Ομιλία στην Ολομέλεια σχετικά με το Σχέδιο Νόμου για την κύρωση του...

Ομιλία στην Ολομέλεια σχετικά με το Σχέδιο Νόμου για την κύρωση του Απολογισμού – Ισολογισμού του 2009

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η σημερινή συζήτηση διεξάγεται σε μία ιδιαίτερα κρίσιμη οικονομική και κοινωνική συγκυρία, τόσο για την Ευρώπη όσο και την ευρύτερη γεωγραφική περιοχή.

Το πρόβλημα ελλείμματος και χρέους, κοινό στις περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες, αναζητά μια συνολική, πειστική και ρεαλιστική λύση.

Το όργιο βίας και αίματος σε χώρες της Μεσογείου απαιτεί εγρήγορση, ετοιμότητα και προσοχή.

Η σημερινή συζήτηση όμως διεξάγεται και σε μία ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο για τη χώρα μας.

Περίοδο κατά την οποία, η Κυβέρνηση βρίσκεται, πιο έντονα από ποτέ, αντιμέτωπη με τα αδιέξοδα της πολιτικής της και με τις αδυναμίες της λειτουργίας της.

Αδυναμίες λόγω διαχειριστικής ανεπάρκειας, προχειρότητας, παλινωδιών, αργών ανακλαστικών, εσωτερικών τριβών.

Κυβέρνηση η οποία, αντί να κυβερνά, επιμένει να επιρρίπτει, όπως πράττει και σήμερα, αυθαίρετα, την ευθύνη για την τρέχουσα κρίση στη Νέα Δημοκρατία.

Κυβέρνηση η οποία συνεχίζει να καταφεύγει σε διαδοχικά εκβιαστικά διλήμματα για να επιβάλλει, δήθεν, «μονοδρομήσεις».

Όπως αυτόν της προσφυγής στο ΔΝΤ, που όπως αποδεικνύεται σήμερα ήταν εξαρχής, πριν και μετά από τις εκλογές, επιλογή της Κυβέρνησης.

Τα ψέματα όμως έχουν κοντά ποδάρια…

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η πραγματικότητα είναι ότι το 2008 εκδηλώθηκε η μεγαλύτερη μεταπολεμικά παγκόσμια οικονομική κρίση.

Πολλές εθνικές οικονομίες εισήλθαν στον κύκλο της στασιμότητας ή της ύφεσης.

Παρουσίασαν ραγδαία επιδείνωση της δημοσιονομικής τους θέσης.

Το δημοσιονομικό τους έλλειμμα αυξήθηκε από το 2,1% του ΑΕΠ το 2007 στο 10,1% του ΑΕΠ το 2009.

Η κρίση, έστω και με χρονική υστέρηση, έπληξε και την Ελληνική οικονομία.

Επηρέασε και τα μεγέθη του Προϋπολογισμού.

Το έλλειμμα της χώρας, για το 2009, αναθεωρήθηκε 5 φορές, και από το 2% του ΑΕΠ διαμορφώθηκε, εξαιτίας και των επαναταξινομήσεων, στο 15,4% του ΑΕΠ.

Όμως, την ίδια χρονιά, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναθεώρησε, επίσης 5 φορές, τις εκτιμήσεις της για το έλλειμμα της ευρωζώνης, από το 1,8% του ΑΕΠ στο 6,3% του ΑΕΠ.

Έτσι, πράγματι, τα στοιχεία του Απολογισμού του Έτους 2009 αποκλίνουν από τους στόχους που είχαν τεθεί με τον Προϋπολογισμό, λόγω, κυρίως, της διεθνούς κρίσης, της αναθεώρησης των δημοσιονομικών στοιχείων, καθυστερήσεων της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας στη λήψη μέτρων «θεραπείας» της Οικονομίας, αλλά και πράξεων και παραλείψεων της παρούσας Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.

Και η μεν Νέα Δημοκρατία, επιδεικνύοντας, διαχρονικά, πολιτικό θάρρος, αναγνωρίζει τα λάθη της.

Κάτι που δεν κάνει όμως η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αν και συνέβαλε και αυτή στη διόγκωση των δημοσιονομικών προβλημάτων κατά τους πρώτους μήνες της θητείας της.

Κυβέρνηση η οποία, μεταξύ άλλων:

1ον. Ματαίωσε «ώριμες» δημόσιες εισπράξεις του 2009, μετέφερε εισπράξεις του 2009 στο 2010 και μετέθεσε πληρωμές του 2010 στο 2009.

2ον. Έχασε κάθε έλεγχο στα έσοδα. Είναι χαρακτηριστικό πως ενώ η υστέρηση εσόδων στο 9μηνο Ιανουαρίου – Σεπτεμβρίου 2009 ήταν 1,1 δισ. ευρώ σε σχέση με το 2008, μόνο στο τελευταίο τρίμηνο του έτους ξεπέρασε τα επιπλέον 2 δισ. ευρώ.

[Συνημμένο 1]

3ον. Έστελνε λανθασμένα και αντιφατικά μηνύματα στις αγορές.

4ον. Αναφέρονταν απαξιωτικά για τη χώρα, το κύρος και την αξιοπιστία της, με δυσμενείς επιπτώσεις για την δανειοληπτική της ικανότητα (χαρακτηριστικές, ενδεικτικές, αναφορές είναι αυτές περί «Τιτανικού», «εντατικής», «απώλειας εθνικής ανεξαρτησίας», «εκτεταμένης διαφθοράς» κ.ά.).

5ον. Άργησε να πάρει μέτρα, και δεν έλαβε κανένα περιοριστικό μέτρο δημοσιονομικής πολιτικής το 2009.

Ο κ. Τρισέ το επιβεβαίωσε.

[Συνημμένο 2]

Πρόσφατα, τον περασμένο Οκτώβριο, το Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΚΤ, κ. Σμάγκι, υπογράμμισε ότι «εάν η Ελληνική Κυβέρνηση είχε αποφασίσει να προχωρήσει σε διορθωτικές δράσεις από το φθινόπωρο του 2009, θα μπορούσε να αποφύγει την κρίση χρέους και το δραστικό πρόγραμμα προσαρμογής».

[Συνημμένο 3]

Αντίθετα, η Νέα Δημοκρατία, ως Κυβέρνηση, προχώρησε, το Φεβρουάριο, τον Μάρτιο και τον Ιούνιο, στη λήψη συγκεκριμένων συσταλτικών μέτρων για τον περιορισμό της διόγκωσης του ελλείμματος.

Μέτρα όπως είναι η αύξηση του συντελεστή φορολογίας στα τσιγάρα και του ειδικού φόρου κατανάλωσης στα αλκοολούχα ποτά και στα καύσιμα, η περικοπή των ελαστικών δαπανών, το πάγωμα μισθών και συντάξεων, η έκτακτη εισφορά στα υψηλότερα εισοδήματα κ.α.

Συνεπώς, η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ μετέτρεψε ένα πρόβλημα ελλείμματος και χρέους, κοινό στις περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες, σε κρίση δανεισμού.

Παρέλαβε τα spreads στις 135 μονάδες βάσης, και με τις πράξεις και παραλείψεις της, τα εκτόξευσε στις 345 στις αρχές του 2010.

Και αργότερα μέχρι τις 1.000.

Για να προσφύγει η χώρα στο Μηχανισμό Στήριξης και να υπογράψει, χωρίς ίχνος διαπραγμάτευσης, το «Μνημόνιο».

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Οι αποκλίσεις όμως στους επιμέρους στόχους του Προϋπολογισμού και του «Μνημονίου» συνεχίσθηκαν και το 2010.

Συγκεκριμένα:

1ον. Τα καθαρά έσοδα αυξήθηκαν κατά 5,5%, έναντι στόχου για αύξηση κατά 13,7%.

2ον. Οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων μειώθηκαν κατά 12%, έναντι στόχου για μείωση κατά 4%.

3ον. Η ύφεση διαμορφώθηκε στο 4,5%, έναντι στόχου για 4,2%, και αρχικού στόχου για 0,2%.

4ον. Ο πληθωρισμός διαμορφώθηκε στο 4,7%, έναντι στόχου για 1,9%.

5ον. Η ανεργία εκτινάχθηκε στο 13,9% τον τελευταίο Νοέμβριο, έναντι στόχου για 12,1%.

[Συνημμένο 4]

Το αποτέλεσμα αυτών των αστοχιών στις προβλέψεις και των αποκλίσεων στους στόχους ήταν οι περαιτέρω οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων,  οι συνεχείς αναθεωρήσεις των μεγεθών του «Μνημονίου», τα πρόσθετα εισπρακτικά μέτρα εκτός του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής, όπως είναι η περαίωση οφειλών και η δημιουργία ενός μεγάλου εσωτερικού χρέους του Κράτους προς τις επιχειρήσεις.

Και όλα αυτά ώστε η Κυβέρνηση να φανεί ότι επιτυγχάνει, τουλάχιστον λογιστικά, τους συνολικούς δημοσιονομικούς στόχους της.

Συνολικοί στόχοι, όμως, οι οποίοι, και αυτοί, έχουν αναθεωρηθεί.

Έτσι, το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης για το 2010, εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί περίπου στο 9,5% του ΑΕΠ, έναντι στόχου στο «Μνημόνιο» για 8,1% του ΑΕΠ.

Και αυτή η αναθεώρηση οφείλεται, κατά τα 2/3 της, σύμφωνα και με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στην υστέρηση των εσόδων του 2010.

Και έρχεται σήμερα, Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η 3η Επικαιροποίηση του «Μνημονίου» να αποτυπώσει, εκ νέου, τα αδιέξοδα της οικονομικής πολιτικής.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα και με την Έκθεση:

  • Η εφαρμογή του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής έχει καταστεί δυσχερέστερη.
  • Εντοπίζονται καθυστερήσεις και διαχειριστικές αδυναμίες στην προετοιμασία και υλοποίηση των διαρθρωτικών αλλαγών.
  • Απαιτούνται νέα μέτρα ύψους 1,8 δισ. ευρώ για το 2011.
  • Απαιτούνται νέα μέτρα ύψους 19,6 δισ. ευρώ για το 2012-2014.

Από αυτά, τα 14,5 δισ. ευρώ είναι «μη-καθορισμένα» μέτρα. Να θυμίσουμε ότι στο Μνημόνιο αυτά ανέρχονταν στα 11 δισ. ευρώ, και πιο πρόσφατα στα 12,8 δισ. ευρώ. Συνεπώς υπάρχει περαιτέρω επιβάρυνση ύψους 3,5 δισ. ευρώ για την περίοδο 2012-2014, όση ήταν η οριζόντια περικοπή μισθών και συντάξεων για το 2010!!

Συνεπώς, Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Το «θεραπευτικό σχήμα» που έχει τεθεί σε εφαρμογή στη χώρα μας δεν είναι κατάλληλο.

Σήμερα γίνεται αντιληπτό, τόσο από την Κυβέρνηση όσο και από τους δανειστές μας, με μεγάλη βέβαια χρονική καθυστέρηση, ότι το υπάρχον Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής δεν αντιμετωπίζει το πρόβλημα του δημοσίου χρέους, της δυναμικής και της βιωσιμότητάς του.

Χρέος, το οποίο:

  • Ανήλθε, σύμφωνα με τη Διεύθυνση Δημοσίου Χρέους, στα 340 δισ. ευρώ το 2010, αυξημένο κατά 42 δισ. ευρώ έναντι του 2009.
  • Προβλέπεται να έχει, σύμφωνα με τον Προϋπολογισμό, μεγαλύτερη μέση ετήσια αύξηση τη διετία 2010-2011, τόσο σε απόλυτα μεγέθη όσο και ως ποσοστό του ΑΕΠ, απ’ ότι την εξαετία 2004-2009.

[Συνημμένο 5]

  • Αναμένεται να διευρυνθεί, σύμφωνα με το «Μνημόνιο», κατά 30 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ την περίοδο 2009-2013.

Απαιτείται συνεπώς μια συνολική, συνεκτική και πειστική λύση για την Ευρώπη και τη χώρα μας.

Χρειάζονται, σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, συντονισμένες και ολοκληρωμένες λύσεις για την αντιμετώπιση του χρέους και σε εθνικό επίπεδο, πειστικές πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση του χρέους, του ελλείμματος και της ύφεσης.