτή του Ελληνικού – κωλυσιεργούν, η ποιότητα των θεσμών διακυβέρνησης συστηματικά υποβαθμίζεται, κεφαλαιακοί περιορισμοί εξακολουθούν να υφίστανται, το ιδιωτικό χρέος διογκώνεται, οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης επικρατούν, η  μακροχρόνια ανεργία ιδιαίτερα στους νέους κυριαρχεί και η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίζεται.

Και σίγουρα δεν έχουμε θεσμική κανονικότητα, με τις συμπεριφορές και το λόγο της σημερινής Κυβέρνησης.

Η Νέα Δημοκρατία έχει προαναγγείλει µια σειρά από μειώσεις στη φορολογία και στις ασφαλιστικές εισφορές και διάφορες κοινωνικές παροχές. Πώς θα χρηματοδοτήσετε αυτές τις παροχές;

Αν απαιτηθεί, διότι οι χαμηλότεροι φορολογικοί συντελεστές βελτιώνουν τη φορολογική συμμόρφωση και μειώνουν τα κίνητρα για φοροδιαφυγή, θα υλοποιήσουμε ένα πρόγραμμα περιορισμού των κρατικών δαπανών, χωρίς να υποβαθμιστεί η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών και χωρίς απολύσεις. Αυτό θα στηρίζεται, κυρίως, στην αξιολόγηση των δαπανών στο σύνολο της δημόσιας διοίκησης, στην αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία σε όλους τους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης, στην μη διόγκωση του Δημοσίου με λελογισμένες προσλήψεις σε αυτό, στην ενίσχυση των συμπράξεων του δημόσιου με τον ιδιωτικό τομέα.

Επιπλέον, με την επιθετική επέκταση της χρήσης ηλεκτρονικών συναλλαγών που θα προωθήσουμε, θα διευρυνθεί η φορολογική βάση, θα ενισχυθούν τα δημόσια έσοδα και θα δημιουργηθεί πρόσθετος δημοσιονομικός χώρος.

Τέλος, οι φιλόδοξοι αλλά ρεαλιστικοί στόχοι που θέτουμε για την ανάπτυξη, θα αποφέρουν περισσότερα δημόσια έσοδα, άρα θα δημιουργήσουν, μέσω μιας αυτοτροφοδοτούμενης διαδικασίας, επιπλέον δημοσιονομικό χώρο, μέσω και της σταδιακής – μεσο-μακροπρόθεσμα – μείωσης των στόχων για τα πρωτογενή πλεονάσματα.

Μια βασική εκτίμηση της Νέας Δημοκρατίας είναι ότι οι εθνικές εκλογές είναι πιθανόν να γίνουν μαζί με τις Ευρωεκλογές, τον Μάιο. Για ποιο λόγο να κηρύξει εθνικές εκλογές ο κ. Τσίπρας νωρίτερα από τη λήξη της συνταγματικά προβλεπόμενης κυβερνητικής θητείας;

Γιατί η ήττα του κ. Τσίπρα στις ευρωεκλογές θα είναι συντριπτική.

Η μήνυση Κοτζιά κατά Καμμένου τι δείχνει για τον τρόπο λειτουργίας της Κυβέρνησης;

Αποτυπώνει τον τυχοδιωκτισμό και τον καιροσκοπισμό της, επιβεβαιώνει ότι η συγκολλητική της ουσία είναι η «αγάπη» για την εξουσία και αποδεικνύει ότι ο «πολιτικός κατήφορός» της δεν έχει τέλος.

Αν σε αυτά προσθέσετε τις – χωρίς ηθικές αρχές και ιδεολογικές συντεταγμένες – «πρόθυμες» και «υβριδικές» συμμετοχές στην Κυβέρνηση, τις ευκαιριακές κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες, τη λειτουργική υποβάθμιση του Κοινοβουλίου, τον κυβερνητικό αυταρχισμό, την υπονόμευση της διάκρισης των εξουσιών και της ανεξαρτησίας θεσμών, αντιλαμβάνεται κανείς ότι η χώρα βρίσκεται σε πορεία παρακμής και συνολικής και συνεχούς υποβάθμισης της ποιότητας της δημοκρατίας.

Είναι και αυτός ένας σημαντικός λόγος, ίσως και ο πιο σημαντικός, που οι εκλογές πρέπει να γίνουν το ταχύτερο δυνατόν.

Ο Γιάννης Δραγασάκης γιατί άνοιξε θέμα ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών εάν δεν αντιμετωπισθεί το ζήτημα των κόκκινων δανείων; Απαιτείται νέα ανακεφαλαιοποίηση;

Ο κ. Δραγασάκης άνοιξε το θέμα διότι, επί 4 χρόνια, εξαιτίας της κυβερνητικής ανικανότητας, ανακολουθίας και αβελτηρίας, το ζήτημα των κόκκινων δανείων δεν αντιμετωπίσθηκε αποτελεσματικά, με αποτέλεσμα το ποσοστό των μη εξυπηρετούμενων δανείων να αγγίζει το 47% του συνολικού χαρτοφυλακίου, λίγο υψηλότερο από το επίπεδο του 2014.

Το γεγονός μάλιστα ότι σήμερα συζητιούνται νέα θεσμικά σχήματα δραστικής μείωσης των κόκκινων δανείων, τόσο από την Κυβέρνηση όσο και από την Τράπεζα της Ελλάδος, αποδεικνύει την αποτυχία των τελευταίων ετών.

Και καταδεικνύει ότι η Κυβέρνηση οφείλει να αφήσει στην άκρη τη «δημιουργική ασάφεια» και την αναβλητικότητα, που τόσο ακριβά κόστισαν στη χώρα τα τελευταία χρόνια, και να αναλάβει συγκεκριμένες, επαρκείς πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση του υπαρκτού προβλήματος. Πρωτοβουλίες οι οποίες πρέπει να εδράζονται σε μία λογική κόστους-οφέλους για όλους τους εμπλεκομένους του τραπεζικού συστήματος, δηλαδή τους φορολογούμενους, τους καταθέτες, τους δανειολήπτες και τους μετόχους των πιστωτικών ιδρυμάτων.

Η ρύθμιση που εξετάζει η Κυβέρνηση για την πρώτη κατοικία είναι στην σωστή κατεύθυνση;

Μιλάμε για τον ΣΥΡΙΖΑ που αρχικά ως Αντιπολίτευση, για να εκλεγεί, εξαπάτησε τους πολίτες με υποσχέσεις για «σεισάχθεια» και για «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη» και στη συνέχεια ως Κυβέρνηση, στο τέλος του 2015, ψήφισε την κατάργηση του Νόμου Κατσέλη από 01/01/2019 και τροποποίησε τις ρυθμίσεις με αποτέλεσμα να υφίσταται μεταγενέστερα προστασία μόνο για το 60% των περιπτώσεων του προηγούμενου πλαισίου.

Και έρχεται σήμερα, με μεγάλη καθυστέρηση, με τα βασικά χαρακτηριστικά της προτεινόμενης ρύθμισης που είδαν το φως της δημοσιότητας, να συρρικνώσει και όχι να διευρύνει την προστασία της πρώτης κατοικίας. Ας περιμένουμε όμως να δούμε τις λεπτομέρειες της ρύθμισης που σύντομα θα κατατεθεί στη Βουλή. Σε κάθε περίπτωση, εμείς υποστηρίζουμε ότι αυτή θα πρέπει να προστατεύει την πρώτη κατοικία, να δίνει μια δεύτερη ευκαιρία σε οικογένειες που είχαν αντικειμενικό πρόβλημα να πληρώσουν τα δάνειά τους, να εντοπίζει και να αποκλείει τους στρατηγικούς κακοπληρωτές, να μην υπονομεύει τη βιώσιμη εκτέλεση του Προϋπολογισμού, να μην θέτει σε κίνδυνο τη σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος και να επιβραβεύει τους συνεπείς δανειολήπτες.

Εσείς πρόταση για αυτά έχετε;

Εμείς, ως Νέα Δημοκρατία, έγκαιρα και διορατικά, καταθέσαμε από το 2016 και διαρκώς εμπλουτίζουμε και επικαιροποιούμε, ένα ολοκληρωμένο σχέδιο επιτάχυνσης της διαδικασίας διευθέτησης καθυστερούμενων οφειλών, ουσιαστικής ελάφρυνσης χρεών για νοικοκυριά και επιχειρήσεις σε αδυναμία αποπληρωμής και τόνωσης της ρευστότητας στην οικονομία, με διαχωρισμό των εκκρεμών υποθέσεων σε κατηγορίες, με ενίσχυση των ειρηνοδικείων, με απλοποίηση της εξωδικαστικής επίλυσης για μικρομεσαίες επιχειρήσεις και ελεύθερους επαγγελματίες, με αναμόρφωση της πτωχευτικής διαδικασίας, με πρόταση ρυθμίσεων σε πολλές και με χαμηλό ύψος δόσεις για το 80% των πολιτών που χρωστούν μέχρι 3.000 ευρώ στην εφορία, με πολιτικές επιβράβευσης των πολιτών και των επιχειρήσεων που, παρά τις δυσκολίες, παραμένουν συνεπείς στις υποχρεώσεις τους έναντι του Δημοσίου, των τραπεζών και τρίτων (π.χ. θεσμός του Γραφείου Πίστης).

Μακάρι αυτές οι πολιτικές να είχαν υιοθετηθεί και υλοποιηθεί τα προηγούμενα χρόνια από τη σημερινή Κυβέρνηση.

Η οικονομία θα κρίνει και τις επόμενες εκλογές; Η Νέα Δημοκρατία έχει το «μαγικό ραβδάκι» να αλλάξει την κατάσταση;

Πράγματι, ο ρόλος που θα διαδραματίσει η οικονομία στην τελική απόφαση των πολιτών στις επόμενες εκλογές θα είναι – και πάλι – κομβικός.

Πολίτες που θα αξιολογήσουν, όμως, τις κυβερνητικές επιδόσεις και στους άλλους τομείς άσκησης πολιτικής. Και οι οποίοι σήμερα είναι οργισμένοι με τις πρωτόγνωρες υποχωρήσεις της «πρόθυμης» Κυβέρνησης ακόμη και σε κρίσιμα εθνικά θέματα, νιώθουν προσβεβλημένοι όταν λοιδορούνται οι γνήσιες πατριωτικές ευαισθησίες τους, αγανακτούν με το γενικευμένο καθεστώς ανομίας, την υπονόμευση του κράτους δικαίου και τον κυβερνητικό αυταρχισμό, και βλέπουν, εξουθενωμένοι και απαισιόδοξοι, το διαθέσιμο εισόδημά τους να έχει συρρικνωθεί, τα χρέη τους προς την εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία να διογκώνονται και την καθημερινότητά τους να μην βελτιώνεται.

Απαιτούν συνεπώς άμεσα, όλο και περισσότεροι, όλο και πιο επιτακτικά, πολιτική αλλαγή. Ώστε η επόμενη Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, χωρίς «μαγικά ραβδάκια», αλλά με στιβαρή ηγεσία, πολιτική βούληση, μετριοπάθεια, σοβαρότητα, αυτοπεποίθηση και αποφασιστικότητα, να υλοποιήσει ένα συνεκτικό και ρεαλιστικό σχέδιο επίτευξης υψηλής και διατηρήσιμης ανάπτυξης, δημιουργίας πολλών και καλών θέσεων απασχόλησης και ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής.

Το πρόγραμμά σας στηρίζεται σε μια ενδεχόμενη μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων. Ο υποψήφιος του ΕΛΚ για την Κομισιόν Μάνφρεντ Βέμπερ μάλιστα άφησε ανοιχτό παράθυρο για αναπροσαρμογή των πλεονασμάτων. Εάν όμως δεν επιτευχθεί κάτι τέτοιο τι θα κάνετε;

Το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας έχει ως βασικές προτεραιότητες την απλοποίηση της φορολογικής νομοθεσίας, τη γενναία μείωση φορολογικών συντελεστών και ασφαλιστικών υποχρεώσεων, την προώθηση αποκρατικοποιήσεων και εμβληματικών επενδύσεων, την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, την εκκαθάριση των οφειλών του Δημοσίου, την εκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, τη στήριξη της υγιούς επιχειρηματικότητας, τη δημιουργία ενός πιο αποτελεσματικού κράτους, την επένδυση στην εκπαίδευση, την έρευνα και την καινοτομία, την ενίσχυση της κοινωνικής αλληλεγγύης προς τους πιο αδύναμους συμπατριώτες μας.

Αυτό το συνεκτικό πλέγμα πολιτικών θα εφαρμοστεί άμεσα, ανεξαρτήτως ύψους πρωτογενών πλεονασμάτων. Η υλοποίησή του όμως θα οδηγήσει σε υψηλότερους ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης, που με τη σειρά τους θα δημιουργήσουν δημοσιονομικό περιθώριο και θα βελτιώσουν τη βιωσιμότητα του χρέους. Και έτσι θα υπάρξει η δυνατότητα για αποκλιμάκωση των δημοσιονομικών στόχων, προσθέτοντας «βαθμούς ελευθερίας» για ακόμη μεγαλύτερες μειώσεις φόρων.

Αντιλαμβάνεστε συνεπώς ότι το σχέδιό μας δεν προϋποθέτει τη μείωση του δημοσιονομικού στόχου, αλλά η άμεση υλοποίησή του θα οδηγήσει σε αυτή.

Πότε βλέπετε εκλογές; Η Κυβέρνηση μπορεί να φτάσει έως τον Οκτώβριο;

Είναι βέβαιο ότι η Κυβέρνηση θα προσπαθήσει χωρίς ηθικές αναστολές, χωρίς ιδεολογικές συντεταγμένες, με πλεόνασμα πολιτικού καιροσκοπισμού, με ανεύθυνες εξαγγελίες, ναρκοθετώντας την επόμενη ημέρα και καλλιεργώντας πολιτικό περιβάλλον τοξικότητας, να παρατείνει, όσο γίνεται, τη θητεία της.

Η χώρα όμως δεν αντέχει άλλο, αφού αποδεδειγμένα, σε όλα τα πεδία της δημόσιας σφαίρας, η Κυβέρνηση βαθμολογείται «κάτω από τη βάση».

Συνεπώς,  όσο πιο σύντομα ολοκληρωθεί η προεκλογική περίοδος στην οποία έχουμε ήδη εισέλθει, τόσο το καλύτερο για την Ελλάδα.

Πάντως η Κυβέρνηση, παρά την αποχώρηση του Πάνου Καμμένου, έχει την πλειοψηφία με ανεξάρτητους Βουλευτές που έχουν ξεκαθαρίσει πως θα την στηρίζουν.

Η Κυβέρνηση πράγματι διαθέτει μια υβριδική και ευκαιριακή πλειοψηφία, με ανεξάρτητους βουλευτές που εκχωρούν, εκ προοιμίου και εν λευκώ, τη συνείδησή τους. Πρόκειται, δυστυχώς, για πρωτοφανή πολιτικό εξευτελισμό και υποβάθμιση του Κοινοβουλίου, που κλονίζουν την αξιοπιστία της πολιτικής και οδηγούν τους πολίτες ακόμη μακρύτερα από αυτήν.

Το άρθρο του Συντάγματος για την αποσύνδεση της προεδρικής εκλογής από πρόωρες κάλπες υπερψηφίστηκε. Εσείς όμως εγκαλείτε τον ΣΥΡΙΖΑ για το αν όλοι οι βουλευτές του ψηφίσουν ξανά θετικά στην επόμενη και τελευταία ψηφοφορία. Μπορεί δηλαδή η Κυβέρνηση να μην ψηφίσει και να μην αλλάξει το άρθρο ώστε η μη εκλογή Προέδρου να οδηγεί σε εκλογές;

Με βάση την ψηφοφορία, το άρθρο 30 παρ. 1 που προβλέπει την υποχρεωτική εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας από τη Βουλή και όχι από το λαό δεν θα αναθεωρηθεί. Δηλαδή, βασική πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ καταψηφίστηκε και από βουλευτές της κυβερνητικής υβριδικής πλειοψηφίας. Συνεπώς, οποιαδήποτε αλλαγή στον τρόπο εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας πρέπει να γίνει βάσει της πρόταση της Νέας Δημοκρατίας και όχι του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία καθίσταται πλέον κενή ουσιαστικού περιεχομένου.

Γι’ αυτό ακριβώς και ως Νέα Δημοκρατία αμφιβάλλουμε για το αν αυτή η εξέλιξη προέκυψε τυχαία ή συνιστά μέρος μιας προσπάθειας να μην αποσυνδεθεί τελικά η προεδρική εκλογή από την πρόκληση εθνικών εκλογών. Καλέσαμε μάλιστα την Κυβέρνηση να ξεκαθαρίσει αν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ θα ξαναψηφίσουν την αποσύνδεση της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας από την πρόκληση εθνικών εκλογών. Αναμένουμε.

Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, και ο Αναπληρωτής Τομεάρχης, βουλευτής Ημαθίας κ. Απόστολος Βεσυρόπουλος, έκαναν την ακόλουθη δήλωση:

«Υστέρηση φορολογικών εσόδων, μειωμένες επιστροφές φόρων, αυξημένο ιδιωτικό χρέος προς την εφορία, διεύρυνση των κατασχέσεων, εσωτερική στάση πληρωμών και λιγότερες δαπάνες για επενδύσεις συνθέτουν την αδιέξοδη πολιτική της σημερινής Κυβέρνησης».

 Πλήρης Δήλωση

«Υστέρηση φορολογικών εσόδων, μειωμένες επιστροφές φόρων, αυξημένο ιδιωτικό χρέος προς την εφορία, διεύρυνση των κατασχέσεων, εσωτερική στάση πληρωμών και λιγότερες δαπάνες για επενδύσεις συνθέτουν την αδιέξοδη πολιτική της σημερινής Κυβέρνησης, όπως αυτή αποτυπώνεται στα στοιχεία του Κρατικού Προϋπολογισμού και της ΑΑΔΕ.

Συγκεκριμένα:

  • Με το καλημέρα της νέας χρονιάς, τα φορολογικά και τα συνολικά έσοδα, καθώς και οι επιστροφές φόρων παρουσιάζουν υστέρηση τόσο έναντι του φετινού στόχου όσο και έναντι του 2018.
  • Η υποεκτέλεση των δαπανών του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων συνεχίζεται για 4η χρονιά με στόχο να βελτιωθεί το δημοσιονομικό αποτέλεσμα.
  • Οι φορολογούμενοι πολίτες άφησαν τον Δεκέμβριο του 2018, απλήρωτους άμεσους και έμμεσους φόρους συνολικού ύψους 1,21 δισ. ευρώ. Με αποτέλεσμα οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των πολιτών προς την εφορία να εκτοξευτούν στα 104,3 δισ. ευρώ.
  • Οι κατασχέσεις συνεχίζονται και διευρύνονται, και έχουν επιβληθεί σε 1,2 εκατομμύρια οφειλέτες.

Η Κυβέρνηση των φόρων, των κατασχέσεων και των πλειστηριασμών ολοκληρώνει τον αποτυχημένο κύκλο της, αφήνοντας, όμως, πίσω μία κοινωνία με εξαντλημένη τη φοροδοτική της ικανότητα, απαισιόδοξη και ανασφαλή για το μέλλον.

Προτεραιότητα της επόμενης Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας είναι η γενναία μείωση φόρων και ασφαλιστικών εισφορών. Ώστε να ενισχυθεί η ανάπτυξη, να αυξηθεί το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών και να ατενίσει με μεγαλύτερη αισιοδοξία το μέλλον η κοινωνία».

Οι αποκρατικοποιήσεις, όπως έχει πολλές φορές αποδειχθεί, μπορούν να συμβάλουν στην εισαγωγή τεχνογνωσίας, στον εκσυγχρονισμό των εγχώριων επιχειρήσεων, στην υλοποίηση επενδύσεων, στη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης, στη βελτίωση της διαρθρωτικής ανταγωνιστικότητας και στην ενίσχυση της εξωστρέφειας της οικονομίας. Παράλληλα, μπορούν να αποφέρουν και ταμειακά οφέλη, συντελώντας στον περιορισμό των δανειακών αναγκών του Δημοσίου και στη μείωση του δημοσίου χρέους.

Δυστυχώς, τα πεπραγμένα της Κυβέρνησης, και σε αυτό το πεδίο, παρά τις σαφείς δεσμεύσεις που έχει αναλάβει, είναι πενιχρά. Είναι φανερό ότι η Κυβερνητική αμφισημία, αβελτηρία και πολυγλωσσία επί του θέματος επηρέασαν και επηρεάζουν αρνητικά την πορεία των αποκρατικοποιήσεων, και έχουν οδηγήσει πολλές επενδύσεις είτε στην ακύρωση είτε στην «κατάψυξη». Υφίσταται πλήθος σχετικά πρόσφατων περιστατικών που προκάλεσαν σύγχυση από τις συνεχείς, δημόσιες αντιπαραθέσεις και αντεγκλήσεις Υπουργών της Κυβέρνησης με το ΤΑΙΠΕΔ, από εμπόδια που θέτουν αντιφατικές δηλώσεις Υπουργών αλλά και από δημόσιες διαφοροποιήσεις διοικήσεων προς ιδιωτικοποίηση εταιρειών. Ενώ σημαντική επίπτωση στην πορεία του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων είχε και η επιδείνωση του μακροοικονομικού περιβάλλοντος, την οποία όμως προκάλεσε η ίδια η Κυβέρνηση, με πράξεις και παραλείψεις της.

Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι οι συνεχείς χρονικές υστερήσεις και οι ταμειακές αποκλίσεις στα έσοδα, που αμφότερες πλήττουν την επενδυτική εμπιστοσύνη και συμβάλλουν στη δημιουργία κλίματος αναξιοπιστίας για τη χώρα ως επενδυτικού προορισμού. Ενδεικτικά, και μόνο για το 2019, το 97% των προσδοκώμενων εσόδων αναμένεται στο 4ο τρίμηνο, με το 77% εξ αυτών να προέρχεται από διαγωνισμούς που εκτιμάται ότι – θα – ολοκληρωθούν εντός του έτους! Όσον αφορά στο Ελληνικό, η αξιοποίησή του αποτελεί πλέον ανέκδοτο. Ενώ περιοδικά, από το 2016 έως και σήμερα, η Κυβέρνηση ενημερώνει ότι «πολύ σύντομα μπαίνουν μπουλντόζες», τα πρώτα έσοδα αναμένονται το 4ο τρίμηνο του 2019. Με βάση όλα τα επίσημα κείμενα και τις εκθέσεις των θεσμών, η απόκλιση των εκτιμώμενων εσόδων με τα πραγματοποιηθέντα είναι τεράστια και κυμαίνεται από 47% έως 75%!

Επιπρόσθετα, περιουσιακά στοιχεία του Δημοσίου (ΔΕΚΟ) που μεταβιβάζονται στο υπέρογκο και δαπανηρό Υπερταμείο με διάρκεια ενός αιώνα, χωρίς σχέδιο και προγραμματισμό, δεν αξιοποιούνται, δεν εξυγιαίνονται και λειτουργούν χωρίς οικονομική λογική. Το ίδιο συμβαίνει και με την ακίνητη περιουσία του Δημοσίου.

Στις δε τράπεζες, μετά την τελευταία αχρείαστη ανακεφαλαιοποίηση του 2015, που απαξίωσε προηγούμενες αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου, άλλαξε την ιδιοκτησιακή δομή των πιστωτικών ιδρυμάτων και τροποποίησε – επί το δυσμενέστερο – τα σχέδια αναδιάρθρωσής τους, η επένδυση σε αυτές κυριολεκτικά εξαϋλώθηκε, ενώ οι προκλήσεις για τα πιστωτικά ιδρύματα είναι μπροστά.

Ουσιαστικά, η Κυβέρνηση δεν έχει σχεδιάσει, προγραμματίσει και υλοποιήσει ούτε μία αποκρατικοποίηση στα 4 χρόνια της θητείας της. Όσα έχουν υλοποιηθεί ή ολοκληρώνονται αφορούν σε έργα που είχαν δρομολογηθεί από τις προηγούμενες Κυβερνήσεις.

Ένα τέτοιο έργο είναι και παράταση της σύμβασης παραχώρησης του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών (ΔΑΑ). Μία σημαντική αποκρατικοποίηση, που όντως προβλεπόταν από τη σύμβαση του 1995. Που αποτελούσε όμως και συγκεκριμένη δέσμευση και σαφή υποχρέωση που είχε αναλάβει η σημερινή Κυβέρνηση με το 3ο Μνημόνιο, από τον Αύγουστο του 2015. Με ορίζοντα έναρξης της διαδικασίας το 2016 και πρόβλεψη για ολοκλήρωσή της το 2017, στο πλαίσιο της 2ης αξιολόγησης του προγράμματος.

Πλέον βρισκόμαστε στην αρχή του 2019 και την συζητάμε. Και αν αυτή η συζήτηση περιοριζόταν απλά στο τελικό τίμημα της συμφωνίας, θα έμενε η εντύπωση ότι «τέλος καλό, όλα καλά». Ωστόσο παραμένουν αναπάντητα κρίσιμα ερωτήματα για την πρώτη φάση της διαδικασίας, που στιγματίζεται από την εκτίμηση για το χαμηλό αρχικό τίμημα το οποίο στη συνέχεια, ευτυχώς, αναθεωρήθηκε.

Η εξήγηση του Υπουργείου Οικονομικών ότι αρχικά ελήφθησαν υπόψιν τα δεδομένα της οικονομίας το 2015, ότι η διαδικασία αναθεώρησης του τιμήματος εκκίνησε εκούσια, ότι χωρίς να υπάρχει υποχρέωση ζητήθηκε η άποψη της Γενικής Διευθυνσης Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης που οδήγησε στον υπερδιπλασιασμό του, και ότι η διαπραγμάτευση για το τίμημα ήταν αποκλειστική αρμοδιότητα του ΤΑΙΠΕΔ, είναι τουλάχιστον προβληματική.

Περιττό να αναφερθεί ποια θα ήταν η αποτίμηση με έτος βάσης μεταγενέστερα έτη, ή έστω ακόμα και με το 2015, αν δεν είχε μεσολαβήσει το καταστροφικό 1ο εξάμηνο εκείνου του έτους, που οδήγησε στην επιδείνωση των προοπτικών της οικονομίας. Θα ήταν υπερπολλαπλάσια ακόμα και από την τωρινή. Ουσιαστικά, η διαφορά ανάμεσα στο αρχικό και το τελικό τίμημα αποτελεί έμμεση πλην σαφέστατη αποδοχή και ποσοτικοποίηση μέρους του μετρήσιμου κόστους του 1ου εξαμήνου του 2015. Δεύτερον, η Κυβέρνηση είχε υποχρέωση να ζητήσει τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ η αναφορά στο Δελτίο Τύπου του Υπουργείου Οικονομικών στην «ασφάλεια του εγχειρήματος» ουσιαστικά «αδειάζει» την τότε διοίκηση του ΤΑΙΠΕΔ. Τρίτον, η παράταση της σύμβασης το 2017, προτού κοινοποιηθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση και αναθεωρηθεί τελικά, εγκρίθηκε από την Διϋπουργική Επιτροπή Αναδιαρθρώσεων και Αποκρατικοποιήσεων και υπογράφηκε από τους αρμόδιους Υπουργούς. Σε όλα τα παραπάνω η Κυβέρνηση οφείλει να δώσει πειστικές απαντήσεις.

Η Νέα Δημοκρατία, ιδεολογικά, πιστεύει στις αποκρατικοποιήσεις, όταν αυτές υλοποιούνται με όρους οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής ανταποδοτικότητας. Αντιθέτως, η Κυβέρνηση δεν τις πιστεύει, δεν τις θέλει, δεν μπορεί να τις υλοποιήσει.

Κύριε Σταϊκούρα, η Κυβέρνηση αμέσως μετά την κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών προχώρησε σε δύο κινήσεις. Την αύξηση του κατώτατου μισθού και την έξοδο στις αγορές. Καταρχήν, θεωρείτε επιτυχείς και στη σωστή κατεύθυνση τις δύο παραπάνω κινήσεις και, δευτερευόντως, οι κινήσεις αυτές δεν δημιουργούν ένα θετικό κλίμα καθώς η οικονομία είναι πρωτίστως ψυχολογία;

Και οι 2 αυτές κινήσεις καθυστέρησαν για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Η μεν αύξηση του κατώτατου μισθού έπρεπε να είχε ήδη εφαρμοστεί από το 2017, όπως προέβλεπε σχετικός νόμος που είχε θεσπίσει, από το 2013, η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, τον οποίον και είχε καταψηφίσει ο δήθεν «φιλεργατικός» ΣΥΡΙΖΑ.

Η δε έξοδος στις αγορές έγινε έναν ολόκληρο χρόνο μετά την τελευταία έκδοση, με κόστος δανεισμού πολύ υψηλότερο έναντι αυτού άλλων χωρών που ολοκλήρωσαν προγράμματα στήριξης, όπως είναι η Πορτογαλία και η Κύπρος.

Αυτές οι κινήσεις δεν είναι ικανές να αλλάξουν το υφιστάμενο κλίμα ασφυξίας και μιζέριας στη οικονομία, αφού η παραλυτική στασιμότητα, με ευθύνη της Κυβέρνησης, εξακολουθεί να υφίσταται.

Η Νέα Δημοκρατία προτίθεται να στηρίξει όποια θετικά μέτρα φέρει η Κυβέρνηση;

Η Νέα Δημοκρατία, όπως έκανε και κατά το παρελθόν, θα αξιολογήσει τα όποια μέτρα με γνώμονα το βραχυπρόθεσμο και μεσο-μακροπρόθεσμο συμφέρον της χώρας, της οικονομίας και της κοινωνίας, και στη συνέχεια θα τοποθετηθεί.

Πάντως η Νέα Δημοκρατία δεν είναι ΣΥΡΙΖΑ.

Τα όποια θετικά μέτρα έχουν ληφθεί ή ληφθούν επιπλέον θα επηρεάσουν το εκλογικό αποτέλεσμα καθώς τα θέματα της οικονομίας και της καθημερινότητας είναι αυτά που απασχολούν πρωτογενώς τους πολίτες;

Οι πολίτες παρακολουθούν με απογοήτευση και καχυποψία, μία υβριδική, αλαζονική και τυχοδιωκτική Κυβέρνηση, να κάνει τα πάντα για να κρατηθεί, για λίγο ακόμη, στην εξουσία.

Είναι οργισμένοι με τις πρωτόγνωρες υποχωρήσεις της «πρόθυμης» Κυβέρνησης, ακόμη και σε κρίσιμα εθνικά θέματα, και νιώθουν προσβεβλημένοι όταν ο Πρωθυπουργός της χώρας λοιδορεί τις γνήσιες πατριωτικές ευαισθησίες τους.

Αγανακτούν με το γενικευμένο καθεστώς ανομίας, τις ιδεοληψίες, την υπονόμευση του κράτους δικαίου και τον κυβερνητικό αυταρχισμό.

Παρακολουθούν, σαστισμένοι, τη συρρίκνωση της ποιότητας της δημοκρατίας και τη λειτουργική υποβάθμιση του Κοινοβουλίου.

Και βλέπουν, εξουθενωμένοι και απαισιόδοξοι, το διαθέσιμο εισόδημά τους να έχει συρρικνωθεί, τα χρέη τους προς την εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία να διογκώνονται και την καθημερινότητά τους να μην βελτιώνεται.

Για όλους αυτούς τους λόγους, οι πολίτες, όλο και περισσότεροι, όλο και πιο επιτακτικά, επιζητούν πολιτική αλλαγή. Εξάλλου η συντριπτική πλειοψηφία τους, αν όχι όλοι, έχουν πάθει και πλέον έχουν μάθει.

Αναφορικά με την έξοδο στις αγορές, η πρόσφατη έξοδος δεν ήταν ένα crashtest ώστε να ακολουθήσει και άλλη σε σύντομο χρονικό διάστημα;

Το ζητούμενο είναι η χώρα να βγαίνει στις αγορές με συστηματικό και ασφαλή τρόπο και με χαμηλό κόστος δανεισμού.

Δυστυχώς, κάτι τέτοιο δεν έχει διασφαλισθεί, αφού, με αποκλειστική ευθύνη της σημερινής Κυβέρνησης, δεν υφίστανται ακόμη οι αναγκαίες προϋποθέσεις. Εάν υπήρχε κυβερνητική αξιοπιστία, εάν είχε ήδη υλοποιηθεί ένα συνεκτικό πλαίσιο μεταρρυθμίσεων, εάν είχαν αναληφθεί εγκαίρως πιο γενναίες αποφάσεις για τη ρύθμιση του χρέους, εάν είχαν αρθεί πλήρως οι κεφαλαιακοί περιορισμοί, εάν τα ομόλογα του Δημοσίου είχαν αποκτήσει καθεστώς επενδυτικής βαθμίδας και εάν η χώρα είχε ενταχθεί στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, το οποίο έχει πλέον ολοκληρωθεί, τότε το κόστος δανεισμού και τα spreads θα ήταν σήμερα χαμηλότερα και λιγότερο ευμετάβλητα.

Συνεπώς, πρωτίστως οφείλουμε να δημιουργήσουμε τις συνθήκες για τη βιώσιμη, ομαλή και σταθερή χρηματοδότηση της χώρας από τις διεθνείς αγορές. Η σημερινή Κυβέρνηση έχει αποδείξει, επί τετραετίας, ότι δεν μπορεί.

Προ ημερών, ως Τομεάρχης Οικονομικών, ασκήσατε δριμεία κριτική στην κυβέρνηση λέγοντας ότι επί 4 χρόνια δεν έχει λύσει το πρόβλημα των «κόκκινων δανείων». Θεωρείτε ότι όσο δεν λύνεται το θέμα τόσο πιο κοντά στην ανάγκη ανακεφαλαιοποίησης οδηγούνται οι τράπεζες;

Υπενθυμίζω ότι η Κυβέρνηση υποστήριζε, το καλοκαίρι του 2015, ότι η 3η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και η αντιμετώπιση του ζητήματος των «κόκκινων δανείων» θα είχαν ολοκληρωθεί ως «πακέτο» μέχρι το τέλος εκείνης της χρονιάς.

Και τελικά η Κυβέρνηση, όχι μόνο προχώρησε σε μία αχρείαστη ανακεφαλαιοποίηση, η οποία προσέθεσε κόστος στο Δημόσιο, απαξίωσε προηγούμενες αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου, άλλαξε την ιδιοκτησιακή δομή των πιστωτικών ιδρυμάτων και τροποποίησε – επί το δυσμενέστερο – τα σχέδια αναδιάρθρωσής τους, αλλά αδυνατεί να λύσει το ζήτημα των «κόκκινων δανείων». Άλλωστε, εάν αυτό είχε γίνει, δεν θα συζητούσαμε σήμερα, με 4 χρόνια καθυστέρηση, για νέα θεσμικά σχήματα δραστικής μείωσης αυτών.

Οι δε επικλήσεις στελεχών της Κυβέρνησης για «σοβαρότητα» επί του θέματος, με δεδομένα τα πεπραγμένα της στο τραπεζικό σύστημα από το 2015 και έπειτα, μόνο θυμηδία προκαλούν.

Οφείλει συνεπώς η Κυβέρνηση να καταλάβει, έστω και με καθυστέρηση, ότι δεν μπορεί να είναι απλά σχολιαστής μιας προβληματικής κατάστασης ανακινώντας – άστοχα – ζητήματα μιας νέας ανακεφαλαιοποίησης, αλλά να αναλάβει πρωτοβουλίες αντιμετώπισης του προβλήματος.

Υπό το πρίσμα αυτό, και με δεδομένη τη σοβαρότητα, την ένταση και την έκταση του προβλήματος, εισηγήσεις από αρμόδιους φορείς θα πρέπει να εξετάζονται στη βάση κόστους-οφέλους για όλους τους εμπλεκόμενους, δηλαδή τους φορολογούμενους, τους καταθέτες, τους δανειολήπτες και τους μετόχους των πιστωτικών ιδρυμάτων.

Κύριε Σταϊκούρα, μετά την κίνηση των 6 Βουλευτών να δηλώσουν στήριξη στην Κυβέρνηση ώστε να συμπληρώνεται ο αριθμός των 151 Βουλευτών, θεωρείτε ότι η Κυβέρνηση θα εξαντλήσει την 4ετία;

Το τελευταίο χρονικό διάστημα βιώνουμε τον απόλυτο πολιτικό ευτελισμό.

Βουλευτές να ψηφίζουν διαφορετικά στην πρόταση δυσπιστίας, στην πρόταση εμπιστοσύνης και στη κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών, δημιουργώντας, πρόθυμα, ευκαιριακές πλειοψηφίες.

Βουλευτές να δεσμεύονται ότι θα παραιτηθούν και να παραμένουν, αφού τους «παρακάλεσαν», στη θέση τους.

Βουλευτές να εκχωρούν, εν λευκώ, τη συνείδησή τους, με επιστολές copy/paste, δηλώνοντας ότι θα ψηφίζουν, εκ προοιμίου, ότι η Κυβέρνηση εισηγείται στη Βουλή.

Βουλευτές να ανήκουν, ταυτόχρονα, και στην Κυβερνητική πλειοψηφία και στην Αντιπολίτευση.

Για αυτούς τους λόγους, αλλά κυρίως γιατί η Κυβέρνηση δεν έχει να προσφέρει κάτι ουσιαστικά θετικό στη χώρα σε όλα τα πεδία της δημόσιας σφαίρας, όσο πιο γρήγορα κλείσει η προεκλογική περίοδος, παρά τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις για εξάντληση της τετραετίας, τόσο το καλύτερο για την πατρίδα μας.

Τέλος, κ. Σταϊκούρα, θα ήθελα να σας ρωτήσω: στη Νέα Δημοκρατία σήμερα ποια τάση είναι η επικρατέστερη, η Κεντροδεξιά ή η Δεξιά;

Στη Νέα Δημοκρατία όλοι μας εργαζόμαστε, ενιαία και συντεταγμένα, εντός του ιστορικά δικαιωμένου ιδεολογικού πλαισίου, για να δώσουμε ωφέλιμη πολιτική λύση για τη χώρα και όλους τους πολίτες της. Γι’ αυτό εξάλλου η Νέα Δημοκρατία αποτελεί το πλέον σταθερό και στιβαρό, ιδεολογικοπολιτικά, Κόμμα της χώρας.

Και κάτι ακόμα: Στις προσεχείς εκλογές θα επανέλθει το δίπολο Αριστερά-Δεξιά ή το Κόμμα που θα καταλάβει τον πάλαι ποτέ μεσαίο χώρο θα γίνει Κυβέρνηση;

Μετά τα ψέματα, τη λάσπη, το λαϊκισμό και την παρακμή των τελευταίων ετών, τα διλήμματα είναι ξεκάθαρα: Πρόοδος ή οπισθοδρόμηση; Δημοκρατία ή παρακρατικού τύπου μεθοδεύσεις; Ομαλότητα ή αυταρχισμός; Αποτελεσματικότητα ή αναποτελεσματικότητα; Αξιοπιστία ή κυνισμός; Ευθύνη ή τυχοδιωκτισμός;

Αυτά είναι τα ερωτήματα στα οποία θα κληθούν να απαντήσουν οι πολίτες στις εκλογές, δίνοντας στη χώρα τη νέα κατεύθυνση που έχει ανάγκη.

Αλλά αν θέλετε να σας απαντήσω και στο ιστορικό δίπολο κεντροδεξιά ή αριστερά, και πάλι η πρώτη υπερτερεί της δεύτερης στη διαχρονική προσφορά της στην πρόοδο του τόπου.

«Η Ελλάδα βγήκε στις αγορές με κόστος δανεισμού πολύ υψηλότερο σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες που ολοκλήρωσαν προγράμματα στήριξης, όπως η Κύπρος. Επιβαρύνθηκε με υψηλότερο επιτόκιο σε σχέση με αυτά που καταγράφουν σήμερα ομόλογα ίδιας λήξης άλλων χωρών, όπως η  Πορτογαλία. Και αυτό το κόστος ήταν για την άντληση μικρού ποσού, όταν πρόσφατα, άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Ιταλία, η Ισπανία και η Ιρλανδία, άντλησαν πολλαπλάσια ποσά από τις αγορές».

Πλήρης Δήλωση

«Έναν ολόκληρο χρόνο μετά την τελευταία έκδοση, η χώρα βγήκε στις αγορές.

Βγήκε στις αγορές με κόστος δανεισμού πολύ υψηλότερο σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες που ολοκλήρωσαν προγράμματα στήριξης, όπως η Κύπρος. Επιβαρύνθηκε με υψηλότερο επιτόκιο σε σχέση με αυτά που καταγράφουν σήμερα ομόλογα ίδιας λήξης άλλων χωρών, όπως η  Πορτογαλία. Και αυτό το κόστος ήταν για την άντληση μικρού ποσού, όταν πρόσφατα, άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Ιταλία, η Ισπανία και η Ιρλανδία, άντλησαν πολλαπλάσια ποσά από τις αγορές, αξιοποιώντας την υψηλή διαθέσιμη ρευστότητα.

Η χώρα πρέπει να βγαίνει στις αγορές, αλλά με σταθερό, συστηματικό και ασφαλή τρόπο, και με χαμηλό κόστος δανεισμού. Με αποκλειστική ευθύνη της σημερινής Κυβέρνησης, δυστυχώς, δεν δημιουργήθηκαν οι προϋποθέσεις για να επιτευχθεί αυτό.

Εάν είχε υλοποιηθεί ένα συνεκτικό πλαίσιο μεταρρυθμίσεων, εάν είχαν αναληφθεί εγκαίρως πιο γενναίες αποφάσεις για τη ρύθμιση του χρέους, εάν είχαν αρθεί πλήρως οι κεφαλαιακοί περιορισμοί και εάν η χώρα είχε ενταχθεί στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, που έχει πλέον ολοκληρωθεί, τότε το κόστος δανεισμού και τα spreads θα ήταν χαμηλότερα και λιγότερο ευμετάβλητα.

Για να διασφαλιστεί η βιώσιμη χρηματοδότηση της χώρας από τις διεθνείς αγορές απαιτείται μια κυβέρνηση με αξιοπιστία, σοβαρότητα, υπευθυνότητα και σχέδιο. Απαιτείται, δηλαδή, πολιτική αλλαγή».

Ο πολίτης, τα τέσσερα τελευταία χρόνια, εξαιτίας της ακολουθούμενης ανερμάτιστης κυβερνητικής πολιτικής, παρακολουθεί απαισιόδοξος, εξουθενωμένος και ανασφαλής την καθημερινότητά του να επιβαρύνεται.

Το διαθέσιμο εισόδημά του, σε συνθήκες οικονομικής ασφυξίας και μιζέριας, συρρικνώνεται, ως αποτέλεσμα της υπερ-φορολόγησης, της εσωτερικής στάσης πληρωμών, της μείωσης των μισθών, της επικράτησης των ευέλικτων μορφών εργασίας, της κυριαρχίας της μακροχρόνιας ανεργίας, κυρίως των νέων.

Στο πεδίο της προστασίας του πολίτη, επικρατεί αίσθημα γενικευμένης ανασφάλειας και φόβου.

Στην εκπαίδευση, κυριαρχεί η κοντόφθαλμη λογική, η μικροκομματική σκοπιμότητα και η ανομία στους χώρους των πανεπιστημίων.

Στην υγεία, το σύστημα υπολειτουργεί.

Ενώ η ποιότητα της δημοκρατίας συνεχίζει να υποβαθμίζεται, το κράτος δικαίου να υπονομεύεται και η διάκριση των εξουσιών να απειλείται.

Αυτές οι επισημάνσεις καταδεικνύουν αυτό που ολόκληρη η κοινωνία αντιλαμβάνεται: Με αυτόν τον καπετάνιο και με αυτό το πλήρωμα, η χώρα, πλέει χωρίς πυξίδα, μακριά από την Ιθάκη της.

Γι’ αυτό και πρέπει να αλλάξουμε ρότα, άμεσα. Πρέπει να κινηθούμε γρήγορα, αποτελεσματικά και ασυμβίβαστα απέναντι στην παραίτηση, στο τέλμα και στην μετριότητα. Ώστε να βελτιώσουμε την ποιότητα ζωής όλων των πολιτών, συνδυάζοντας την οικονομική αποτελεσματικότητα με την κοινωνική δικαιοσύνη.

Προς αυτή την κατεύθυνση, η ΝΔ θα εφαρμόσει ένα συνεκτικό σχέδιο, το οποίο έχει ήδη παρουσιάσει, διαρκώς εμπλουτίζει και επικαιροποιεί, με στόχους:

1ον. Τη βελτίωση του διαθέσιμου εισοδήματος όλων των πολιτών.

Με υλοποίηση πολιτικών, όπως είναι, ενδεικτικά, η σημαντική μεσοσταθμικά μείωση του ΕΝΦΙΑ, η ρύθμιση των «κόκκινων δανείων», η μείωση του εισαγωγικού φορολογικού συντελεστή για τα φυσικά πρόσωπα, η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών για όλους τους εργαζόμενους, η ενίσχυση του κατώτατου μισθού συναρτώμενη με την αύξηση του πλούτου της χώρας, κ.α.

2ον. Την προώθηση της κοινωνικής αλληλεγγύης για τους πιο αδύναμους πολίτες.

Με υλοποίηση πολιτικών, όπως είναι, ενδεικτικά, η ενίσχυση του Προϋπολογισμού για το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα, η αύξηση των επιδομάτων ανεργίας, η υλοποίηση προγράμματος απόκτησης ψηφιακών δεξιοτήτων για μακροχρόνια ανέργους, η υιοθέτηση φορολογικών κινήτρων για την ενίσχυση της οικογένειας, ο διπλασιασμός του επιδόματος θέρμανσης, ώστε τουλάχιστον αυτό να διαμορφωθεί στο 60% του ποσού που χορηγείτο το 2014.

3ον. Την αποκατάσταση του αισθήματος ασφάλειας.

Με υλοποίηση πολιτικών, όπως είναι, ενδεικτικά, η πλήρης και αυστηρή εφαρμογή της νομοθεσίας για κάθε περιστατικό φθοράς, η καθιέρωση 24ωρης ένστολης αστυνόμευσης, η ενδυνάμωση της ομάδας ΔΙΑΣ, η ενίσχυση του θεσμού του αστυνομικού της γειτονιάς, η καταπολέμηση των εστιών παραβατικότητας, η αλλαγή του νόμου για το άσυλο στα πανεπιστήμια, κ.α.

4ον. Τη δημιουργία ενός καλύτερου και όχι μεγαλύτερου κράτους, που θα προσφέρει πιο αποτελεσματικές υπηρεσίες στον πολίτη.

Με υλοποίηση πολιτικών, όπως είναι, ενδεικτικά, ο ψηφιακός μετασχηματισμός του κράτους (ηλεκτρονική διακυβέρνηση, ψηφιακή υπογραφή, ηλεκτρονικό εισιτήριο, ηλεκτρονικός φάκελος υγείας), η εφαρμογή του κανόνα «κατάθεση εγγράφων μόνο μία φορά», η ταχεία και ορθή απονομή της Δικαιοσύνης, κ.α.

5ον. Την παροχή υψηλής ποιότητας γνώσεων και δεξιοτήτων σε όλες τις βαθμίδες του εκπαιδευτικού συστήματος της δημόσιας εκπαίδευσης.

Με πολιτικές όπως είναι, ενδεικτικά, η διεύρυνση των επιλογών και οι ίσες ευκαιρίες για όλους τους πολίτες, η ανάπτυξη ενός εξωστρεφούς και διεθνοποιημένου συστήματος εκπαίδευσης, κατάρτισης και δια βίου μάθησης, η έμπρακτη απόδειξη ότι η εκπαιδευτική διαδικασία είναι λειτουργία που διαρκεί «δια βίου», η διαρκής σύζευξη έρευνας, εκπαίδευσης και περιεχομένου σπουδών με την παραγωγική διαδικασία και την αγορά εργασίας, κ.α.

6ον. Τη δημιουργία ενός συστήματος υγείας που θα διασφαλίζει την πρόσβαση όλων των πολιτών σε υψηλού επιπέδου δημόσιες υπηρεσίες υγείας.

Με υλοποίηση πολιτικών, όπως είναι, ενδεικτικά, η αξιοποίηση της ιατρικής τεχνολογίας (τηλεϊατρική, ηλεκτρονικό βιβλιάριο), η κατ’ οίκον διανομή φαρμάκων για συγκεκριμένες ομάδες ασθενών, η πραγματοποίηση ραντεβού με γιατρούς του ΕΟΠΥΥ εντός 24 ωρών για ευαίσθητες ομάδες του πληθυσμού, η επέκταση της διάρκειας των επαναλαμβανόμενων συνταγών για τους χρονίως πάσχοντες, η ελεύθερη επιλογή οικογενειακού γιατρού, κ.α.

Όλα αυτά μπορούν να επιτευχθούν με μεθοδικότητα, μετριοπάθεια, αποφασιστικότητα και αξιοπιστία.

Γιατί οι Έλληνες αξίζουμε καλύτερα!