Άρθρο στην ιστοσελίδα “mononews.gr” – “Δόση χαμηλή, με το σταγονόμετρο και με...

Άρθρο στην ιστοσελίδα “mononews.gr” – “Δόση χαμηλή, με το σταγονόμετρο και με υψηλό κόστος”

Η αξιολόγηση τελικά ολοκληρώθηκε, με πολύμηνη καθυστέρηση σε σχέση με το αρχικό χρονοδιάγραμμα.

Καθυστέρηση που κόστισε 5,1 δισ. ευρώ νέα μέτρα λιτότητας, μέχρι το 2022.

Καθυστέρηση που κόστισε την περικοπή του αφορολόγητου και των κύριων και επικουρικών συντάξεων.

Καθυστέρηση που «αποστράγγισε» την οικονομία από ρευστότητα. Ρευστότητα η οποία δεν θα ενισχυθεί με ουσιαστικό τρόπο με βάση την πρόσφατη συμφωνία του Eurogroup.

Και αυτό γιατί η προβλεπόμενη δόση που συνοδεύει την ολοκλήρωση της αξιολόγησης είναι πολύ χαμηλότερη τόσο των αναγκών της οικονομίας όσο και των προβλέψεων της συμφωνίας.

Συγκεκριμένα, με βάση τον χρηματοδοτικό προγραμματισμό του 3ου Μνημονίου, μέχρι το τέλος Ιουνίου, η χώρα θα έπρεπε να είχε λάβει δόσεις ύψους 22,9 δισ. ευρώ. Αντί αυτού του ποσού, λαμβάνει δόση ύψους, μόλις, 8,5 δισ. ευρώ. Δηλαδή, η χώρα θα έχει στερηθεί πόρους περίπου 15 δισ. ευρώ.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, μόλις 1,6 δισ. ευρώ από τη δόση, και μάλιστα τμηματικά, θα μείνουν για την κάλυψη εσωτερικών αναγκών και για την ενίσχυση της ρευστότητας της οικονομίας, αφού τα 6,9 δισ. ευρώ προορίζονται για την πληρωμή δανειακών υποχρεώσεων.

Εσωτερικές ανάγκες, όπως είναι:

1ον. Η δημιουργία αποθέματος ταμειακών διαθεσίμων.

Απόθεμα που ως σκοπό θα έχει τη λήξη της κυβερνητικής πρακτικής του εκτεταμένου εσωτερικού δανεισμού (τα ρέπος στο τέλος Απριλίου ανήλθαν στα 14 δισ. ευρώ) και την επιστροφή στους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης των ταμειακών διαθεσίμων που «σκούπισε» η Κυβέρνηση.

Υπενθυμίζεται ότι τα ταμειακά διαθέσιμα του Ελληνικού Δημοσίου σύμφωνα με το χρηματοδοτικό προγραμματισμό και αν οι εκταμιεύσεις εξελίσσονταν ομαλά, θα έπρεπε να είναι 7 δισ. ευρώ στο τέλος Μαρτίου και 15 δισ. ευρώ στο τέλος Ιουνίου του 2017. Δημιουργώντας, έτσι, από σήμερα, τις προϋποθέσεις για έξοδο στις αγορές. Αντ’ αυτού, στο τέλος Μαρτίου, τα ταμειακά διαθέσιμα ανέρχονταν, μόλις, στα 3 δισ. ευρώ.

2ον. Η αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου σε ιδιώτες.

Υπενθυμίζεται ότι, στο τέλος Απριλίου, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές, λόγω της εσωτερικής στάσης πληρωμών που πραγματοποιεί η Κυβέρνηση για την τακτοποίηση των υποχρεώσεών της, ξεπερνούσαν τα 5 δισ. ευρώ, «στεγνώνοντας» εντελώς την αγορά.

Είναι χαρακτηριστικό μάλιστα ότι αν οι εκταμιεύσεις εξελίσσονταν ομαλά, εκτός των 3,5 δισ. ευρώ που ήδη έχουμε εισπράξει, θα έπρεπε, από τις δόσεις του δανείου, να είχαμε λάβει επιπλέον 6 δισ. ευρώ για την αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών.

Συμπερασματικά, αντί οι χρηματοδοτικές και ταμειακές ανάγκες της χώρας να καλύπτονται, κυρίως, από τις προβλεπόμενες δόσεις του δανείου, καλύπτονται από τα πρωτογενή πλεονάσματα, που επιτυγχάνονται με τις θυσίες των πολιτών.

Δηλαδή η Κυβέρνηση, αντί να πάρει τις προβλεπόμενες δόσεις, παίρνει νέα μέτρα λιτότητας.

Δυστυχώς, το κόστος της καθυστέρησης είναι πολύ μεγάλο. Υπονομεύει την πραγματική οικονομία, τη δυναμική του χρέους και την προοπτική επανόδου της χώρας στις αγορές.

Αποδεικνύεται έτσι, για ακόμη μία φορά, ότι η Κυβέρνηση δεν έχει την αίσθηση της επίδρασης του παράγοντα «χρόνος» στην οικονομία.