Newsletter

Ερώτηση

προς το Υπουργείο Οικονομικών

Αθήνα, 27.05.2017

Θέμα: «Στοιχεία για Φοροδιαφυγή και Λαθρεμπόριο»

Τον Οκτώβριο του 2016, ο τότε Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών κατέθεσε, στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων, στοιχεία της τότε Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων, με ημερομηνία 19.10.2016, για την φοροδιαφυγή και το λαθρεμπόριο (επισυνάπτεται η πρώτη σελίδα της κατάθεσης των σχετικών στοιχείων).

Η ανάλυση επεκτείνονταν, στις περισσότερες περιπτώσεις, μέχρι τον Αύγουστο του 2016.

Με βάση αυτή την ανάλυση,

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

ο κ. Υπουργός:

Ποια είναι η σχετική εικόνα, συγκρίσιμη με τους πίνακες που είχε καταθέσει ο τότε Αναπληρωτής Υπουργός, για το τέλος του 2016;

Να κατατεθούν τα στοιχεία υποθέσεων λίστας Λαγκάρντ, υποθέσεων σχετιζόμενων με τη λίστα Λαγκάρντ, υποθέσεων λίστας Μπόργιανς, υποθέσεων σχετιζόμενων με τη λίστα Μπόργιανς, υποθέσεων εμβασμάτων εξωτερικού, υποθέσεων σχετιζόμενων με τα εμβάσματα εξωτερικού, τελωνείων (καύσιμα και καπνικά) κ.α.

Να γίνει η σχετική κατάθεση των ίδιων κατηγοριών στοιχείων για τη φοροδιαφυγή και το λαθρεμπόριο, συμπεριλαμβανομένου και του έτους 2016.

Να υπάρχει ανάλυση των εισπραχθέντων ποσών, ανά έτος, την τελευταία πενταετία, για την κάθε κατηγορία.

Για όσα στοιχεία, υπάρχουν ποσοτικά δεδομένα και για το 2017, να ενσωματωθούν.

Ο Ερωτών Βουλευτής

Χρήστος Σταϊκούρας

Κύριε Σταϊκούρα, τι σηματοδοτεί το τρομοκρατικό χτύπημα στον πρώην Πρωθυπουργό και Πρόεδρο της Ακαδημίας Αθηνών Λουκά Παπαδήμο;  

Καταρχάς, θέλω να καταδικάσω, με τον πλέον απερίφραστο τρόπο, την άνανδρη τρομοκρατική επίθεση σε βάρος του πρώην Πρωθυπουργού και να ευχηθώ ταχεία και πλήρη ανάρρωση σε όλους τους τραυματίες.

Όμως, η λεκτική καταδίκη όλων μας δεν αρκεί. Η τρομοκρατία αποτελεί απειλή για την ίδια τη δημοκρατία και τη σταθερότητα της χώρας. Η αντιμετώπισή της πρέπει να αποτελέσει πολιτική προτεραιότητα. Είναι χρέος της πολιτείας να αντιδράσει άμεσα, αποφασιστικά και αποτελεσματικά.

Μετά την αισιοδοξία η Κυβέρνηση και η χώρα επέστρεψε στην αγωνία. Ποια είναι η πρόβλεψή σας; Θα εξευρεθεί τελικά λύση έως τις 15 Ιουνίου που συνεδριάζει ξανά το Eurogroup;

Η Κυβέρνηση, η οποία διακατέχεται από αυταπάτες και επιδίδεται σε απάτες, θέτει διαρκώς τον «πήχη ψηλά» και μονίμως περνάει από κάτω. Βάζει δήθεν «κόκκινες γραμμές», τις οποίες πολύ γρήγορα καταπατά. Χωρίς στρατηγική, κινείται διαρκώς με τη λογική του «βλέποντας και κάνοντας».

Εύχομαι και ελπίζω να υπάρξει άμεσα λύση, τόσο με την ολοκλήρωση της αξιολόγησης όσο και με την συγκεκριμενοποίηση των μέτρων για τη ρύθμιση του χρέους. Γιατί κάθε καθυστέρηση έχει αποδειχθεί καταστροφική για την οικονομία και οδυνηρή για τους πολίτες.

Τι θα σημαίνει μία νέα «αποτυχία»;

Αποτυχία ως προς την ολοκλήρωση της αξιολόγησης, με την έννοια μιας νέας καθυστέρησης στην εκταμίευση της δόσης, θα σημαίνει ακόμη μεγαλύτερη επιβάρυνση για την πραγματική οικονομία. Ήδη, εξαιτίας της πολύμηνης καθυστέρησης, η οικονομία έχει στερηθεί πόρους ύψους 13,3 δισ. ευρώ, με αποτέλεσμα η Κυβέρνηση να έχει προβεί σε εκτεταμένο εσωτερικό δανεισμό και στάση πληρωμών προς τον ιδιωτικό τομέα, «στεγνώνοντας» την οικονομία από ρευστότητα, «σέρνοντας» τη χώρα στην ύφεση και θέτοντας σε κίνδυνο την επίτευξη ακόμη και του αναθεωρημένου προς τα κάτω εφετινού στόχου για την ανάπτυξη.

Αποτυχία ως προς την συγκεκριμενοποίηση των μέτρων για τη ρύθμιση του χρέους, θα σημαίνει, πιθανότατα, αδυναμία ένταξης στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης και πρόσθετες δυσκολίες εξόδου στις διεθνείς αγορές, με ρεαλιστικούς όρους.

Η απόφαση για καταβολή του επόμενου πακέτου δόσης τοποθετείται πλέον οριστικά από τον Ιούλιο και μετά;

Ναι, διότι η αξιολόγηση ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί, αφού η Κυβέρνηση δεν έχει υλοποιήσει μια σειρά από προαπαιτούμενα που εμπεριέχονται στην τελευταία συμφωνία της με τους δανειστές. Συμφωνία, την οποία – στο σύνολό της – ακόμη δεν γνωρίζουμε, παρά μόνο τμήμα αυτής.

Και το οποίο είναι το πρόσφατο πολυνομοσχέδιο, με την ψήφιση νέων μέτρων λιτότητας, ύψους 4,9 δισ. ευρώ, για το 2018 και μετά. Με μέτρα όπως είναι η τεράστια περικοπή του αφορολόγητου και η μεγάλη μείωση των κύριων και επικουρικών συντάξεων.

Μέτρα, που ανεβάζουν το συνολικό λογαριασμό της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ στα 14,2 δισ. ευρώ. Ο πιο βαρύς, κοινωνικά άδικος και αχρείαστος «μνημονιακός λογαριασμός».

Θεωρείτε πιθανή την αποχώρηση του ΔΝΤ από το ελληνικό πρόγραμμα εάν τελικά δεν υπάρξει συμφωνία μεταξύ του Ταμείου και του Γερμανικού Υπουργείου Οικονομικών;

Το ΔΝΤ, μέχρι σήμερα, χρηματοδοτικά, αντίθετα απ’ ότι προβλέπεται και έχει ζητήσει εγγράφως η Ελληνική Κυβέρνηση, δεν συμμετέχει στο πρόγραμμα. Συνεπώς, η μέχρι σήμερα σχέση μπορεί δυνητικά να συνεχίσει να υφίσταται, με κόστος όμως την αξιολόγηση της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους και με όλες τις δυσμενείς συνέπειες που κάτι τέτοιο πιθανόν θα έχει για τη χώρα, και τις οποίες ήδη σας ανέπτυξα.

Υπενθυμίζεται ότι το ΔΝΤ, στην ανάλυση βιωσιμότητας του χρέους, τον Ιούνιο του 2014, εκτιμούσε ότι αυτό θα έμπαινε σε μια τροχιά ταχείας αποκλιμάκωσης με αποτέλεσμα να είναι κοντά στο 60% του ΑΕΠ το 2060. Στην τελευταία του έκθεση, τον Φεβρουάριο του 2017, εκτιμά ότι το δημόσιο χρέος θα εκτοξευθεί στο 275% του ΑΕΠ το 2060! Είναι συνεπώς προφανές το κόστος που έχει συσσωρεύσει στη χώρα η σημερινή διακυβέρνηση.

Τελικά, μετά και το αποτέλεσμα του Eurogroup, μήπως στο θέμα της επίλυσης του χρέους η Κυβέρνηση ανέβασε ψηλά τον πήχη ή μήπως αθέτησαν τις συμφωνίες τους οι δανειστές;

Η Κυβέρνηση διαρκώς υποχωρεί και είναι εγκλωβισμένη στις υπογραφές της.

Αποδέχθηκε, παρά τις δήθεν «ηρωϊκές διαπραγματεύσεις» της, νέα μέτρα λιτότητας, ακόμη και για μετά τη λήξη του 3ου Μνημονίου, συνυπογράφοντας το 4ο Μνημόνιο.

Αποδέχθηκε, παρά τις περί αντιθέτου δεσμεύσεις της, υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, ύψους 3,5% του ΑΕΠ για 5 χρόνια, εγκλωβίζοντας τη χώρα σε πολυετή λιτότητα.

Και παραμένει εγκλωβισμένη στην απόφαση του Eurogroup, του Μαΐου του 2016, την οποία έχει συνυπογράψει, σύμφωνα με την οποία τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για το χρέος θα ληφθούν μετά τη λήξη του προγράμματος, υπό την προϋπόθεση ότι η χώρα υλοποιεί πλήρως τις δεσμεύσεις της και, το σημαντικότερο, αν αυτό τότε κριθεί αναγκαίο από τους θεσμούς.

Συνεπώς, το αυτονόητο που πέτυχε η χώρα το 2012, και το οποίο με ευθύνη των δανειστών δεν υλοποιήθηκε, σήμερα καθίσταται ζητούμενο. Η μειωμένη αξιοπιστία όμως της σημερινής Κυβέρνησης, δεν πρέπει να αποτελεί άλλοθι για τους δανειστές. Πρέπει και αυτοί να αναλάβουν τις δικές τους ευθύνες και να προχωρήσουν, το συντομότερο δυνατόν, σε ουσιαστικές παρεμβάσεις για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του χρέους. Ρεαλιστικές λύσεις και ισοδύναμες τεχνικές υπάρχουν.

Πιστεύετε ότι η Κυβέρνηση θα επιμείνει στην θέση της «χωρίς το χρέος, δεν εφαρμόζονται μέτρα»;

Σε ποια θέση της μέχρι σήμερα έχει παραμείνει σταθερή η Κυβέρνηση για να επιμείνει και σε αυτή;

Το πιο πρόσφατο περιστατικό; Η ίδια πέρασε από το «ούτε 1 ευρώ νέα μέτρα», στην ψήφιση «5 δισ. ευρώ νέων μέτρων, και με τα δύο χέρια, χωρίς πόνο ψυχής».

Και σήμερα, από την «θεαματική επιτυχία», κάνει λόγο, για ακόμη μία φορά, για έναν «έντιμο συμβιβασμό». Αυταπάτες, απάτες και διαπραγματευτικές ήττες συνιστούν το τρίπτυχο της Κυβερνητικής αποτυχίας.

Κυβέρνηση, η οποία προσπαθεί να επαναφέρει την οικονομία σε διαδικασία μεγέθυνσης, κατάσταση στην οποία την παρέλαβε, και όπως έδειξαν τα πρόσφατα στοιχεία για την ύφεση, δεν τα έχει καταφέρει.

Προσπαθεί να πετύχει κάτι ουσιαστικό για το χρέος, στηριζόμενη στις αποφάσεις του 2012, αφού πρώτα επιβάρυνε τη βιωσιμότητά του, και δεν τα έχει καταφέρει.

Προσπαθεί να εντάξει τη χώρα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, στο οποίο θα έπρεπε να βρίσκεται από το Μάρτιο του 2015, και δεν τα έχει καταφέρει.

Προσπαθεί να βγάλει τη χώρα στις διεθνείς αγορές, κάτι που είχε γίνει το 2014, και δεν τα έχει καταφέρει.

Προσπαθεί να άρει τους κεφαλαιακούς περιορισμούς, τους οποίους η ίδια προκάλεσε, και δεν τα έχει καταφέρει.

2,5 χαμένα χρόνια, στα οποία η χώρα χρεώθηκε δύο αχρείαστα μνημόνια, οι πολίτες φτωχοποιήθηκαν και η οικονομία γονάτισε.

Κύριε Σταϊκούρα, βλέπετε να επανέρχεται το σενάριο των πρόωρων εκλογών;

Καταρχήν, να υπενθυμίσω ότι ο κ. Πρωθυπουργός, στην ομιλία του στη Βουλή, μετά την ολοκλήρωση της 1ης αξιολόγησης, είχε πει ότι «πήραμε εντολή από τον ελληνικό λαό, τον Σεπτέμβριο του 2015, να υλοποιήσουμε μία συμφωνία που προέβλεπε μια ήπια δημοσιονομική προσαρμογή μέχρι το 2018».

Και σήμερα υλοποιεί μία συμφωνία για μετά το 2018. Είναι προφανής η διάσταση μεταξύ των πράξεών του και της εντολής που έλαβε. Είμαστε όμως συνηθισμένοι στις οβιδιακές μεταμορφώσεις του κ. Πρωθυπουργού και της Κυβέρνησής του, στις συνεχείς παλινδρομήσεις μεταξύ ιδεοληψίας και κυνισμού και στα ανερυθρίαστα ρεσιτάλ ψεμάτων και αυτοδιαψεύσεων.

Στόχος; Η παραμονή στην εξουσία, για λίγο ακόμη, με κάθε κόστος, με κάθε τρόπο, με κάθε μέσο. Η πολιτική αλλαγή όμως είναι το ζητούμενο, και αυτή αργά ή γρήγορα θα έρθει.

Μετά από ένα σίριαλ διαπραγματεύσεων, η Κυβέρνηση προχώρησε στην ψήφιση του πρόσφατου Σχεδίου Νόμου ως προϋπόθεση για την ολοκλήρωση της συμφωνίας. Πώς το κρίνετε;

Το αποτέλεσμα της δήθεν «σκληρής διαπραγμάτευσης» είναι επιζήμιο για τη χώρα και ιδιαίτερα επώδυνο για τους πολίτες, κυρίως για τα μεσαία και χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα.

Το γεγονός μάλιστα ότι περιλαμβάνει πρόσθετα μέτρα λιτότητας για μετά το 2018, μέτρα που δεν υπήρχαν στο 3ο Μνημόνιο, καθιστά τον Νόμο «4ο Μνημόνιο». Πρόκειται για το 2ο Μνημόνιο της σημερινής Κυβέρνησης μέσα σε 2 χρόνια!

Έτσι, ο συνολικός λογαριασμός της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ανέρχεται πλέον στα 14,2 δισ. ευρώ. Ο πιο βαρύς, κοινωνικά άδικος και αχρείαστος «μνημονιακός λογαριασμός».

Πάντως οι αγορές φαίνεται να προεξοφλούν θετικές εξελίξεις και προοπτικές στην οικονομία. Το χρηματιστήριο ανεβαίνει, οι τραπεζικές μετοχές έχουν κάνει ράλι +32% σε δύο εβδομάδες, οι αποδόσεις των ομολόγων αποκλιμακώνονται. Κάνουν λάθος οι αγορές;

Οι αγορές προεξοφλούν την ολοκλήρωση της αξιολόγησης. Και αυτό γιατί, όπως υποστηρίζαμε επί μακρόν και εμείς, η μη ολοκλήρωσή της θα ήταν καταστροφική για τη χώρα.

Οι αγορές όμως δεν αξιολογούν το περιεχόμενο του 4ου Μνημονίου. Αυτό αφορά τη χώρα και τους πολίτες που θα «σηκώσουν το μεγάλο, άδικο και αχρείαστο βάρος» της συμφωνίας. Βάρος που δεν βρισκόταν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων πριν από 1 χρόνο.

Και το οποίο είναι το αποτέλεσμα της ανικανότητας, της αναξιοπιστίας, της αβελτηρίας, των ιδεοληψιών της σημερινής Κυβέρνησης.

Συνεπώς, το μη χείρον, βέλτιστον.

Η πολύμηνη καθυστέρηση είχε ασφαλώς αρνητικές επιπτώσεις στην οικονομία.  Δεν αποκομίσαμε όμως και πολλά θετικά από αυτή τη διαπραγμάτευση;

Πράγματι, η πολύμηνη καθυστέρηση προσέθεσε τεράστιο κόστος στην πραγματική οικονομία: το οικονομικό κλίμα επιδεινώθηκε, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές διογκώθηκαν, τα «λουκέτα» πολλαπλασιάστηκαν, οι καταθέσεις συρρικνώθηκαν, η χώρα σέρνεται στην ύφεση.

Επίσης, να υπενθυμίσω ότι ο κ. Τσίπρας, πολύ πρόσφατα, μόλις τον Ιανουάριο του 2017, δεσμευόταν ότι δεν θα νομοθετήσει μέτρα ύψους 3,6 δισ. ευρώ για μετά το 2018, μέτρα όπως είναι η μείωση του αφορολόγητου και οι περικοπές στις συντάξεις.

Και σήμερα, όλα αυτά, και ακόμη χειρότερα, τα έκανε. Δεν κράτησε ούτε μία δήθεν «κόκκινη γραμμή». Συνεπώς, για ποια θετικά να συζητήσουμε;

Επιβεβαιώνεται έτσι ο πρώην Υπουργός Οικονομικών της σημερινής Κυβέρνησης που ανέφερε, πρόσφατα, ότι η Κυβέρνηση αυτή ουδέποτε έχει διαπραγματευτεί.

Τα «αντίμετρα» όμως δεν θα είναι όφελος για τους οικονομικά ασθενέστερους, αλλά και για τις επιχειρήσεις, δεδομένου ότι περιλαμβάνουν μείωση φορολογίας;

Καταρχάς, μιας και αναφέρεστε στους οικονομικά ασθενέστερους, να υπενθυμίσουμε ότι ο πρόσφατος Νόμος περιλαμβάνει πρόσθετα μέτρα, εκτός του 2019 και 2020, και για το 2017 και 2018. Μέτρα, όπως είναι η ακόμη μεγαλύτερη αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών για τους ελεύθερους επαγγελματίες και τους αγρότες, η κατάργηση της μείωσης του φόρου εισοδήματος για ιατρικές υπηρεσίες, η μείωση του επιδόματος θέρμανσης και η μείωση των κοινωνικών επιδομάτων. Μέτρα που επιβαρύνουν τους πιο φτωχούς, τους πιο αδύναμους. Η «αριστερή μετρολαγνεία» δεν έχει τέλος!

Σε ότι αφορά τα αντίμετρα, αυτά αποτελούν μία επικοινωνιακή απάτη και συνιστούν τον «φερετζέ» του πολύ σκληρού πακέτου μέτρων. Γιατί;

Αν η Κυβέρνηση πιστεύει, για παράδειγμα, ότι το ζήτημα της παιδικής φτώχειας είναι σημαντικό, όπως το πιστεύουμε και εμείς, να αναλάβει, σήμερα, όχι στο μέλλον και υπό δημοσιονομικές προϋποθέσεις, σχετικές πρωτοβουλίες. Έχει άλλωστε, όπως γράφει και το Μνημόνιο, την ιδιοκτησία του προγράμματος.

Επίσης, μέτρα και αντίμετρα δεν είναι ισοδύναμα για τον κάθε πολίτη. Για παράδειγμα, οι πολίτες με ετήσιο εισόδημα μέχρι 22.000 ευρώ, ακόμη και αν υλοποιηθούν όλα τα αντίμετρα, θα πληρώσουν νέους φόρους. Το ίδιο ισχύει και για τους χαμηλοσυνταξιούχους. Τα πιο αδύναμα οικονομικά στρώματα, σε κάθε περίπτωση, θα ζημιωθούν.

Τέλος, τα αντίμετρα προϋποθέτουν την πλήρη υλοποίηση των μέτρων, την μόνιμη επίτευξη υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων και την αξιολόγηση των θεσμών.

Συνεπώς, τα μέτρα είναι σίγουρα, ενώ τα αντίμετρα θα υλοποιηθούν υπό προϋποθέσεις, πολύ δύσκολα επιτεύξιμες.

Μα γιατί το λέτε αυτό; Η Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι θα επιτυγχάνει 3,5% πρωτογενή πλεονάσματα, οπότε το αποτέλεσμα θα είναι δημοσιονομικά ουδέτερο.

Ο Πρωθυπουργός δεν υποστήριζε, μέχρι πρόσφατα, ότι «είναι απολύτως αδύνατον, πρωτογενή πλεονάσματα του ύψους του 3,5% μετά το 2018, να διατηρηθούν και μάλιστα για αρκετά χρόνια»;

Ο Υπουργός Οικονομικών δεν δήλωνε πριν από 5 μήνες, ότι «θεωρούμε ότι μια οικονομία πολύ δύσκολα μπορεί να διατηρήσει πρωτογενές πλεόνασμα της τάξης του 3,5% για πολλά χρόνια»;

Γνωρίζουμε συνεπώς ότι υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, για μακρά περίοδο, δεν είναι εφικτά, οπότε η υλοποίηση ακόμη και μέρους των αντιμέτρων καθίσταται εξαιρετικά αμφίβολη. Γι’ αυτό άλλωστε στο Νόμο υπάρχει και το Άρθρο 15, που θέτει προϋποθέσεις μόνο για τη χορήγηση των αντιμέτρων.

Αλλά και κάτι ακόμη:

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν υποστήριζε, πριν τις εκλογές, ότι «τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα της Κυβέρνησης Σαμαρά, ύψους 4,5% του ΑΕΠ, δεν βγαίνουν», και ότι είναι «αιματοβαμμένα»; Και σήμερα μας λέει ότι πρωτογενή πλεονάσματα 5,5% βγαίνουν;

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν υποστήριζε, μετά τις εκλογές, ότι ήταν μεγάλη επιτυχία που «μείωσε τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα της Κυβέρνησης Σαμαρά και γλίτωσε 20 δισ. ευρώ μέτρα»; Και σήμερα μας λέει ότι είναι καλά τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα και ότι τελικά αυτά δεν φέρνουν μέτρα αλλά φέρνουν αντίμετρα;

Συγγνώμη, αλλά εδώ η Κυβέρνηση «έχει τερματίσει» την πολιτική υποκρισία.

Αλλά και εσείς «τσάμπα μάγκες» δεν είστε με την πρότασή σας να διανεμηθεί φέτος κοινωνικό μέρισμα;

Δεν συμφωνώ μαζί σας. Η πρόταση του Προέδρου της ΝΔ κ. Μητσοτάκη, η οποία και δεν έγινε δεκτή από την Κυβέρνηση, για τη διανομή «μερίσματος» στην κοινωνία, μέσω της άμεσης λήψης «αντιμέτρων», λόγω της μεγάλης υπέρβασης του δημοσιονομικού στόχου το 2016, ήταν λελογισμένη, ρεαλιστική και τεκμηριωμένη.

Ήταν λελογισμένη, γιατί είχε συνολικό κόστος 0,5% του ΑΕΠ, όταν η υπέρβαση του δημοσιονομικού στόχου για το πρωτογενές πλεόνασμα για το 2016 ξεπερνά τις 3,5 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ.

Ήταν ρεαλιστική, γιατί η διάθεση της υπέρβασης του πρωτογενούς πλεονάσματος προβλέπεται, με συγκεκριμένο τρόπο, στο 3ο Μνημόνιο. Χορηγείται δε όταν δημοσιοποιούνται τα στοιχεία από τη Eurostat. Και αυτό έγινε, στις 24 Απριλίου.

Τέλος, ήταν και τεκμηριωμένη, αφού ο τρόπος, ο χρόνος και η στόχευση της πρότασης είναι εντός του υφιστάμενου πλαισίου.

Προφανώς και γνωρίζουμε ότι η διάθεση ποσού εφέτος από την υπέρβαση του στόχου του πρωτογενούς πλεονάσματος πέρυσι, επιβαρύνει την εκτέλεση του τρέχοντος Προϋπολογισμού.

Η Κυβέρνηση όμως, όπως καταγράφει και ο Νόμος, προβλέπει πρωτογενές πλεόνασμα λίγο πάνω από το στόχο του 1,75% του ΑΕΠ για το 2017. Συνεπώς, έχει το δημοσιονομικό περιθώριο να διανείμει κάποιο «μέρισμα». Εκτός και αν αμφιβάλλει πλέον για την επίτευξη του εφετινού στόχου, εξαιτίας της σημαντικής, προς τα κάτω αναθεώρησης των εκτιμήσεών της για τον εφετινό ρυθμό ανάπτυξης.

Αν όμως αμφιβάλλει για την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος 1,75% εφέτος προκειμένου να υλοποιήσει άμεσα κάποια «αντίμετρα», όπως προτείναμε, πόσο εφικτή είναι η συνεχής υπέρβαση του 3,5% του ΑΕΠ, προκειμένου να αρχίσει να υλοποιεί κάποια από τα «αντίμετρα» στο μέλλον;

Όσο διαρκούσε η διαπραγμάτευση, η ΝΔ επέμενε ότι η Κυβέρνηση δεν θα καταφέρει τίποτε και ότι μόνη λύση είναι οι εκλογές. Επιμένετε σ’ αυτή την άποψη και στο αίτημα άμεσων εκλογών;

Καταρχάς, να υπενθυμίσουμε ότι ο κ. Τσίπρας, στις 22 Μαΐου 2016, είχε πει: «Πήραμε εντολή να υλοποιήσουμε μία συμφωνία που προέβλεπε μία ήπια δημοσιονομική προσαρμογή, της τάξεως του 3% του ΑΕΠ, έως το 2018». Και σήμερα, έχουν ληφθεί μέτρα 14,2 δισ. ευρώ, μέχρι το 2021. Την απάντηση συνεπώς στο ερώτημά σας, την δίνει ο ίδιος ο κ. Πρωθυπουργός.

Εμείς επιμένουμε, γιατί τα προβλήματα της χώρας δεν τελειώνουν με το κλείσιμο της αξιολόγησης. Είναι ανάγκη να σπάσουμε το καταστροφικό «καθοδικό σπιράλ» που οδηγεί, όλο και βαθύτερα, στο οικονομικό τέλμα, την κοινωνική μιζέρια και την εθνική παρακμή. Είναι ανάγκη να μπούμε σε «ανοδικό σπιράλ», που οδηγεί στην ολόπλευρη ισχυροποίηση της χώρας.

Η σημερινή Κυβέρνηση, επί 2,5  χρόνια, αποδεικνύει ότι δεν μπορεί να το πετύχει.

Η παρουσία της δεν ωφελεί τη χώρα, την βλάπτει. Πρέπει οι πολίτες να πάρουν κυρίαρχα τις αποφάσεις τους.

Κύριε Σταϊκούρα, ας ξεκινήσουμε με τα μέτρα που ψηφίστηκαν στη Βουλή. Γιατί η ΝΔ τα χαρακτηρίζει ως το 4ο Μνημόνιο;

Γιατί είναι νέα μέτρα, ύψους 4,9 δισ. ευρώ, που δεν περιλαμβάνονταν στο 3ο Μνημόνιο, και τα οποία εκτείνονται και για μετά το 2018. Έτσι, από το «σκίσιμο του Μνημονίου», περάσαμε στο 2ο Μνημόνιο στα 2,5 χρόνια διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ. Πρόκεται για «μνημονιακό πρωταθλητισμό».

Και από τα 12 δισ. ευρώ παροχές του κ. Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη, περάσαμε στα 14,2 δισ. ευρώ μέτρα λιτότητας. Αυτός είναι ο πιο βαρύς, κοινωνικά άδικος και αχρείαστος μνημονιακός λογαριασμός.

Πάντα λέμε ότι στα Μνημόνια ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες. Εδώ είδαμε ότι άλλα μας είχε παρουσιάσει η Κυβέρνηση στην αρχή και αποδείχτηκε ότι υπήρχαν επιπλέον μέτρα στα ψιλά γράμματα. Μπορείτε να μας εξηγήσετε τα επώδυνα μέτρα που υπάρχουν στα ψιλά γράμματα;

Πράγματι, υπάρχουν επιπλέον μέτρα, τόσο στα «χοντρά» όσο και στα «μικρά γράμματα» του 4ου Μνημονίου, που φτωχοποιούν όλη την κοινωνία.

Ενδεικτικά, εκτός της περικοπής του αφορολόγητου και των συντάξεων, προβλέπεται η περικοπή των ειδικών μισθολογίων, η ακόμη μεγαλύτερη αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών για τους ελεύθερους επαγγελματίες και τους αγρότες, η πλήρης απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, η μείωση της έκπτωσης του φόρου εισοδήματος για ιατρικές υπηρεσίες, η μείωση του επιδόματος θέρμανσης, η μείωση των κοινωνικών επιδομάτων, η μετάθεση της αναπροσαρμογής των συντάξεων για το 2022.

Η «αριστερή μετρολαγνεία» δεν έχει τέλος!

Όλοι αναγνωρίζουν ότι η αξιολόγηση έπρεπε να κλείσει νωρίτερα. Η Κυβέρνηση πέτυχε κάτι με αυτή την καθυστέρηση;

Δεν πέτυχε απολύτως τίποτα. Απόδειξη;

Πριν από 4 μήνες, ο κ. Τσίπρας, σε συνέντευξή του υποστήριζε: «Πιστεύουν ότι πρέπει να νομοθετήσουμε μέτρα ύψους 3,6 δισ. ευρώ και μάλιστα εκ των προτέρων για το 2019; Πιστεύουν ότι πρέπει να νομοθετήσουμε μείωση αφορολόγητου και νέες περικοπές στις συντάξεων; Δεν θα το κάνουμε»

Και σήμερα, όλα αυτά, και ακόμη χειρότερα, τα έκανε. Άρα τι πέτυχε; Η Κυβέρνηση δεν κράτησε ούτε μία «κόκκινη γραμμή». Στο μεταξύ όμως, συσσώρευσε τεράστιο κόστος στη χώρα, με αποτέλεσμα η χώρα να έχει επιστρέψει και να παραμένει στην ύφεση. Η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα σε κατάσταση οικονομικής συρρίκνωσης.

Έχει ευθύνη ο Ευκλείδης Τσακαλώτος;

Ο εκάστοτε Υπουργός Οικονομικών, ως βασικός διαπραγματευτής με τους δανειστές, έχει ευθύνη για το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης. Το 4ο Μνημόνιο είναι εξαιρετικά επώδυνο, συνεπώς ο κ. Τσακαλώτος έχει ευθύνη. Η ευθύνη όμως ανήκει συλλογικά στην Κυβέρνηση του κ. Τσίπρα και στον ίδιο τον κ. Πρωθυπουργό.

Ο κ. Τσακαλώτος όμως έχει και σοβαρό ζήτημα αξιοπιστίας. Πέρυσι, πριν την προηγούμενη μείωση του αφορολόγητου, δεσμευόταν ότι δεν είναι διατεθειμένος, ως Υπουργός, να καταθέσει στη Βουλή ένα νομοσχέδιο με αφορολόγητο μικρότερο από αυτό που επέβαλε τότε. Και σήμερα, 1 χρόνο αργότερα, το αφορολόγητο, με εισήγηση του Υπουργού, «γκρεμίζεται» στα 5.681 ευρώ, περικόπτεται δηλαδή κατά 35%.

Καλύτερα ο κ. Τσακαλώτος να μην δεσμευτεί ξανά για το ύψος του αφορολόγητου. Γιατί κάθε φορά που δεσμεύεται, το μειώνει. Την επόμενη, είναι ικανός να το μηδενίσει…

Ο ΣΥΡΙΖΑ με το 3ο και 4ο Μνημόνιο έχει κάνει μειώσεις στις συντάξεις. Και η ΝΔ, αν έκανε τη διαπραγμάτευση, δεν θα οδηγούμασταν στο ίδιο αποτέλεσμα αφού η συνταξιοδοτική δαπάνη πρέπει να μειωθεί;

Στο τέλος του 2014, οι όποιες παρεμβάσεις είχαν διαρθρωτικό χαρακτήρα και εξαντλούνταν στην εφαρμογή της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος στις επικουρικές συντάξεις, στον εξορθολογισμό – και όχι στην κατάργηση, όπως συνέβη σήμερα επί ΣΥΡΙΖΑ – του ΕΚΑΣ και στην εξάλειψη των παράνομα καταβαλλόμενων συντάξεων.

Άρα, δεν θα είχαμε, τότε, το ίδιο αποτέλεσμα.

Το σημερινό αποτέλεσμα, μιας τεράστιας περικοπής συντάξεων και κοινωνικών επιδομάτων και μιας μεγάλης και συνεχιζόμενης αύξησης των ασφαλιστικών εισφορών, συνολικού ύψους 6,6 δισ. ευρώ από το 2015 και μετά, φέρει αποκλειστικά τη σφραγίδα της Κυβέρνησης του κ. Τσίπρα.

Εμείς πιστεύουμε ότι η αλλαγή της δημοσιονομικής πολιτικής και η προώθηση διαρθρωτικών αλλαγών θα συμβάλλουν στην υλοποίηση επενδύσεων, στη δημιουργία θέσεων απασχόλησης, στη μεγέθυνση της οικονομίας, άρα και στην ενίσχυση της βιωσιμότητας του ασφαλιστικού συστήματος.

Τις μειώσεις που γίνονται τώρα στις συντάξεις, η ΝΔ αν γίνει Κυβέρνηση θα μπορέσει να τις περιορίσει;

Καταρχήν, θα αξιολογήσουμε την κατάσταση της οικονομίας που θα παραλάβουμε όταν αναλάβουμε τη διακυβέρνηση της χώρας.

Σε κάθε περίπτωση, στόχος μας είναι η βελτίωση του διαθέσιμου εισοδήματος όλων των πολιτών, άρα και των συνταξιούχων. Και αυτό μπορεί να γίνει, καταρχήν, με τη μείωση των φόρων. Συνεπώς, ισχύουν οι δεσμεύσεις του κ. Μητσοτάκη στη Θεσσαλονίκη.

Υπάρχουν κάποια μέτρα από αυτά που ελήφθησαν που μπορείτε να τα καταργήσετε άμεσα, εάν γίνετε Κυβέρνηση;

Κανένα πρόγραμμα δεν είναι άκαμπτο και ανελαστικό. Να υπενθυμίσω, ενδεικτικά, ότι ορισμένα μέτρα λιτότητας, που είχαν ψηφιστεί το 2012, ποτέ δεν υλοποιήθηκαν.

Και φυσικά, το 2014, μειώθηκαν φορολογικοί συντελεστές, κάτι που δεν προβλεπόταν στη συμφωνία.

Συνεπώς, βαθμοί ευελιξίας πάντοτε υφίστανται. Αρκεί η εκάστοτε Κυβέρνηση να είναι σοβαρή, αξιόπιστη και αποτελεσματική. Αυτά τα στοιχεία όμως αποτελούν για τη σημερινή Κυβέρνηση «είδος εν ανεπαρκεία».

Υπάρχουν διαρθρωτικά μέτρα σε αυτή τη συμφωνία που μπορείτε να διατηρήσετε, αν γίνετε Κυβέρνηση;

Η ΝΔ υποστηρίζει την υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών. Η παρούσα Κυβέρνηση όμως ούτε ξέρει, ούτε θέλει, ούτε μπορεί να τις υλοποιήσει.

Όταν συνεπώς αναλάβουμε τη διακυβέρνηση της χώρας, θα αξιολογήσουμε την αποτελεσματικότητα των ψηφισμένων ρυθμίσεων και θα προχωρήσουμε σε επιπλέον διαρθρωτικές αλλαγές.

 

Γιατί προκαταλαμβάνετε ότι δεν θα μπορέσουν να επιτευχθούν πρωτογενή πλεονάσματα 5,5% του ΑΕΠ και δεν θα εφαρμοστούν τα αντίμετρα;

Η ΝΔ πιστεύει ότι η επίτευξη υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων και η διατήρησή τους για πολλά χρόνια, ιδιαίτερα όταν μία χώρα αντιμετωπίζει μακροχρόνια ύφεση και υψηλή διαρθρωτική ανεργία, δεν είναι εφικτή. Και σίγουρα είναι αντιαναπτυξιακή.

Εξάλλου και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, μέχρι πρόσφατα, υποστήριζε, ότι «τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα δεν βγαίνουν», «σκοτώνουν την κοινωνία» και «πνίγουν την οικονομία».

Τα αντίμετρα αποτελούν μια επικοινωνιακή απάτη και συνιστούν τον «φερετζέ» του πολύ σκληρού πακέτου μέτρων. Κι αυτό γιατί προϋποθέτουν την ψήφιση και πλήρη υλοποίηση των μέτρων, την μόνιμη επίτευξη υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων και την αξιολόγηση των θεσμών.

Τα μέτρα είναι σίγουρα, ενώ τα «αντίμετρα» θα υλοποιηθούν υπό προϋποθέσεις, πολύ δύσκολα επιτεύξιμες. Συνεπώς, τα μέτρα αποτελούν τη «φάκα» και τα «αντίμετρα» το «τυρί», με στόχο την απόσπαση της προσοχής των πολιτών. Όμως, η κοινωνία δεν «τσιμπάει».

 

Περιμένετε να υπάρξουν μετά τη συμφωνία ουσιαστικές εξελίξεις στο ζήτημα του χρέους;

Ζητούμε οι δανειστές να προχωρήσουν, το συντομότερο δυνατόν, σε ουσιαστικές παρεμβάσεις για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του χρέους, η οποία επιβαρύνθηκε ιδιαίτερα την τελευταία διετία. Ρεαλιστικές λύσεις και ισοδύναμες τεχνικές υπάρχουν.

Βέβαια, υφίσταται η απόφαση του Ιουνίου του 2016, σύμφωνα με την οποία τα όποια ουσιαστικά μέτρα για το χρέος θα εφαρμοστούν μετά το 2018, υπό τις προϋποθέσεις ότι η χώρα υλοποιεί, μέχρι τότε, πλήρως τις δεσμεύσεις της και κριθεί, τότε, ότι τέτοια μέτρα ελάφρυνσης είναι αναγκαία.

Στο μεταξύ όμως, η χώρα θα έχει λάβει πρόσθετα, επώδυνα μέτρα λιτότητας προκειμένου να επιτευχθούν, για πολλά χρόνια, υψηλοί δημοσιονομικοί στόχοι.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, τα τελευταία 2,5 χρόνια, κινήθηκε σε ένα ομιχλώδες τοπίο.

Τοπίο που διαμόρφωσε η ίδια, με τις συνεχείς παλινδρομήσεις μεταξύ ιδεοληψίας και κυνισμού και τα ανερυθρίαστα ρεσιτάλ ψεμάτων και αυτοδιαψεύσεων.

Το αποτέλεσμα; Έχασε χρόνο.

Πολύτιμο χρόνο για δήθεν «ηρωικές διαπραγματεύσεις», και επί της ουσίας, για κομματικές διευθετήσεις και «φαντεζί γαρνιτούρες» στο «σερβίρισμα» των μέτρων στους πολίτες.

Καθυστερήσεις, που κατέστησαν επαχθέστερο το λογαριασμό για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις.

Η Κυβέρνηση, αντί όταν ανέλαβε, αρχές του 2015, να αξιοποιήσει το «άνοιγμα της πόρτας» εξόδου από την κρίση που είχε συντελεστεί, αρκέστηκε να «παίζει», αυτάρεσκα, με την «περιστρεφόμενη πόρτα», χρησιμοποιώντας δύο γλώσσες: εσωτερικού και εξωτερικού.

Έτσι, βούλιαξε τη χώρα, η οποία, έκτοτε, σέρνεται στο τέλμα.

Η οικονομία, επέστρεψε και παραμένει στην ύφεση.

Πλούτος, εξανεμίσθηκε.

Νέα μέτρα, επιβλήθηκαν.

Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, επιδεινώθηκε.

Το διαθέσιμο εισόδημα όλων των πολιτών, συρρικνώθηκε.

Η καθημερινότητά τους, επιβαρύνθηκε.

Όπως υποστήριξα και στην Επιτροπή, η Κυβέρνηση παρέλαβε την οικονομία στον «1ο όροφο», την έριξε στο «υπόγειο», και σήμερα αγκομαχά, μετά από 2,5 χρόνια, να την ανεβάσει στο «ισόγειο».

Προσπαθεί να επαναφέρει την οικονομία σε διαδικασία μεγέθυνσης, κατάσταση στην οποία την παρέλαβε, και όπως έδειξαν τα προχθεσινά στοιχεία για την ύφεση, δεν τα έχει καταφέρει.

Προσπαθεί να πετύχει κάτι ουσιαστικό για το χρέος, στηριζόμενη στις αποφάσεις του 2012, αφού πρώτα επιβάρυνε τη βιωσιμότητά του, και δεν τα έχει καταφέρει.

Προσπαθεί να εντάξει τη χώρα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, στο οποίο θα έπρεπε να βρίσκεται από το Μάρτιο του 2015, και δεν τα έχει καταφέρει.

Προσπαθεί να βγάλει τη χώρα στις διεθνείς αγορές, κάτι που είχε γίνει το 2014, και δεν τα έχει καταφέρει.

Προσπαθεί να άρει τους κεφαλαιακούς περιορισμούς, τους οποίους η ίδια προκάλεσε, και δεν τα έχει καταφέρει.

2,5 χαμένα χρόνια, στα οποία η χώρα χρεώθηκε δύο αχρείαστα μνημόνια, οι πολίτες φτωχοποιήθηκαν και η οικονομία γονάτισε.

Αυτό είναι το κόστος της αναξιοπιστίας, του καιροσκοπισμού και των ιδεοληψιών της Κυβέρνησης.

Κόστος που αποτυπώνεται και στο υπό συζήτηση Σχέδιο Νόμου.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Το Νομοσχέδιο αποτελεί το 4ο Μνημόνιο.

Περιλαμβάνει μέτρα, για μετά τη λήξη του 3ου Μνημονίου.

Μέτρα, που δεν υπήρχαν στο 3ο Μνημόνιο.

Έτσι, από το «σκίσιμο του Μνημονίου», περάσαμε στο 2ο Μνημόνιο μέσα στα 2,5 χρόνια διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Και από τα «12 δισ. ευρώ παροχές» του κ. Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη, περάσαμε στα 14,2 δισ. ευρώ μέτρα λιτότητας.

Ο πιο βαρύς και κοινωνικά άδικος μνημονιακός λογαριασμός.

Ένας αχρείαστος λογαριασμός που φέρει, αποκλειστικά, τη σφραγίδα της Κυβέρνησης του κ. Τσίπρα.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Ας δούμε αναλυτικά τα βασικά χαρακτηριστικά του 4ου Μνημονίου:

1ον. Πριν 1 χρόνο, ο κ. Τσίπρας, μετά την ολοκλήρωση της 1ης αξιολόγησης, δήλωνε ότι «εκείνες οι θυσίες ήταν οι τελευταίες».

[Συνημμένο 1]

Πρόσφατα, ο ίδιος και Υπουργοί του, σε διθυραμβικούς τόνους, μιλούσαν για το «τέλος της λιτότητας».

Και σήμερα, αντί για το τέλος της λιτότητας, έχουμε ακόμη περισσότερη λιτότητα.

Έχουμε νέα μέτρα για το 2018.

Μέτρα, όπως είναι η ακόμη μεγαλύτερη αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών για τους ελεύθερους επαγγελματίες και τους αγρότες.

Μέτρα, όπως είναι η μείωση της έκπτωσης του φόρου εισοδήματος για ιατρικές υπηρεσίες, η μείωση του επιδόματος θέρμανσης, η μείωση των κοινωνικών επιδομάτων.

Μέτρα που επιβαρύνουν τους πιο φτωχούς, τους πιο αδύναμους.

Όμως, η «αριστερή μετρολαγνεία» δεν σταματά το 2018.

Έχουμε νέα μέτρα, ύψους 4,9 δισ. ευρώ, μέχρι το 2021.

Μέτρα, όπως είναι η μείωση του αφορολόγητου και η περικοπή των συντάξεων.

Μέτρα που αποκαλύπτουν την μεγαλύτερη πολιτική εξαπάτηση που γνώρισε ποτέ η Πατρίδα μας.

2ον. Το 4ο Μνημόνιο φτωχοποιεί όλη την κοινωνία.

Εξοντώνει, όπως επιβεβαίωσαν χθες και οι 42 φορείς, ελεύθερους επαγγελματίες, ειδικά μισθολόγια, χαμηλοσυνταξιούχους, εργαζόμενους και αγρότες.

Καταστρέφει τη μεσαία τάξη.

Μεταφέρει βάρη στους πιο αδύναμους.

Απελευθερώνει τις ομαδικές απολύσεις.

Ισοπεδώνει την κοινωνία.

Οι περικοπές κύριων και επικουρικών συντάξεων και η μείωση του αφορολόγητου, μεταφράζονται σε τουλάχιστον δύο χαμένες συντάξεις για τους συνταξιούχους και σε έναν χαμένο μισθό για τους μισθωτούς.

3ον. Ο κ. Τσίπρας, τον Ιανουάριο, δεσμευόταν ότι «δεν θα νομοθετήσει μέτρα ύψους 3,6 δισ. ευρώ και μάλιστα εκ των προτέρων για το 2019, δεν θα νομοθετήσει μείωση του αφορολόγητου, δεν θα νομοθετήσει νέες περικοπές στις συντάξεων».

[Συνημμένο 2]

Σήμερα, 4 μήνες αργότερα, όλα αυτά, και ακόμη χειρότερα, τα νομοθετεί.

Δεν κράτησε ούτε μία «κόκκινη γραμμή»!

Έδωσε τα πάντα και δεν κέρδισε τίποτα.

Από το «ούτε 1 ευρώ νέα μέτρα», περάσαμε στο ότι θα ψηφίσουμε «5 δισ. ευρώ νέα μέτρα, και με τα δύο χέρια, χωρίς πόνο ψυχής».

Ο απόλυτος εθισμός!

Όλα για την εξουσία, με κάθε κόστος, με κάθε τρόπο, με κάθε μέσο.

Ο κ. Τσακαλώτος, πέρυσι, πριν την προηγούμενη μείωση του αφορολόγητου που και πάλι ο ίδιος έκανε, δεσμευόταν ότι δεν είναι διατεθειμένος, ως Υπουργός, να καταθέσει στη Βουλή άλλο νομοσχέδιο με ακόμη χαμηλότερο αφορολόγητο.

[Συνημμένο 3]

Και σήμερα, το αφορολόγητο, με εισήγηση του ίδιου Υπουργού, «γκρεμίζεται» στα 5.681 ευρώ, περικόπτεται δηλαδή κατά 35%.

Και ο ίδιος παραμένει στη θέση του.

Κε. Υπουργέ, αφού το μετανιώσατε για την «καρέκλα», τουλάχιστον μην δεσμευτείτε ξανά για το ύψος του αφορολόγητου.

Κάθε φορά που δεσμεύεστε, το μειώνεται…

Την επομένη, είστε ικανός να το μηδενίσετε!

4ον. Η Κυβέρνηση, με δική της ευθύνη, καθυστέρησε την ολοκλήρωση της αξιολόγησης.

Συνέχισε να δίνει θεατρικές παραστάσεις περί δήθεν «σκληρής διαπραγμάτευσης», που ποτέ όμως δεν έκανε, όπως ομολόγησε πρόσφατα πρώην Υπουργός της.

Προχώρησε στη συρρίκνωση της συμμετοχής του Δημοσίου στις τράπεζες, με τεράστιο, μόνιμο κόστος για τους φορολογούμενους.

Προχώρησε στη σύσταση του αιώνιου υπερταμείου, ενός φορέα χωρίς ουσιαστικό εθνικό έλεγχο και δημοκρατική λογοδοσία, εκχωρώντας του, διαρκώς, δημόσια περιουσία.

Δεν προχωράει διαρθρωτικές αλλαγές, γιατί ούτε μπορεί, ούτε ξέρει, ούτε θέλει να τις υλοποιήσει.

Χωρίς στρατηγικό σχέδιο, προχωράει με την τακτική του «βλέποντας και κάνοντας».

Στο μεταξύ όμως, σωρεύει τεράστιο κόστος στη χώρα.

Πλούτος 29 δισ. ευρώ εξανεμίστηκε.

Κάθε νοικοκυριό έγινε κατά 7.000 ευρώ φτωχότερο.

Και ταυτόχρονα, «φορτώθηκε» 3.400 ευρώ από τα αχρείαστα μέτρα που του επέβαλε η σημερινή Κυβέρνηση.

Η απόλυτη αποτυχία!

5ον. Η Κυβέρνηση προσπαθεί, και πάλι, να εξαπατήσει τους πολίτες.

Το «νέο έργο» που «ανεβάζει» τιτλοφορείται «αντίμετρα».

Αντίμετρα τα οποία αποτελούν μία επικοινωνιακή απάτη και συνιστούν τον «φερετζέ» του πολύ σκληρού πακέτου μέτρων. Γιατί;

Αν η Κυβέρνηση πιστεύει, για παράδειγμα, ότι το ζήτημα της παιδικής φτώχειας είναι σημαντικό, όπως το πιστεύουμε και εμείς, να αναλάβει, σήμερα, όχι στο μέλλον και υπό δημοσιονομικές προϋποθέσεις, σχετικές πρωτοβουλίες.

Έχει άλλωστε, όπως γράφει και το Μνημόνιο, την ιδιοκτησία του προγράμματος.

Επίσης, μέτρα και αντίμετρα δεν είναι ισοδύναμα για τον κάθε πολίτη.

Για παράδειγμα, οι πολίτες με ετήσιο εισόδημα μέχρι 22.000 ευρώ, ακόμη και αν υλοποιούνταν όλα τα αντίμετρα, θα πληρώσουν νέους φόρους.

Το ίδιο ισχύει και για τους χαμηλοσυνταξιούχους.

Τα πιο αδύναμα οικονομικά στρώματα, σε κάθε περίπτωση, θα ζημιωθούν.

Επιπλέον, σύμφωνα και με το Άρθρο 15, τα αντίμετρα προϋποθέτουν την ψήφιση και πλήρη υλοποίηση των μέτρων, την μόνιμη επίτευξη υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων και την αξιολόγηση των θεσμών.

Αρχίζουν να υλοποιούνται από το στιγμή που η χώρα, μετά τη λήψη των μέτρων, υπερβαίνει το 3,5% του ΑΕΠ πρωτογενές πλεόνασμα, για διάστημα τουλάχιστον 3 ετών.

Κάτι το οποίο και εσείς υποστηρίζατε ότι είναι ανέφικτο.

Για παράδειγμα, αν οι θεσμοί, μετά τη μείωση του αφορολόγητου και την περικοπή των συντάξεων, κρίνουν ότι η χώρα επιτυγχάνει πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2021, η Κυβέρνηση θα λάβει 0 αντίμετρα!

Θα πρέπει το πρωτογενές πλεόνασμα να φτάσει το 5,5% του ΑΕΠ για να υλοποιηθούν όλα τα αντίμετρα.

Συνεπώς, τα μέτρα είναι σίγουρα.

Αποτελούν τη σίγουρη «φάκα».

Τα «αντίμετρα» θα υλοποιηθούν υπό προϋποθέσεις, πολύ δύσκολα επιτεύξιμες.

Αποτελούν το «τυρί», με στόχο την απόσπαση της προσοχής των πολιτών από τη «φάκα».

Όπως φάνηκε όμως και από τη χθεσινή ακρόαση φορέων, η κοινωνία δεν «τσιμπάει».

Αντιθέτως, η πρόταση του Προέδρου της ΝΔ κ. Μητσοτάκη, για τη άμεση λήψη «αντιμέτρων», λόγω της υπέρβασης του περυσινού δημοσιονομικού στόχου, όπως εξήγησα και στην Επιτροπή, είναι ειλικρινής, λελογισμένη, ρεαλιστική και τεκμηριωμένη.

Ο τρόπος, ο χρόνος και η στόχευση της πρότασης είναι εντός του υφιστάμενου πλαισίου.

Την πρόταση αυτή, την καταθέσαμε με τη μορφή τροπολογίας.

Καλούμε την Κυβέρνηση να την κάνει δεκτή.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συμπερασματικά, το 4ο Μνημόνιο αποτελεί την επιτομή της πολιτικής υποκρισίας, της κοινωνικής αναλγησίας, της αναξιοπιστίας, της ανικανότητας και της πολιτικής εξαπάτησης της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Η ΝΔ, με αίσθημα ευθύνης, το καταψηφίζει.

Τους Έλληνες πολίτες όμως τους απασχολεί ένα ακόμη ερώτημα: Υπάρχει άλλος δρόμος πέραν αυτού των διαδοχικών Μνημονίων;

Η απάντησή μου, αφού υπενθυμίσω ότι το 2011, από αυτό το Βήμα, είχα σημειώσει ότι δεν υπάρχει «βασιλική οδός» για την κοινωνική ευημερία, είναι πως ΝΑΙ.

ΝΑΙ υπάρχει, και αυτόν τον εθνικό οδικό χάρτη πρέπει, στρατηγικά, να σχεδιάσουμε και να βαδίσουμε, με συνέπεια και αποτελεσματικότητα.

Βήματα αυτής της πορείας πρέπει να είναι:

  • Η εμπροσθοβαρής υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών και αποκρατικοποιήσεων.
  • Η διατηρήσιμη δημοσιονομική ισορροπία, με μείωση φόρων και δαπανών, με την ένταξη «αφανούς» τμήματος της οικονομίας στο «εμφανές» πεδίο της, και με ρεαλιστικούς δημοσιονομικούς στόχους.
  • Η ενίσχυση της ρευστότητας στην οικονομία, με την αξιοποίηση των ευρωπαϊκών κονδυλίων, με την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, με την σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης.
  • Η υλοποίηση ενεργών πολιτικών αντιμετώπισης της ανεργίας, δημιουργώντας ένα ισχυρό δίχτυ επανένταξης σε μια σύγχρονη αγορά εργασίας.
  • Η υιοθέτηση μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής για την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας, που θα στοχεύει στη μετάβαση σε μια ανταγωνιστική και εξωστρεφή οικονομία.
  • Ο εκσυγχρονισμός της δομής και λειτουργίας του Κράτους, με την επέκταση και αξιόπιστη εφαρμογή της αξιολόγησης, σε όλο το εύρος του.
  • Η προστασία των θεσμών, ώστε να μην λιγοστέψει η Δημοκρατία.
  • Η βελτίωση της ποιότητας και της αποδοτικότητας, ο περιορισμός του κρατικού εναγκαλισμού και η προώθηση της διεθνοποίησης της εκπαίδευσης, της κατάρτισης, της δια βίου μάθησης, της έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης, της καινοτομίας και της επιχειρηματικότητας.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Είναι ανάγκη να σπάσουμε το καταστροφικό «καθοδικό σπιράλ» που οδηγεί, όλο και βαθύτερα, στο οικονομικό τέλμα, την κοινωνική μιζέρια και την εθνική παρακμή.

Είναι ανάγκη να μπούμε σε «ανοδικό σπιράλ», που οδηγεί στην ολόπλευρη ισχυροποίηση της χώρας.

Η σημερινή Κυβέρνηση, επί 2,5  χρόνια, αποδεικνύει ότι δεν μπορεί να το πετύχει.

Είναι πλέον μάταιο να το προσπαθεί με τερτίπια.

Η ΝΔ, δεσμευμένη από τις αρχές και την ιστορική της διαδρομή, συμμετέχει καθαρά στον πολιτικό «στίβο».

Και λέει ξεκάθαρα:

Κυρίες και Κύριοι της Κυβέρνησης, η παρουσία σας δεν ωφελεί τη χώρα.

Την βλάπτει.

Πρέπει οι πολίτες να πάρουν κυρίαρχα τις αποφάσεις τους.

 

Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Δυστυχώς, είμαστε στο ίδιο έργο θεατές.

Η χώρα παραμένει κολλημένη στην ύφεση και το πρώτο τρίμηνο του 2017, ως αποτέλεσμα της καθυστέρησης ολοκλήρωσης της αξιολόγησης, της αναποτελεσματικότητας της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και της επιβαλλόμενης υπερφορολόγησης όλων των πολιτών. 

Το αποτέλεσμα είναι να τίθεται σε αμφιβολία και η αναθεωρημένη, προς τα κάτω, εκτίμηση της Κυβέρνησης για ανάπτυξη 1,8% το 2017, από αρχική πρόβλεψη 2,7%. 

Η Κυβέρνηση συνεχίζει να συσσωρεύει υψηλό οικονομικό και κοινωνικό κόστος, ειδικά για τα ασθενέστερα στρώματα. 

Στα δημόσια οικονομικά, η υστέρηση στις δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων τόσο το 2016 όσο και τους πρώτους τέσσερις μήνες του 2017, έχει συμπαρασύρει και τις εισροές από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

  Με αποτέλεσμα, και τα δημόσια έσοδα να υστερούν και πολύτιμοι πόροι με υψηλό αναπτυξιακό πολλαπλασιαστή για την οικονομία και την απασχόληση να χάνονται.

Για να αντισταθμίσει αυτήν την εικόνα, η Κυβέρνηση συνεχίζει την εσωτερική στάση πληρωμών, με αποτέλεσμα οι πρωτογενείς δαπάνες να υπολείπονται του στόχου κατά 1,2 δις ευρώ, το πρώτο τετράμηνο του έτους.  

 Είναι πλέον σαφές ότι η χώρα χρειάζεται μία άλλη οικονομική πολιτική.

Με εμπροσθοβαρή υλοποίηση μεταρρυθμίσεων, με ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία, με αλλαγή της δημοσιονομικής πολιτικής, στην κατεύθυνση σταδιακής μείωσης της φορολόγησης νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Κάτι που η σημερινή Κυβέρνηση δεν μπορεί, δεν ξέρει και κυρίως δεν θέλει να υλοποιήσει».

 

Ο Πρόεδρος της ΝΔ, κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, κατέθεσε, την προηγούμενη εβδομάδα, μία συγκεκριμένη πρόταση για τη διανομή «μερίσματος» στην κοινωνία, μέσω της άμεσης λήψης «αντιμέτρων», λόγω της μεγάλης υπέρβασης του δημοσιονομικού στόχου το 2016.

Υπέρβαση που οφείλεται βέβαια, κυρίως, στην υπερφορολόγηση των πολιτών και στην εσωτερική στάση πληρωμών του Κράτους.

Συγκεκριμένα, η πρότασή του περιλαμβάνει τη χρηματοδότηση συμμετοχής όλων των παιδιών σε παιδικούς σταθμούς, την επαναφορά/μείωση του ΦΠΑ στα αγροτικά εφόδια στο 13%, την κατάργηση του φόρου στο κρασί και τη μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 20%.

Αυτή η πρόταση:

1ον. Είναι συνεπής με τις δεσμεύσεις που ο Πρόεδρος της ΝΔ ανέλαβε στη Θεσσαλονίκη, το Σεπτέμβριο του 2016.

2ον. Είναι λελογισμένη. Έχει συνολικό κόστος 0,5% του ΑΕΠ, όταν η υπέρβαση του δημοσιονομικού στόχου για το πρωτογενές πλεόνασμα ξεπερνά τις 3,5 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ για το 2016.

3ον. Είναι ρεαλιστική. Η διάθεση της υπέρβασης του πρωτογενούς πλεονάσματος προβλέπεται και ποσοτικοποιείται, με συγκεκριμένο τρόπο, στο 3ο Μνημόνιο (σελ. 1016, ΦΕΚ Α’ 94) και στο Συμπληρωματικό Μνημόνιο (σελ. 5, το οποίο αν και το έχουμε επανειλημμένως ζητήσει ουδέποτε κατατέθηκε από την Κυβέρνηση στη Βουλή).

Συγκεκριμένα, συνδυαστικά, προβλέπεται ότι το 40% του πλεονάσματος που θα επιτευχθεί, λόγω επιδόσεων υψηλότερων από τις αναμενόμενες, χρησιμοποιείται για ενίσχυση της κοινωνικής προστασίας και μείωση των φορολογικών επιβαρύνσεων.

4ον. Είναι έγκαιρη. Σύμφωνα με την πρόσφατη, ταπεινωτική επιστολή του Υπουργού Οικονομικών προς τους θεσμούς, το Δεκέμβριο του 2016, «στην περίπτωση μίας μόνιμης δημοσιονομικής υπεραπόδοσης σε σχέση με τους στόχους του προγράμματος, όπως αυτή διαπιστώνεται από τα ετήσια αποτελέσματα του προϋπολογισμού που επικυρώνει η Eurostat, οι ελληνικές αρχές θα συμφωνήσουν με τους θεσμούς, στο πλαίσιο των αξιολογήσεων, σχετικά με τη χρήση του διαθέσιμου δημοσιονομικού χώρου».

Συνεπώς, μετά την δημοσιοποίηση από τη Eurostat των αποτελεσμάτων εκτέλεσης του προϋπολογισμού για το 2016, που έγινε στις 24 Απριλίου 2017, η Κυβέρνηση μπορεί να θέσει αυτό το ζήτημα στους θεσμούς.

Ο τρόπος, ο χρόνος και η στόχευση της πρότασης της ΝΔ είναι εντός του υφιστάμενου πλαισίου. Άλλωστε, κάτι αντίστοιχο είχε η ίδια πράξει, το 2014, με τη διανομή κοινωνικού μερίσματος. Βέβαια, με εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια, λαμβάνοντας υπόψιν και τους μακροχρόνια άνεργους. Και όχι όπως πολύ πρόσφατα έπραξε η σημερινή Κυβέρνηση.

5ον. Είναι τεκμηριωμένη. Προφανώς και γνωρίζουμε ότι η διάθεση ποσού εφέτος από την υπέρβαση του στόχου του πρωτογενούς πλεονάσματος πέρυσι, επιβαρύνει την εκτέλεση του τρέχοντος προϋπολογισμού.

Η Κυβέρνηση όμως, όπως καταγράφει και ο Κρατικός Προϋπολογισμός (σελ. 59), προέβλεπε πρωτογενές πλεόνασμα 2% του ΑΕΠ για το 2017. Όταν ο στόχος είναι για 1,75% του ΑΕΠ. Συνεπώς, έχει το δημοσιονομικό περιθώριο να διανείμει κάποιο «μέρισμα».

Μάλιστα, αυτός ο στόχος, βασίστηκε σε εκτίμηση πρωτογενούς πλεονάσματος 1,1% του ΑΕΠ για το 2016. Και τελικά, το δημοσιονομικό αποτέλεσμα για το 2016, είναι περίπου 4 φορές μεγαλύτερο. Με θετική, εν μέρει, επίδραση και για το 2017. Διευρύνοντας συνεπώς το δημοσιονομικό περιθώριο. Και καθιστώντας την πρότασή μας, ακόμη πιο ρεαλιστική.

Εκτός και αν η Κυβέρνηση πλέον αμφιβάλλει για την επίτευξη του εφετινού στόχου.

Αλήθεια όμως, αν η Κυβέρνηση αμφιβάλλει για την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος 1,75% του ΑΕΠ εφέτος προκειμένου να υλοποιήσει άμεσα κάποια «αντίμετρα», πόσο εφικτή είναι η υπέρβαση του 3,5% του ΑΕΠ, για τουλάχιστον 4 χρόνια, προκειμένου να αρχίσει να υλοποιεί κάποια από τα «αντίμετρα» που η ίδια προτείνει για το μέλλον;

Επειδή «τα ψέματα έχουν κοντά ποδάρια», καλούμε την Κυβέρνηση, για ακόμη μία φορά, να αποδεχθεί την πρόταση του Προέδρου της ΝΔ.

Κύριε Σταϊκούρα, «4ο Μνημόνιο», «πολιτική εξαπάτηση», μήπως υπερβάλλει κάπως η ΝΔ για τη συμφωνία; Δεν υπάρχουν και θετικά; 

Ο κ. Τσίπρας, σε συνέντευξή του πριν από 4 περίπου μήνες, όταν δεν διακατεχόταν από τις υποτιθέμενες αυταπάτες, είχε αναφέρει: «Πιστεύουν ότι πρέπει να νομοθετήσουμε μέτρα ύψους 3,6 δισ. ευρώ και μάλιστα εκ των προτέρων για το 2019; Πιστεύουν ότι πρέπει να νομοθετήσουμε μείωση αφορολόγητου και νέες περικοπές στις συντάξεων; Δεν θα το κάνουμε».

Και σήμερα, όλα αυτά τα κάνει. Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ούτε μία «κόκκινη γραμμή» δεν κράτησε. Έδωσε τα πάντα και δεν κέρδισε τίποτα.

Το γεγονός μάλιστα ότι οι δημοσιονομικές δεσμεύσεις και τα μέτρα εκτείνονται και για μετά το 2018, καθώς και ότι όλα αυτά δεν περιλαμβάνονται στο 3ο Μνημόνιο, αποδεικνύουν ότι πρόκειται για το 4ο Μνημόνιο.

Διαρκώς μάλιστα αποκαλύπτονται νέες πτυχές του, με πρόσθετα βάρη για τους πολίτες, ακόμη και για το 2018.

Δυσκολίες εκτιμάτε πως θα έχει η κυβερνητική πλειοψηφία στην Βουλή; 

Εκτιμώ πως όχι. Άλλωστε, οι Βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας έχουν εθιστεί στο να ψηφίζουν μέτρα, «και με τα δύο χέρια», προκειμένου να μείνουν, για λίγο ακόμη, στην εξουσία.

Και το κάνουν αυτό με κάθε τρόπο, με κάθε μέσο, με κάθε κόστος, χωρίς ηθικές αναστολές και ιδεολογικές συντεταγμένες.

Ο ΣΥΡΙΖΑ αποδέχεται, όπως λέτε, τα  πάντα προκειμένου να παραμείνει στην εξουσία. Γιατί να μην πιστέψει κανείς πως, για τον ίδιο λόγο, θα υλοποιήσει και μεταρρυθμίσεις για τις οποίες δεσμεύεται;

Γιατί παρά τις δεσμεύσεις του, αυτές δεν τις υλοποιεί, αφού δεν τις πιστεύει.

Ενδεικτικά, σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία του ΟΟΣΑ, παρατηρείται μία υποχώρηση του δείκτη πραγματοποίησης μεταρρυθμίσεων στη χώρα μας κατά 30 ποσοστιαίες μονάδες την περίοδο 2015-2016 σε σχέση με την περίοδο 2013-2014.

Είναι σαφές ότι η Κυβέρνηση ούτε μπορεί ούτε θέλει να υλοποιήσει διαρθρωτικές αλλαγές.

Ανικανότητα, ιδεοληψίες και παλινωδίες συνιστούν το τρίπτυχο της κυβερνητικής αποτυχίας.

Γιατί μιλάτε για «ψευτοαντίμετρα»; Και γιατί τελικά να καταψηφίσει η ΝΔ μέτρα που εάν και όσο εφαρμοστούν, θα ενισχύσουν κάποιες κοινωνικές ομάδες;

Τα αντίμετρα προϋποθέτουν την ψήφιση και υλοποίηση των μέτρων.

Και ενώ τα μέτρα είναι οριζόντια και θα εφαρμοστούν ούτως ή άλλως, τα αντίμετρα είναι επιμέρους και τελούν υπό την προϋπόθεση της επίτευξης πολύ υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων, για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Θα αρχίσουν δε να υλοποιούνται, αν η χώρα υπερβαίνει το 3,5% του ΑΕΠ πρωτογενές πλεόνασμα, και μάλιστα κατά μόνιμο τρόπο, για διάστημα τουλάχιστον 3 ετών.

Η πλήρης δε υλοποίησή τους απαιτεί πρωτογενή πλεονάσματα της τάξεως του 5,5% του ΑΕΠ. Κάτι που είναι αδύνατον να επιτευχθεί.

Οπότε τελικά θα ψηφιστούν και θα υλοποιηθούν τα μέτρα, και δεν θα υλοποιηθούν τα αντίμετρα.

Τα αντίμετρα, συνεπώς, συνιστούν τον «φερετζέ» ενός πολύ σκληρού πακέτου μέτρων.

Και εσείς όμως «τσάμπα μάγκες» δεν είστε με το μέρισμα που προτείνετε φέτος να διανεμηθεί;

Η πρόταση του κ. Μητσοτάκη για την άμεση λήψη «αντιμέτρων» ύψους 0,5% του ΑΕΠ, λόγω της υπέρβασης του πρωτογενούς πλεονάσματος του 2016, είναι συνεπής με τις δεσμεύσεις που ανέλαβε στη Θεσσαλονίκη, άμεση, ρεαλιστική και τεκμηριωμένη.

Αφού κάτι τέτοιο προβλέπεται, με συγκεκριμένο τρόπο, στο 3ο Μνημόνιο.

Εκτός και αν η Κυβέρνηση αμφιβάλλει πλέον για την επίτευξη του εφετινού στόχου για πρωτογενές πλεόνασμα 1,75% του ΑΕΠ. Στόχο όμως, που μέχρι πρόσφατα υποστήριζε, και το καταγράφει και ο Προϋπολογισμός, ότι με άνεση θα υπερκαλύψει.

Αλλά αλήθεια, αν αμφιβάλλει για το 1,75%, πόσο εφικτό είναι το 3,5% του ΑΕΠ πρωτογενές πλεόνασμα, και μάλιστα για τουλάχιστον 4 χρόνια, προκειμένου να αρχίσουν να υλοποιούνται κάποια από τα αντίμετρα;

Γιατί όμως τότε δεν ψηφίσατε το κοινωνικό μέρισμα πέρυσι τον χειμώνα;

Πέρυσι διαφωνήσαμε τόσο με την μεθοδολογία όσο και με το περιεχόμενο της ρύθμισης για τη διανομή του μερίσματος. Λίγες ημέρες αργότερα, δικαιωθήκαμε.

Ως προς την μεθοδολογία, ο Υπουργός Οικονομικών υποχρεώθηκε να αποστείλει μία ταπεινωτική επιστολή στους δανειστές, με την οποία αναγνώριζε ότι ήταν εσφαλμένη η διαδικασία που ακολουθήθηκε, υποσχέθηκε ότι αυτό θα γίνεται πλέον σε συνεννόηση με τους εταίρους και αφού επικυρωθούν τα στοιχεία από τις στατιστικές αρχές, ενώ δεσμεύθηκε για «διαρκή αφοσίωση στο Μνημόνιο».

Ως προς το περιεχόμενο, αποδείχθηκε ότι μεταξύ των ωφελούμενων ήταν, ενδεικτικά, και συνάδελφοι Βουλευτές, αφού ο τρόπος χορήγησης του μερίσματος δεν στηρίχθηκε σε εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια, ούτε λάμβανε υπόψη τους μακροχρόνια άνεργους, που έχουν και την μεγαλύτερη ανάγκη.

Τελικά, και ο λαϊκισμός, εκτός από τα ψέματα, έχει «κοντά ποδάρια».

Το μεγάλο πρωτογενές πλεόνασμα δεν συνιστά θετική ένδειξη για την πορεία της οικονομίας; Και η προηγούμενη Κυβέρνηση δεν πανηγύριζε το 2014 για την υπέρβαση που πέτυχε;   

Το κρίσιμο ζήτημα, εκτός του ύψους του πρωτογενούς πλεονάσματος, είναι ο τρόπος επίτευξης αυτού.

Η σημερινή Κυβέρνηση επέτυχε μεγάλη υπέρβαση του δημοσιονομικού στόχου, μεταξύ άλλων, με την εκτόξευση των κατασχέσεων και των αναγκαστικών μέτρων είσπραξης, με την εσωτερική στάση πληρωμών, με την υπερφορολόγηση των πολιτών.

Το αποτέλεσμα ήταν το «στέγνωμα» της αγοράς από ρευστότητα και η επιστροφή της οικονομίας στην ύφεση. Η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα σε ύφεση τα 2 τελευταία χρόνια!

Αντιθέτως, η προηγούμενη Κυβέρνηση επιτύγχανε πρωτογενή πλεονάσματα πληρώνοντας το μεγαλύτερο κομμάτι των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, μειώνοντας φόρους σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις, χορηγώντας κοινωνικό μέρισμα με εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια, οδηγώντας την οικονομία στη σταδιακή ανάκαμψη.

Η διαφορά, νομίζω, είναι τεράστια.

Από την εμπειρία που έχετε από την προηγούμενη διακυβέρνηση: Οι δανειστές είναι τελικά δεκτικοί σε αλλαγές ή έχουν συχνά και εκείνοι εμμονές;

Κανένα Πρόγραμμα δεν είναι άκαμπτο και ανελαστικό.

Να υπενθυμίσω ενδεικτικά ότι, ορισμένα μέτρα λιτότητας, που είχαν ψηφιστεί το 2012, ποτέ δεν υλοποιήθηκαν (π.χ. η εισφορά 2‰ υπέρ ΟΑΕΕ επί του τζίρου των επιχειρήσεων). Και φυσικά, το 2014, μειώθηκαν φορολογικοί συντελεστές, κάτι που δεν προβλεπόταν στη συμφωνία.

Συνεπώς, βαθμοί ευελιξίας πάντοτε υφίστανται. Αρκεί η εκάστοτε Κυβέρνηση να είναι σοβαρή, αξιόπιστη και αποτελεσματική.

Αυτά τα στοιχεία όμως αποτελούν για τη σημερινή Κυβέρνηση «είδος εν ανεπαρκεία».

Περιμένετε να υπάρξουν μετά τη συμφωνία ουσιαστικές εξελίξεις στο ζήτημα του χρέους; 

Ζητούμε οι δανειστές να προχωρήσουν, το συντομότερο δυνατόν, σε ουσιαστικές παρεμβάσεις για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του χρέους, η οποία επιβαρύνθηκε ιδιαίτερα την τελευταία διετία. Ρεαλιστικές λύσεις και ισοδύναμες τεχνικές υπάρχουν.

Βέβαια, υφίσταται η απόφαση του Ιουνίου του 2016, σύμφωνα με την οποία τα όποια ουσιαστικά μέτρα για το χρέος θα εφαρμοστούν μετά το 2018, υπό τις προϋποθέσεις ότι η χώρα υλοποιεί, μέχρι τότε, πλήρως τις δεσμεύσεις της και κριθεί, τότε, ότι τέτοια μέτρα ελάφρυνσης είναι αναγκαία.

Στο μεταξύ όμως, η χώρα θα έχει λάβει πρόσθετα, επώδυνα μέτρα λιτότητας προκειμένου να επιτευχθούν, για πολλά χρόνια, υψηλοί δημοσιονομικοί στόχοι.

Εάν κλείσει η αξιολόγηση θα δημιουργηθούν, πιστεύετε, καινούργια δεδομένα που η ΝΔ θα πρέπει να λάβει υπόψιν στη διαμόρφωση της στρατηγικής της το επόμενο διάστημα;

Τα προβλήματα της χώρας δεν τελειώνουν με την ολοκλήρωση της αξιολόγησης.

Η Κυβέρνηση έχει αποδειχθεί κατώτερη των περιστάσεων.

Όχι μόνο δεν μπορεί να βγάλει τη χώρα από την κρίση, αλλά την οδηγεί όλο και βαθύτερα στο οικονομικό τέλμα, την κοινωνική μιζέρια και την παρακμή.

Γι’ αυτό το λόγο, όσο συντομότερα υπάρξει πολιτική αλλαγή, τόσο το καλύτερο για τη χώρα.

Μέχρι να γίνουν όμως, αργά ή γρήγορα, εκλογές, εμείς οφείλουμε να ξεδιπλώσουμε, σταδιακά, ένα τεκμηριωμένο και ρεαλιστικό κυβερνητικό πρόγραμμα.

Και αυτό πράττουμε, μεθοδικά και συστηματικά. Ώστε να αποτελέσουμε την ορθολογική επιλογή της κοινωνίας.

Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, μαζί με τους Αναπληρωτές Τομεάρχες Οικονομικών, κ. Απόστολο Βεσυρόπουλο, Βουλευτή Ημαθίας, και κ. Θεόδωρο Φορτσάκη, Βουλευτή Επικρατείας, στο πλαίσιο συναντήσεων με τις διοικήσεις φορέων της οικονομίας, πραγματοποίησαν χθες, Πέμπτη 11 Μαΐου 2017, την τέταρτη επίσκεψή τους, στο Οικονομικό Επιμελητήριο Ελλάδος (ΟΕΕ).

Κατά την επίσκεψη, έλαβε χώρα συνάντηση εργασίας με το Προεδρείο του ΟΕΕ, υπό τον Πρόεδρό του, κ. Κωνσταντίνο Κόλλια.

Στη συνάντηση συζητήθηκαν θέματα που απασχολούν το Επιμελητήριο, όπως η υψηλή φορολόγηση και η εξοντωτική αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών των ελεύθερων επαγγελματιών, το φαινόμενο της «διαρροής εγκεφάλων» στο εξωτερικό, η συρρίκνωση της τραπεζικής χρηματοδότησης στην πραγματική οικονομία, η αδυναμία προσέλκυσης και υλοποίησης επενδύσεων κ.α.

Ειδικότερα, και με αφορμή την συμφωνία της Κυβέρνησης με τους δανειστές, υπήρξε σύμπτωση απόψεων για τις δυσμενείς προβλέψεις αυτής σχετικά με το ύψος και την μεγάλη περίοδο επίτευξης πρωτογενών πλεονασμάτων, για τη λήψη νέων μέτρων λιτότητας, όπως είναι η μείωση του αφορολόγητου και η περικοπή των συντάξεων, καθώς και για την μεγάλη επιβάρυνση που θα προκύψει για τους ελεύθερους επαγγελματίες από την αλλαγή του τρόπου υπολογισμού των ασφαλιστικών εισφορών τους.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το 70% του εισοδήματος των ελεύθερων επαγγελματιών πηγαίνει σε φόρους και εισφορές, ενώ από την έναρξη εφαρμογής του Ν. 4387/2016 μέχρι σήμερα έχουν κάνει διακοπή εργασιών 72.000 ελεύθεροι επαγγελματίες.

Στη συζήτηση διαπιστώθηκε η κοινή βούληση για επεξεργασία πολιτικών, οι οποίες θα εστιάζουν:

1ον. Στον περιορισμό και τον εξορθολογισμό της φορολογικής επιβάρυνσης της επαγγελματικής και επιχειρηματικής δραστηριότητας και στη στήριξη καινοτόμων και εξωστρεφών δραστηριοτήτων.

2ον. Στη βελτίωση των συνθηκών παροχής ρευστότητας στην οικονομία από το τραπεζικό σύστημα.

3ον. Στις αναπτυξιακές προοπτικές της Ελληνικής οικονομίας, στη λειτουργία θεσμών οικονομικού αντικειμένου και στην εξεύρεση και αξιοποίηση πόρων για την αντιμετώπιση της σημαντικής υποεπένδυσης στην εγχώρια οικονομία.

Επίσης, συζητήθηκαν θέματα που αφορούν στην περαιτέρω βελτίωση του διοικητικού και γραφειοκρατικού περιβάλλοντος για την άσκηση οικονομικής δραστηριότητας, εστιάζοντας, κυρίως, στην εξωστρέφεια, καθώς και στην προώθηση δράσεων για την ενδυνάμωση της απασχόλησης και της κοινωνικής συνοχής.

Οι επικεφαλής του Τομέα Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας θα συνεχίσουν τις συστηματική συνεργασία με τις διοικήσεις των φορέων της οικονομίας και την καταγραφή των καθημερινών προβλημάτων τους, σε μια προσπάθεια διαμόρφωσης στρατηγικής και πέραν των «Μνημονίων» για την ανάταξη της οικονομίας, της κοινωνίας και της χώρας.

Η συμφωνία είναι «εξιτήριο» από τα Μνημόνια, όπως υποστήριξε ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας;

Το γεγονός ότι η ενδιάμεση συμφωνία περιλαμβάνει υψηλούς δημοσιονομικούς στόχους και πρόσθετα μέτρα για μετά τη λήξη του τρέχοντος Μνημονίου, αποδεικνύει ότι όχι μόνο δεν «παίρνουμε εξιτήριο», αλλά αντιθέτως, «κάνουμε εισαγωγή» στο 4ο Μνημόνιο, χωρίς πρόσθετη χρηματοδότηση. Με τον συνολικό λογαριασμό των μέτρων της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ να υπερβαίνει πλέον τα 12,5 δισ. ευρώ.

Ο Πρωθυπουργός είπε ότι η φορολογία επί των ημερών του είναι ίδια ή ελάχιστα μεγαλύτερη. Είναι έωλος ο ισχυρισμός του;

Επί ημερών της σημερινής κυβέρνησης αυξήθηκαν, υπερβολικά, οι φορολογικές και ασφαλιστικές υποχρεώσεις νοικοκυριών και επιχειρήσεων. Την τελευταία διετία, έχουν επιβληθεί 26 πρόσθετοι, άμεσοι και έμμεσοι, φόροι, συνολικού ύψους 6,5 δισ. ευρώ. Και επίκειται και νέα φορολογική επιδρομή, ύψους 1,8 δισ. ευρώ, με τη μείωση του αφορολόγητου. Η Κυβέρνηση βάζει, συνεχώς, νέες, δήθεν «κόκκινες γραμμές», τις οποίες πολύ σύντομα διαγράφει. Είναι προφανές ότι ο Πρωθυπουργός, εκτός από αυταπάτες, έχει πάρει διαζύγιο από την αλήθεια.

Οι Βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ θα ψηφίσουν τα μέτρα;

Δεν έχω καμία αμφιβολία. Έχουν άλλωστε εθιστεί στο να ψηφίζουν, χωρίς ηθικές αναστολές και ιδεολογικές συντεταγμένες, ακριβώς τα αντίθετα από αυτά που καθημερινά υποστηρίζουν.

Διαφωνείτε με τα μέτρα αλλά δεσμεύεστε ότι θα τα εφαρμόσετε αν γίνεται κυβέρνηση. Τότε τι θα αλλάξει μ’ εσάς;

Έχουμε πει το αυτονόητο: ότι η συνολική συμφωνία, ως προς τους στόχους, δεσμεύει τη χώρα. Παράμετροι όμως αυτής της συμφωνίας και τα μέσα επίτευξης των στόχων μπορούν, εν πορεία, να αλλάξουν. Αυτό άλλωστε δεν έγινε τα προηγούμενα χρόνια; Να υπενθυμίσω, ενδεικτικά, ότι οι δημοσιονομικοί στόχοι, το 2012, μετατέθηκαν. Επίσης, ορισμένα μέτρα λιτότητας, που είχαν τότε ψηφιστεί, δεν υλοποιήθηκαν (π.χ. η εισφορά 2‰ υπέρ ΟΑΕΕ επί του τζίρου των επιχειρήσεων). Και φυσικά, το 2014, μειώθηκαν φορολογικοί συντελεστές, κάτι που δεν προβλεπόταν στη συμφωνία. Συνεπώς, βαθμοί ευελιξίας πάντοτε υφίστανται. Αρκεί η εκάστοτε κυβέρνηση να είναι σοβαρή, αξιόπιστη και αποτελεσματική. Άγνωστες λέξεις για τη σημερινή κυβέρνηση.

Σε μονομερείς κινήσεις θα προχωρήσετε;

Η αξιολόγηση πολιτικών, σε όρους οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης, είναι υποχρέωση της εκάστοτε κυβέρνησης. Σ’ αυτό το πλαίσιο, αναλάβαμε κατά το παρελθόν πρωτοβουλίες, όπως ήταν οι μειώσεις φόρων, για τις οποίες δεν είχαμε τη σύμφωνη γνώμη των δανειστών. Τους ενημερώναμε όμως, ήμασταν αξιόπιστοι και επιτυγχάναμε τους στόχους.

Μπορείτε να υποσχεθείτε ότι θα αυξήσετε τις συντάξεις;

Επί του παρόντος, δεν μπορώ να σας υποσχεθώ τίποτα παραπάνω από αυτά στα οποία δεσμευθήκαμε στη Θεσσαλονίκη. Διότι, εκτός των άλλων, δεν γνωρίζουμε την κατάσταση της οικονομίας όταν θα αναλάβουμε τη διακυβέρνηση της χώρας. Μπορώ όμως να σας πω ότι βασικό μέλημά μας θα είναι η αύξηση του διαθέσιμου εισοδήματος όλων των πολιτών, άρα και των συνταξιούχων. Και αυτό μπορεί να γίνει, καταρχήν, με τη μείωση των φόρων.

Θεωρείτε ότι είναι λάθος η μείωση του αφορολόγητου; Πρέπει να αυξηθεί;

Θεωρώ ότι η όποια μείωση του αφορολόγητου είναι λανθασμένη αν δεν συνοδευτεί από ταυτόχρονη μείωση φορολογικών συντελεστών. Αυτό, δυστυχώς, δεν προβλέπεται στην παρούσα συμφωνία.

Οι δανειστές δεν έχουν ευθύνες για τα υπερβολικά μέτρα που απαιτούν από ένα λαό που έχει εξαντλήσει τα όριά του;

Προφανώς και έχουν μερίδιο ευθύνης. Έχουν ευθύνη διότι αποδέχθηκαν, τα δύο τελευταία χρόνια, ένα εσφαλμένο μείγμα δημοσιονομικής πολιτικής, που στηρίχθηκε στην υπερβολική αύξηση φόρων και ασφαλιστικών εισφορών. Έχουν όμως ευθύνη και γιατί, θέτοντας υψηλούς δημοσιονομικούς στόχους για μεγάλο χρονικό διάστημα, απαιτούν τη λήψη πρόσθετων μέτρων, επεκτείνοντας και διευρύνοντας τη λιτότητα. Όλα αυτά όμως τα έχει αποδεχθεί η σημερινή Κυβέρνηση.

Η κυβέρνηση Σαμαρά δικαιώνεται;

Καθημερινά, δικαιώνεται. Εργάστηκε σκληρά και το έργο της, αποτιμώντας το με την άνεση του χρόνου, φέρει θετικό πρόσημο. Επιτύγχανε πρωτογενή πλεονάσματα πληρώνοντας το μεγαλύτερο κομμάτι των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, διευρύνοντας τη φορολογική βάση, μειώνοντας φόρους σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις, χορηγώντας κοινωνικό μέρισμα με εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια, βελτιώνοντας, έστω και οριακά, το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών, οδηγώντας την οικονομία στη σταδιακή ανάκαμψη.

Η μείωση του ΕΝΦΙΑ είναι και δική σας προτεραιότητα. Γιατί δεν ψηφίζετε τα αντίμετρα που την συμπεριλαμβάνουν;

Γιατί τα αντίμετρα θα εφαρμοστούν όταν υπερκαλυφθούν, και μάλιστα κατά μόνιμο τρόπο, οι ήδη υψηλοί δημοσιονομικοί στόχοι. Κάτι που είναι εξαιρετικά δύσκολο να επιτευχθεί. Και αφού φυσικά έχουν εφαρμοστεί τα νέα μέτρα λιτότητας. Επίσης, εμείς προτείνουμε η μείωση του ΕΝΦΙΑ να είναι μεγαλύτερη και να γίνει ούτως ή άλλως, με χρήση ισοδυνάμων από το σκέλος των δαπανών. Αυτό, η Κυβέρνηση ούτε που το συζητάει, αφού το συνδέει με τα αντίμετρα και την δημοσιονομική υπεραπόδοση.

Με τη ΔΕΗ τι θα κάνετε; Με το άνοιγμα των καταστημάτων 30 Κυριακές το χρόνο συμφωνείτε; Ποιες διαρθρωτικές αλλαγές θα μπορούσατε να ψηφίσετε;

Θα αξιολογήσουμε ποιες είναι αυτές, το περιεχόμενό τους και τη διαδικασία που θα έρθουν στη Βουλή. Αλήθεια όμως, οι κυβερνητικοί Βουλευτές, που μέχρι σήμερα ήταν αντίθετοι, θα τις ψηφίσουν με ή χωρίς «πόνο ψυχής»;

Φωτογραφική ήταν η τροπολογία για τα πρόστιμα από λαθρεμπόριο; Υπάρχει διαπλοκή κυβέρνησης και ολιγαρχών;

Το γεγονός ότι η τροπολογία ήταν εκπρόθεσμη, υποβλήθηκε σε άσχετο νομοσχέδιο, κατατέθηκε από κυβερνητικό βουλευτή και όχι από την κυβέρνηση, και την υπερασπίστηκε η ίδιος ο πρωθυπουργός, κάτι που δεν θυμάμαι να έχει ξαναγίνει, απαντά στο ερώτημά σας.

Ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ Πάνος Καμμένος δεν έχει το δικαίωμα να δηλώνει καραμανλικός;
Φυσικά και έχει το δικαίωμα. Δεν ισχύει όμως το «ότι δηλώσεις, είσαι»!

Ο πρώην Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής είναι «χρυσή εφεδρεία»;

Ο κ. Καραμανλής υπήρξε και είναι σημαντικός πολιτικός ηγέτης, με προσφορά στον Ελληνισμό, την Πατρίδα και την Παράταξη. Εκτιμώ ότι ο ρόλος του, όπως και κάθε σημαντικού πολιτικού, καθορίζεται διαχρονικά, από τη δυναμική των κοινωνικών και πολιτικών εξελίξεων.

Υπουργοί του Κώστα Σημίτη θα μπορούσαν να είναι σε μια Κυβέρνηση της ΝΔ;

Η επιλογή της σύνθεσης της Κυβέρνησης αποτελεί ευθύνη και προνόμιο του εκάστοτε Πρωθυπουργού. Γενικά πιστεύω ότι οποιοσδήποτε πολίτης ή πολιτικός αποδέχεται το ιδεολογικό πλαίσιο και σέβεται την ιστορία της ΝΔ, μπορεί να ενταχθεί και να συνεχίσει την πολιτική δράση του μέσα από τις τάξεις της.

Ορθώς ο πρόεδρος της ΝΔ «σφίγγει τα λουριά», όπως λένε συνεργάτες του, και απειλεί και με διαγραφές όσους θολώνουν το μήνυμα του κόμματος;

Οφείλουμε να αντιληφθούμε ότι βρισκόμαστε σε μία κρίσιμη συγκυρία για την χώρα.

Πρέπει να υπάρχει συντεταγμένη δράση και έκφραση της παράταξης.

Και όλοι μας να υπηρετούμε το σημαντικό και να εστιάζουμε στο πρωτεύον.

Ο Αλέξης Τσίπρας κατηγορεί τη ΝΔ ότι γίνεται κόμμα διαμαρτυρίας έτσι που ζητάει συνεχώς εκλογές. Θα ζητάτε εκλογές για τον επόμενο ένα – ενάμιση χρόνο;

Η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας έχει πειστεί ότι η σημερινή κυβέρνηση, όχι μόνο δεν μπορεί να βγάλει τη χώρα από την κρίση, αλλά την οδηγεί όλο και βαθύτερα στο οικονομικό τέλμα, την κοινωνική μιζέρια και την παρακμή. Για το λόγο αυτό χρειάζεται πολιτική αλλαγή, με την ανάδειξη μιας ικανής και μεταρρυθμιστικής κυβέρνησης, που θα σπάσει το καταστροφικό καθοδικό σπιράλ. Μέχρι να γίνουν εκλογές, οφείλουμε να ξεδιπλώνουμε, σταδιακά, ένα τεκμηριωμένο και ρεαλιστικό κυβερνητικό πρόγραμμα. Και αυτό πράττουμε, μεθοδικά και συστηματικά. Ώστε να αποτελέσουμε την ορθολογική επιλογή της κοινωνίας.

Με δεδομένες τις Εξεταστικές Επιτροπές που τρέχουν, φοβάστε έναν πόλεμο «λάσπης», με «χτυπήματα κάτω από τη ζώνη» τους επόμενους μήνες;

Η κυβέρνηση, κάθε φορά που βρίσκεται σε αδιέξοδο, επιστρατεύει «λάσπη» για το παρελθόν.

Το «έργο» είναι γνωστό. Οι σκηνοθέτες οι ίδιοι. Δεν πουλάει πλέον.