Ομιλία στην Ολομέλεια κατά τη συζήτηση Επίκαιρης Ερώτησης σχετικά με την εσωτερική...

Ομιλία στην Ολομέλεια κατά τη συζήτηση Επίκαιρης Ερώτησης σχετικά με την εσωτερική στάση πληρωμών –

small_staikouras1-thumb-largeΠΡΩΤΟΛΟΓΙΑ

Κύριε Υπουργέ,

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Υπουργείου Οικονομικών, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα υπερέβησαν τα 4,1 δισ. ευρώ τον Απρίλιο του 2015, αυξημένες κατά 1,1 δισ. ευρώ ή κατά 37% από το Δεκέμβριο του 2014.

Αν μάλιστα προσθέσουμε και τις εκκρεμείς επιστροφές φόρων, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προσεγγίζουν, στο τέλος Απριλίου, τα 5 δισ. ευρώ.

Υπενθυμίζεται, ότι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές ήταν περίπου 9 δισ. ευρώ στο τέλος του 2012, για να μειωθούν περίπου κατά 70% την διετία 2013-2014, και να διαμορφωθούν στα 3 δισ. ευρώ στο τέλος του 2014, ενισχύοντας, ουσιαστικά, τη ρευστότητα στην οικονομία.

Η σημαντική αύξηση των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων, η οποία – κάθε μήνα – διευρύνεται, οφείλεται, κυρίως, στην αύξηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών και των απλήρωτων υποχρεώσεων των Οργανισμών Κοινωνικής Ασφάλισης (κατά 23%), των Νοσοκομείων (κατά 56%), αλλά και της ίδιας της Κεντρικής Διοίκησης (κατά 487%).

Σε αυτό συμβάλλει η υποεκτέλεση του Κρατικού Προϋπολογισμού στο σκέλος των δαπανών, η οποία υπερβαίνει τα 2 δισ. ευρώ κατά το 1ο τετράμηνο του έτους, τόσο από τον Τακτικό Προϋπολογισμό όσο και από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.

Ενδεικτικά και μόνο, οι δαπάνες κάλυψης ελλειμμάτων νοσοκομείων και εξόφλησης ληξιπρόθεσμων οφειλών τους διαμορφώθηκαν στα 63 εκατ. ευρώ κατά το 1ο τετράμηνο του 2015, από 631 εκατ. ευρώ το αντίστοιχο τετράμηνο του 2014.

Οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων ανήλθαν στα 820 εκατ. ευρώ, από 1,4 δισ. ευρώ το αντίστοιχο τετράμηνο του 2014, δηλαδή είναι μειωμένες κατά 41% από πέρυσι!

Ενώ και η ειδική επιχορήγηση των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι μειωμένη κατά 30% από πέρυσι!

Συνεπώς, η Κυβέρνηση έχει προχωρήσει σε ουσιαστική και διευρυνόμενη εσωτερική στάση πληρωμών, η οποία έχει οδηγήσει σε «ασφυξία» την οικονομία.

Και εκτιμώ ότι η εικόνα είναι ακόμη χειρότερη το μήνα Μάιο.

Επειδή όμως η Κυβέρνηση, μεταξύ άλλων, είχε δεσμευτεί, όπως προκύπτει και από τις σχετικές προτάσεις της προς τους εταίρους από το Φεβρουάριο, για «το σχεδιασμό και την εφαρμογή μιας στρατηγικής εκκαθάρισης των ληξιπρόθεσμων οφειλών» μέχρι το τέλος Απριλίου του 2015, και επειδή όχι μόνο παρήλθε η ημερομηνία αλλά και αυτές οι υποχρεώσεις, αντί να μειώνονται, αυξάνονται, ερωτάστε κ. Υπουργέ, ποιά είναι αυτή η στρατηγική της Κυβέρνησης και ποιό το χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα;

Σας ευχαριστώ.

 

ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ

 Κύριε Υπουργέ,

Άκουσα με προσοχή και ενδιαφέρον την τοποθέτησή σας.

Ουσιαστικά επαναλάβατε αυτά της γραπτής σας απάντησης στην Επίκαιρη Ερώτηση μου, στην οποία αναφέρετε ότι «η διαμόρφωση των δαπανών σε επίπεδα χαμηλότερα του στόχου, οφείλεται κυρίως στην αναδιάρθρωση του ταμειακού προγραμματισμού με βάση τις επικρατούσες ταμειακές συνθήκες. Εκτιμάται ότι μετά την ομαλοποίηση των ταμειακών συνθηκών, οι δαπάνες θα επανέλθουν στα επίπεδα των στόχων του προϋπολογισμού».

Με αυτή και τη σημερινή σας τοποθέτηση ουσιαστικά ομολογείτε 4 πράγματα:

1ον.  Ότι δεν υφίσταται πραγματικό πρωτογενές πλεόνασμα, διότι αν οι δαπάνες επανέλθουν στα επίπεδα των στόχων του Προϋπολογισμού, δηλαδή αυξηθούν κατά 2 δισ. ευρώ, το πρωτογενές πλεόνασμα μετατρέπεται σε πρωτογενές έλλειμμα.

Και εκτιμώ ότι αυτό θα καταστεί πιο σαφές το μήνα Μάιο.

2ον. Ότι δεν προτείνεται περιορισμός των συνολικών δαπανών του Κρατικού Προϋπολογισμού, αφού η Κυβέρνηση αποδέχεται τους στόχους του προϋπολογισμού της προηγούμενης Κυβέρνησης. Οπότε η οποία δημοσιονομική προσαρμογή θα γίνει με νέους πρόσθετους, άμεσους και έμμεσους, φόρους.

3ον. Ότι υφίσταται ουσιαστική εσωτερική στάση πληρωμών, αφού η μείωση των δαπανών συνοδεύεται από αύξηση των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα.

Αντίθετα, τα 2 προηγούμενα χρόνια, η μείωση δαπανών συνοδεύονταν και από μείωση των ληξιπρόθεσμων οφειλών.

4ον. Ότι η εσωτερική στάση πληρωμών υφίσταται, κυρίως, λόγω των πιεστικών ταμειακών συνθηκών.

Ταμειακές συνθήκες όμως, όπως έχουν διαμορφωθεί τους τελευταίους μήνες εξαιτίας της κακής διαπραγματευτικής τακτικής και της αβελτηρίας της Κυβέρνησης.

Και επειδή ορισμένοι συνάδελφοι Βουλευτές και έντυπα και ηλεκτρονικά Μέσα καταλήγουν σε αυθαίρετα συμπεράσματα για την ταμειακή κατάσταση της χώρας στις αρχές της χρονιάς, επαναλαμβάνω και καταθέτω και πάλι στα πρακτικά αυτούσια όσα έχω υποστηρίξει στη Βουλή, τόσο στις 24 Απριλίου όσο και στις 14 Μαϊου:

1ον. Μετά τις βουλευτικές εκλογές της 25ης Ιανουαρίου, και παρά την υστέρηση εσόδων των μηνών Δεκεμβρίου και Ιανουαρίου λόγω της πολιτικής αβεβαιότητας, η χώρα είχε ταμειακά διαθέσιμα ύψους 1,9 δισ. ευρώ.

Αυτά τα ταμειακά διαθέσιμα, ύψους 1,9 δισ. ευρώ, παρέλαβε η σημερινή Κυβέρνηση.

Και αυτό παρά το γεγονός ότι, από το καλοκαίρι του 2014, δεν είχε καταβληθεί καμία δόση από τους εταίρους.

Και χωρίς να προβεί, η προηγούμενη Κυβέρνηση, σε εσωτερική στάση πληρωμών.

2ον. Οι εκτιμήσεις, τότε, ήταν ότι η χώρα, αν η σημερινή Κυβέρνηση δεν αναλάμβανε οποιαδήποτε πρωτοβουλία, θα άρχιζε να αντιμετωπίζει ταμειακά προβλήματα μετά τις 24 Φεβρουαρίου, μικρά μέσα στο Φεβρουάριο και μεγαλύτερα το Μάρτιο.

Προβλήματα τα οποία η προηγούμενη Κυβέρνηση τα αντιμετώπιζε, μέχρι τότε, με επιτυχία.

3ον. Αυτή η πιεστική ταμειακή κατάσταση ήταν και ο λόγος που η προηγούμενη Κυβέρνηση επιδίωκε να κλείσει, εντός διμήνου, με επωφελή για τη χώρα τρόπο, τη συμφωνία για τη λήψη της τελευταίας δόσης του τρέχοντος Προγράμματος.

Αντίθετα, η σημερινή Κυβέρνηση διαβεβαίωνε την Ελληνική κοινωνία, παρά το γεγονός ότι γνώριζε την αλήθεια για την ταμειακή κατάσταση της χώρας, ότι δεν έχει ανάγκη της δόσης.

Και στη συνέχεια, στις 20 Φεβρουαρίου, προσυπέγραφε ότι αυτή θα εκταμιευθεί, εν συνόλω, στο τέλος της αξιολόγησης, δηλαδή στο τέλος Ιουνίου.

Κάτι που σήμερα, τα ίδια τα στελέχη της Κυβέρνησης, όπως ο νέος Επικεφαλής της Διαπραγματευτικής Ομάδας, ομολογούν ότι ήταν λάθος.

Και στο μεταξύ, αυτούς τους μήνες, χάσαμε χρόνο, αξιοπιστία και συμμάχους, γιατί επενδύσαμε στην αδράνεια και τη «δημιουργική ασάφεια».

Εύχομαι να υπάρξει επωφελής για τη χώρα συμφωνία.

Όμως, εάν υπάρξει, θα περιέχει, όπως φαίνεται, δυσμενέστερους – σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν – όρους, για την επίτευξη πολύ χαμηλότερων πρωτογενών πλεονασμάτων.

Σ’ αυτή την περίπτωση η ευθύνη θα βαραίνει τόσο την Κυβέρνηση, για την διαπραγματευτική στρατηγική της, την απουσία ρεαλιστικού σχεδίου και την ασυμβατότητα των εξαγγελιών της με το ευρωπαϊκό πλαίσιο, όσο και τους δανειστές, για την διαχρονικά αδιάλλακτη στάση τους σε πτυχές της πολιτικής.

Σε κάθε περίπτωση, στην πατρίδα μας, μετά τη δοκιμή και της ριζοσπαστικής αριστεράς στη διακυβέρνηση, πιστεύω ότι είναι καιρός να σταματήσουμε τις ιδεοληπτικές σκιαμαχίες, τους δογματισμούς και τους υψηλούς τόνους και όλες οι κοινωνικοπολιτικές δυνάμεις, ανεξάρτητα από τις όποιες διαφορές και τον ανά περίοδο ρόλο μας στο πολιτικό σκηνικό, να «βάζουμε διαρκώς πλάτη», σε πνεύμα συνεννόησης, με αίσθημα ευθύνης, ώστε η χώρα να βγει γρήγορα και οριστικά από το τέλμα, να αναπτυχθεί με δικαιοσύνη και συνοχή και να πορευθεί με αξιοπρέπεια και δυναμισμό στο διεθνές σκηνικό.