Ομιλία στην Ολομέλεια επί του Σχεδίου Νόμου του Υπουργείου Οικονομικών “Προσαρμογή της...

Ομιλία στην Ολομέλεια επί του Σχεδίου Νόμου του Υπουργείου Οικονομικών “Προσαρμογή της Ελληνικής Νομοθεσίας στις διατάξεις της Οδηγίας (ΕΕ) 2016/881 και άλλες διατάξεις”

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συζητούμε σήμερα Σχέδιο Νόμου του Υπουργείου Οικονομικών για την προσαρμογή της Ελληνικής νομοθεσίας σε ευρωπαϊκή οδηγία.

Είναι όμως πάγια τακτική της Κυβέρνησης, στα νομοσχέδια να ενσωματώνει πολλές άλλες, άσχετες, σημαντικές, «φωτογραφικές» διατάξεις.

Στο παρόν νομοσχέδιο, μόλις 10 από τα 52 άρθρα του σχετίζονται με τον πυρήνα του.

Ανάμεσα στα 42 άσχετα άρθρα, υπάρχουν ορισμένες διατάξεις που ρυθμίζουν θέματα, κυρίως μισθολογικά, φορέων του Δημοσίου.

Δίνονται νέα επιδόματα, αυξάνονται υπάρχοντα επιδόματα, χορηγούνται υπερωρίες, αναλαμβάνονται υποχρεώσεις χωρίς τις σχετικές αποφάσεις, συστήνονται νέες θέσεις, πραγματοποιούνται πληρωμές απλώς με απόφαση αρμόδιου Υπουργού.

Με αποτέλεσμα, τελικά, να αυξάνεται η μισθολογική δαπάνη, όταν οι δαπάνες για κοινωνικές παροχές μειώνονται, όπως ανέδειξαν πρόσφατα και τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ.

Αποδεικνύοντας έτσι, για ακόμη μία φορά, ότι τα «αριστερά πρόσημα» είναι απλά ένας μύθος.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Στο σχέδιο νόμου όμως περικλείονται και θετικές διατάξεις.

Κάποιες διορθώνουν πρόσφατα κυβερνητικά σφάλματα.

Κάποιες άλλες εδράζονται σε νόμους, το περιεχόμενο των οποίων, η σημερινή Κυβερνητική πλειοψηφία, ως Αντιπολίτευση, είχε καταψηφίσει.

Συγκεκριμένα:

  • Υιοθετείται και επεκτείνεται το πεδίο εφαρμογής της υποχρεωτικής ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ κρατών-μελών, το οποίο υιοθετήθηκε με το Νόμο 4170/2013, και το οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ, ως Αντιπολίτευση, είχε καταψηφίσει.
  • Εμπλουτίζεται το θεσμικό πλαίσιο για τις περιουσίες, τις δωρεές και τις κληρονομιές υπέρ του Δημοσίου, το οποίο διαμορφώθηκε με το Νόμο 4182/2013, που επίσης ο ΣΥΡΙΖΑ, ως Αντιπολίτευση, είχε καταψηφίσει.
  • Ενισχύεται το θεσμικό πλαίσιο για τη δημοσιονομική πειθαρχία, το οποίο διαμορφώθηκε με το Νόμο 4270/2014, που επίσης ο ΣΥΡΙΖΑ, ως Αντιπολίτευση, είχε καταψηφίσει.
  • Ενισχύεται το μητρώο δημοσιονομικών ελεγκτών, που θεσμοθετήθηκε με το Νόμο 4151/2013, που επίσης ο ΣΥΡΙΖΑ, ως Αντιπολίτευση, είχε καταψηφίσει.

Υπενθυμίζεται ότι η προηγούμενη Κυβέρνηση, την περίοδο 2012-2014, προχώρησε σε σημαντικές παρεμβάσεις για την ενίσχυση της δημοσιονομικής εξυγίανσης, προσαρμογής και πειθαρχίας.

Παρεμβάσεις όπως είναι:

  • Η επικαιροποίηση και βελτίωση του συστήματος δημοσιονομικών ελέγχων.
  • Η ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών για τη διαχείριση των δημοσίων πόρων.
  • Η ενεργοποίηση μηχανισμών παρακολούθησης και επιβολής κυρώσεων σε ΔΕΚΟ και ΝΠΙΔ.
  • Η εδραίωση της τακτικής και έγκυρης ενημέρωσης σχετικά με την πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού.
  • Η εφαρμογή διαδικασίας αποπληρωμής των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου.
  • Η σύσταση τμημάτων εσωτερικού ελέγχου σε όλα τα Υπουργεία και στις αποκεντρωμένες διοικήσεις της χώρας.
  • Η περαιτέρω θεσμική θωράκιση της καταπολέμησης της απάτης.
  • Η αναβάθμιση του ρόλου του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή.
  • Η θέσπιση ανεξάρτητου Δημοσιονομικού Συμβουλίου.

Συμπερασματικά, 4 Νόμοι που ο ΣΥΡΙΖΑ είχε καταψηφίσει ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, σήμερα τους υιοθετεί, τους ενισχύει και τους εμπλουτίζει.

Αποδεικνύεται έτσι, για ακόμη μία φορά, ότι οι ψευδαισθήσεις, οι αυταπάτες και τα ψέματα έχουν «κοντά ποδάρια».

Όπως «κοντά ποδάρια» έχουν και οι θριαμβολογίες της Κυβέρνησης για την έξοδο στις αγορές, με 3 χρόνια καθυστέρησης.

Και αφού, στο μεσοδιάστημα, η χώρα φορτώθηκε δύο αχρείαστα μνημόνια και οι πολίτες 14,5 δισ. ευρώ νέα μέτρα λιτότητας, εξαιτίας της ανικανότητας και ανευθυνότητάς της.

Η Κυβέρνηση όμως πέτυχε το στόχο της;

1ον. Άντλησε συνολικά 3 δισ. ευρώ, όσα και τον Απρίλιο του 2014. Μόνο που τότε όλο το ποσό αφορούσε νέα έκδοση, ενώ σήμερα «νέο χρήμα» είναι μόλις το 1,4 δισ. ευρώ.

2ον. Προσφέρθηκαν 6,5 δισ. ευρώ, όταν, τον Απρίλιο του 2014, είχε προσφερθεί τριπλάσιο ποσό.

3ον. Η εξαγορά του ομολόγου του 2014 έγινε σε τιμή αρκετά υψηλότερη της ονομαστικής αξίας, επιδοτώντας το νέο επιτόκιο, με αποτέλεσμα να αυξάνεται το πραγματικό κόστος δανεισμού, και να διαμορφώνεται ουσιαστικά στο επίπεδο του 2014.

4ον. Το επιτόκιο της έκδοσης είναι πολύ υψηλότερο από το κόστος με το οποίο δανείζεται η χώρα μέσω των δόσεων του Μνημονίου. Υπενθυμίζεται ότι η Κυβέρνηση, εξαιτίας της μεγάλης καθυστέρησης στην ολοκλήρωση της αξιολόγησης, δεν έχει αντλήσει περίπου 15 δισ. ευρώ από τη δανειακή σύμβαση, με επιτόκιο περίπου στο 1%.

5ον. Το επιτόκιο της έκδοσης είναι πολύ υψηλότερο από αυτό που δικαιολογεί το διεθνές οικονομικό περιβάλλον και το σημερινό κόστος δανεισμού άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Τα spreads της Ελλάδας από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως είναι η Γερμανία, η Πορτογαλία και η Ιταλία, έχουν διευρυνθεί σε σχέση με το 2014, αφού τα ελληνικά ομόλογα δεν ακολούθησαν τα ευρωπαϊκά στη μείωση των αποδόσεων.

6ον. Αν υπήρχε θετική αξιολόγηση από τους θεσμούς για τη βιωσιμότητα του χρέους και η χώρα είχε ενταχθεί στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, οι όροι θα ήταν καλύτεροι. Δυστυχώς, όλα αυτά δεν έχουν γίνει, με αποκλειστική ευθύνη της σημερινής Κυβέρνησης.

Συμπερασματικά, είναι θετικό το γεγονός ότι η χώρα βγήκε στις αγορές και αποκαταστάθηκε κάποια κανονικότητα.

Σε καμία περίπτωση όμως, όπως ανέδειξα, η έκδοση δεν είναι για πανηγύρια.

Και σε κάθε περίπτωση, η έξοδος στις αγορές πρέπει να αποτελεί βήμα μιας δομημένης στρατηγικής, να γίνεται με ασφάλεια και διαχρονική συνέχεια και να μην είναι μια ευκαιριακή κίνηση για λόγους επικοινωνιακούς και κομματικούς.