Ομιλίες
Παρακολουθείστε τις δραστηριότητες μου εκτός βουλής

Θέλω να ευχαριστήσω τους διοργανωτές του Συνεδρίου – Θεσμού πλέον στη χώρα μας, για την σταθερή, ετήσια πρόσκληση.

Αντικείμενο της συζήτησης; Ένα εθνικό σχέδιο για την ανάκαμψη, θα προσέθετα εγώ και για τη βιώσιμη ανάπτυξη.

Τι σημαίνει όμως βιώσιμη ανάπτυξη;

Σημαίνει:

1ον. Ισχυρή και διατηρήσιμη οικονομική μεγέθυνση και

2ον. Ποιοτική βελτίωση της σύνθεση του πλούτου, του ΑΕΠ.

Μπορούν αυτά να επιτευχθούν με την παρούσα Κυβέρνηση;

Η απάντηση είναι αρνητική.

Για 4 ουσιώδεις λόγους.

1ος Λόγος: Η Κυβέρνηση αδυνατεί να επιτύχει υψηλή ανάπτυξη.

Επί τετραετίας, η μεγέθυνση είναι αναιμική, κυκλική, χαμηλότερη των αρχικών εκτιμήσεων.

Η υπερφορολόγηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων και η εσωτερική στάση πληρωμών υπονομεύουν την αναπτυξιακή προοπτική της χώρας.

2ος Λόγος: Η Κυβέρνηση αδυνατεί να επιτύχει την αναγκαία παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας.

Η όποια ισχνή μεγέθυνση στηρίζεται κυρίως στην κατανάλωση, η οποία ενισχύεται κυρίως μέσω επιδομάτων και αποταμιεύσεων, και όχι μέσω της μείωσης των φόρων.

Αντιθέτως, ο ακαθάριστος σχηματισμός παγίου κεφαλαίου συνεχώς υποχωρεί και η καθαρή συνεισφορά του εξωτερικού ισοζυγίου γίνεται και πάλι αρνητική, αφού η αύξηση των εισαγωγών είναι διπλάσια αυτής των εξαγωγών.

3ος Λόγος: Η Κυβέρνηση αδυνατεί να ενεργοποιήσει εγχώριες επενδύσεις και να προσελκύσει ξένες άμεσες επενδύσεις.

Γιατί;

  • Επειδή έχει αυξήσει τη φορολογία και τις ασφαλιστικές εισφορές.
  • Επειδή υφίσταται κυβερνητική αλλεργία στην υλοποίηση μεταρρυθμίσεων.
  • Επειδή το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων παρουσιάζει καθυστερήσεις.
  • Επειδή ανακύπτουν διαρκώς νέα εμπόδια στην υλοποίηση επενδυτικών σχεδίων.
  • Επειδή κεφαλαιακοί περιορισμοί εξακολουθούν να υφίστανται.
  • Επειδή η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίζεται.
  • Επειδή η αξιοποίηση του ΕΣΠΑ είναι χαμηλή και αργή.
  • Επειδή το ΠΔΕ υποεκτελείται.
  • Επειδή η χώρα δεν έχει διασφαλίσει ακόμη την ασφαλή, συνεχή και με χαμηλό κόστος δανεισμού χρηματοδότησή της από τις διεθνείς αγορές, κάτι που επιβαρύνει και το κόστος χρηματοδότησης τραπεζών και επιχειρήσεων.

Συνεπώς, υφίσταται αρνητικός ρυθμός καθαρών επενδύσεων, δηλαδή το λειτουργικό κεφαλαιακό απόθεμα της χώρας μειώνεται.

4ος Λόγος: Η Κυβέρνηση όχι μόνο αδυνατεί να επαναφέρει την κανονικότητα στη χώρα, αλλά ναρκοθετεί και τις προοπτικές της οικονομίας.

  • Η ανταγωνιστικότητα υποχωρεί.
  • Το ιδιωτικό χρέος διογκώνεται.
  • Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου δεν έχουν εκκαθαριστεί.
  • Οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης επικρατούν.
  • Οι προκλήσεις για το τραπεζικό σύστημα – μεταξύ των οποίων η αντιμετώπιση των «κόκκινων δανείων» και η ενίσχυση της οργανικής κερδοφορίας – είναι μπροστά μας.
  • Η ρευστότητα δημοσίων φορέων επιδεινώνεται.
  • Το Κράτος διογκώνεται.
  • Και η ποιότητα των θεσμών διακυβέρνησης, συστηματικά, υποβαθμίζεται.

Συνεπώς απαιτείται η υλοποίηση ενός συνεκτικού αναπτυξιακού σχεδίου.

Σχέδιο που θα ενισχύει την ποσότητα και θα βελτιώνει τη σύνθεση και την ποιότητα του πλούτου της χώρας, με τόνωση των επενδύσεων και ενίσχυση της εξωστρέφειας.

Σχέδιο που θα ενισχύει την παραγωγικότητα και την διαρθρωτική ανταγωνιστικότητα.

Σχέδιο που θα αναστρέψει τη «διαρροή» επιστημόνων και επιχειρήσεων, και θα λαμβάνει υπόψη τη συνεχή μείωση του πληθυσμού της χώρας.

Σχέδιο που θα βοηθήσει τη χώρα να ανταποκριθεί στον δομικό μετασχηματισμό της εργασίας, εξαιτίας της τεχνολογικής επανάστασης.

Το σχέδιο της Νέας Δημοκρατίας εδράζεται σε 4 άξονες:

1ος Άξονας: Η απλοποίηση και σταθεροποίηση της φορολογίας, με τη γενναία μείωση φορολογικών συντελεστών νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Προτεραιότητες, μεταξύ άλλων:

  • Η μεγαλύτερη, μεσοσταθμικά, μείωση του ΕΝΦΙΑ.
  • Η μεγαλύτερη μείωση της φορολόγησης των επιχειρήσεων.
  • Η μείωση ασφαλιστικών εισφορών για όλους τους εργαζόμενους.
  • Η μείωση του εισαγωγικού φόρου για τα φυσικά πρόσωπα.
  • Η μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση.

Η μείωση αυτή των φόρων μπορεί να πραγματοποιηθεί υλοποιώντας τις δεσμευμένες οροφές δαπανών σε όλους τους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης, επεκτείνοντας την αξιολόγηση των δαπανών στο σύνολο της δημόσιας διοίκησης, μη διογκώνοντας το δημόσιο τομέα, επεκτείνοντας τις ηλεκτρονικές συναλλαγές, ενισχύοντας τις συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.

2ος Άξονας: Η υλοποίηση μεταρρυθμίσεων με φιλοεπενδυτικό πρόσημο.

Με επιχειρήσεις όμως που οφείλουν να λειτουργούν με υπευθυνότητα, υιοθετώντας κανόνες εταιρικής διακυβέρνησης και επιδεικνύοντας αυξημένη εταιρική κοινωνική ευθύνη.

Προτεραιότητες, μεταξύ άλλων:

  • Η απλοποίηση του αδειοδοτικού και γραφειοκρατικού περιβάλλοντος.
  • Η εφαρμογή ενός ολοκληρωμένου ασφαλιστικού συστήματος τριών πυλώνων.
  • Η υλοποίηση αποκρατικοποιήσεων και η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας.
  • Η αναδιάρθρωση της αγοράς ενέργειας.
  • Η δημιουργία ενός καλύτερου και όχι ενός μεγαλύτερου κράτους, με απλούστερες δομές, σαφείς αρμοδιότητες και διαδικασίες αξιολόγησης.
  • Ο περιορισμός του κρατικού εναγκαλισμού στην εκπαίδευση.
  • Η ανάπτυξη ενός εθνικού «οικοσυστήματος» έρευνας, καινοτομίας και τεχνολογίας.

Προς αυτή την κατεύθυνση θα μπορούσε να συμβάλλει μία ευρεία συνταγματική αναθεώρηση, η οποία θα άγγιζε κρίσιμα πεδία, όπως είναι η δημόσια διοίκηση, η εκπαίδευση, η ανάπτυξη, η δικαιοσύνη και η δημοσιονομική πειθαρχία.

Δυστυχώς σκόνταψε και αυτή στις ιδεοληψίες της Κυβέρνησης.

3ος Άξονας: Η τόνωση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.

Προτεραιότητες, μεταξύ άλλων:

  • Η αξιοποίηση των ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείων.
  • Η εκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων.
  • Η εκκαθάριση των οφειλών του Δημοσίου.
  • Η πλήρης άρση των κεφαλαιακών περιορισμών.
  • Η σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης.

Με δεδομένη την ένταση και την έκταση του προβλήματος των «κόκκινων δανείων», οι όποιες προτάσεις πρέπει να αξιολογηθούν στη βάση κόστους/οφέλους για όλους τους εμπλεκόμενους, δηλαδή τους φορολογούμενους, τους καταθέτες, τους δανειολήπτες και τους μετόχους των πιστωτικών ιδρυμάτων.

4ος Άξονας: Η ενίσχυση της κοινωνικής αλληλεγγύης προς τους πιο αδύναμους πολίτες.

Προτεραιότητες, μεταξύ άλλων:

  • Η ενίσχυση του Προϋπολογισμού για το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα.
  • Η αύξηση των επιδομάτων ανεργίας.
  • Η επαναφορά των επιδομάτων για τις τρίτεκνες και τις πολύτεκνες οικογένειες.
  • Η υιοθέτηση κινήτρων για τη στήριξη της οικογένειας.
  • Η υλοποίηση προγραμμάτων απόκτησης ψηφιακών δεξιοτήτων για μακροχρόνια ανέργους.

Η υλοποίηση αυτού του σχεδίου, βασισμένο στις αρχές του κοινωνικού φιλελευθερισμού, θα οδηγήσει σε ένα ανοδικό σπιράλ επίτευξης ισχυρής και διατηρήσιμης ανάπτυξης, δημιουργίας πολλών και καλών θέσεων απασχόλησης, ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής και επαναπροσδιορισμού των δημοσιονομικών στόχων.

Δηλαδή, ανοδικό σπιράλ εξόδου από την κρίση.

Αξιότιμε Κύριε Πρόεδρε,

Σας καλωσορίζω στη Λαμία, στην έδρα της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας.

Σας καλωσορίζω στην καρδιά της Ελλάδας, σε μία δύσκολη συγκυρία για την χώρα και τους πολίτες.

Πολίτες που παρακολουθούν αμήχανα, μία αλαζονική και τυχοδιωκτική Κυβέρνηση, να κάνει τα πάντα για να κρατηθεί, για λίγο ακόμη, στην εξουσία.

Πολίτες που είναι απογοητευμένοι και οργισμένοι με τις πρωτόγνωρες υποχωρήσεις της «πρόθυμης» Κυβέρνησης, ακόμη και σε κρίσιμα εθνικά θέματα.

Πολίτες που νιώθουν προσβεβλημένοι όταν ο Πρωθυπουργός της χώρας λοιδορεί τις γνήσιες πατριωτικές ευαισθησίες τους.

Πολίτες που αγανακτούν με το γενικευμένο καθεστώς ανομίας, τις ιδεοληψίες, την υπονόμευση του κράτους δικαίου, την υποβάθμιση της ποιότητας της δημοκρατίας.

Πολίτες που παρακολουθούν, σαστισμένοι, τη λειτουργική υποβάθμιση του Κοινοβουλίου, τον πολιτικό ευτελισμό, τον κυβερνητικό αυταρχισμό.

Πολίτες που βλέπουν, εξουθενωμένοι και απαισιόδοξοι, το διαθέσιμο εισόδημά τους να έχει συρρικνωθεί, και τα χρέη τους προς την εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία να διογκώνονται.

Πολίτες που σε τοπικό επίπεδο, είναι βαθύτατα ενοχλημένοι με τους χειρισμούς της Κυβέρνησης σε θέματα της περιοχής και της Περιφέρειας.

Κυβέρνηση η οποία κατακερματίζει, ακαδημαϊκά, την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας.

Στερεί από την Λαμία την έδρα τριτοβάθμιου ιδρύματος, και της εκχωρεί πολύ μικρό μερίδιο στο εθνικό σύστημα της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης.

Δεν ενισχύει τη λειτουργία του Γενικού Νοσοκομείου Λαμίας, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουμε να γίνουμε μάρτυρες και άλλων τραγικών γεγονότων.

Επιδεινώνει τη βιωσιμότητα της ΛΑΡΚΟ, μετακυλύοντας το οξυμένο πρόβλημα στην επόμενη Κυβέρνηση.

Δεν είναι σε θέση, επί μακρόν, να λειτουργήσει την Πανελλήνια Έκθεση Λαμίας.

Αδυνατεί να αναδείξει τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της περιοχής.

Υπενθυμίζω ότι για όλα αυτά, και πολλά ακόμη, έδωσε μεγάλες υποσχέσεις ο ίδιος ο κ. Τσίπρας, από αυτή την αίθουσα, τον Ιούλιο του 2017.

Υποσχέσεις που αποδείχθηκαν, και αυτές, χωρίς αντίκρισμα.

Για όλους αυτούς τους λόγους, οι πολίτες, όλο και περισσότεροι, όλο και πιο επιτακτικά, επιζητούν πολιτική αλλαγή.

Αναζητούν στιβαρή πολιτική ηγεσία, αξιοπιστία, σοβαρότητα, υπευθυνότητα, μετριοπάθεια, σχέδιο.

Όλα αυτά τα στοιχεία τα διαθέτει η μεγάλη πατριωτική, φιλελεύθερη και κοινωνική παράταξη της Νέας Δημοκρατίας.

Τα διαθέτει ο Πρόεδρός της, κ. Κυριάκος Μητσοτάκης.

Ο αυριανός Πρωθυπουργός της χώρας.

Φίλες και Φίλοι,

Η χώρα, σε περίπου 110 ημέρες, έχει αυτοδιοικητικές εκλογές.

Υποψήφιος Περιφερειάρχης, με την στήριξη της Νέας Δημοκρατίας, είναι ο Φάνης Σπανός.

Ένας νέος, δραστήριος και ικανός πολιτικός που θα συμβάλλει στην ανοδική πορεία της Περιφέρειας.

Ζητώ, από όλες και όλες, να τον στηρίξετε.

Να τον στηρίξουμε!

Να τον εμπιστευούμε!

Συμπατριώτισσες και Συμπατριώτες,

Στην πορεία προς τις εκλογές, έχουμε χρέος έναντι της ιστορίας του έθνους και της παράταξης, του παρόντος και του μέλλοντος της πατρίδας και των πολιτών, να ανταποκριθούμε με επάρκεια και επιτυχία στη μεγάλη ευθύνη.

Σε αυτή τη μάχη, δεν περισσεύει κανείς.

Όλοι μαζί θα πάμε την Ελλάδα μπροστά.

Όλοι μαζί θα ανασυγκροτήσουμε, σε σύγχρονες βάσεις, την πατρίδα μας.

Όλοι μαζί θα ανοίξουμε την πόρτα του μέλλοντος.

Όλοι μαζί θα τα καταφέρουμε.

Γιατί αξίζουμε καλύτερα.

Γιατί μπορούμε καλύτερα.

Εμείς, στη Ρούμελη, είμαστε έτοιμοι να κάνουμε τον Κυριάκο Μητσοτάκη τον επόμενο Πρωθυπουργό της χώρας.

Θέλω να ευχαριστήσω την Πανελλήνια Ομοσπονδία Ιδιοκτητών Ακινήτων για την πρόσκληση να χαιρετίσω, εκπροσωπώντας τον Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκο Μητσοτάκη, το σημερινό Συνέδριο.

Και να αναπτύξω, κωδικοποιημένα, σκέψεις, προτάσεις και πολιτικές θέσεις για την κατάσταση, τη σημασία και τις προοπτικές της ιδιωτικής ακίνητης περιουσίας.

Κυρίες και Κύριοι,

Η αγορά ακινήτων συνέβαλε καθοριστικά στους υψηλούς ρυθμούς μεγέθυνσης που παρουσίασε, για πολλά χρόνια, η ελληνική οικονομία.

Όμως, δοκιμάστηκε και συνεχίζει να δοκιμάζεται σκληρά από την κρίση, με:

  • τη μείωση της οικοδομικής δραστηριότητας,
  • τη συρρίκνωση της ποσοστιαίας συμβολής του κλάδου των κατασκευών στη συνολική ακαθάριστη προστιθέμενη αξία,
  • το «γκρέμισμα» του ακαθάριστου σχηματισμού κεφαλαίου στις κατοικίες, και
  • τη «συμπίεση» της αποτίμησης των ακινήτων στα χαμηλότερα όριά της.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η Ελληνική αγορά ακινήτων, την τελευταία δεκαετία, είδε τις αποτιμήσεις της να καταρρέουν κατά 40,5%, όταν την ίδια περίοδο, στην Ευρωζώνη, παρατηρήθηκε αύξηση άνω του 6%.

Παράλληλα, ποιοτικοί παράγοντες και νέα δεδομένα δημιουργούν περαιτέρω ανησυχίες για την προοπτική ανάκαμψης της αγοράς σε στέρεες βάσεις.

Ορισμένα από αυτά, με έντονο κοινωνικό αντίκτυπο, όπως είναι η «εκτόξευση» των κατασχέσεων, των πλειστηριασμών και των αποποιήσεων κληρονομιών.

Η κατάσταση περιπλέκεται ακόμη περισσότερο αν συνυπολογιστεί η μεγάλη παλαιότητα του οικιστικού αποθέματος, καθώς εκτιμάται ότι το 50% των σπιτιών είναι άνω των 50 ετών, μη επαρκώς συντηρημένα και χρήζουν παρεμβάσεων αποκατάστασης, εκσυγχρονισμού και βελτίωσης της λειτουργικότητας και της ενεργειακής τους απόδοσης.

Επιβαρυντικά δε, λειτουργεί και η διαχρονική γραφειοκρατία σε θέματα αδειοδοτήσεων και μεταβιβάσεων.

Και φυσικά, καθοριστικής σημασίας για την εξέλιξη της ιδιωτικής ακίνητης περιουσίας είναι το ζήτημα της φορολογικής επιβάρυνσης.

Ζήτημα που προσλαμβάνει μεγάλες διαστάσεις στη χώρα μας, λόγω του υψηλού ποσοστού ιδιοκατοίκησης και της παραδοσιακής τάσης που είχε μέχρι πρόσφατα ο πολίτης να επενδύει σε ακίνητα.

Η αλήθεια είναι ότι ιδιαίτερα σε περιβάλλον άσκησης συσταλτικής δημοσιονομικής πολιτικής, η κατοχή ακίνητης περιουσίας συνιστά έναν δείκτη ευημερίας, ο οποίος δεν μπορεί να τεθεί εκτός πλαισίου φορολογικών επιβαρύνσεων χωρίς άλλες, εξίσου δυσμενείς, δημοσιονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις.

Αυτή η φορολόγηση όμως πρέπει να είναι δίκαιη και λογική.

Όχι όπως σήμερα, που σε συνδυασμό με τη γενικότερη κυβερνητική πολιτική υπερφορολόγησης, εξαναγκάζεται ο πολίτης, κυρίως της μεσαίας τάξης, σε εκποίηση ή στην απειλή βίαιης απώλειας της περιουσίας του.

Κυρίες και Κύριοι,

Αυτή η κατάσταση οφείλει να μας προβληματίσει.

Και αυτό διότι, πέραν της ουσιαστικής κοινωνικής διάστασης του ζητήματος, η αξία του ευρύτερου κλάδου της ιδιωτικής ακίνητης περιουσίας είναι σημαντική, καθώς συμβάλλει στη δημιουργία πολλών θέσεων απασχόλησης, εισοδημάτων, τζίρων και φορολογικών εσόδων, διασυνδέεται με δομικούς βιομηχανικούς τομείς, σχετίζεται με πολλά επαγγέλματα, συνεισφέρει στον εκσυγχρονισμό των υποδομών και στην ενδυνάμωση της επενδυτικής ελκυστικότητας, και προσελκύει θεσμικά κεφάλαια του εξωτερικού, με μακροχρόνιο ορίζοντα επένδυσης.

Συνεπώς, είναι σημαντικό, η ιδιωτική ακίνητη περιουσία, με την υλοποίηση κατάλληλου πλέγματος θεσμικών, διαρθρωτικών και φορολογικών πολιτικών, να εξέλθει από τη δυσχερή θέση στην οποία έχει βρεθεί τα τελευταία χρόνια, δημιουργώντας αναπτυξιακές προσδοκίες για βιώσιμες επενδύσεις, με υψηλή προστιθέμενη αξία και κοινωνική ανταποδοτικότητα.

Ειδικότερα για τη φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας, στόχος πρέπει να είναι η πιο χαμηλή, ορθολογική, σταθερή και δίκαιη φορολόγησή της, ώστε να καθίσταται οικονομικά ανεκτή και αντιμετωπίσιμη για τον υπόχρεο.

Γεγονός που θα αποδώσει «τριπλό μέρισμα», αφού θα ενισχύσει το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών, θα τονώσει τις ιδιωτικές επενδύσεις στην αγορά κατοικίας και θα αυξήσει την αξία των ακινήτων.

Προς την κατεύθυνση αυτή, η Νέα Δημοκρατία έχει προτείνει, και διαρκώς εμπλουτίζει και επικαιροποιεί, την υλοποίηση ενός συνεκτικού σχεδίου, με βασικούς άξονες:

  • Τη μείωση του ΕΝΦΙΑ – μεσοσταθμικά – κατά 30% μέσα στα δύο πρώτα χρόνια διακυβέρνησής της.
  • Την αναστολή του ΦΠΑ στις νέες οικοδομικές δραστηριότητες για τρία χρόνια.
  • Την αναστολή του φόρου υπεραξίας, του φόρου δηλαδή επί του κέρδους στις αγοραπωλησίες ακινήτων, για τρία χρόνια και την επανεξέτασή του από μηδενικής βάσης τον τέταρτο χρόνο.
  • Την παροχή έκπτωσης φόρου 40% έως 50%, εντός 3 ετών, επί της δαπάνης που νόμιμα κατέβαλλε ο ιδιοκτήτης για λειτουργική, αισθητική και κυρίως ενεργειακή αναβάθμιση, συντήρηση και αξιοποίηση υφιστάμενων ακινήτων.
  • Την απλοποίηση των μεταβιβάσεων και τη μείωση των δικαιολογητικών για τη μεταβίβαση ακινήτων.
  • Την ενίσχυση των κινήτρων – με διαφάνεια, τήρηση υποχρεώσεων και έλεγχο για πρόληψη ξεπλύματος μαύρου χρήματος – σε όσους ξένους επιλέξουν την Ελλάδα ως τόπο φορολογικής κατοικίας.
  • Μελλοντικά, μεταβίβαση του ΕΝΦΙΑ στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Στοχεύουμε, από το 2021, το ύψος του φόρου να καθορίζεται από τους Δήμους.

Θα συνεχίσει όμως να εισπράττεται από την ΑΑΔΕ, και θα πιστώνεται στον κάθε Δήμο.

Το εύρος του φόρου θα ορίζεται από το Κράτος, ενώ θα υπάρχει μηχανισμός δημοσιονομικής εξισορρόπησης που θα μεταφέρει πόρους προς τους φτωχότερους Δήμους, ώστε κανένας Δήμος να μην λαμβάνει τελικά λιγότερους πόρους απ’ όσους σήμερα παίρνει.

Με αυτή τη μεταρρύθμιση, η οποία εφαρμόζεται σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες – όπως είναι η Γαλλία, η Ιταλία, η Ιρλανδία, η Εσθονία, η Πολωνία και όλες τις σκανδιναβικές χώρες – επιτυγχάνεται πραγματική διοικητική και οικονομική αυτονομία των Δήμων, ουσιαστική λογοδοσία των Δημάρχων, συμμετοχή των πολιτών στις τοπικές αποφάσεις, αξιολόγηση της ανταποδοτικότητας του φόρου, αποκέντρωση αρμοδιοτήτων από την Κεντρική Διοίκηση και αναβάθμιση των παρεχόμενων δημοσίων υπηρεσιών.

Κυρίες και Κύριοι,

Η καθοριστική συμβολή της ιδιωτικής ακίνητης περιουσίας στη βιώσιμη ανάπτυξη της χώρας, στη δημιουργία ποιοτικών θέσεων απασχόλησης και στην ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής επιβάλλει αναγνώριση των προβλημάτων, συντονισμό, ρεαλιστικές πολιτικές, τολμηρές δράσεις και εμπέδωση κουλτούρας συνεργασίας μεταξύ δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, με γνώμονα την κοινωνική ανταποδοτικότητα.

Απαιτείται πολιτική βούληση, σοβαρότητα και αποφασιστικότητα.

Μπορούμε να τα καταφέρουμε, και θα τα καταφέρουμε.

Φίλες και Φίλοι,

Πραγματοποιούμε το 12ο Συνέδριο του Κόμματός μας.

Της Νέας Δημοκρατίας που αποτελεί, από την ίδρυσή της από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, το μεγάλο Κόμμα των δημιουργικών δυνάμεων της πατρίδας μας.

Της Νέας Δημοκρατίας που αποτελεί το αταλάντευτα πατριωτικό, φιλελεύθερο, κοινωνικό, ριζοσπαστικό και στην ουσία προοδευτικό Κόμμα, με βαθιές ρίζες στις λαϊκές δυνάμεις.

Και αυτό, όλοι οι αντίπαλοί της δυσκολεύονται να το αποδεχθούν.

Προσπαθούν να αποδώσουν στη Νέα Δημοκρατία ιδεολογικά και πολιτικά χαρακτηριστικά που αποδεδειγμένα δεν έχει.

Ματαιοπονούν.

Διαστρεβλώνουν τις εξελίξεις, για να μειώσουν το πολιτικό της κεφάλαιο.

Ματαιοπονούν.

Προσπαθούν να προκαλέσουν εσωτερικές τριβές.

Ματαιοπονούν.

Προσπαθούν να της μετακυλήσουν τις κραυγαλέες ευθύνες τους για τις εξελίξεις.

Ματαιοπονούν.

Προσπαθούν να οικειοποιηθούν, εκ των υστέρων, τις ορθές στρατηγικές που χάραξε για τη χώρα, και τις οποίες λυσσαλέα είχαν πολεμήσει.

Είναι καλοδεχούμενοι, αλλά δεν αποδεχόμαστε να μας κουνούν και το δάκτυλο.

Τους συνιστούμε να κατανοήσουν ότι έχουμε τις βαριές άγκυρές μας στα ιδρυτικά κείμενά του Κόμματος, τις αρχές και τις αξίες του, και δεν είμαστε «πολιτικές ανεμοδούρες».

Φίλες και Φίλοι,

Διανύουμε μια περίοδο γενικευμένης πολιτικής αμηχανίας απέναντι στις μεγάλες παγκόσμιες προκλήσεις.

Αμηχανία που διαμορφώνει συνθήκες θερμοκηπίου για την καλλιέργεια εθνικισμού, λαϊκισμού και ελιτισμού.

Στην πατρίδα μας, οι εξελίξεις είναι προβληματικές.

Η πολιτική αδυνατεί να προωθήσει το εθνικό συμφέρον.

Οι θεσμοί δοκιμάζονται.

Η οικονομία λιμνάζει.

Η κοινωνία είναι εξουθενωμένη και απαισιόδοξη.

Το Κράτος αποτυγχάνει να εγγυηθεί την ασφάλεια, να διαμορφώσει ίσες ευκαιρίες και να προωθήσει την ευημερία για όλους τους πολίτες.

Η μετακίνηση πληθυσμών προς την Ελλάδα έχει υπερβεί κάθε βιώσιμο όριο και η διαχείριση του προβλήματος είναι ανεπαρκής.

Έχει πλέον αποδειχθεί ότι η χώρα, με αυτόν τον καπετάνιο και αυτό το πλήρωμα, δεν μπορεί να βρει την Ιθάκη της.

Όσο πιο γρήγορα η Κυβέρνηση κλείσει την προεκλογική περίοδο στην οποία έχει εισέλθει η χώρα, τόσο το καλύτερο για την πατρίδα μας.

Ώστε οι πολίτες, μέσα από την ορθολογική επιλογή της Νέας Δημοκρατίας, να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για την είσοδο της χώρας σε ανοδικό εθνικό, πολιτικό, θεσμικό, κοινωνικό και οικονομικό σπιράλ.

Εμείς, όπως πάντα στα δύσκολα, καλούμαστε να ανταποκριθούμε στις ανάγκες της χώρας και στις προκλήσεις των καιρών.

Και θα το πράξουμε με ομοψυχία, με υπερηφάνεια για τη διαχρονική προσφορά της παράταξής μας, με αίσθημα ευθύνης για την πορεία της πατρίδας μας.

Θα πορευθούμε με εθνική αξιοπρέπεια και αξιοπιστία έναντι των εταίρων.

Με ακεραιότητα και εξωστρέφεια.

Με διαφύλαξη της ασφάλειας, της ελευθερίας και της δημοκρατίας.

Με προώθηση της κοινωνικής αλληλεγγύης, της δικαιοσύνης και της αξιοκρατίας.

Με στήριξη όσων αδυνατούν να παρακολουθήσουν τους ρυθμούς ενός κόσμου που αλλάζει ταχύτατα.

Οι ανάγκες επιβάλλουν να κινηθούμε γρήγορα, αποτελεσματικά και ασυμβίβαστα. Απαιτούν στιβαρή ηγεσία, σχέδιο, πολιτική βούληση και αποφασιστικότητα.

Και η Νέα Δημοκρατία καλύπτει αυτές τις απαιτήσεις.

Διαθέτει συνεκτικό σχέδιο:

  • που ενισχύει την ποσότητα και βελτιώνει τη σύνθεση του πλούτου της χώρας,
  • που βελτιώνει την παραγωγικότητα, την ανταγωνιστικότητα, την ποιότητα και την εξωστρέφεια,
  • που διασφαλίζει την ατομική προκοπή και τη συλλογική ευημερία,
  • που οικοδομεί μια ανοικτή κοινωνία με την εμπέδωση της ασφάλειας και του δικαίου,
  • που υπηρετεί τον ριζοσπαστικό, τον κοινωνικό φιλελευθερισμό, δηλαδή την αρμονική ισορροπία οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης,
  • που δίνει λύσεις σε πιεστικά προβλήματα, όπως είναι το δημογραφικό,
  • που παρέχει υψηλής ποιότητας γνώσεις, σε σύνδεση με την αγορά εργασίας, με διεύρυνση των επιλογών για όλους τους πολίτες,
  • που αναστρέφει τη «διαρροή» επιστημόνων και επιχειρήσεων και
  • που βοηθά τη χώρα να ανταποκριθεί στον «δομικό μετασχηματισμό της εργασίας», εξαιτίας της τεχνολογικής επανάστασης.

Παράλληλα, θα εργασθούμε για την ενίσχυση του ρόλου της Ελλάδας σε μία καλύτερη Ευρώπη.

Ευρώπη η οποία θα προστατεύει εκεί που χρειάζεται, και θα δίνει ευκαιρίες εκεί που πρέπει.

Ευρώπη η οποία θα αναγνωρίζει την ισχύ της συνεργασίας, αλλά θα σέβεται και τις εθνικές και πατριωτικές ευαισθησίες.

Φίλες και Φίλοι,

Πλησιάζει η μέρα που θα κλείσει ένας τετραετής κύκλος ανευθυνότητας, ιδεοληψιών και τυχοδιωκτισμού.

Και οι πολίτες θα ανοίξουν ένα νέο κύκλο υπευθυνότητας, αξιοπιστίας, μετριοπάθειας, σεμνότητας και αποτελεσματικότητας.

Και αυτόν τον κύκλο θα τον πορευθούν με τη Νέα Δημοκρατία.

Νέα Δημοκρατία η οποία, υπό την ηγεσία του Κυριάκου Μητσοτάκη, με σεβασμό και αναγνώριση της ιστορικής προσφοράς του Κόμματος, ορθολογικά προσαρμοσμένη στα δεδομένα των καιρών, καλεί τους πολίτες, ανεξάρτητα από πολιτικές αφετηρίες και παλαιές κομματικές προτιμήσεις, να ενταχθούν στις τάξεις της.

Μας ενώνει ο στρατηγικός στόχος να ανασυγκροτήσουμε, σε σύγχρονες βάσεις, την πατρίδα μας.

Είμαστε έτοιμοι!

Ελλάδα μπορούμε!

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η Κυβέρνηση της αυταπάτης, των ιδεοληψιών, του τυχοδιωκτισμού και της σκληρής και αχρείαστης λιτότητας, τερματίζει τη θητεία της με έναν αντιαναπτυξιακό, κατ’ ουσίαν μνημονιακό Προϋπολογισμό.

Προϋπολογισμός καταρτισμένο σε συνθήκες ασφυξίας και μιζέριας στο πεδίο της οικονομίας, απογοήτευσης και παραίτησης στο πεδίο της κοινωνίας και διχαστικής όξυνσης στο πεδίο της πολιτικής.

Προϋπολογισμός που θα εκτελεστεί σε ένα ομιχλώδες και με υψηλούς κινδύνους, εξωτερικό και εσωτερικό περιβάλλον.

Εξωτερικό περιβάλλον, που χαρακτηρίζεται από γενικευμένη αμηχανία απέναντι στις μεγάλες προκλήσεις, όπως είναι:

  • οι συνεχείς αλλαγές γεωπολιτικών συσχετισμών,
  • η κλιμάκωση των εμπορικών εντάσεων,
  • οι τάσεις περιχαράκωσης και προστατευτισμού,
  • οι ισχνές ανιχνεύσεις νέων αρχιτεκτονικών σε υποσυστήματα μιας ταραγμένης Ευρώπης,
  • οι ραγδαίες επιστημονικές και τεχνολογικές εξελίξεις,
  • οι σταδιακές μεταβολές στην κατεύθυνση άσκησης νομισματικής πολιτικής,
  • το υψηλό δημόσιο και ιδιωτικό χρέος,
  • το δημογραφικό πρόβλημα και οι μαζικές μετακινήσεις πληθυσμών,
  • η κλιματική αλλαγή.

Αλλά και εσωτερικό περιβάλλον, που χαρακτηρίζεται από μία οικονομία λιμνάζουσα, που συνεχίζει την «επί ξηρού ακμής» πορεία της.

Από μία κοινωνία απαισιόδοξη, εξουθενωμένη και ανασφαλή.

Και από μία Κυβέρνηση, την Κυβέρνηση του κ. Τσίπρα, η οποία αποδεικνύει, καθημερινά, ότι δεν μπορεί να προσφέρει κάτι ουσιαστικά θετικό σε όλα τα πεδία της δημόσιας σφαίρας.

  • Στην οικονομία, τα νοικοκυριά στενάζουν και οι επιχειρήσεις ασφυκτιούν.
  • Στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, η «βολική» Κυβέρνηση προχωρά σε εθνικά επιζήμιες συμφωνίες.
  • Στη διαχείριση του προσφυγικού/μεταναστευτικού προβλήματος, βρίσκουν έκφραση οι ιδεοληψίες, η ανικανότητα, ο κυνισμός και η αδιαφάνεια.
  • Στον πρωτογενή τομέα, η Κυβέρνηση έχει δημιουργήσει συνθήκες ασφυξίας για τον Έλληνα αγρότη.
  • Στην εκπαίδευση, κυριαρχεί η κοντόφθαλμη σκοπιμότητα και η ανομία στους χώρους των πανεπιστημίων.
  • Στο πεδίο της προστασίας του πολίτη, υφίσταται γενικευμένο καθεστώς ανασφάλειας και φόβου.
  • Στο πεδίο της διαχείρισης της εξουσίας, η Κυβέρνηση βουλιάζει στην ανυποληψία και στα σκάνδαλα, κατ’ ομολογία στελεχών της.

Συμπερασματικά, η Κυβέρνηση ζυγίστηκε με τα προβλήματα της χώρας, μετρήθηκε και βρέθηκε ελλιποβαρής.

Και με μόνη συγκολλητική ουσία τον πολιτικό καιροσκοπισμό, χωρίς ιδεολογικές συντεταγμένες, θα μείνει στην ιστορία ως «πολιτική ανεμοδούρα».

Για τους λόγους αυτούς, όσο πιο γρήγορα η Κυβέρνηση κλείσει την προεκλογική περίοδο στην οποία έχει εισέλθει η χώρα, τόσο το καλύτερο για την πατρίδα μας.

Ώστε μέσα από μία μεγάλη πολιτική αλλαγή, να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για την επίτευξη υψηλής και διατηρήσιμης ανάπτυξης, τη δημιουργία ποιοτικών θέσεων απασχόλησης και την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.

Και γι’ αυτό το ελπιδοφόρο μέλλον θα σας μιλήσω, κάνοντας βασικές επισημάνσεις για την κατάσταση που θα παραλάβει, σύντομα, στην οικονομία η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι, 

Η χώρα παραμένει «κλειδωμένη» στην αυστηρή μνημονιακή γραμμή.

Οι βαριές πολιτικές λιτότητας συνεχίζονται.

Οι δημοσιονομικοί στόχοι διατηρούνται – για πολλά χρόνια – υψηλοί.

Η δημόσια περιουσία είναι δεσμευμένη για έναν αιώνα.

Και η χώρα βρίσκεται σε καθεστώς ενισχυμένης εποπτείας, πρωτόγνωρο για τα ευρωπαϊκά δεδομένα.

Με τριμηνιαίες εκθέσεις που αξιολογούνται από τις αγορές, στη βάση των οποίων θα υλοποιούνται πρωτοβουλίες για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του χρέους.

Και ήδη, στην πρώτη Έκθεση, διαπιστώνονται καθυστερήσεις στην υλοποίηση των δεσμεύσεων, με αποτέλεσμα τα πρώτα μέτρα για το χρέος να μετατίθενται χρονικά.

 

Το Πρόγραμμα δεν πέτυχε το βασικό του στόχο.

Δηλαδή να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για την ασφαλή χρηματοδότηση της χώρας από τις αγορές.

Εάν υπήρχε κυβερνητική αξιοπιστία, εάν είχε υλοποιηθεί ένα συνεκτικό πλαίσιο μεταρρυθμίσεων, εάν είχαν αναληφθεί – έγκαιρα – πιο γενναίες αποφάσεις για τη ρύθμιση του χρέους, εάν είχαν αρθεί πλήρως οι κεφαλαιακοί περιορισμοί και εάν η χώρα είχε ενταχθεί στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, τότε το επιτόκιο δανεισμού και τα spreads θα ήταν χαμηλότερα και λιγότερο ευμετάβλητα, όπως συμβαίνει σε άλλες χώρες.

Δυστυχώς όμως αυτό, σήμερα δεν ισχύει.

 

Τα αχρείαστα υπερ-πλεονάσματα υπονομεύουν την αναπτυξιακή προοπτική της χώρας.

Και αυτό διότι προκύπτουν από την υπερφορολόγηση των πολιτών και την εσωτερική στάση πληρωμών.

Ενδεικτικά, οι δημόσιες επενδύσεις κατρακύλησαν, το 2017, στο χαμηλότερο ύψος της τελευταίας δεκαετίας, με τη σωρευτική υστέρησή τους μέχρι σήμερα να ανέρχεται στα 2,6 δισ. ευρώ.

Και σα να μην έφτανε αυτό, περικόπτονται ακόμη περισσότερο το 2019, κατά 550 εκατ. ευρώ.

Θυσιάζοντας η Κυβέρνηση, για πρόσκαιρες εντυπώσεις, και με δεδομένη την αλλεργία της στις ιδιωτικές επενδύσεις, ένα ουσιαστικό επενδυτικό εργαλείο που έχει στα χέρια της.

Επιβάλλοντας, δεδομένου του υψηλού αναπτυξιακού πολλαπλασιαστή αυτών των πόρων, έναν πρόσθετο «φόρο ανάπτυξης».

Και οι θεσμοί φέρουν μεγάλη ευθύνη που αποδέχονται, επί μακρόν, αυτό τον συνειδητό οικονομικό και δημοσιονομικό παραλογισμό.

 

Με αποτέλεσμα η οικονομία να μεγεθύνεται με αναιμικούς ρυθμούς.

Χαμηλότερους των αρχικών εκτιμήσεων.

Υπενθυμίζεται ότι η σημερινή «Κυβέρνηση των φόρων, των κατασχέσεων και των πλειστηριασμών» έχει αποτύχει, επί τετραετίας, σε όλες τις προβλέψεις για την ανάπτυξη.

Η Ελλάδα έχει απωλέσει δυνητικό πλούτο 31 δισ. ευρώ την τελευταία τετραετία, αποτελώντας, παγκοσμίως, τη μοναδική αρνητική αναπτυξιακή έκπληξη.

Έτσι η οικονομία σέρνεται σε κατάσταση παραλυτικής στασιμότητας.

 

Και η χώρα να μην έχει ακόμη επιστρέψει στην κανονικότητα.

  • Η ανταγωνιστικότητα υποχωρεί.
  • Οι επενδύσεις καταρρέουν.
  • Η ποιότητα των θεσμών έχει υποβαθμιστεί.
  • Κεφαλαιακοί περιορισμοί εξακολουθούν να υφίστανται.
  • Οι μισθοί μειώνονται.
  • Οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης επικρατούν.
  • Η μακροχρόνια ανεργία κυριαρχεί, ιδιαίτερα των νέων ανθρώπων.
  • Καταθέσεις δεν επιστρέφουν – με ουσιαστικό τρόπο – στο τραπεζικό σύστημα.
  • Η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίζεται.

Και η Κυβέρνηση, με πράξεις και παραλείψεις της, ναρκοθετεί τα θεμέλια της οικονομίας:

  • Οι οφειλές των πολιτών σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία έχουν εκτοξευθεί.
  • Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου δεν έχουν εκκαθαριστεί.
  • Το Χρηματιστήριο συσσωρεύει απώλειες, σε συνθήκες απουσίας επενδυτικού ενδιαφέροντος.
  • Οι προκλήσεις για το τραπεζικό σύστημα – μεταξύ των οποίων η αντιμετώπιση των «κόκκινων δανείων» και η ενίσχυση της οργανικής κερδοφορίας – είναι μπροστά.
  • Η ρευστότητα δημοσίων φορέων επιδεινώνεται.
  • Και το Κράτος διογκώνεται.

 

Και σ’ αυτό το δυσμενές περιβάλλον, η Κυβέρνηση, παρότι «ντύνεται Αϊ Βασίλης», με τις πρακτικές της, δεν πείθει ούτε μικρά παιδιά.

Αφού προχωρά σε 17 περικοπές συντάξεων και σε 29 αυξήσεις φόρων,

αφού επιβάλλει μόνιμα μέτρα λιτότητας 9,5 δισ. ευρώ,

αφού φτωχοποιεί την κοινωνία και διαλύει τη μεσαία τάξη,

έρχεται σήμερα, αποσπασματικά και με μεγάλη καθυστέρηση, να προωθήσει μειώσεις κάποιων φόρων.

Φόρους που η ίδια επέβαλε, και η Νέα Δημοκρατία καταψήφισε.

Έτσι, η Κυβέρνηση δεν μπορεί να «βαπτίζει» επιτυχία τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών μόνο στους ελεύθερους επαγγελματίες, αφού προηγουμένως, μόνη της, τις αύξησε.

Ούτε τη μείωση της φορολόγησης των επιχειρήσεων, αφού προηγουμένως, μόνη της, την αύξησε, και σήμερα νομοθετεί αυτή να διαμορφωθεί το 2021, εκεί που την παρέλαβε το 2015!

Και προφανώς ούτε την μη περαιτέρω αχρείαστη περικοπή των συντάξεων, αφού προηγουμένως, μόνη της, την ψήφισε, αν και δεν προβλεπόταν ούτε καν στο 3ο Πρόγραμμα.

Σε κάθε περίπτωση, η Κυβέρνηση, αφού συνεχίζει να παίρνει 10 από τα «πορτοφόλια» όλων των πολιτών, έστω και έτσι, επιστρέφει 1 στις «τσέπες» κάποιων.

Και αυτό το 1 θα έχει περιορισμένη επίδραση στην ανάπτυξη, εξαιτίας του μικρού ύψους και της σύνθεσής του, όπως επισημαίνει και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Συνεπώς, η Κυβέρνηση, αντί να πανηγυρίζει, ας κοιταχθεί στον καθρέφτη.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Αυτές οι επισημάνσεις καταδεικνύουν αυτό που ολόκληρη η κοινωνία αντιλαμβάνεται:

Με αυτόν τον καπετάνιο και με αυτό το πλήρωμα, η χώρα, χωρίς πυξίδα, δεν θα βρει την Ιθάκη της.

Γι’ αυτό και πρέπει να αλλάξουμε ρότα, άμεσα.

Πρέπει να κινηθούμε γρήγορα, αποτελεσματικά και ασυμβίβαστα απέναντι στην παραίτηση, στο τέλμα και στη μετριότητα.

Απαιτείται στιβαρή πολιτική ηγεσία, βούληση, αποφασιστικότητα και υλοποίηση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου.

Σχέδιο της Νέας Δημοκρατίας το οποίο:

  • Ενισχύει την ποσότητα και βελτιώνει τη σύνθεση και την ποιότητα του πλούτου της χώρας, με επενδυτική πανστρατιά, δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων.
  • Αποφέρει περισσότερο διαθέσιμο εισόδημα, σε όλους τους πολίτες.
  • Βελτιώνει την παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητα.
  • Ενισχύει τη δημιουργικότητα και την εξωστρέφεια.
  • Διασφαλίζει την ατομική ελευθερία και προκοπή, αλλά και τη συλλογική ευημερία.
  • Στοχεύει σε ένα καλύτερο Κράτος, με την οικοδόμηση μιας ανοικτής και δημοκρατικής κοινωνίας, το οποίο θα μεριμνά για τη διαφανή και αμοιβαία επωφελή συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.
  • Παρέχει υψηλής ποιότητας γνώσεις, σε όλες τις βαθμίδες του συστήματος της δημόσιας εκπαίδευσης, με διεύρυνση των επιλογών, μέσα από ένα σύστημα ανοικτών οριζόντων και ίσων ευκαιριών για όλους τους πολίτες.
  • Αναστρέφει την αυξημένη «διαρροή» επιστημόνων και επιχειρήσεων.
  • Βοηθά τη χώρα να ανταποκριθεί στον «δομικό μετασχηματισμό της εργασίας», εξαιτίας της τεχνολογικής επανάστασης.
  • Διασφαλίζει τη συστηματική και με χαμηλό κόστος δανεισμού χρηματοδότηση της χώρας από τις αγορές.

 

Βασικοί άξονες αυτού του σχεδίου είναι:

1ος Άξονας: Η απλοποίηση της φορολογίας και η γενναία μείωση φορολογικών συντελεστών νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Προτεραιότητες, μεταξύ άλλων:

  • Η μείωση ασφαλιστικών εισφορών για όλους τους εργαζόμενους.
  • Η μεγαλύτερη, μεσοσταθμικά, μείωση του ΕΝΦΙΑ για όλη την κοινωνία, με ιδιαίτερη έμφαση στα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα.
  • Η μείωση του εισαγωγικού φόρου για τα φυσικά πρόσωπα.
  • Η μεγαλύτερη μείωση της φορολόγησης των επιχειρήσεων.
  • Τα φορολογικά κίνητρα για επενδύσεις σε έρευνα και καινοτομία.
  • Η μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση.
  • Η γενναία ρύθμιση οφειλών προς το δημόσιο, καλύπτοντας το μεγαλύτερο μέρος των συμπατριωτών μας, αποκλείοντας τους στρατηγικούς κακοπληρωτές, εισάγοντας ευνοϊκές ρυθμίσεις και για τους συνεπείς φορολογούμενους και δανειολήπτες.

Η μείωση αυτή των φόρων μπορεί να πραγματοποιηθεί υλοποιώντας τις δεσμευμένες οροφές δαπανών σε όλους τους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης, επεκτείνοντας την αξιολόγηση των δαπανών στο σύνολο της δημόσιας διοίκησης, μη διογκώνοντας το δημόσιο τομέα, επεκτείνοντας τις ηλεκτρονικές συναλλαγές, ενισχύοντας τις συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.

 

2ος Άξονας: Η υλοποίηση μεταρρυθμίσεων που θα ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα.

Με μία Πολιτεία που θα δημιουργήσει ένα σταθερό περιβάλλον για επενδύσεις, και με επιχειρήσεις που θα υιοθετούν κανόνες εταιρικής διακυβέρνησης και θα επιδεικνύουν αυξημένη εταιρική κοινωνική ευθύνη.

Προτεραιότητες, μεταξύ άλλων:

  • Η απλοποίηση του αδειοδοτικού και γραφειοκρατικού περιβάλλοντος.
  • Η υλοποίηση αποκρατικοποιήσεων και η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, με αναπτυξιακή στόχευση.
  • Το ξεμπλοκάρισμα εμβληματικών επενδύσεων, όπως είναι το Ελληνικό.
  • Η δημιουργία ενός παραγωγικού Κράτους, με απλούστερες δομές, σαφείς αρμοδιότητες και διαδικασίες αξιολόγησης, και με στοχευμένες προσλήψεις, εκεί που υπάρχουν πραγματικές ανάγκες, μέσα από αδιάβλητες διαδικασίες.
  • Ο περιορισμός του κρατικού εναγκαλισμού στην εκπαίδευση.
  • Η ανάπτυξη ενός εθνικού «οικοσυστήματος» έρευνας, εναρμονισμένο με την καινοτομία και την τεχνολογία.

 

3ος Άξονας: Η ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.

Προτεραιότητες, μεταξύ άλλων:

  • Η αξιοποίηση των ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείων.
  • Η εκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων.
  • Η εκκαθάριση των οφειλών του Δημοσίου.
  • Η πλήρης άρση των κεφαλαιακών περιορισμών.
  • Η σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης, με την ουσιαστική επιστροφή καταθέσεων και την ορθολογική αντιμετώπιση των «κόκκινων δανείων».

 

4ος Άξονας: Η ενίσχυση της κοινωνικής αλληλεγγύης προς τους πιο αδύναμους συμπατριώτες μας.

Προτεραιότητες, μεταξύ άλλων:

  • Η ενίσχυση του Προϋπολογισμού για το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα.
  • Η αύξηση των επιδομάτων ανεργίας και η χρήση ελαστικότερων κριτηρίων απονομής τους.
  • Η επαναφορά των επιδομάτων για τις τρίτεκνες και τις πολύτεκνες οικογένειες που κατήργησε η σημερινή Κυβέρνηση.
  • Η υιοθέτηση φορολογικών κινήτρων, για τη στήριξη της οικογένειας, με επιπλέον αφορολόγητο για κάθε παιδί.
  • Η υλοποίηση προγραμμάτων απόκτησης ψηφιακών δεξιοτήτων για μακροχρόνια ανέργους.
  • Ο διπλασιασμός του επιδόματος θέρμανσης, ώστε τουλάχιστον να φτάσει στο 60% του ποσού που χορηγείτο το 2014.

 

Η υλοποίηση αυτού του συνεκτικού σχεδίου θα οδηγήσει σε υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης.

Αυτοί, με τη σειρά τους, θα βελτιώσουν τη βιωσιμότητα του χρέους, δίνοντας τη δυνατότητα για σταδιακή αποκλιμάκωση των υψηλών δημοσιονομικών στόχων, προσθέτοντας «βαθμούς ελευθερίας» για ακόμη μεγαλύτερες μειώσεις φόρων.

Και έτσι, η χώρα θα μπει στο επιδιωκόμενο ανοδικό σπιράλ.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συμπερασματικά, ο Προϋπολογισμός δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες της χώρας.

Αντιμετωπίζει την οικονομία και την προοπτική της, μυωπικά.

Κυριαρχείται από κομματικές στοχεύσεις.

Ευτυχώς όμως, κλείνει αυτός ο τετραετής κύκλος της ανευθυνότητας, των ιδεοληψιών και του τυχοδιωκτισμού.

Η δε απόπειρα του κ. Τσίπρα να «τεμαχίσει» το χρόνο, μηδενίζοντας αυτάρεσκα το κοντέρ της διακυβέρνησής του, υποτιμώντας τη νοημοσύνη των πολιτών, πέφτει στο κενό.

Οι πολίτες, με την απόφασή τους στις προσεχείς εκλογές, θα ανοίξουν ένα νέο κύκλο υπευθυνότητας, αξιοπιστίας και αποτελεσματικότητας.

Και αυτόν τον κύκλο θα τον πορευθούν με τη Νέα Δημοκρατία.

Άλλωστε, πάντα στα δύσκολα, οι πολίτες, την πολιτική λύση, την αναζητούσαν από τη Νέα Δημοκρατία.

Την παράταξη που οικοδόμησε τη σύγχρονη δημοκρατία.

Που σχεδίασε, εδραίωσε και διασφάλισε, το 2015, την ευρωπαϊκή θέση της χώρας.

Που αύξησε, διαχρονικά και συγκριτικά, με καλύτερους ρυθμούς το εγχώριο προϊόν της οικονομίας, και το διένειμε πιο δίκαια.

Γι’ αυτό και οι πολίτες, παρά τους κατά καιρούς πειραματισμούς, με την εμπιστοσύνη τους, αθροιστικά, την έχουν αναδείξει ως την πιο ισχυρή πολιτική δύναμη της χώρας.

Ως τον μόνιμο και σταθερό πυλώνα του πολιτικού συστήματος.

Ως τη μεγάλη, πατριωτική, φιλελεύθερη, κοινωνική και ριζοσπαστική παράταξη της πατρίδας μας.

Με βαθιές και εκτεταμένες ρίζες στις λαϊκές δυνάμεις.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σήμερα, ζητείται όραμα, στρατηγικό σχέδιο και κυρίως πίστη στις δυνατότητες, στην ιστορία και στην προοπτική της χώρας.

Η συλλογική ευημερία εξαρτάται από όλους μας.

Εμείς, μαζί με όλους τους πολίτες, θα τα καταφέρουμε.

Θα τα καταφέρουμε να ανασυγκροτήσουμε, σε σύγχρονες βάσεις, την πατρίδα μας.

Θα τα καταφέρουμε να πετύχουμε μια καλή σύνθεση πετυχημένων παραδοσιακών αξιών, με νέες.

Θα τα καταφέρουμε να υλοποιήσουμε πατριωτικές και πραγματικά προοδευτικές πολιτικές.

Θα τα καταφέρουμε να αυξήσουμε, χωρίς ταξική μεροληψία, το διαθέσιμο εισόδημα όλων των πολιτών.

Θα τα καταφέρουμε να είμαστε δίκαιοι στη διανομή του περισσότερου παραγόμενου πλούτου.

Γιατί αξίζουμε καλύτερα!

Γιατί μπορούμε καλύτερα!

 

 

 

Θέλω να ευχαριστήσω την Ethos Events για την πρόσκληση να χαιρετίσω το σημερινό, ενδιαφέρον, εξαιρετικά επίκαιρο Συνέδριο.

Συνέδριο με αντικείμενο τις προκλήσεις και τις προοπτικές του χρηματοπιστωτικού τομέα, με έμφαση στην αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων.

Συνέδριο που πραγματοποιείται σε μια «ταραγμένη» για τον κλάδο περίοδο, με την εξαΰλωση των τραπεζικών μετοχών, και με πυκνές εξελίξεις σε αυτόν.

Κυρίες και Κύριοι,

Είναι γεγονός ότι η εύρυθμη λειτουργία του τραπεζικού συστήματος, ιδιαίτερα σε τραπεζοκεντρικές χώρες όπως είναι η Ελλάδα, αποτελεί προϋπόθεση για τη βιώσιμη ανάπτυξη και την αποτελεσματική κατανομή των περιορισμένων οικονομικών πόρων.

Είναι επίσης γεγονός ότι τα πιστωτικά ιδρύματα της χώρας μας βίωσαν, εξαιτίας της παγκόσμιας κρίσης, εγχώριων δημοσιονομικών ανισορροπιών αλλά και δικών τους σφαλμάτων, μεγάλη επιδείνωση στα θεμελιώδη μεγέθη τους.

Μεταξύ άλλων, και στην ποιότητα του δανειακού χαρτοφυλακίου τους.

Επιδείνωση που κατέστησε αναγκαία την ανάληψη πρωτοβουλιών, από την Πολιτεία, για τη διαμόρφωση πλαισίου στήριξής τους, με στόχο την ενίσχυση της εμπιστοσύνης στο τραπεζικό σύστημα.

Αποτέλεσμα αυτών των πρωτοβουλιών, μαζί με την επίτευξη δημοσιονομικής ισορροπίας, ήταν η σταθεροποίηση του τραπεζικού συστήματος το 2014, όπως επιβεβαιώνουν όλοι οι αρμόδιοι διεθνείς οργανισμοί και εποπτικοί μηχανισμοί.

Δυστυχώς, αυτή η σταθεροποιητική διαδικασία ανεκόπη, βίαια, το 2015.

Τους λόγους τους γνωρίζουμε όλοι μας.

Το αποτέλεσμα ήταν να χαθεί η δυναμική – που είχε διαφανεί – στην οικονομία, και οι τράπεζες να χρειαστούν μια νέα ανακεφαλαιοποίηση.

Μέσω αυτής της αχρείαστης ανακεφαλαιοποίησης, προστέθηκε κόστος στο Δημόσιο, απαξιώθηκαν προηγούμενες αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου, άλλαξε η ιδιοκτησιακή δομή των πιστωτικών ιδρυμάτων, τροποποιήθηκαν – επί το δυσμενέστερο – τα σχέδια αναδιάρθρωσής τους.

Χάθηκε χρόνος, χάθηκαν πόροι, ενισχύθηκαν οι κίνδυνοι.

Έτσι σήμερα, το τραπεζικό σύστημα βρίσκεται αντιμέτωπο, και πάλι, με μια σειρά από μεγάλες, ενδογενείς και εξωγενείς προκλήσεις.

Προκλήσεις που αφορούν, μεταξύ άλλων:

  • Το πιο απαιτητικό και σύνθετο – σε σχέση με το παρελθόν – εποπτικό και κανονιστικό πλαίσιο λειτουργίας, ιδίως σε ότι αφορά τα ελάχιστα επίπεδα και τη σύνθεση των εποπτικών ιδίων κεφαλαίων, τους εποπτικούς δείκτες ρευστότητας και το νέο λογιστικό πλαίσιο.
  • Την επιστροφή – με ουσιαστικό τρόπο – καταθέσεων στο τραπεζικό σύστημα, οι οποίες εμφανίζουν μία καθαρή εκροή ύψους 28 δισ. ευρώ την τελευταία τετραετία, προκειμένου να ενισχυθεί η ρευστότητα των πιστωτικών ιδρυμάτων.
  • Την αποκατάσταση της πρόσβασης στις αγορές κεφαλαίου, η οποία καθίσταται επισφαλής όσο η χώρα βρίσκεται εκτός αγορών, προκειμένου να ενισχυθεί η κεφαλαιακή επάρκεια των πιστωτικών ιδρυμάτων.
  • Την ολοκλήρωση των σχεδίων αναδιάρθρωσης των πιστωτικών ιδρυμάτων.
  • Την πλήρη άρση των κεφαλαιακών περιορισμών.
  • Τον ψηφιακό μετασχηματισμό του τραπεζικού συστήματος, με κινητήρια δύναμη την καινοτομία. Μετασχηματισμός ο οποίος, εκτός του ότι θα απαιτήσει επενδύσεις στην τεχνολογία, θα οδηγήσει και σε έναν δομικό μετασχηματισμό της εργασίας.
  • Τη βελτίωση της οργανικής κερδοφορίας των τραπεζών, με τη μείωση του κόστους άντλησης κεφαλαίων και τη σταδιακή πιστωτική επέκταση.
  • Και τέλος, κάτι που θα αναπτύξω πιο διεξοδικά, τη βελτίωση της ποιότητας του δανειακού χαρτοφυλακίου, με την αποτελεσματική διαχείριση του υψηλού αποθέματος μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων.

Μη εξυπηρετούμενα ανοίγματα τα οποία ανέρχονται στα 89 δισ. ευρώ, ή ως ποσοστό του συνόλου των ανοιγμάτων, στο 48%.

Τα πρόσφατα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, αποτυπωμένα στην Έκθεση Επισκόπησης του Χρηματοπιστωτικού Συστήματος, επιβεβαιώνουν ότι το πρόβλημα, επί της ουσίας, παραμένει οξύ και ουσιαστικά άλυτο.

  • Λόγω της αναιμικών ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης, κατώτερων των εκτιμήσεων και των προβλέψεων.
  • Λόγω του στεγνώματος της πραγματικής οικονομίας.
  • Λόγω της μείωσης του διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών, εξαιτίας της υπερφορολόγησης νοικοκυριών και επιχειρήσεων.
  • Λόγω του – μέχρι σήμερα – αρνητικού ρυθμού πιστωτικής επέκτασης και της απομόχλευσης που συντελείται στους ισολογισμούς των πιστωτικών ιδρυμάτων.
  • Λόγω της σημαντικής καθυστέρησης στην υπέρβαση των εμποδίων για τη διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων, παρά τα όποια βήματα σε επίπεδο νομοθετικών πρωτοβουλιών και ρυθμιστικού πλαισίου.

Για να γίνω πιο συγκεκριμένος, σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος:

  • Ο δείκτης μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων προς το σύνολο των ανοιγμάτων παραμένει σταθερός τα τελευταία τρίμηνα, παρά τη μείωση των ανοιγμάτων η οποία οφείλεται κυρίως στις διαγραφές, καθώς τα περιθώρια ανάκτησης και επιστροφής σε καθεστώς εξυπηρέτησης μέσω ρυθμίσεων περιορίζονται.
  • Ο δείκτης αθέτησης υποχρεώσεων παρουσιάζει, τα τελευταία τρίμηνα, ξεκάθαρη αυξητική τάση.
  • Περίπου το 68% των μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων με καθυστέρηση πάνω από 90 ημέρες είναι στο «κόκκινο» για περίοδο μεγαλύτερη του 1 έτους.
  • Οι δείκτες μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων στις μικρομεσαίες και στις πολύ μικρές επιχειρήσεις, που αποτελούν και τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας, παραμένουν υψηλοί.
  • Και τέλος, δεν έχει υπάρξει, τα τελευταία τρίμηνα, ουσιαστική μείωση στα μη εξυπηρετούμενα στεγαστικά δάνεια.

Είναι δε χαρακτηριστικό ότι την ώρα που σε άλλες χώρες της Ευρωζώνης, που επίσης «χτυπήθηκαν» από την κρίση, έχει επέλθει σημαντική πρόοδος στη μείωση των μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων, στην Ελλάδα πληρώνουμε το κόστος της χαμένης τελευταίας τετραετίας, με την οικονομία να «σέρνεται» σε μία κατάσταση παραλυτικής στασιμότητας.

Κόστος το οποίο σχετίζεται με την περιορισμένη δυνατότητα πρόσβασης στις αγορές κεφαλαίου, ώστε τα πιστωτικά ιδρύματα να αντλήσουν πόρους που θα τους επιτρέψουν ακόμα πιο ενεργή διαχείριση των κόκκινων δανείων.

Κόστος το οποίο αναμένεται να αυξηθεί τα επόμενα έτη, δεδομένων των αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, και ιδίως του Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού, αναφορικά με τα ελάχιστα επίπεδα κάλυψης μη εξυπηρετούμενων δανείων από προβλέψεις, ανάλογα με το χρονικό διάστημα της καθυστέρησης.

Κυρίες και Κύριοι,

Για εμάς, για τη Νέα Δημοκρατία, η ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία αποτελεί προτεραιότητα και βασικό πυλώνα ενός συνεκτικού σχεδίου για την ανάκαμψη της οικονομίας.

Με συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές.

Με την εκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, που έχει κατρακυλήσει στο χαμηλότερο ύψος της τελευταίας δεκαετίας.

Με την εκκαθάριση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, που διαρκώς αναβάλλεται.

Με την αξιοποίηση των ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείων, που μένουν παρκαρισμένα και αχρησιμοποίητα.

Με την πλήρη άρση των κεφαλαιακών περιορισμών, που εξακολουθούν να υφίστανται από το 2015.

Με την ομαλοποίηση του οικονομικού περιβάλλοντος, που θα επιτρέψει την επιστροφή καταθέσεων και τη σταδιακή αναθέρμανση της πιστωτικής επέκτασης.

Η βελτίωση της σύνθεσης, της δομής και της ποιότητας τόσο του παθητικού όσο και του ενεργητικού των πιστωτικών ιδρυμάτων, θα μειώσει τους τραπεζικούς κινδύνους, θα ενισχύσει τα οργανικά έσοδα, θα αποκλιμακώσει το κόστος χρηματοδότησής τους, θα ενισχύσει την εμπιστοσύνη στο τραπεζικό σύστημα.

Υπό το πρίσμα αυτό, και με δεδομένη τη σοβαρότητα, την ένταση και την έκταση του προβλήματος των μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων, εισηγήσεις από αρμόδιους φορείς και πρωτοβουλίες πιστωτικών ιδρυμάτων, καθώς και πρωτοβουλίες σε ευρωπαϊκό επίπεδο, θα πρέπει να εξετασθούν, από τον κάθε stakeholder, υπό το πρίσμα του κόστους-οφέλους για την Ελληνική οικονομία, το Ελληνικό Δημόσιο, τους αποταμιευτές και τα πιστωτικά ιδρύματα.

Κυρίες και Κύριοι,

«Κλειδί» για όλα τα παραπάνω είναι η αποκατάσταση της σταθερότητας και η εμπέδωση κλίματος εμπιστοσύνης.

Σταθερότητα και εμπιστοσύνη που προϋποθέτουν Κυβερνητική αξιοπιστία και σοβαρότητα.

Και αυτά, επειδή αποτελούν – σήμερα – «αγαθά σε ανεπάρκεια» και είναι ζητούμενα, θα χαρακτηρίζουν την επόμενη Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

Με αυτές τις σκέψεις εύχομαι καλή επιτυχία στις εργασίες του Συνεδρίου.

Θέλω να ευχαριστήσω τη Γραμματεία Αγροτικών Φορέων της Νέας Δημοκρατίας και τον επικεφαλής της Γραμματέα, Κώστα Μπαγινέτα, για την πρόσκληση να συμμετάσχω στη σημερινή εκδήλωση.

Εκδήλωση με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου του φίλου Κώστα, του συγχωριανού Κώστα, του συνεργάτη κατά τη διάρκεια της κυβερνητικής θητείας μου Κώστα, για το έργο που επιτεύχθηκε και τις δράσεις που υλοποιήθηκαν στη Γραμματεία τα δύο τελευταία χρόνια.

Έργο και δράσεις για τα οποία τον συγχαίρω θερμά.

Όχι όμως μόνο τον ίδιο, αλλά και τους άξιους συνεργάτες του, όλη τη Γραμματεία Αγροτικών Φορέων.

Γιατί αυτό το έργο είναι καρπός συλλογικής προσπάθειας.

Φίλες και Φίλοι,

Το ανά χείρας πόνημα αποσκοπεί να αποτελέσει ένα εργαλείο ενημέρωσης, περίσκεψης, αλλά και σχεδιασμού.

Γι’ αυτό και η σημερινή συνάντηση συνιστά μία ευκαιρία να συζητήσουμε, να αναπτύξουμε προβληματισμούς, να καταθέσουμε προγραμματικές θέσεις, να διατυπώσουμε αλήθειες.

Αλήθειες που διατρέχουν τις σελίδες του βιβλίου.

Αλήθεια 1η. Έχει πλήρως τεκμηριωθεί, θεωρητικά και εμπειρικά, ότι η δυνητική συμβολή του αγροτικού τομέα στην αναπτυξιακή διαδικασία είναι σημαντική.

Αλήθεια 2η. Στη χώρα μας, ο αγροτικός τομέας αποτέλεσε τη ραχοκοκαλιά της εθνικής και της περιφερειακής οικονομίας.

Ο τομέας αυτός, ευνοημένος από τα εγγενή – φυσικά και κλιματολογικά – χαρακτηριστικά της Ελλάδας, αποτέλεσε μια από τις «λοκομοτίβες» ανάπτυξής της.

Αλήθεια 3η. Η απουσία συνεπούς και συνεκτικής αγροτικής στρατηγικής, δεν επέτρεψε να αξιοποιηθεί αυτό το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, παρά το γεγονός ότι η συγκριτικά υψηλή ποιότητα των προϊόντων μας παρέχει τη δυνατότητα για μεγαλύτερη εξωστρέφεια και υποκατάσταση εισαγωγών.

Εξαιτίας μιας σειράς ενδογενών και εξωγενών ανασταλτικών παραγόντων, δεν υλοποιήθηκαν, στον πρωτογενή τομέα, οι αναγκαίες παρεμβάσεις ώστε να επιτελέσει, στο βέλτιστο επίπεδο, το δυνητικό του ρόλο.

Χαμηλή παραγωγικότητα λόγω κυρίως του κατακερματισμένου κλήρου, χαμηλή διείσδυση των νέων τεχνολογιών, τεχνητά χωροταξικά εμπόδια, μικρή διείσδυση σε ξένες και ευρωπαϊκές αγορές, έλλειψη σαφούς εξαγωγικής στρατηγικής.

Έτσι, ο αγροτικός τομέας της χώρας εισήλθε στο ανταγωνιστικό διεθνές περιβάλλον με πολλές αγκυλώσεις και παθογένειες.

Αλήθεια 4η. Η περίοδος αυτή, με τις θετικές και τις αρνητικές πτυχές της, εξήντλησε, προ πολλού, τα όριά της.

Το αποτέλεσμα;

Η συμβολή του αγροτικού τομέα στη συνολική οικονομική δραστηριότητα να έχει κινηθεί, διαχρονικά, μειούμενη.

Ως ποσοστό της συνολικής ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας υποδιπλασιάστηκε, από 8% πριν 20 χρόνια, περίπου στο 4% το 2017.

Το ίδιο και ως μερίδιο απασχόλησης, από 18% πριν 20 χρόνια, στο 11% το 2017.

Αλήθεια 5η. Τα χρόνια της κρίσης, από ανάγκη ή επιλογή, κάποιοι, και ορθώς, αποφάσισαν να στραφούν στην πρωτογενή παραγωγή.

Δυστυχώς όμως, η σημερινή Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, με τις πράξεις και τις παραλείψεις της, έκανε απαγορευτική αυτή την προοπτική.

Αν και οι δυνατότητες και οι ευκαιρίες υφίστανται, δημιούργησε συνθήκες ασφυξίας στην αγροτική οικονομία και στον Έλληνα αγρότη.

Ο κ. Τσίπρας, αν και έταζε αρχικά «λαγούς με πετραχήλια», τελικά έκανε ακριβώς τα αντίθετα:

  • Πολλαπλασίασε την προκαταβολή φόρου και την εισφορά αλληλεγγύης.
  • Φορολόγησε, από το πρώτο ευρώ, τις κοινοτικές επιδοτήσεις.
  • Θέσπισε νέο, αναποτελεσματικό φόρο στο κρασί.
  • Αύξησε τον φόρο στην μπύρα.
  • Συμπεριέλαβε τα αγροτεμάχια στο συμπληρωματικό φόρο του ΕΝΦΙΑ.
  • Σχεδόν τριπλασίασε το ύψος των ασφαλιστικών εισφορών.
  • Κατάργησε τον ΟΓΑ.
  • Δεν αξιοποιήθηκαν οι πόροι του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης.
  • Αύξησε το κόστος παραγωγής, καθώς αυξήθηκε ο ΕΦΚ στο πετρέλαιο κίνησης, καταργήθηκε η επιστροφή του ΕΦΚ πετρελαίου κίνησης και αυξήθηκε ο ΦΠΑ στα αγροτικά εφόδια, για να μειωθεί μεταγενέστερα, ύστερα από πίεση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Φίλες και Φίλοι,

Δυστυχώς, αυτά έχουν γίνει μέχρι σήμερα.

Όμως, όπως επισημαίνεται και στο βιβλίο, ο αγροτικός τομέας μπορεί και πρέπει να επαναπροσδιορίσει το ρόλο του και να αντιμετωπίσει τις νέες προκλήσεις, προκειμένου να συμβάλλει στη διαμόρφωση ενός νέου παραγωγικού μοντέλου.

Ενός μοντέλου που θα εδράζεται στη βελτίωση της παραγωγικότητας, της ποιότητας, της ανταγωνιστικότητας, της εξωστρέφειας.

Η Νέα Δημοκρατία πιστεύει στη σημασία και στη συμβολή του αγροτικού τομέα στην αναπτυξιακή διαδικασία της χώρας.

Το σχέδιό μας, το οποίο θα αναπτύξουν οι ακόλουθοι ομιλητές, εδράζεται σε δύο άξονες:

1ος Άξονας: Η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, κυρίως μέσα από τη μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης των αγροτών.

Προς αυτή την κατεύθυνση έχουμε αναλάβει συγκεκριμένες δεσμεύσεις:

  • για μείωση του φόρου όλων των εταιρειών, και των αγροτικών επιχειρήσεων,
  • για μείωση του ΕΝΦΙΑ,
  • για μείωση του εισαγωγικού συντελεστή του φόρου εισοδήματος, από το 22% στο 9%, και για τους αγρότες,
  • για μείωση, από το 13% στο 10%, και ενιαία φορολογική μεταχείριση των αγροτικών συλλογικών σχημάτων, και
  • για περιορισμό του ενεργειακού κόστους μέσω της μεγαλύτερης αξιοποίησης εναλλακτικών πηγών ενέργειας.

2ος Άξονας: Η μετάβαση σε ένα νέο πρότυπο αγροτικής επιχειρηματικότητας.

Σ’ αυτή την κατεύθυνση, μεταξύ άλλων, πρέπει να εστιάσουμε:

  • Στην παραγωγή ποιοτικών και υψηλής διατροφικής αξίας προϊόντων, εκμεταλλευόμενοι την αυξημένη παγκόσμια ζήτηση για προϊόντα υψηλής ασφάλειας και ποιότητας.
  • Στην εμπλοκή του παραγωγού στην τυποποίηση και την εμπορική προώθηση των προϊόντων, για να μεταβούμε από το μοντέλο της οικογενειακής εκμετάλλευσης, σε αυτό της αγροτικής επιχείρησης.
  • Στον εξωστρεφή προσανατολισμό της παραγωγής, με τη θεσμοθέτηση «οχημάτων» προώθησης της εγχώριας παραγωγής σε αγορές του εξωτερικού.
  • Στη στήριξη πρωτοβουλιών για επενδύσεις στη μεταποίηση και εμπορία διαφοροποιημένων προϊόντων προστιθέμενης αξίας και υψηλής κερδοφορίας.
  • Στην αξιοποίηση νέων τεχνολογιών και καινοτόμων πρακτικών παραγωγής.
  • Στη συνεχή αναβάθμιση του επιπέδου εκπαίδευσης και κατάρτισης του ανθρώπινου δυναμικού του αγροτικού τομέα, ιδίως των νέων αγροτών.
  • Στη θεσμοθέτηση «ενεργητικών» χρηματοδοτικών εργαλείων και στον απεγκλωβισμό της αγροτικής παραγωγής από κοστοβόρες χρηματοδοτικές πρακτικές.
  • Στη διασφάλιση της αγροτικής παραγωγής, με την ενίσχυση της παρουσίας του ιδιωτικού ασφαλιστικού πυλώνα για την κάλυψη των ζημιών, ειδικά για αυτές που προέρχονται από τις κλιματικές αλλαγές, συνδυαστικά βέβαια με το δημόσιο πυλώνα.
  • Στη στήριξη συλλογικών σχημάτων και συνεργειών, όταν μάλιστα το ποσοστό των οργανωμένων συνεταιριστικών αγροτών είναι απελπιστικά χαμηλό (μόλις 11%, με μέσο ευρωπαϊκό όρο το 50%).
  • Στην ανάπτυξη συνεργειών του αγροτικού τομέα με άλλους δυναμικούς παραγωγικούς τομείς της οικονομίας, όπως είναι ο τουρισμός, ο πολιτισμός, η εστίαση, η βιομηχανία καλλυντικών και φαρμακευτικών φυτών, η χημική βιομηχανία, η βιομηχανία τροφίμων, η εκπαίδευση και δια βίου μάθηση.
  • Στην καθιέρωση τακτικού, δομημένου διαλόγου της Κυβέρνησης με τις διεπαγγελματικές οργανώσεις των παραγωγών.
  • Στην υιοθέτηση ευρωπαϊκών πολιτικών ώστε αυτές να είναι πιο αποτελεσματικές σε εθνικό επίπεδο, με την ανάπτυξη δυναμικών αγροτικών περιοχών και τη στήριξη των μικρών και μεσαίων γεωργικών εκμεταλλεύσεων, και με μεγαλύτερη απ’ ότι σήμερα ευελιξία για τη μεταφορά κονδυλίων μεταξύ των άμεσων ενισχύσεων και της αγροτικής ανάπτυξης, σύμφωνα με τις εθνικές ανάγκες και τους στόχους.

Φίλες και Φίλοι,

Το βιβλίο του Κώστα Μπαγινέτα αναδεικνύει και αναλύει αυτές τις προγραμματικές θέσεις της Νέας Δημοκρατίας.

Παράταξη που ετοιμάζεται, πάλι στα δύσκολα, υπό την στιβαρή ηγεσία του Κυριάκου Μητσοτάκη, να ανταποκριθεί στις ανάγκες των πολιτών.

Παράταξη που ετοιμάζεται να βγάλει, αποτελεσματικά και οριστικά, τη χώρα από την πολυετή και πολυδιάστατη κρίση.

Σας καλώ να εργασθούμε για να ανασυγκροτήσουμε, σε σύγχρονες βάσεις, τη χώρα μας.

Να πετύχουμε μια καλή σύνθεση πετυχημένων παραδοσιακών αξιών με νέες.

Να αυξήσουμε την παραγωγή.

Να βελτιώσουμε την παραγωγικότητα, την ποιότητα, την ανταγωνιστικότητα, την εξωστρέφεια.

Να είμαστε κοινωνικά δίκαιοι στη διανομή του πλούτου και του εισοδήματος, με φροντίδα για τους ανήμπορους και τους οικονομικά αδύναμους.

Να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις ώστε ο αγροτικός τομέας, όπως υποστηρίζει και ο Κώστας στο βιβλίο, να διαδραματίσει τον σημαντικό δυνητικό ρόλο του στο βέλτιστο σημείο.

Το στοίχημα είναι ανοικτό.

Μπορούμε να το κερδίσουμε.

Έχουμε ιστορικό χρέος να τα καταφέρουμε.

Και θα τα καταφέρουμε.

Γιατί, όλοι μαζί, μπορούμε!!!

Συμπατριώτισσες και Συμπατριώτες,

Σας ευχαριστώ για την παρουσία σας.

Και κυρίως, σας ευχαριστώ για τη διαχρονική προσφορά σας στην Παράταξη.

Στην μεγάλη, στην ιστορική Παράταξη της Νέας Δημοκρατίας.

Αγαπητέ Αντιπρόεδρε της Νέας Δημοκρατίας, Συνάδελφε και Φίλε Κωστή Χατζηδάκη,

Αγαπητέ Κώστα Δέρβο, Πρόεδρε της ΟΝΝΕΔ,

Αγαπητέ Νίκο Ρωμανέ, Αναπληρωτή Εκπρόσωπε Τύπου,

Σας καλωσορίζω στη Λαμία, την έδρα της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας.

Φίλες και Φίλοι,

Είναι γεγονός ότι βιώνουμε μια δύσκολη περίοδο.

Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, χωρίς ιδεολογική πυξίδα, με πλεόνασμα πολιτικού καιροσκοπισμού, έχει αποτύχει σε όλα τα πεδία της δημόσιας σφαίρας.

Στην οικονομία, η χώρα βρίσκεται σε κατάσταση παραλυτικής στασιμότητας, με τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις να στενάζουν.

Στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, η «βολική» Κυβέρνηση του κ. Τσίπρα προχωρά, πρόθυμα, σε όχι καλές συμφωνίες.

Στη διαχείριση του προσφυγικού / μεταναστευτικού προβλήματος, βρίσκουν έκφραση  οι ιδεοληψίες, η ανικανότητα, ο κυνισμός και η αδιαφάνεια.

Στον πρωτογενή τομέα, η Κυβέρνηση έχει δημιουργήσει συνθήκες ασφυξίας για τον Έλληνα αγρότη.

Στην εκπαίδευση, κυριαρχεί η μικροπολιτική κοπτοραπτική, όπως αποδεικνύεται και στην περίπτωση αναδιάρθρωσης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην περιοχή μας, η οποία και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή.

Στο πεδίο της ασφάλειας του πολίτη, υφίσταται γενικευμένο καθεστώς ανομίας, με τους «Ρουβίκωνες» να δρουν ασύδοτα.

Σε κορυφαίες κοινοβουλευτικές διαδικασίες, όπως αυτή της συνταγματικής αναθεώρησης, πλεονάζουν οι ευκαιριακές προσεγγίσεις.

Συμπερασματικά, η Κυβέρνηση, καθημερινά, ωθεί τα πράγματα στην αποσύνθεση, η οποία δεν μπορεί να κρυφτεί ρίχνοντας ατελείωτη «αριστερή χρυσόσκονη».

Ευτυχώς για τη χώρα, μέσα στο 2019, θα τερματιστεί ο τετραετής κύκλος της αυταπάτης, της ανευθυνότητας, του κυνισμού και του τυχοδιωκτισμού.

Και οι πολίτες, με την απόφασή τους στις προσεχείς εκλογές, θα ανοίξουν έναν νέο κύκλο ευθύνης, ρεαλισμού, σοβαρότητας και αποτελεσματικότητας.

Άλλωστε, πάντα στα δύσκολα, την πολιτική λύση την αναζητούσαν από τη Νέα Δημοκρατία.

Την παράταξη που οικοδόμησε τη σύγχρονη δημοκρατία.

Που σχεδίασε, υλοποίησε και εδραίωσε την ευρωπαϊκή θέση της χώρας.

Που αύξησε, διαχρονικά, τον πλούτο της χώρας και τον διένειμε πιο δίκαια.

Γι’ αυτό και οι πολίτες, παρά τους κατά καιρούς πειραματισμούς, με την εμπιστοσύνη τους, αθροιστικά, την έχουν αναδείξει ως την πιο ισχυρή πολιτική δύναμη της χώρας.

Ως τον μεγάλο, μόνιμο και σταθερό πυλώνα του πολιτικού συστήματος.

Ως την πατριωτική, φιλελεύθερη, κοινωνική και ριζοσπαστική παράταξη της χώρας.

Με βαθιές και εκτεταμένες ρίζες στις λαϊκές δυνάμεις.

Φίλες και Φίλοι,

Σήμερα, η Νέα Δημοκρατία, υπό την στιβαρή ηγεσία του Κυριάκου Μητσοτάκη, ενωμένη και δυνατή, ετοιμάζεται να ανταποκριθεί στις ανάγκες των πολιτών.

Σας καλώ να εργασθούμε για να ανασυγκροτήσουμε, σε σύγχρονες βάσεις, τη χώρα μας.

Να πετύχουμε μια καλή σύνθεση πετυχημένων παραδοσιακών αξιών με νέες.

Να αυξήσουμε την παραγωγή.

Να βελτιώσουμε την παραγωγικότητα, την ποιότητα, την ανταγωνιστικότητα, την εξωστρέφεια.

Να είμαστε κοινωνικά δίκαιοι στη διανομή του πλούτου και του εισοδήματος, με φροντίδα για τους ανήμπορους και τους οικονομικά αδύναμους.

Έχουμε ιστορικό χρέος να τα καταφέρουμε.

Και θα τα καταφέρουμε.

Γιατί, όλοι μαζί, μπορούμε!!!

Κυρίες και Κύριοι,

Αρχικά, θα κάνω ορισμένες επισημάνσεις για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η Ελληνική οικονομία και στη συνέχεια θα καταθέσω τους βασικούς άξονες του σχεδίου της Νέας Δημοκρατίας.

1η Επισήμανση. Η χώρα βγήκε, τυπικά, από το 3ο, αχρείαστο Πρόγραμμα, το οποίο ήταν το αποτέλεσμα της αυταπάτης, της δημιουργικής ασάφειας και των ιδεοληψιών της σημερινής Κυβέρνησης, αλλά, κατ’ ουσία, δεν βγήκε από τα Μνημόνια.

Και αυτό γιατί οι δημοσιονομικοί στόχοι παραμένουν – για πολλά χρόνια – υψηλοί, η δημόσια περιουσία είναι δεσμευμένη για έναν αιώνα, και η χώρα έχει ενταχθεί σε καθεστώς ενισχυμένης εποπτείας, πρωτόγνωρα αυστηρό για τα ευρωπαϊκά δεδομένα.

Επίσης, οι τελευταίες αποφάσεις για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του χρέους είναι περιορισμένες, τελούν υπό την προϋπόθεση υλοποίησης αυστηρών προϋποθέσεων και υπολείπονται των δεσμεύσεων των εταίρων, τόσο του 2012 όσο και του 2017.

Γι’ αυτό άλλωστε και θα επαναξιολογηθεί η βιωσιμότητά του το 2032.

Απορώ συνεπώς πως ο Πρωθυπουργός, τελευταία, αυτοθαυμάζεται γιατί, όπως υποστηρίζει, πήρε τη σωστή απόφαση επί ενός διλήμματος που ο ίδιος όμως δημιούργησε.

2η Επισήμανση. Το Πρόγραμμα απέτυχε.

Δεν κατάφερε να πετύχει το βασικό του στόχο, που ήταν η δημιουργία των προϋποθέσεων για την ασφαλή χρηματοδότηση της χώρας από τις διεθνείς αγορές.

Εάν υπήρχε κυβερνητική σοβαρότητα και υπευθυνότητα, εάν είχε ήδη υλοποιηθεί ένα συνεκτικό πλαίσιο μεταρρυθμίσεων, εάν είχαν αναληφθεί έγκαιρα πιο γενναίες αποφάσεις για τη ρύθμιση του χρέους, εάν είχαν αρθεί, πλήρως, οι κεφαλαιακοί περιορισμοί και εάν η χώρα είχε ενταχθεί στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, τα επιτόκια δανεισμού θα ήταν σήμερα χαμηλότερα και λιγότερο ευμετάβλητα.

Πρόγραμμα όμως που επίσης απέτυχε και σε άλλους στόχους του:

  • Η οικονομία αναπτύσσεται με αναιμικούς και χαμηλότερους των προβλέψεων ρυθμούς.
  • Το ιδιωτικό χρέος διογκώνεται.
  • Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου διατηρούνται σε υψηλά επίπεδα.
  • Οι επιστροφές φόρων προς ιδιώτες λιμνάζουν.
  • Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων υποεκτελείται.
  • Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας υποχωρεί.
  • Η οικονομική ελευθερία συρρικνώνεται.
  • Οι θεσμοί διακυβέρνησης υποβαθμίζονται.
  • Οι καταθέσεις των ιδιωτών δεν επιστρέφουν ουσιαστικά στο τραπεζικό σύστημα, ενώ η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίζεται.

Συνεπώς, η κανονικότητα δεν έχει επιστρέψει στη χώρα.

3η Επισήμανση. Η Κυβέρνηση πανηγυρίζει διότι δεν θα περικοπούν, για μία ακόμη φορά επί ημερών της, οι συντάξεις.

Περικοπή που μόνη της ψήφισε και δεν περιλαμβανόταν στο 3ο πρόγραμμα.

Και αφού ήδη έχει προχωρήσει σε μεγάλες περικοπές συντάξεων, ιδίως για τους νέους συνταξιούχους.

Η Κυβέρνηση πανηγυρίζει που θα μειωθούν οι ασφαλιστικές εισφορές, για κάποιους αυτοαπασχολούμενους και ελεύθερους επαγγελματίες, αφού πρώτα, μόνη της, τις αύξησε και, σήμερα, στον Προϋπολογισμό ομολογεί ότι το μέτρο απέτυχε γιατί μειώθηκε ο αριθμός των ασφαλισμένων και τα δηλωθέντα εισοδήματα.

Συνεπώς, όλα αυτά δεν μπορούν να αποτελούν αντικείμενο πανηγυρισμών, αλλά στοιχεία προβληματισμού, για οικονομικά αναποτελεσματικές και κοινωνικά άδικες πολιτικές.

Ειδικά για μία Κυβέρνηση που προτείνει αποσπασματικά, με μεγάλη καθυστέρηση και ατολμία, σε βάθος χρόνου, μειώσεις κάποιων φορολογικών συντελεστών αφού πρώτα προχώρησε σε 29 αυξήσεις φόρων, σε δραστική περικοπή του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων και έχει κηρύξει εσωτερική στάση πληρωμών, οδηγώντας σε φτωχοποίηση την κοινωνία και σε διόγκωση το ιδιωτικό χρέος.

Χωρίς μάλιστα οι προτάσεις αυτές να εντάσσονται σε μία συνεκτική, συνολική πρόταση οικονομικής πολιτικής.

Κυρίες και Κύριοι,

Αυτές οι επισημάνσεις δείχνουν ότι κυνηγάμε την ουρά μας.

Σερνόμαστε στο οικονομικό τέλμα, σε περιβάλλον παρακμής, κοινωνικής μιζέριας και βιασμού των θεσμών.

Δεν έχουμε σπάσει τους φαύλους κύκλους.

Δεν έχουμε ακόμη μπει σε ανοδικό σπιράλ.

Δεν έχει υπάρξει ρεαλιστικό σχέδιο, πολιτική βούληση και αποφασιστικότητα, για επίτευξη υψηλής και διατηρήσιμης ανάπτυξης, δημιουργία ποιοτικών θέσεων απασχόλησης και ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.

Σχέδιο που θα οδηγεί σε αύξηση της παραγωγικότητας όλων των συντελεστών παραγωγής, παραδοσιακών και νέων.

Σχέδιο που θα αυξάνει την ποσότητα και θα βελτιώνει τη σύνθεση του πλούτου της χώρας και την ποιότητά του, χωρίς πρόσθετη εσωτερική υποτίμηση, με ουσιαστική προώθηση των εξαγωγών και των εταιρικών επενδύσεων.

Σχέδιο που θα βοηθήσει να επιστρέψει ένα ποσοστό τουλάχιστον από την αυξημένη τα τελευταία χρόνια «διαρροή εγκεφάλων» και να ανταποκριθεί η χώρα στο δομικό μετασχηματισμό της εργασίας εξαιτίας της τεχνολογικής επανάστασης.

Βασικοί άξονες ενός τέτοιου σχεδίου πρέπει να είναι:

1ος άξονας. Η αλλαγή του μίγματος δημοσιονομικής πολιτικής.

Με την απλοποίηση και σταθεροποίηση της φορολογικής νομοθεσίας και με τη μείωση των φορολογικών συντελεστών νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

2ος άξονας. Η υλοποίηση μεταρρυθμίσεων που θα βελτιώσει τη διαρθρωτική ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.

Μεταξύ άλλων:

  • Με τη δημιουργία ενός σταθερού και απλού ρυθμιστικού πλαισίου.
  • Με την απλοποίηση των διαδικασιών έναρξης επιχειρήσεων, με κεντρικό χαρακτηριστικό τη «δήλωση συμμόρφωσης» και τις πρότυπες προδιαγραφές.
  • Με την ασφάλεια δικαίου, μέσα από σταθερούς κανόνες λειτουργίας, επιτάχυνση στην απονομή δικαιοσύνης και κωδικοποίηση της νομοθεσίας.
  • Με την υλοποίηση των ήδη σχεδιασμένων αποκρατικοποιήσεων, την προώθηση εμβληματικών επενδύσεων και την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου.
  • Με την απελευθέρωση και ταχεία αναδιάρθρωση της αγοράς ενέργειας.
  • Με τον εξορθολογισμό της λειτουργίας του Κράτους, ώστε να δημιουργηθεί ένα καλύτερο και όχι ένα μεγαλύτερο κράτος, ένας δημόσιος τομέας αποτελεσματικός, ευέλικτος, σύγχρονος και παραγωγικός.
  • Mε τον περιορισμό του κρατικού εναγκαλισμού και την ανάπτυξη ενός ποιοτικού και εξωστρεφούς συστήματος εκπαίδευσης και ενός εθνικού «οικοσυστήματος» έρευνας και καινοτομίας.

Σ’ αυτή την κατεύθυνση θα μπορούσε να συμβάλλει μία ευρεία και τολμηρή πρόταση για την αλλαγή του συνταγματικού χάρτη της χώρας, η οποία θα αγγίζει κρίσιμα πεδία, όπως είναι η δημόσια διοίκηση, η εκπαίδευση, η ανάπτυξη, η δικαιοσύνη, η καλή νομοθέτηση και η δημοσιονομική σταθερότητα.

Και όχι μία συρρικνωμένη πρόταση, όπως αυτή της Κυβέρνησης, που θα ενσωματώνει επικίνδυνες, διαλυτικές και ατελέσφορες προτάσεις, παρωχημένες ιδεοληπτικές αγκυλώσεις και κουτοπόνηρες κομματικές μεθοδεύσεις.

3ος άξονας. Η ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.

  • Με την αξιοποίηση των διαθέσιμων Ευρωπαϊκών κονδυλίων και των χρηματοδοτικών εργαλείων.
  • Με την εκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων που έχει κατρακυλήσει στο χαμηλότερο επίπεδο της τελευταίας 10ετίας.
  • Με την εκκαθάριση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου.
  • Με την πλήρη άρση των κεφαλαιακών περιορισμών.
  • Με τη σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης μέσω του τραπεζικού συστήματος, αντιμετωπίζοντας ορθολογικά το υψηλό συσσωρευμένο απόθεμα μη εξυπηρετούμενων δανείων.

4ος  άξονας. Η ενίσχυση της υγιούς επιχειρηματικότητας.

Η πολιτεία θα δημιουργήσει ένα ασφαλές και σταθερό περιβάλλον για επενδύσεις.

Και οι επιχειρήσεις θα λειτουργούν με υπευθυνότητα, υιοθετώντας κανόνες εταιρικής διακυβέρνησης και επιδεικνύοντας αυξημένη εταιρική κοινωνική ευθύνη.

Η υλοποίηση αυτού του σχεδίου θα οδηγήσει στην επίτευξη υψηλότερων ρυθμών μεγέθυνσης της οικονομίας.

Αυτή, με τη σειρά της, θα βελτιώσει, ακόμη περισσότερο, τη βιωσιμότητα του χρέους, δίνοντας τη δυνατότητα για σταδιακή αποκλιμάκωση των υψηλών δημοσιονομικών στόχων.

Στόχοι οι οποίοι θα επιτυγχάνονται πλέον μέσω της αυτοτροφοδοτούμενης αναπτυξιακής διαδικασίας, χωρίς τη λήψη πρόσθετων μέτρων λιτότητας.

Δημιουργώντας «βαθμούς ελευθερίας» για ακόμη μεγαλύτερες μειώσεις φορολογικών συντελεστών και ασφαλιστικών εισφορών.

Κυρίες και Κύριοι,

Όλα αυτά όμως προϋποθέτουν Κυβέρνηση που θα είναι επί της ουσίας μεταρρυθμιστική, υπεύθυνη και αξιόπιστη.

Που θα υλοποιεί, χωρίς να σέρνεται, πραγματικά προοδευτικές και γνήσια πατριωτικές πολιτικές.

Όλα αυτά, και δυστυχώς ιδιαιτέρως σημαντικά εθνικά ζητήματα, όπως είναι η συμφωνία των Πρεσπών, με τη σημερινή «βολική» και πρόθυμη διακυβέρνηση, αποτελούν ζητούμενα.

Είναι στη λογική, στο συναίσθημα και στα χέρια της κάθε μιας και του καθένα μας να αλλάξουμε πορεία.

Να μπούμε και να κινηθούμε γρήγορα στο ανοδικό σπιράλ.

Οι καιροί ου μενετοί.

 

H αξία του κλάδου των ακινήτων είναι ιδαίτερα σημαντική γι αυτό απαιτείται η υλοποίηση ενός συνεκτικού σχεδίου ώστε να καταφέρει ο κλάδος να εξέλθει από τη δύσκολη θέση στην οποία έχει βρεθεί τα τελευταία χρόνια.

Με αυτό τον τρόπο θα αποδώσει ένα «τριπλό μέρισμα» καθώς θα ενισχύσει το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών, θα τονώσει τις ιδιωτικές επενδύσεις στην αγορά κατοικίας και θα αυξήσει την αξία των ακινήτων.


Τοποθέτηση

Η αγορά ακινήτων συνέβαλε καθοριστικά στους υψηλούς ρυθμούς μεγέθυνσης που παρουσίασε, για πολλά χρόνια, η ελληνική οικονομία.

Είναι όμως και αγορά που δοκιμάστηκε και συνεχίζει να δοκιμάζεται σκληρά από την κρίση, με τη μείωση της οικοδομικής δραστηριότητας, τη συρρίκνωση της ποσοστιαίας συμβολής του κλάδου των κατασκευών στη συνολική ακαθάριστη προστιθέμενη αξία, τη «συμπίεση» της αποτίμησης των ακινήτων στα χαμηλότερα όριά της, το «γκρέμισμα» του ακαθάριστου σχηματισμού κεφαλαίου στις κατοικίες, την εκτόξευση της αποποίησης κληρονομιών, την υπερφορολόγηση εταιρικών επενδυτικών σχημάτων, όπως είναι οι ΑΕΕΑΠ (Ανώνυμες Εταιρείες Επενδύσεων Ακίνητης Περιουσίας).

Αυτή η κατάσταση οφείλει να μας προβληματίσει.

Και αυτό διότι η αξία του ευρύτερου κλάδου είναι σημαντική, καθώς συμβάλλει στη δημιουργία πολλών θέσεων απασχόλησης, εισοδημάτων, τζίρων και φορολογικών εσόδων, διασυνδέεται με δομικούς βιομηχανικούς τομείς, σχετίζεται με πολλά επαγγέλματα, συνεισφέρει στον εκσυγχρονισμό των υποδομών και στην ενδυνάμωση της επενδυτικής ελκυστικότητας και προσελκύει θεσμικά κεφάλαια του εξωτερικού, με μακροχρόνιο ορίζοντα επένδυσης.

Συνεπώς, είναι σημαντικό ο κλάδος, με την υλοποίηση κατάλληλων πολιτικών, να εξέλθει από τη δύσκολη θέση στην οποία έχει βρεθεί τα τελευταία χρόνια.

Μεταξύ άλλων, η πιο χαμηλή, ορθολογική, δίκαιη και σταθερή φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας, θα αποδώσει «τριπλό μέρισμα», καθώς θα ενισχύσει το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών, θα τονώσει τις ιδιωτικές επενδύσεις στην αγορά κατοικίας και θα αυξήσει την αξία των ακινήτων.

Για το σκοπό αυτό απαιτείται η υλοποίηση ενός συνεκτικού σχεδίου, με βασικούς άξονες:

  • Τη μείωση του ΕΝΦΙΑ – μεσοσταθμικά – κατά 30% μέσα στα δύο πρώτα χρόνια με στόχο τον εξορθολογισμό της φορολόγησης της ακίνητης περιουσίας, στο ύψος περίπου του μέσου όρου των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΟΟΣΑ.
  • Την μελλοντική απόδοση του φόρου ακίνητης περιουσίας στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, με μηχανισμούς δημοσιονομικής εξισορρόπησης, λαμβάνοντας υπόψη τη διεθνή εμπειρία, ώστε να επιτευχθεί πραγματική διοικητική και οικονομική αυτονομία των δήμων, ουσιαστική λογοδοσία των Δημάρχων, συμμετοχή των πολιτών στις τοπικές αποφάσεις, αξιολόγηση της ανταποδοτικότητας του φόρου, αποκέντρωση αρμοδιοτήτων από την κεντρική διοίκηση και αναβάθμιση των παρεχόμενων δημοσίων υπηρεσιών.
  • Την αναστολή του ΦΠΑ στις νέες οικοδομικές δραστηριότητες για τρία χρόνια.
  • Την αναστολή του φόρου υπεραξίας για τρία χρόνια και την επανεξέτασή του από μηδενικής βάσης τον τέταρτο χρόνο.
  • Την παροχή έκπτωσης φόρου ίση με το 40% της δαπάνης που νόμιμα κατέβαλλε ο ιδιοκτήτης για λειτουργική, αισθητική και κυρίως ενεργειακή αναβάθμιση, συντήρηση και αξιοποίηση υφιστάμενων κατοικιών.
  • Την ενίσχυση των φορολογικών κινήτρων – με διαφάνεια, έλεγχο για την πρόληψη του ξεπλύματος μαύρου χρήματος, παρακολούθηση και τήρηση υποχρεώσεων – σε όσους ξένους επιλέξουν την Ελλάδα ως τόπο φορολογικής κατοικίας.
  • Τον επανασχεδιασμό της φορολογικής αντιμετώπισης των ΑΕΕΑΠ, υπό όρους συγκρίσιμους με το αντίστοιχο πλαίσιο των λοιπών ευρωπαϊκών χωρών, παράλληλα με την επαναξιολόγηση του θεσμικού πλαισίου που τις διέπει και την ενεργοποίηση των αμοιβαίων κεφαλαίων ακινήτων, με στόχο τη ροή νέων επενδυτικών κεφαλαίων στη αγορά.

Αυτό το ολοκληρωμένο και ρεαλιστικό σχέδιο, μαζί με άλλες πολιτικές στην κατεύθυνση στοχευμένων μειώσεων φόρων και ασφαλιστικών εισφορών, υλοποίησης διαρθρωτικών αλλαγών και ενίσχυσης της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία, είναι ικανό να απελευθερώσει μη παραγωγικά δεσμευμένους ή αδρανείς πόρους και να μας βγάλει από τον καταστροφικό κύκλο της οικονομικής μιζέριας.

Απαιτείται πολιτική βούληση, σοβαρότητα και αποφασιστικότητα.

Μπορούμε να τα καταφέρουμε, και θα τα καταφέρουμε!