Newsletter

Αποχαιρετούμε το 2018, σε συνθήκες ασφυξίας και μιζέριας στο πεδίο της οικονομίας, απογοήτευσης, παραίτησης και ανασφάλειας στο πεδίο της κοινωνίας και διχαστικής όξυνσης στο πεδίο της πολιτικής.

Και σε ένα ομιχλώδες και με υψηλούς κινδύνους εξωτερικό περιβάλλον, που κυριαρχείται από συνεχείς αλλαγές γεωπολιτικών συσχετισμών, κλιμάκωση των εμπορικών εντάσεων, ισχνές ανιχνεύσεις νέων αρχιτεκτονικών σε υποσυστήματα μιας ταραγμένης Ευρώπης, μαζικές μετακινήσεις πληθυσμών, ραγδαίες επιστημονικές και τεχνολογικές εξελίξεις.

Το έτος δύει με τη χώρα, στο οικονομικό πεδίο, «κλειδωμένη» στη μνημονιακή γραμμή, στην επίτευξη υψηλών δημοσιονομικών στόχων και σε καθεστώς ενισχυμένης εποπτείας, εκτός διεθνών αγορών, χωρίς αναπτυξιακή δυναμική, μακριά από την κανονικότητα, αφού, μεταξύ άλλων, η ανταγωνιστικότητα υποχωρεί, οι επενδύσεις καταρρέουν, η ποιότητα των θεσμών υποβαθμίζεται, οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης επικρατούν, η μακροχρόνια ανεργία κυριαρχεί, η ρευστότητα δημοσίων φορέων επιδεινώνεται, η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίζεται, το ιδιωτικό χρέος διογκώνεται, οι οφειλές του Δημοσίου δεν εκκαθαρίζονται και το Χρηματιστήριο συσσωρεύει απώλειες.

Ευτυχώς όμως, το 2019, με την επιλογή των πολιτών, κλείνει ένας τετραετής κύκλος ανευθυνότητας, ιδεοληψιών και τυχοδιωκτισμού. Και ανατέλλει, μέσα από μία μεγάλη πολιτική αλλαγή στη διακυβέρνηση της χώρας, μια νέα ημέρα, ώστε να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για την επίτευξη υψηλής και διατηρήσιμης ανάπτυξης, τη δημιουργία ποιοτικών θέσεων απασχόλησης και την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.

Για το σκοπό αυτό, η επόμενη Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας θα κινηθεί γρήγορα, αποτελεσματικά και ασυμβίβαστα απέναντι στην παραίτηση, στο τέλμα και στην μετριότητα. Θα υλοποιήσει ένα ολοκληρωμένο στρατηγικό σχέδιο, που θα ενισχύει την ποσότητα και θα βελτιώνει τη σύνθεση και την ποιότητα του πλούτου της χώρας, θα βελτιώνει την παραγωγικότητα, την ανταγωνιστικότητα και την εξωστρέφεια, και θα διασφαλίζει τη συστηματική και με χαμηλό κόστος δανεισμού χρηματοδότηση της χώρας από τις διεθνείς αγορές.

Σχέδιο που θα στοχεύει σε ένα καλύτερο Κράτος, με την οικοδόμηση μιας ανοικτής και δημοκρατικής κοινωνίας, το οποίο θα μεριμνά για τη διαφανή και αμοιβαία επωφελή συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.

Σχέδιο που θα παρέχει υψηλής ποιότητας γνώσεις σε όλες τις βαθμίδες του συστήματος της δημόσιας εκπαίδευσης, θα αναστρέψει την «διαρροή» επιστημόνων και επιχειρήσεων και θα βοηθήσει τη χώρα να ανταποκριθεί στον «δομικό μετασχηματισμό της εργασίας» εξαιτίας της τεχνολογικής επανάστασης.

Βασικοί άξονες αυτού του σχεδίου είναι:

1ος. Η απλοποίηση της φορολογίας και η γενναία μείωση φορολογικών συντελεστών νοικοκυριών και επιχειρήσεων (π.χ. μείωση ασφαλιστικών εισφορών για όλους τους εργαζόμενους, μεγαλύτερη – μεσοσταθμικά – μείωση του ΕΝΦΙΑ για όλη την κοινωνία, μείωση του εισαγωγικού φόρου για τα φυσικά πρόσωπα, μεγαλύτερη μείωση της φορολόγησης των επιχειρήσεων, φορολογικά κίνητρα για επενδύσεις σε έρευνα και καινοτομία, μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση, γενναία ρύθμιση οφειλών των πολιτών, ευνοϊκές προβλέψεις για τους συνεπείς φορολογούμενους και δανειολήπτες κ.α.).

Η μείωση αυτή των φόρων μπορεί να πραγματοποιηθεί υλοποιώντας τις δεσμευμένες οροφές δαπανών σε όλους τους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης, επεκτείνοντας την αξιολόγηση των δαπανών στο σύνολο της δημόσιας διοίκησης, μη διογκώνοντας το δημόσιο τομέα, επεκτείνοντας τις ηλεκτρονικές συναλλαγές, ενισχύοντας τις συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.

 

2ος. Η υλοποίηση μεταρρυθμίσεων που θα ενισχύσουν την διαρθρωτική ανταγωνιστικότητα και θα δημιουργήσουν ένα ευνοϊκό περιβάλλον για επενδύσεις, με επιχειρήσεις όμως που θα υιοθετούν κανόνες εταιρικής διακυβέρνησης και θα επιδεικνύουν αυξημένη εταιρική κοινωνική ευθύνη.

Ενδεικτικά, μέσα από την απλοποίηση του αδειοδοτικού και γραφειοκρατικού περιβάλλοντος, την υλοποίηση αποκρατικοποιήσεων, την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας και το ξεμπλοκάρισμα εμβληματικών επενδύσεων.

Μέσα από τη δημιουργία ενός παραγωγικού Κράτους, με απλούστερες δομές, σαφείς αρμοδιότητες και διαδικασίες αξιολόγησης, και με στοχευμένες προσλήψεις, εκεί που υπάρχουν πραγματικές ανάγκες, με αδιάβλητες διαδικασίες.

Μέσα από τον περιορισμό του κρατικού εναγκαλισμού στην εκπαίδευση, με την ανάπτυξη ενός εθνικού «οικοσυστήματος» έρευνας, εναρμονισμένο με την καινοτομία και την τεχνολογία.

 

3ος. Η ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.

Μέσα από την αξιοποίηση των ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείων, την εκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, την εκκαθάριση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, την πλήρη άρση των κεφαλαιακών περιορισμών, τη σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης, την ουσιαστική επιστροφή καταθέσεων και την ορθολογική αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων στο τραπεζικό σύστημα.

 

4ος. Η ενίσχυση της κοινωνικής αλληλεγγύης προς τους πιο αδύναμους συμπατριώτες μας.

Μέσα από την ενίσχυση του Προϋπολογισμού για το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα, την αύξηση των επιδομάτων ανεργίας, την επαναφορά επιδομάτων για τις τρίτεκνες και τις πολύτεκνες οικογένειες, την υιοθέτηση φορολογικών κινήτρων για τη στήριξη της οικογένειας, την υλοποίηση προγραμμάτων απόκτησης ψηφιακών δεξιοτήτων για μακροχρόνια ανέργους, τον διπλασιασμό του επιδόματος θέρμανσης κ.α.

 

Η υλοποίηση αυτού του συνεκτικού σχεδίου θα οδηγήσει σε υψηλότερους ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης, οι οποίοι, με τη σειρά τους, θα βελτιώσουν τη βιωσιμότητα του χρέους, δίνοντας τη δυνατότητα για σταδιακή αποκλιμάκωση των υψηλών δημοσιονομικών στόχων, προσθέτοντας «βαθμούς ελευθερίας» για ακόμη μεγαλύτερες μειώσεις φόρων. Και έτσι η χώρα θα μπει στο επιδιωκόμενο ανοδικό σπιράλ.

Αυτό το στρατηγικό σχέδιο, με υπευθυνότητα, αξιοπιστία και αποτελεσματικότητα, θα υλοποιήσει η επόμενη φιλελεύθερη, κοινωνική και πατριωτική Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

Γι’ αυτό και το 2019, αποτελεί έτος ρεαλιστικής ελπίδας και αισιοδοξίας για την ελληνική κοινωνία.

 

Αναγκαία η πολιτική αλλαγή για την επίτευξη βιώσιμης ανάπτυξης

Η χώρα, στο λυκόφως του 2018, βρίσκεται σε συνθήκες ασφυξίας και μιζέριας στο πεδίο της οικονομίας, απογοήτευσης και παραίτησης στο πεδίο της κοινωνίας και διχαστικής όξυνσης στο πεδίο της πολιτικής.

Και αυτό γιατί η Κυβέρνηση αποδεικνύει, καθημερινά, ότι δεν μπορεί να προσφέρει κάτι ουσιαστικά θετικό σε όλα τα πεδία της δημόσιας σφαίρας. Στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, η «βολική» Κυβέρνηση προχωρά σε εθνικά επιζήμιες συμφωνίες. Στη διαχείριση του προσφυγικού/μεταναστευτικού προβλήματος, βρίσκουν έκφραση οι ιδεοληψίες, η ανικανότητα, ο κυνισμός και η αδιαφάνεια. Στον πρωτογενή τομέα, η Κυβέρνηση έχει δημιουργήσει συνθήκες ασφυξίας για τον Έλληνα αγρότη. Στην εκπαίδευση, κυριαρχεί η κοντόφθαλμη σκοπιμότητα και η ανομία στους χώρους των πανεπιστημίων. Στο πεδίο της προστασίας του πολίτη, υφίσταται γενικευμένο καθεστώς ανασφάλειας και φόβου. Στο πεδίο της διαχείρισης της εξουσίας, η Κυβέρνηση, κάθε μέρα, βουλιάζει στην ανυποληψία και στα σκάνδαλα, κατ’ ομολογία στελεχών της. Στην οικονομία, τα νοικοκυριά στενάζουν, οι επιχειρήσεις ασφυκτιούν και η οικονομία μεγεθύνεται με αναιμικούς ρυθμούς, χαμηλότερους των αρχικών εκτιμήσεων. Υπενθυμίζεται ότι η σημερινή Κυβέρνηση έχει αποτύχει, επί τετραετίας, σε όλες τις προβλέψεις της για την ανάπτυξη, έχοντας απωλέσει δυνητικό πλούτο ύψους 31 δισ. ευρώ.

Γιατί όμως η οικονομία σέρνεται σε κατάσταση παραλυτικής στασιμότητας;

  • Επειδή υπερφορολογούνται νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Από το 2015, επιβλήθηκαν 29 νέοι φόροι και συνολικά μόνιμα μέτρα λιτότητας 9,5 δισ. ευρώ, με αποτέλεσμα οι οφειλές των πολιτών σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία να έχουν εκτοξευθεί κατά 61%.
  • Επειδή υφίσταται εσωτερική στάση πληρωμών, σε κρίσιμους τομείς, όπως είναι το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Η Κυβέρνηση έχει επιβάλλει, δεδομένου του υψηλού αναπτυξιακού πολλαπλασιαστή αυτών των πόρων, έναν πρόσθετο «φόρο ανάπτυξης».
  • Επειδή υπάρχει κυβερνητική αλλεργία στην υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών, με αποτέλεσμα η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, διαρκώς, να συρρικνώνεται.
  • Επειδή «καρκινοβατούν» εμβληματικές ιδιωτικές επενδύσεις, όπως αυτή του Ελληνικού, με αποτέλεσμα ο ακαθάριστος σχηματισμός παγίου κεφαλαίου, διαρκώς, να συρρικνώνεται.
  • Επειδή η ποιότητα των θεσμών διακυβέρνησης έχει υποβαθμιστεί και κεφαλαιακοί περιορισμοί εξακολουθούν να υφίστανται.
  • Επειδή η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίζεται και οι προκλήσεις για το τραπεζικό σύστημα – μεταξύ των οποίων η αντιμετώπιση των «κόκκινων δανείων» και η ενίσχυση της οργανικής κερδοφορίας – είναι μπροστά.
  • Επειδή οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου δεν έχουν ακόμη εκκαθαριστεί.
  • Επειδή το δήθεν «ολιστικό» κυβερνητικό αναπτυξιακό σχέδιο συνιστά μία γενικόλογη «έκθεση ιδεών», χωρίς ποσοτικοποιημένους στόχους και συγκεκριμένες πολιτικές.

Αυτές οι επισημάνσεις καταδεικνύουν αυτό που ολόκληρη η κοινωνία αντιλαμβάνεται: ότι η σημερινή Κυβέρνηση δεν μπορεί να πετύχει υψηλή και διατηρήσιμη ανάπτυξη.

Γι’ αυτό πρέπει να αλλάξουμε – άμεσα – ρότα, και να κινηθούμε γρήγορα και αποτελεσματικά.

Να στοχεύσουμε σε μία επενδυτική έκρηξη, ύψους 100 δισ. ευρώ την επόμενη πενταετία, ώστε να καλυφθεί το επενδυτικό κενό που υπάρχει και να επιστρέψουν οι επενδύσεις στον μέσο ευρωπαϊκό όρο. Όμως, για να φτάσουν οι ετήσιες επενδύσεις στο 21% του ΑΕΠ, η οικονομία θα πρέπει να μεγεθύνεται με ετήσιους ρυθμούς της τάξεως του 4%.

Αυτός ο στόχος είναι εφικτός! Απαιτείται πολιτική βούληση, αποφασιστικότητα και υλοποίηση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου. Σχέδιο που διαθέτει, εμπλουτίζει, επικαιροποιεί και θα υλοποιήσει η Νέα Δημοκρατία, και το οποίο θα ενισχύει την ποσότητα και θα βελτιώνει τη σύνθεση και την ποιότητα του πλούτου της χώρας, θα βελτιώνει την παραγωγικότητα, την ανταγωνιστικότητα, τη δημιουργικότητα και την εξωστρέφεια.

Βασικές προτεραιότητες του σχεδίου είναι:

  • Η αλλαγή του μίγματος δημοσιονομικής πολιτικής, με την απλοποίηση της φορολογικής νομοθεσίας και τη μείωση των φορολογικών συντελεστών νοικοκυριών και επιχειρήσεων.
  • Η υλοποίηση των ήδη σχεδιασμένων αποκρατικοποιήσεων, η προώθηση εμβληματικών επενδύσεων, η αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου, η δημιουργία ενός πιο αποτελεσματικού κράτους, η ανάπτυξη ενός ποιοτικού και εξωστρεφούς συστήματος εκπαίδευσης και ενός εθνικού «οικοσυστήματος» έρευνας και καινοτομίας.

Σ’ αυτή την κατεύθυνση θα μπορούσε να συμβάλλει μία ευρεία αλλαγή του συνταγματικού χάρτη της χώρας, η οποία θα αγγίζει κρίσιμα πεδία, όπως είναι η δημόσια διοίκηση, η εκπαίδευση, η ανάπτυξη, η δικαιοσύνη και η δημοσιονομική σταθερότητα. Πεδία που απουσιάζουν από την ευκαιριακή και ιδεοληπτική κυβερνητική πρόταση.

  • Η ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία, με την αξιοποίηση των διαθέσιμων ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείων, την εκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, την εκκαθάριση των οφειλών του Δημοσίου, την πλήρη άρση των κεφαλαιακών περιορισμών, τη σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης, αντιμετωπίζοντας ορθολογικά το υψηλό συσσωρευμένο απόθεμα «κόκκινων δανείων».
  • Η ενίσχυση της υγιούς επιχειρηματικότητας, με μία πολιτεία η οποία θα δημιουργήσει ένα ασφαλές περιβάλλον για επενδύσεις, και με επιχειρήσεις που θα υιοθετούν κανόνες εταιρικής διακυβέρνησης και θα επιδεικνύουν αυξημένη εταιρική κοινωνική ευθύνη.
  • Η ενίσχυση της κοινωνικής αλληλεγγύης προς τους πιο αδύναμους συμπατριώτες μας, με την ενίσχυση του Προϋπολογισμού για το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα, την αύξηση των επιδομάτων ανεργίας, την υιοθέτηση κινήτρων για τη στήριξη της οικογένειας, την υλοποίηση προγραμμάτων απόκτησης ψηφιακών δεξιοτήτων για μακροχρόνια ανέργους, τον διπλασιασμό του επιδόματος θέρμανσης κ.α.

Η υλοποίηση αυτού του συνεκτικού σχεδίου, το οποίο θα οδηγήσει σε υψηλή και διατηρήσιμη ανάπτυξη, θα ξεκινήσει με την μεγάλη πολιτική αλλαγή που θα συντελεστεί το 2019. Η επόμενη Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, μαζί με όλους τους πολίτες, θα τα καταφέρει. Θα τα καταφέρει να ανασυγκροτήσει – σε σύγχρονες βάσεις – την πατρίδα μας, να πετύχει μια καλή σύνθεση παραδοσιακών αξιών με νέες, να αυξήσει – χωρίς ταξική μεροληψία – το διαθέσιμο εισόδημα όλων των πολιτών, να είναι δίκαιη στη διανομή του περισσότερου παραγόμενου πλούτου. Γιατί αξίζουμε και μπορούμε καλύτερα!

Ο ΣΥΡΙΖΑ σας «επιστρέφει» την κριτική ότι προχωρά σε αλόγιστες παροχές και σας ρωτά, πού θα βρείτε τα λεφτά για να υλοποιήσετε την εξαγγελία σας περί δραστικής μείωσης της φορολογίας σε φυσικά πρόσωπα και επιχειρήσεις. Ποιά είναι η απάντησή σας;

Θα μπορούσα να σας απαντήσω απλοϊκά, από τα αχρείαστα υπερ-πλεονάσματα της τελευταίας τριετίας, τα οποία ανέρχονται στα 11 δισ. ευρώ, ή από τα μελλοντικά, επίσης αχρείαστα υπερ-πλεονάσματα, που αθροίζουν στα 3,6 δισ. ευρώ.

Θα σας δώσω, όμως, και μία πιο τεκμηριωμένη απάντηση.

Θα υλοποιήσουμε ένα πρόγραμμα περιορισμού των κρατικών δαπανών, χωρίς να υποβαθμιστεί η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών και χωρίς απολύσεις. Αυτό θα στηρίζεται, κυρίως, στην αξιολόγηση των δαπανών στο σύνολο της δημόσιας διοίκησης, στην αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία σε όλους τους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης, στην αυστηρότερη αναλογία προσλήψεων/αποχωρήσεων στο Δημόσιο για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, στην ενδυνάμωση της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, στην ενίσχυση των συμπράξεων του δημόσιου με τον ιδιωτικό τομέα.

Επιπλέον, η επέκταση της χρήσης ηλεκτρονικών συναλλαγών, θα διευρύνει τη φορολογική βάση, θα αυξήσει τα δημόσια έσοδα και θα δημιουργήσει δημοσιονομικό χώρο. Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη του ΙΟΒΕ, εάν η Ελλάδα έφτανε, το 2017, το μέσο επίπεδο χρήσης καρτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα ετήσια έσοδα από ΦΠΑ θα ήταν υψηλότερα κατά 21% (3,3 δισ. ευρώ).

Επιπρόσθετα, οι χαμηλότεροι φορολογικοί συντελεστές θα βελτιώσουν τη φορολογική συμμόρφωση και θα μειώσουν τα κίνητρα για φοροδιαφυγή. Σχετική μελέτη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Ελλάδα, το επιβεβαιώνει.

Τέλος, οι φιλόδοξοι αλλά ρεαλιστικοί στόχοι που θέτουμε για την ανάπτυξη, θα αποφέρουν περισσότερα δημόσια έσοδα, άρα θα δημιουργήσουν, μέσω μιας αυτοτροφοδοτούμενης διαδικασίας, επιπλέον δημοσιονομικό χώρο, μέσω και της σταδιακής – μεσο-μακροπρόθεσμα – μείωσης των στόχων για τα πρωτογενή αποτελέσματα.

Έχετε υποσχεθεί ότι θα αναδιαρθρώσετε εκ βάθρων το ασφαλιστικό σύστημα. Από την πλευρά της, ωστόσο, η Κυβέρνηση σας κατηγορεί ότι «ξεθάβετε» την πολιτική Πινοσέτ. Πώς θα πείσετε την κοινωνία ότι το δικό σας πρόγραμμα θα δώσει καθοριστική λύση στο ακανθώδες ζήτημα του ασφαλιστικού;

H Νέα Δημοκρατία έρχεται να προτείνει ένα ολοκληρωμένο σύστημα τριών πυλώνων, με κεντρική στόχευση τη σταδιακή και σε βάθος χρόνου μείωση κατά 25% των ασφαλιστικών εισφορών μισθωτών και ελεύθερων επαγγελματιών, αυξάνοντας έτσι το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών, μειώνοντας το κόστος των επιχειρήσεων και οδηγώντας στη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης.

Το σύστημα αυτό εφαρμόζεται, με διάφορες παραλλαγές, σε πολλές ανεπτυγμένες χώρες, από την Σουηδία και την Ολλανδία, μέχρι το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Νέα Ζηλανδία, ενώ αποτελεί και θεμελιώδη επιλογή της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο πρώτος και βασικός πυλώνας του συστήματος θα εδράζεται στον ΕΦΚΑ και θα είναι, όπως και σήμερα, υποχρεωτικός, δημόσιος, καθολικός και αναδιανεμητικός.

Ο δεύτερος πυλώνας, θα αφορά τους νέους ασφαλισμένους και μόνο το μέρος της σημερινής επικουρικής σύνταξης, με το δικαίωμα σε αυτούς να επιλέξουν μεταξύ του δημόσιου και του ιδιωτικού συνταξιοδοτικού ταμείου, το οποίο βέβαια θα τελεί υπό αυστηρό κρατικό έλεγχο και εποπτεία από την Τράπεζα της Ελλάδας.

Ο δε τρίτος πυλώνας θα είναι συμπληρωματικός και θα αφορά, όπως και σήμερα, την ιδιωτική ασφάλιση.

Με την εφαρμογή αυτού του συστήματος θα διασφαλίζεται, για μεν του σημερινούς συνταξιούχους ότι δεν θα υπάρξει καμία μείωση στο μέλλον, ενώ για τους σημερινούς εργαζόμενους ότι θα λάβουν σύνταξη, μειώνοντας παράλληλα το δυσβάσταχτο βάρος των ασφαλιστικών εισφορών.

«O κίνδυνος για την πατρίδα μας δεν έχει περάσει. Όσο η χώρα δεν δανείζεται από τις αγορές, η θέση της παραμένει εξαιρετικά επισφαλής», δήλωσε ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης στη ΔΕΘ, θέτοντας ως πρώτο στόχο την πρόσβαση στις αγορές. Γιατί δεν μας εμπιστεύονται οι αγορές;

Γιατί δεν δημιουργήθηκαν, όσο είμασταν στο 3ο Πρόγραμμα, οι προϋποθέσεις για την ασφαλή, συστηματική και με χαμηλό κόστος δανεισμού χρηματοδότηση της χώρας από τις αγορές.

Συγκεκριμένα, δεν υπάρχει κυβερνητική αξιοπιστία, δεν υλοποιήθηκε ένα συνεκτικό πλαίσιο μεταρρυθμίσεων, δεν αναλήφθηκαν – έγκαιρα – πιο γενναίες αποφάσεις για τη ρύθμιση του χρέους, δεν έχουν αρθεί πλήρως οι κεφαλαιακοί περιορισμοί και η χώρα δεν εντάχθηκε ποτέ στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης.

Εάν αυτά είχαν συμβεί, τότε, σήμερα, τα επιτόκια δανεισμού και τα spreads θα ήταν χαμηλότερα και λιγότερο ευμετάβλητα, όπως συμβαίνει σε άλλες χώρες.

Τι θα κάνει συνεπώς η Νέα Δημοκρατία, ως Κυβέρνηση, για να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη και πόσος χρόνος χρειάζεται, τη στιγμή που τα περιθώρια έχουν στενέψει;

Θα υλοποιήσει, με αποφασιστικότητα και αυτοπεποίθηση, ένα συνεκτικό στρατηγικό σχέδιο επίτευξης υψηλής και διατηρήσιμης ανάπτυξης, δημιουργίας ποιοτικών θέσεων απασχόλησης και ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής.

Σχέδιο που θα ενισχύει την ποσότητα, θα βελτιώνει τη σύνθεση και την ποιότητα του πλούτου της χώρας και θα προωθεί την παραγωγικότητα, την ανταγωνιστικότητα και την εξωστρέφεια.

Εκτιμούμε ότι μετά τους 12 πρώτους μήνες υλοποίησης αυτού του σχεδίου, οι διαφορές με το σήμερα θα είναι ορατές και η εμπιστοσύνη, η οποία εύκολα γκρεμίζεται αλλά δύσκολα χτίζεται, θα αρχίσει να αποκαθίσταται.

Όλοι μιλούν για ανάπτυξη. Και μάλιστα απαιτούνται ρυθμοί ανάπτυξης της τάξεως του 4%, διπλάσιοι από τους σημερινούς. Εσείς, ως Νέα Δημοκρατία, υποστηρίζετε ότι μπορείτε να φέρετε υψηλή ανάπτυξη στην ελληνική οικονομία. Τελικά ποιά είναι η συνταγή σας;

Πράγματι, όλοι μιλούμε για υψηλή και διατηρήσιμη ανάπτυξη, αλλά το ζητούμενο είναι ποιός μπορεί αυτή να την πετύχει.

Η σημερινή Κυβέρνηση απέτυχε. Τα χρόνια διακυβέρνησής της, αρχικά επέστρεψε την οικονομία στην ύφεση, και στη συνέχεια επιτυγχάνει αναιμικούς ρυθμούς ανάπτυξης, πολύ χαμηλότερους ακόμη και των δικών της εκτιμήσεων και προβλέψεων.

Η Νέα Δημοκρατία θα εφαρμόσει μία άλλη οικονομική πολιτική, που θα συνδυάζει οικονομική αποτελεσματικότητα και κοινωνική δικαιοσύνη.

Πρώτος άξονας αυτής της πολιτικής, η αλλαγή του μίγματος δημοσιονομικής πολιτικής, με την απλοποίηση και σταθεροποίηση της φορολογικής νομοθεσίας και με τη σημαντική μείωση των φορολογικών συντελεστών και των ασφαλιστικών εισφορών νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Δεύτερος, η υλοποίηση μεταρρυθμίσεων, η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, το ξεμπλοκάρισμα εμβληματικών επενδύσεων, η δημιουργία ενός αποτελεσματικού κράτους, η επένδυση στην εκπαίδευση, την έρευνα και την καινοτομία.

Τρίτος, η βελτίωση της ρευστότητας στην οικονομία, με την αξιοποίηση των ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείων, την εκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, την εκκαθάριση των οφειλών του Δημοσίου, την πλήρη άρση των κεφαλαιακών περιορισμών και τη σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης.

Τέταρτος, η ενίσχυση της υγιούς επιχειρηματικότητας, με μία Πολιτεία που θα δημιουργεί ένα ασφαλές περιβάλλον για επενδύσεις, και με επιχειρήσεις οι οποίες θα υιοθετούν κανόνες εταιρικής διακυβέρνησης και θα επιδεικνύουν αυξημένη εταιρική κοινωνική ευθύνη.

Και τελευταίος άξονας, η ενίσχυση της κοινωνικής αλληλεγγύης προς τους πιο αδύναμους συμπατριώτες μας, με την ενίσχυση του Προϋπολογισμού για το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα, την αύξηση των επιδομάτων ανεργίας και τη χρήση ελαστικότερων κριτηρίων απονομής τους, την επαναφορά των επιδομάτων για τις τρίτεκνες και τις πολύτεκνες οικογένειες που κατήργησε η σημερινή Κυβέρνηση, την  υιοθέτηση φορολογικών κινήτρων – για τη στήριξη της οικογένειας – με επιπλέον αφορολόγητο για κάθε παιδί, την υλοποίηση προγραμμάτων απόκτησης ψηφιακών δεξιοτήτων για μακροχρόνια ανέργους και τον διπλασιασμό του επιδόματος θέρμανσης, ώστε τουλάχιστον να φτάσει στο 60% του ποσού που χορηγείτο το 2014.

Η Κυβέρνηση επιδίδεται σε μία σειρά παροχών για τους αδύναμους και σας κατηγορεί ότι η δική σας πολιτική, την οποία χαρακτηρίζει ως νεοφιλελεύθερη, εξυπηρετεί τους λίγους και τους ισχυρούς. Το σχόλιό σας.

Κυβέρνηση όπως η σημερινή, που προχώρησε σε 17 μειώσεις συντάξεων, μεταξύ των οποίων η περικοπή του ΕΚΑΣ και η αύξηση των εισφορών υγείας, επέβαλε 29 νέους φόρους, κυρίως έμμεσους που είναι και οι κοινωνικά πιο άδικοι, φτωχοποίησε την κοινωνία και διέλυσε τη μεσαία τάξη, καλό είναι να σιωπά και να μην προκαλεί.

Άλλωστε, δεν πείθει κανέναν.

Εμείς αντίθετα, με την πολιτική μας στοχεύουμε να υπηρετήσουμε όλη την κοινωνία, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στα ασθενέστερα στρώματά της.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα, η πρότασή μας για μεγαλύτερη – μεσοσταθμικά – μείωση του ΕΝΦΙΑ για όλους τους πολίτες, με ιδιαίτερη έμφαση στα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα, η μείωση του εισαγωγικού φορολογικού συντελεστή για τα φυσικά πρόσωπα, η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών για το σύνολο των εργαζομένων, η μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση και η γενναία ρύθμιση οφειλών προς το δημόσιο, καλύπτοντας το μεγαλύτερο μέρος των συμπατριωτών μας, αποκλείοντας τους στρατηγικούς κακοπληρωτές και εισάγοντας «λευκό μητρώο» για τους συνεπείς φορολογούμενους και δανειολήπτες.

Η χώρα έχει εισέλθει σε παρατεταμένη προεκλογική περίοδο. Ωστόσο, ο πρωθυπουργός «ξορκίζει» το ενδεχόμενο της πρόωρης κάλπης, υποστηρίζοντας πως η κυβέρνησή του θα εξαντλήσει την 4ετία. Πολλοί λένε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα σας βάλει «παγίδες», θα σας παραδώσει «καμένη γη» με στόχο την λεγόμενη «δεξιά» παρένθεση. Σε μία τέτοια περίπτωση, πόσο θα πληγεί η οικονομία και τί περιθώρια θα έχετε εσείς ως Κυβέρνηση;

Πράγματι η Κυβέρνηση, με πράξεις και παραλείψεις της, έχει ναρκοθετήσει τα θεμέλια της οικονομίας. Οι οφειλές των πολιτών σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία έχουν διογκωθεί, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου δεν έχουν εκκαθαριστεί, το Χρηματιστήριο συσσωρεύει απώλειες σε συνθήκες απουσίας επενδυτικού ενδιαφέροντος, η ρευστότητα δημοσίων φορέων επιδεινώνεται, το Κράτος διογκώνεται και οι προκλήσεις για το τραπεζικό σύστημα είναι μπροστά μας.

Επιπλέον η χώρα δεν έχει επιστρέψει ακόμη στην κανονικότητα. Η ανταγωνιστικότητα υποχωρεί, οι επενδύσεις καταρρέουν, η ποιότητα των θεσμών έχει υποβαθμιστεί, οι μισθοί μειώνονται, οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης επικρατούν, η μακροχρόνια ανεργία – ιδιαίτερα των νέων ανθρώπων – κυριαρχεί, οι καταθέσεις δεν επιστρέφουν – με ουσιαστικό τρόπο – στο τραπεζικό σύστημα και η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίζεται.

Σε κάθε περίπτωση, η Νέα Δημοκρατία, όπως έχει διαχρονικά αποδειχθεί, έχει μάθει στα δύσκολα και προφανώς δεν τα φοβάται.

Κάνατε αναφορά στις προκλήσεις του τραπεζικού κλάδου. Ανάπτυξη όμως χωρίς υγιείς τράπεζες δεν νοείται. Ποιά η «γαλάζια» στρατηγική για την αντιμετώπιση των μεγάλων προκλήσεων του κλάδου;

Είναι γεγονός ότι η εύρυθμη λειτουργία του τραπεζικού συστήματος, ιδιαίτερα σε τραπεζοκεντρικές χώρες όπως είναι η Ελλάδα, αποτελεί προϋπόθεση για τη βιώσιμη ανάπτυξη και την αποτελεσματική κατανομή των περιορισμένων οικονομικών πόρων.

Δυστυχώς, το τραπεζικό σύστημα στην Ελλάδα, μετά από την προσπάθεια σταθεροποίησης του το 2014, βρίσκεται αντιμέτωπο και πάλι, με ευθύνη και της σημερινής Κυβέρνησης, με μια σειρά από μεγάλες προκλήσεις.

Προκλήσεις που αφορούν, μεταξύ άλλων το πιο απαιτητικό και σύνθετο – σε σχέση με το παρελθόν – εποπτικό και κανονιστικό πλαίσιο λειτουργίας, την επιστροφή – με ουσιαστικό τρόπο – καταθέσεων στο τραπεζικό σύστημα, την αποκατάσταση της πρόσβασης στις αγορές κεφαλαίου, την ολοκλήρωση των σχεδίων αναδιάρθρωσης των πιστωτικών ιδρυμάτων, τον ψηφιακό μετασχηματισμό του τραπεζικού συστήματος, τη σταδιακή πιστωτική επέκταση κ.α.

Και φυσικά το πρόβλημα της βελτίωσης της ποιότητας του δανειακού χαρτοφυλακίου, με την αποτελεσματική διαχείριση του υψηλού αποθέματος μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων. Πρόβλημα που, επί της ουσίας, παραμένει οξύ και άλυτο λόγω των αναιμικών ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης, του στεγνώματος της πραγματικής οικονομίας, της μείωσης του διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών, της απομόχλευσης που συντελείται στους ισολογισμούς των πιστωτικών ιδρυμάτων και της σημαντικής καθυστέρησης στην υπέρβαση των εμποδίων για τη διαχείριση τους, παρά τα όποια βήματα σε επίπεδο νομοθετικών πρωτοβουλιών και ρυθμιστικού πλαισίου.

Υπό το πρίσμα αυτό, και με δεδομένη τη σοβαρότητα, την ένταση και την έκταση του προβλήματος, εισηγήσεις από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τις εποπτικές αρχές και πρωτοβουλίες μεμονωμένων πιστωτικών ιδρυμάτων, θα πρέπει να εξετάζονται, από τον κάθε stakeholder, υπό το πρίσμα του κόστους-οφέλους για την Ελληνική οικονομία, το Ελληνικό Δημόσιο, τους αποταμιευτές και τα πιστωτικά ιδρύματα.

Η αυριανή Κυβέρνηση της Νέα Δημοκρατίας μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπη με την επιστροφή αναδρομικών κατόπιν σχετικών δικαστικών αποφάσεων. Σε μία τέτοια περίπτωση, το κόστος θα είναι υψηλό. Ποιά η πολιτική που θα ακολουθήσετε;

Η Νέα Δημοκρατία θα σεβαστεί τις δικαστικές αποφάσεις, στο πλαίσιο των δημοσιονομικών δυνατοτήτων της χώρας και των δημοσιονομικών επιλογών και προτεραιοτήτων της.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σύντομες απαντήσεις στην Κυβέρνηση, η οποία καλώς πράττει και μας αντιμετωπίζει ως το Κόμμα που θα αναλάβουμε τη διακυβέρνηση της χώρας σε λίγους μήνες:

1ον. Μιλάτε εσείς για αξιοπιστία Προγραμμάτων;

Εσείς που διακατέχεστε από αυταπάτες και λέτε, συνειδητά, ψέματα;

Εσείς που μοιράζετε ετησίως «κατά φαντασία» δισεκατομμύρια στη Θεσσαλονίκη;

Εσείς που δεν θα παίρνατε «ούτε ένα ευρώ νέα μέτρα» και πήρατε, μέχρι σήμερα, 10 δισ. ευρώ;

Επιβάλατε 29 νέους φόρους και 17 περικοπές συντάξεων και εξαφανίσατε τη μεσαία τάξη.

Εσείς που λέγατε ότι θα βελτιώσετε το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών, και σήμερα ο ΟΟΣΑ υποστηρίζει ότι αυτό θα φτάσει το 2020 εκεί που ήταν το 2014;

Εσείς που λέγατε «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη», και πλειστηριάζετε, μαζικά και ηλεκτρονικά, χιλιάδες σπίτια, και προχωρήσατε σε 1,2 εκατομμύρια κατασχέσεις και ένας στους δύο φορολογούμενους είναι οφειλέτης;

Εσείς που λέγατε ότι θα μαζέψετε 3 δισ. ευρώ από φοροδιαφυγή σε 6 μήνες, και έχετε εισπράξει 150 εκατ. ευρώ σε 4 χρόνια;

Εσείς που δεσμευόσασταν ότι οι οφειλές του Δημοσίου θα εκκαθαρίζονταν μέχρι 20 Αυγούστου, και σήμερα υπερβαίνουν τα 2,5 δισ. ευρώ;

Εσείς που δεσμευόσασταν ότι θα εκτελεστεί το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, και αυτό παρουσιάζει υστέρηση 3 δισ. ευρώ την τελευταία τριετία;

Συνεπώς, μην μας κουνάτε το δάχτυλο…

Άλλωστε την έννοια της «δημιουργικής ασάφειας» στην πολιτική, το δικό σας “Asset” την εισήγαγε.

Δυστυχώς όμως, όταν μία Κυβέρνηση δεν έχει ιδεολογικές συντεταγμένες, όπως συμβαίνει με την σημερινή, προχωρά σε υποχωρήσεις, παντού, ακόμη και στα εθνικά θέματα.

Γιατί είναι μία βολική Κυβέρνηση!

2ον. Ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών υπολόγισε, αυθαίρετα, ότι χρειάζονται, άμεσα, 6 δισ. ευρώ για την υλοποίηση του Προγράμματος της Νέας Δημοκρατίας.

Λησμονώντας ότι κάποιες παρεμβάσεις εκτείνονται σε βάθος τετραετίας.

Και φυσικά προβαίνοντας σε άστοχες εκτιμήσεις.

Για παράδειγμα, υποστήριξε ότι η μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση από το 24% στο 13% κοστίζει 513 εκατ. ευρώ.

Όταν η αντίστοιχη μείωση που έγινε το 2013, αποτιμήθηκε από το ΓΛΚ, ως ουσιαστικά δημοσιονομικά ουδέτερη.

Και όταν οι θεσμοί, οι οποίοι αντιδρούσαν, ανέβαζαν το κόστος στα 300 εκατ. ευρώ.

Τελικά αποδεικνύεστε μνημονιακότεροι των μνημονιακών.

3ον. Μας ρωτάτε πως θα χρηματοδοτήσουμε το Πρόγραμμά μας.

Θα μπορούσα να σας πω από τα αχρείαστα υπερ-πλεονάσματά σας, τα οποία, την τελευταία τριετία, ανέρχονται στα 11 δισ. ευρώ.

Ή από τα μελλοντικά υπερ-πλεονάσματά σας, που αθροίζουν στα 3,6 δισ. ευρώ.

Θα απαντήσω όμως πιο τεκμηριωμένα, καταθέτοντας σχετικό κείμενό μου.

Κωδικοποιημένα, από ένα πρόγραμμα περιορισμού των κρατικών δαπανών χωρίς να υποβαθμιστεί η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών και χωρίς απολύσεις, από την ενίσχυση των συμπράξεων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, από την επέκταση των ηλεκτρονικών συναλλαγών, από τη μείωση της φοροδιαφυγής, λόγω χαμηλότερων φορολογικών συντελεστών.

Και φυσικά, από τους υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης, οι οποίοι θα οδηγήσουν στη σταδιακή μείωση των δημοσιονομικών στόχων.

Γιατί ναι, εμείς επιδιώκουμε τη μελλοντική αλλαγή των δημοσιονομικών στόχων.

Εσείς, αντιθέτως, χρηματοδοτείτε τις παροχές σας από τα υπερπλεονάσματα, δηλαδή από την υπερφορολόγηση όλων των πολιτών.

4ον. Άκουσα συναδέλφους να αναφέρονται στο 2014.

Δεν έχω χρόνο να απαντήσω αναλυτικά, απλώς θα σας διαβάσω ένα απόσπασμα συνέντευξης του εφετινού καλοκαιριού:

Το 2014, τα πράγματα πήγαιναν αρκετά καλά στην Ελλάδα. Εργαζόμασταν για μία καθαρή έξοδο της Ελλάδας. Θέλαμε να βγει από το Πρόγραμμα χωρίς δάνειο. Τα πράγματα μετά άλλαξαν. Αυτό κόστισε στη χώρα πολλά λεφτά και την γύρισε χρόνια πίσω».

Ποιος τα είπε; Ο κ. Γιάνσε, Γενικός Γραμματέας του ESΜ.

Τα σχόλια περιττά!

5ον. Προσπαθείτε να αποδώσετε στη Νέα Δημοκρατία ιδεολογικά και πολιτικά χαρακτηριστικά που αποδεδειγμένα δεν έχει.

Ματαιοπονείτε.

Διαστρεβλώνετε τις εξελίξεις για να μειώσετε το πολιτικό της κεφάλαιο.

Ματαιοπονείτε.

Προσπαθείτε να προκαλέσετε εσωτερικές τριβές.

Ματαιοπονείτε.

Προσπαθείτε να της μετακυλήσετε τις κραυγαλέες ευθύνες σας για τις εξελίξεις.

Ματαιοπονείτε.

Αποτελούμε το αταλάντευτα πατριωτικό, φιλελεύθερο, κοινωνικό, ριζοσπαστικό και στην ουσία προοδευτικό Κόμμα της πατρίδας μας, με βαθιές ρίζες στις λαϊκές δυνάμεις.

Και αυτό δυσκολεύεστε να το αποδεχθείτε γιατί είστε «πολιτικές ανεμοδούρες».

(EUROKINISSI)

Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, για τη μεγάλη περικοπή του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Η Κυβέρνηση, με την μεγάλη περικοπή του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, επιβάλλει ένα νέο “φόρο ανάπτυξης”».

Πλήρης Δήλωση

«Η Κυβέρνηση, για ακόμη έναν μήνα, συνεχίζει να επιβάλλει εσωτερική στάση πληρωμών σε κρίσιμους τομείς, όπως το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Αποτέλεσμα: οι δημόσιες επενδύσεις υστερούν, έναντι του στόχου, κατά 1,6 δισ. ευρώ στο 11μηνο του έτους. Η σωρευτική, μάλιστα, απόκλιση του ΠΔΕ από τους στόχους την τελευταία τριετία πλησιάζει τα 3 δισ. ευρώ, υπονομεύοντας την αναπτυξιακή πορεία και προοπτική της χώρας.

Με δεδομένη την αλλεργία της στις ιδιωτικές επενδύσεις, η Κυβέρνηση θυσιάζει, χάριν πρόσκαιρων εντυπώσεων, ένα ακόμη ουσιαστικό επενδυτικό εργαλείο που έχει στα χέρια της: αυτό των δημοσίων επενδύσεων. Μάλιστα, ακριβώς επειδή οι πόροι που κατευθύνονται στις δημόσιες επενδύσεις έχουν υψηλό αναπτυξιακό πολλαπλασιαστή, ουσιαστικά η κυβέρνηση με την περικοπή του ΠΔΕ επιβάλλει έναν νέο “φόρο ανάπτυξης”.

Και βέβαια, επίσης μεγάλη ευθύνη φέρουν και οι ευρωπαϊκοί θεσμοί, που αποδέχονται επί μακρόν αυτό τον συνειδητό οικονομικό και δημοσιονομικό παραλογισμό.

Η ειρωνεία είναι ότι, σύμφωνα με το δήθεν κυβερνητικό αναπτυξιακό σχέδιο, “το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων είναι το κύριο χρηματοδοτικό εργαλείο για την Εθνική Στρατηγική Ανάπτυξης”. Ενώ σύμφωνα με τον Προϋπολογισμό που συζητάμε αυτές τις ημέρες στη Βουλή, “το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων στηρίζει την αναπτυξιακή διαδικασία και τον εκσυγχρονισμό της χώρας”. Παρά τις περί του αντιθέτου διακηρύξεις της, όμως, η κυβέρνηση αποδεικνύεται ότι είτε δεν θέλει, είτε είναι παντελώς ανίκανη να αξιοποιήσει τους διαθέσιμους πόρους για την επίτευξη υψηλής και διατηρήσιμης ανάπτυξης».

Φίλες και Φίλοι,

Πραγματοποιούμε το 12ο Συνέδριο του Κόμματός μας.

Της Νέας Δημοκρατίας που αποτελεί, από την ίδρυσή της από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, το μεγάλο Κόμμα των δημιουργικών δυνάμεων της πατρίδας μας.

Της Νέας Δημοκρατίας που αποτελεί το αταλάντευτα πατριωτικό, φιλελεύθερο, κοινωνικό, ριζοσπαστικό και στην ουσία προοδευτικό Κόμμα, με βαθιές ρίζες στις λαϊκές δυνάμεις.

Και αυτό, όλοι οι αντίπαλοί της δυσκολεύονται να το αποδεχθούν.

Προσπαθούν να αποδώσουν στη Νέα Δημοκρατία ιδεολογικά και πολιτικά χαρακτηριστικά που αποδεδειγμένα δεν έχει.

Ματαιοπονούν.

Διαστρεβλώνουν τις εξελίξεις, για να μειώσουν το πολιτικό της κεφάλαιο.

Ματαιοπονούν.

Προσπαθούν να προκαλέσουν εσωτερικές τριβές.

Ματαιοπονούν.

Προσπαθούν να της μετακυλήσουν τις κραυγαλέες ευθύνες τους για τις εξελίξεις.

Ματαιοπονούν.

Προσπαθούν να οικειοποιηθούν, εκ των υστέρων, τις ορθές στρατηγικές που χάραξε για τη χώρα, και τις οποίες λυσσαλέα είχαν πολεμήσει.

Είναι καλοδεχούμενοι, αλλά δεν αποδεχόμαστε να μας κουνούν και το δάκτυλο.

Τους συνιστούμε να κατανοήσουν ότι έχουμε τις βαριές άγκυρές μας στα ιδρυτικά κείμενά του Κόμματος, τις αρχές και τις αξίες του, και δεν είμαστε «πολιτικές ανεμοδούρες».

Φίλες και Φίλοι,

Διανύουμε μια περίοδο γενικευμένης πολιτικής αμηχανίας απέναντι στις μεγάλες παγκόσμιες προκλήσεις.

Αμηχανία που διαμορφώνει συνθήκες θερμοκηπίου για την καλλιέργεια εθνικισμού, λαϊκισμού και ελιτισμού.

Στην πατρίδα μας, οι εξελίξεις είναι προβληματικές.

Η πολιτική αδυνατεί να προωθήσει το εθνικό συμφέρον.

Οι θεσμοί δοκιμάζονται.

Η οικονομία λιμνάζει.

Η κοινωνία είναι εξουθενωμένη και απαισιόδοξη.

Το Κράτος αποτυγχάνει να εγγυηθεί την ασφάλεια, να διαμορφώσει ίσες ευκαιρίες και να προωθήσει την ευημερία για όλους τους πολίτες.

Η μετακίνηση πληθυσμών προς την Ελλάδα έχει υπερβεί κάθε βιώσιμο όριο και η διαχείριση του προβλήματος είναι ανεπαρκής.

Έχει πλέον αποδειχθεί ότι η χώρα, με αυτόν τον καπετάνιο και αυτό το πλήρωμα, δεν μπορεί να βρει την Ιθάκη της.

Όσο πιο γρήγορα η Κυβέρνηση κλείσει την προεκλογική περίοδο στην οποία έχει εισέλθει η χώρα, τόσο το καλύτερο για την πατρίδα μας.

Ώστε οι πολίτες, μέσα από την ορθολογική επιλογή της Νέας Δημοκρατίας, να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για την είσοδο της χώρας σε ανοδικό εθνικό, πολιτικό, θεσμικό, κοινωνικό και οικονομικό σπιράλ.

Εμείς, όπως πάντα στα δύσκολα, καλούμαστε να ανταποκριθούμε στις ανάγκες της χώρας και στις προκλήσεις των καιρών.

Και θα το πράξουμε με ομοψυχία, με υπερηφάνεια για τη διαχρονική προσφορά της παράταξής μας, με αίσθημα ευθύνης για την πορεία της πατρίδας μας.

Θα πορευθούμε με εθνική αξιοπρέπεια και αξιοπιστία έναντι των εταίρων.

Με ακεραιότητα και εξωστρέφεια.

Με διαφύλαξη της ασφάλειας, της ελευθερίας και της δημοκρατίας.

Με προώθηση της κοινωνικής αλληλεγγύης, της δικαιοσύνης και της αξιοκρατίας.

Με στήριξη όσων αδυνατούν να παρακολουθήσουν τους ρυθμούς ενός κόσμου που αλλάζει ταχύτατα.

Οι ανάγκες επιβάλλουν να κινηθούμε γρήγορα, αποτελεσματικά και ασυμβίβαστα. Απαιτούν στιβαρή ηγεσία, σχέδιο, πολιτική βούληση και αποφασιστικότητα.

Και η Νέα Δημοκρατία καλύπτει αυτές τις απαιτήσεις.

Διαθέτει συνεκτικό σχέδιο:

  • που ενισχύει την ποσότητα και βελτιώνει τη σύνθεση του πλούτου της χώρας,
  • που βελτιώνει την παραγωγικότητα, την ανταγωνιστικότητα, την ποιότητα και την εξωστρέφεια,
  • που διασφαλίζει την ατομική προκοπή και τη συλλογική ευημερία,
  • που οικοδομεί μια ανοικτή κοινωνία με την εμπέδωση της ασφάλειας και του δικαίου,
  • που υπηρετεί τον ριζοσπαστικό, τον κοινωνικό φιλελευθερισμό, δηλαδή την αρμονική ισορροπία οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης,
  • που δίνει λύσεις σε πιεστικά προβλήματα, όπως είναι το δημογραφικό,
  • που παρέχει υψηλής ποιότητας γνώσεις, σε σύνδεση με την αγορά εργασίας, με διεύρυνση των επιλογών για όλους τους πολίτες,
  • που αναστρέφει τη «διαρροή» επιστημόνων και επιχειρήσεων και
  • που βοηθά τη χώρα να ανταποκριθεί στον «δομικό μετασχηματισμό της εργασίας», εξαιτίας της τεχνολογικής επανάστασης.

Παράλληλα, θα εργασθούμε για την ενίσχυση του ρόλου της Ελλάδας σε μία καλύτερη Ευρώπη.

Ευρώπη η οποία θα προστατεύει εκεί που χρειάζεται, και θα δίνει ευκαιρίες εκεί που πρέπει.

Ευρώπη η οποία θα αναγνωρίζει την ισχύ της συνεργασίας, αλλά θα σέβεται και τις εθνικές και πατριωτικές ευαισθησίες.

Φίλες και Φίλοι,

Πλησιάζει η μέρα που θα κλείσει ένας τετραετής κύκλος ανευθυνότητας, ιδεοληψιών και τυχοδιωκτισμού.

Και οι πολίτες θα ανοίξουν ένα νέο κύκλο υπευθυνότητας, αξιοπιστίας, μετριοπάθειας, σεμνότητας και αποτελεσματικότητας.

Και αυτόν τον κύκλο θα τον πορευθούν με τη Νέα Δημοκρατία.

Νέα Δημοκρατία η οποία, υπό την ηγεσία του Κυριάκου Μητσοτάκη, με σεβασμό και αναγνώριση της ιστορικής προσφοράς του Κόμματος, ορθολογικά προσαρμοσμένη στα δεδομένα των καιρών, καλεί τους πολίτες, ανεξάρτητα από πολιτικές αφετηρίες και παλαιές κομματικές προτιμήσεις, να ενταχθούν στις τάξεις της.

Μας ενώνει ο στρατηγικός στόχος να ανασυγκροτήσουμε, σε σύγχρονες βάσεις, την πατρίδα μας.

Είμαστε έτοιμοι!

Ελλάδα μπορούμε!

TECHNOPOLIS Innovathens

«Χθες, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ανακοίνωσε την ολοκλήρωση του προγράμματος ποσοτικής χαλάρωσης.

Πρόγραμμα το οποίο ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2015 και ενίσχυσε με σημαντική ρευστότητα τις ευρωπαϊκές οικονομίες κατά την περίοδο της κρίσης, συμβάλλοντας δι’ αυτού του τρόπου στην ανάπτυξη της ευρωζώνης.  

Δυστυχώς, ενώ η Ελλάδα είχε ανάγκη αυτού του προγράμματος περισσότερο από κάθε άλλη χώρα της ευρωζώνης, με αποκλειστική ευθύνη της Κυβέρνησης είναι η μόνη που δεν κατόρθωσε να το αξιοποιήσει.

Παρά το γεγονός ότι η ένταξη στην ποσοτική χαλάρωση αποτελούσε δέσμευση και προτεραιότητα της Κυβέρνησης τα προηγούμενα χρόνια, όπως άλλωστε και πολλές άλλες, απέτυχε να την κάνει πράξη. Όπως απέτυχε να δημιουργήσει τις συνθήκες για την ασφαλή, συστηματική και με χαμηλό κόστος δανεισμού χρηματοδότηση της χώρας από τις αγορές.

Εξαιτίας του κ. Τσίπρα, άλλη μία ευκαιρία για τη χώρα χάθηκε».

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η Κυβέρνηση της αυταπάτης, των ιδεοληψιών, του τυχοδιωκτισμού και της σκληρής και αχρείαστης λιτότητας, τερματίζει τη θητεία της με έναν αντιαναπτυξιακό, κατ’ ουσίαν μνημονιακό Προϋπολογισμό.

Προϋπολογισμός καταρτισμένο σε συνθήκες ασφυξίας και μιζέριας στο πεδίο της οικονομίας, απογοήτευσης και παραίτησης στο πεδίο της κοινωνίας και διχαστικής όξυνσης στο πεδίο της πολιτικής.

Προϋπολογισμός που θα εκτελεστεί σε ένα ομιχλώδες και με υψηλούς κινδύνους, εξωτερικό και εσωτερικό περιβάλλον.

Εξωτερικό περιβάλλον, που χαρακτηρίζεται από γενικευμένη αμηχανία απέναντι στις μεγάλες προκλήσεις, όπως είναι:

  • οι συνεχείς αλλαγές γεωπολιτικών συσχετισμών,
  • η κλιμάκωση των εμπορικών εντάσεων,
  • οι τάσεις περιχαράκωσης και προστατευτισμού,
  • οι ισχνές ανιχνεύσεις νέων αρχιτεκτονικών σε υποσυστήματα μιας ταραγμένης Ευρώπης,
  • οι ραγδαίες επιστημονικές και τεχνολογικές εξελίξεις,
  • οι σταδιακές μεταβολές στην κατεύθυνση άσκησης νομισματικής πολιτικής,
  • το υψηλό δημόσιο και ιδιωτικό χρέος,
  • το δημογραφικό πρόβλημα και οι μαζικές μετακινήσεις πληθυσμών,
  • η κλιματική αλλαγή.

Αλλά και εσωτερικό περιβάλλον, που χαρακτηρίζεται από μία οικονομία λιμνάζουσα, που συνεχίζει την «επί ξηρού ακμής» πορεία της.

Από μία κοινωνία απαισιόδοξη, εξουθενωμένη και ανασφαλή.

Και από μία Κυβέρνηση, την Κυβέρνηση του κ. Τσίπρα, η οποία αποδεικνύει, καθημερινά, ότι δεν μπορεί να προσφέρει κάτι ουσιαστικά θετικό σε όλα τα πεδία της δημόσιας σφαίρας.

  • Στην οικονομία, τα νοικοκυριά στενάζουν και οι επιχειρήσεις ασφυκτιούν.
  • Στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, η «βολική» Κυβέρνηση προχωρά σε εθνικά επιζήμιες συμφωνίες.
  • Στη διαχείριση του προσφυγικού/μεταναστευτικού προβλήματος, βρίσκουν έκφραση οι ιδεοληψίες, η ανικανότητα, ο κυνισμός και η αδιαφάνεια.
  • Στον πρωτογενή τομέα, η Κυβέρνηση έχει δημιουργήσει συνθήκες ασφυξίας για τον Έλληνα αγρότη.
  • Στην εκπαίδευση, κυριαρχεί η κοντόφθαλμη σκοπιμότητα και η ανομία στους χώρους των πανεπιστημίων.
  • Στο πεδίο της προστασίας του πολίτη, υφίσταται γενικευμένο καθεστώς ανασφάλειας και φόβου.
  • Στο πεδίο της διαχείρισης της εξουσίας, η Κυβέρνηση βουλιάζει στην ανυποληψία και στα σκάνδαλα, κατ’ ομολογία στελεχών της.

Συμπερασματικά, η Κυβέρνηση ζυγίστηκε με τα προβλήματα της χώρας, μετρήθηκε και βρέθηκε ελλιποβαρής.

Και με μόνη συγκολλητική ουσία τον πολιτικό καιροσκοπισμό, χωρίς ιδεολογικές συντεταγμένες, θα μείνει στην ιστορία ως «πολιτική ανεμοδούρα».

Για τους λόγους αυτούς, όσο πιο γρήγορα η Κυβέρνηση κλείσει την προεκλογική περίοδο στην οποία έχει εισέλθει η χώρα, τόσο το καλύτερο για την πατρίδα μας.

Ώστε μέσα από μία μεγάλη πολιτική αλλαγή, να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για την επίτευξη υψηλής και διατηρήσιμης ανάπτυξης, τη δημιουργία ποιοτικών θέσεων απασχόλησης και την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.

Και γι’ αυτό το ελπιδοφόρο μέλλον θα σας μιλήσω, κάνοντας βασικές επισημάνσεις για την κατάσταση που θα παραλάβει, σύντομα, στην οικονομία η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι, 

Η χώρα παραμένει «κλειδωμένη» στην αυστηρή μνημονιακή γραμμή.

Οι βαριές πολιτικές λιτότητας συνεχίζονται.

Οι δημοσιονομικοί στόχοι διατηρούνται – για πολλά χρόνια – υψηλοί.

Η δημόσια περιουσία είναι δεσμευμένη για έναν αιώνα.

Και η χώρα βρίσκεται σε καθεστώς ενισχυμένης εποπτείας, πρωτόγνωρο για τα ευρωπαϊκά δεδομένα.

Με τριμηνιαίες εκθέσεις που αξιολογούνται από τις αγορές, στη βάση των οποίων θα υλοποιούνται πρωτοβουλίες για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του χρέους.

Και ήδη, στην πρώτη Έκθεση, διαπιστώνονται καθυστερήσεις στην υλοποίηση των δεσμεύσεων, με αποτέλεσμα τα πρώτα μέτρα για το χρέος να μετατίθενται χρονικά.

 

Το Πρόγραμμα δεν πέτυχε το βασικό του στόχο.

Δηλαδή να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για την ασφαλή χρηματοδότηση της χώρας από τις αγορές.

Εάν υπήρχε κυβερνητική αξιοπιστία, εάν είχε υλοποιηθεί ένα συνεκτικό πλαίσιο μεταρρυθμίσεων, εάν είχαν αναληφθεί – έγκαιρα – πιο γενναίες αποφάσεις για τη ρύθμιση του χρέους, εάν είχαν αρθεί πλήρως οι κεφαλαιακοί περιορισμοί και εάν η χώρα είχε ενταχθεί στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, τότε το επιτόκιο δανεισμού και τα spreads θα ήταν χαμηλότερα και λιγότερο ευμετάβλητα, όπως συμβαίνει σε άλλες χώρες.

Δυστυχώς όμως αυτό, σήμερα δεν ισχύει.

 

Τα αχρείαστα υπερ-πλεονάσματα υπονομεύουν την αναπτυξιακή προοπτική της χώρας.

Και αυτό διότι προκύπτουν από την υπερφορολόγηση των πολιτών και την εσωτερική στάση πληρωμών.

Ενδεικτικά, οι δημόσιες επενδύσεις κατρακύλησαν, το 2017, στο χαμηλότερο ύψος της τελευταίας δεκαετίας, με τη σωρευτική υστέρησή τους μέχρι σήμερα να ανέρχεται στα 2,6 δισ. ευρώ.

Και σα να μην έφτανε αυτό, περικόπτονται ακόμη περισσότερο το 2019, κατά 550 εκατ. ευρώ.

Θυσιάζοντας η Κυβέρνηση, για πρόσκαιρες εντυπώσεις, και με δεδομένη την αλλεργία της στις ιδιωτικές επενδύσεις, ένα ουσιαστικό επενδυτικό εργαλείο που έχει στα χέρια της.

Επιβάλλοντας, δεδομένου του υψηλού αναπτυξιακού πολλαπλασιαστή αυτών των πόρων, έναν πρόσθετο «φόρο ανάπτυξης».

Και οι θεσμοί φέρουν μεγάλη ευθύνη που αποδέχονται, επί μακρόν, αυτό τον συνειδητό οικονομικό και δημοσιονομικό παραλογισμό.

 

Με αποτέλεσμα η οικονομία να μεγεθύνεται με αναιμικούς ρυθμούς.

Χαμηλότερους των αρχικών εκτιμήσεων.

Υπενθυμίζεται ότι η σημερινή «Κυβέρνηση των φόρων, των κατασχέσεων και των πλειστηριασμών» έχει αποτύχει, επί τετραετίας, σε όλες τις προβλέψεις για την ανάπτυξη.

Η Ελλάδα έχει απωλέσει δυνητικό πλούτο 31 δισ. ευρώ την τελευταία τετραετία, αποτελώντας, παγκοσμίως, τη μοναδική αρνητική αναπτυξιακή έκπληξη.

Έτσι η οικονομία σέρνεται σε κατάσταση παραλυτικής στασιμότητας.

 

Και η χώρα να μην έχει ακόμη επιστρέψει στην κανονικότητα.

  • Η ανταγωνιστικότητα υποχωρεί.
  • Οι επενδύσεις καταρρέουν.
  • Η ποιότητα των θεσμών έχει υποβαθμιστεί.
  • Κεφαλαιακοί περιορισμοί εξακολουθούν να υφίστανται.
  • Οι μισθοί μειώνονται.
  • Οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης επικρατούν.
  • Η μακροχρόνια ανεργία κυριαρχεί, ιδιαίτερα των νέων ανθρώπων.
  • Καταθέσεις δεν επιστρέφουν – με ουσιαστικό τρόπο – στο τραπεζικό σύστημα.
  • Η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίζεται.

Και η Κυβέρνηση, με πράξεις και παραλείψεις της, ναρκοθετεί τα θεμέλια της οικονομίας:

  • Οι οφειλές των πολιτών σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία έχουν εκτοξευθεί.
  • Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου δεν έχουν εκκαθαριστεί.
  • Το Χρηματιστήριο συσσωρεύει απώλειες, σε συνθήκες απουσίας επενδυτικού ενδιαφέροντος.
  • Οι προκλήσεις για το τραπεζικό σύστημα – μεταξύ των οποίων η αντιμετώπιση των «κόκκινων δανείων» και η ενίσχυση της οργανικής κερδοφορίας – είναι μπροστά.
  • Η ρευστότητα δημοσίων φορέων επιδεινώνεται.
  • Και το Κράτος διογκώνεται.

 

Και σ’ αυτό το δυσμενές περιβάλλον, η Κυβέρνηση, παρότι «ντύνεται Αϊ Βασίλης», με τις πρακτικές της, δεν πείθει ούτε μικρά παιδιά.

Αφού προχωρά σε 17 περικοπές συντάξεων και σε 29 αυξήσεις φόρων,

αφού επιβάλλει μόνιμα μέτρα λιτότητας 9,5 δισ. ευρώ,

αφού φτωχοποιεί την κοινωνία και διαλύει τη μεσαία τάξη,

έρχεται σήμερα, αποσπασματικά και με μεγάλη καθυστέρηση, να προωθήσει μειώσεις κάποιων φόρων.

Φόρους που η ίδια επέβαλε, και η Νέα Δημοκρατία καταψήφισε.

Έτσι, η Κυβέρνηση δεν μπορεί να «βαπτίζει» επιτυχία τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών μόνο στους ελεύθερους επαγγελματίες, αφού προηγουμένως, μόνη της, τις αύξησε.

Ούτε τη μείωση της φορολόγησης των επιχειρήσεων, αφού προηγουμένως, μόνη της, την αύξησε, και σήμερα νομοθετεί αυτή να διαμορφωθεί το 2021, εκεί που την παρέλαβε το 2015!

Και προφανώς ούτε την μη περαιτέρω αχρείαστη περικοπή των συντάξεων, αφού προηγουμένως, μόνη της, την ψήφισε, αν και δεν προβλεπόταν ούτε καν στο 3ο Πρόγραμμα.

Σε κάθε περίπτωση, η Κυβέρνηση, αφού συνεχίζει να παίρνει 10 από τα «πορτοφόλια» όλων των πολιτών, έστω και έτσι, επιστρέφει 1 στις «τσέπες» κάποιων.

Και αυτό το 1 θα έχει περιορισμένη επίδραση στην ανάπτυξη, εξαιτίας του μικρού ύψους και της σύνθεσής του, όπως επισημαίνει και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Συνεπώς, η Κυβέρνηση, αντί να πανηγυρίζει, ας κοιταχθεί στον καθρέφτη.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Αυτές οι επισημάνσεις καταδεικνύουν αυτό που ολόκληρη η κοινωνία αντιλαμβάνεται:

Με αυτόν τον καπετάνιο και με αυτό το πλήρωμα, η χώρα, χωρίς πυξίδα, δεν θα βρει την Ιθάκη της.

Γι’ αυτό και πρέπει να αλλάξουμε ρότα, άμεσα.

Πρέπει να κινηθούμε γρήγορα, αποτελεσματικά και ασυμβίβαστα απέναντι στην παραίτηση, στο τέλμα και στη μετριότητα.

Απαιτείται στιβαρή πολιτική ηγεσία, βούληση, αποφασιστικότητα και υλοποίηση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου.

Σχέδιο της Νέας Δημοκρατίας το οποίο:

  • Ενισχύει την ποσότητα και βελτιώνει τη σύνθεση και την ποιότητα του πλούτου της χώρας, με επενδυτική πανστρατιά, δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων.
  • Αποφέρει περισσότερο διαθέσιμο εισόδημα, σε όλους τους πολίτες.
  • Βελτιώνει την παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητα.
  • Ενισχύει τη δημιουργικότητα και την εξωστρέφεια.
  • Διασφαλίζει την ατομική ελευθερία και προκοπή, αλλά και τη συλλογική ευημερία.
  • Στοχεύει σε ένα καλύτερο Κράτος, με την οικοδόμηση μιας ανοικτής και δημοκρατικής κοινωνίας, το οποίο θα μεριμνά για τη διαφανή και αμοιβαία επωφελή συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.
  • Παρέχει υψηλής ποιότητας γνώσεις, σε όλες τις βαθμίδες του συστήματος της δημόσιας εκπαίδευσης, με διεύρυνση των επιλογών, μέσα από ένα σύστημα ανοικτών οριζόντων και ίσων ευκαιριών για όλους τους πολίτες.
  • Αναστρέφει την αυξημένη «διαρροή» επιστημόνων και επιχειρήσεων.
  • Βοηθά τη χώρα να ανταποκριθεί στον «δομικό μετασχηματισμό της εργασίας», εξαιτίας της τεχνολογικής επανάστασης.
  • Διασφαλίζει τη συστηματική και με χαμηλό κόστος δανεισμού χρηματοδότηση της χώρας από τις αγορές.

 

Βασικοί άξονες αυτού του σχεδίου είναι:

1ος Άξονας: Η απλοποίηση της φορολογίας και η γενναία μείωση φορολογικών συντελεστών νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Προτεραιότητες, μεταξύ άλλων:

  • Η μείωση ασφαλιστικών εισφορών για όλους τους εργαζόμενους.
  • Η μεγαλύτερη, μεσοσταθμικά, μείωση του ΕΝΦΙΑ για όλη την κοινωνία, με ιδιαίτερη έμφαση στα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα.
  • Η μείωση του εισαγωγικού φόρου για τα φυσικά πρόσωπα.
  • Η μεγαλύτερη μείωση της φορολόγησης των επιχειρήσεων.
  • Τα φορολογικά κίνητρα για επενδύσεις σε έρευνα και καινοτομία.
  • Η μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση.
  • Η γενναία ρύθμιση οφειλών προς το δημόσιο, καλύπτοντας το μεγαλύτερο μέρος των συμπατριωτών μας, αποκλείοντας τους στρατηγικούς κακοπληρωτές, εισάγοντας ευνοϊκές ρυθμίσεις και για τους συνεπείς φορολογούμενους και δανειολήπτες.

Η μείωση αυτή των φόρων μπορεί να πραγματοποιηθεί υλοποιώντας τις δεσμευμένες οροφές δαπανών σε όλους τους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης, επεκτείνοντας την αξιολόγηση των δαπανών στο σύνολο της δημόσιας διοίκησης, μη διογκώνοντας το δημόσιο τομέα, επεκτείνοντας τις ηλεκτρονικές συναλλαγές, ενισχύοντας τις συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.

 

2ος Άξονας: Η υλοποίηση μεταρρυθμίσεων που θα ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα.

Με μία Πολιτεία που θα δημιουργήσει ένα σταθερό περιβάλλον για επενδύσεις, και με επιχειρήσεις που θα υιοθετούν κανόνες εταιρικής διακυβέρνησης και θα επιδεικνύουν αυξημένη εταιρική κοινωνική ευθύνη.

Προτεραιότητες, μεταξύ άλλων:

  • Η απλοποίηση του αδειοδοτικού και γραφειοκρατικού περιβάλλοντος.
  • Η υλοποίηση αποκρατικοποιήσεων και η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, με αναπτυξιακή στόχευση.
  • Το ξεμπλοκάρισμα εμβληματικών επενδύσεων, όπως είναι το Ελληνικό.
  • Η δημιουργία ενός παραγωγικού Κράτους, με απλούστερες δομές, σαφείς αρμοδιότητες και διαδικασίες αξιολόγησης, και με στοχευμένες προσλήψεις, εκεί που υπάρχουν πραγματικές ανάγκες, μέσα από αδιάβλητες διαδικασίες.
  • Ο περιορισμός του κρατικού εναγκαλισμού στην εκπαίδευση.
  • Η ανάπτυξη ενός εθνικού «οικοσυστήματος» έρευνας, εναρμονισμένο με την καινοτομία και την τεχνολογία.

 

3ος Άξονας: Η ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.

Προτεραιότητες, μεταξύ άλλων:

  • Η αξιοποίηση των ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείων.
  • Η εκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων.
  • Η εκκαθάριση των οφειλών του Δημοσίου.
  • Η πλήρης άρση των κεφαλαιακών περιορισμών.
  • Η σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης, με την ουσιαστική επιστροφή καταθέσεων και την ορθολογική αντιμετώπιση των «κόκκινων δανείων».

 

4ος Άξονας: Η ενίσχυση της κοινωνικής αλληλεγγύης προς τους πιο αδύναμους συμπατριώτες μας.

Προτεραιότητες, μεταξύ άλλων:

  • Η ενίσχυση του Προϋπολογισμού για το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα.
  • Η αύξηση των επιδομάτων ανεργίας και η χρήση ελαστικότερων κριτηρίων απονομής τους.
  • Η επαναφορά των επιδομάτων για τις τρίτεκνες και τις πολύτεκνες οικογένειες που κατήργησε η σημερινή Κυβέρνηση.
  • Η υιοθέτηση φορολογικών κινήτρων, για τη στήριξη της οικογένειας, με επιπλέον αφορολόγητο για κάθε παιδί.
  • Η υλοποίηση προγραμμάτων απόκτησης ψηφιακών δεξιοτήτων για μακροχρόνια ανέργους.
  • Ο διπλασιασμός του επιδόματος θέρμανσης, ώστε τουλάχιστον να φτάσει στο 60% του ποσού που χορηγείτο το 2014.

 

Η υλοποίηση αυτού του συνεκτικού σχεδίου θα οδηγήσει σε υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης.

Αυτοί, με τη σειρά τους, θα βελτιώσουν τη βιωσιμότητα του χρέους, δίνοντας τη δυνατότητα για σταδιακή αποκλιμάκωση των υψηλών δημοσιονομικών στόχων, προσθέτοντας «βαθμούς ελευθερίας» για ακόμη μεγαλύτερες μειώσεις φόρων.

Και έτσι, η χώρα θα μπει στο επιδιωκόμενο ανοδικό σπιράλ.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συμπερασματικά, ο Προϋπολογισμός δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες της χώρας.

Αντιμετωπίζει την οικονομία και την προοπτική της, μυωπικά.

Κυριαρχείται από κομματικές στοχεύσεις.

Ευτυχώς όμως, κλείνει αυτός ο τετραετής κύκλος της ανευθυνότητας, των ιδεοληψιών και του τυχοδιωκτισμού.

Η δε απόπειρα του κ. Τσίπρα να «τεμαχίσει» το χρόνο, μηδενίζοντας αυτάρεσκα το κοντέρ της διακυβέρνησής του, υποτιμώντας τη νοημοσύνη των πολιτών, πέφτει στο κενό.

Οι πολίτες, με την απόφασή τους στις προσεχείς εκλογές, θα ανοίξουν ένα νέο κύκλο υπευθυνότητας, αξιοπιστίας και αποτελεσματικότητας.

Και αυτόν τον κύκλο θα τον πορευθούν με τη Νέα Δημοκρατία.

Άλλωστε, πάντα στα δύσκολα, οι πολίτες, την πολιτική λύση, την αναζητούσαν από τη Νέα Δημοκρατία.

Την παράταξη που οικοδόμησε τη σύγχρονη δημοκρατία.

Που σχεδίασε, εδραίωσε και διασφάλισε, το 2015, την ευρωπαϊκή θέση της χώρας.

Που αύξησε, διαχρονικά και συγκριτικά, με καλύτερους ρυθμούς το εγχώριο προϊόν της οικονομίας, και το διένειμε πιο δίκαια.

Γι’ αυτό και οι πολίτες, παρά τους κατά καιρούς πειραματισμούς, με την εμπιστοσύνη τους, αθροιστικά, την έχουν αναδείξει ως την πιο ισχυρή πολιτική δύναμη της χώρας.

Ως τον μόνιμο και σταθερό πυλώνα του πολιτικού συστήματος.

Ως τη μεγάλη, πατριωτική, φιλελεύθερη, κοινωνική και ριζοσπαστική παράταξη της πατρίδας μας.

Με βαθιές και εκτεταμένες ρίζες στις λαϊκές δυνάμεις.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σήμερα, ζητείται όραμα, στρατηγικό σχέδιο και κυρίως πίστη στις δυνατότητες, στην ιστορία και στην προοπτική της χώρας.

Η συλλογική ευημερία εξαρτάται από όλους μας.

Εμείς, μαζί με όλους τους πολίτες, θα τα καταφέρουμε.

Θα τα καταφέρουμε να ανασυγκροτήσουμε, σε σύγχρονες βάσεις, την πατρίδα μας.

Θα τα καταφέρουμε να πετύχουμε μια καλή σύνθεση πετυχημένων παραδοσιακών αξιών, με νέες.

Θα τα καταφέρουμε να υλοποιήσουμε πατριωτικές και πραγματικά προοδευτικές πολιτικές.

Θα τα καταφέρουμε να αυξήσουμε, χωρίς ταξική μεροληψία, το διαθέσιμο εισόδημα όλων των πολιτών.

Θα τα καταφέρουμε να είμαστε δίκαιοι στη διανομή του περισσότερου παραγόμενου πλούτου.

Γιατί αξίζουμε καλύτερα!

Γιατί μπορούμε καλύτερα!

 

 

 

Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, και ο Αναπληρωτής Τομεάρχης, βουλευτής Ημαθίας κ. Απόστολος Βεσυρόπουλος, έκαναν την ακόλουθη δήλωση:

«Μπορεί να μοιάζει απίστευτο, αλλά 29 νέους φόρους επέβαλε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ την τελευταία τετραετία, καθιστώντας την Ελλάδα πρωταθλήτρια στην υπερφορολόγηση μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ.

Υπερφορολόγηση, η οποία, μαζί με τις περικοπές συντάξεων, ανεβάζει το συνολικό λογαριασμό των νέων μόνιμων μέτρων λιτότητας στα 9,5 δισ. ευρώ από το 2015.

Αυτό είναι το περιβόητο μίγμα πολιτικής για το οποίο η Κυβέρνηση έχει το θράσος να πανηγυρίζει σήμερα, έχοντας διαλύσει τη μεσαία τάξη.

Και με αυτό το καταστροφικό μίγμα πολιτικής αποτυγχάνει συστηματικά στους αναπτυξιακούς στόχους και διογκώνει το χρέος των πολιτών σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία.

Τι κάνει σήμερα η Κυβέρνηση;  Προωθεί αποσπασματικά και με μεγάλη καθυστέρηση μειώσεις κάποιων λίγων από τους 29 φόρους που η ίδια επέβαλε και θέλει επιπλέον από τους πολίτες να είναι και ευχαριστημένοι.

Ακόμη και με αυτές τις μειώσεις, ωστόσο, κοροϊδεύει:

  • Μειώνει τις ασφαλιστικές εισφορές μόνον στους ελεύθερους επαγγελματίες και όχι σε όλους τους εργαζόμενους, αφού προηγουμένως μόνη της, το 2016, τις αύξησε.
  • Μειώνει σταδιακά τη φορολόγηση των επιχειρήσεων, αφού  προηγουμένως μόνη της, το 2015, την αύξησε. Θέλει μάλιστα να πανηγυρίσουμε για το γεγονός ότι το 2021 οι φόροι στις επιχειρήσεις θα διαμορφωθούν εκεί που ήταν το 2014.
  • Παρατείνει για λίγο το ειδικό καθεστώς μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ και μάλιστα για ελάχιστα ακριτικά νησιά, αφού προηγουμένως μόνη της, το 2015, κατήργησε αυτό το καθεστώς σε όλα τα νησιά.
  • Τέλος, αφού έκοψε μέσα σε μια τετραετία 17 φορές τις συντάξεις, δεν προχωρά τελικά και σε μια ακόμη αχρείαστη περικοπή τους, αποσιωπώντας το γεγονός ότι μόνη της την ψήφισε το 2017 και δεν προβλεπόταν ούτε καν στο 3ο Πρόγραμμα που εκείνη έφερε στη χώρα.

Το μόνο ευτύχημα είναι ότι η σημερινή Κυβέρνηση έχει ολοκληρώσει τον καταστροφικό κύκλο της. Και ότι σύντομα θα ανοίξει ένα νέος κύκλος ρεαλισμού, ελπίδας και υπευθυνότητας. Με ένα σχέδιο που θα απελευθερώσει τις παραγωγικές δυνάμεις της οικονομίας, θα οδηγήσει στην παραγωγή πλούτου και θα βελτιώσει την ποιότητα ζωής όλων των πολιτών. Με άλλα λόγια, ένα σχέδιο που θα προωθεί την παραγωγικότητα, την ανταγωνιστικότητα, τη δημιουργικότητα, την εξωστρέφεια και θα υπηρετεί την αρμονική ισορροπία μεταξύ οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης.

Αυτό είναι το σχέδιο της επόμενης Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, με βασικούς άξονες μια γενναία μείωση της φορολογίας νοικοκυριών και επιχειρήσεων, την υλοποίηση φιλοεπενδυτικών μεταρρυθμίσεων, την ενίσχυση της ρευστότητας και  την άσκηση αποτελεσματικής κοινωνικής πολιτικής».

[Αναλυτικός πίνακας με τους 29 φόρους που επέβαλε ή αύξησε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ]

 

Θέλω να ευχαριστήσω την Ethos Events για την πρόσκληση να χαιρετίσω το σημερινό, ενδιαφέρον, εξαιρετικά επίκαιρο Συνέδριο.

Συνέδριο με αντικείμενο τις προκλήσεις και τις προοπτικές του χρηματοπιστωτικού τομέα, με έμφαση στην αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων.

Συνέδριο που πραγματοποιείται σε μια «ταραγμένη» για τον κλάδο περίοδο, με την εξαΰλωση των τραπεζικών μετοχών, και με πυκνές εξελίξεις σε αυτόν.

Κυρίες και Κύριοι,

Είναι γεγονός ότι η εύρυθμη λειτουργία του τραπεζικού συστήματος, ιδιαίτερα σε τραπεζοκεντρικές χώρες όπως είναι η Ελλάδα, αποτελεί προϋπόθεση για τη βιώσιμη ανάπτυξη και την αποτελεσματική κατανομή των περιορισμένων οικονομικών πόρων.

Είναι επίσης γεγονός ότι τα πιστωτικά ιδρύματα της χώρας μας βίωσαν, εξαιτίας της παγκόσμιας κρίσης, εγχώριων δημοσιονομικών ανισορροπιών αλλά και δικών τους σφαλμάτων, μεγάλη επιδείνωση στα θεμελιώδη μεγέθη τους.

Μεταξύ άλλων, και στην ποιότητα του δανειακού χαρτοφυλακίου τους.

Επιδείνωση που κατέστησε αναγκαία την ανάληψη πρωτοβουλιών, από την Πολιτεία, για τη διαμόρφωση πλαισίου στήριξής τους, με στόχο την ενίσχυση της εμπιστοσύνης στο τραπεζικό σύστημα.

Αποτέλεσμα αυτών των πρωτοβουλιών, μαζί με την επίτευξη δημοσιονομικής ισορροπίας, ήταν η σταθεροποίηση του τραπεζικού συστήματος το 2014, όπως επιβεβαιώνουν όλοι οι αρμόδιοι διεθνείς οργανισμοί και εποπτικοί μηχανισμοί.

Δυστυχώς, αυτή η σταθεροποιητική διαδικασία ανεκόπη, βίαια, το 2015.

Τους λόγους τους γνωρίζουμε όλοι μας.

Το αποτέλεσμα ήταν να χαθεί η δυναμική – που είχε διαφανεί – στην οικονομία, και οι τράπεζες να χρειαστούν μια νέα ανακεφαλαιοποίηση.

Μέσω αυτής της αχρείαστης ανακεφαλαιοποίησης, προστέθηκε κόστος στο Δημόσιο, απαξιώθηκαν προηγούμενες αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου, άλλαξε η ιδιοκτησιακή δομή των πιστωτικών ιδρυμάτων, τροποποιήθηκαν – επί το δυσμενέστερο – τα σχέδια αναδιάρθρωσής τους.

Χάθηκε χρόνος, χάθηκαν πόροι, ενισχύθηκαν οι κίνδυνοι.

Έτσι σήμερα, το τραπεζικό σύστημα βρίσκεται αντιμέτωπο, και πάλι, με μια σειρά από μεγάλες, ενδογενείς και εξωγενείς προκλήσεις.

Προκλήσεις που αφορούν, μεταξύ άλλων:

  • Το πιο απαιτητικό και σύνθετο – σε σχέση με το παρελθόν – εποπτικό και κανονιστικό πλαίσιο λειτουργίας, ιδίως σε ότι αφορά τα ελάχιστα επίπεδα και τη σύνθεση των εποπτικών ιδίων κεφαλαίων, τους εποπτικούς δείκτες ρευστότητας και το νέο λογιστικό πλαίσιο.
  • Την επιστροφή – με ουσιαστικό τρόπο – καταθέσεων στο τραπεζικό σύστημα, οι οποίες εμφανίζουν μία καθαρή εκροή ύψους 28 δισ. ευρώ την τελευταία τετραετία, προκειμένου να ενισχυθεί η ρευστότητα των πιστωτικών ιδρυμάτων.
  • Την αποκατάσταση της πρόσβασης στις αγορές κεφαλαίου, η οποία καθίσταται επισφαλής όσο η χώρα βρίσκεται εκτός αγορών, προκειμένου να ενισχυθεί η κεφαλαιακή επάρκεια των πιστωτικών ιδρυμάτων.
  • Την ολοκλήρωση των σχεδίων αναδιάρθρωσης των πιστωτικών ιδρυμάτων.
  • Την πλήρη άρση των κεφαλαιακών περιορισμών.
  • Τον ψηφιακό μετασχηματισμό του τραπεζικού συστήματος, με κινητήρια δύναμη την καινοτομία. Μετασχηματισμός ο οποίος, εκτός του ότι θα απαιτήσει επενδύσεις στην τεχνολογία, θα οδηγήσει και σε έναν δομικό μετασχηματισμό της εργασίας.
  • Τη βελτίωση της οργανικής κερδοφορίας των τραπεζών, με τη μείωση του κόστους άντλησης κεφαλαίων και τη σταδιακή πιστωτική επέκταση.
  • Και τέλος, κάτι που θα αναπτύξω πιο διεξοδικά, τη βελτίωση της ποιότητας του δανειακού χαρτοφυλακίου, με την αποτελεσματική διαχείριση του υψηλού αποθέματος μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων.

Μη εξυπηρετούμενα ανοίγματα τα οποία ανέρχονται στα 89 δισ. ευρώ, ή ως ποσοστό του συνόλου των ανοιγμάτων, στο 48%.

Τα πρόσφατα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, αποτυπωμένα στην Έκθεση Επισκόπησης του Χρηματοπιστωτικού Συστήματος, επιβεβαιώνουν ότι το πρόβλημα, επί της ουσίας, παραμένει οξύ και ουσιαστικά άλυτο.

  • Λόγω της αναιμικών ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης, κατώτερων των εκτιμήσεων και των προβλέψεων.
  • Λόγω του στεγνώματος της πραγματικής οικονομίας.
  • Λόγω της μείωσης του διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών, εξαιτίας της υπερφορολόγησης νοικοκυριών και επιχειρήσεων.
  • Λόγω του – μέχρι σήμερα – αρνητικού ρυθμού πιστωτικής επέκτασης και της απομόχλευσης που συντελείται στους ισολογισμούς των πιστωτικών ιδρυμάτων.
  • Λόγω της σημαντικής καθυστέρησης στην υπέρβαση των εμποδίων για τη διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων, παρά τα όποια βήματα σε επίπεδο νομοθετικών πρωτοβουλιών και ρυθμιστικού πλαισίου.

Για να γίνω πιο συγκεκριμένος, σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος:

  • Ο δείκτης μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων προς το σύνολο των ανοιγμάτων παραμένει σταθερός τα τελευταία τρίμηνα, παρά τη μείωση των ανοιγμάτων η οποία οφείλεται κυρίως στις διαγραφές, καθώς τα περιθώρια ανάκτησης και επιστροφής σε καθεστώς εξυπηρέτησης μέσω ρυθμίσεων περιορίζονται.
  • Ο δείκτης αθέτησης υποχρεώσεων παρουσιάζει, τα τελευταία τρίμηνα, ξεκάθαρη αυξητική τάση.
  • Περίπου το 68% των μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων με καθυστέρηση πάνω από 90 ημέρες είναι στο «κόκκινο» για περίοδο μεγαλύτερη του 1 έτους.
  • Οι δείκτες μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων στις μικρομεσαίες και στις πολύ μικρές επιχειρήσεις, που αποτελούν και τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας, παραμένουν υψηλοί.
  • Και τέλος, δεν έχει υπάρξει, τα τελευταία τρίμηνα, ουσιαστική μείωση στα μη εξυπηρετούμενα στεγαστικά δάνεια.

Είναι δε χαρακτηριστικό ότι την ώρα που σε άλλες χώρες της Ευρωζώνης, που επίσης «χτυπήθηκαν» από την κρίση, έχει επέλθει σημαντική πρόοδος στη μείωση των μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων, στην Ελλάδα πληρώνουμε το κόστος της χαμένης τελευταίας τετραετίας, με την οικονομία να «σέρνεται» σε μία κατάσταση παραλυτικής στασιμότητας.

Κόστος το οποίο σχετίζεται με την περιορισμένη δυνατότητα πρόσβασης στις αγορές κεφαλαίου, ώστε τα πιστωτικά ιδρύματα να αντλήσουν πόρους που θα τους επιτρέψουν ακόμα πιο ενεργή διαχείριση των κόκκινων δανείων.

Κόστος το οποίο αναμένεται να αυξηθεί τα επόμενα έτη, δεδομένων των αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, και ιδίως του Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού, αναφορικά με τα ελάχιστα επίπεδα κάλυψης μη εξυπηρετούμενων δανείων από προβλέψεις, ανάλογα με το χρονικό διάστημα της καθυστέρησης.

Κυρίες και Κύριοι,

Για εμάς, για τη Νέα Δημοκρατία, η ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία αποτελεί προτεραιότητα και βασικό πυλώνα ενός συνεκτικού σχεδίου για την ανάκαμψη της οικονομίας.

Με συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές.

Με την εκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, που έχει κατρακυλήσει στο χαμηλότερο ύψος της τελευταίας δεκαετίας.

Με την εκκαθάριση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, που διαρκώς αναβάλλεται.

Με την αξιοποίηση των ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείων, που μένουν παρκαρισμένα και αχρησιμοποίητα.

Με την πλήρη άρση των κεφαλαιακών περιορισμών, που εξακολουθούν να υφίστανται από το 2015.

Με την ομαλοποίηση του οικονομικού περιβάλλοντος, που θα επιτρέψει την επιστροφή καταθέσεων και τη σταδιακή αναθέρμανση της πιστωτικής επέκτασης.

Η βελτίωση της σύνθεσης, της δομής και της ποιότητας τόσο του παθητικού όσο και του ενεργητικού των πιστωτικών ιδρυμάτων, θα μειώσει τους τραπεζικούς κινδύνους, θα ενισχύσει τα οργανικά έσοδα, θα αποκλιμακώσει το κόστος χρηματοδότησής τους, θα ενισχύσει την εμπιστοσύνη στο τραπεζικό σύστημα.

Υπό το πρίσμα αυτό, και με δεδομένη τη σοβαρότητα, την ένταση και την έκταση του προβλήματος των μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων, εισηγήσεις από αρμόδιους φορείς και πρωτοβουλίες πιστωτικών ιδρυμάτων, καθώς και πρωτοβουλίες σε ευρωπαϊκό επίπεδο, θα πρέπει να εξετασθούν, από τον κάθε stakeholder, υπό το πρίσμα του κόστους-οφέλους για την Ελληνική οικονομία, το Ελληνικό Δημόσιο, τους αποταμιευτές και τα πιστωτικά ιδρύματα.

Κυρίες και Κύριοι,

«Κλειδί» για όλα τα παραπάνω είναι η αποκατάσταση της σταθερότητας και η εμπέδωση κλίματος εμπιστοσύνης.

Σταθερότητα και εμπιστοσύνη που προϋποθέτουν Κυβερνητική αξιοπιστία και σοβαρότητα.

Και αυτά, επειδή αποτελούν – σήμερα – «αγαθά σε ανεπάρκεια» και είναι ζητούμενα, θα χαρακτηρίζουν την επόμενη Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

Με αυτές τις σκέψεις εύχομαι καλή επιτυχία στις εργασίες του Συνεδρίου.