Ομιλίες
Παρακολουθείστε τις δραστηριότητες μου εκτός βουλής

Φίλες και Φίλοι,

Πραγματοποιούμε το 12ο Συνέδριο του Κόμματός μας.

Της Νέας Δημοκρατίας που αποτελεί, από την ίδρυσή της από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, το μεγάλο Κόμμα των δημιουργικών δυνάμεων της πατρίδας μας.

Της Νέας Δημοκρατίας που αποτελεί το αταλάντευτα πατριωτικό, φιλελεύθερο, κοινωνικό, ριζοσπαστικό και στην ουσία προοδευτικό Κόμμα, με βαθιές ρίζες στις λαϊκές δυνάμεις.

Και αυτό, όλοι οι αντίπαλοί της δυσκολεύονται να το αποδεχθούν.

Προσπαθούν να αποδώσουν στη Νέα Δημοκρατία ιδεολογικά και πολιτικά χαρακτηριστικά που αποδεδειγμένα δεν έχει.

Ματαιοπονούν.

Διαστρεβλώνουν τις εξελίξεις, για να μειώσουν το πολιτικό της κεφάλαιο.

Ματαιοπονούν.

Προσπαθούν να προκαλέσουν εσωτερικές τριβές.

Ματαιοπονούν.

Προσπαθούν να της μετακυλήσουν τις κραυγαλέες ευθύνες τους για τις εξελίξεις.

Ματαιοπονούν.

Προσπαθούν να οικειοποιηθούν, εκ των υστέρων, τις ορθές στρατηγικές που χάραξε για τη χώρα, και τις οποίες λυσσαλέα είχαν πολεμήσει.

Είναι καλοδεχούμενοι, αλλά δεν αποδεχόμαστε να μας κουνούν και το δάκτυλο.

Τους συνιστούμε να κατανοήσουν ότι έχουμε τις βαριές άγκυρές μας στα ιδρυτικά κείμενά του Κόμματος, τις αρχές και τις αξίες του, και δεν είμαστε «πολιτικές ανεμοδούρες».

Φίλες και Φίλοι,

Διανύουμε μια περίοδο γενικευμένης πολιτικής αμηχανίας απέναντι στις μεγάλες παγκόσμιες προκλήσεις.

Αμηχανία που διαμορφώνει συνθήκες θερμοκηπίου για την καλλιέργεια εθνικισμού, λαϊκισμού και ελιτισμού.

Στην πατρίδα μας, οι εξελίξεις είναι προβληματικές.

Η πολιτική αδυνατεί να προωθήσει το εθνικό συμφέρον.

Οι θεσμοί δοκιμάζονται.

Η οικονομία λιμνάζει.

Η κοινωνία είναι εξουθενωμένη και απαισιόδοξη.

Το Κράτος αποτυγχάνει να εγγυηθεί την ασφάλεια, να διαμορφώσει ίσες ευκαιρίες και να προωθήσει την ευημερία για όλους τους πολίτες.

Η μετακίνηση πληθυσμών προς την Ελλάδα έχει υπερβεί κάθε βιώσιμο όριο και η διαχείριση του προβλήματος είναι ανεπαρκής.

Έχει πλέον αποδειχθεί ότι η χώρα, με αυτόν τον καπετάνιο και αυτό το πλήρωμα, δεν μπορεί να βρει την Ιθάκη της.

Όσο πιο γρήγορα η Κυβέρνηση κλείσει την προεκλογική περίοδο στην οποία έχει εισέλθει η χώρα, τόσο το καλύτερο για την πατρίδα μας.

Ώστε οι πολίτες, μέσα από την ορθολογική επιλογή της Νέας Δημοκρατίας, να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για την είσοδο της χώρας σε ανοδικό εθνικό, πολιτικό, θεσμικό, κοινωνικό και οικονομικό σπιράλ.

Εμείς, όπως πάντα στα δύσκολα, καλούμαστε να ανταποκριθούμε στις ανάγκες της χώρας και στις προκλήσεις των καιρών.

Και θα το πράξουμε με ομοψυχία, με υπερηφάνεια για τη διαχρονική προσφορά της παράταξής μας, με αίσθημα ευθύνης για την πορεία της πατρίδας μας.

Θα πορευθούμε με εθνική αξιοπρέπεια και αξιοπιστία έναντι των εταίρων.

Με ακεραιότητα και εξωστρέφεια.

Με διαφύλαξη της ασφάλειας, της ελευθερίας και της δημοκρατίας.

Με προώθηση της κοινωνικής αλληλεγγύης, της δικαιοσύνης και της αξιοκρατίας.

Με στήριξη όσων αδυνατούν να παρακολουθήσουν τους ρυθμούς ενός κόσμου που αλλάζει ταχύτατα.

Οι ανάγκες επιβάλλουν να κινηθούμε γρήγορα, αποτελεσματικά και ασυμβίβαστα. Απαιτούν στιβαρή ηγεσία, σχέδιο, πολιτική βούληση και αποφασιστικότητα.

Και η Νέα Δημοκρατία καλύπτει αυτές τις απαιτήσεις.

Διαθέτει συνεκτικό σχέδιο:

  • που ενισχύει την ποσότητα και βελτιώνει τη σύνθεση του πλούτου της χώρας,
  • που βελτιώνει την παραγωγικότητα, την ανταγωνιστικότητα, την ποιότητα και την εξωστρέφεια,
  • που διασφαλίζει την ατομική προκοπή και τη συλλογική ευημερία,
  • που οικοδομεί μια ανοικτή κοινωνία με την εμπέδωση της ασφάλειας και του δικαίου,
  • που υπηρετεί τον ριζοσπαστικό, τον κοινωνικό φιλελευθερισμό, δηλαδή την αρμονική ισορροπία οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης,
  • που δίνει λύσεις σε πιεστικά προβλήματα, όπως είναι το δημογραφικό,
  • που παρέχει υψηλής ποιότητας γνώσεις, σε σύνδεση με την αγορά εργασίας, με διεύρυνση των επιλογών για όλους τους πολίτες,
  • που αναστρέφει τη «διαρροή» επιστημόνων και επιχειρήσεων και
  • που βοηθά τη χώρα να ανταποκριθεί στον «δομικό μετασχηματισμό της εργασίας», εξαιτίας της τεχνολογικής επανάστασης.

Παράλληλα, θα εργασθούμε για την ενίσχυση του ρόλου της Ελλάδας σε μία καλύτερη Ευρώπη.

Ευρώπη η οποία θα προστατεύει εκεί που χρειάζεται, και θα δίνει ευκαιρίες εκεί που πρέπει.

Ευρώπη η οποία θα αναγνωρίζει την ισχύ της συνεργασίας, αλλά θα σέβεται και τις εθνικές και πατριωτικές ευαισθησίες.

Φίλες και Φίλοι,

Πλησιάζει η μέρα που θα κλείσει ένας τετραετής κύκλος ανευθυνότητας, ιδεοληψιών και τυχοδιωκτισμού.

Και οι πολίτες θα ανοίξουν ένα νέο κύκλο υπευθυνότητας, αξιοπιστίας, μετριοπάθειας, σεμνότητας και αποτελεσματικότητας.

Και αυτόν τον κύκλο θα τον πορευθούν με τη Νέα Δημοκρατία.

Νέα Δημοκρατία η οποία, υπό την ηγεσία του Κυριάκου Μητσοτάκη, με σεβασμό και αναγνώριση της ιστορικής προσφοράς του Κόμματος, ορθολογικά προσαρμοσμένη στα δεδομένα των καιρών, καλεί τους πολίτες, ανεξάρτητα από πολιτικές αφετηρίες και παλαιές κομματικές προτιμήσεις, να ενταχθούν στις τάξεις της.

Μας ενώνει ο στρατηγικός στόχος να ανασυγκροτήσουμε, σε σύγχρονες βάσεις, την πατρίδα μας.

Είμαστε έτοιμοι!

Ελλάδα μπορούμε!

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η Κυβέρνηση της αυταπάτης, των ιδεοληψιών, του τυχοδιωκτισμού και της σκληρής και αχρείαστης λιτότητας, τερματίζει τη θητεία της με έναν αντιαναπτυξιακό, κατ’ ουσίαν μνημονιακό Προϋπολογισμό.

Προϋπολογισμός καταρτισμένο σε συνθήκες ασφυξίας και μιζέριας στο πεδίο της οικονομίας, απογοήτευσης και παραίτησης στο πεδίο της κοινωνίας και διχαστικής όξυνσης στο πεδίο της πολιτικής.

Προϋπολογισμός που θα εκτελεστεί σε ένα ομιχλώδες και με υψηλούς κινδύνους, εξωτερικό και εσωτερικό περιβάλλον.

Εξωτερικό περιβάλλον, που χαρακτηρίζεται από γενικευμένη αμηχανία απέναντι στις μεγάλες προκλήσεις, όπως είναι:

  • οι συνεχείς αλλαγές γεωπολιτικών συσχετισμών,
  • η κλιμάκωση των εμπορικών εντάσεων,
  • οι τάσεις περιχαράκωσης και προστατευτισμού,
  • οι ισχνές ανιχνεύσεις νέων αρχιτεκτονικών σε υποσυστήματα μιας ταραγμένης Ευρώπης,
  • οι ραγδαίες επιστημονικές και τεχνολογικές εξελίξεις,
  • οι σταδιακές μεταβολές στην κατεύθυνση άσκησης νομισματικής πολιτικής,
  • το υψηλό δημόσιο και ιδιωτικό χρέος,
  • το δημογραφικό πρόβλημα και οι μαζικές μετακινήσεις πληθυσμών,
  • η κλιματική αλλαγή.

Αλλά και εσωτερικό περιβάλλον, που χαρακτηρίζεται από μία οικονομία λιμνάζουσα, που συνεχίζει την «επί ξηρού ακμής» πορεία της.

Από μία κοινωνία απαισιόδοξη, εξουθενωμένη και ανασφαλή.

Και από μία Κυβέρνηση, την Κυβέρνηση του κ. Τσίπρα, η οποία αποδεικνύει, καθημερινά, ότι δεν μπορεί να προσφέρει κάτι ουσιαστικά θετικό σε όλα τα πεδία της δημόσιας σφαίρας.

  • Στην οικονομία, τα νοικοκυριά στενάζουν και οι επιχειρήσεις ασφυκτιούν.
  • Στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, η «βολική» Κυβέρνηση προχωρά σε εθνικά επιζήμιες συμφωνίες.
  • Στη διαχείριση του προσφυγικού/μεταναστευτικού προβλήματος, βρίσκουν έκφραση οι ιδεοληψίες, η ανικανότητα, ο κυνισμός και η αδιαφάνεια.
  • Στον πρωτογενή τομέα, η Κυβέρνηση έχει δημιουργήσει συνθήκες ασφυξίας για τον Έλληνα αγρότη.
  • Στην εκπαίδευση, κυριαρχεί η κοντόφθαλμη σκοπιμότητα και η ανομία στους χώρους των πανεπιστημίων.
  • Στο πεδίο της προστασίας του πολίτη, υφίσταται γενικευμένο καθεστώς ανασφάλειας και φόβου.
  • Στο πεδίο της διαχείρισης της εξουσίας, η Κυβέρνηση βουλιάζει στην ανυποληψία και στα σκάνδαλα, κατ’ ομολογία στελεχών της.

Συμπερασματικά, η Κυβέρνηση ζυγίστηκε με τα προβλήματα της χώρας, μετρήθηκε και βρέθηκε ελλιποβαρής.

Και με μόνη συγκολλητική ουσία τον πολιτικό καιροσκοπισμό, χωρίς ιδεολογικές συντεταγμένες, θα μείνει στην ιστορία ως «πολιτική ανεμοδούρα».

Για τους λόγους αυτούς, όσο πιο γρήγορα η Κυβέρνηση κλείσει την προεκλογική περίοδο στην οποία έχει εισέλθει η χώρα, τόσο το καλύτερο για την πατρίδα μας.

Ώστε μέσα από μία μεγάλη πολιτική αλλαγή, να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για την επίτευξη υψηλής και διατηρήσιμης ανάπτυξης, τη δημιουργία ποιοτικών θέσεων απασχόλησης και την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.

Και γι’ αυτό το ελπιδοφόρο μέλλον θα σας μιλήσω, κάνοντας βασικές επισημάνσεις για την κατάσταση που θα παραλάβει, σύντομα, στην οικονομία η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι, 

Η χώρα παραμένει «κλειδωμένη» στην αυστηρή μνημονιακή γραμμή.

Οι βαριές πολιτικές λιτότητας συνεχίζονται.

Οι δημοσιονομικοί στόχοι διατηρούνται – για πολλά χρόνια – υψηλοί.

Η δημόσια περιουσία είναι δεσμευμένη για έναν αιώνα.

Και η χώρα βρίσκεται σε καθεστώς ενισχυμένης εποπτείας, πρωτόγνωρο για τα ευρωπαϊκά δεδομένα.

Με τριμηνιαίες εκθέσεις που αξιολογούνται από τις αγορές, στη βάση των οποίων θα υλοποιούνται πρωτοβουλίες για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του χρέους.

Και ήδη, στην πρώτη Έκθεση, διαπιστώνονται καθυστερήσεις στην υλοποίηση των δεσμεύσεων, με αποτέλεσμα τα πρώτα μέτρα για το χρέος να μετατίθενται χρονικά.

 

Το Πρόγραμμα δεν πέτυχε το βασικό του στόχο.

Δηλαδή να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για την ασφαλή χρηματοδότηση της χώρας από τις αγορές.

Εάν υπήρχε κυβερνητική αξιοπιστία, εάν είχε υλοποιηθεί ένα συνεκτικό πλαίσιο μεταρρυθμίσεων, εάν είχαν αναληφθεί – έγκαιρα – πιο γενναίες αποφάσεις για τη ρύθμιση του χρέους, εάν είχαν αρθεί πλήρως οι κεφαλαιακοί περιορισμοί και εάν η χώρα είχε ενταχθεί στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, τότε το επιτόκιο δανεισμού και τα spreads θα ήταν χαμηλότερα και λιγότερο ευμετάβλητα, όπως συμβαίνει σε άλλες χώρες.

Δυστυχώς όμως αυτό, σήμερα δεν ισχύει.

 

Τα αχρείαστα υπερ-πλεονάσματα υπονομεύουν την αναπτυξιακή προοπτική της χώρας.

Και αυτό διότι προκύπτουν από την υπερφορολόγηση των πολιτών και την εσωτερική στάση πληρωμών.

Ενδεικτικά, οι δημόσιες επενδύσεις κατρακύλησαν, το 2017, στο χαμηλότερο ύψος της τελευταίας δεκαετίας, με τη σωρευτική υστέρησή τους μέχρι σήμερα να ανέρχεται στα 2,6 δισ. ευρώ.

Και σα να μην έφτανε αυτό, περικόπτονται ακόμη περισσότερο το 2019, κατά 550 εκατ. ευρώ.

Θυσιάζοντας η Κυβέρνηση, για πρόσκαιρες εντυπώσεις, και με δεδομένη την αλλεργία της στις ιδιωτικές επενδύσεις, ένα ουσιαστικό επενδυτικό εργαλείο που έχει στα χέρια της.

Επιβάλλοντας, δεδομένου του υψηλού αναπτυξιακού πολλαπλασιαστή αυτών των πόρων, έναν πρόσθετο «φόρο ανάπτυξης».

Και οι θεσμοί φέρουν μεγάλη ευθύνη που αποδέχονται, επί μακρόν, αυτό τον συνειδητό οικονομικό και δημοσιονομικό παραλογισμό.

 

Με αποτέλεσμα η οικονομία να μεγεθύνεται με αναιμικούς ρυθμούς.

Χαμηλότερους των αρχικών εκτιμήσεων.

Υπενθυμίζεται ότι η σημερινή «Κυβέρνηση των φόρων, των κατασχέσεων και των πλειστηριασμών» έχει αποτύχει, επί τετραετίας, σε όλες τις προβλέψεις για την ανάπτυξη.

Η Ελλάδα έχει απωλέσει δυνητικό πλούτο 31 δισ. ευρώ την τελευταία τετραετία, αποτελώντας, παγκοσμίως, τη μοναδική αρνητική αναπτυξιακή έκπληξη.

Έτσι η οικονομία σέρνεται σε κατάσταση παραλυτικής στασιμότητας.

 

Και η χώρα να μην έχει ακόμη επιστρέψει στην κανονικότητα.

  • Η ανταγωνιστικότητα υποχωρεί.
  • Οι επενδύσεις καταρρέουν.
  • Η ποιότητα των θεσμών έχει υποβαθμιστεί.
  • Κεφαλαιακοί περιορισμοί εξακολουθούν να υφίστανται.
  • Οι μισθοί μειώνονται.
  • Οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης επικρατούν.
  • Η μακροχρόνια ανεργία κυριαρχεί, ιδιαίτερα των νέων ανθρώπων.
  • Καταθέσεις δεν επιστρέφουν – με ουσιαστικό τρόπο – στο τραπεζικό σύστημα.
  • Η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίζεται.

Και η Κυβέρνηση, με πράξεις και παραλείψεις της, ναρκοθετεί τα θεμέλια της οικονομίας:

  • Οι οφειλές των πολιτών σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία έχουν εκτοξευθεί.
  • Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου δεν έχουν εκκαθαριστεί.
  • Το Χρηματιστήριο συσσωρεύει απώλειες, σε συνθήκες απουσίας επενδυτικού ενδιαφέροντος.
  • Οι προκλήσεις για το τραπεζικό σύστημα – μεταξύ των οποίων η αντιμετώπιση των «κόκκινων δανείων» και η ενίσχυση της οργανικής κερδοφορίας – είναι μπροστά.
  • Η ρευστότητα δημοσίων φορέων επιδεινώνεται.
  • Και το Κράτος διογκώνεται.

 

Και σ’ αυτό το δυσμενές περιβάλλον, η Κυβέρνηση, παρότι «ντύνεται Αϊ Βασίλης», με τις πρακτικές της, δεν πείθει ούτε μικρά παιδιά.

Αφού προχωρά σε 17 περικοπές συντάξεων και σε 29 αυξήσεις φόρων,

αφού επιβάλλει μόνιμα μέτρα λιτότητας 9,5 δισ. ευρώ,

αφού φτωχοποιεί την κοινωνία και διαλύει τη μεσαία τάξη,

έρχεται σήμερα, αποσπασματικά και με μεγάλη καθυστέρηση, να προωθήσει μειώσεις κάποιων φόρων.

Φόρους που η ίδια επέβαλε, και η Νέα Δημοκρατία καταψήφισε.

Έτσι, η Κυβέρνηση δεν μπορεί να «βαπτίζει» επιτυχία τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών μόνο στους ελεύθερους επαγγελματίες, αφού προηγουμένως, μόνη της, τις αύξησε.

Ούτε τη μείωση της φορολόγησης των επιχειρήσεων, αφού προηγουμένως, μόνη της, την αύξησε, και σήμερα νομοθετεί αυτή να διαμορφωθεί το 2021, εκεί που την παρέλαβε το 2015!

Και προφανώς ούτε την μη περαιτέρω αχρείαστη περικοπή των συντάξεων, αφού προηγουμένως, μόνη της, την ψήφισε, αν και δεν προβλεπόταν ούτε καν στο 3ο Πρόγραμμα.

Σε κάθε περίπτωση, η Κυβέρνηση, αφού συνεχίζει να παίρνει 10 από τα «πορτοφόλια» όλων των πολιτών, έστω και έτσι, επιστρέφει 1 στις «τσέπες» κάποιων.

Και αυτό το 1 θα έχει περιορισμένη επίδραση στην ανάπτυξη, εξαιτίας του μικρού ύψους και της σύνθεσής του, όπως επισημαίνει και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Συνεπώς, η Κυβέρνηση, αντί να πανηγυρίζει, ας κοιταχθεί στον καθρέφτη.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Αυτές οι επισημάνσεις καταδεικνύουν αυτό που ολόκληρη η κοινωνία αντιλαμβάνεται:

Με αυτόν τον καπετάνιο και με αυτό το πλήρωμα, η χώρα, χωρίς πυξίδα, δεν θα βρει την Ιθάκη της.

Γι’ αυτό και πρέπει να αλλάξουμε ρότα, άμεσα.

Πρέπει να κινηθούμε γρήγορα, αποτελεσματικά και ασυμβίβαστα απέναντι στην παραίτηση, στο τέλμα και στη μετριότητα.

Απαιτείται στιβαρή πολιτική ηγεσία, βούληση, αποφασιστικότητα και υλοποίηση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου.

Σχέδιο της Νέας Δημοκρατίας το οποίο:

  • Ενισχύει την ποσότητα και βελτιώνει τη σύνθεση και την ποιότητα του πλούτου της χώρας, με επενδυτική πανστρατιά, δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων.
  • Αποφέρει περισσότερο διαθέσιμο εισόδημα, σε όλους τους πολίτες.
  • Βελτιώνει την παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητα.
  • Ενισχύει τη δημιουργικότητα και την εξωστρέφεια.
  • Διασφαλίζει την ατομική ελευθερία και προκοπή, αλλά και τη συλλογική ευημερία.
  • Στοχεύει σε ένα καλύτερο Κράτος, με την οικοδόμηση μιας ανοικτής και δημοκρατικής κοινωνίας, το οποίο θα μεριμνά για τη διαφανή και αμοιβαία επωφελή συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.
  • Παρέχει υψηλής ποιότητας γνώσεις, σε όλες τις βαθμίδες του συστήματος της δημόσιας εκπαίδευσης, με διεύρυνση των επιλογών, μέσα από ένα σύστημα ανοικτών οριζόντων και ίσων ευκαιριών για όλους τους πολίτες.
  • Αναστρέφει την αυξημένη «διαρροή» επιστημόνων και επιχειρήσεων.
  • Βοηθά τη χώρα να ανταποκριθεί στον «δομικό μετασχηματισμό της εργασίας», εξαιτίας της τεχνολογικής επανάστασης.
  • Διασφαλίζει τη συστηματική και με χαμηλό κόστος δανεισμού χρηματοδότηση της χώρας από τις αγορές.

 

Βασικοί άξονες αυτού του σχεδίου είναι:

1ος Άξονας: Η απλοποίηση της φορολογίας και η γενναία μείωση φορολογικών συντελεστών νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Προτεραιότητες, μεταξύ άλλων:

  • Η μείωση ασφαλιστικών εισφορών για όλους τους εργαζόμενους.
  • Η μεγαλύτερη, μεσοσταθμικά, μείωση του ΕΝΦΙΑ για όλη την κοινωνία, με ιδιαίτερη έμφαση στα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα.
  • Η μείωση του εισαγωγικού φόρου για τα φυσικά πρόσωπα.
  • Η μεγαλύτερη μείωση της φορολόγησης των επιχειρήσεων.
  • Τα φορολογικά κίνητρα για επενδύσεις σε έρευνα και καινοτομία.
  • Η μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση.
  • Η γενναία ρύθμιση οφειλών προς το δημόσιο, καλύπτοντας το μεγαλύτερο μέρος των συμπατριωτών μας, αποκλείοντας τους στρατηγικούς κακοπληρωτές, εισάγοντας ευνοϊκές ρυθμίσεις και για τους συνεπείς φορολογούμενους και δανειολήπτες.

Η μείωση αυτή των φόρων μπορεί να πραγματοποιηθεί υλοποιώντας τις δεσμευμένες οροφές δαπανών σε όλους τους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης, επεκτείνοντας την αξιολόγηση των δαπανών στο σύνολο της δημόσιας διοίκησης, μη διογκώνοντας το δημόσιο τομέα, επεκτείνοντας τις ηλεκτρονικές συναλλαγές, ενισχύοντας τις συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.

 

2ος Άξονας: Η υλοποίηση μεταρρυθμίσεων που θα ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα.

Με μία Πολιτεία που θα δημιουργήσει ένα σταθερό περιβάλλον για επενδύσεις, και με επιχειρήσεις που θα υιοθετούν κανόνες εταιρικής διακυβέρνησης και θα επιδεικνύουν αυξημένη εταιρική κοινωνική ευθύνη.

Προτεραιότητες, μεταξύ άλλων:

  • Η απλοποίηση του αδειοδοτικού και γραφειοκρατικού περιβάλλοντος.
  • Η υλοποίηση αποκρατικοποιήσεων και η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, με αναπτυξιακή στόχευση.
  • Το ξεμπλοκάρισμα εμβληματικών επενδύσεων, όπως είναι το Ελληνικό.
  • Η δημιουργία ενός παραγωγικού Κράτους, με απλούστερες δομές, σαφείς αρμοδιότητες και διαδικασίες αξιολόγησης, και με στοχευμένες προσλήψεις, εκεί που υπάρχουν πραγματικές ανάγκες, μέσα από αδιάβλητες διαδικασίες.
  • Ο περιορισμός του κρατικού εναγκαλισμού στην εκπαίδευση.
  • Η ανάπτυξη ενός εθνικού «οικοσυστήματος» έρευνας, εναρμονισμένο με την καινοτομία και την τεχνολογία.

 

3ος Άξονας: Η ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.

Προτεραιότητες, μεταξύ άλλων:

  • Η αξιοποίηση των ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείων.
  • Η εκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων.
  • Η εκκαθάριση των οφειλών του Δημοσίου.
  • Η πλήρης άρση των κεφαλαιακών περιορισμών.
  • Η σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης, με την ουσιαστική επιστροφή καταθέσεων και την ορθολογική αντιμετώπιση των «κόκκινων δανείων».

 

4ος Άξονας: Η ενίσχυση της κοινωνικής αλληλεγγύης προς τους πιο αδύναμους συμπατριώτες μας.

Προτεραιότητες, μεταξύ άλλων:

  • Η ενίσχυση του Προϋπολογισμού για το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα.
  • Η αύξηση των επιδομάτων ανεργίας και η χρήση ελαστικότερων κριτηρίων απονομής τους.
  • Η επαναφορά των επιδομάτων για τις τρίτεκνες και τις πολύτεκνες οικογένειες που κατήργησε η σημερινή Κυβέρνηση.
  • Η υιοθέτηση φορολογικών κινήτρων, για τη στήριξη της οικογένειας, με επιπλέον αφορολόγητο για κάθε παιδί.
  • Η υλοποίηση προγραμμάτων απόκτησης ψηφιακών δεξιοτήτων για μακροχρόνια ανέργους.
  • Ο διπλασιασμός του επιδόματος θέρμανσης, ώστε τουλάχιστον να φτάσει στο 60% του ποσού που χορηγείτο το 2014.

 

Η υλοποίηση αυτού του συνεκτικού σχεδίου θα οδηγήσει σε υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης.

Αυτοί, με τη σειρά τους, θα βελτιώσουν τη βιωσιμότητα του χρέους, δίνοντας τη δυνατότητα για σταδιακή αποκλιμάκωση των υψηλών δημοσιονομικών στόχων, προσθέτοντας «βαθμούς ελευθερίας» για ακόμη μεγαλύτερες μειώσεις φόρων.

Και έτσι, η χώρα θα μπει στο επιδιωκόμενο ανοδικό σπιράλ.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συμπερασματικά, ο Προϋπολογισμός δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες της χώρας.

Αντιμετωπίζει την οικονομία και την προοπτική της, μυωπικά.

Κυριαρχείται από κομματικές στοχεύσεις.

Ευτυχώς όμως, κλείνει αυτός ο τετραετής κύκλος της ανευθυνότητας, των ιδεοληψιών και του τυχοδιωκτισμού.

Η δε απόπειρα του κ. Τσίπρα να «τεμαχίσει» το χρόνο, μηδενίζοντας αυτάρεσκα το κοντέρ της διακυβέρνησής του, υποτιμώντας τη νοημοσύνη των πολιτών, πέφτει στο κενό.

Οι πολίτες, με την απόφασή τους στις προσεχείς εκλογές, θα ανοίξουν ένα νέο κύκλο υπευθυνότητας, αξιοπιστίας και αποτελεσματικότητας.

Και αυτόν τον κύκλο θα τον πορευθούν με τη Νέα Δημοκρατία.

Άλλωστε, πάντα στα δύσκολα, οι πολίτες, την πολιτική λύση, την αναζητούσαν από τη Νέα Δημοκρατία.

Την παράταξη που οικοδόμησε τη σύγχρονη δημοκρατία.

Που σχεδίασε, εδραίωσε και διασφάλισε, το 2015, την ευρωπαϊκή θέση της χώρας.

Που αύξησε, διαχρονικά και συγκριτικά, με καλύτερους ρυθμούς το εγχώριο προϊόν της οικονομίας, και το διένειμε πιο δίκαια.

Γι’ αυτό και οι πολίτες, παρά τους κατά καιρούς πειραματισμούς, με την εμπιστοσύνη τους, αθροιστικά, την έχουν αναδείξει ως την πιο ισχυρή πολιτική δύναμη της χώρας.

Ως τον μόνιμο και σταθερό πυλώνα του πολιτικού συστήματος.

Ως τη μεγάλη, πατριωτική, φιλελεύθερη, κοινωνική και ριζοσπαστική παράταξη της πατρίδας μας.

Με βαθιές και εκτεταμένες ρίζες στις λαϊκές δυνάμεις.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σήμερα, ζητείται όραμα, στρατηγικό σχέδιο και κυρίως πίστη στις δυνατότητες, στην ιστορία και στην προοπτική της χώρας.

Η συλλογική ευημερία εξαρτάται από όλους μας.

Εμείς, μαζί με όλους τους πολίτες, θα τα καταφέρουμε.

Θα τα καταφέρουμε να ανασυγκροτήσουμε, σε σύγχρονες βάσεις, την πατρίδα μας.

Θα τα καταφέρουμε να πετύχουμε μια καλή σύνθεση πετυχημένων παραδοσιακών αξιών, με νέες.

Θα τα καταφέρουμε να υλοποιήσουμε πατριωτικές και πραγματικά προοδευτικές πολιτικές.

Θα τα καταφέρουμε να αυξήσουμε, χωρίς ταξική μεροληψία, το διαθέσιμο εισόδημα όλων των πολιτών.

Θα τα καταφέρουμε να είμαστε δίκαιοι στη διανομή του περισσότερου παραγόμενου πλούτου.

Γιατί αξίζουμε καλύτερα!

Γιατί μπορούμε καλύτερα!

 

 

 

Θέλω να ευχαριστήσω την Ethos Events για την πρόσκληση να χαιρετίσω το σημερινό, ενδιαφέρον, εξαιρετικά επίκαιρο Συνέδριο.

Συνέδριο με αντικείμενο τις προκλήσεις και τις προοπτικές του χρηματοπιστωτικού τομέα, με έμφαση στην αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων.

Συνέδριο που πραγματοποιείται σε μια «ταραγμένη» για τον κλάδο περίοδο, με την εξαΰλωση των τραπεζικών μετοχών, και με πυκνές εξελίξεις σε αυτόν.

Κυρίες και Κύριοι,

Είναι γεγονός ότι η εύρυθμη λειτουργία του τραπεζικού συστήματος, ιδιαίτερα σε τραπεζοκεντρικές χώρες όπως είναι η Ελλάδα, αποτελεί προϋπόθεση για τη βιώσιμη ανάπτυξη και την αποτελεσματική κατανομή των περιορισμένων οικονομικών πόρων.

Είναι επίσης γεγονός ότι τα πιστωτικά ιδρύματα της χώρας μας βίωσαν, εξαιτίας της παγκόσμιας κρίσης, εγχώριων δημοσιονομικών ανισορροπιών αλλά και δικών τους σφαλμάτων, μεγάλη επιδείνωση στα θεμελιώδη μεγέθη τους.

Μεταξύ άλλων, και στην ποιότητα του δανειακού χαρτοφυλακίου τους.

Επιδείνωση που κατέστησε αναγκαία την ανάληψη πρωτοβουλιών, από την Πολιτεία, για τη διαμόρφωση πλαισίου στήριξής τους, με στόχο την ενίσχυση της εμπιστοσύνης στο τραπεζικό σύστημα.

Αποτέλεσμα αυτών των πρωτοβουλιών, μαζί με την επίτευξη δημοσιονομικής ισορροπίας, ήταν η σταθεροποίηση του τραπεζικού συστήματος το 2014, όπως επιβεβαιώνουν όλοι οι αρμόδιοι διεθνείς οργανισμοί και εποπτικοί μηχανισμοί.

Δυστυχώς, αυτή η σταθεροποιητική διαδικασία ανεκόπη, βίαια, το 2015.

Τους λόγους τους γνωρίζουμε όλοι μας.

Το αποτέλεσμα ήταν να χαθεί η δυναμική – που είχε διαφανεί – στην οικονομία, και οι τράπεζες να χρειαστούν μια νέα ανακεφαλαιοποίηση.

Μέσω αυτής της αχρείαστης ανακεφαλαιοποίησης, προστέθηκε κόστος στο Δημόσιο, απαξιώθηκαν προηγούμενες αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου, άλλαξε η ιδιοκτησιακή δομή των πιστωτικών ιδρυμάτων, τροποποιήθηκαν – επί το δυσμενέστερο – τα σχέδια αναδιάρθρωσής τους.

Χάθηκε χρόνος, χάθηκαν πόροι, ενισχύθηκαν οι κίνδυνοι.

Έτσι σήμερα, το τραπεζικό σύστημα βρίσκεται αντιμέτωπο, και πάλι, με μια σειρά από μεγάλες, ενδογενείς και εξωγενείς προκλήσεις.

Προκλήσεις που αφορούν, μεταξύ άλλων:

  • Το πιο απαιτητικό και σύνθετο – σε σχέση με το παρελθόν – εποπτικό και κανονιστικό πλαίσιο λειτουργίας, ιδίως σε ότι αφορά τα ελάχιστα επίπεδα και τη σύνθεση των εποπτικών ιδίων κεφαλαίων, τους εποπτικούς δείκτες ρευστότητας και το νέο λογιστικό πλαίσιο.
  • Την επιστροφή – με ουσιαστικό τρόπο – καταθέσεων στο τραπεζικό σύστημα, οι οποίες εμφανίζουν μία καθαρή εκροή ύψους 28 δισ. ευρώ την τελευταία τετραετία, προκειμένου να ενισχυθεί η ρευστότητα των πιστωτικών ιδρυμάτων.
  • Την αποκατάσταση της πρόσβασης στις αγορές κεφαλαίου, η οποία καθίσταται επισφαλής όσο η χώρα βρίσκεται εκτός αγορών, προκειμένου να ενισχυθεί η κεφαλαιακή επάρκεια των πιστωτικών ιδρυμάτων.
  • Την ολοκλήρωση των σχεδίων αναδιάρθρωσης των πιστωτικών ιδρυμάτων.
  • Την πλήρη άρση των κεφαλαιακών περιορισμών.
  • Τον ψηφιακό μετασχηματισμό του τραπεζικού συστήματος, με κινητήρια δύναμη την καινοτομία. Μετασχηματισμός ο οποίος, εκτός του ότι θα απαιτήσει επενδύσεις στην τεχνολογία, θα οδηγήσει και σε έναν δομικό μετασχηματισμό της εργασίας.
  • Τη βελτίωση της οργανικής κερδοφορίας των τραπεζών, με τη μείωση του κόστους άντλησης κεφαλαίων και τη σταδιακή πιστωτική επέκταση.
  • Και τέλος, κάτι που θα αναπτύξω πιο διεξοδικά, τη βελτίωση της ποιότητας του δανειακού χαρτοφυλακίου, με την αποτελεσματική διαχείριση του υψηλού αποθέματος μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων.

Μη εξυπηρετούμενα ανοίγματα τα οποία ανέρχονται στα 89 δισ. ευρώ, ή ως ποσοστό του συνόλου των ανοιγμάτων, στο 48%.

Τα πρόσφατα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, αποτυπωμένα στην Έκθεση Επισκόπησης του Χρηματοπιστωτικού Συστήματος, επιβεβαιώνουν ότι το πρόβλημα, επί της ουσίας, παραμένει οξύ και ουσιαστικά άλυτο.

  • Λόγω της αναιμικών ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης, κατώτερων των εκτιμήσεων και των προβλέψεων.
  • Λόγω του στεγνώματος της πραγματικής οικονομίας.
  • Λόγω της μείωσης του διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών, εξαιτίας της υπερφορολόγησης νοικοκυριών και επιχειρήσεων.
  • Λόγω του – μέχρι σήμερα – αρνητικού ρυθμού πιστωτικής επέκτασης και της απομόχλευσης που συντελείται στους ισολογισμούς των πιστωτικών ιδρυμάτων.
  • Λόγω της σημαντικής καθυστέρησης στην υπέρβαση των εμποδίων για τη διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων, παρά τα όποια βήματα σε επίπεδο νομοθετικών πρωτοβουλιών και ρυθμιστικού πλαισίου.

Για να γίνω πιο συγκεκριμένος, σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος:

  • Ο δείκτης μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων προς το σύνολο των ανοιγμάτων παραμένει σταθερός τα τελευταία τρίμηνα, παρά τη μείωση των ανοιγμάτων η οποία οφείλεται κυρίως στις διαγραφές, καθώς τα περιθώρια ανάκτησης και επιστροφής σε καθεστώς εξυπηρέτησης μέσω ρυθμίσεων περιορίζονται.
  • Ο δείκτης αθέτησης υποχρεώσεων παρουσιάζει, τα τελευταία τρίμηνα, ξεκάθαρη αυξητική τάση.
  • Περίπου το 68% των μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων με καθυστέρηση πάνω από 90 ημέρες είναι στο «κόκκινο» για περίοδο μεγαλύτερη του 1 έτους.
  • Οι δείκτες μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων στις μικρομεσαίες και στις πολύ μικρές επιχειρήσεις, που αποτελούν και τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας, παραμένουν υψηλοί.
  • Και τέλος, δεν έχει υπάρξει, τα τελευταία τρίμηνα, ουσιαστική μείωση στα μη εξυπηρετούμενα στεγαστικά δάνεια.

Είναι δε χαρακτηριστικό ότι την ώρα που σε άλλες χώρες της Ευρωζώνης, που επίσης «χτυπήθηκαν» από την κρίση, έχει επέλθει σημαντική πρόοδος στη μείωση των μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων, στην Ελλάδα πληρώνουμε το κόστος της χαμένης τελευταίας τετραετίας, με την οικονομία να «σέρνεται» σε μία κατάσταση παραλυτικής στασιμότητας.

Κόστος το οποίο σχετίζεται με την περιορισμένη δυνατότητα πρόσβασης στις αγορές κεφαλαίου, ώστε τα πιστωτικά ιδρύματα να αντλήσουν πόρους που θα τους επιτρέψουν ακόμα πιο ενεργή διαχείριση των κόκκινων δανείων.

Κόστος το οποίο αναμένεται να αυξηθεί τα επόμενα έτη, δεδομένων των αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, και ιδίως του Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού, αναφορικά με τα ελάχιστα επίπεδα κάλυψης μη εξυπηρετούμενων δανείων από προβλέψεις, ανάλογα με το χρονικό διάστημα της καθυστέρησης.

Κυρίες και Κύριοι,

Για εμάς, για τη Νέα Δημοκρατία, η ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία αποτελεί προτεραιότητα και βασικό πυλώνα ενός συνεκτικού σχεδίου για την ανάκαμψη της οικονομίας.

Με συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές.

Με την εκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, που έχει κατρακυλήσει στο χαμηλότερο ύψος της τελευταίας δεκαετίας.

Με την εκκαθάριση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, που διαρκώς αναβάλλεται.

Με την αξιοποίηση των ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείων, που μένουν παρκαρισμένα και αχρησιμοποίητα.

Με την πλήρη άρση των κεφαλαιακών περιορισμών, που εξακολουθούν να υφίστανται από το 2015.

Με την ομαλοποίηση του οικονομικού περιβάλλοντος, που θα επιτρέψει την επιστροφή καταθέσεων και τη σταδιακή αναθέρμανση της πιστωτικής επέκτασης.

Η βελτίωση της σύνθεσης, της δομής και της ποιότητας τόσο του παθητικού όσο και του ενεργητικού των πιστωτικών ιδρυμάτων, θα μειώσει τους τραπεζικούς κινδύνους, θα ενισχύσει τα οργανικά έσοδα, θα αποκλιμακώσει το κόστος χρηματοδότησής τους, θα ενισχύσει την εμπιστοσύνη στο τραπεζικό σύστημα.

Υπό το πρίσμα αυτό, και με δεδομένη τη σοβαρότητα, την ένταση και την έκταση του προβλήματος των μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων, εισηγήσεις από αρμόδιους φορείς και πρωτοβουλίες πιστωτικών ιδρυμάτων, καθώς και πρωτοβουλίες σε ευρωπαϊκό επίπεδο, θα πρέπει να εξετασθούν, από τον κάθε stakeholder, υπό το πρίσμα του κόστους-οφέλους για την Ελληνική οικονομία, το Ελληνικό Δημόσιο, τους αποταμιευτές και τα πιστωτικά ιδρύματα.

Κυρίες και Κύριοι,

«Κλειδί» για όλα τα παραπάνω είναι η αποκατάσταση της σταθερότητας και η εμπέδωση κλίματος εμπιστοσύνης.

Σταθερότητα και εμπιστοσύνη που προϋποθέτουν Κυβερνητική αξιοπιστία και σοβαρότητα.

Και αυτά, επειδή αποτελούν – σήμερα – «αγαθά σε ανεπάρκεια» και είναι ζητούμενα, θα χαρακτηρίζουν την επόμενη Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

Με αυτές τις σκέψεις εύχομαι καλή επιτυχία στις εργασίες του Συνεδρίου.

Θέλω να ευχαριστήσω τη Γραμματεία Αγροτικών Φορέων της Νέας Δημοκρατίας και τον επικεφαλής της Γραμματέα, Κώστα Μπαγινέτα, για την πρόσκληση να συμμετάσχω στη σημερινή εκδήλωση.

Εκδήλωση με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου του φίλου Κώστα, του συγχωριανού Κώστα, του συνεργάτη κατά τη διάρκεια της κυβερνητικής θητείας μου Κώστα, για το έργο που επιτεύχθηκε και τις δράσεις που υλοποιήθηκαν στη Γραμματεία τα δύο τελευταία χρόνια.

Έργο και δράσεις για τα οποία τον συγχαίρω θερμά.

Όχι όμως μόνο τον ίδιο, αλλά και τους άξιους συνεργάτες του, όλη τη Γραμματεία Αγροτικών Φορέων.

Γιατί αυτό το έργο είναι καρπός συλλογικής προσπάθειας.

Φίλες και Φίλοι,

Το ανά χείρας πόνημα αποσκοπεί να αποτελέσει ένα εργαλείο ενημέρωσης, περίσκεψης, αλλά και σχεδιασμού.

Γι’ αυτό και η σημερινή συνάντηση συνιστά μία ευκαιρία να συζητήσουμε, να αναπτύξουμε προβληματισμούς, να καταθέσουμε προγραμματικές θέσεις, να διατυπώσουμε αλήθειες.

Αλήθειες που διατρέχουν τις σελίδες του βιβλίου.

Αλήθεια 1η. Έχει πλήρως τεκμηριωθεί, θεωρητικά και εμπειρικά, ότι η δυνητική συμβολή του αγροτικού τομέα στην αναπτυξιακή διαδικασία είναι σημαντική.

Αλήθεια 2η. Στη χώρα μας, ο αγροτικός τομέας αποτέλεσε τη ραχοκοκαλιά της εθνικής και της περιφερειακής οικονομίας.

Ο τομέας αυτός, ευνοημένος από τα εγγενή – φυσικά και κλιματολογικά – χαρακτηριστικά της Ελλάδας, αποτέλεσε μια από τις «λοκομοτίβες» ανάπτυξής της.

Αλήθεια 3η. Η απουσία συνεπούς και συνεκτικής αγροτικής στρατηγικής, δεν επέτρεψε να αξιοποιηθεί αυτό το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, παρά το γεγονός ότι η συγκριτικά υψηλή ποιότητα των προϊόντων μας παρέχει τη δυνατότητα για μεγαλύτερη εξωστρέφεια και υποκατάσταση εισαγωγών.

Εξαιτίας μιας σειράς ενδογενών και εξωγενών ανασταλτικών παραγόντων, δεν υλοποιήθηκαν, στον πρωτογενή τομέα, οι αναγκαίες παρεμβάσεις ώστε να επιτελέσει, στο βέλτιστο επίπεδο, το δυνητικό του ρόλο.

Χαμηλή παραγωγικότητα λόγω κυρίως του κατακερματισμένου κλήρου, χαμηλή διείσδυση των νέων τεχνολογιών, τεχνητά χωροταξικά εμπόδια, μικρή διείσδυση σε ξένες και ευρωπαϊκές αγορές, έλλειψη σαφούς εξαγωγικής στρατηγικής.

Έτσι, ο αγροτικός τομέας της χώρας εισήλθε στο ανταγωνιστικό διεθνές περιβάλλον με πολλές αγκυλώσεις και παθογένειες.

Αλήθεια 4η. Η περίοδος αυτή, με τις θετικές και τις αρνητικές πτυχές της, εξήντλησε, προ πολλού, τα όριά της.

Το αποτέλεσμα;

Η συμβολή του αγροτικού τομέα στη συνολική οικονομική δραστηριότητα να έχει κινηθεί, διαχρονικά, μειούμενη.

Ως ποσοστό της συνολικής ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας υποδιπλασιάστηκε, από 8% πριν 20 χρόνια, περίπου στο 4% το 2017.

Το ίδιο και ως μερίδιο απασχόλησης, από 18% πριν 20 χρόνια, στο 11% το 2017.

Αλήθεια 5η. Τα χρόνια της κρίσης, από ανάγκη ή επιλογή, κάποιοι, και ορθώς, αποφάσισαν να στραφούν στην πρωτογενή παραγωγή.

Δυστυχώς όμως, η σημερινή Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, με τις πράξεις και τις παραλείψεις της, έκανε απαγορευτική αυτή την προοπτική.

Αν και οι δυνατότητες και οι ευκαιρίες υφίστανται, δημιούργησε συνθήκες ασφυξίας στην αγροτική οικονομία και στον Έλληνα αγρότη.

Ο κ. Τσίπρας, αν και έταζε αρχικά «λαγούς με πετραχήλια», τελικά έκανε ακριβώς τα αντίθετα:

  • Πολλαπλασίασε την προκαταβολή φόρου και την εισφορά αλληλεγγύης.
  • Φορολόγησε, από το πρώτο ευρώ, τις κοινοτικές επιδοτήσεις.
  • Θέσπισε νέο, αναποτελεσματικό φόρο στο κρασί.
  • Αύξησε τον φόρο στην μπύρα.
  • Συμπεριέλαβε τα αγροτεμάχια στο συμπληρωματικό φόρο του ΕΝΦΙΑ.
  • Σχεδόν τριπλασίασε το ύψος των ασφαλιστικών εισφορών.
  • Κατάργησε τον ΟΓΑ.
  • Δεν αξιοποιήθηκαν οι πόροι του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης.
  • Αύξησε το κόστος παραγωγής, καθώς αυξήθηκε ο ΕΦΚ στο πετρέλαιο κίνησης, καταργήθηκε η επιστροφή του ΕΦΚ πετρελαίου κίνησης και αυξήθηκε ο ΦΠΑ στα αγροτικά εφόδια, για να μειωθεί μεταγενέστερα, ύστερα από πίεση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Φίλες και Φίλοι,

Δυστυχώς, αυτά έχουν γίνει μέχρι σήμερα.

Όμως, όπως επισημαίνεται και στο βιβλίο, ο αγροτικός τομέας μπορεί και πρέπει να επαναπροσδιορίσει το ρόλο του και να αντιμετωπίσει τις νέες προκλήσεις, προκειμένου να συμβάλλει στη διαμόρφωση ενός νέου παραγωγικού μοντέλου.

Ενός μοντέλου που θα εδράζεται στη βελτίωση της παραγωγικότητας, της ποιότητας, της ανταγωνιστικότητας, της εξωστρέφειας.

Η Νέα Δημοκρατία πιστεύει στη σημασία και στη συμβολή του αγροτικού τομέα στην αναπτυξιακή διαδικασία της χώρας.

Το σχέδιό μας, το οποίο θα αναπτύξουν οι ακόλουθοι ομιλητές, εδράζεται σε δύο άξονες:

1ος Άξονας: Η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, κυρίως μέσα από τη μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης των αγροτών.

Προς αυτή την κατεύθυνση έχουμε αναλάβει συγκεκριμένες δεσμεύσεις:

  • για μείωση του φόρου όλων των εταιρειών, και των αγροτικών επιχειρήσεων,
  • για μείωση του ΕΝΦΙΑ,
  • για μείωση του εισαγωγικού συντελεστή του φόρου εισοδήματος, από το 22% στο 9%, και για τους αγρότες,
  • για μείωση, από το 13% στο 10%, και ενιαία φορολογική μεταχείριση των αγροτικών συλλογικών σχημάτων, και
  • για περιορισμό του ενεργειακού κόστους μέσω της μεγαλύτερης αξιοποίησης εναλλακτικών πηγών ενέργειας.

2ος Άξονας: Η μετάβαση σε ένα νέο πρότυπο αγροτικής επιχειρηματικότητας.

Σ’ αυτή την κατεύθυνση, μεταξύ άλλων, πρέπει να εστιάσουμε:

  • Στην παραγωγή ποιοτικών και υψηλής διατροφικής αξίας προϊόντων, εκμεταλλευόμενοι την αυξημένη παγκόσμια ζήτηση για προϊόντα υψηλής ασφάλειας και ποιότητας.
  • Στην εμπλοκή του παραγωγού στην τυποποίηση και την εμπορική προώθηση των προϊόντων, για να μεταβούμε από το μοντέλο της οικογενειακής εκμετάλλευσης, σε αυτό της αγροτικής επιχείρησης.
  • Στον εξωστρεφή προσανατολισμό της παραγωγής, με τη θεσμοθέτηση «οχημάτων» προώθησης της εγχώριας παραγωγής σε αγορές του εξωτερικού.
  • Στη στήριξη πρωτοβουλιών για επενδύσεις στη μεταποίηση και εμπορία διαφοροποιημένων προϊόντων προστιθέμενης αξίας και υψηλής κερδοφορίας.
  • Στην αξιοποίηση νέων τεχνολογιών και καινοτόμων πρακτικών παραγωγής.
  • Στη συνεχή αναβάθμιση του επιπέδου εκπαίδευσης και κατάρτισης του ανθρώπινου δυναμικού του αγροτικού τομέα, ιδίως των νέων αγροτών.
  • Στη θεσμοθέτηση «ενεργητικών» χρηματοδοτικών εργαλείων και στον απεγκλωβισμό της αγροτικής παραγωγής από κοστοβόρες χρηματοδοτικές πρακτικές.
  • Στη διασφάλιση της αγροτικής παραγωγής, με την ενίσχυση της παρουσίας του ιδιωτικού ασφαλιστικού πυλώνα για την κάλυψη των ζημιών, ειδικά για αυτές που προέρχονται από τις κλιματικές αλλαγές, συνδυαστικά βέβαια με το δημόσιο πυλώνα.
  • Στη στήριξη συλλογικών σχημάτων και συνεργειών, όταν μάλιστα το ποσοστό των οργανωμένων συνεταιριστικών αγροτών είναι απελπιστικά χαμηλό (μόλις 11%, με μέσο ευρωπαϊκό όρο το 50%).
  • Στην ανάπτυξη συνεργειών του αγροτικού τομέα με άλλους δυναμικούς παραγωγικούς τομείς της οικονομίας, όπως είναι ο τουρισμός, ο πολιτισμός, η εστίαση, η βιομηχανία καλλυντικών και φαρμακευτικών φυτών, η χημική βιομηχανία, η βιομηχανία τροφίμων, η εκπαίδευση και δια βίου μάθηση.
  • Στην καθιέρωση τακτικού, δομημένου διαλόγου της Κυβέρνησης με τις διεπαγγελματικές οργανώσεις των παραγωγών.
  • Στην υιοθέτηση ευρωπαϊκών πολιτικών ώστε αυτές να είναι πιο αποτελεσματικές σε εθνικό επίπεδο, με την ανάπτυξη δυναμικών αγροτικών περιοχών και τη στήριξη των μικρών και μεσαίων γεωργικών εκμεταλλεύσεων, και με μεγαλύτερη απ’ ότι σήμερα ευελιξία για τη μεταφορά κονδυλίων μεταξύ των άμεσων ενισχύσεων και της αγροτικής ανάπτυξης, σύμφωνα με τις εθνικές ανάγκες και τους στόχους.

Φίλες και Φίλοι,

Το βιβλίο του Κώστα Μπαγινέτα αναδεικνύει και αναλύει αυτές τις προγραμματικές θέσεις της Νέας Δημοκρατίας.

Παράταξη που ετοιμάζεται, πάλι στα δύσκολα, υπό την στιβαρή ηγεσία του Κυριάκου Μητσοτάκη, να ανταποκριθεί στις ανάγκες των πολιτών.

Παράταξη που ετοιμάζεται να βγάλει, αποτελεσματικά και οριστικά, τη χώρα από την πολυετή και πολυδιάστατη κρίση.

Σας καλώ να εργασθούμε για να ανασυγκροτήσουμε, σε σύγχρονες βάσεις, τη χώρα μας.

Να πετύχουμε μια καλή σύνθεση πετυχημένων παραδοσιακών αξιών με νέες.

Να αυξήσουμε την παραγωγή.

Να βελτιώσουμε την παραγωγικότητα, την ποιότητα, την ανταγωνιστικότητα, την εξωστρέφεια.

Να είμαστε κοινωνικά δίκαιοι στη διανομή του πλούτου και του εισοδήματος, με φροντίδα για τους ανήμπορους και τους οικονομικά αδύναμους.

Να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις ώστε ο αγροτικός τομέας, όπως υποστηρίζει και ο Κώστας στο βιβλίο, να διαδραματίσει τον σημαντικό δυνητικό ρόλο του στο βέλτιστο σημείο.

Το στοίχημα είναι ανοικτό.

Μπορούμε να το κερδίσουμε.

Έχουμε ιστορικό χρέος να τα καταφέρουμε.

Και θα τα καταφέρουμε.

Γιατί, όλοι μαζί, μπορούμε!!!

Συμπατριώτισσες και Συμπατριώτες,

Σας ευχαριστώ για την παρουσία σας.

Και κυρίως, σας ευχαριστώ για τη διαχρονική προσφορά σας στην Παράταξη.

Στην μεγάλη, στην ιστορική Παράταξη της Νέας Δημοκρατίας.

Αγαπητέ Αντιπρόεδρε της Νέας Δημοκρατίας, Συνάδελφε και Φίλε Κωστή Χατζηδάκη,

Αγαπητέ Κώστα Δέρβο, Πρόεδρε της ΟΝΝΕΔ,

Αγαπητέ Νίκο Ρωμανέ, Αναπληρωτή Εκπρόσωπε Τύπου,

Σας καλωσορίζω στη Λαμία, την έδρα της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας.

Φίλες και Φίλοι,

Είναι γεγονός ότι βιώνουμε μια δύσκολη περίοδο.

Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, χωρίς ιδεολογική πυξίδα, με πλεόνασμα πολιτικού καιροσκοπισμού, έχει αποτύχει σε όλα τα πεδία της δημόσιας σφαίρας.

Στην οικονομία, η χώρα βρίσκεται σε κατάσταση παραλυτικής στασιμότητας, με τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις να στενάζουν.

Στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, η «βολική» Κυβέρνηση του κ. Τσίπρα προχωρά, πρόθυμα, σε όχι καλές συμφωνίες.

Στη διαχείριση του προσφυγικού / μεταναστευτικού προβλήματος, βρίσκουν έκφραση  οι ιδεοληψίες, η ανικανότητα, ο κυνισμός και η αδιαφάνεια.

Στον πρωτογενή τομέα, η Κυβέρνηση έχει δημιουργήσει συνθήκες ασφυξίας για τον Έλληνα αγρότη.

Στην εκπαίδευση, κυριαρχεί η μικροπολιτική κοπτοραπτική, όπως αποδεικνύεται και στην περίπτωση αναδιάρθρωσης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην περιοχή μας, η οποία και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή.

Στο πεδίο της ασφάλειας του πολίτη, υφίσταται γενικευμένο καθεστώς ανομίας, με τους «Ρουβίκωνες» να δρουν ασύδοτα.

Σε κορυφαίες κοινοβουλευτικές διαδικασίες, όπως αυτή της συνταγματικής αναθεώρησης, πλεονάζουν οι ευκαιριακές προσεγγίσεις.

Συμπερασματικά, η Κυβέρνηση, καθημερινά, ωθεί τα πράγματα στην αποσύνθεση, η οποία δεν μπορεί να κρυφτεί ρίχνοντας ατελείωτη «αριστερή χρυσόσκονη».

Ευτυχώς για τη χώρα, μέσα στο 2019, θα τερματιστεί ο τετραετής κύκλος της αυταπάτης, της ανευθυνότητας, του κυνισμού και του τυχοδιωκτισμού.

Και οι πολίτες, με την απόφασή τους στις προσεχείς εκλογές, θα ανοίξουν έναν νέο κύκλο ευθύνης, ρεαλισμού, σοβαρότητας και αποτελεσματικότητας.

Άλλωστε, πάντα στα δύσκολα, την πολιτική λύση την αναζητούσαν από τη Νέα Δημοκρατία.

Την παράταξη που οικοδόμησε τη σύγχρονη δημοκρατία.

Που σχεδίασε, υλοποίησε και εδραίωσε την ευρωπαϊκή θέση της χώρας.

Που αύξησε, διαχρονικά, τον πλούτο της χώρας και τον διένειμε πιο δίκαια.

Γι’ αυτό και οι πολίτες, παρά τους κατά καιρούς πειραματισμούς, με την εμπιστοσύνη τους, αθροιστικά, την έχουν αναδείξει ως την πιο ισχυρή πολιτική δύναμη της χώρας.

Ως τον μεγάλο, μόνιμο και σταθερό πυλώνα του πολιτικού συστήματος.

Ως την πατριωτική, φιλελεύθερη, κοινωνική και ριζοσπαστική παράταξη της χώρας.

Με βαθιές και εκτεταμένες ρίζες στις λαϊκές δυνάμεις.

Φίλες και Φίλοι,

Σήμερα, η Νέα Δημοκρατία, υπό την στιβαρή ηγεσία του Κυριάκου Μητσοτάκη, ενωμένη και δυνατή, ετοιμάζεται να ανταποκριθεί στις ανάγκες των πολιτών.

Σας καλώ να εργασθούμε για να ανασυγκροτήσουμε, σε σύγχρονες βάσεις, τη χώρα μας.

Να πετύχουμε μια καλή σύνθεση πετυχημένων παραδοσιακών αξιών με νέες.

Να αυξήσουμε την παραγωγή.

Να βελτιώσουμε την παραγωγικότητα, την ποιότητα, την ανταγωνιστικότητα, την εξωστρέφεια.

Να είμαστε κοινωνικά δίκαιοι στη διανομή του πλούτου και του εισοδήματος, με φροντίδα για τους ανήμπορους και τους οικονομικά αδύναμους.

Έχουμε ιστορικό χρέος να τα καταφέρουμε.

Και θα τα καταφέρουμε.

Γιατί, όλοι μαζί, μπορούμε!!!

Κυρίες και Κύριοι,

Αρχικά, θα κάνω ορισμένες επισημάνσεις για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η Ελληνική οικονομία και στη συνέχεια θα καταθέσω τους βασικούς άξονες του σχεδίου της Νέας Δημοκρατίας.

1η Επισήμανση. Η χώρα βγήκε, τυπικά, από το 3ο, αχρείαστο Πρόγραμμα, το οποίο ήταν το αποτέλεσμα της αυταπάτης, της δημιουργικής ασάφειας και των ιδεοληψιών της σημερινής Κυβέρνησης, αλλά, κατ’ ουσία, δεν βγήκε από τα Μνημόνια.

Και αυτό γιατί οι δημοσιονομικοί στόχοι παραμένουν – για πολλά χρόνια – υψηλοί, η δημόσια περιουσία είναι δεσμευμένη για έναν αιώνα, και η χώρα έχει ενταχθεί σε καθεστώς ενισχυμένης εποπτείας, πρωτόγνωρα αυστηρό για τα ευρωπαϊκά δεδομένα.

Επίσης, οι τελευταίες αποφάσεις για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του χρέους είναι περιορισμένες, τελούν υπό την προϋπόθεση υλοποίησης αυστηρών προϋποθέσεων και υπολείπονται των δεσμεύσεων των εταίρων, τόσο του 2012 όσο και του 2017.

Γι’ αυτό άλλωστε και θα επαναξιολογηθεί η βιωσιμότητά του το 2032.

Απορώ συνεπώς πως ο Πρωθυπουργός, τελευταία, αυτοθαυμάζεται γιατί, όπως υποστηρίζει, πήρε τη σωστή απόφαση επί ενός διλήμματος που ο ίδιος όμως δημιούργησε.

2η Επισήμανση. Το Πρόγραμμα απέτυχε.

Δεν κατάφερε να πετύχει το βασικό του στόχο, που ήταν η δημιουργία των προϋποθέσεων για την ασφαλή χρηματοδότηση της χώρας από τις διεθνείς αγορές.

Εάν υπήρχε κυβερνητική σοβαρότητα και υπευθυνότητα, εάν είχε ήδη υλοποιηθεί ένα συνεκτικό πλαίσιο μεταρρυθμίσεων, εάν είχαν αναληφθεί έγκαιρα πιο γενναίες αποφάσεις για τη ρύθμιση του χρέους, εάν είχαν αρθεί, πλήρως, οι κεφαλαιακοί περιορισμοί και εάν η χώρα είχε ενταχθεί στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, τα επιτόκια δανεισμού θα ήταν σήμερα χαμηλότερα και λιγότερο ευμετάβλητα.

Πρόγραμμα όμως που επίσης απέτυχε και σε άλλους στόχους του:

  • Η οικονομία αναπτύσσεται με αναιμικούς και χαμηλότερους των προβλέψεων ρυθμούς.
  • Το ιδιωτικό χρέος διογκώνεται.
  • Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου διατηρούνται σε υψηλά επίπεδα.
  • Οι επιστροφές φόρων προς ιδιώτες λιμνάζουν.
  • Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων υποεκτελείται.
  • Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας υποχωρεί.
  • Η οικονομική ελευθερία συρρικνώνεται.
  • Οι θεσμοί διακυβέρνησης υποβαθμίζονται.
  • Οι καταθέσεις των ιδιωτών δεν επιστρέφουν ουσιαστικά στο τραπεζικό σύστημα, ενώ η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίζεται.

Συνεπώς, η κανονικότητα δεν έχει επιστρέψει στη χώρα.

3η Επισήμανση. Η Κυβέρνηση πανηγυρίζει διότι δεν θα περικοπούν, για μία ακόμη φορά επί ημερών της, οι συντάξεις.

Περικοπή που μόνη της ψήφισε και δεν περιλαμβανόταν στο 3ο πρόγραμμα.

Και αφού ήδη έχει προχωρήσει σε μεγάλες περικοπές συντάξεων, ιδίως για τους νέους συνταξιούχους.

Η Κυβέρνηση πανηγυρίζει που θα μειωθούν οι ασφαλιστικές εισφορές, για κάποιους αυτοαπασχολούμενους και ελεύθερους επαγγελματίες, αφού πρώτα, μόνη της, τις αύξησε και, σήμερα, στον Προϋπολογισμό ομολογεί ότι το μέτρο απέτυχε γιατί μειώθηκε ο αριθμός των ασφαλισμένων και τα δηλωθέντα εισοδήματα.

Συνεπώς, όλα αυτά δεν μπορούν να αποτελούν αντικείμενο πανηγυρισμών, αλλά στοιχεία προβληματισμού, για οικονομικά αναποτελεσματικές και κοινωνικά άδικες πολιτικές.

Ειδικά για μία Κυβέρνηση που προτείνει αποσπασματικά, με μεγάλη καθυστέρηση και ατολμία, σε βάθος χρόνου, μειώσεις κάποιων φορολογικών συντελεστών αφού πρώτα προχώρησε σε 29 αυξήσεις φόρων, σε δραστική περικοπή του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων και έχει κηρύξει εσωτερική στάση πληρωμών, οδηγώντας σε φτωχοποίηση την κοινωνία και σε διόγκωση το ιδιωτικό χρέος.

Χωρίς μάλιστα οι προτάσεις αυτές να εντάσσονται σε μία συνεκτική, συνολική πρόταση οικονομικής πολιτικής.

Κυρίες και Κύριοι,

Αυτές οι επισημάνσεις δείχνουν ότι κυνηγάμε την ουρά μας.

Σερνόμαστε στο οικονομικό τέλμα, σε περιβάλλον παρακμής, κοινωνικής μιζέριας και βιασμού των θεσμών.

Δεν έχουμε σπάσει τους φαύλους κύκλους.

Δεν έχουμε ακόμη μπει σε ανοδικό σπιράλ.

Δεν έχει υπάρξει ρεαλιστικό σχέδιο, πολιτική βούληση και αποφασιστικότητα, για επίτευξη υψηλής και διατηρήσιμης ανάπτυξης, δημιουργία ποιοτικών θέσεων απασχόλησης και ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.

Σχέδιο που θα οδηγεί σε αύξηση της παραγωγικότητας όλων των συντελεστών παραγωγής, παραδοσιακών και νέων.

Σχέδιο που θα αυξάνει την ποσότητα και θα βελτιώνει τη σύνθεση του πλούτου της χώρας και την ποιότητά του, χωρίς πρόσθετη εσωτερική υποτίμηση, με ουσιαστική προώθηση των εξαγωγών και των εταιρικών επενδύσεων.

Σχέδιο που θα βοηθήσει να επιστρέψει ένα ποσοστό τουλάχιστον από την αυξημένη τα τελευταία χρόνια «διαρροή εγκεφάλων» και να ανταποκριθεί η χώρα στο δομικό μετασχηματισμό της εργασίας εξαιτίας της τεχνολογικής επανάστασης.

Βασικοί άξονες ενός τέτοιου σχεδίου πρέπει να είναι:

1ος άξονας. Η αλλαγή του μίγματος δημοσιονομικής πολιτικής.

Με την απλοποίηση και σταθεροποίηση της φορολογικής νομοθεσίας και με τη μείωση των φορολογικών συντελεστών νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

2ος άξονας. Η υλοποίηση μεταρρυθμίσεων που θα βελτιώσει τη διαρθρωτική ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.

Μεταξύ άλλων:

  • Με τη δημιουργία ενός σταθερού και απλού ρυθμιστικού πλαισίου.
  • Με την απλοποίηση των διαδικασιών έναρξης επιχειρήσεων, με κεντρικό χαρακτηριστικό τη «δήλωση συμμόρφωσης» και τις πρότυπες προδιαγραφές.
  • Με την ασφάλεια δικαίου, μέσα από σταθερούς κανόνες λειτουργίας, επιτάχυνση στην απονομή δικαιοσύνης και κωδικοποίηση της νομοθεσίας.
  • Με την υλοποίηση των ήδη σχεδιασμένων αποκρατικοποιήσεων, την προώθηση εμβληματικών επενδύσεων και την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου.
  • Με την απελευθέρωση και ταχεία αναδιάρθρωση της αγοράς ενέργειας.
  • Με τον εξορθολογισμό της λειτουργίας του Κράτους, ώστε να δημιουργηθεί ένα καλύτερο και όχι ένα μεγαλύτερο κράτος, ένας δημόσιος τομέας αποτελεσματικός, ευέλικτος, σύγχρονος και παραγωγικός.
  • Mε τον περιορισμό του κρατικού εναγκαλισμού και την ανάπτυξη ενός ποιοτικού και εξωστρεφούς συστήματος εκπαίδευσης και ενός εθνικού «οικοσυστήματος» έρευνας και καινοτομίας.

Σ’ αυτή την κατεύθυνση θα μπορούσε να συμβάλλει μία ευρεία και τολμηρή πρόταση για την αλλαγή του συνταγματικού χάρτη της χώρας, η οποία θα αγγίζει κρίσιμα πεδία, όπως είναι η δημόσια διοίκηση, η εκπαίδευση, η ανάπτυξη, η δικαιοσύνη, η καλή νομοθέτηση και η δημοσιονομική σταθερότητα.

Και όχι μία συρρικνωμένη πρόταση, όπως αυτή της Κυβέρνησης, που θα ενσωματώνει επικίνδυνες, διαλυτικές και ατελέσφορες προτάσεις, παρωχημένες ιδεοληπτικές αγκυλώσεις και κουτοπόνηρες κομματικές μεθοδεύσεις.

3ος άξονας. Η ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.

  • Με την αξιοποίηση των διαθέσιμων Ευρωπαϊκών κονδυλίων και των χρηματοδοτικών εργαλείων.
  • Με την εκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων που έχει κατρακυλήσει στο χαμηλότερο επίπεδο της τελευταίας 10ετίας.
  • Με την εκκαθάριση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου.
  • Με την πλήρη άρση των κεφαλαιακών περιορισμών.
  • Με τη σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης μέσω του τραπεζικού συστήματος, αντιμετωπίζοντας ορθολογικά το υψηλό συσσωρευμένο απόθεμα μη εξυπηρετούμενων δανείων.

4ος  άξονας. Η ενίσχυση της υγιούς επιχειρηματικότητας.

Η πολιτεία θα δημιουργήσει ένα ασφαλές και σταθερό περιβάλλον για επενδύσεις.

Και οι επιχειρήσεις θα λειτουργούν με υπευθυνότητα, υιοθετώντας κανόνες εταιρικής διακυβέρνησης και επιδεικνύοντας αυξημένη εταιρική κοινωνική ευθύνη.

Η υλοποίηση αυτού του σχεδίου θα οδηγήσει στην επίτευξη υψηλότερων ρυθμών μεγέθυνσης της οικονομίας.

Αυτή, με τη σειρά της, θα βελτιώσει, ακόμη περισσότερο, τη βιωσιμότητα του χρέους, δίνοντας τη δυνατότητα για σταδιακή αποκλιμάκωση των υψηλών δημοσιονομικών στόχων.

Στόχοι οι οποίοι θα επιτυγχάνονται πλέον μέσω της αυτοτροφοδοτούμενης αναπτυξιακής διαδικασίας, χωρίς τη λήψη πρόσθετων μέτρων λιτότητας.

Δημιουργώντας «βαθμούς ελευθερίας» για ακόμη μεγαλύτερες μειώσεις φορολογικών συντελεστών και ασφαλιστικών εισφορών.

Κυρίες και Κύριοι,

Όλα αυτά όμως προϋποθέτουν Κυβέρνηση που θα είναι επί της ουσίας μεταρρυθμιστική, υπεύθυνη και αξιόπιστη.

Που θα υλοποιεί, χωρίς να σέρνεται, πραγματικά προοδευτικές και γνήσια πατριωτικές πολιτικές.

Όλα αυτά, και δυστυχώς ιδιαιτέρως σημαντικά εθνικά ζητήματα, όπως είναι η συμφωνία των Πρεσπών, με τη σημερινή «βολική» και πρόθυμη διακυβέρνηση, αποτελούν ζητούμενα.

Είναι στη λογική, στο συναίσθημα και στα χέρια της κάθε μιας και του καθένα μας να αλλάξουμε πορεία.

Να μπούμε και να κινηθούμε γρήγορα στο ανοδικό σπιράλ.

Οι καιροί ου μενετοί.

 

H αξία του κλάδου των ακινήτων είναι ιδαίτερα σημαντική γι αυτό απαιτείται η υλοποίηση ενός συνεκτικού σχεδίου ώστε να καταφέρει ο κλάδος να εξέλθει από τη δύσκολη θέση στην οποία έχει βρεθεί τα τελευταία χρόνια.

Με αυτό τον τρόπο θα αποδώσει ένα «τριπλό μέρισμα» καθώς θα ενισχύσει το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών, θα τονώσει τις ιδιωτικές επενδύσεις στην αγορά κατοικίας και θα αυξήσει την αξία των ακινήτων.


Τοποθέτηση

Η αγορά ακινήτων συνέβαλε καθοριστικά στους υψηλούς ρυθμούς μεγέθυνσης που παρουσίασε, για πολλά χρόνια, η ελληνική οικονομία.

Είναι όμως και αγορά που δοκιμάστηκε και συνεχίζει να δοκιμάζεται σκληρά από την κρίση, με τη μείωση της οικοδομικής δραστηριότητας, τη συρρίκνωση της ποσοστιαίας συμβολής του κλάδου των κατασκευών στη συνολική ακαθάριστη προστιθέμενη αξία, τη «συμπίεση» της αποτίμησης των ακινήτων στα χαμηλότερα όριά της, το «γκρέμισμα» του ακαθάριστου σχηματισμού κεφαλαίου στις κατοικίες, την εκτόξευση της αποποίησης κληρονομιών, την υπερφορολόγηση εταιρικών επενδυτικών σχημάτων, όπως είναι οι ΑΕΕΑΠ (Ανώνυμες Εταιρείες Επενδύσεων Ακίνητης Περιουσίας).

Αυτή η κατάσταση οφείλει να μας προβληματίσει.

Και αυτό διότι η αξία του ευρύτερου κλάδου είναι σημαντική, καθώς συμβάλλει στη δημιουργία πολλών θέσεων απασχόλησης, εισοδημάτων, τζίρων και φορολογικών εσόδων, διασυνδέεται με δομικούς βιομηχανικούς τομείς, σχετίζεται με πολλά επαγγέλματα, συνεισφέρει στον εκσυγχρονισμό των υποδομών και στην ενδυνάμωση της επενδυτικής ελκυστικότητας και προσελκύει θεσμικά κεφάλαια του εξωτερικού, με μακροχρόνιο ορίζοντα επένδυσης.

Συνεπώς, είναι σημαντικό ο κλάδος, με την υλοποίηση κατάλληλων πολιτικών, να εξέλθει από τη δύσκολη θέση στην οποία έχει βρεθεί τα τελευταία χρόνια.

Μεταξύ άλλων, η πιο χαμηλή, ορθολογική, δίκαιη και σταθερή φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας, θα αποδώσει «τριπλό μέρισμα», καθώς θα ενισχύσει το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών, θα τονώσει τις ιδιωτικές επενδύσεις στην αγορά κατοικίας και θα αυξήσει την αξία των ακινήτων.

Για το σκοπό αυτό απαιτείται η υλοποίηση ενός συνεκτικού σχεδίου, με βασικούς άξονες:

  • Τη μείωση του ΕΝΦΙΑ – μεσοσταθμικά – κατά 30% μέσα στα δύο πρώτα χρόνια με στόχο τον εξορθολογισμό της φορολόγησης της ακίνητης περιουσίας, στο ύψος περίπου του μέσου όρου των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΟΟΣΑ.
  • Την μελλοντική απόδοση του φόρου ακίνητης περιουσίας στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, με μηχανισμούς δημοσιονομικής εξισορρόπησης, λαμβάνοντας υπόψη τη διεθνή εμπειρία, ώστε να επιτευχθεί πραγματική διοικητική και οικονομική αυτονομία των δήμων, ουσιαστική λογοδοσία των Δημάρχων, συμμετοχή των πολιτών στις τοπικές αποφάσεις, αξιολόγηση της ανταποδοτικότητας του φόρου, αποκέντρωση αρμοδιοτήτων από την κεντρική διοίκηση και αναβάθμιση των παρεχόμενων δημοσίων υπηρεσιών.
  • Την αναστολή του ΦΠΑ στις νέες οικοδομικές δραστηριότητες για τρία χρόνια.
  • Την αναστολή του φόρου υπεραξίας για τρία χρόνια και την επανεξέτασή του από μηδενικής βάσης τον τέταρτο χρόνο.
  • Την παροχή έκπτωσης φόρου ίση με το 40% της δαπάνης που νόμιμα κατέβαλλε ο ιδιοκτήτης για λειτουργική, αισθητική και κυρίως ενεργειακή αναβάθμιση, συντήρηση και αξιοποίηση υφιστάμενων κατοικιών.
  • Την ενίσχυση των φορολογικών κινήτρων – με διαφάνεια, έλεγχο για την πρόληψη του ξεπλύματος μαύρου χρήματος, παρακολούθηση και τήρηση υποχρεώσεων – σε όσους ξένους επιλέξουν την Ελλάδα ως τόπο φορολογικής κατοικίας.
  • Τον επανασχεδιασμό της φορολογικής αντιμετώπισης των ΑΕΕΑΠ, υπό όρους συγκρίσιμους με το αντίστοιχο πλαίσιο των λοιπών ευρωπαϊκών χωρών, παράλληλα με την επαναξιολόγηση του θεσμικού πλαισίου που τις διέπει και την ενεργοποίηση των αμοιβαίων κεφαλαίων ακινήτων, με στόχο τη ροή νέων επενδυτικών κεφαλαίων στη αγορά.

Αυτό το ολοκληρωμένο και ρεαλιστικό σχέδιο, μαζί με άλλες πολιτικές στην κατεύθυνση στοχευμένων μειώσεων φόρων και ασφαλιστικών εισφορών, υλοποίησης διαρθρωτικών αλλαγών και ενίσχυσης της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία, είναι ικανό να απελευθερώσει μη παραγωγικά δεσμευμένους ή αδρανείς πόρους και να μας βγάλει από τον καταστροφικό κύκλο της οικονομικής μιζέριας.

Απαιτείται πολιτική βούληση, σοβαρότητα και αποφασιστικότητα.

Μπορούμε να τα καταφέρουμε, και θα τα καταφέρουμε!

Το τραπεζικό σύστημα βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπο με μια σειρά από ενδογενείς και εξωγενείς προκλήσεις. Προκλήσεις που αφορούν, μεταξύ άλλων, την αποτελεσματική διαχείριση του υψηλού αποθέματος μη εξυπηρετούμενων δανείων, το πιο απαιτητικό και σύνθετο σε σχέση με το παρελθόν εποπτικό και κανονιστικό πλαίσιο λειτουργίας, την ουσιαστική επιστροφή καταθέσεων και την αποκατάσταση της πρόσβασης στις αγορές χρήματος και κεφαλαίου, τη βελτίωση της οργανικής κερδοφορίας των τραπεζών, την ολοκλήρωση των σχεδίων αναδιάρθρωσης, την πλήρη άρση των κεφαλαιακών περιορισμών και τον ψηφιακό μετασχηματισμό τους.

Είναι γεγονός ότι μετά την εμφάνιση των ηλεκτρονικών υπολογιστών, ο δεύτερος ψηφιακός μετασχηματισμός, με την ταχεία ανάπτυξη των τεχνολογικών καινοτομιών, της τεχνητής νοημοσύνης και των εφαρμογών της, θα μεταβάλλει διαδικασίες παραγωγής, δίκτυα διανομής, τρόπους οργάνωσης αγορών και επιχειρήσεων, απαιτούμενες δεξιότητες, διάρθρωση και καταμερισμό της εργασίας.

Σ’ αυτό το περιβάλλον, οι τράπεζες επιδιώκουν να καταστούν ψηφιακά ώριμες. Με σύγχρονα κανάλια διάθεσης τραπεζικών προϊόντων, με «έξυπνες συσκευές», με τάσεις εξωτερίκευσης εργασιών, με νέες πηγές αξίας, με πρωτοβουλίες όπως είναι ενδεικτικά, ο βιομετρικός έλεγχος ταυτότητας με αναγνώριση δακτυλικών αποτυπωμάτων, η χρήση robo-συμβούλων για επενδυτικές συμβουλές, η χρήση μεγάλων δεδομένων (big data) και μηχανικής μάθησης (machine learning) για βαθμολόγηση πιστώσεων, καθώς και με ενέργειες ενίσχυσης της ασφάλειας τόσο στα δεδομένα όσο και στον κυβερνοχώρο.

Το μέλλον όμως το κατακτούν οι κοινωνίες που το σχεδιάζουν. Και προς αυτή την κατεύθυνση θα πρέπει να κινηθούμε όλοι μας, με υπευθυνότητα, συνέπεια και διορατικότητα, με συνεκτικές και ολοκληρωμένες παρεμβάσεις και όχι με αποσπασματικές πολιτικές.

«Κλειδί» για όλα αυτά είναι η αποκατάσταση της σταθερότητας και η εμπέδωση κλίματος εμπιστοσύνης.

Σταθερότητα και εμπιστοσύνη που προϋποθέτουν, βέβαια, Κυβερνητική αξιοπιστία και σοβαρότητα. Και αυτά, επειδή αποτελούν σήμερα «αγαθά σε ανεπάρκεια», θα είναι τα ζητούμενα από την επόμενη Κυβέρνηση.

 

 

Ομιλία στο 2ο Πανελλήνιο Συνέδριο με Διεθνή Συμμετοχή

 “Ελλάδα-Ευρώπη 2020: Εκπαίδευση, Δία Βίου Μάθηση, Έρευνα, Νέες Τεχνολογίες, Καινοτομία και Οικονομία”

Θέλω να ευχαριστήσω το Ελληνικό Ινστιτούτο Οικονομικών της Εκπαίδευσης και Δια Βίου Μάθησης, της Έρευνας και Καινοτομίας και το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας για την ευγενική τους πρόσκληση να συμμετάσχω στο διεθνές Συνέδριο που οργανώνεται εδώ, στη Λαμία.

Με την ευκαιρία αυτή, θα ήθελα να καλωσορίσω στην πόλη μας, πολιτικούς και πανεπιστημιακούς συναδέλφους, ερευνητές και φοιτητές, να τους συγχαρώ και να τους ευχαριστήσω που με τις εισηγήσεις τους έδωσαν ουσιαστικό περιεχόμενο στα πεδία της «οικονομίας της γνώσης».

 

Κυρίες και Κύριοι,

Είναι γνωστό ότι ο βασικός μηχανισμός παραγωγής, συσσώρευσης και διάχυσης του ανθρώπινου κεφαλαίου είναι το σύστημα εκπαίδευσης, κατάρτισης και δια βίου μάθησης.

Ισχυρή δε είναι η σχέση της εκπαίδευσης με την έρευνα και την τεχνολογική ανάπτυξη, την καινοτομία και την επιχειρηματικότητα.

Πλήθος διεθνών μελετών, κάποιες από τις οποίες παρουσιάστηκαν χθες και στο Συνέδριο, καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η επένδυση σε αυτές, τις ενδογενείς πηγές ανάπτυξης, συμβάλλει σημαντικά στη επίτευξη υψηλής και διατηρήσιμης ανάπτυξης, στη δημιουργία ποιοτικών θέσεων απασχόλησης και στην ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.

Παράλληλα, στην πράξη, χώρες οι οποίες έλαβαν σοβαρά υπόψη, σε επίπεδο εφαρμοσμένης πολιτικής, τις υποδείξεις της επιστήμης, ενισχύουν διαρκώς τη θέση τους στο όλο και πιο ανταγωνιστικό παγκόσμιο στερέωμα.

 

Κυρίες και Κύριοι,

Με βάση αυτές τις εμπειρικά επιβεβαιωμένες θεωρητικές προσεγγίσεις, η Ευρωπαϊκή Ένωση έθεσε ως στόχο να καταστεί η ανταγωνιστικότερη «οικονομία της γνώσης».

Αυτή η στρατηγική κατεύθυνση «μεταφράστηκε» σε επιμέρους στρατηγικές, σε σχέδια δράσης, σε δείκτες παρακολούθησης.

Δυστυχώς σήμερα διαπιστώνουμε ότι παρά τις όποιες προσπάθειες και βελτιώσεις, υπάρχει ένα ισχυρό έλλειμμα υλοποίησης του στόχου.

Αποτέλεσμα; Η Ευρώπη υστερεί στην ανταγωνιστικότητα των οικονομιών της και εμφανίζει «διαρροή» πολύτιμου επιστημονικού δυναμικού προς άλλες ανεπτυγμένες και ταχέως αναπτυσσόμενες χώρες του πλανήτη.

Σε ότι αφορά ειδικότερα τη χώρα μας, παρά τις υπαρκτές νησίδες ποιότητας και αριστείας, καθώς και τα κατά περιόδους βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση, στα κρίσιμης σημασίας πεδία της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, της έρευνας και της καινοτομίας παρατηρείται χάσμα υστέρησης με τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη-μέλη.

Και αυτό γιατί υπήρξε, διαχρονικά, λιγότερο ή περισσότερο κατά περιόδους, έλλειμμα δημιουργικής κουλτούρας και πλεόνασμα ιδεοληψιών και αγκυλώσεων.

Με συνέπεια, ελλείμματα σε σύγχρονους θεσμούς συστηματικής παρακολούθησης, αξιολόγησης και ελέγχου, σε ύψος και πηγές χρηματοδότησης, σε κίνητρα και σε υποδομές.

 

Κυρίες και Κύριοι,

Μια χώρα όμως, για να έχει προοπτική στο νέο παγκόσμιο ανταγωνιστικό περιβάλλον, οφείλει να μαθαίνει εγκαίρως από την επιστήμη και τη ζωή.

Για το σκοπό αυτό απαιτείται ο σχεδιασμός και η υιοθέτηση μιας συνεκτικής εθνικής στρατηγικής και η υλοποίηση ενός πλέγματος συγκεκριμένων πολιτικών, με ιεράρχηση αναγκών και καθορισμό προτεραιοτήτων, που θα την υπηρετούν.

Έτσι, στα πεδία που διαπραγματεύεται το συνέδριο απαιτούνται:

 

1ον. Η παροχή υψηλής ποιότητας γνώσεων και δεξιοτήτων σε όλες τις βαθμίδες του εκπαιδευτικού συστήματος της δημόσιας εκπαίδευσης, με διεύρυνση των επιλογών και ίσες ευκαιρίες για όλους τους πολίτες.

Οφείλουμε, όπως είχα υποστηρίξει και στη Βουλή, να διατυπώσουμε έναν εθνικό στρατηγικό στόχο:

Μέχρι το 2025, τουλάχιστον 2 Ελληνικά δημόσια Πανεπιστήμια να είναι στα 100 καλύτερα και τουλάχιστον 10 στα 1.000 καλύτερα του κόσμου.

Με βάση τις κατατάξεις διεθνών φορέων, γνωρίζοντας βεβαίως τη σχετική αξία αυτών των κατατάξεων.

 

2ον. Η προώθηση ενός σύγχρονου συστήματος αυτοδιοίκησης και αυτονομίας των πανεπιστημίων και των κέντρων έρευνας και καινοτομίας, με ισοβαρή συμμετοχή των περιφερειών της χώρας, και με συνοδό την αξιολόγηση, ώστε να βελτιωθεί η αποδοτικότητα, η παραγωγικότητα και η αποτελεσματικότητα των δομών.

Με αυτά τα κριτήρια, η Λαμία πρέπει να επανενταχθεί, οργανικά, στον εθνικό χάρτη Έρευνας και Καινοτομίας, αφού ιδρύθηκε το 2014 αλλά στη συνέχεια καταργήθηκε, «Κέντρο Έρευνας, Τεχνολογικής και Επιχειρηματικής Καινοτομίας» στην Κεντρική Ελλάδα, με το «Δίκτυο Καινοτομίας και Επιχειρηματικότητας» και τρία τμήματα έρευνας να προβλέπονταν στην έδρα της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας.

Όπως επίσης ενδείκνυται, ως πρώτη επιλογή, η επανίδρυση του Πανεπιστημίου Στερεάς Ελλάδας, με βάση τις πιο στέρεες βάσεις που μπήκαν τα προηγούμενα χρόνια, ή, ως δεύτερη επιλογή, η ουσιαστική ενίσχυση των δομών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας στη περιοχή.

 

3ον. Η αλλαγή του δόγματος ως προς την δημόσια χρηματοδότηση.

Και αυτό γιατί σε κάθε οικονομία οι πόροι είναι περιορισμένοι, και όταν αυτοί επενδύονται, πρέπει να έχουν υψηλή αποδοτικότητα.

Έτσι, πρέπει να περάσουμε από το «περισσότερα χρήματα», συνειδητά, στο δόγμα: «περισσότερα χρήματα ναι, αλλά με πολύ περισσότερο και αξιολογούμενο έργο», συνδέοντας την αξιολόγηση ιδρυμάτων και των συνιστωσών τους με ένα επιπλέον ποσό δημόσιας χρηματοδότησης.

Μόνο τότε οι κρίσιμοι αυτοί τομείς θα αποδώσουν περισσότερο ως επενδύσεις και θα συμβάλλουν ουσιαστικά στη βιώσιμη ανάπτυξη και την ευημερία.

 

4ον. Η ενεργητική συμμετοχή της χώρας και η μεγαλύτερη και καλύτερη αξιοποίηση των κοινοτικών κονδυλίων στους τομείς της «οικονομίας της γνώσης».

Είναι θετικό το γεγονός ότι στο νέο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο 2021-2027 καθορίζονται νέες προτεραιότητες και ενισχύονται σημαντικά οι πιστώσεις στα πεδία της έρευνας και της καινοτομίας, σε δράσεις ανταγωνιστικότητας και επιχειρηματικότητας, και σε τομείς όπως είναι η στήριξη της κινητικότητας των νέων και η προώθηση του ψηφιακού μετασχηματισμού.

Εμείς, ως χώρα, θα πρέπει να αξιοποιήσουμε αυτούς τους πόρους.

 

5ον. Η ανάπτυξη ενός εξωστρεφούς και διεθνοποιημένου συστήματος εκπαίδευσης, κατάρτισης και δια βίου μάθησης.

Πρέπει να σπάσουμε τις αγκυλώσεις και τις ιδεοληψίες, όπως, για παράδειγμα, να επιτρέψουμε τη λειτουργία μη κρατικών πανεπιστημίων, να προάγουμε τη συνεργασία των Ελλήνων επιστημόνων με συναδέλφους τους σε αντίστοιχους φορείς των γειτονικών χωρών και να στηρίξουμε την προώθηση πρωτοβουλιών, που περιλαμβάνουν τη δημιουργία ξενόγλωσσων προγραμμάτων σπουδών και δια-τμηματικών μεταπτυχιακών προγραμμάτων μεταξύ ακαδημαϊκών ιδρυμάτων της χώρας και αντίστοιχων σε Βαλκανικές και Μεσογειακές χώρες.

 

6ον. Η διευκόλυνση στην ανεύρεση κεφαλαίων.

Απαιτείται διυπουργικός συντονισμός και εθνικό πλάνο.

Στην κατεύθυνση αυτή θα μπορούσε να βοηθήσει ένας σωστά δομημένος και λειτουργικός Αναπτυξιακός Οργανισμός, ο οποίος:

  • Θα δρα συμπληρωματικά προς τις τράπεζες.
  • Θα προσομοιάζει της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και του Ευρωπαϊκού Ταμείου Επενδύσεων, με ισχυρή διοίκηση αλλά πιο απλή και ευέλικτη δομή.
  • Θα μεγιστοποιεί την απορρόφηση των ευρωπαϊκών κονδυλίων αλλά συνάμα θα μπορεί να έλκει χρηματοδοτήσεις και από διεθνείς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς, όπως είναι η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, η Παγκόσμια Τράπεζα και η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης.
  • Θα βοηθά στην πρόσβαση των επιχειρήσεων σε χρηματοδότηση με σωστά δανειακά και εγγυοδοτικά εργαλεία, αλλά και με κεφάλαια επιχειρηματικού ρίσκου και μικρό-πιστώσεις.
  • Θα αναλάβει, εξ’ ολοκλήρου, τον εθνικό συντονισμό για την υλοποίηση του δευτέρου πακέτου Γιούνκερ, γνωστού ως Invest EU.

 

7ον. Η έμπρακτη απόδειξη ότι η εκπαιδευτική διαδικασία είναι λειτουργία που διαρκεί «δια βίου».

Στην κατεύθυνση αυτή απαιτείται η πρόσβαση των ενηλίκων σε προγράμματα κατάρτισης, ειδικά για άτομα με χαμηλή ειδίκευση, προκειμένου να αντιμετωπιστεί ο διαρθρωτικός μετασχηματισμός της απασχόλησης που θα επέλθει λόγω της τεχνολογικής επανάστασης.

Και αυτό δεν πρέπει να μας φοβίζει, αρκεί έγκαιρα να προετοιμαστούμε.

Η μηχανή εσωτερικής καύσης, ο σιδηρόδρομος και η ηλεκτρική ενέργεια προκάλεσαν τη δημιουργία θέσεων εργασίας πολύ περισσότερων από εκείνες που κατήργησαν.

Με την τεχνητή νοημοσύνη, θα δημιουργηθούν νέες εταιρείες τεχνολογίας, νέα πεδία εργασίας στις ήδη υπάρχουσες εταιρείες, αλλά και νέες θέσεις εργασίας σε άλλους τομείς της οικονομίας, όπως στη δια βίου εκπαίδευση και στην υγεία, η οποία, λόγω της γήρανσης του πληθυσμού, θα γνωρίσει εκρηκτική ανάπτυξη.

 

8ον. Η διαρκής σύζευξη έρευνας, εκπαίδευσης και περιεχομένου σπουδών με την παραγωγική διαδικασία και την αγορά εργασίας, μέσω της συνεργασίας των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και των ερευνητικών κέντρων με τις επιχειρήσεις, με την εφαρμογή των αρχών της μεταφοράς τεχνολογίας (technology transfer).

 

9ον. Η ενίσχυση, με κεφάλαια σποράς, νέων επιστημόνων, με ελπιδοφόρες και καινοτόμες ιδέες, με προοπτικές μετουσίωσης σε νέες τεχνολογίες και προϊόντα για την αγορά.

Και αυτό γιατί οι επιχειρηματικές πρωτοβουλίες που βρίσκονται στα πρώτα στάδια ανάπτυξής τους έχουν άμεση ανάγκη από κεφάλαια για να καλύψουν τα κόστη ίδρυσης, εγκατάστασης και έναρξης λειτουργίας.

Στην κατεύθυνση αυτή, θα μπορούσαν να αξιολογηθούν:

α) Η θέσπιση ειδικών φορολογικών κινήτρων που θα κινητοποιήσουν ιδιωτικά κεφάλαια για τη χρηματοδοτική υποστήριξη των νεοφυών επιχειρήσεων, όπως φορολογική έκπτωση έως και 75% στο κεφάλαιο που επενδύεται.

β) Η θέσπιση αφορολόγητου για τα κέρδη από πώληση μετοχών σε νεοφυείς επιχειρήσεις και για τα διανεμηθέντα κέρδη αυτών.

Αυτές οι προτάσεις εδράζονται στα πρότυπα χωρών, όπως η Κύπρος, η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Ιρλανδία, που έχουν με επιτυχία εισάγει αντίστοιχα κίνητρα.

Επισημαίνεται ότι αυτά δεν δημιουργούν πρόσθετο δημοσιονομικό κόστος, αφού ενεργοποιούνται εφ’ όσον έχει πραγματοποιηθεί ιδιωτική επένδυση σε μια νεοφυή επιχείρηση και η τελευταία έχει ξεκινήσει τη λειτουργία της, δημιουργώντας εισόδημα και αντίστοιχα φορολογικά έσοδα.

 

10ον. Η δημιουργία φορολογικών κινήτρων για την έρευνα και την καινοτομία.

Παγκοσμίως, σημαντικός αριθμός χωρών παρέχει υπερ-εκπτώσεις δαπανών έρευνας.

Η Ελλάδα ως προς το ποσοστό υπερ-έκπτωσης κατατάσσεται τελευταία, ενώ ως προς το φορολογικό όφελος (ισοδύναμο της επιχορήγησης) ως ποσοστό επί των δαπανών έρευνας και ανάπτυξης είναι προτελευταία.

Απαιτείται έτσι η υιοθέτηση μιας ενεργητικής φορολογικής λογικής ισχυρών κινήτρων που ευθυγραμμίζουν την Ελλάδα με επιτυχημένες ευρωπαϊκές πρακτικές.

Ενδεικτικές προτάσεις θα μπορούσαν να είναι:

  • Να ενισχυθεί το κίνητρο και αντί για μετατιθέμενη φορολογία να γίνει συγκεκριμένη φορολογική έκπτωση, με τη μορφή φορολογικής πίστωσης (tax credit), χωρίς χρονική διάρκεια και περιορισμούς.
  • Το effective tax rate των εσόδων από καινοτομία να διαμορφωθεί κάτω από το 10%, ώστε να καταστεί η Ελλάδα ανταγωνιστική με τις άλλες χώρες.
  • Να διευρυνθεί το αντικείμενο και να ενταχθούν καινοτομίες, συμπεριλαμβανομένης και της πνευματικής ιδιοκτησίας, οι οποίες δεν προστατεύονται με τυπικά διπλώματα ευρεσιτεχνίας.
  • Η φορολογική ωφέλεια να ισχύει για όλο το διάστημα κατά το οποίο η καινοτομία/ευρεσιτεχνία παράγει έσοδα. Ως αρμόδιος φοράς, η ΓΓΕΤ έχει τη δυνατότητα να παρέχει σχετική βεβαίωση προς τις φορολογικές αρχές.

 

11ον. Η διευκόλυνση των συνεργασιών δημοσίου και ιδιωτικού τομέα (PPPs – Public Private Partnerships), καθώς και η ανάληψη επενδύσεων από ιδιώτες αντί κρατικών φορέων (PFIs – Private Finance Initiatives).

Τα έργα αυτά ξεκίνησαν στην Ελλάδα από Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, με τη δημιουργία 7 πυροσβεστικών σταθμών, τον Απρίλιο του 2009.

Προχώρησαν και πάλι επί άλλης Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, με 13 έργα, συνολικού ύψους 733 εκατ. ευρώ την περίοδο 2012-2014, όπως είναι τα 24 σχολεία στην Αττική, η τηλεματική και το ηλεκτρονικό εισιτήριο, τα ευρυζωνικά δίκτυα απομακρυσμένων περιοχών (το οποίο αξιολογήθηκε ως το καλύτερο έργο σε όλη την Ευρώπη) και 3 έργα διαχείρισης απορριμμάτων (τα οποία είναι τα μόνα που γίνονται σήμερα στην Ελλάδα).

Αυτά τα έργα δεν εμφάνισαν υπέρβαση κόστους, ολοκληρώθηκαν εντός χρονοδιαγραμμάτων, υπήρξε αυξημένος ανταγωνισμός, τηρήθηκαν απόλυτα οι συμβάσεις, υπήρξε διεθνής αναγνώριση, και δεν ενσωματώθηκε το κόστος τους στο έλλειμμα και το χρέος, λόγω εκτέλεσης της σύμβασης και κατανομής του ρίσκου σε αυτή.

Θα μπορούσαν να υλοποιηθούν πολλά νέα έργα με αυτόν τον τρόπο, όπως είναι φοιτητικές εστίες, σχολικές υποδομές και έργα πληροφορικής.

 

12ον. Η αξιοποίηση ενός ποσοστού των κερδών του Υπερταμείου αποκρατικοποιήσεων και αξιοποίησης περιουσίας.

Στον αρχικό νόμο του Υπερταμείου, υπήρχε σχετική νομοθετική πρόβλεψη, αλλά ήταν αόριστη και ασαφής.

Πλέον, με την αναθεώρηση του Νόμου, δεν υπάρχει καν σχετική, ρητή πρόβλεψη.

 

Κυρίες και Κύριοι,

Με αυτές τις σκέψεις και τις 12 συγκεκριμένες προτάσεις, θα ήθελα και πάλι να ευχαριστήσω τους διοργανωτές για την πρόσκληση και εσάς για την παρουσία, και να ευχηθώ τα πρακτικά του Συνεδρίου που θα περικλείουν τις εξαιρετικές παρεμβάσεις αυτού του διημέρου στα πεδία της εκπαίδευσης, της έρευνας, της τεχνολογίας και της καινοτομίας, να διαβαστούν από πολλούς, όσο γίνεται περισσότερους, και τα συμπεράσματά του να γίνουν εφαρμόσιμες πολιτικές, με στόχο την υψηλή και διατηρήσιμη ανάπτυξη, τη δημιουργία καλών θέσεων απασχόλησης και την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.

 

Θέλω να συγχαρώ τους διοργανωτές του 11ου Ασφαλιστικού Συνεδρίου για την εξαιρετική διοργάνωσή του.

Και να τους ευχαριστήσω για την δυνατότητα που μου δίνουν να καταθέσω κάποιες σκέψεις για το ζήτημα της ασφάλισης.

Διαχρονικό και διατοπικό ζήτημα.

Ζήτημα με οικονομικές και κοινωνικές διαστάσεις.

Ζήτημα κρίσιμης σημασίας για την πορεία της χώρας, τη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών, την ευημερία της κοινωνίας και την κοινωνική αλληλεγγύη.

Κυρίες και Κύριοι,

Η ασφάλιση αποτελεί μέρος του οικονομικού συστήματος, όπου τα κράτος, ανάλογα με τις περιστάσεις και τις επιλογές της κάθε χώρας, διαδραματίζει μικρότερο ή μεγαλύτερο ρόλο.

Σ’ αυτό το πλαίσιο, το σύστημα ασφάλισης στη χώρα μας, επί μακρόν, χαρακτηρίζονταν, από:

  • τον υποχρεωτικό και εκτεταμένο δημόσιο χαρακτήρα του,
  • την αναδιανεμητική λογική μεταξύ τόσο των εργαζομένων όσο και των γενεών,
  • τη συνταξιοδοτική φιλοσοφία των καθορισμένων παροχών,
  • τον υψηλό βαθμό εισοδηματικής αντικατάστασης,
  • τον κατακερματισμό του σε δεκάδες ασφαλιστικά ταμεία,
  • την έντονη διαφοροποίηση μεταξύ των εργαζομένων αναφορικά με τις παροχές και τον απαιτούμενο χρόνο για τη συνταξιοδότηση,
  • την πολιτική εξάρτηση της διαχείρισης των ασφαλιστικών ταμείων, και
  • το ιδιαίτερα μικρό μέγεθος της ιδιωτικής ασφαλιστικής δραστηριότητας, ως αποτέλεσμα, κυρίως, της χαμηλής ασφαλιστικής συνείδησης και κουλτούρας των πολιτών.

Σ’ αυτά τα δομικά συστατικά του ασφαλιστικού συστήματος, ήρθαν να προστεθούν, στο πέρασμα των ετών, πρόσθετες, συγκυριακές ή μόνιμες προκλήσεις, όπως είναι:

  • οι δημογραφικές εξελίξεις και η γήρανση του πληθυσμού,
  • η μετακίνηση πληθυσμού από τον ανασφάλιστο γεωργικό τομέα προς τα αστικά κέντρα,
  • η αύξηση της συμμετοχής – με ευνοϊκότερες συνθήκες – των γυναικών στο εργατικό δυναμικό,
  • η είσοδος παλιννοστούντων ομογενών και ο επαναπατρισμός μεταναστών,
  • η αύξηση της ανεργίας και
  • η αύξηση της εισφοροδιαφυγής και της αδήλωτης εργασίας.

Έτσι, σε ένα περιβάλλον ωρίμανσης του ασφαλιστικού συστήματος και μείωσης της αναλογίας των οικονομικά ενεργών πολιτών προς τους συνταξιούχους, ο συνδυασμός αυτών των παραγόντων διαμόρφωσε ιδιαίτερα αρνητικές συνθήκες για τη μακροχρόνια βιωσιμότητά του.

Αφού διαμορφώθηκε, µε συλλογικές διαχρονικές ευθύνες, ένα στρεβλό ασφαλιστικό σύστημα, με διαφοροποιήσεις, με εξαιρέσεις, με προνομιακές προβλέψεις.

Με χρονική μετάθεση της επίλυσης των προβλημάτων, ή, στην καλύτερη περίπτωση, με μερική, αποσπασματική και χαμηλής ισχύος προσπάθεια αντιμετώπισής τους.

Και σε αυτό έφεραν ευθύνη, διαχρονικά, τόσο Κυβερνήσεις όσο και Αντιπολιτεύσεις, που πολιτεύθηκαν με «αυταπάτες» και με τη λογική του «όχι σε όλα».

Όμως είναι αλήθεια ότι στο πέρασμα των ετών, αναλήφθηκαν και ορισμένες σοβαρές πρωτοβουλίες για την ουσιαστική ενίσχυση της μακροχρόνιας βιωσιμότητας του συνταξιοδοτικού συστήματος, με σημαντικό τμήμα της αντιπολίτευσης να διαμαρτύρεται στις πλατείες.

Όπως έγινε, ενδεικτικά, το 2008, όταν ο αριθμός των ασφαλιστικών ταμείων στη χώρα μας μειώθηκε από τα 133 στα 13.

Ωστόσο, οι όποιες θετικές διαρθρωτικές πρωτοβουλίες δεν ήταν αρκετές, με αποτέλεσμα το ασφαλιστικό σύστημα να βρεθεί στο επίκεντρο των προγραμμάτων προσαρμογής.

Επιβλήθηκαν επώδυνες περικοπές κύριων και επικουρικών συντάξεων, κάποιες αναγκαίες και κάποιες αχρείαστες, όπως οι τελευταίες ή αυτές που επίκεινται.

Προωθήθηκαν όμως και διαρθρωτικές αλλαγές που συνέβαλλαν στην αντιμετώπιση προβλημάτων, υστερήσεων και αποκλίσεων προηγούμενων ετών.

Παρεμβάσεις, όπως είναι, μεταξύ άλλων:

  • η ενοποίηση ταμείων κύριας ασφάλισης,
  • η δημιουργία ενός ενιαίου ταμείου επικουρικής ασφάλισης,
  • η ενοποίηση μίας σειράς κανόνων και διαδικασιών,
  • η θέσπιση ενός κέντρου είσπραξης ασφαλιστικών οφειλών,
  • ο διαχωρισμός των δύο βασικών κλάδων ασφάλισης,
  • η θέσπιση ενός ενιαίου συστήματος ελέγχου πληρωμών συντάξεων και
  • η εφαρμογή μίας ευρείας κλίμακας πληροφοριακών συστημάτων.

Παράλληλα, επί ημερών της προηγούμενης Κυβέρνησης:

  • Εκπονήθηκε και υλοποιήθηκε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα, και στον χώρο της ασφάλισης.
  • Βελτιώθηκε η διαδικασία συνταξιοδότησης υπαλλήλων και λειτουργών του Δημοσίου, με παρεμβάσεις εξορθολογισμού σε διάφορες πτυχές της.
  • Μειώθηκαν οι ασφαλιστικές εισφορές κατά 6 ποσοστιαίες μονάδες, συμβάλλοντας στην τόνωση της απασχόλησης και στην ενίσχυση της τάσης αποκλιμάκωσης της ανεργίας.

Αυτές οι διαρθρωτικές παρεμβάσεις συνεισέφεραν στη μείωση των γραφειοκρατικών διαδικασιών, στον περιορισμό του διοικητικού βάρους, στην εξοικονόμηση πόρων και στην αναβάθμιση των υπηρεσιών προς τον πολίτη, διαμορφώνοντας τις βάσεις για τη σύγκλιση του συστήματος με τα υπόλοιπα της Ευρώπης.

Έτσι, στο τέλος του 2014, δημιουργήθηκε τάση ισορροπίας στο ασφαλιστικό σύστημα, υποβοηθούμενη από την ευρύτερη δημοσιονομική και μακροοικονομική σταθεροποίηση και την καταγραφή θετικού ρυθμού οικονομικής μεγέθυνσης, για πρώτη χρονιά μετά από πολλά χρόνια ύφεσης.

Αυτό αποτυπώθηκε και στην αναλογιστική μελέτη που διεξήχθη υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Δυστυχώς όμως μετά ακολούθησε η «δημιουργική ασάφεια» και οι «ηρωϊκές διαπραγματεύσεις».

Με αποτέλεσμα η οικονομία να επιστρέψει στην ύφεση το 2015 και το 2016, και έκτοτε, να αδυνατεί να επιτύχει τους αναπτυξιακούς της στόχους.

Αυτή η δυσμενής εξέλιξη αποτυπώνεται στην αντίστοιχη αναλογιστική μελέτη του 2018.

Η διαφορά στην εξέλιξη της συνταξιοδοτικής δαπάνης μεταξύ των δύο μελετών προκύπτει από τις αλλαγές στις παραδοχές σχετικά με τη δημογραφική εξέλιξη, την απασχόληση, το ΑΕΠ και τη συνολική μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος.

Έτσι προέκυψαν νέες, επώδυνες παρεμβάσεις στο ασφαλιστικό σύστημα.

Παρεμβάσεις που ξεκίνησαν το καλοκαίρι του 2015, συνεχίστηκαν το Μάιο του 2016 και θα ολοκληρωθούν το 2019.

Παρεμβάσεις οι οποίες, κατά την εκτίμησή μας, καταλύουν την αλληλεγγύη των γενεών, στρεβλώνουν την ανταποδοτικότητα του ασφαλιστικού συστήματος και πολεμούν την παραγωγική Ελλάδα, με την μεγάλη και συνεχιζόμενη αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών.

Κυρίες και Κύριοι,

Το ερώτημα συνεπώς είναι τι πρέπει να γίνει ώστε η χώρα να βγει οριστικά και βιώσιμα από το «τούνελ» της κρίσης και να προχωρήσει με αποτελεσματικότητα, κοινωνική δικαιοσύνη, συνοχή, αξιοπρέπεια και δυναμισμό.

Να επιτύχει την επιθυμητή, πραγματική «καθαρή έξοδο» από τα μνημόνια, να διασφαλισθεί η χρηματοδότηση από τις διεθνείς αγορές, με χαμηλό κόστος δανεισμού και να ενισχυθεί, ουσιαστικά, η βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος.

Λαμβάνοντας υπόψη ότι η χώρα θα εξακολουθεί να λειτουργεί σε περιβάλλον αυστηρών δημοσιονομικών περιορισμών, ενώ θα είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα σε καθεστώς ενισχυμένης εποπτείας.

Συνεκτιμώντας ότι θα έχει να αντιμετωπίσει πρόσθετες προκλήσεις στο δημογραφικό πεδίο, από το χαμηλό ποσοστό γεννητικότητας και τον αυξημένο βαθμό γήρανσης και εξάρτησης του πληθυσμού.

Συνυπολογίζοντας το εξαιρετικά ανησυχητικό, διογκωμένο τα τελευταία χρόνια, φαινόμενο της «διαρροής εγκεφάλων» στο εξωτερικό.

Προσμετρώντας τις δυσοίωνες μακροοικονομικές προβλέψεις για τον μακροπρόθεσμο ρυθμό ανάπτυξης και αύξησης της απασχόλησης, τα οποία επενεργούν αρνητικά στη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος.

Κυρίες και Κύριοι,

Τούτων δοθέντων, πρέπει να κινηθούμε γρήγορα, αποτελεσματικά και ασυμβίβαστα απέναντι στην παραίτηση, στο τέλμα και στη μετριότητα.

Να υπηρετήσουμε δυναμικά την αρμονική ισορροπία μεταξύ οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης.

Απαιτείται βούληση, αξιοπιστία και σχέδιο.

Σχέδιο επίτευξης υψηλής και διατηρήσιμης ανάπτυξης, δημιουργίας ποιοτικών θέσεων απασχόλησης και ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής.

Σχέδιο που θα οδηγεί σε αύξηση της παραγωγικότητας όλων των συντελεστών παραγωγής, παραδοσιακών και νέων.

Σχέδιο ώστε να επιστρέψει ένα ποσοστό τουλάχιστον από τη «διαρροή εγκεφάλων» και να ανταποκριθεί η χώρα στον δομικό μετασχηματισμό της εργασίας εξαιτίας της τεχνολογικής αλλαγής.

Σχέδιο που θα αυξάνει την ποσότητα και θα βελτιώνει τη σύνθεση του πλούτου της χώρας, χωρίς πρόσθετη εσωτερική υποτίμηση, με ενίσχυση των εξαγωγών και των εταιρικών επενδύσεων.

Σχέδιο που θα διασφαλίζει τη μακροχρόνια βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος, θα εμπεδώνει την ασφαλιστική συνείδηση, θα ενθαρρύνει την εργασία, θα διαχωρίζει την κοινωνική ασφάλιση από την πρόνοια και θα συμβάλλει στην ενδυνάμωση της αλληλεγγύης των γενεών.

Σε αυτό το πλαίσιο απαιτούνται:

1ον. Παρεμβάσεις μείωσης των ασφαλιστικών εισφορών, ώστε να ανακάμψει, κατά διατηρήσιμο τρόπο, η ελληνική οικονομία, να περιορισθεί η διόγκωση των ληξιπρόθεσμων ασφαλιστικών οφειλών και να βελτιωθεί το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών.

2ον. Διαμόρφωση ενός εθνικού στρατηγικού σχεδίου, για την αντιμετώπιση των αρνητικών δημογραφικών τάσεων, δίνοντας κίνητρα σε νέους να μείνουν στη χώρα και να δημιουργήσουν οικογένεια.

3ον. Πολιτικές παροχής κινήτρων για την ενίσχυση και της ιδιωτικής ασφάλισης, διασφαλίζοντας όμως ένα ισχυρό δημόσιο σύστημα, με καθολικό και υποχρεωτικό χαρακτήρα, εξασφαλίζοντας αξιοπρεπή εθνική σύνταξη και ενεργοποιώντας το θεσμό των επαγγελματικών ταμείων.

Κυρίες και Κύριοι,

Ο ρόλος της ιδιωτικής ασφάλισης είναι σημαντικός.

Συνίσταται, μεταξύ άλλων, στην προστασία των νοικοκυριών, στην αποκατάσταση πολύτιμων υλικών και οικονομικών πόρων, στη δημιουργία αποταμιευτικών κεφαλαίων για τη χρηματοδότηση παραγωγικών επενδύσεων, στη στήριξη και ενθάρρυνση της επιχειρηματικής δραστηριότητας, στη δημιουργία θέσεων απασχόλησης και στην τόνωση των φορολογικών εσόδων του Δημοσίου.

Η ελληνική αγορά όμως είναι ρηχή και μικρή για τα ευρωπαϊκά δεδομένα.

  • Τα ασφάλιστρα ως ποσοστό του ΑΕΠ ανέρχονται στο 2,2%, με μέσο ευρωπαϊκό όρο στο 7,2%.
  • Οι δαπάνες για ασφάλιση ζωής και υγείας ανέρχονται στα 190 ευρώ, με μέσο ευρωπαϊκό όρο στα 1.370 ευρώ.
  • Οι επενδύσεις ως ποσοστό του ΑΕΠ ανέρχονται στο 7,2%, με μέσο ευρωπαϊκό όρο στο 61,9%.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του κλάδου, αν η ελληνική ασφαλιστική αγορά άγγιζε τα ευρωπαϊκά επίπεδα ανάπτυξης, οι επενδύσεις της από 13 δισ. ευρώ που είναι σήμερα, θα μπορούσαν να φτάσουν τα 110 δισ. ευρώ.

Είναι βέβαια γεγονός ότι κατά το παρελθόν, υπήρχαν προβλήματα στον κλάδο που έβλαψαν την εικόνα και τη φήμη της αγοράς, και υπονόμευσαν την ήδη χαμηλή ασφαλιστική συνείδηση των πολιτών.

Σήμερα όμως, ο κλάδος φαίνεται να έχει απομακρυνθεί από τις αστοχίες του παρελθόντος.

Έχουν γίνει σημαντικά βήματα για την ενίσχυση της αξιοπιστίας του κλάδου, με την εφαρμογή του κανονιστικού πανευρωπαϊκού πλαισίου Solvency II και την αυστηρή εποπτεία της Τράπεζας της Ελλάδος.

Το στοίχημα πλέον είναι η ενίσχυση της εμπιστοσύνης των πολιτών στις ασφαλιστικές εταιρείες, καθώς αυτή αποτελεί στοιχείο-κλειδί για να μπορέσει να αναπτυχθεί η ασφαλιστική αγορά, να διεισδύσει στην κοινωνία και να διαδραματίσει το ρόλο που πρέπει στην εθνική οικονομία.

Προς αυτή την κατεύθυνση, θα μπορούσαν να αξιολογηθούν προτάσεις του κλάδου για παροχή φορολογικών κινήτρων και για συμπράξεις σε πεδία, όπως είναι οι συντάξεις, η υγεία και οι φυσικές καταστροφές, με γνώμονα τη βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών και τον έλεγχο του κόστους.

Με αυτές τις σκέψεις θέλω να ευχηθώ καλή συνέχεια στις εργασίες του Συνεδρίου, οι οποίες είμαι βέβαιος ότι θα έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και θα αποφέρουν χρήσιμα συμπεράσματα, τα οποία και θα ήθελα θα πληροφορηθώ.

Σας ευχαριστώ πολύ.