Newsletter

Κύριε Υπουργέ,

Οι Βουλευτές της ΝΔ, ασκώντας το κοινοβουλευτικό μας δικαίωμα, ζητήσαμε να ενημερωθούμε για τα αποτελέσματα του τελευταίου Eurogroup.

Συνεδρίαση από την οποία δεν προέκυψε, όπως συνηθίζεται, γραπτή δήλωση των αποτελεσμάτων της.

Συνεδρίαση μετά την οποία δεν υπήρξε δήλωσή σας, όπως το συνηθίζετε.

Προφανώς γιατί οι δεσμεύσεις που αναλάβατε είναι επώδυνες και τα νέα μέτρα σκληρά.

Αναμενόμενο βέβαια, αν ανατρέξει κανείς στην ταπεινωτική επιστολή σας προς τους θεσμούς, στα τέλη Δεκεμβρίου, όταν υπόσχεστε, σύμφωνα με την μετάφραση του ίδιου του Υπουργείου Οικονομικών, «διαρκή αφοσίωση στις δεσμεύσεις του Μνημονίου».

Να το επαναλάβω λίγο: «διαρκή αφοσίωση στις δεσμεύσεις του Μνημονίου».

Αντιλαμβάνεστε συνεπώς κανείς γιατί αυτή η Κυβέρνηση είναι «η Κυβέρνηση των προθύμων».

Συνεπώς, για αυτούς τους λόγους ζητήσαμε από εσάς σήμερα, κε. Υπουργέ, να ενημερωθούμε, με σοβαρότητα και υπευθυνότητα, μακριά από εξυπνακισμούς.

Γιατί οι προβληματισμοί και τα ερωτήματα που εγείρονται είναι πολλά.

Και δεν έχουν απαντηθεί, ούτε σήμερα, από εσάς.

Και ξέρετε, η «δημιουργική ασάφεια» αυτής της Κυβέρνησης έχει κοστίσει πολύ ακριβά στη χώρα.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, και το έχουμε υποστηρίξει πολλές φορές, θα θέλαμε η σημερινή συζήτηση να είναι διαφορετική.

Να έχει κλείσει η αξιολόγηση, να έχουν ληφθεί τα μέτρα για το χρέος, να έχει μπει η χώρα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, εκκρεμότητα που υπάρχει από το Μάρτιο του 2015.

Δυστυχώς όμως, άλλο ένα Eurogroup πέρασε χωρίς συμφωνία επί της αξιολόγησης.

Χωρίς χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσής της.

Με πλήρη υποχώρηση της Κυβέρνησης στις απαιτήσεις των δανειστών, προκειμένου οι θεσμοί να επιστρέψουν από σήμερα.

Χωρίς τις αναγκαίες και ουσιαστικές αποφάσεις για το δημόσιο χρέος.

Και με την ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης να μετατίθεται για το μέλλον.

Συνεπώς, η εκκρεμότητα παραμένει.

Το «σύρσιμο» όμως της αξιολόγησης είναι καταστροφικό για τη χώρα.

Και εδώ αρχίζουν τα συγκεκριμένα ερωτήματα.

1ο Ερώτημα: Κε. Υπουργέ, μπορείτε να δεσμευτείτε για το πότε θα κλείσει η αξιολόγηση;

Θα θέλαμε συγκεκριμένη ημερομηνία.

2ο Ερώτημα: Ισχύει η δήλωση του Πρωθυπουργού, στη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου, στις 6 Νοεμβρίου, ότι «εντός του 1ου τριμήνου του 2017 εντάσσονται και τα ελληνικά ομόλογα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ»;

Θα γίνει αυτό το Μάρτιο; Δεσμεύεστε; Ή χάθηκε, όπως το συνηθίζετε άλλωστε, και αυτή η ημερομηνία;

3ο Ερώτημα: Κε. Υπουργέ, πότε θα έπρεπε να είχε κλείσει η αξιολόγηση;

Πότε προέβλεπε ο Προϋπολογισμός του 2017 εκταμίευση της δόσης; Μήπως από το Δεκέμβριο του 2016;

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι, με βάση το 3ο Μνημόνιο, η 2η αξιολόγηση θα έπρεπε να είχε κλείσει πριν από ένα χρόνο, το Φεβρουάριο του 2016.

Με βάση την επικαιροποίηση του Μνημονίου, τον Οκτώβριο.

Και με βάση τις διαβεβαιώσεις του Πρωθυπουργού στις αρχές Δεκεμβρίου.

Τίποτα απ’ αυτά δεν έγινε.

Και δεν είναι μόνο δικές μας διαπιστώσεις.

Ο κ. Φίλης υποστήριξε, πρόσφατα, ότι «είχαμε πει στις 5 Δεκεμβρίου κλείσιμο της αξιολόγησης και θα φύγει το ΔΝΤ. Δεν επιβεβαιώθηκε καμία εκτίμησή μας.»

Και σήμερα, η Κυβέρνηση πανηγυρίζει απλώς για την επιστροφή των θεσμών στην Ελλάδα.

Και ενώ η πραγματική οικονομία βουλιάζει.

4ο Ερώτημα: Υπήρξε τελικά πολιτική συμφωνία στο Eurogroup;

Το non-paper της Κυβέρνησης το είδατε;

Συμφωνείτε με το περιεχόμενό του;

Υποστηρίζει ότι «υπήρξε πολιτική συμφωνία».

Όμως, ο επικεφαλής του Eurogroup ανέφερε ότι «δεν υπάρχει πολιτική συμφωνία».

Όλα παραπέμπονται στη συνέχεια της διαπραγμάτευσης με τους θεσμούς, που θα πρέπει να καταλήξει σε μία τεχνική συμφωνία (staff level agreement), ώστε στη συνέχεια, σε επόμενο Eurogroup, να υπάρξει πολιτική συμφωνία.

Κε. Υπουργέ, ποιος λέει ψέματα; Το Μαξίμου ή ο Επικεφαλής του Eurogroup;

5ο Ερώτημα: Κε. Υπουργέ, για εσάς, η καθυστέρηση ολοκλήρωσης της αξιολόγησης έχει κόστος;

Γιατί για κάποιους υπουργούς της Κυβέρνησής σας, έχει όφελος.

Τελικά, λόγω της πολύμηνης καθυστέρησης, όπως έχετε υποστηρίξει «καήκαμε» ή «καιγόμαστε»;

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι, για τη ΝΔ, η καθυστέρηση έχει τεράστιο κόστος για τη χώρα και τους πολίτες.

Σ’ αυτή την εκτίμηση συμφωνούν η Τράπεζα της Ελλάδος, το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή, το Δημοσιονομικό Συμβούλιο, ερευνητικοί και μη φορείς.

Δεν είναι όμως μόνο εκτίμηση. Είναι και διαπίστωση.

Και αυτό γιατί οι καθυστερήσεις των 2 τελευταίων ετών, εξαιτίας της αναποτελεσματικότητας, της αναξιοπιστίας και των ιδεοληψιών της Κυβέρνησης, έχουν καταλήξει:

  • Σε ένα 3ο, αχρείαστο, Μνημόνιο.
  • Στους κεφαλαιακούς περιορισμούς, που ακόμη υφίστανται.
  • Στο υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων, διάρκειας ενός αιώνα.
  • Στον οριζόντιο και αυτόματο «κόφτη».
  • Σε πρόσθετα μέτρα λιτότητας ύψους, μέχρι σήμερα, 9 δισ. ευρώ.

Και ακολουθούν και άλλα, με την επικείμενη νομοθέτηση νέων, επώδυνων μέτρων λιτότητας και για μετά τη λήξη του Προγράμματος, δηλαδή για μετά το 2018.

Το πόσα θα είναι αυτά τα νέα μέτρα, θα το δούμε το επόμενο διάστημα.

Δυστυχώς όμως, θα τα βιώσουν, με οδυνηρό τρόπο, οι πολίτες.

6ο Ερώτημα: Μην μας επαναλάβετε τη γνωστή αναφορά για παράλογες απαιτήσεις του ΔΝΤ.

Διότι και εμείς έχουμε αναφερθεί σε αυτές, όπως και στο μερίδιο ευθύνης που οι δανειστές έχουν για το αδιέξοδο.

Αλήθεια όμως, εσείς έχετε ολοκληρώσει όλες τις μεταρρυθμίσεις τις οποίες έχετε υπογράψει και υπάρχουν στο Πρόγραμμα;

Η απάντηση είναι όχι. Και το έχετε υποστηρίξει και εσείς αυτό.

Συνεπώς, ακόμη και αν δεν υπήρχαν οι παράλογες απαιτήσεις, εσείς δεν είστε συνεπής στις μεταρρυθμιστικές δεσμεύσεις σας.

Διότι, από ιδεοληψία, δεν τις πιστεύετε.

7ο Ερώτημα: Και μιας και ο λόγος για τις παράλογες απαιτήσεις, μήπως τελικά τις έχετε αποδεχθεί;

Πως αξιολογείτε τη δήλωση του Εκπροσώπου του ΔΝΤ ότι «καλωσορίζουμε την πρόοδο των ελληνικών αρχών στην εκπλήρωση των απαιτήσεων των θεσμών σε τομείς-κλειδιά. Στη βάση αυτή, συμφωνήσαμε να στείλουμε πίσω την αποστολή.»

Κε. Υπουργέ, είναι ανακριβής η δήλωση; Λέει ψέματα το ΔΝΤ;

Είναι σαφές, με την αποδοχή των απαιτήσεων των εταίρων και δανειστών, ότι όχι μόνο δεν «έχουμε το τέλος της λιτότητας», αλλά έχουμε τη διεύρυνση και την επέκταση της λιτότητας.

Με την υπογραφή του κ. Τσίπρα και τη δική σας.

Και κάτι ακόμη: με δεδομένες τις δεσμεύσεις που ανέλαβε η Κυβέρνηση για υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα και πρόσθετα μέτρα λιτότητας μετά τη λήξη του Προγράμματος, δηλαδή μετά το 2018, το επόμενο Μεσοπρόθεσμο που θα καλύπτει την περίοδο 2018-2021 θα αποτελέσει, ουσιαστικά, το «4ο Μνημόνιο».

Και πάμε τώρα στις δεσμεύσεις σας.

8ο Ερώτημα: Συμφωνήσατε σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για μακρά περίοδο, ενώ μέχρι πρόσφατα υποστηρίζατε ότι αυτά δεν «βγαίνουν».

Ο Πρωθυπουργός όμως δεν υποστήριζε, στο Economist, στις 23 Ιουνίου 2016, ότι «είναι απολύτως αδύνατον, πρωτογενή πλεονάσματα του ύψους του 3,5% του ΑΕΠ, μετά το 2018, να διατηρηθούν και, μάλιστα, για αρκετά χρόνια. Εκτός και αν θέλουμε να πνίξουμε την ελληνική οικονομία και να έχουμε διαρκώς συνθήκες μακροχρόνιας στασιμότητας»;

Πάει και αυτή η «κόκκινη γραμμή»;

9ο Ερώτημα: Συμφωνήσατε στην άμεση νομοθέτηση μέτρων για τα χρόνια μετά την ολοκλήρωση του 3ου Μνημονίου, δηλαδή για μετά το 2018.

Μα εσείς δεν υποστηρίζατε, σε Συνέντευξή σας, στις 22 Ιανουαρίου, ότι «η Κυβέρνηση έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν πρόκειται να νομοθετήσει τώρα μέτρα για το 2019 και μετά»;

Εσείς δεν υποστηρίζατε, με Δελτίο Τύπου της 26ης Ιανουαρίου, «ότι η νομοθέτηση εκ των προτέρων τι θα γίνει το 2019 εκφεύγει κατά πολύ του δημοκρατικού ευρωπαϊκού πλαισίου και των ηθικών αξιών»;

Πάει και αυτή η «κόκκινη γραμμή»;

10ο Ερώτημα: Συμφωνήσατε στη μείωση των συντάξεων και του αφορολόγητου.

Μα το Υπουργείο Οικονομίας και Ανάπτυξης δεν υποστήριζε, σε Δελτίο Τύπου, στις 22 Ιανουαρίου 2017, ότι «δεν είναι στις προθέσεις της Κυβέρνησης η μείωση του αφορολόγητου»;

Πάει και αυτή η «κόκκινη γραμμή»;

Και αλήθεια, κε. Υπουργέ, εσείς προσωπικά το αποδέχεστε;

Διότι είχατε απειλήσει, στις 12 Απριλίου 2016, με παραίτηση αν μειωνόταν πέρυσι το αφορολόγητο.

Τελικά μειώθηκε, αλλά δεν παραιτηθήκατε.

Σήμερα που θα μειωθεί και άλλο, τι θα κάνετε;

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Όλα αυτά τα μέτρα λιτότητας θα εφαρμοστούν προκειμένου να επιτευχθούν υψηλοί δημοσιονομικοί στόχοι.

Ενώ, τα όποια επεκτατικά μέτρα θα εφαρμοστούν υπό την προϋπόθεση ότι θα επιτυγχάνονται αυτοί οι στόχοι.

Απόδειξη;

Η αναφορά του Επικεφαλής του Eurogroup, ότι «αν όλα πάνε καλά, και οι δημοσιονομικοί στόχοι εκπληρώνονται, τότε μπορεί να υπάρξει δημοσιονομικός χώρος».

Αλήθεια όμως, εσείς δεν υποστηρίζατε ότι αυτοί οι στόχοι δεν πιάνονται;

Εσείς δεν λέγατε ότι αυτοί απαιτούν νέα μέτρα λιτότητας;

Σήμερα υποστηρίζετε ότι θα υπάρξει και δημοσιονομικό περιθώριο για ελαφρύνσεις;

Η αλήθεια είναι ότι αντί η Κυβέρνηση να συζητά, όπως η Αξιωματική Αντιπολίτευση έχει προτείνει, για χαμηλότερους, ρεαλιστικούς στόχους που θα δημιουργήσουν χώρο για φορολογικές ελαφρύνσεις, έχει ήδη δεσμευθεί σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, η επίτευξη των οποίων απαιτεί πρόσθετα μέτρα λιτότητας.

Πρόσθετα μέτρα λιτότητας για να επιτευχθεί υπερκάλυψη του στόχου, ώστε να υπάρξει δημοσιονομικός χώρος προκειμένου να ενεργοποιηθούν τα αντισταθμιστικά μέτρα.

Τα οποία βέβαια αντισταθμιστικά μέτρα, τόσο στο 2ο όσο και στο 3ο Μνημόνιο, προβλέπονται.

Να σας θυμίσω ότι η προηγούμενη Κυβέρνηση επέτυχε, το 2014, τη μείωση σειράς φορολογικών συντελεστών, όπως είναι ενδεικτικά ο ΦΠΑ στην εστίαση, κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες, από το 23% στο 13%.

Και σήμερα η Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι μετά το 2018, και υπό την προϋπόθεση ότι επιτυγχάνονται τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, θα μειώσει το ΦΠΑ στην εστίαση από το 24% που τον πήγε στο 13% που τον βρήκε.

Τρανή απόδειξη της αποτυχίας σας.

Συμπερασματικά, υποχωρήσεις συνεχώς και παντού, διαπραγματευτικές ήττες και ψέματα είναι το τρίπτυχο της Κυβερνητικής αποτυχίας.

Ας μην προσπαθεί συνεπώς άλλο η Κυβέρνηση να «μασκαρέψει» την αλήθεια.

Οι Απόκριες πέρασαν!

Κύριε Σταϊκούρα, τελικά στο Eurogroup της Δευτέρας βγήκε «λευκός καπνός». Οι εκπρόσωποι των θεσμών επιστρέφουν την προσεχή εβδομάδα. Η εξέλιξη αυτή δεν είναι θετική για τη χώρα;

Κα. Αδηλίνη, άλλο ένα Eurogroup πέρασε χωρίς συμφωνία επί της αξιολόγησης, χωρίς χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσής της, με πλήρη υποχώρηση της Κυβέρνησης στις απαιτήσεις των δανειστών προκειμένου οι θεσμοί να επιστρέψουν, χωρίς τις αναγκαίες και ουσιαστικές αποφάσεις για το δημόσιο χρέος, και με την ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης να μετατίθεται για το μέλλον.

Συνεπώς, η εκκρεμότητα παραμένει.

Προφανώς η έλευση των θεσμών σε σύγκριση με το πλήρες αδιέξοδο αποτελεί θετική εξέλιξη.

Αλλά το «σύρσιμο» της αξιολόγησης είναι καταστροφικό για τη χώρα.

Εσείς όμως δεν ζητούσατε να κλείσει άρον-άρον η αξιολόγηση;

Η ΝΔ ζήτησε, εγκαίρως, να κλείσει το συντομότερο η αξιολόγηση και με τον καλύτερο δυνατό για τα ελληνικά συμφέροντα τρόπο.

Εδώ που φτάσαμε, η συμφωνία πρέπει να κλείσει, γιατί σε κάθε άλλη περίπτωση οδηγούμαστε σε χρεωκοπία.

Την αποκλειστική όμως ευθύνη για την τύχη της αξιολόγησης, το σύνολο των μέτρων και τις συνέπειές τους, φέρει η Κυβέρνηση.

Αυτή καθ’ αυτή η συμφωνία δεν βάζει τέρμα σε ένα «4ο Μνημόνιο»;

Είδατε κάποια συμφωνία;

Αποφασίστηκε απλώς η παράταση της διαπραγμάτευσης, σπρώχνοντας, όπως ανέφερα στη δήλωσή μου μετά το Eurogroup, το «τενεκεδάκι λίγο παρακάτω».

Και κάτι ακόμη: με δεδομένες τις δεσμεύσεις που ανέλαβε η Κυβέρνηση για υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα και πρόσθετα μέτρα λιτότητας μετά τη λήξη του Προγράμματος, δηλαδή μετά το 2018, το επόμενο Μεσοπρόθεσμο που θα καλύπτει την περίοδο 2018-2021 θα αποτελέσει, ουσιαστικά, το «4ο Μνημόνιο».

Η Κυβέρνηση έκανε λόγο για πολιτική συμφωνία και τη χαρακτήρισε πολύ θετική εξέλιξη. Μάλιστα, σύμφωνα με την Κυβέρνηση, η συμφωνία αφήνει περιθώρια και «για ιδιαίτερα θετικές εξελίξεις». Εσείς, αντίθετα, ως ΝΔ απαντήσατε λέγοντας ότι «η κυβέρνηση επιχειρεί, άλλη μία φορά, να κοροϊδέψει τον ελληνικό λαό». Δεν βρήκατε τίποτα θετικό στη συμφωνία;

Επαναλαμβάνω ότι συμφωνία δεν υπήρξε.

Ούτε καν πολιτική συμφωνία υπήρξε, όπως ψευδώς υποστήριξε η Κυβέρνηση.

Σας θυμίζω ότι ο επικεφαλής του Eurogroup, στη συνέντευξη τύπου, ανέφερε ότι «δεν υπάρχει πολιτική συμφωνία σε αυτό το σημείο».

Όλα παραπέμπονται στη συνέχεια της διαπραγμάτευσης με τους θεσμούς, που θα πρέπει να καταλήξει σε μία τεχνική συμφωνία (staff level agreement), ώστε στη συνέχεια, σε επόμενο Eurogroup, να υπάρξει πολιτική συμφωνία.

Ας μην προσπαθεί συνεπώς άλλο η Κυβέρνηση να μασκαρέψει την απόλυτη υποχώρησή της.

Σε απλά ελληνικά θα ήθελα να σας ρωτήσω, τι κέρδισε και τι έχασε η Κυβέρνηση;

Κέρδισε την επιστροφή των θεσμών.

Για να το πετύχει αυτό, η «Κυβέρνηση των προθύμων» έδωσε τα πάντα, υπερβαίνοντας τα χρονικά όρια της εντολής που έχει λάβει.

Συμφώνησε σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για μακρά περίοδο, ενώ μέχρι πρόσφατα υποστήριζε ότι αυτά δεν «βγαίνουν».

Συμφώνησε στην άμεση νομοθέτηση μέτρων για τα επόμενα χρόνια, μετά και τη λήξη του Προγράμματος, ενώ μέχρι πρόσφατα υποστήριζε ότι αυτή είναι αντισυνταγματική πράξη.

Συμφώνησε στις απαιτήσεις του ΔΝΤ, ενώ μέχρι πρόσφατα υποστήριζε ότι αυτές είναι ακραίες.

Υποχωρήσεις συνεχώς και παντού, διαπραγματευτικές ήττες και ψέματα είναι το τρίπτυχο της Κυβερνητικής αποτυχίας.

Δεν ήταν ωστόσο νίκη για τη χώρα η δημόσια τοποθέτηση, για πρώτη φορά, του κ. Ντάισελμπλουμ για «τέλος της λιτότητας»;

Καταρχάς, εγώ άκουσα τον επικεφαλής του Eurogroup να υποστηρίζει ότι «μην ζητάτε από έναν Υπουργό Οικονομικών να υποσχεθεί το τέλος της λιτότητας».

Επίσης, τα μέτρα που φαίνεται να αποδέχθηκε η Κυβέρνηση, όπως η μείωση του αφορολόγητου και των συντάξεων, ακόμη και για μετά τη λήξη του τρέχοντος προγράμματος, μόνο το «τέλος της λιτότητας» δεν υποδηλώνουν.

Αντιθέτως, μιλάμε για την διεύρυνση και επέκτασή της.

Και ας μην «βαπτίζουν» κάποιοι αυτά τα επώδυνα δημοσιονομικά μέτρα, δήθεν «διαρθρωτικές αλλαγές».

Γιατί τότε οι πραγματικές διαρθρωτικές αλλαγές, με «αναπτυξιακό πρόσημο», χάνουν το νόημά τους και ταυτίζονται, στα μάτια των πολιτών, με τα μέτρα λιτότητας.

Δυσκολεύοντας την αναγκαία πολιτική και κοινωνική συνεννόηση για την υλοποίησή τους.

Αν τελικά ισχύσει η πληροφορία που θέλει το ΔΝΤ να κάνει πίσω στην απαίτησή του για τα 3,6 δισ. ευρώ μέτρα (2% του ΑΕΠ), που είχε απαιτήσει, δεν είναι μία μεγάλη νίκη;

Κα. Αδηλίνη, όπου «ακούς πολλά κεράσια, κράτα μικρό καλάθι».

Οι δήθεν, μέχρι σήμερα, μεγάλες νίκες της Κυβέρνησης έχουν καταλήξει σε ένα 3ο αχρείαστο Μνημόνιο, στους κεφαλαιακούς περιορισμούς, στο υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων διάρκειας ενός αιώνα, στον οριζόντιο και αυτόματο «κόφτη», σε πρόσθετα μέτρα λιτότητας ύψους 9 δισ. ευρώ μέχρι σήμερα.

Και ακολουθούν και άλλα μέτρα.

Το πόσα, θα το δούμε το επόμενο διάστημα.

Δυστυχώς όμως, θα τα βιώσουν, με οδυνηρό τρόπο, οι πολίτες.

Ωστόσο, κύριε Σταϊκούρα, η κυβέρνηση απαίτησε και πέτυχε την «αποδοχή από τους δανειστές της λήψης των αντισταθμιστικών μέτρων». Η επίτευξη αυτού του στόχου δεν ανοίγει το δρόμο, όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση, για μείωση φόρων; Π.χ του ΕΝΦΙΑ ή του ΦΠΑ;

Καταρχάς, βασική προϋπόθεση είναι η επίτευξη υψηλών δημοσιονομικών στόχων για μακρά περίοδο. Η Κυβέρνηση όμως δεν υποστήριζε μέχρι πρόσφατα ότι αυτοί οι στόχοι δεν επιτυγχάνονται χωρίς πρόσθετα μέτρα λιτότητας; Τώρα θα τους πετύχει και θα έχει και δημοσιονομικό περιθώριο;

Ας σταματήσει συνεπώς να «πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες».

Η αλήθεια είναι ότι αντί σήμερα η Κυβέρνηση να συζητά, όπως η Αξιωματική Αντιπολίτευση έχει προτείνει, για χαμηλότερους, ρεαλιστικούς δημοσιονομικούς στόχους που θα δημιουργήσουν χώρο για φορολογικές ελαφρύνσεις, έχει ήδη δεσμευθεί σε υψηλά και για μακρά περίοδο πρωτογενή πλεονάσματα, η επίτευξη των οποίων απαιτεί, όπως το ΔΝΤ υποστηρίζει και η Κυβέρνηση αποδέχθηκε, πρόσθετα μέτρα λιτότητας.

Πρόσθετα μέτρα λιτότητας για να επιτευχθεί υπερκάλυψη του στόχου, ώστε να υπάρξει δημοσιονομικός χώρος προκειμένου να ενεργοποιηθούν τα αντισταθμιστικά μέτρα.

Τα οποία αντισταθμιστικά μέτρα, βέβαια, τόσο στο 2ο όσο και στο 3ο Μνημόνιο, προβλέπονται.

Να σας θυμίσω ότι η προηγούμενη Κυβέρνηση επέτυχε, το 2014, τη μείωση σειράς φορολογικών συντελεστών, όπως είναι ενδεικτικά ο ΦΠΑ στην εστίαση, κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες, από το 23% στο 13%.

Και σήμερα η Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι μετά το 2018, και υπό την προϋπόθεση ότι επιτυγχάνονται τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, θα μειώσει το ΦΠΑ στην εστίαση από το 24% που τον πήγε στο 13% που τον βρήκε.

Τρανή απόδειξη της αποτυχίας της.

Είπατε όχι σε μέτρα, ναι σε διαρθρωτικές αλλαγές. Ποιες διαρθρωτικές αλλαγές, αν έρχονταν, είχατε πρόθεση να ψηφίσετε;

Πράγματι, νέα δημοσιονομικά μέτρα δεν θα ψηφίσουμε.

Ούτε αυτά που βαπτίζονται δήθεν «διαρθρωτικές αλλαγές».

Πραγματικές διαρθρωτικές αλλαγές όμως, με «αναπτυξιακό πρόσημο», που βελτιώνουν τη διαρθρωτική ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, ενισχύουν την επιχειρηματικότητα και δημιουργούν θέσεις απασχόλησης, και τις οποίες η Κυβέρνηση μέχρι σήμερα από αβελτηρία ή αλλεργία δεν προωθεί, θα στηρίξουμε.

Όπως άλλωστε μέχρι σήμερα, στις όποιες λίγες κυβερνητικές πρωτοβουλίες, πράτταμε.

Αν ανατρέξει κανείς στην ομιλία του Προέδρου της ΝΔ κ. Μητσοτάκη στη ΔΕΘ και παρακολουθήσει τη στάση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης στη Βουλή, θα αντιληφθεί ποιες είναι αυτές.

Να τις δούμε συνεπώς πρώτα, καθώς και τον τρόπο που θα έρθουν, και μετά θα τοποθετηθούμε.

Είναι πλέον ορατό ότι ο ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών απομακρύνεται. Συνεπώς, η ΝΔ εκτιμάτε ότι πρέπει να αλλάξει στρατηγική σε αυτό το κομμάτι;

Τα προβλήματα της χώρας δεν τελειώνουν με την πιθανή ολοκλήρωση της αξιολόγησης.

Το αίτημα της ΝΔ για εκλογές, το οποίο έχει κατατεθεί εδώ και πολλούς μήνες, συμπυκνώνει την μέχρι σήμερα αποτυχία και την απουσία πολιτικής βούλησης, σχεδίου και στρατηγικής της Κυβέρνησης, στα πεδία, ενδεικτικά, της οικονομίας, της διαχείρισης του μεταναστευτικού/προσφυγικού, της παιδείας, της δημόσιας ασφάλειας, της ποιότητας της δημοκρατίας.

Είναι σαφές ότι η χώρα χρειάζεται άμεσα επανεκκίνηση, με μία πολιτική αλλαγή μέσω εκλογών.

Μπορείτε να δείτε το σχετικό βίντεο εδώ.

«Θα θέλαμε η συζήτηση στο Eurogroup και η κατάληξή της να ήταν διαφορετική. Ως ΝΔ θέλαμε να έχει κλείσει η αξιολόγηση, να έχουν αποφασιστεί τα ουσιαστικά μεσοπρόθεσμα μέτρα για το χρέος, ώστε στις αρχές Μαρτίου να ενταχθούμε στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης», τόνισε ο Χρήστος Σταϊκούρας, μιλώντας στο δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1 με τον Νίκο Χατζηνικολάου.

Όπως σημείωσε ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, «χθες δεν είχαμε συμφωνία σε τεχνικό επίπεδο, το λεγόμενο «staff level agreement». Δεν είχαμε ούτε πολιτική συμφωνία, όπως λέει η Κυβέρνηση. Ο Γερούν Ντάισελμπλουμ ήταν σαφής ότι δεν υπάρχει πολιτική συμφωνία. Δεν υπάρχει χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης της αξιολόγησης», προσθέτοντας «είναι πολλά, ως φαίνεται τα ανοιχτά μέτωπα και όλα δείχνουν ότι οι συζητήσεις θα κρατήσουν επί μακρόν»

«Η Κυβέρνηση υποχώρησε σε όλα όπως την λήψη μέτρων από τώρα, την υποχώρηση έναντι του ΔΝΤ και δεν πήραμε τίποτα, όπως πχ η ποσοτική χαλάρωση, την οποία εμείς ευχόμαστε», υπογράμμισε ο κ. Σταϊκούρας.

Όπως σημείωσε, «οι καθυστερήσεις στις αξιολογήσεις επί των δικών μας ημερών δεν έφερναν επιπλέον μέτρα, το δείχνουν οι τέσσερις αξιολογήσεις που κλείσαμε. Ξέρει η ελληνική κοινωνία τι συμφωνήσαμε, είδαν ότι μειώθηκαν φόροι όπως ο ΦΠΑ στην εστίαση», συμπληρώνοντας ότι δεν έχει εμπιστοσύνη στην αίσθηση που μεταδίδει κάθε φορά η Κυβέρνηση για το στάδιο στο οποίο βρίσκονται οι συζητήσεις με τους δανειστές.

«Τρία πράγματα θέλαμε κι εξακολουθούμε να θέλουμε: να κλείσει η αξιολόγηση γιατί κάθε καθυστέρηση έχει κόστος, να ληφθούν τώρα τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για το χρέος και να γίνουν όλα αυτά για να ενταχθούμε στην ποσοτική χαλάρωση της ΕΚΤ» επεσήμανε ο Τομεάρχης Οικονομικών της ΝΔ.

Όπως εμφατικά είπε ο κ. Σταϊκούρας στο δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1, «ζητάμε από την Κυβέρνηση να τρέξει γρήγορα τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και τις αποκρατικοποιήσεις, να  ενισχύσει την ρευστότητα στην πραγματική οικονομία, να αλλάξει το μείγμα δημοσιονομικής πολιτικής και να πάρει τώρα τα μέτρα για την βιωσιμότητα του χρέους», αναφέροντας μάλιστα ότι η ΝΔ θα μπορούσε να συμβάλλει για την κατάρτιση ενός «εθνικού σχεδίου για την χώρα».

Πηγή: Αnt1news

Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Θα θέλαμε, σήμερα, η κατάσταση να είναι διαφορετική, αλλά δυστυχώς, οι εξελίξεις είναι, για ακόμα μία φορά, δυσάρεστες. Η Κυβέρνηση επιχειρεί να μασκαρέψει την απόλυτη υποχώρησή της.

Συμφωνία χθες δεν υπήρξε. Για να επιστρέψουν απλώς οι θεσμοί στην Ελλάδα, η Κυβέρνηση έδωσε τα πάντα. Ούτε καν πολιτική συμφωνία δεν υπήρξε, όπως ψευδώς υποστηρίζει η Κυβέρνηση. Όλα παραπέμπονται για το μέλλον, την ώρα που η πραγματική οικονομία βουλιάζει.

Το βέβαιο είναι ότι η Κυβέρνηση θα επιβάλει περισσότερους φόρους μέσα από τη μείωση του αφορολόγητου. Και θα μειώσει περαιτέρω τις συντάξεις. Η Κυβέρνηση αποδέχτηκε όλα όσα μέχρι χθες κατήγγειλε.

Χαρακτήριζε αντισυνταγματική την προνομοθέτηση μέτρων. Σήμερα την αποδέχεται.

Έλεγε ότι δεν θα υποχωρήσει στις απαιτήσεις του Δ.Ν.Τ. Σήμερα αποδέχεται τις θέσεις του.

Έλεγε ότι δεν θα λάβει μέτρα πέραν του 2018. Σήμερα εγκλωβίζει τη χώρα σε πολιτική λιτότητας για πολλά ακόμα χρόνια.

Έλεγε ότι δεν συμφωνεί σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, γιατί αυτά δεν “βγαίνουν”. Σήμερα υποστηρίζει ότι όχι μόνο θα τα επιτύχει, αλλά θα λάβει και αντισταθμιστικά μέτρα.

Και όλα αυτά, χωρίς καμία αναφορά σε μέτρα ελάφρυνσης του χρέους. Και χωρίς ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης.

Κυβέρνηση και εταίροι πετάνε “το τενεκεδάκι παρακάτω”, την ώρα που η εκκρεμότητα παρατείνεται, η χώρα σέρνεται και η αβεβαιότητα παραμένει».

Ποια είναι η εκτίμησή σας για την εξέλιξη της διαπραγμάτευσης σχετικά με το κλείσιμο της αξιολόγησης; Απ’ ότι φαίνεται ούτε αύριο που έχει 20 ο μήνας κλείνει.

Κε. Ευθυμίου, είμαστε «στο ίδιο έργο θεατές».

Η διαπραγμάτευση, επί μήνες, σέρνεται, χρονικά ορόσημα έχουν προσπεραστεί και η Κυβέρνηση νομίζει ότι «ο μήνας έχει εννιά»…

Δυστυχώς, όπως φαίνεται, ούτε αύριο θα έχουμε τελική συμφωνία που να οδηγεί και σε συγκεκριμένο προγραμματισμό για εκταμίευση δόσης.

Ας ευχηθούμε να έχουμε τουλάχιστον σημαντική πρόοδο.

Να σας θυμίσω ότι με βάση το 3ο Μνημόνιο, η 2η αξιολόγηση θα έπρεπε να είχε κλείσει πέρυσι το Φεβρουάριο, με βάση την επικαιροποίηση του Μνημονίου, τον Οκτώβριο, και με βάση τις διαβεβαιώσεις του Πρωθυπουργού στις αρχές Δεκεμβρίου.

Τίποτα απ’ αυτά δεν έγινε.

Η Κυβέρνηση αφήνει την οικονομία να βουλιάζει και τους πολίτες στην αβεβαιότητα.

Θεωρείτε ότι αν συνεχίσει να σέρνεται η ιστορία της αξιολόγησης, θα αντέξει η χώρα;

Θα πρόκειται για καταστροφική για τη χώρα και την οικονομία εξέλιξη.

Βέβαια, λόγω της πολύμηνης ήδη καθυστέρησης, των παλινωδιών και της αναξιοπιστίας της Κυβέρνησης, ακόμη και η άμεση ολοκλήρωσή της θα είναι, δυστυχώς, οδυνηρή για τους πολίτες.

Θα προσθέσει νέα βάρη στις πλάτες τους, βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα.

Αν χαθεί και το τρένο της 9 Μαρτίου για το QE της ΕΚΤ, ποιο προβλέπετε να είναι το μέλλον για την οικονομία και τη χώρα;

Η ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης θα έδινε ένα «σινιάλο» άρσης της αβεβαιότητας και αποκατάστασης κλίματος εμπιστοσύνης, θα συνέβαλε στην ενίσχυση της ρευστότητας και θα υποβοηθούσε την προσπάθεια εξόδου στις αγορές.

Αυτή δεν έχει επιτευχθεί από το Μάρτιο του 2015, με αποκλειστική ευθύνη της Κυβέρνησης.

Αφήστε που κάποια Κυβερνητικά στελέχη την θεωρούν και «δευτερεύον ζήτημα».

Σε κάθε περίπτωση, δεν θα πρέπει να χαθεί και αυτή η ημερομηνία.

Για το λόγο αυτό θα πρέπει να υπάρξει θετική κατάληξη στην αξιολόγηση και να προσδιορισθούν, σήμερα, τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του χρέους.

Ο κ. Μητσοτάκης από το Βερολίνο είχε προαναγγείλει σκλήρυνση της στάσης σας απέναντι στην Κυβέρνηση, αν περάσει η 20η Φεβρουαρίου και δεν έχει κλείσει η συμφωνία. Τι προτίθεστε να κάνετε ως ΝΔ;

Η Νέα Δημοκρατία έχει τονίσει ότι η 2η αξιολόγηση θα έπρεπε να είχε κλείσει εδώ και πολύ καιρό και με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Αυτό δεν έγινε.

Η χώρα βιώνει ήδη «σκηνές του έργου που ανέβηκε» το 1ο εξάμηνο του 2015, αλλά και αυτού πριν την ολοκλήρωση της 1ης αξιολόγησης.

Αν περάσει και η 20η Φεβρουαρίου άκαρπη, η Νέα Δημοκρατία δεν μπορεί να αφήσει να «παιχτούν και τα επόμενα επεισόδια».

Τον τρόπο, θα τον δείτε.

Κύριε Σταϊκούρα τα πρόσφατα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ δείχνουν ότι υπάρχουν κάποια σημάδια ανάκαμψης της οικονομίας, αφού το 2016 σημειώθηκε ανάπτυξη της τάξης του 0,3%.

Τα προσωρινά στοιχεία δείχνουν ότι η χώρα επέστρεψε στο επίπεδο του πλούτου του 2014.

Επιβεβαιώνουν δηλαδή ότι χάθηκαν 2 χρόνια από την ελληνική οικονομία.

Μάλιστα, το 4ο τρίμηνο του 2016, το ΑΕΠ, εξαιτίας και της αβεβαιότητας, υποχώρησε έναντι του 3ου τριμήνου.

Είναι αυτά στοιχεία για πανηγυρισμούς;

Και οι δημοσιονομικοί στόχοι του Προϋπολογισμού, όμως, έχουν επιτευχθεί.

Πράγματι, όπως η μέχρι σήμερα εκτέλεση του προϋπολογισμού δείχνει, θα υπερκαλυφθεί ο δημοσιονομικός στόχος.

Αυτό όμως οφείλεται στην υπερφορολόγηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων, στην αύξηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου και στη συρρίκνωση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων.

Ενώ, μια σειρά από «ωρολογιακές βόμβες» στα θεμέλια της οικονομίας υφίστανται και διογκώνονται.

Όπως είναι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των ιδιωτών, η «μαύρη τρύπα» στα ασφαλιστικά ταμεία, τα «κόκκινα δάνεια» στις τράπεζες, η ρευστότητα φορέων του Δημοσίου.

Συνεπώς, είναι και αυτά στοιχεία για πανηγυρισμούς;

Για το σημερινό αδιέξοδο όμως φταίει μόνο η Ελληνική Κυβέρνηση;

Για την πολύμηνη καθυστέρηση, φέρει την αποκλειστική ευθύνη.

Για το σημερινό αδιέξοδο, μερίδιο ευθύνης έχουν και οι δανειστές.

Με παράλογες και υπερβολικές απαιτήσεις που εγείρουν, όπως είναι η επίτευξη υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων για μακρά χρονική περίοδο και η λήψη προληπτικών μέτρων λιτότητας για μετά τη λήξη του Προγράμματος.

Απαιτήσεις όμως που η Ελληνική Κυβέρνηση ουσιαστικά προκάλεσε και αποδέχθηκε, προσυπογράφοντας την απόφαση του Eurogroup της 5ης Δεκεμβρίου.

Λέτε να κλείσει η αξιολόγηση, αλλά νέα μέτρα δεν θα ψηφίσετε… Δεν είναι λίγο οξύμωρο;

Νέα δημοσιονομικά μέτρα δεν θα ψηφίσουμε.

Γιατί αυτά θα είναι το αποτέλεσμα της αναποτελεσματικότητας, της αναξιοπιστίας και των ιδεοληψιών της σημερινής Κυβέρνησης.

Κυβέρνηση η οποία, να σας θυμίσω, έχει και την ιδιοκτησία του Προγράμματος.

Διαρθρωτικές αλλαγές του Μνημονίου, που η Κυβέρνηση είτε από αβελτηρία είτε από αλλεργία μέχρι σήμερα δεν έχει προωθήσει, θα ψηφίσουμε.

Τελικά, όπως υποστηρίζει η Κυβέρνηση, «πήρατε γραμμή» από τον κ. Σόϊμπλε;

Όπως έχω πει και παλαιότερα, οι «προθυμότεροι» όλων δεν θα φορέσουν στους πολιτικούς αντιπάλους τους το δικό τους προσωπείο.

Να υπενθυμίσω πως ότι δεν αποδέχθηκαν προηγούμενες Κυβερνήσεις, τα υλοποιεί η σημερινή Κυβέρνηση, χωρίς καμία ηθική και πολιτική αναστολή.

Από πού να ξεκινήσω; Από τα 9 δισ. ευρώ νέα μέτρα λιτότητας; Από το υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων διάρκειας ενός αιώνα; Από τον οριζόντιο, αυτόματο και μόνιμο πλέον κόφτη;

Η Κυβέρνηση λοιπόν καλύτερα να σιωπά.

Η Νέα Δημοκρατία που διαχρονικά έχει πει τα μεγάλα ναι και τα μεγάλα όχι, δεν επιδίδεται σε «λεονταρισμούς εκτός γηπέδου».

Ποια είναι η αίσθησή σας μετά τα τετ α τετ που είχατε στο Βερολίνο. Είχαν αποτέλεσμα; Ποια η αντίδραση στις προτάσεις του κ. Μητσοτάκη;

Οι συναντήσεις ήταν θετικές, χρήσιμες και παραγωγικές.

Με σαφή, πλήρη και τεκμηριωμένο τρόπο καταθέσαμε τους προβληματισμούς μας για την τρέχουσα κατάσταση και τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας, καθώς και τις προτάσεις μας για την έξοδο της χώρας από την κρίση.

Προτάσεις που έχουν να κάνουν με διαφορετική άσκηση δημοσιονομικής πολιτικής στην κατεύθυνση στοχευμένων μειώσεων φορολογικών συντελεστών, με υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών που περιλαμβάνονται στο Πρόγραμμα αλλά εκτείνονται και πέρα από αυτό, με πρωτοβουλίες για την ενίσχυση της ρευστότητας στην οικονομία, με προώθηση του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων, με υιοθέτηση αναπτυξιακών πολιτικών σε κρίσιμα πεδία, όπως είναι π.χ. αυτό της παιδείας κ.α.

Οι λογικές και ρεαλιστικές αυτές προτάσεις, ακούγονται.

Και θα υλοποιηθούν όταν αναλάβουμε τη διακυβέρνηση της χώρας.

Το ΔΝΤ θα πρέπει να είναι μέσα ή έξω από το Πρόγραμμα;

Η ίδια η Κυβέρνηση έχει ζητήσει, μέσα από επιστολές, τη συμμετοχή του ΔΝΤ στο Πρόγραμμα, μάλιστα και χρηματοδοτικά.

Και φυσικά έχει προσυπογράψει και τις σχετικές ευρωπαϊκές αποφάσεις.

Επίσης να υπενθυμίσω ότι χωρίς τη συμμετοχή μέχρι σήμερα του ΔΝΤ στο 3ο Μνημόνιο, τα μέτρα που έχει πάρει η Κυβέρνηση είναι εξαιρετικά επώδυνα, περισσότερο προηγούμενων Προγραμμάτων.

Το ζητούμενο συνεπώς είναι η Κυβέρνηση να τοποθετείται απέναντι στους θεσμούς με υπευθυνότητα και σοβαρότητα, μακριά από τυχοδιωκτισμούς, να δημιουργεί σχέσεις αξιοπιστίας και να διαπραγματεύεται με συνέπεια και αποφασιστικότητα, ώστε να αποκομίζει το μέγιστο όφελος και να επιτυγχάνει το βέλτιστο αποτέλεσμα για τη χώρα.

Στο μυαλό του κ. Τσίπρα δεν μπορείτε να μπείτε, αλλά αν σας ζητούσα μια εκτίμηση σχετικά με τις προθέσεις του για το σενάριο της δραχμής;

Δεν γνωρίζω τις προθέσεις του κ. Τσίπρα.

Ούτε έχω εμπιστοσύνη στις όποιες, κατά καιρούς διαβεβαιώσεις του, με δεδομένες τις μέχρι σήμερα οβιδιακές μεταμορφώσεις του.

Για εμάς, η θέση της Ελλάδας βρίσκεται στην καρδιά της Ευρώπης και της Ευρωζώνης και είναι αδιαπραγμάτευτη.

Απορρίπτουμε σενάρια που διακινούνται από κάποιους – και εντός χώρας – για επιστροφή στη δραχμή.

Από το καλοκαίρι του 2016, το ΤΧΣ βρίσκεται εν μέσω συνεχιζόμενης διοικητικής αστάθειας.

Στο τέλος του 2016, μετά την παραίτηση του Διευθύνοντος Συμβούλου, κατόπιν θητείας διάρκειας μόλις 1 μήνα, εκδόθηκε πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για τη θέση.

Η διαδικασία αυτή απέβη άκαρπη.

Εκδόθηκε νέα πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος, στις 14.02.2017, με προθεσμία στις 10.03.2017.

Επισημαίνεται ότι, σύμφωνα με το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο για τη λειτουργία του ΤΧΣ, επίκειται άμεσα η συμπλήρωση του ανώτατου χρονικού ορίου (90 ημέρες) για την πλήρωση της θέσης του Διευθύνοντος Συμβούλου.

Μετά την παρέλευση του ορίου αυτού, το ΤΧΣ οδηγείται σε «διοικητική παράλυση», καθώς διαλύεται η Εκτελεστική Επιτροπή και το Ταμείο δεν μπορεί να λαμβάνει αποφάσεις.

Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι στην τελευταία πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για την πλήρωση της θέσης του Διευθύνοντος Συμβούλου, το ΤΧΣ, κατόπιν έγκρισης του Υπουργείου Οικονομικών, προέβη στην αύξηση του ανωτάτου ορίου αποδοχών κατά 50.000 ευρώ προκειμένου να προσελκύσει ενδιαφερόμενους (πλέον το ανώτατο όριο διαμορφώνεται στις 270.000 ευρώ).

Υπενθυμίζεται ότι οι αποδοχές του Διευθύνοντος Συμβούλου ήταν στο ύψος των 214.000 ευρώ στο τέλος του 2014, μειώθηκαν «ως απαράδεκτα υψηλές» στις 129.000 ευρώ το Μάιο του 2015, και επανήλθαν με την υπογραφή του 3ου Μνημονίου, τον Αύγουστο του 2015, στο ύψος των 220.000 ευρώ.

Κατόπιν των ανωτέρω,

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

ο κ. Υπουργός:

1ον. Τι προτίθεται να πράξει το Υπουργείο Οικονομικών προκειμένου να αντιμετωπιστεί η συνεχιζόμενη διοικητική αστάθεια που απορρέει από την αδυναμία πλήρωσης της θέσης του Διευθύνοντος Συμβούλου;

2ον. Ποια είναι η θέση του Υπουργείου Οικονομικών για το ύψος των αποδοχών για τη θέση του Διευθύνοντος Συμβούλου; Ισχύουν σήμερα οι θέσεις του κ. Πρωθυπουργού, ως Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης το 2012, για υπέρογκες αμοιβές στο ΤΧΣ «όταν η χώρα και ο μέσος Έλληνας στενάζει»;

Ο Ερωτών Βουλευτής

Χρήστος Σταϊκούρας

Συμπατριώτισσες και Συμπατριώτες,

Φίλες και Φίλοι,

Σας ευχαριστώ για την παρουσία σας στη σημερινή ενημερωτική εκδήλωση.

Είναι μια ευκαιρία να συζητήσουμε, να ακούσουμε και να πούμε ορισμένες αλήθειες:

1η. Έχει πλήρως τεκμηριωθεί, θεωρητικά και εμπειρικά, ότι η δυνητική συμβολή του αγροτικού τομέα στην αναπτυξιακή διαδικασία είναι σημαντική.

2η. Στη χώρα μας, ο αγροτικός τομέας αποτέλεσε τη ραχοκοκαλιά της εθνικής, αλλά και της περιφερειακής οικονομίας.

Ο τομέας αυτός, ευνοημένος από τα εγγενή φυσικά και κλιματολογικά χαρακτηριστικά της Ελλάδας, αποτέλεσε μια από τις «λοκομοτίβες» ανάπτυξης της χώρας.

3η. Η απουσία συνεπούς και συνεκτικής στρατηγικής δεν επέτρεψε να αξιοποιηθεί το αντικειμενικό αυτό συγκριτικό πλεονέκτημα.

Με ευθύνη ενδογενών και εξωγενών παραγόντων, δεν έγιναν στον αγροτικό τομέα, σε όλα τα επίπεδά του, οι αναγκαίες παρεμβάσεις ώστε να επιτελέσει, στο βέλτιστο επίπεδο, το δυνητικό του ρόλο.

Έτσι, ο αγροτικός τομέας της χώρας εισήλθε στο ανταγωνιστικό διεθνές περιβάλλον με πολλές αγκυλώσεις και παθογένειες.

4η. Η περίοδος αυτή, με τις θετικές αλλά και τις αρνητικές πλευρές της, εξήντλησε προ πολλού τα όριά της.

Το αποτέλεσμα;

Η συμβολή του πρωτογενούς τομέα στη συνολική οικονομική δραστηριότητα να έχει κινηθεί μειούμενη.

Ως ποσοστό της ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας, διαμορφώθηκε στο 5% το 2015, από 11% πριν 20 χρόνια.

Και ως μερίδιο απασχόλησης, στο 14% το 2015, από 20% πριν 20 χρόνια.

5η. Τα χρόνια της κρίσης, από ανάγκη ή επιλογή, κάποιοι αποφάσισαν να στραφούν στην πρωτογενή παραγωγή.

Δυστυχώς, η σημερινή Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, με τις πράξεις και τις παραλείψεις της, έκανε απαγορευτική αυτή την εμπλοκή.

Κυβέρνηση η οποία:

  • Αύξησε την προκαταβολή φόρου από το 27,5% στο 100% και την εισφορά αλληλεγγύης έως και 120%.
  • Φορολόγησε, από το πρώτο ευρώ, τις κοινοτικές επιδοτήσεις.
  • Θέσπισε νέο, αναποτελεσματικό φόρο στο κρασί.
  • Αύξησε το φόρο στην μπύρα, πλήττοντας την αναπτυσσόμενη, εξωστρεφή εγχώρια παραγωγή.
  • Συμπεριέλαβε τα αγροτεμάχια στο συμπληρωματικό φόρο του ΕΝΦΙΑ.
  • Σχεδόν τριπλασίασε το ύψος των ασφαλιστικών εισφορών των αγροτών, συνδέοντας τις ασφαλιστικές εισφορές με το εισόδημά τους.
  • Κατήργησε τον ΟΓΑ.
  • Αύξησε το κόστος παραγωγής, καθώς αυξήθηκε ο ΕΦΚ στο πετρέλαιο κίνησης κατά 21%, καταργήθηκε η επιστροφή του ΕΦΚ πετρελαίου κίνησης και αυξήθηκε ο ΦΠΑ στα αγροτικά εφόδια από το 13% στο 24%.

Ενώ σύμφωνα με τα στοιχεία της διαχειριστικής αρχής του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, από τα συνολικά 5,9 δισ. ευρώ του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης για την περίοδο 2014-2020, έχουν δεσμευθεί – προσοχή, δεν έχουν ακόμη πληρωθεί στην πραγματική οικονομία – μόλις 485 εκατ. ευρώ. Δηλαδή μόλις το 8,2% του διαθέσιμου ποσού.

Ειδικότερα, έχουν ενεργοποιηθεί τα 2 από τα 16 μέτρα, τα 3 από τα 44 υπο-μέτρα και 3 από τις 65 δράσεις.

Φίλες και Φίλοι,

Αυτά έχουν γίνει μέχρι σήμερα.

Το ερώτημα που τίθεται είναι τι μπορεί να γίνει από εδώ και εμπρός.

Η Νέα Δημοκρατία πιστεύει στη σημασία και στη συμβολή του πρωτογενούς τομέα στην αναπτυξιακή διαδικασία της χώρας, ιδιαίτερα της περιφερειακής ανάπτυξης.

Το σχέδιό της βασίζεται σε 2 άξονες:

1ος. Η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, κυρίως μέσα από τη μείωση του κόστους παραγωγής.

Προς την κατεύθυνση αυτή, ισχύουν οι δεσμεύσεις του Προέδρου κ. Μητσοτάκη, στο πλαίσιο της «Συμφωνίας Αλήθειας», για:

  • Επαναφορά του ΦΠΑ στα αγροτικά εφόδια από το 24% στο 13%.
  • Κατάργηση του ειδικού φόρου στο κρασί.
  • Μείωση του φόρου των επιχειρήσεων, από το 29% στο 20%.
  • Μείωση του ΕΝΦΙΑ, που πλέον – επί ΣΥΡΙΖΑ – επιβαρύνει και τα αγροτεμάχια, κατά 30% σε δύο χρόνια.

2ος. Η μετάβαση σε ένα νέο πρότυπο αγροτικής επιχειρηματικότητας.

Ειδικότερα, εν μέσω άλλων, πρέπει να εστιάσουμε:

  • Στην παραγωγή ποιοτικών και υψηλής διατροφικής αξίας προϊόντων, όπου έχουμε στρατηγικό πλεονέκτημα, εκμεταλλευόμενοι την αυξημένη παγκόσμια ζήτηση για προϊόντα υψηλής ασφάλειας και ποιότητας.
  • Στην εμπλοκή του παραγωγού στην τυποποίηση και την εμπορική προώθηση των προϊόντων, με αλλαγή κουλτούρας, για να μεταβούμε από το μοντέλο της οικογενειακής εκμετάλλευσης (στο χωράφι) σε αυτό της αγροτικής επιχείρησης (που στοχεύει στο ράφι).
  • Στον εξωστρεφή προσανατολισμό της παραγωγής, με τη θεσμοθέτηση «οχημάτων» περαιτέρω προώθησης της εγχώριας παραγωγής σε αγορές του εξωτερικού.
  • Στη στήριξη πρωτοβουλιών για μεταποίηση και εμπορία διαφοροποιημένων προϊόντων προστιθέμενης αξίας, αξιοποιώντας τις δυνατότητες ανάπτυξης πιστοποιημένων προϊόντων.
  • Στην αξιοποίηση νέων τεχνολογιών και καινοτόμων πρακτικών παραγωγής, μέσω της άμεσης ενεργοποίησης όλων των μέτρων του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης 2014-2020, μέσω της συνεχούς αναβάθμισης του επιπέδου κατάρτισης και εκπαίδευσης του δυναμικού του αγροτικού τομέα και της καινοτομίας.
  • Στη θεσμοθέτηση «ενεργητικών» χρηματοδοτικών εργαλείων και στον απεγκλωβισμό της αγροτικής παραγωγής από κοστοβόρες χρηματοδοτικές πρακτικές, με τη διασφάλιση εγγυητικών κεφαλαίων δανειοδότησης.
  • Στη διασφάλιση της αγροτικής παραγωγής, με την προώθηση της παρουσίας του ιδιωτικού ασφαλιστικού πυλώνα για την κάλυψη των ζημιών, ειδικά για αυτές που προέρχονται από τις κλιματικές αλλαγές, συνδυαστικά βέβαια με το δημόσιο πυλώνα (π.χ. ΕΛΓΑ και ΠΣΕΑ).
  • Στον εκσυγχρονισμό και στην προσαρμογή του πλαισίου άσκησης δραστηριότητας στον πρωτογενή τομέα.
    • Με την ενθάρρυνση σύστασης ομάδων και οργανώσεων παραγωγών ανά προϊόν, όπως προβλέπει το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο και επιβάλλουν οι συνθήκες της αγοράς. Σήμερα, το ποσοστό των συνεταιριστικών αγροτών είναι απελπιστικά χαμηλό, μόλις 11,3%, τη στιγμή που ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι άνω του 50%.
    • Με την προώθηση έργων υποδομής, που θα διευκολύνουν τόσο την παραγωγική όσο και την εμπορική δραστηριότητα του αγροτικού τομέα, αλλά και με την επιτάχυνση και ολοκλήρωση της διαδικασίας καθορισμού χρήσεων γης ανά περιοχή.
  • Στην περαιτέρω ανάπτυξη συνεργειών του αγροτικού τομέα με άλλους δυναμικούς παραγωγικούς τομείς της οικονομίας, όπως είναι ο τουρισμός, ο πολιτισμός, η εστίαση, η βιομηχανία καλλυντικών και φαρμακευτικών φυτών, η χημική βιομηχανία, η βιομηχανία τροφίμων, η εκπαίδευση και η δια βίου μάθηση.
  • Στην καθιέρωση τακτικού, δομημένου διαλόγου της Κυβέρνησης με τις διεπαγγελματικές οργανώσεις των παραγωγών κατά προϊόν, με τη συμμετοχή όλης της παραγωγικής αλυσίδας, και με τη δημιουργία εθνικού φορέα ενιαίας θεσμικής εκπροσώπησης των παραγωγών απέναντι στο Κράτος.

Φίλες και Φίλοι,

Εκτιμώ ότι αν κινηθούμε με σχέδιο, σύστημα και αποφασιστικότητα, πάνω στους άξονες που ήδη ανέπτυξα, ο αγροτικός τομέας «θα αρπάξει» τις ευκαιρίες που δημιουργούνται και θα διαδραματίσει το δυνητικό του ρόλο στο βέλτιστο σημείο.

Το στοίχημα είναι ανοικτό.

Μπορούμε να το κερδίσουμε.

Τα προβλήματα στην Πανελλήνια Έκθεση Λαμίας είναι πολλά, μεγάλα και διαχρονικά.

Αυτά όμως έχουν διογκωθεί και πολλαπλασιαστεί τα τελευταία δύο χρόνια, όπως βέβαια και οι λειτουργικές εκκρεμότητες, εξαιτίας, κυρίως, της αδράνειας, της αδιαφορίας και της έλλειψης στρατηγικού σχεδιασμού από πλευράς της σημερινής Κυβέρνησης.

Κυβέρνηση η οποία:

  • Άργησε να τοποθετήσει Διοικητικό Συμβούλιο.
  • Καθυστέρησε να διενεργήσει – με βάση καταγγελίες – ουσιαστικό και σε βάθος διαχειριστικό έλεγχο.
  • Δεν έχει διατυπώσει καμία συγκεκριμένη πρόταση για το παρόν και το μέλλον της Έκθεσης.

Με λίγα λόγια; Καμία δέσμευση, ανύπαρκτος σχεδιασμός, άβουλος παρατηρητής της κατάστασης.

Συγκεκριμένα:

Ο προηγούμενος Υπουργός Οικονομίας, Ανάπτυξης & Τουρισμού κ. Σταθάκης, σε απάντησή του, στις 4 Αυγούστου 2016, σε σχετική κοινοβουλευτική μου ερώτηση, της 14ης Ιουλίου 2016, αφού επέρριψε ευθύνες στο προηγούμενο Διοικητικό Συμβούλιο (ΔΣ) της Έκθεσης, αναφέροντας μάλιστα, με νόημα, ότι συμμετείχαν εκπρόσωποι της Περιφέρειας, του Δήμου και του Επιμελητηρίου, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι είναι αναγκαία η «άμεση αποκατάσταση της λειτουργίας του ΔΣ, η διενέργεια ουσιαστικού και σε βάθος διαχειριστικού ελέγχου και η ολοκλήρωση της εισαγγελικής έρευνας».

Λίγες ημέρες νωρίτερα, στις 27 Ιουλίου 2016, ο Γενικός Γραμματέας Εμπορίου κ. Παπαδεράκης, από τη Λαμία, είχε αναλάβει τις ίδιες δεσμεύσεις.

Από τότε έχουν περάσει 7 μήνες.

7 μήνες και είμαστε ακόμη στο σημείο αφετηρίας αυτών των πρωτοβουλιών.

Δηλαδή είμαστε, για πολλοστή φορά, στο ίδιο «έργο» θεατές.

«Έργο» που ανεβαίνει συνεχώς και παντού, όπως, για παράδειγμα, στο Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας.

Τότε όμως, είχα θέσει 2 πρόσθετα ερωτήματα στον κ. Υπουργό:

1ο Ερώτημα: Γιατί στο πρακτικό της Συνεδρίασης του Διοικητικού Συμβουλίου της Έκθεσης, Συμβούλιο που υπενθυμίζω ότι παραιτήθηκε σύσσωμο, δηλαδή τόσο τα μέλη που είχαν τοποθετηθεί από την Κυβέρνηση, όσο και τα μέλη που ήταν εκπρόσωποι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και Φορέων της περιοχής, αναφέρεται ότι «έχει κλονιστεί η εμπιστοσύνη μας προς το Υπουργείο Οικονομίας, Ανάπτυξης & Τουρισμού και δεν υπάρχει η βούληση να συνεχίσουμε να διοικούμε την Πανελλήνια Έκθεση Λαμίας υπό τις παρούσες συνθήκες»;

2ο Ερώτημα: Τι προτίθεται να πράξει το Υπουργείο σε ότι αφορά τη Διοίκηση της Έκθεσης;

Αυτά τα ερωτήματα ουδέποτε απαντήθηκαν.

Σήμερα, 7 μήνες μετά, όλοι μας αντιλαμβανόμαστε το γιατί.

Το ζήτημα συνεπώς που τίθεται σήμερα είναι τι πρέπει να γίνει άμεσα και μεσο-μακροπρόθεσμα ώστε να επανέλθει η Έκθεση αρχικά σε λειτουργία και μεταγενέστερα να αναπτυχθεί με βιώσιμο τρόπο;

1ον. Θα πρέπει να ολοκληρωθεί, το συντομότερο δυνατόν, από τις αρμόδιες Υπηρεσίες του Υπουργείου Οικονομικών, ο διαχειριστικός έλεγχος της Εταιρείας.

Βέβαια, αυτό θα μπορούσε να είχε γίνει αρκετούς μήνες πριν, αφού αρκεί μία απόφαση του αρμόδιου Υπουργού για την πραγματοποίηση έκτακτου δημοσιονομικού ελέγχου με βάση σχετικές καταγγελίες.

Αυτό δυστυχώς δεν έγινε.

2ον. Να αποκατασταθεί, το ταχύτερο δυνατόν, η λειτουργία του ΔΣ της Έκθεσης, με βάση τις δεσμεύσεις που ανέλαβε, πέρυσι το καλοκαίρι, η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου. Και αυτό ώστε να λειτουργήσει και εφέτος η ΠΕΛ. Σε περίπτωση μη λειτουργίας του ΔΣ της Έκθεσης, το Υπουργείο σε συνεργασία με τους φορείς, να εξασφαλίσει την εφετινή της λειτουργία.

3ον. Να αξιοποιηθεί η τροποποίηση του ιδρυτικού νόμου της ΠΕΛ, που έγινε το 2014 (Ν. 4314/2014, ΦΕΚ Α’ 265, 23.12.2014) και η οποία προβλέπει διεύρυνση των δραστηριοτήτων και δυνατοτήτων της Έκθεσης.

Υπενθυμίζεται ότι με βάση το Νόμο της προηγούμενης Κυβέρνησης, Νόμο στον οποίο έκαναν ιδιαίτερα θετικά σχόλια εκπρόσωποι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και των Φορέων της περιοχής κατά τα εγκαίνια της 50ης ΠΕΛ (11 Ιουνίου 2016), η ΠΕΛ μπορεί, μεταξύ άλλων, να διαχειρίζεται και να λειτουργεί μόνιμο εκθεσιακό και συνεδριακό κέντρο, να προβαίνει σε εκσυγχρονισμό και επέκταση όλων των υποδομών της, να διοργανώνει εκθέσεις, σεμινάρια, συνέδρια και συναντήσεις με θέματα οικονομικού, τεχνολογικού, ερευνητικού, πολιτιστικού και ψυχαγωγικού ενδιαφέροντος.

Δυστυχώς όμως, μέχρι σήμερα, ανύπαρκτος Κυβερνητικός σχεδιασμός!

4ον. Να γίνει συνάντηση στο Υπουργείο που εποπτεύει την Πανελλήνια Έκθεση Λαμίας.

Να υπάρξει η δέσμευση από πλευράς του Υπουργείου ότι θα λειτουργήσει η Έκθεση με ομαλό και βιώσιμο τρόπο, με πιο ενεργό ρόλο, ακόμη και εποπτεία, της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, στη βάση όμως ενός βιώσιμου επιχειρησιακού σχεδίου.

5ον. Να επιδιωχθεί συνεργασία με την Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, σε τεχνικό και λειτουργικό επίπεδο.

Και αυτό γιατί η Πανελλήνια Έκθεση Λαμίας διαθέτει πολλά, σημαντικά συγκριτικά πλεονεκτήματα.

  • Βρίσκεται στο κέντρο της χώρας, σε σημείο που διευκολύνεται η πρόσβαση από ποικίλες κατευθύνσεις, με πολλούς διαφορετικούς τρόπους.
  • Μπορούν να υπάρξουν πολλών διαφορετικών ειδών εκθεσιακές διοργανώσεις.
  • Υπάρχουν οι υποδομές και οι εγκαταστάσεις, εντός και εκτός της Έκθεσης, εντός της πόλης και σε κοντινές αποστάσεις, για την ανάληψη σημαντικών διοργανώσεων.

Έχω συζητήσει το συγκεκριμένο ζήτημα με τον Πρόεδρο της ΔΕΘ, κ. Τζήκα, ο οποίος είναι θετικός και διαθέσιμος να προσφέρει τεχνογνωσία και συνεργασία, είτε ως τεχνικός σύμβουλος είτε/και ως συν-διοργανωτής εκθέσεων, υπό συγκεκριμένους όμως όρους βιωσιμότητας του εγχειρήματος.

Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας κατά τη διάρκεια της 3ης ημέρας των εργασιών της Ευρωπαϊκής Κοινοβουλευτικής Εβδομάδας, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες, και στο πλαίσιο της συζήτησης για τα συμπεράσματα από την υλοποίηση των Προγραμμάτων Οικονομικής Στήριξης σε ευρωπαϊκές χώρες, έκανε τις ακόλουθες επισημάνσεις:

«Ποιά είναι τα «μαθήματα» από την υλοποίηση των προγραμμάτων οικονομικής στήριξης;

  • Η δημοσιονομική πειθαρχία, αν και αναγκαία, δεν είναι από μόνη της ικανή για την έξοδο από την κρίση. Πρέπει να συνδυάζεται με αναπτυξιακές πολιτικές.
  • Οι σωστοί πολλαπλασιαστές και το κατάλληλο μείγμα πολιτικής είναι σημαντικά για την επίτευξη δημοσιονομικής ισορροπίας.
  • Η δημοσιονομική προσαρμογή που στηρίζεται κυρίως στο σκέλος των δαπανών αποφέρει διατηρήσιμα αποτελέσματα.
  • Η σταθεροποίηση του τραπεζικού συστήματος αποτελεί συστατικό επιτυχίας ενός Προγράμματος.
  • Μέσα από τη υλοποίηση συγκεκριμένων πολιτικών θα πρέπει να ενισχύεται η κοινωνική συνοχή.
  • Τα Προγράμματα εμπεριέχουν δυνητικούς βαθμούς ευελιξίας που συναρτώνται με την αξιοπιστία της εκάστοτε Κυβέρνησης.

Αξιοποιήσαμε, ως Ελλάδα, αυτά τα «μαθήματα»;

Στο 2ο Πρόγραμμα, το 2012, διορθώθηκαν πολλά από τα λάθη του 1ου Μνημονίου.

Επιμηκύνθηκε η περίοδος προσαρμογής, τροποποιήθηκε το μείγμα της δημοσιονομικής πολιτικής. μειώθηκε το ύψος και βελτιώθηκε το «προφίλ» του χρέους, αποπληρώθηκε το μεγαλύτερο μέρος των οφειλών του Δημοσίου, πραγματοποιήθηκαν σημαντικές διαρθρωτικές αλλαγές, υλοποιήθηκαν μειώσεις φορολογικών συντελεστών.

Το αποτέλεσμα; Η κατάσταση, το 2014, είχε σταθεροποιηθεί. Αυτό το καταγράφουν σήμερα όλες οι εκθέσεις των Ευρωπαϊκών οργανισμών. Δυστυχώς, από τις αρχές του 2015, η Ελλάδα εισήλθε σε ένα «καθοδικό σπιράλ».

Τι πρέπει πλέον να γίνει;

  • Να ολοκληρωθεί το ταχύτερο δυνατόν, κατά τον βέλτιστο όμως για τα ελληνικά συμφέροντα τρόπο, η 2η αξιολόγηση του τρέχοντος Προγράμματος. Ήδη έχει χαθεί πολύς, πολύτιμος χρόνος.
  • Να επιταχυνθεί η υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών και αποκρατικοποιήσεων.
  • Να ενισχυθεί η ρευστότητα, με την αξιοποίηση των Ευρωπαϊκών κονδυλίων, την αποπληρωμή των οφειλών και την εκκαθάριση του ενεργητικού των τραπεζών.
  • Να αλλάξει το μίγμα δημοσιονομικής πολιτικής, με τη σταδιακή μείωση των φορολογικών συντελεστών, μέσω της χρήσης δημοσιονομικών ισοδυνάμων από την πλευρά των δαπανών και της διαμόρφωσης ρεαλιστικών δημοσιονομικών στόχων.
  • Να ενισχυθεί η βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους, με τον άμεσο καθορισμό «επιθετικών» μεσο-μακροπρόθεσμων παραμετρικών παρεμβάσεων.
  • Να δημιουργηθεί ένα αποτελεσματικό δίκτυο κοινωνικής προστασίας.
  • Να υλοποιηθεί ένα εθνικό στρατηγικό σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης της οικονομίας».

Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, κατά τη διάρκεια της 2ης ημέρας των εργασιών της Ευρωπαϊκής Κοινοβουλευτικής Εβδομάδας, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες, και στο πλαίσιο της συζήτησης για το Δημοσιονομικό Σύμφωνο, έκανε τις ακόλουθες επισημάνσεις:

«Η Ευρώπη διανύει μια δύσκολη περίοδο, με πολλές, πολυποίκιλες και πολυσύνθετες προκλήσεις, σε πολλά διαφορετικά πεδία και μέτωπα.

Στο πεδίο της οικονομίας, προκειμένου να ανταποκριθεί σε αυτές, οφείλει να προωθήσει, παράλληλα με τη δημοσιονομική πειθαρχία, πολιτικές για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, της απασχόλησης και της κοινωνικής συνοχής.

Και αυτό γιατί η δημοσιονομική πειθαρχία, αν και αναγκαία, δεν αποτελεί από μόνη της ικανή συνθήκη για την έξοδο από την κρίση και τη διασφάλιση της ευημερίας για όλους τους πολίτες.

Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει οι αποφάσεις για το ευρωπαϊκό οικοδόμημα να ανταποκρίνονται στις προσδοκίες της κοινωνίας των πολιτών για μια Ευρώπη της ισορροπίας και της αλληλεγγύης.

Για το λόγο αυτό, εκτός της υλοποίησης ενός συνεκτικού πλέγματος διαρθρωτικών αλλαγών, απαιτείται η διαμόρφωση και εφαρμογή υπεύθυνων δημοσιονομικών πολιτικών, λαμβάνοντας όμως υπόψη και τον οικονομικό κύκλο.

Όπως άλλωστε αναφέρει και το Δημοσιονομικό Σύμφωνο, έμφαση θα πρέπει να δίνεται στο διαρθρωτικό αποτέλεσμα, δηλαδή στο κυκλικά προσαρμοσμένο ισοζύγιο συνεκτιμώντας την πιθανή οικονομική κάμψη σε κάποιο Ευρωπαϊκό κράτος-μέλος.

Με αυτό το κριτήριο, η Ελλάδα έχει το υψηλότερο διαρθρωτικό πρωτογενές πλεόνασμα στην Ευρώπη, από το 2013.

Και αυτό θα πρέπει να συνεκτιμηθεί, θέτοντας ρεαλιστικούς δημοσιονομικούς στόχους.

Παράλληλα όμως απαιτείται η υλοποίηση του κατάλληλου μίγματος δημοσιονομικής πολιτικής, με τη σταδιακή μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης νοικοκυριών και επιχειρήσεων, δίνοντας έμφαση στην αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των δαπανών».