Ομιλίες στη Βουλή
Διαβάστε τις ομιλίες που απευθύνω στη Βουλή στα πλαίσια του κοινοβουλευτικού έργου

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Η κυβέρνηση της Ν.Δ. με το Σχέδιο Νόμου για τη σύσταση Εθνικού Ταμείου Κοινωνικής Συνοχής και τη χορήγηση του πολυτεκνικού επιδόματος και στις τρίτεκνες οικογένειες από την 1η Ιανουαρίου 2008 εκπληρώνει και ολοκληρώνει τις άμεσες προεκλογικές της δεσμεύσεις στο σκέλος της κοινωνικής προστασίας.
Παράλληλα, με το εν λόγω Νομοσχέδιο δίνει περαιτέρω ώθηση στην προσπάθεια για την εφαρμογή συγκροτημένου σχεδίου με στόχο την ουσιαστική και αποτελεσματική ενδυνάμωση του κοινωνικού κράτους δικαίου.
 
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Το πρόβλημα της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού ήταν σχεδόν πάντοτε επίκαιρο θέμα του επιστημονικού και πολιτικού διαλόγου σε όλες τις κοινωνίες, ακόμη και στις πιο ανεπτυγμένες.
Το πρόβλημα της φτώχειας, το οποίο συνήθως προσεγγίζεται στην οικονομική του διάσταση, είναι ένα σχετικό, δυναμικό, και πολυδιάστατο φαινόμενο.
Χαρακτηρίζεται από διαχρονικότητα και διατοπικότητα.
Παρουσιάζεται σε όλες τις χρονικές περιόδους του οικονομικού κύκλου.
Παρατηρείται σε όλες τις κοινωνίες, τόσο στις ανεπτυγμένες όσο και στις υπανάπτυκτες.
Είναι δυστυχώς γεγονός ότι οι υψηλοί ρυθμοί οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης που παρατηρήθηκαν σε πολλές χώρες τις τελευταίες δεκαετίες, δεν κατάφεραν να επιφέρουν τα προσδοκώμενα αποτελέσματα σχετικά με τη μείωση της φτώχειας και την ενίσχυση της συνοχής του κοινωνικού ιστού.
Ενδεικτικά αναφέρεται ότι στην Ευρωπαϊκή κοινωνία, παρά την τεράστια πρόοδο που έχει συντελεστεί αναφορικά με την παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών, υπάρχουν παραπάνω από 72 εκατ. φτωχοί, δηλαδή το 16% του πληθυσμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης των 25 κρατών-μελών (Ε.Ε.-25) παραμένει κάτω από τα όρια της φτώχειας.
Ταυτόχρονα η ψαλίδα των κοινωνικών ανισοτήτων διευρύνεται.
Σύμφωνα με πρόσφατες διεθνείς μελέτες, αλλά και έρευνες του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕ.Π.Ε., Αθήνα 2007) και του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών (Ε.Κ.Κ.Ε., 2007),
η διεθνοποίηση και αλληλεξάρτηση οικονομιών και αγορών,
η ενίσχυση του παγκόσμιου ανταγωνισμού και οι τεχνολογικές εξελίξεις,
η στενότητα των οικονομικών πόρων,
οι δημογραφικές αλλαγές και οι μεταβολές στην κοινωνική δομή,
οι διαρθρωτικές αλλαγές στην παραγωγική διαδικασία,
η ανεπαρκής ζήτηση για εργασία και η διεύρυνση της αγοράς εργασίας,
η έλλειψη εργασιακής αντίληψης,
το χαμηλό επίπεδο ανθρώπινου κεφαλαίου,
η φυσική ανικανότητα για εργασία και η μονογονεϊκότητα,
το χαμηλό ύψος των συντάξεων και ο «υπολειμματικός» χαρακτήρας του συστήματος κοινωνικής πρόνοιας, 
αποτελούν κλασικούς φτωχογόνους παράγοντες και σύγχρονες προκλήσεις που δημιουργούν μια σειρά από νέους κινδύνους που σχετίζονται με την επέκταση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού.
Η εισοδηματική φτώχεια επιδρά αρνητικά στην οικονομική ευημερία και ανάπτυξη.
Επιβαρύνει την οικονομική αποτελεσματικότητα και παραγωγικότητα.
Υποσκάπτει την κοινωνική συνοχή.
Υποθάλπει τις κοινωνικές αντιπαραθέσεις.
Ενισχύει την παραβατικότητα και την εγκληματικότητα.
Επηρεάζει αρνητικά την ευτυχία των πολιτών.
 
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Οι προαναφερθείσες αιτίες αλλά και οι συνέπειες του προβλήματος της φτώχειας έχουν καταστήσει επιτακτική την ανάγκη συλλογής στοιχείων για τα εισοδήματα και την κατανάλωση του πληθυσμού, έτσι ώστε να αποκτηθεί μια σχετικά σαφής εικόνα για τη διάσταση της φτώχειας, για τις διαχρονικές μεταβολές της, και για τα χαρακτηριστικά των πληθυσμιακών ομάδων που κινδυνεύουν περισσότερο να βρεθούν σε κατάσταση φτώχειας.
Είναι γνωστό ότι υπάρχουν δύο μεθοδολογίες προσέγγισης της φτώχειας, η απόλυτη και η σχετική.
Η απόλυτη προσέγγιση αναφέρεται στην έλλειψη κάποιου ελάχιστου επιπέδου εισοδήματος που είναι αναγκαίο για την κάλυψη των βασικών αναγκών ενός ατόμου ή ενός νοικοκυριού (φτώχεια ως ανεπάρκεια).
Η σχετική προσέγγιση επικεντρώνεται στην ανεπάρκεια ή την απόκλιση από ένα συνηθισμένο, κοινωνικά αποδεκτό επίπεδο διαβίωσης (φτώχεια ως ανισότητα).
Στην περίπτωση των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με δεδομένο το σχετικά υψηλό επίπεδο οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης, η φτώχεια εκτιμάται με σχετικά κριτήρια.
Έτσι, με βάση τους κοινούς στατιστικούς δείκτες που καθορίστηκαν στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Λάακεν (Laeken, Δεκέμβριος 2001), η Ελλάδα, παρά τη διαχρονική, σε απόλυτους όρους, βελτίωση του επιπέδου διαβίωσης του πληθυσμού, παραμένει μια χώρα με υψηλά επίπεδα σχετικής φτώχειας μετά τις κοινωνικές μεταβιβάσεις και σχετικά υψηλά επίπεδα κοινωνικής ανισότητας σε σύγκριση με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.[1]
Έτσι, με βάση τα στοιχεία από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, το χρηματικό όριο της φτώχειας ανέρχεται στο ποσό των €5.649,78 ανά άτομο για το 2005, και στο ποσό των €11.864,54 για νοικοκυριά με δύο ενήλικους και δύο εξαρτώμενα παιδιά.
Επίσης, σύμφωνα με τα πλέον πρόσφατα διαθέσιμα στοιχεία της Eurostat, το ποσοστό της φτώχειας, που καθορίζεται με βάση το ποσοστό των ανθρώπων με διαθέσιμο εισόδημα που υπολείπεται του 60% του διάμεσου ισοδύναμου διαθέσιμου εισοδήματος σε εθνική βάση, χωρίς την αναδιανεμητική επίδραση των κοινωνικών δαπανών, δηλαδή των συντάξεων και των κοινωνικών μεταβιβάσεων, ανέρχεται στο 39% το 2005, σε αντιστοιχία με το ποσοστό του ευρωπαϊκού μέσου όρου (Μητράκος, 2007).
Το ποσοστό αυτό, πριν τις κοινωνικές μεταβιβάσεις αλλά μετά την καταβολή των συντάξεων, διαμορφώνεται στο 23%, όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι στο 26%.
Το ποσοστό αυτό μετά τις κοινωνικές μεταβιβάσεις μειώνεται στο 20%, όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι στο 16%.
Το ποσοστό αυτό για τη χώρα μας είναι το υψηλότερο μεταξύ των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, χαμηλότερο μόνο έναντι αυτού της Πολωνίας και της Λιθουανίας (το αντίστοιχο ποσοστό εκεί ανέρχεται στο 21%). 
Παρατηρούμε συνεπώς ότι η Ελλάδα έχει να αντιμετωπίσει τη μειωμένη αποτελεσματικότητα των πολιτικών κοινωνικής προστασίας στην καταπολέμηση της εισοδηματικής φτώχειας.
Παρά το γεγονός ότι οι κοινωνικές δαπάνες ως ποσοστό του ΑΕΠ στη χώρα μας είναι σχεδόν ισοδύναμες με το μέσο ευρωπαϊκό επίπεδο (στο 26%, στην Ευρωπαϊκή Ένωση στο 27,6%), μόλις το 13% των ατόμων που διαβιούν κάτω από το όριο της φτώχειας καταφέρνει να υπερβεί το όριο αυτό μετά τις κοινωνικές μεταβιβάσεις, σε αντίθεση με τον αντίστοιχο κοινοτικό μέσο όρο (38,5%). 
Συνεπώς, σύμφωνα με το πρότυπο της κατανομής των κοινωνικών δαπανών, δαπάνη για κοινωνικά επιδόματα ίση με 1% του ΑΕΠ μειώνει το ποσοστό φτώχειας κατά 0,2 ποσοστιαίες μονάδες στην Ελλάδα και κατά 0,6 ποσοστιαίες μονάδες στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Με άλλα λόγια, ο τρόπος με τον οποίο δαπανώνται τα κοινωνικά επιδόματα στην Ελλάδα υποδηλώνει ότι χρειάζονται τριπλάσιοι πόροι σε σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση για να επιτευχθεί το ίδιο αποτέλεσμα στο πεδίο της μείωσης της εισοδηματικής φτώχειας (βλέπε και Ε.Κ.Κ.Ε., «Το κοινωνικό πορτρέτο της Ελλάδας 2006», Έκδοση 2007).
Μάλιστα, με βάση τους δείκτες της κάθετης και της οριζόντιας αποτελεσματικότητας των αντίστοιχων κοινωνικών δαπανών, όπως παρουσιάζονται σε εφετινή μελέτη του Ε.Κ.Κ.Ε., λιγότερο από το 1/3 της δαπάνης αυτής ωφελεί τους φτωχούς. Για το λόγο αυτό, ενώ ποσοτικά η δαπάνη αυτή επαρκεί να καλύψει το 55% του βάθους φτώχειας και θα μπορούσε υπό προϋποθέσεις να μειώσει σημαντικά τόσο τον αριθμό των φτωχών όσο και το ποσοστό της φτώχειας, το πρότυπο άσκησης των αντίστοιχων πολιτικών τελικά καλύπτει το χάσμα φτώχειας μόνο κατά 17,4%.
Η αδυναμία αυτή των κοινωνικών δαπανών οφείλεται σε μια σειρά από παράγοντες, οι βασικότεροι των οποίων είναι:
1. Στο γεγονός ότι το κοινωνικό κράτος στην Ελλάδα δίνει μεγαλύτερη έμφαση στα ανταποδοτικά επιδόματα κοινωνικής ασφάλισης παρά στους μη ασφαλίσιμους κοινωνικούς κινδύνους, όπως είναι η φτώχεια και η μακροχρόνια ανεργία.
2. Στον κατακερματισμό και την ελλιπή στόχευση των παρεμβάσεων της κοινωνικής πολιτικής. 
3. Στο γεγονός ότι οι υπηρεσίες κοινωνικής φροντίδας δεν είναι αρκετά ανεπτυγμένες στη χώρα μας, παρά τη σχετική βελτίωσή τους τα τελευταία χρόνια.
 
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Από τα ανωτέρω συνάγεται ότι απαιτείται στοχοθέτηση και αυστηρότερος έλεγχος της αποτελεσματικότητας των εφαρμοζόμενων πολιτικών κοινωνικής προστασίας.
Στην κατεύθυνση αυτή, μέσω του προτεινόμενου σχεδίου νόμου επιχειρείται μετάβαση από τις γενικές κοινωνικές δαπάνες σε δαπάνες στοχευμένες στα φτωχά και πολύ φτωχά νοικοκυριά.
Συγκεκριμένα, ιδρύεται Ταμείο με την επωνυμία Εθνικό Ταμείο Κοινωνικής Συνοχής, υπό την εποπτεία του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών, το οποίο θα χρηματοδοτεί ολοκληρωμένα προγράμματα που θα παρέχουν στοχευμένη ετήσια εισοδηματική ενίσχυση σε κατηγορίες δικαιούχων βάσει συγκεκριμένων αντικειμενικών κριτηρίων.
Στόχος των δράσεων που χρηματοδοτεί το Ταμείο είναι η μείωση του ποσοστού της φτώχειας στο επίπεδο του 15% μέσα στην επόμενη 5ετία.
Στο πλαίσιο αυτό, το Ταμείο θα χρηματοδοτηθεί τα επόμενα χρόνια σταδιακά, με ποσά που θα φθάσουν ετησίως τα €2 δις., ώστε να υπάρχει η δυνατότητα ενίσχυσης με €1.000 ανά φτωχό πολίτη κατ’ έτος.
Το ποσό αυτό αφορά μέσον όρο, που σημαίνει ότι το ποσό που θα καταβάλλεται κάθε φορά στους δικαιούχους θα διαμορφώνεται με βάση κοινωνικά κριτήρια, όπως αν πρόκειται για μονογονεϊκές οικογένειες, άνεργους ή χαμηλοσυνταξιούχους.
Παράλληλα, γίνεται πράξη η δέσμευση της κυβέρνησης για τη χορήγηση του πολυτεκνικού επιδόματος και στις τρίτεκνες οικογένειες.
Η χορήγηση του επιδόματος, χωρίς να μετατρέπεται σε ισόβια σύνταξη, πραγματοποιείται με τους ίδιους όρους και προϋποθέσεις, όπως ισχύουν για τις πολύτεκνες οικογένειες.
Παράλληλα, προβλέπεται και επεκτείνεται η αναγνώριση της πολυτεκνικής ιδιότητας και η χορήγηση του επιδόματος και στους ομογενείς αλλοδαπούς, τους αναγνωρισμένους πολιτικούς πρόσφυγες, τους ανιθαγενείς, και τους δικαιούχους ανθρωπιστικού καθεστώτος που διαμένουν μόνιμα στην Ελλάδα.
 
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Η σύσταση του Εθνικού Ταμείου Κοινωνικής Συνοχής αποτελεί ένα σημαντικό, ένα ουσιαστικό μέτρο για τον περιορισμό της φτώχειας.
Στοχεύει στην κάλυψη των κενών του παραδοσιακού συστήματος κοινωνικής πρόνοιας.
Αποτελεί μια πρώτη παρέμβαση εισοδηματικής ενίσχυσης ατόμου ή νοικοκυριού με αποκλειστικό κριτήριο το εθνικό όριο της φτώχειας.
Ενδυναμώνει το κοινωνικό δίχτυ ασφάλειας (society safety net) και συμβάλλει στην αντιμετώπιση της ακραίας φτώχειας.
Η αξία της νομοθετικής πρωτοβουλίας της Κυβέρνησης αναγνωρίζεται και από τους πολίτες σε έρευνα για τη φτώχεια που πραγματοποίησε πρόσφατα η KappaResearch σε συνεργασία με το LondonSchoolofEconomics (Οκτώβριος 2007).
Δεν αρκούν όμως μόνο οι μηχανισμοί εισοδηματικής υποστήριξης για να αντιμετωπίσουν τη φτώχεια.
Ειδικά όταν αυτοί λειτουργούν με τέτοιο τρόπο ώστε, σε ορισμένες περιπτώσεις, να δημιουργούν «παγίδες χρόνιας φτώχειας» και μεγάλης «εξάρτησης».
Σε κάθε περίπτωση, και συμφωνώ απόλυτα με τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (Ο.Κ.Ε.), οποιοσδήποτε σχεδιασμός αντιμετώπισης της φτώχειας, για να είναι αποτελεσματικός, οφείλει να έχει διπλή διάσταση:
  • κατασταλτική, δηλαδή λήψη μέτρων άμεσης ανακούφισης των φτωχών, και
  • προληπτική, δηλαδή εφαρμογή πολιτικών ελαχιστοποίησης των ανισοτήτων και της περιθωριοποίησης συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων.
Με βάση συνεπώς αυτή τη δεύτερη διάσταση, η συγκεκριμένη νομοθετική πρωτοβουλία της κυβέρνησης θα πρέπει να συνδεθεί και να συνδυασθεί με την αναπτυξιακή πολιτική, τις πολιτικές απασχόλησης, εκπαίδευσης και επαγγελματικής κατάρτισης, τις πολιτικές υγείας και τις περιφερειακές πολιτικές με στόχο:
  • την ενίσχυση της απασχόλησης,
  • την τόνωση της κοινωνικής κινητικότητας,
  • την πρόσβαση όλων των δικαιούχων στους πόρους, στα δικαιώματα, στα αγαθά και στις υπηρεσίες, και την αναδιανομή του εισοδήματος και του πλούτου μακροχρονίως.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Η κυβέρνηση, με τη στρατηγική και το μίγμα των πολιτικών της, κινείται στην ορθή κατεύθυνση διαμόρφωσης μιας σύνθετης, σφαιρικής και ολοκληρωμένης παρέμβασης κατά της φτώχειας που εδράζεται στο τρίπτυχο ανάπτυξη, απασχόληση, κοινωνική συνοχή.
Τα μέχρι σήμερα αποτελέσματα των δράσεών της είναι γνωστά. Είναι μετρήσιμα.
  • Ο ρυθμός μεγέθυνσης της οικονομίας είναι σταθερά υψηλός.
  • Η ανεργία μειώνεται.
  • Το κοινωνικό μέρισμα αρχίζει να διανέμεται.
Το παρόν νομοσχέδιο αποτελεί βασικό πυλώνα αυτής της δράσης με απώτερο στόχο τη δημιουργία ενός σύγχρονο κράτος δικαίου, ενός κράτους κοινωνικής ευημερίας και συνοχής.
Για το λόγο αυτό και προτείνω την υπερψήφισή του.
Σας ευχαριστώ θερμά για την προσοχή σας.

[1] Σύμφωνα με μελέτη των κ.κ. Ματσαγκάνη, Παπαδόπουλου και Τσακλόγλου (“Eliminating extreme poverty in Greece”, 2001) το 5,4% του πληθυσμού της χώρας ζει κάτω από τα όρια της ακραίας φτώχειας.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Η κατάρτιση, υποβολή, συζήτηση και τελικά ψήφιση του Κρατικού Προϋπολογισμού αποτελεί σημαντικό πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό γεγονός.
Αποτελεί εφαλτήριο συζητήσεων για την ακολουθούμενη οικονομική πολιτική.
Η αξία του Κρατικού Προϋπολογισμού εδράζεται σε δύο ουσιαστικούς λόγους:
Ο πρώτος είναι ότι η δημοσιονομική πολιτική, η οποία περιορίζεται στο πλαίσιο των βασικών αρχών και κατευθύνσεων του Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης, ασκείται με τις μεταβολές στα μεγέθη του Προϋπολογισμού.
Και ο δεύτερος είναι ότι ο Προϋπολογισμός ενσαρκώνει και αντανακλά την οικονομική φιλοσοφία και το πολιτικό πλαίσιο που διαπνέει τη λογική, τις επιλογές και τις πρακτικές της εκάστοτε κυβέρνησης.
 
Κύριες και κύριοι συνάδελφοι,
Σε αυτή τη βάση, συνεχίζεται και ολοκληρώνεται στην Επιτροπή μας η συζήτηση επί του Κρατικού Προϋπολογισμού του 2008.
Του πρώτου Προϋπολογισμού που συντάσσεται μετά την έξοδο της χώρας από τη διαδικασία του υπερβολικού ελλείμματος.
Με τον Προϋπολογισμό του 2008 επιδιώκεται η διατήρηση του κλίματος δημοσιονομικής πειθαρχίας και σταθερότητας στην οικονομία και η ενδυνάμωση της κοινωνικής συνοχής.
Η αξιοπιστία των στόχων του Προϋπολογισμού, θα συμφωνήσω με τη Γενική Εισηγήτρια του ΠΑ.ΣΟ.Κ., εν μέρει, βασίζεται και στην καλή εκτέλεση του Προϋπολογισμού του τρέχοντος έτους.
 
Και αυτό διότι οι αποκλίσεις στα δημοσιονομικά μεγέθη έχουν σημασία, επειδή το μέγεθος και η κατεύθυνσή τους αντανακλούν:
  • το πόσο ρεαλιστικές είναι οι προβλέψεις και
  • το κατά πόσο οι κυβερνήσεις είναι διατεθειμένες να πραγματοποιήσουν τις πολιτικές δεσμεύσεις που ανέλαβαν στους εν λόγω Προϋπολογισμούς.
Οι αποκλίσεις υποδηλώνουν και το βαθμό φερεγγυότητας της εξαγγελλόμενης δημοσιονομικής πολιτικής.
 
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Με τον Προϋπολογισμό του 2007 επιδιώχθηκε μεταξύ άλλων:
  • η περαιτέρω μείωση του ελλείμματος,
  • η αποκλιμάκωση του δημοσίου χρέους,
  • η μείωση της ανεργίας,
  • η ενίσχυση της περιφερειακής σύγκλισης, και
  • η ενδυνάμωση της κοινωνικής συνοχής.
 Η πορεία επίτευξης αυτών των στόχων κρίνεται ικανοποιητική, παρά το δυσμενές παγκόσμιο οικονομικό περιβάλλον.
Τα βασικά μεγέθη του Προϋπολογισμού εκτιμάται ότι θα αποκλίνουν οριακά από τις αρχικές προβλέψεις.
Η κυβέρνηση, με τη στρατηγική και το μίγμα των πολιτικών και δράσεών της, κερδίζει το στοίχημα.
Τα αποτελέσματα είναι μετρήσιμα.
Αναγνωρίζονται από τους αρμόδιους διεθνείς οργανισμούς.
Η πρόσφατη φθινοπωρινή έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (9.11.2007), έκθεση στην οποία δεν είδα να γίνεται καμία αναφορά από τα κόμματα της αντιπολίτευσης, κινείται σε αυτή την κατεύθυνση.
Επιτυγχάνονται καλοί ρυθμοί βιώσιμης και ισόρροπης ανάπτυξης, τονώνεται η απασχόληση και ενισχύεται η κοινωνική συνοχή, βασικοί άξονες δράσης και της θεωρίας των οικονομικών της ευτυχίας, θεωρία στην οποία έκανε εκτεταμένη αναφορά χθες ο κ. Βορίδης.
Η ρυθμός μεγέθυνσης της οικονομίας, κυρίως λόγω των ιδιωτικών επενδύσεων και των εξαγωγών, διατηρείται σε επίπεδα άνω του 4%.
Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ, σε μονάδες σταθερής αγοραστικής δύναμης, διαμορφώνεται στο 98,4% του μέσου όρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης των 27 κρατών-μελών.
Το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί στο 2,7% του ΑΕΠ.
Το χρέος της γενικής κυβέρνησης αναμένεται να μειωθεί στο 93,4% του ΑΕΠ.
Ο πληθωρισμός εκτιμάται ότι θα υποχωρήσει στο 2,7%.
Το ποσοστό ανεργίας αναμένεται να περιορισθεί στο 8,3%.
 
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Η ικανοποιητική εκτέλεση του Κρατικού Προϋπολογισμού του 2007 δεν σημαίνει ότι έχουν επιλυθεί όλα τα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας.
Υπάρχουν ακόμη αδυναμίες, υστερήσεις, αγκυλώσεις και παθογένειες, πολλές από τις οποίες έρχονται από το παρελθόν.
Το διευρυμένο έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, λόγω του εμπορικού ισοζυγίου και του ισοζυγίου εισοδημάτων, αν και δε δημιουργεί πρόβλημα χρηματοδότησης, υπονομεύει τις μακροχρόνιες αναπτυξιακές προοπτικές της ελληνικής οικονομίας.
Ο πυρήνας του πληθωρισμού διατηρείται σε υψηλά επίπεδα, αντανακλώντας κάποιους μακροοικονομικούς παράγοντες αλλά και τις συνθήκες λειτουργίας ορισμένων αγορών.
Το δημόσιο χρέος, παρά τη σημαντική μείωσή του, εξακολουθεί να είναι ιδιαίτερα υψηλό και να στερεί πόρους από την άσκηση αναπτυξιακής και κοινωνικής πολιτικής.
Εάν μπορούσε να επιτευχθεί μείωση του δημοσίου χρέους στα μέσα επίπεδα της ευρωζώνης, θα μπορούσαν να αυξηθούν οι δαπάνες για κοινωνικές μεταβιβάσεις επιπλέον κατά 8,6% το 2007.
Η ανεργία, παρά τη μείωση της, παραμένει σε υψηλά επίπεδα, ιδιαίτερα στις γυναίκες και στους νέους.
Το έλλειμμα των δημόσιων επιχειρήσεων και των οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης και πρόνοιας παραμένει υψηλό, στοιχείο που επιβαρύνει τόσο τον κρατικό προϋπολογισμό, αφού τα ελλείμματα καλύπτονται με επιχορηγήσεις, όσο και το δημόσιο χρέος, μέσω της κατάπτωσης των εγγυήσεων που παρέχει το Δημόσιο για τον δανεισμό τους.
 
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Τα πεπραγμένα και οι πρωτοβουλίες της κυβέρνησης της Ν.Δ., πολλές από τις οποίες περιλαμβάνονται στον Προϋπολογισμό του 2008 δείχνουν ότι η κυβέρνηση γνωρίζει, διαθέτει συγκροτημένο πολιτικό σχέδιο και προσπαθεί να αντιμετωπίσει αυτές τις χρόνιες αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας.
 
Πρώτον, η ενίσχυση των εσόδων στηρίζεται, κατά βάση, στη συνέχιση και ολοκλήρωση της φορολογικής μεταρρύθμισης.
Βασικές επιδιώξεις αυτής της μεταρρύθμισης είναι
η μείωση των φορολογικών συντελεστών,
η διεύρυνση της φορολογικής βάσης,
η βελτίωση της φορολογικής διοίκησης,
η αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής,
η αποκατάσταση της φορολογικής δικαιοσύνης,
η απλοποίηση και ο εξορθολογισμός της φορολογίας ακινήτων, και
η αναμόρφωση του συστήματος φορολόγησης και διακίνησης των καυσίμων.
Το σχετικό σχέδιο νόμου για τη φοροδιαφυγή ήδη ψηφίστηκε στην Ολομέλεια. 
  
Δεύτερον, δίνεται έμφαση στη βελτίωση της διάρθρωσης των πρωτογενών δαπανών του τακτικού προϋπολογισμού, με την περικοπή των λειτουργικών δαπανών, οι οποίες πλέον εκτιμάται ότι θα διαμορφωθούν στο 3,5% του ΑΕΠ (από 4,1% το 2007).
 
Τρίτον, διανέμεται σημαντικό κοινωνικό μέρισμα.
Με τις αυξημένες δαπάνες και τις πρόσθετες πιστώσεις ύψους 950 εκατ. ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί στο 0,4% του ΑΕΠ, για την κοινωνική προστασία δίνεται περαιτέρω ώθηση στην προσπάθεια για την εφαρμογή συγκροτημένου σχεδίου για ουσιαστική και αποτελεσματική ενίσχυση του κοινωνικού κράτους δικαίου.
Βασικό και καινοτόμο στοιχείο για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της φτώχειας είναι η ίδρυση του Εθνικού Ταμείου Κοινωνικής Συνοχής, πρωτοβουλία που εγκρίθηκε χθες και από την Κυβερνητική Επιτροπή.
 
Τέταρτον, ενισχύεται το δημοσιονομικό όφελος της χώρας από τον κοινοτικό προϋπολογισμό.
Η αξιοποίηση των πηγών χρηματοδότησης, η πλήρης απορρόφηση και η αποτελεσματική χρήση των διαθέσιμων πόρων θα συμβάλλουν σημαντικά στην επίτευξη των αναπτυξιακών στόχων της χώρας και στην οικονομική και κοινωνική ενδυνάμωση της ελληνικής περιφέρειας.
Η απόδοση του 82% των πόρων του ΕΣΠΑ 2007-2013 στην περιφέρεια επιβεβαιώνει αυτή την προτεραιότητα.
Είναι ενδεικτικό ότι σύμφωνα με οικονομετρικές εκτιμήσεις που περιλαμβάνονται στην Τέταρτη Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Οικονομική και Κοινωνική Συνοχή στη διευρυμένη Ευρώπη των 27 κρατών-μελών, οι παρεμβάσεις της κοινοτικής πολιτικής για τη συνοχή σε ολόκληρη την περίοδο 2000-2013 θα έχουν ως αποτέλεσμα το επίπεδο του ΑΕΠ της Ελλάδος το 2015 να είναι υψηλότερο κατά 3,5% και το επίπεδο της απασχόλησης υψηλότερο κατά 2,3% από ότι θα ήταν χωρίς αυτές τις παρεμβάσεις.
 
Πέμπτον, καταβάλλεται συστηματική προσπάθεια από την Κυβέρνηση για τη βελτίωση της ποιότητας των Δημοσίων Οικονομικών.
Είναι γεγονός, και πρόσφατη μελέτη του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ) το επιβεβαιώνει, ότι το δημοσιονομικό θεσμικό πλαίσιο μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στην προσπάθεια εξυγίανσης των δημόσιων οικονομικών και μείωσης του δημοσίου χρέους.
Στην κατεύθυνση αυτή, ο Κρατικός Προϋπολογισμός του 2008 συνοδεύεται από έκδοση που περιλαμβάνει την παρουσίαση του κρατικού προϋπολογισμού σε λειτουργίες και προγράμματα υπό τη μορφή του Εθνικού Σχεδίου Προγραμμάτων.
Με τη νέα αυτή μορφή προϋπολογισμών καθίσταται ευκολότερη η αξιολόγηση της αποδοτικότητας των δημοσίων δαπανών, ελέγχεται η αποτελεσματικότητα των διαφόρων δράσεων και το κόστος κάθε προγράμματος, παρέχεται η δυνατότητα πολυετούς προγραμματισμού, και ενισχύεται η διαφάνεια στη διαχείριση των δημοσίων οικονομικών.
Έκτον, καταβάλλεται συστηματική προσπάθεια για τη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος.
Όλες οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου συμφωνούν ότι το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας νοσεί.
Χαρακτηρίζεται από στρεβλώσεις, αδικίες και υπερβολές.
Όσο αναβάλλεται η δρομολόγηση λύσεων τόσο πιο δύσκολο γίνεται το πρόβλημα και αναπότρεπτη η χρεοκοπία του σημερινού συστήματος.
Η κυβέρνηση, μεθοδικά και χωρίς αιφνιδιασμούς, ανέλαβε πρωτοβουλίες και ξεκίνησε τις διαδικασίες ειλικρινούς διαλόγου και συνεννόησης για την αναμόρφωση του ασφαλιστικού συστήματος.
Αυτός ο διάλογος απαιτεί από όλο το φάσμα του πολιτικού συστήματος και των κοινωνικών φορέων να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, μακριά από εδραιωμένες συμπεριφορές και ξεπερασμένες λογικές.
Να λειτουργήσει με νηφαλιότητα και πολιτική γενναιότητα, με ειλικρίνεια και αποφασιστικότητα προκειμένου να διαμορφωθεί ένα δίκαιο, σύγχρονο και βιώσιμο μοντέλο κοινωνικής ασφάλισης. 
 
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Η εξασφάλιση της μακροχρόνιας βιωσιμότητας των δημοσίων οικονομικών αποτελεί προϋπόθεση για την βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη.
Σύμφωνα όμως και με τις σύγχρονες οικονομικές θεωρίες, δεν αρκεί η δημοσιονομική εξυγίανση για την επίτευξη υψηλής και διατηρήσιμης οικονομικής ανάπτυξης.
Απαιτείται η υιοθέτηση και εφαρμογή πολιτικών που να επενδύουν στους νέους δυνητικούς συντελεστές ανάπτυξης.
Η επένδυση στη γνώση,
η ενίσχυση της επιστημονικής έρευνας, της καινοτομίας, και των νέων τεχνολογιών,
η τόνωση της επιχειρηματικότητας,
η ενίσχυση των συνθηκών ανταγωνισμού και η αποτελεσματική λειτουργία των αγορών,
η δημιουργία ενός αποτελεσματικού, αποδοτικού, φιλικού, σύγχρονου και δίκαιου κράτους
είναι βασικές προτεραιότητες της κυβέρνησης.
 
Απαιτείται όμως ένταση των προσπαθειών.
Χρειάζεται να κάνουμε και άλλα, πολλά, σταθερά, αποφασιστικά, υπεύθυνα βήματα προόδου.
Δεν πρέπει όμως να μην μηδενίζονται όλες οι προσπάθειες αυτής της κυβέρνησης.
Ενδεικτικά, θα ήθελα να κάνω μία αναφορά στο χώρο της δια βίου εκπαίδευσης στην Ελλάδα.
Η Γενική Εισηγήτρια του ΠΑΣΟΚ στην τοποθέτησή της μίλησε για άνοιγμα και αναβάθμιση της δημόσιας τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και για πραγματική δια βίου εκπαίδευση.
Ο Νόμος 3369 του 2005 περί συστηματοποίησης της δια βίου μάθησης δίνει το πλαίσιο τακτοποίησης στο στρατηγικής σημασίας πεδίο της δια βίου μάθησης.
Για να δούμε λίγο τις επιδόσεις της κυβέρνησης.
(Βλέπετε Συνημμένους Πίνακες)
 
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Ο Κρατικός Προϋπολογισμός του 2008 είναι ένας Προϋπολογισμός που βασίζεται στην πρόοδο που σταθερά σημειώνει η ελληνική οικονομία από το 2004.
Είναι ένας Προϋπολογισμός ανάπτυξης και κοινωνικής συνοχής, ευθύνης, συνέπειας και συνέχειας, αποτελεσματικότητας και προοπτικής.
Για τον λόγο αυτό και πρέπει όλοι να τον στηρίξουμε.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η κατάρτιση, υποβολή, συζήτηση και τελικά ψήφιση του Κρατικού Προϋπολογισμού είναι ένα σημαντικό πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό γεγονός.

Αποτελεί εφαλτήριο συζητήσεων για την ακολουθούμενη οικονομική πολιτική.

Η αξία του Κρατικού Προϋπολογισμού εδράζεται σε δύο ουσιαστικούς λόγους:

Ο πρώτος είναι ότι η δημοσιονομική πολιτική, η οποία περιορίζεται στο πλαίσιο των βασικών αρχών και κατευθύνσεων του Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης, ασκείται με τις μεταβολές στα μεγέθη του Προϋπολογισμού.

Και ο δεύτερος είναι ότι ο Προϋπολογισμός ενσαρκώνει και αντανακλά την οικονομική φιλοσοφία και το πολιτικό πλαίσιο που διαπνέει τη λογική, τις επιλογές και τις πρακτικές της εκάστοτε κυβέρνησης.

Η λογοδοσία της κυβέρνησης αναφορικά με την εκτέλεση του Κρατικού Προϋπολογισμού επιτελείται με την κατάθεση, συζήτηση και κύρωση του Απολογισμού και Ισολογισμού του Κράτους.

Με τη διαδικασία αυτή:

  • κρίνεται κατά πόσον έχουν επαληθευτεί οι προβλέψεις για τα έσοδα και τα έξοδα του Κράτους κάθε οικονομικού έτους,
  • φωτίζονται τα σημεία του Προϋπολογισμού που χρήζουν βελτίωσης και απαιτούν ένταση των προσπαθειών,
  • αξιολογείται η χρηματική διαχείριση του Δημοσίου, και
  • συμπληρώνεται το θεσμικό πλαίσιο διαφάνειας και ελέγχου των δημοσιονομικών δεδομένων.

Μία τέτοια διαδικασία ολοκληρώνεται σήμερα στην Ολομέλεια με την κύρωση του Απολογισμού και του Γενικού Ισολογισμού του Κράτους για το οικονομικό έτος 2005.

Αν και η συζήτηση αφορά το οικονομικό έτος 2005, αξίζει τον κόπο:

  • να κρίνουμε το βαθμό επίτευξης των στόχων του Προϋπολογισμού, και 
  • να εξετάσουμε και να ερμηνεύσουμε τις όποιες αποκλίσεις παρατηρούνται από τους προβλεπόμενους στόχους του προϋπολογισμού.

Και αυτό διότι οι αποκλίσεις στα δημοσιονομικά στοιχεία έχουν σημασία, επειδή το μέγεθος και η κατεύθυνσή τους αντανακλούν:

  • το πόσο ρεαλιστικές είναι οι προβλέψεις, και
  • το κατά πόσο οι κυβερνήσεις είναι διατεθειμένες να πραγματοποιήσουν τις πολιτικές δεσμεύσεις που ανέλαβαν στους εν λόγω Προϋπολογισμούς.

 

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Ο υπό κύρωση Απολογισμός και Γενικός Ισολογισμός του Κράτους για το οικονομικό έτος 2005 αφορά τον πρώτο Κρατικό Προϋπολογισμό που καταρτίστηκε και εκτελέστηκε από την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

Βασικός στόχος του ήταν, με την υιοθέτηση και εφαρμογή πολιτικής ήπιας προσαρμογής, η εξυγίανση της δημοσιονομικής κατάστασης της χώρας.

Ο περιορισμός του ελλείμματος.

Η αποκλιμάκωση του δημοσίου χρέους.

Η πορεία επίτευξης αυτού του στόχου κρίνεται ικανοποιητική, παρά το δυσμενές παγκόσμιο οικονομικό περιβάλλον.

Η κυβέρνηση, με τη στρατηγική και το μίγμα των πολιτικών της, κέρδισε το στοίχημα.

Η ρυθμός μεγέθυνσης της οικονομίας διαμορφώθηκε στο 3,7% το 2005, παρά τις υψηλές τιμές του πετρελαίου, τους χαμηλούς ρυθμούς ανάπτυξης της ευρωζώνης και την ολοκλήρωση της προετοιμασίας και διεξαγωγής των Ολυμπιακών Αγώνων.

Το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης μειώθηκε στο 5,6% του ΑΕΠ το 2005, από 7,9% του ΑΕΠ το 2004.

Το χρέος της γενικής κυβέρνησης μειώθηκε κατά μία ποσοστιαία μονάδα, και διαμορφώθηκε στο 107,5% το 2005.

Το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε στο 9,8% το 2005, από 10,5% το 2004.

 

Τα βασικά μεγέθη του Κρατικού Προϋπολογισμού του 2005 δεν αποκλίνουν σημαντικά από τις αρχικές προβλέψεις.

  • Τα φορολογικά έσοδα παρουσίασαν αύξηση κατά 2,3% έναντι των προϋπολογισθέντων, και κατά 6,3% έναντι του 2004.
  • Ιδιαίτερα, τα έσοδα από άμεσους φόρους αυξήθηκαν κατά 9,2% έναντι των προϋπολογισθέντων, και κατά 11,5% έναντι του 2004.
  • Έτσι, τα φορολογικά έσοδα κάλυψαν το 93,7% των τακτικών εσόδων του προϋπολογισμού του 2005.
  • Τα πιστωτικά έσοδα αν και υψηλότερα από τα προϋπολογισθέντα κατά 10,8 δισ. ευρώ, ήταν 8,2% χαμηλότερα από 2004. Το Ελληνικό Δημόσιο αναγκάστηκε να δανειστεί επί πλέον για να αντιμετωπίσει τις πολύ αυξημένες απαιτήσεις, κυρίως από χρέη παρελθουσών χρήσεων.
  • Οι δαπάνες ανήλθαν στα 90,4 δισ. ευρώ, 2,5% χαμηλότερα από το 2004.
  • Η υπέρβαση από τα προϋπολογισθέντα στον τακτικό προϋπολογισμό κατά 9,4 δισ. ευρώ αφορούσε επιπλέον πληρωμές για χρεολύσια και διαχειριστικές τακτοποιήσεις παλαιών περιόδων.
  • Η υλοποίηση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων προχώρησε ικανοποιητικά. Οι απορροφήσεις του προγράμματος διαμορφώθηκαν στο 93,3% του αρχικά προβλεπόμενου ποσού. 
  • Η εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους κάλυψε περίπου το 39% των πληρωμών του 2005, έναντι ποσοστού 44% το 2004.
  • Οι δαπάνες για τόκους του χρέους της κεντρικής κυβέρνησης μειώθηκαν από 14,5 δισ. ευρώ το 2004 στα 9,6 δισ. ευρώ το 2005, και διαμορφώθηκαν στο 5,4% του ΑΕΠ.

 

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Παρά την ικανοποιητική εκτέλεση του προϋπολογισμού του 2005, υπήρξαν, και εξακολουθούν να παρατηρούνται σημαντικές αδυναμίες σε κατηγορίες εσόδων και δαπανών.

Στο σκέλος των εσόδων, υπήρξε υστέρηση κατά 2,4% έναντι των προϋπολογισθέντων στους έμμεσους φόρους, στοιχείο που καταδεικνύει το υπαρκτό και μείζον πρόβλημα της φοροδιαφυγής, της εισφοροδιαφυγής και της διαφθοράς.

Στο σκέλος των δαπανών, το δημόσιο χρέος παραμένει ιδιαίτερα υψηλό και στερεί πόρους από την άσκηση αναπτυξιακής και κοινωνικής πολιτικής. Οι πληρωμές για την εξυπηρέτησή του ανήλθαν στα 35,1 δισ. ευρώ για το 2005, 5 δισ. ευρώ υψηλότερα από τα προϋπολογισθέντα, καλύπτοντας το 39% του συνόλου των δαπανών του τακτικού προϋπολογισμού. Από αυτό το ποσό, τα 9,6 δισ. ευρώ, ή το 22% των εσόδων του τακτικού Προϋπολογισμού, αποδίδονται για την κάλυψη των τόκων του δημόσιου χρέους.  

 

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Οι αποκλίσεις στην εκτέλεση του Προϋπολογισμού είναι ένα σύνηθες, διαχρονικό και παγκόσμιο φαινόμενο.

Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη των κ.κ. Χαρδούβελη, Σαμπανιώτη και Δαβραδάκη στο διάστημα 1982-2005, και με εξαίρεση το έτος 1999, κάθε χρόνο το έλλειμμα της κεντρικής κυβέρνησης αποδεικνύεται μεγαλύτερο από το προϋπολογισθέν, με μέσο όρο απόκλισης 6,3% του συνολικού μεγέθους του Προϋπολογισμού.

Στον τακτικό Προϋπολογισμό τα έσοδα υπερεκτιμούνται και οι δαπάνες υποεκτιμούνται, με αποτέλεσμα οι αποκλίσεις των δύο επιμέρους μεγεθών να δρουν αθροιστικά στη συνολική απόκλιση του ελλείμματος.

Το ζητούμενο συνεπώς είναι η κυβέρνηση να αναλαμβάνει δράσεις και πρωτοβουλίες για τη μείωση των αποκλίσεων μέσα από την αντιμετώπιση των διαρθρωτικών αδυναμιών της οικονομίας.  

 

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας τα 3 τελευταία χρόνια δείχνει να γνωρίζει, να διαθέτει συγκροτημένο πολιτικό σχέδιο και να προσπαθεί να αντιμετωπίσει αυτές τις χρόνιες αδυναμίες και αγκυλώσεις της ελληνικής οικονομίας.

Πρώτον, η ενίσχυση των εσόδων στηρίζεται, κατά βάση, στη συνέχιση και ολοκλήρωση της φορολογικής μεταρρύθμισης.

Βασικές επιδιώξεις αυτής της μεταρρύθμισης είναι

η μείωση των φορολογικών συντελεστών,

η διεύρυνση της φορολογικής βάσης,

η βελτίωση της φορολογικής διοίκησης,

η αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και

η αποκατάσταση της φορολογικής δικαιοσύνης.

Το σχέδιο νόμου για τη φοροδιαφυγή ήδη ψηφίστηκε στην Ολομέλεια. 

 

Δεύτερον, ο περιορισμός των δαπανών βασίζεται στην υιοθέτηση και εφαρμογή πολιτικών που επενδύουν στους νέους δυνητικούς συντελεστές ανάπτυξης.

Στη γνώση, στην έρευνα και στην καινοτομία, στις νέες τεχνολογίες, στην επιχειρηματικότητα, στο αποτελεσματικό, σύγχρονο και δίκαιο κράτος.

 

Τρίτον, βελτιώνεται η διαδικασία κατάρτισης, εκτέλεσης και αξιολόγησης του Κρατικού Προϋπολογισμού.

Ενισχύεται η ποιότητα των δημόσιων οικονομικών.

Με το Νόμο 3513/2006 δημιουργήθηκαν στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους δύο νέες αυτοτελείς υπηρεσίες,

το Τμήμα Αναμόρφωσης του Συστήματος Κατάρτισης και Παρακολούθησης του Κρατικού Προϋπολογισμού και

το Τμήμα Μετάβασης και Εφαρμογής Διπλογραφικού Συστήματος Λογιστικής στο Δημόσιο.

Επίσης, στο πλαίσιο των δεσμεύσεων του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών για υιοθέτηση προϋπολογισμού προγραμμάτων, ο κρατικός προϋπολογισμός του 2008 θα συνοδεύεται από ειδική έκδοση που θα παρουσιάζει τον κρατικό προϋπολογισμό σε λειτουργίες και προγράμματα υπό τη μορφή ενός εθνικού σχεδίου προγράμματος.

 

Τέλος, στην κατεύθυνση τόνωσης της διαφάνειας του Προϋπολογισμού, πρόθεση της κυβέρνησης – και ήδη έχουν ξεκινήσει οι σχετικές διαδικασίες – είναι η ενσωμάτωση στο γενικό Προϋπολογισμό του Κράτους όλων των ειδικών λογαριασμών.

 

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, από το 2004, εφαρμόζει μια συγκροτημένη πολιτική.

Πολιτική νοικοκυρέματος στα δημόσια οικονομικά και στοχευμένων μεταρρυθμίσεων στο σύνολο της οικονομίας.

Η πολιτική αυτή αποδίδει.

Τα αποτελέσματα είναι μετρήσιμα.

Αναγνωρίζονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλους αρμόδιους διεθνείς οργανισμούς.

Επιτυγχάνονται καλοί ρυθμοί βιώσιμης και ισόρροπης ανάπτυξης, ενισχύεται η απασχόληση και η κοινωνική συνοχή.

Ο Προϋπολογισμός του 2005 και η εκτέλεσή του αποτέλεσε ένα ουσιαστικό, ένα σημαντικό πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση.

Με αυτές τις σκέψεις καλώ όλες τις πτέρυγες του Κοινοβουλίου να υπερψηφίσουμε τον Απολογισμό και το Γενικό Ισολογισμό του οικονομικού έτους 2005.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, λαμβάνω για πρώτη φορά το λόγο στην Εθνική Αντιπροσωπεία με ευθύνη απέναντι στους πολίτες του Νομού Φθιώτιδας, απέναντι σε όλους τους πολίτες της χώρας και σεβασμό προς όλες τις πτέρυγες του Κοινοβουλίου μας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στρατηγικός στόχος της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας στον τομέα της οικονομίας ήταν και είναι η βέλτιστη ικανοποίηση των αιτημάτων της ανοιχτής και δημοκρατικής κοινωνίας μας για οικονομική αποτελεσματικότητα και κοινωνική δικαιοσύνη.
Η Κυβέρνηση από το 2004 για την επίτευξη αυτού του στόχου εφαρμόζει μια συγκροτημένη πολιτική, πολιτική νοικοκυρέματος στα δημόσια οικονομικά και στοχευμένων μεταρρυθμίσεων στο σύνολο της οικονομίας.
Κύρια πλέον επιδίωξη στην κατεύθυνση της δημοσιονομικής σταθερότητας είναι η επίτευξη ισοσκελισμένων προϋπολογισμών έως το 2010.
Για την υλοποίηση αυτού του στόχου βασικός άξονας πολιτικής είναι η ολοκλήρωση της φορολογικής μεταρρύθμισης και η συνέχιση της προσπάθειας για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, της νόμιμης παραοικονομίας. Το σχέδιο νόμου, που συζητάμε σήμερα στην Ολομέλεια της Βουλής, ακριβώς αυτόν τον στόχο εξυπηρετεί.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η φοροδιαφυγή έχει τεράστιες οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες. Υπονομεύει κάθε προσπάθεια δημοσιονομικής εξυγίανσης, υποδαυλίζει τη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών, δημιουργεί συνθήκες μη υγιούς ανταγωνισμού στην οικονομία, θίγει βασικά θεμελιώδη κοινωνικά δικαιώματα, θίγει ζητήματα ισονομίας και ισοπολιτείας, υποσκάπτει το ρόλο του κοινωνικού κράτους, ροκανίζει την κοινωνική συνοχή.
Η φοροδιαφυγή είναι ένα φαινόμενο που καμμία χώρα σε διεθνές επίπεδο δεν έχει κατορθώσει να αντιμετωπίσει με απόλυτη αποτελεσματικότητα. Η ίδια η φύση του φόρου, που αποτελεί για το φορολογούμενο υποχρεωτική μονομερή μεταβίβαση πόρων προς το κράτος χωρίς άμεσο αντάλλαγμα ή αντίκρισμα, συντελεί σε αυτό. Παράλληλα, όμως, και σε κάθε προσπάθεια νομοθετικής αντιμετώπισης της φοροδιαφυγής αναπτύσσονται νέοι τρόποι αποφυγής, εμφανίζονται νέες δίοδοι διαφυγής.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όλες οι κυβερνήσεις θέτουν τον περιορισμό της φοροδιαφυγής ως έναν κεντρικό στόχο της πολιτικής τους.
Τα αποτελέσματα, όμως, αυτών των προσπαθειών στη χώρα μας δεν είναι ακόμη ιδιαίτερα ικανοποιητικά. Μελέτες και αναλύσεις συγκλίνουν στους λόγους για τους οποίους έχουμε τόσο υψηλή φοροδιαφυγή, εισφοροδιαφυγή, φοροαποφυγή και άρνηση πληρωμής, ακόμη και βεβαιωμένων φορολογικών οφειλών.
Κωδικοποιημένα αυτοί είναι, οι ιστορικά πολύ υψηλοί φορολογικοί συντελεστές, το πολύπλοκο και δαιδαλώδες, κυρίως, λόγω της πολυνομίας, φορολογικό σύστημα, η χαμηλή παραγωγικότητα, και διαφθορά σε ορισμένες περιπτώσεις, των ελεγκτικών μηχανισμών, η μη αυστηρή και παραδειγματική τιμωρία των φοροφυγάδων, ο μεγάλος αριθμός των αυτοαπασχολούμενων, η απουσία αισθήματος κοινωνικής δικαιοσύνης. Ο πολίτης φοροδιαφεύγει, όταν αισθάνεται ότι δεν του παρέχονται οι υπηρεσίες για τις οποίες πληρώνει, αλλά και όταν, πολλοί άλλοι φοροδιαφεύγουν.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από τα ανωτέρω προκύπτει ότι ο περιορισμός της φοροδιαφυγής απαιτεί την ολοκλήρωση της φορολογικής μεταρρύθμισης που σχεδιάζει η Κυβέρνηση, με την απλοποίηση και κωδικοποίηση της φορολογικής νομοθεσίας, τη μείωση των φορολογικών συντελεστών, τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης, τη βελτίωση της φορολογικής διοίκησης και τον περιορισμό του κόστους λειτουργίας του, τη δημιουργία φορολογικής συνείδησης στους πολίτες.
Το παρόν σχέδιο νόμου έρχεται με συστηματικό τρόπο να συμπληρώσει τις πρωτοβουλίες που ανέλαβε η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, κατά την προηγούμενη περίοδο διακυβέρνησης, στην κατεύθυνση αντιμετώπισης και περιορισμού του φαινομένου της φοροδιαφυγής. Με το σχέδιο νόμου γίνεται ένα αποφασιστικό βήμα για την καταπολέμηση αυτού του φαινομένου, την αλλαγή νοοτροπίας των πολιτών και των φορολογικών οργάνων, όσον αφορά τη φοροδιαφυγή, την εμπέδωση κλίματος διαφάνειας και σχέσεων αμοιβαίου σεβασμού μεταξύ φορολογουμένων και φορολογούσας αρχής και την αποκατάσταση της φορολογικής δικαιοσύνης.
Θα ήθελα να αναφέρω κωδικοποιημένα τις πιο σημαντικές διατάξεις, κατά την άποψή μου, οι οποίες εισάγονται με αυτό το νομοσχέδιο. Με τις διατάξεις του πρώτου κεφαλαίου συστήνεται Εθνικό Συμβούλιο για την αντιμετώπιση και τον περιορισμό του προβλήματος της φοροδιαφυγής. Στο Συμβούλιο, συμμετέχουν ως μέλη, εκπρόσωποι των κοινωνικών εταίρων.
Σε άλλες διατάξεις επιδιώκεται η ενίσχυση της αποτελεσματικότητας και αντικειμενικότητας των φορολογικών ελέγχων και η παροχή κινήτρων για την εθελοντική συμμόρφωση των φορολογουμένων. Επίσης, περιλαμβάνονται ευνοϊκές ρυθμίσεις για τους νέους επιτηδευματίες και κίνητρα στους φορολογούμενους, για τη συνεργασία τους στην αποκάλυψη φαινομένων παραβατικής συμπεριφοράς, σε φορολογικές και τελωνειακές υποθέσεις. Επιπλέον παρέχονται κίνητρα στους φορολογούμενους για τη λήψη φορολογικών στοιχείων σε τομείς οικονομικής δραστηριότητας, που σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, η φοροδιαφυγή είναι εξαιρετικά διαδεδομένη. Αποδίδω ιδιαίτερη σημασία στη σύσταση ομάδας επιστημονικής τεκμηρίωσης, σε θέματα φορολογικής πολιτικής.
Επίσης, θεωρώ ιδιαίτερα θετικές τις ρυθμίσεις, σχετικά με την αξιολόγηση των φορολογικών ελεγκτών, τη δημιουργία ειδικού μηχανισμού στην κεντρική υπηρεσία για την παρακολούθηση των χρεών στις δημόσιες οικονομικές υπηρεσίες και την υποβολή ετήσιας έκθεσης στη Βουλή με τον απολογισμό του ελεγκτικού έργου και τα δηλωθέντα εισοδήματα των φορολογουμένων.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κανείς δεν θεωρεί ότι μ’ ένα νομοσχέδιο μπορεί να αντιμετωπιστεί το νοσηρό φαινόμενο της φοροδιαφυγής. Η προσπάθεια πρέπει να είναι συνεχής και συστηματική, με συμμέτοχο την κοινωνία. Με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο γίνεται ένα αποφασιστικό, ένα σημαντικό, ένα μεγάλο βήμα για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και την αποκατάσταση της φορολογικής δικαιοσύνης.
Με αυτές τις σκέψεις, καλώ όλες τις πτέρυγες του Κοινοβουλίου να υπερψηφίσουμε το υπό συζήτηση νομοσχέδιο.
Σας ευχαριστώ πολύ.