Συνέντευξη στην Εφημερίδα Ημερησία – “Εμείς συνένοχοι στην κυβερνητική αποτυχία δεν θα...

Συνέντευξη στην Εφημερίδα Ημερησία – “Εμείς συνένοχοι στην κυβερνητική αποτυχία δεν θα γίνουμε”

Κύριε Σταϊκούρα, τι μπορούμε να περιμένουμε, με βάση την εκτίμηση αλλά και την πληροφόρησή σας, από το Eurogroup της Δευτέρας;

Όπως φαίνεται, άλλο ένα Eurogroup θα περάσει χωρίς ουσιαστική συμφωνία επί της αξιολόγησης και χωρίς σαφές χρονοδιάγραμμα για την ολοκλήρωσή της.

Για ακόμη μία φορά, «το τενεκεδάκι θα σπρωχθεί λίγο πιο κάτω».

Έτσι όμως η εκκρεμότητα παραμένει και η αβεβαιότητα παρατείνεται.

Με τεράστιο κόστος, όπως αποδεικνύεται, για τη χώρα και την οικονομία.

Πόθεν, κατά την άποψή σας, πηγάζει η αισιοδοξία του Πρωθυπουργού ότι η Ελλάδα βρίσκεται πολύ κοντά στους στόχους της δεύτερης αξιολόγησης, των μεσοπρόθεσμων μέτρων βιωσιμότητας του χρέους και της ποσοτικής χαλάρωσης; Ποια είναι η δική σας εκτίμηση, ως προς τους χρόνους επίτευξης αυτών των στόχων;

Για τον Πρωθυπουργό είμαστε πάντα κοντά στους στόχους, εκ του αποτελέσματος όμως, συνεχώς απομακρυνόμαστε από αυτούς.

Ο Πρωθυπουργός δεν δήλωνε, εκφράζοντας μάλιστα βεβαιότητα, ότι «η αξιολόγηση θα κλείσει στις 5 Δεκεμβρίου 2016»; Φτάσαμε Μάρτιο του 2017 και η αξιολόγηση ακόμη δεν έχει κλείσει.

Ο Πρωθυπουργός δεν δήλωνε ότι «στο Eurogroup της 5ης Δεκέμβρη θα ανοίξει η συζήτηση για τα συγκεκριμένα μέτρα για την απομείωση του χρέους»; Από τότε πέρασαν τρεις συνεδριάσεις Eurogroup, χωρίς καμία αναφορά στα μεσοπρόθεσμα μέτρα για το χρέος.

Ο Πρωθυπουργός δεν δήλωνε ότι «εντός του πρώτου τριμήνου του 2017, εντάσσονται και τα ελληνικά ομόλογα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ»; Το τρίμηνο παρήλθε, ο στόχος δεν επετεύχθη, και μετατίθεται για το αόριστο μέλλον.

Συνεπώς, ποιος μπορεί να πιστέψει τον Πρωθυπουργό και τις διαβεβαιώσεις του;

Πάντως εύχομαι, το συντομότερο δυνατόν, να επιτευχθούν αυτοί οι στόχοι, κατά τον καλύτερο όμως για τα ελληνικά συμφέροντα τρόπο.

Ασφαλής χρονική εκτίμηση, με την παρούσα Κυβέρνηση, δεν μπορεί να γίνει.

Τα «αντίμετρα» – που υποστηρίζει η Κυβέρνηση ότι θα επιτύχει – σε τι μέτρα, κατά την άποψή σας, θα συντίθενται; Θα μπορέσουν να «ισοσκελίσουν» τις απώλειες από τα τυχόν δημοσιονομικά μέτρα που θα συμφωνηθούν;

Καταρχάς είναι βέβαιο ότι θα εφαρμοστούν νέα μέτρα λιτότητας, όπως είναι η μείωση του αφορολόγητου και των συντάξεων.

Αυτά θα έρθουν να προστεθούν στα 9 δισ. ευρώ μέτρα που έχει ήδη λάβει η σημερινή Κυβέρνηση.

Συνεπώς, όχι μόνο δεν έχουμε το τέλος της λιτότητας, αλλά έχουμε την επέκταση και τη μονιμοποίησή της.

Και όλα αυτά προκειμένου να επιτευχθούν υψηλοί δημοσιονομικοί στόχοι, που έχουν συμφωνηθεί με την Κυβέρνηση, και για μετά το 2018.

Στόχους τους οποίους, μέχρι πρόσφατα, ο Πρωθυπουργός θεωρούσε μη ρεαλιστικούς. Και σήμερα υποστηρίζει ότι θα επιτευχθούν. Αλήθεια, ποιους προσπαθεί να κοροϊδέψει;

Σε κάθε περίπτωση, τα «αντίμετρα», τα οποία και δεν μπορώ να γνωρίζω ποια θα είναι, θα εφαρμοστούν εφόσον επιτευχθεί υπέρβαση των ήδη υψηλών δημοσιονομικών στόχων.

Κάτι που προβλέπεται όμως, και ήδη υλοποιήθηκε, τόσο στο 2ο όσο και στο 3ο Μνημόνιο.

Ας μην προσπαθεί συνεπώς η Κυβέρνηση να ωραιοποιήσει καταστάσεις προκειμένου να «γλυκάνουν το πολύ πικρό χάπι» στην ελληνική κοινωνία.

Γιατί ο Π. Σκουρλέτης, ενώ γνώριζε την στάση των κομμάτων της αντιπολίτευσης, ζήτησε να υπάρξει αυξημένη κοινοβουλευτική πλειοψηφία για την ψήφιση του πακέτου των μέτρων;

Το «καράβι» της δήθεν αριστερής Κυβέρνησης «μπάζει, από παντού, νερά», και το ενδεχόμενο «πολιτικού πνιγμού» έχει υψηλές πιθανότητες. Οπότε πολιτικά έντρομοι, κάποιοι εξ αυτών, αναζητούν «πολιτικά σωσίβια».

Εμείς όμως «δεκανίκι» στην κυβερνητική αναποτελεσματικότητα δεν θα δώσουμε. Συνένοχοι στην Κυβερνητική αποτυχία, ανικανότητα και αλαζονεία δεν θα γίνουμε. Νέα δημοσιονομικά μέτρα δεν θα ψηφίσουμε.

Αν η διαφαινόμενη δέσμευση για μακροχρόνια διατήρηση των πρωτογενών πλεονασμάτων στο επίπεδο του 3,5% ψηφιστεί, τώρα πόσο εύκολο θα είναι σε μια Κυβέρνηση της ΝΔ να επαναδιαπραγματευτεί την μείωσή τους;

Εμείς πιστεύουμε ότι η επίτευξη υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων και η διατήρησή τους για πολλά χρόνια, ιδιαίτερα όταν μία χώρα αντιμετωπίζει μακροχρόνια ύφεση και υψηλή διαρθρωτική ανεργία, δεν είναι εφικτή. Και σίγουρα είναι αντιαναπτυξιακή.

Δυστυχώς όμως, όπως φαίνεται, η Κυβέρνηση τους αποδέχθηκε.

Έχουμε μάθει όμως στα δύσκολα. Και θα επιδιώξουμε να τους αλλάξουμε.

Να σας υπενθυμίσω ότι με το 2ο Μνημόνιο, το 2012, οι δημοσιονομικοί στόχοι μετατέθηκαν για 2 χρόνια.

Με το 3ο Μνημόνιο, το 2015, οι στόχοι άλλαξαν, γιατί η οικονομία «βούλιαξε» στην ύφεση.

Εμείς μπορούμε να δημιουργήσουμε πληρέστερα τις συνθήκες ανάπτυξης της οικονομίας, να αξιοποιήσουμε καλύτερα τους διαθέσιμους ευρωπαϊκούς πόρους, να προχωρήσουμε – όπως με επιτυχία κάναμε – στην αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα, να υλοποιήσουμε ταχύτερα τις διαρθρωτικές αλλαγές και το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων.

Άρα, να δημιουργήσουμε, μέσω αναπτυξιακών πρωτοβουλιών, τις προϋποθέσεις για μείωση των δημοσιονομικών στόχων.

Είμαι ρεαλιστικά αισιόδοξος ότι θα το καταφέρουμε.

Αν οι δανειστές εμμείνουν στη θέση του για υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, πόσο εφικτή θα είναι η υλοποίηση των προγραμματικών σας δεσμεύσεων;

Καταρχήν, την ιδιοκτησία του Προγράμματος την έχει η εκάστοτε Κυβέρνηση. Επιλογή της σημερινής Κυβέρνησης είναι η υπερφορολόγηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων. Δική μας επιλογή είναι η μείωση των φόρων, με χρήση ισοδυνάμων από την πλευρά των δαπανών.

Επίσης, κανένα Πρόγραμμα δεν είναι άκαμπτο και ανελαστικό. Εμπεριέχει δυνητικούς βαθμούς ευελιξίας, η χρήση των οποίων εξαρτάται από την αξιοπιστία και την αποτελεσματικότητα της εκάστοτε Κυβέρνησης. Ενδεικτικά να σας θυμίσω ότι, το 2014, όταν σταθεροποιήθηκε η κατάσταση, προχωρήσαμε σε μείωση σειράς φόρων (π.χ. ΦΠΑ στη εστίαση, ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης, έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης, ασφαλιστικές εισφορές κ.α.), χωρίς αυτά να προβλέπονται στο Μνημόνιο.

Άρα είναι εφικτή η υλοποίηση των προγραμματικών μας δεσμεύσεων για μείωση συγκεκριμένων φορολογικών συντελεστών.

Βέβαια, ορισμένες άλλες δεσμεύσεις εξαρτώνται, όπως είπαμε και στη ΔΕΘ, από τους δημοσιονομικούς στόχους. Εκεί, θα επιδιώξουμε επιπλέον δημοσιονομικό χώρο.

Αν η Κυβέρνηση καταλήξει σε συμφωνία με τους δανειστές και με δεδομένο ότι τα όποια μέτρα θα εφαρμοστούν το 2019, εκτιμάτε ότι ταυτόχρονα απομακρύνεται και το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών; Σε μια τέτοια περίπτωση που τοποθετείτε χρονικά τις επόμενες εκλογές;

Εκτιμώ ότι ο πολιτικός στόχος του Πρωθυπουργού και της Κυβέρνησής του, δεν είναι άλλος από την παραμονή τους στην διακυβέρνηση της χώρας για όσο περισσότερο χρόνο μπορούν, ή η δημιουργία εκείνων των προϋποθέσεων, που όπως οι ίδιοι νομίζουν, θα τους συντηρήσουν ως ισχυρούς παίκτες στο πολιτικό σύστημα μετά την αποδρομή τους.

Για εμάς, η αξιολόγηση και το περιεχόμενό της δεν συνδέονται με το αίτημα για εκλογές.

Άλλωστε, τα προβλήματα της χώρας δεν τελειώνουν με την πιθανή ολοκλήρωση της αξιολόγησης.

Το αίτημα της ΝΔ για εκλογές, το οποίο έχει κατατεθεί εδώ και πολλούς μήνες, συμπυκνώνει την μέχρι σήμερα αποτυχία της Κυβέρνησης και την απουσία πολιτικής βούλησης, σχεδίου και στρατηγικής στα πεδία, ενδεικτικά, της οικονομίας, της διαχείρισης του μεταναστευτικού/προσφυγικού, της παιδείας, της δημόσιας ασφάλειας, της ποιότητας της δημοκρατίας.

Προσφάτως ο Πρωθυπουργός ανακοίνωσε την πρόθεσή του να ανοίξει μια συντεταγμένη διαβούλευση για την επόμενη μέρα της οικονομίας και την επιστροφή στην ανάπτυξη. Τι «τύχη» μπορεί να έχει μια τέτοια διαβούλευση; Προτίθεστε, ως ΝΔ, να καθίσετε σε ένα τέτοιο τραπέζι διαλόγου; 

Η επόμενη ημέρα της οικονομίας, με την υιοθέτηση μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής για την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου, θα έπρεπε, με βάση και τις δεσμεύσεις του Μνημονίου, να είχε ολοκληρωθεί – από την Ελληνική Κυβέρνηση – το Μάρτιο του 2016.

Σήμερα, ένα χρόνο αργότερα, η Κυβέρνηση επιβεβαιώνει ότι δεν έχει σχέδιο και βούληση αύξησης της ποσότητας, βελτίωσης της ποιότητας όλων των συντελεστών παραγωγής και προώθησης του τεχνολογικού εκσυγχρονισμού της χώρας.

Εμείς αντιθέτως έχουμε και σταδιακά ξετυλίγουμε αυτό το σχέδιο στην κοινωνία. Πυρήνας του σχεδίου είναι η μετάβαση από μια οικονομία βασισμένη στην κατανάλωση εισαγόμενων προϊόντων, σε μια ανταγωνιστική και εξωστρεφή οικονομία.