Συνέντευξη στο ΑΠΕ-ΜΠΕ – «Νέα δημοσιονομικά μέτρα ή δήθεν διαρθρωτικές αλλαγές δεν...

Συνέντευξη στο ΑΠΕ-ΜΠΕ – «Νέα δημοσιονομικά μέτρα ή δήθεν διαρθρωτικές αλλαγές δεν ψηφίζουμε»

Κύριε Σταϊκούρα, τελικά στο Eurogroup της Δευτέρας βγήκε «λευκός καπνός». Οι εκπρόσωποι των θεσμών επιστρέφουν την προσεχή εβδομάδα. Η εξέλιξη αυτή δεν είναι θετική για τη χώρα;

Κα. Αδηλίνη, άλλο ένα Eurogroup πέρασε χωρίς συμφωνία επί της αξιολόγησης, χωρίς χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσής της, με πλήρη υποχώρηση της Κυβέρνησης στις απαιτήσεις των δανειστών προκειμένου οι θεσμοί να επιστρέψουν, χωρίς τις αναγκαίες και ουσιαστικές αποφάσεις για το δημόσιο χρέος, και με την ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης να μετατίθεται για το μέλλον.

Συνεπώς, η εκκρεμότητα παραμένει.

Προφανώς η έλευση των θεσμών σε σύγκριση με το πλήρες αδιέξοδο αποτελεί θετική εξέλιξη.

Αλλά το «σύρσιμο» της αξιολόγησης είναι καταστροφικό για τη χώρα.

Εσείς όμως δεν ζητούσατε να κλείσει άρον-άρον η αξιολόγηση;

Η ΝΔ ζήτησε, εγκαίρως, να κλείσει το συντομότερο η αξιολόγηση και με τον καλύτερο δυνατό για τα ελληνικά συμφέροντα τρόπο.

Εδώ που φτάσαμε, η συμφωνία πρέπει να κλείσει, γιατί σε κάθε άλλη περίπτωση οδηγούμαστε σε χρεωκοπία.

Την αποκλειστική όμως ευθύνη για την τύχη της αξιολόγησης, το σύνολο των μέτρων και τις συνέπειές τους, φέρει η Κυβέρνηση.

Αυτή καθ’ αυτή η συμφωνία δεν βάζει τέρμα σε ένα «4ο Μνημόνιο»;

Είδατε κάποια συμφωνία;

Αποφασίστηκε απλώς η παράταση της διαπραγμάτευσης, σπρώχνοντας, όπως ανέφερα στη δήλωσή μου μετά το Eurogroup, το «τενεκεδάκι λίγο παρακάτω».

Και κάτι ακόμη: με δεδομένες τις δεσμεύσεις που ανέλαβε η Κυβέρνηση για υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα και πρόσθετα μέτρα λιτότητας μετά τη λήξη του Προγράμματος, δηλαδή μετά το 2018, το επόμενο Μεσοπρόθεσμο που θα καλύπτει την περίοδο 2018-2021 θα αποτελέσει, ουσιαστικά, το «4ο Μνημόνιο».

Η Κυβέρνηση έκανε λόγο για πολιτική συμφωνία και τη χαρακτήρισε πολύ θετική εξέλιξη. Μάλιστα, σύμφωνα με την Κυβέρνηση, η συμφωνία αφήνει περιθώρια και «για ιδιαίτερα θετικές εξελίξεις». Εσείς, αντίθετα, ως ΝΔ απαντήσατε λέγοντας ότι «η κυβέρνηση επιχειρεί, άλλη μία φορά, να κοροϊδέψει τον ελληνικό λαό». Δεν βρήκατε τίποτα θετικό στη συμφωνία;

Επαναλαμβάνω ότι συμφωνία δεν υπήρξε.

Ούτε καν πολιτική συμφωνία υπήρξε, όπως ψευδώς υποστήριξε η Κυβέρνηση.

Σας θυμίζω ότι ο επικεφαλής του Eurogroup, στη συνέντευξη τύπου, ανέφερε ότι «δεν υπάρχει πολιτική συμφωνία σε αυτό το σημείο».

Όλα παραπέμπονται στη συνέχεια της διαπραγμάτευσης με τους θεσμούς, που θα πρέπει να καταλήξει σε μία τεχνική συμφωνία (staff level agreement), ώστε στη συνέχεια, σε επόμενο Eurogroup, να υπάρξει πολιτική συμφωνία.

Ας μην προσπαθεί συνεπώς άλλο η Κυβέρνηση να μασκαρέψει την απόλυτη υποχώρησή της.

Σε απλά ελληνικά θα ήθελα να σας ρωτήσω, τι κέρδισε και τι έχασε η Κυβέρνηση;

Κέρδισε την επιστροφή των θεσμών.

Για να το πετύχει αυτό, η «Κυβέρνηση των προθύμων» έδωσε τα πάντα, υπερβαίνοντας τα χρονικά όρια της εντολής που έχει λάβει.

Συμφώνησε σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για μακρά περίοδο, ενώ μέχρι πρόσφατα υποστήριζε ότι αυτά δεν «βγαίνουν».

Συμφώνησε στην άμεση νομοθέτηση μέτρων για τα επόμενα χρόνια, μετά και τη λήξη του Προγράμματος, ενώ μέχρι πρόσφατα υποστήριζε ότι αυτή είναι αντισυνταγματική πράξη.

Συμφώνησε στις απαιτήσεις του ΔΝΤ, ενώ μέχρι πρόσφατα υποστήριζε ότι αυτές είναι ακραίες.

Υποχωρήσεις συνεχώς και παντού, διαπραγματευτικές ήττες και ψέματα είναι το τρίπτυχο της Κυβερνητικής αποτυχίας.

Δεν ήταν ωστόσο νίκη για τη χώρα η δημόσια τοποθέτηση, για πρώτη φορά, του κ. Ντάισελμπλουμ για «τέλος της λιτότητας»;

Καταρχάς, εγώ άκουσα τον επικεφαλής του Eurogroup να υποστηρίζει ότι «μην ζητάτε από έναν Υπουργό Οικονομικών να υποσχεθεί το τέλος της λιτότητας».

Επίσης, τα μέτρα που φαίνεται να αποδέχθηκε η Κυβέρνηση, όπως η μείωση του αφορολόγητου και των συντάξεων, ακόμη και για μετά τη λήξη του τρέχοντος προγράμματος, μόνο το «τέλος της λιτότητας» δεν υποδηλώνουν.

Αντιθέτως, μιλάμε για την διεύρυνση και επέκτασή της.

Και ας μην «βαπτίζουν» κάποιοι αυτά τα επώδυνα δημοσιονομικά μέτρα, δήθεν «διαρθρωτικές αλλαγές».

Γιατί τότε οι πραγματικές διαρθρωτικές αλλαγές, με «αναπτυξιακό πρόσημο», χάνουν το νόημά τους και ταυτίζονται, στα μάτια των πολιτών, με τα μέτρα λιτότητας.

Δυσκολεύοντας την αναγκαία πολιτική και κοινωνική συνεννόηση για την υλοποίησή τους.

Αν τελικά ισχύσει η πληροφορία που θέλει το ΔΝΤ να κάνει πίσω στην απαίτησή του για τα 3,6 δισ. ευρώ μέτρα (2% του ΑΕΠ), που είχε απαιτήσει, δεν είναι μία μεγάλη νίκη;

Κα. Αδηλίνη, όπου «ακούς πολλά κεράσια, κράτα μικρό καλάθι».

Οι δήθεν, μέχρι σήμερα, μεγάλες νίκες της Κυβέρνησης έχουν καταλήξει σε ένα 3ο αχρείαστο Μνημόνιο, στους κεφαλαιακούς περιορισμούς, στο υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων διάρκειας ενός αιώνα, στον οριζόντιο και αυτόματο «κόφτη», σε πρόσθετα μέτρα λιτότητας ύψους 9 δισ. ευρώ μέχρι σήμερα.

Και ακολουθούν και άλλα μέτρα.

Το πόσα, θα το δούμε το επόμενο διάστημα.

Δυστυχώς όμως, θα τα βιώσουν, με οδυνηρό τρόπο, οι πολίτες.

Ωστόσο, κύριε Σταϊκούρα, η κυβέρνηση απαίτησε και πέτυχε την «αποδοχή από τους δανειστές της λήψης των αντισταθμιστικών μέτρων». Η επίτευξη αυτού του στόχου δεν ανοίγει το δρόμο, όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση, για μείωση φόρων; Π.χ του ΕΝΦΙΑ ή του ΦΠΑ;

Καταρχάς, βασική προϋπόθεση είναι η επίτευξη υψηλών δημοσιονομικών στόχων για μακρά περίοδο. Η Κυβέρνηση όμως δεν υποστήριζε μέχρι πρόσφατα ότι αυτοί οι στόχοι δεν επιτυγχάνονται χωρίς πρόσθετα μέτρα λιτότητας; Τώρα θα τους πετύχει και θα έχει και δημοσιονομικό περιθώριο;

Ας σταματήσει συνεπώς να «πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες».

Η αλήθεια είναι ότι αντί σήμερα η Κυβέρνηση να συζητά, όπως η Αξιωματική Αντιπολίτευση έχει προτείνει, για χαμηλότερους, ρεαλιστικούς δημοσιονομικούς στόχους που θα δημιουργήσουν χώρο για φορολογικές ελαφρύνσεις, έχει ήδη δεσμευθεί σε υψηλά και για μακρά περίοδο πρωτογενή πλεονάσματα, η επίτευξη των οποίων απαιτεί, όπως το ΔΝΤ υποστηρίζει και η Κυβέρνηση αποδέχθηκε, πρόσθετα μέτρα λιτότητας.

Πρόσθετα μέτρα λιτότητας για να επιτευχθεί υπερκάλυψη του στόχου, ώστε να υπάρξει δημοσιονομικός χώρος προκειμένου να ενεργοποιηθούν τα αντισταθμιστικά μέτρα.

Τα οποία αντισταθμιστικά μέτρα, βέβαια, τόσο στο 2ο όσο και στο 3ο Μνημόνιο, προβλέπονται.

Να σας θυμίσω ότι η προηγούμενη Κυβέρνηση επέτυχε, το 2014, τη μείωση σειράς φορολογικών συντελεστών, όπως είναι ενδεικτικά ο ΦΠΑ στην εστίαση, κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες, από το 23% στο 13%.

Και σήμερα η Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι μετά το 2018, και υπό την προϋπόθεση ότι επιτυγχάνονται τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, θα μειώσει το ΦΠΑ στην εστίαση από το 24% που τον πήγε στο 13% που τον βρήκε.

Τρανή απόδειξη της αποτυχίας της.

Είπατε όχι σε μέτρα, ναι σε διαρθρωτικές αλλαγές. Ποιες διαρθρωτικές αλλαγές, αν έρχονταν, είχατε πρόθεση να ψηφίσετε;

Πράγματι, νέα δημοσιονομικά μέτρα δεν θα ψηφίσουμε.

Ούτε αυτά που βαπτίζονται δήθεν «διαρθρωτικές αλλαγές».

Πραγματικές διαρθρωτικές αλλαγές όμως, με «αναπτυξιακό πρόσημο», που βελτιώνουν τη διαρθρωτική ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, ενισχύουν την επιχειρηματικότητα και δημιουργούν θέσεις απασχόλησης, και τις οποίες η Κυβέρνηση μέχρι σήμερα από αβελτηρία ή αλλεργία δεν προωθεί, θα στηρίξουμε.

Όπως άλλωστε μέχρι σήμερα, στις όποιες λίγες κυβερνητικές πρωτοβουλίες, πράτταμε.

Αν ανατρέξει κανείς στην ομιλία του Προέδρου της ΝΔ κ. Μητσοτάκη στη ΔΕΘ και παρακολουθήσει τη στάση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης στη Βουλή, θα αντιληφθεί ποιες είναι αυτές.

Να τις δούμε συνεπώς πρώτα, καθώς και τον τρόπο που θα έρθουν, και μετά θα τοποθετηθούμε.

Είναι πλέον ορατό ότι ο ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών απομακρύνεται. Συνεπώς, η ΝΔ εκτιμάτε ότι πρέπει να αλλάξει στρατηγική σε αυτό το κομμάτι;

Τα προβλήματα της χώρας δεν τελειώνουν με την πιθανή ολοκλήρωση της αξιολόγησης.

Το αίτημα της ΝΔ για εκλογές, το οποίο έχει κατατεθεί εδώ και πολλούς μήνες, συμπυκνώνει την μέχρι σήμερα αποτυχία και την απουσία πολιτικής βούλησης, σχεδίου και στρατηγικής της Κυβέρνησης, στα πεδία, ενδεικτικά, της οικονομίας, της διαχείρισης του μεταναστευτικού/προσφυγικού, της παιδείας, της δημόσιας ασφάλειας, της ποιότητας της δημοκρατίας.

Είναι σαφές ότι η χώρα χρειάζεται άμεσα επανεκκίνηση, με μία πολιτική αλλαγή μέσω εκλογών.