Ομιλία στην Ημερίδα της ΝΟΔΕ Αιτωλοακαρνανίας

Ομιλία στην Ημερίδα της ΝΟΔΕ Αιτωλοακαρνανίας

Φίλες και Φίλοι,

Νεοδημοκράτισσες και Νεοδημοκράτες,

Ευχαριστώ πολύ για τη σημερινή σας παρουσία.

Είναι τιμή και χαρά μου να βρίσκομαι μαζί σας.

Κοντά σε συμπατριώτες.

Τόσο λόγω της καταγωγής μου, από τη Στερεά Ελλάδα, από τη Φθιώτιδα, με ρίζες από την Ευρυτανία, όσο και λόγω της καταγωγής της συζύγου μου, με ρίζες από την ορεινή Ναυπακτία και το Πετροχώρι.

Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω θερμά τη Νομαρχιακή Οργάνωση του Κόμματος για την ιδιαίτερα τιμητική πρόσκληση που μου απεύθυνε να παραστώ στη σημερινή εκδήλωση και να καταθέσω κάποιες σκέψεις για την πορεία της Οικονομίας.

Σκέψεις που θα απαντούν στα βασικά ερωτήματα που δημιουργούνται σε κάθε πολίτη, σε κάθε ψηφοφόρο της Παράταξης, σε κάθε μέλος του Κόμματος.

 

1ο Ερώτημα: Ποιά είναι η ευθύνη της Νέας Δημοκρατίας για την τρέχουσα κατάσταση της Οικονομίας;

Είναι σε όλους μας γνωστό, πως οι αλόγιστες επεκτατικές δημοσιονομικές πολιτικές και άλλες οικονομικές επιλογές κατά τη δεκαετία του ’80 αποτελούν, εν πολλοίς, τη ρίζα των προβλημάτων που μέχρι σήμερα, και για χρόνια ακόμη, θα μας βαρύνουν.

Κατά την περίοδο αυτή τα πρωτογενή ελλείμματα και το δημόσιο χρέος διογκώθηκαν εκρηκτικά.

Το έλλειμμα ήταν κατά μέσο όρο 13% του ΑΕΠ, κάτι που ποτέ προηγουμένως δεν είχε συμβεί για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα και που, έκτοτε, δεν έχει επαναληφθεί.

Το δημόσιο χρέος από το 22% το 1980 εκτινάχθηκε στο 100% το 1990.

Οι επόμενες Κυβερνήσεις δεν μπόρεσαν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν αυτή την περίοδο.

Η αλήθεια είναι ότι οι Κυβερνήσεις της ΝΔ του κ. Καραμανλή, μέχρι το ξέσπασμα της κρίσης, περιόρισαν το δημοσιονομικό έλλειμμα και το δημόσιο χρέος ως ποσοστά του ΑΕΠ.

Ενδεικτικά σας αναφέρω ότι το 2007 το έλλειμμα διαμορφώθηκε, σύμφωνα και με τις τελευταίες αναθεωρήσεις της Κυβέρνησης, στο 5,1% από 7,5% το 2004 και το χρέος στο 95,7% από το 99% του 2004.

Από τότε όμως, και μέχρι το 2009, λόγω της οικονομικής κρίσης, υπήρξε διόγκωση ελλείμματος και χρέους.

Όπως συνέβη σε όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες.

Το δημοσιονομικό έλλειμμα και το δημόσιο χρέος των κρατών – μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατά μέσο όρο, αυξήθηκε αντιστοίχως, κατά 6% του ΑΕΠ και κατά 14,8% του ΑΕΠ την περίοδο 2007 – 2009.

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι αυτά τα χρόνια δεν υπήρξαν παραλείψεις, καθυστερήσεις και αβελτηρίες.

Τις αναγνωρίζουμε. Δεν τις αποσιωπούμε, ούτε όμως τις διογκώνουμε.

Η αλήθεια είναι ότι δεν εφαρμόσαμε μέτρα «δραστικότερης θεραπείας» των μακροχρόνιων «νοσημάτων» της Οικονομίας.

Και αναλαμβάνουμε το μερίδιο της ευθύνης που αντικειμενικά μας αναλογεί.

Φυσικά όχι αυτό που η ηγεσία, και ευρύτερα το σύστημα, του ΠΑΣΟΚ θέλει να μας επιρρίψει.

Διότι το πρόσημο των πολιτικών δράσεων μας στην Οικονομία υπήρξε, αντικειμενικά, θετικό.

 

2ο Ερώτημα: Γιατί το δημόσιο χρέος, ως απόλυτο νούμερο, διογκώθηκε επί Νέας Δημοκρατίας;

Η πραγματικότητα είναι ότι την περίοδο 2004-2008 το δημόσιο χρέος αυξήθηκε κατά 80 δισ. ευρώ.

Όμως, αν δείτε πού πήγαν αυτά τα χρήματα θα διαπιστώσετε τα εξής:

  • 50 δισ. ευρώ πήγαν για την πληρωμή ετήσιων τόκων, στο δημόσιο χρέος που βρήκε η Νέα Δημοκρατία από τις προηγούμενες Κυβερνήσεις.
  • 10 δισ. ευρώ πήγαν για την πληρωμή αμυντικών εξοπλισμών που είχαν παραγγελθεί από τις προηγούμενες Κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και πληρώθηκαν επί Νέας Δημοκρατίας.
  • 2,5 δισ. ευρώ πήγαν για χρέη Νοσοκομείων που βρήκε η Νέα Δημοκρατία από τα προηγούμενα χρόνια και τα πλήρωσε.
  • 7 δισ. ευρώ πήγαν για υποχρεώσεις προς τα ασφαλιστικά ταμεία που είχαν αναλάβει οι προηγούμενες Κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και τις πλήρωσε η Νέα Δημοκρατία.

Συνεπώς, τα 70 δισ. ευρώ από τα 80 δισ. ευρώ πήγαν για την κάλυψη υποχρεώσεων που είχαν αναλάβει οι προηγούμενες Κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ.

 

3ο Ερώτημα: Πόσο ήταν τελικά το έλλειμμα του 2009;

Το έλλειμμα του 2009 θα μπορούσε, με κατάλληλες δράσεις, που είχαν ήδη αναληφθεί από την προηγούμενη Κυβέρνηση και θα υλοποιούνταν το τελευταίο τρίμηνο του έτους, να κλείσει κοντά στο 10% του ΑΕΠ.

Σαφώς πολύ υψηλότερο απ’ ότι είχε προϋπολογίσει η προηγούμενη Κυβέρνηση.

Αλλά ούτε και 13,6% του ΑΕΠ που εμφάνισε η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.

Κυβέρνηση η οποία «φούσκωσε» με λογιστικές ακροβασίες το έλλειμμα του 2009 κατά 3,7 ποσοστιαίες μονάδες ή 8,8 δισ. ευρώ.

Ματαιώνοντας «ώριμες» δημόσιες εισπράξεις του 2009, μεταφέροντας εισπράξεις του 2009 στο 2010 και μεταθέτοντας πληρωμές του 2010 στο 2009.

Συγκεκριμένα:

  • Η Κυβέρνηση στο τελευταίο τρίμηνο του 2009 προχώρησε σε επιπλέον επιστροφές φόρων 1,3 δισ. ευρώ (ενώ τις πάγωσε από τον Ιανουάριο του 2010).
  • Η Κυβέρνηση στο τελευταίο τρίμηνο του 2009, και μάλιστα τις τελευταίες ημέρες του έτους, πλήρωσε 1,5 δισ. ευρώ για χρέη νοσοκομείων, χωρίς μάλιστα να κάνει την αναγκαία διαπραγμάτευση με τους προμηθευτές για να περιορίσει την οφειλή, ενώ θα μπορούσε να μεταφέρει την πληρωμή για την επόμενη χρονιά αν ήθελε πράγματι να μειώσει το έλλειμμα του 2009.
  • Η Κυβέρνηση στο τελευταίο τρίμηνο του 2009 αύξησε τις δαπάνες για εξοπλιστικά προγράμματα κατά 500 εκατ. ευρώ.
  • Η Κυβέρνηση στο τελευταίο τρίμηνο του 2009 δαπάνησε 500 εκατ. ευρώ για την πρώτη δόση του επιδόματος αλληλεγγύης. Θυμίζω ότι η δαπάνη για την πρώτη δόση του επιδόματος επιβάρυνε τον προϋπολογισμό του 2009, αλλά όλα τα έσοδα από την έκτακτη εισφορά που το χρηματοδότησε πέρασαν στο φετινό προϋπολογισμό. Και βέβαια, μετά το ΔΝΤ, η δεύτερη δόση του επιδόματος κόπηκε.
  • Η Κυβέρνηση στο τελευταίο τρίμηνο του 2009 μετέθεσε για το 2010 την είσπραξη του ΕΤΑΚ που αναλογούσε στην περυσινή χρονιά, ύψους 300 εκατ. ευρώ.
  • Η Κυβέρνηση στο τελευταίο τρίμηνο του 2009 αύξησε κατά 200 εκατ. ευρώ τις δαπάνες για το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, σε σχέση με τις ήδη αυξημένες προβλέψεις του Προγράμματος Σταθερότητας.
  • Η Κυβέρνηση στο τελευταίο τρίμηνο του 2009 κατήργησε τις ρυθμίσεις για τους ημιυπαίθριους (που επανέφερε μεταγενέστερα), χάνοντας 1 δισ. ευρώ.
  • Η Κυβέρνηση στο τελευταίο τρίμηνο του 2009 κατήργησε τις ρυθμίσεις για την επιβολή φόρου στα λαχεία και το ξυστό, χάνοντας έσοδα 700 εκατ. ευρώ.
  • Η Κυβέρνηση στο τελευταίο τρίμηνο του 2009 κατήργησε τις ρυθμίσεις για τα σκάφη αναψυχής, χάνοντας έσοδα 80 εκατ. ευρώ.
  • Η Κυβέρνηση στο τελευταίο τρίμηνο του 2009 αύξησε τις μη-επαναλαμβανόμενες δαπάνες κατά 1,7 δισ. ευρώ.
  • Η Κυβέρνηση στο τελευταίο τρίμηνο του 2009 έχασε κυριολεκτικά κάθε έλεγχο στα έσοδα. Η υστέρηση εσόδων στο 9μηνο Ιανουαρίου – Σεπτεμβρίου 2009 σε σχέση με το 2008 ήταν 1,1 δισ. ευρώ και μόνο στο τελευταίο τρίμηνο του έτους ξεπέρασε τα επιπλέον 2 δισ. ευρώ, για να φθάσει στο σύνολο του έτους περίπου στα 3 δισ. ευρώ! Αν η Κυβέρνηση κατάφερνε να διατηρήσει, τις έστω και μη ικανοποιητικές κατά το ΠΑΣΟΚ, επιδόσεις της ΝΔ στο διάστημα που είχε την ευθύνη, τότε ο προϋπολογισμός θα είχε επιπλέον έσοδα τουλάχιστον 1 δισ. ευρώ.

 

 

 

4ο Ερώτημα: Ποιες είναι οι ευθύνες της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ από τον Οκτώβριο του 2009;

Η Κυβέρνηση, σήμερα, ένα χρόνο μετά την ανάληψη της εξουσίας, είναι αντιμέτωπη με τα πεπραγμένα της:

1ον. «Φούσκωσε», με χρήση «δημιουργικής λογιστικής», το δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας για το 2009.

2ον. Προχώρησε στην υποβολή και ψήφιση Προϋπολογισμού που ήταν κατώτερος των περιστάσεων.

3ον. Κατέθεσε Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο ενσωμάτωνε, όπως αποδεικνύεται εκ των υστέρων με τα «πακέτα» μέτρων, μη υλοποιήσιμους στόχους.

4ον. Έστελνε λανθασμένα και αντιφατικά μηνύματα στις αγορές. Αυτές άρχισαν να μας «τιμωρούν» όταν διαπίστωσαν ότι η Κυβέρνηση αναλώνεται σε διακηρύξεις και επιδίδεται σε φλυαρία χωρίς να προωθεί μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης.

5ον. Αναφέρονταν απαξιωτικά για τη χώρα, το κύρος και την αξιοπιστία της, με δυσμενείς επιπτώσεις για την δανειοληπτική της ικανότητα.

6ον. Υπέπεσε σε σωρεία παλινωδιών, δείγμα ελλείμματος πολιτικής αξιοπιστίας.

7ον. Άργησε να πάρει μέτρα. Αν τα μέτρα είχαν ληφθεί νωρίτερα, θα ήταν πολύ ηπιότερα και ισοδυνάμου οικονομικού αποτελέσματος.

8ον. Καθυστέρησε, και κατέθεσε χωρίς ουσιαστική διαβούλευση, κρίσιμα νομοσχέδια, όπως είναι το φορολογικό.

9ον. Τα μέτρα που έλαβε είναι σκληρά και άδικα. Ενδεικτικά, με τις διαδοχικές αυξήσεις του Ε.Φ.Κ. στην αμόλυβδη βενζίνη η Ελλάδα κατέστη η ακριβότερη χώρα στην Ευρώπη από 20η τον προηγούμενο Οκτώβριο.

10ον. Το μίγμα των μέτρων είναι οικονομικά αναποτελεσματικό. Ο συνδυασμός της αύξησης της φορολογίας με την περιοριστική εισοδηματική πολιτική «ροκανίζει» τα εισοδήματα, οδηγεί σε βαθιά και παρατεταμένη ύφεση, «στεγνώνει» την αγορά, παραλύει την ψυχολογία της κοινωνίας και ενισχύει τις πληθωριστικές πιέσεις.

11ον. Το μίγμα των μέτρων ήταν και ελλιπές. Απουσίαζαν και απουσιάζουν οι «αναπτυξιακές ανάσες», τα μέτρα τόνωσης της αγοράς.

12ον. Θριαμβολογούσε, αδικαιολόγητα, όταν οι Ευρωπαϊκές αποφάσεις θα έπρεπε να αποτιμώνται με νηφαλιότητα, περισυλλογή και περίσκεψη.

 

Έτσι, λοιπόν, η αλήθεια είναι ότι η ηγεσία της Κυβέρνησης ή έχασε τον έλεγχο των εξελίξεων ή οδήγησε τη χώρα στο «Μηχανισμό Στήριξης».

 

5ο Ερώτημα: Η προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης ήταν μονόδρομος;

Η προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης δεν ήταν μονόδρομος.

Η Κυβέρνηση, αφού υπέπεσε σε όλα αυτά τα σφάλματα και έχασε τον έλεγχο της κατάστασης, είχε τη δυνατότητα να αποφύγει την προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης, εάν απορροφούσε μεγάλο μέρος ή όλο τον όγκο των διαθέσιμων κεφαλαίων, που υπερκάλυπταν τις εκδόσεις χρέους μέχρι τα μέσα Απριλίου.

Συγκεκριμένα, το διάστημα Ιανουαρίου-Απριλίου απορρόφησε 20 δισ. ευρώ από τα 53,7 δισ. ευρώ που ήταν διαθέσιμα.

Επέλεξε, αντί να προσεγγίσει την κάλυψη των δανειακών αναγκών της χώρας με άλλο μίγμα λόγων και πολιτικών χειρισμών, να οδηγήσει τη χώρα στο «Μνημόνιο».

Συγκριτικά σας αναφέρω, ότι η Ιρλανδία ανακοίνωσε ότι το έλλειμμά της θα εκτιναχθεί στο 32% του ΑΕΠ το 2010.

Η Ιρλανδία, όμως, σε αντίθεση με ότι έκανε η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, επέτυχε να καλύψει εγκαίρως και με σχετικά χαμηλό κόστος τις δανειακές της ανάγκες μέχρι τα μέσα του 2011.

Η Ιρλανδία δίνει αγώνα για να μην προσφύγει στο Μηχανισμό Στήριξης.

Εμείς, με τις πράξεις και παραλείψεις της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, προκαλέσαμε την προσφυγή.

Προσφυγή αναπόφευκτη εκείνη τη χρονική στιγμή.

 

6ο Ερώτημα: Γιατί είπαμε «όχι» στο «Μνημόνιο»;

Είπαμε «όχι» στα μίγμα των μέτρων που περιλαμβάνει το «Μνημόνιο»:

 

1ον. Γιατί η Κυβέρνηση δεν διαπραγματεύτηκε, ως όφειλε, το περιεχόμενο του «Μνημονίου».

Η Κυβέρνηση θα έπρεπε να διαπραγματευτεί ρυθμίσεις λιγότερο οδυνηρές για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις και περισσότερο αποτελεσματικές και δίκαιες γνωρίζοντας τις ιδιαιτερότητες του «ασθενούς».

Άλλωστε η απειλή της ελληνικής «χρεοκοπίας» αφορούσε ολόκληρη την Ευρώπη.

 

2ον. Γιατί σύμφωνα με το «Μνημόνιο», το 2014, μετά από μία τετραετία ασφυκτικής δημοσιονομικής πειθαρχίας, το δημόσιο χρέος από 115% του ΑΕΠ που ήταν το 2009 θα εκτιναχθεί στο 145% το 2014. Δεν θα είναι τότε περισσότερο ανεδαφικός ο δανεισμός της χώρας από τις διεθνείς αγορές;

 

3ον. Γιατί το μέγεθος της δημοσιονομικής προσαρμογής είναι πρωτόγνωρο σε ένταση και έκταση, καθώς το σύνολο των μέτρων της προσαρμογής ανέρχεται στο 19,7% του ΑΕΠ για την περίοδο 2010-2014 προκειμένου να μειωθεί το έλλειμμα κατά 11% του ΑΕΠ.

Σύμφωνα, όμως, με μελέτη του ΔΝΤ, σε 31 επιτυχημένες περιπτώσεις δημοσιονομικής προσαρμογής τα τελευταία 40 χρόνια, ο μέσος όρος της μείωσης του ελλείμματος ήταν 8,3% του ΑΕΠ σε 7,2 χρόνια (μέση ετήσια προσαρμογή 1,15% του ΑΕΠ και όχι 2,2% του ΑΕΠ που επιβάλλεται στη χώρα μας).

 

4ον. Γιατί το «Μνημόνιο» περιλαμβάνει μη καθορισμένα μέτρα ύψους 11 δισ. ευρώ από τα συνολικά 30 δισ. ευρώ της δημοσιονομικής προσαρμογής.

 

5ον. Γιατί το μίγμα των μέτρων δεν ήταν το κατάλληλο και θα βύθιζε τη χώρα στο φαύλο κύκλο της ύφεσης.

Σήμερα επιβεβαιωνόμαστε από τις εξελίξεις και τη δυσμενή κατάσταση που βιώνουν καθημερινά τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις.

Επιβεβαιωνόμαστε και από τους παραγωγικούς φορείς της χώρας.

Ακόμη και ο Πρόεδρος του ΔΝΤ κ. Στρος-Καν, πρόσφατα, δήλωσε ότι «η λιτότητα α λα Ελληνικά είναι λάθος συνταγή για την Ευρώπη».

Λίγοι όμως τότε προέβλεψαν ότι η θεραπεία σοκ ήταν λάθος.

Λίγοι είχαν το θάρρος να σταθούν με υπευθυνότητα απέναντι στον ελληνικό λαό και να του πουν την αλήθεια.

7ο Ερώτημα: Ποιά είναι η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας;

Η Νέα Δημοκρατία, σε αντίθεση με την αντιπολιτευτική πρακτική του ΠΑΣΟΚ, πρακτική της «δομικής αντιπολίτευσης» και του «όχι σε όλα», έγκαιρα πρότεινε άλλη πρόταση.

Άλλη πρόταση που οδηγεί ταχύτερα και με λογικούς όρους στην έξοδο στις αγορές.

Πρόταση που είναι ρεαλιστική και κοστολογημένη.

Πρόταση συμβατή με την πραγματικότητα.

 

Κάποιοι φαίνεται δεν μπορούν να κατανοήσουν το διαχωρισμό του ελλείμματος σε «διαρθρωτικό» και «κυκλικό».

Παρά το γεγονός ότι αυτός εδράζεται στην οικονομική επιστήμη και την ιστορική εμπειρία (βλέπετε μελέτες ΚΕΠΕ και Ευρωπαϊκής Επιτροπής).

Δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι ο μηχανισμός αυτών των δύο μορφών ελλείμματος είναι εντελώς διαφορετικός.

Δεν μπορούν να κατανοήσουν ότι το αποτέλεσμα της ασκούμενης οικονομικής πολιτικής είναι να μετατρέπουμε, λόγω «ανατροφοδότησης», μέρος του «διαρθρωτικού» ελλείμματος (που μειώνεται) σε «κυκλικό» έλλειμμα (που αυξάνεται).

Δεν μπορούν να αποδεχτούν την ανάγκη αλλαγή του ακολουθούμενου μίγματος οικονομικής πολιτικής με την προώθηση πολιτικών που επιτυγχάνουν το συγκερασμό της δημοσιονομικής προσαρμογής και της ανάταξης, αρχικά, και της ανάπτυξης, μεταγενέστερα, της Οικονομίας.

 

Σύμφωνα με την πρόταση της ΝΔ, το 6,7% του ΑΕΠ του ελλείμματος είναι διαρθρωτικό, ενώ το 3,2% του ΑΕΠ είναι κυκλικό, δηλαδή οφείλεται στην ύφεση. Το υπόλοιπο (3,7% του ΑΕΠ) είναι προϊόν της δημιουργικής λογιστικής του ΠΑΣΟΚ τους τελευταίους μήνες του 2009.

Για την εξουδετέρωση του διαρθρωτικού ελλείμματος είναι αρκετά τα μέτρα που έχουν ληφθεί ως τώρα και δεν χρειάζονταν άλλα.

Πράγματι, η δημοσιονομική προσαρμογή για το 2010, φτάνει το 9,3% του ΑΕΠ και είναι υπεραρκετή για να μηδενιστεί το διαρθρωτικό έλλειμμα που φτάνει το 6,7% του ΑΕΠ.

Το επόμενο που προτείναμε στην Κυβέρνηση ήταν πως για να μειωθεί και το υπόλοιπο έλλειμμα, δηλαδή το κυκλικό που προκαλεί η ύφεση, πρέπει να ληφθούν άμεσα μέτρα τόνωσης της αγοράς.

Καταθέσαμε συγκεκριμένες προτάσεις αντισταθμιστικών μέτρων τόνωσης της αγοράς, τα οποία αρκούν για να εξουδετερώσουν το κυκλικό έλλειμμα ύψους 3,2%.

Αντισταθμιστικά μέτρα που έχουν μηδενικό ή ελάχιστο δημοσιονομικό κόστος αλλά δημιουργούν ανάκαμψη της οικονομίας, δίνουν ώθηση στην οικονομική δραστηριότητα και επιτρέπουν να αυξηθούν τα έσοδα του κράτους.

Αντισταθμιστικά μέτρα, όπως, η εμπροσθοβαρής αξιοποίηση κοινοτικών κονδυλίων, η επιτάχυνση έργων παραχώρησης και ΣΔΙΤ, η αναβάθμιση του θερμοδυναμικού αποθέματος κατοικιών, η ενοποίησης των εισπρακτικών μηχανισμών του Κράτους, ο συμψηφισμός οφειλών κ.α.

τις αγορές.

Έτσι θα μπορούσε να εξουδετερώσουμε το έλλειμμα μετά από 1,5 χρόνο.

Αρκεί να εφαρμόζονταν εγκαίρως. Από τότε. Από τον Ιούλιο.

Όσο όμως περνά ο χρόνος και βαθαίνει η ύφεση τα πράγματα δυσκολεύουν.

 

Δυσκολεύουν όσο δεν αντιμετωπίζουμε, παράλληλα, και το πρόβλημα του δημοσίου χρέους.

Εμείς επιμένουμε στην αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας ώστε να μειωθεί το δημόσιο χρέος, για το οποίο δεν γίνεται κανένας λόγος.

Έχουμε, από την πρώτη στιγμή, προτείνει συγκεκριμένους τρόπους και πρωτοβουλίες αξιοποίησης – και όχι εκποίησης – της ανενεργής ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου, ώστε να μειωθεί απευθείας, το χρέος.

Με μακροχρόνιες μισθώσεις, leasing ή ΣΔΙΤ, ενός μέρους των ακινήτων και με την εμπορική αξιοποίηση ενός άλλου μέρους, με ανάπτυξη τουριστικής κατοικίας για αγοραστές υψηλής εισοδηματικής στάθμης, με αξιοποίηση λιμανιών, αεροδρομίων, μαρίνων κλπ.

Ωστόσο, ο κ. Πρωθυπουργός, ανακάλυψε μόλις πριν από λίγες ημέρες, στην Αμερική, την αξίας αυτής της περιουσίας.

 

Τέλος, προτείνουμε και συγκεκριμένα επανορθωτικά μέτρα για τη διόρθωση των αδικιών και των αστοχιών από τις περικοπές της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ.

Προτείνουμε την αποκατάσταση των συντάξεων στους χαμηλοσυνταξιούχους με δημόσιους πόρους που θα εξοικονομηθούν από την περιστολή των δαπανών από συγκεκριμένους κωδικούς του προϋπολογισμού που αποτελούν σπατάλη.

 

8ο Ερώτημα: Γιατί λέτε ότι αυτή η πρόταση της ΝΔ αγνοήθηκε και διαστρεβλώθηκε;

Καταρχήν η πρότασή μας αγνοήθηκε.

Επί 3 μήνες υπήρξε αφύσικη σιωπή, και σήμερα, μετά την επιτυχημένη εμφάνιση του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας κ. Σαμαρά στη ΔΕΘ, όπου επανέλαβε την πρόταση για έξοδο από την επιτήρηση και κατέθεσε το μοντέλο ανάπτυξης για την έξοδο από την κρίση, κάποιοι προσπαθούν να ανακαλύψουν «αντιφάσεις» και «έλλειψη αξιοπιστίας εκτιμήσεων».

Σήμερα, και αφού πρώτα οι ίδιοι έχουν αποτύχει στις εκτιμήσεις τους:

  • για τον πληθωρισμό (το «Μνημόνιο» προέβλεπε 1,9% και σήμερα είναι στο 5,6%),
  • για τα έσοδα (το «Μνημόνιο» προέβλεπε αύξηση 13,7% και σήμερα είναι στο 3,4%),
  • για την ανεργία (το «Μνημόνιο» προέβλεπε 11,8% και σήμερα ήδη διαμορφώνεται σ’ αυτό το ύψος),
  • για το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων (το «Μνημόνιο» προέβλεπε μείωση 4% και σήμερα είναι μειωμένο κατά 33%).

 

Και δεύτερον, διαστρεβλώθηκε.

Η ηγεσία της Κυβέρνησης αντελήφθη ότι οι πολίτες προσέχουν την πρόταση της ΝΔ και έβαλε μπροστά τη γνωστή «μηχανή» της παραποίησης.

Ενδεικτικά, ο Υπουργός Οικονομικών, μιλώντας στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής, είπε ότι «…η πρόταση ξεκινάει από το απίθανο ότι με αύξηση των δαπανών και με μείωση των φόρων κατά ένα μαγικό τρόπο μέχρι το τέλος του 2011 το έλλειμμα θα είχε μηδενισθεί…».

Ωστόσο, ουδέποτε η Νέα Δημοκρατία μίλησε για αύξηση δαπανών ή για μείωση φόρων πριν την έξοδο από το «Μνημόνιο».

 

9ο Ερώτημα: Ποιοί είναι οι στρατηγικοί άξονες της πρότασης της Νέας Δημοκρατίας για την ανάπτυξη;

Ο Πρόεδρος της ΝΔ, κ. Σαμαράς, παρουσίασε στη ΔΕΘ τους βασικούς άξονες της πρότασης του Κόμματος για την ώθηση της αναπτυξιακής διαδικασίας.

 

Άξονες, όπως είναι:

1. Η σταδιακή μείωση των φόρων, με προτεραιότητα στους έμμεσους φόρους, όπως ο ΦΠΑ και ο φόρος στα καύσιμα.

Αλλά και με μείωση των φόρων στο εισόδημα και στα κέρδη, αφού κανείς δεν επενδύει σε μια υπερφορολογημένη χώρα.

Πρέπει, συνεπώς, να βγούμε από το «Μνημόνιο» το ταχύτερο δυνατό, ώστε να μπορέσουμε να προχωρήσουμε σε μία μεγάλη φορολογική μεταρρύθμιση, που θα αποτελέσει τη βασική προϋπόθεση για την αναπτυξιακή ανασυγκρότηση της χώρας.

Μέχρι τότε δεν πρέπει να ανέβουν άλλο οι φόροι.

 

2. Η σταδιακή μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, αφού η Ελλάδα έχει το υψηλότερο ποσοστό μη μισθολογικού εργοδοτικού κόστους.

Και αυτό δεν επιβαρύνει μόνο οι εργοδότες, αλλά και τους εργαζόμενους αφού αποθαρρύνει τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και ενθαρρύνει τη «μαύρη» εργασία.

 

3. Η εξάλειψη της γραφειοκρατίας με συγκεκριμένες δομικές μεταρρυθμιστικές πρωτοβουλίες όπως: α) η παροχή της δυνατότητας σε κάθε Έλληνα πολίτη να προμηθεύεται ό,τι δημόσιο έγγραφο τον αφορά, καταθέτοντας μόνο τον αριθμό της ταυτότητάς του, το ΑΦΜ του και το ΑΜΚΑ, β) η ενοποίηση των μηχανισμών χρέωσης του πολίτη από το Δημόσιο και ο έντιμος συμψηφισμός εξόφλησης των υπολοίπων από και προς το Δημόσιο, γ) το ξεμπλοκάρισμα των επενδύσεων, δ) η κατάργηση των συν-αρμοδιοτήτων, και ε) η ενοποίηση των κατακερματισμένων αρμοδιοτήτων.

 

4. Η προτεραιότητα στην ανταγωνιστικότητα, με στροφή στην ποιότητα, με ταχύτερη απονομή στη Δικαιοσύνη, και με την απλοποίηση της νομοθεσίας.

 

5. Η προτεραιότητα στην εξωστρέφεια, με την αξιοποίηση των ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων της χώρας και τη δημιουργία μίας νέας Γραμματείας Εξωστρέφειας.

 

6. Η απενοχοποίηση της επιχειρηματικότητας, ώστε να μετατραπεί η νομοθεσία και η λειτουργία του κράτους σε φιλικότητα προς την επιχείρηση, κηρύσσοντας πόλεμο στο παραεμπόριο, διασφαλίζοντας την ανταγωνιστική λειτουργία της αγοράς προς όφελος των πολιτών, και απεγκλωβίζοντας την αγορά από το ενδεχόμενο μονιμοποίησης των «έκτακτων εισφορών».

 

7. Ο συντονισμός της παραγωγικής προσπάθειας στους τομείς που έχουμε συγκριτικά πλεονεκτήματα, ώστε α) να αξιοποιήσουμε τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα με την ανάταξη της πρωτογενούς παραγωγής και τη μεταποίηση των προϊόντων της, β) να προωθήσουμε την καινοτομία, την ευρεσιτεχνία και την πατέντα, γ) να στηρίξουμε την έρευνα με έξυπνες πολιτικές στο ελληνικό πανεπιστήμιο, δ) να χαράξουμε ξεκάθαρη ενεργειακή στρατηγική, και ε) να αξιοποιήσουμε τους δύο πιο ανταγωνιστικούς μας τομείς, τη Ναυτιλία και τον Τουρισμό.

Είναι σχέδιο ελπίδας για τους πολίτες και προοπτικής για την οικονομία και τη χώρα.

 

10ο Ερώτημα: Τι θα γίνει με τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για την Οικονομία;

Η ΝΔ, σ’ αυτήν την εξαιρετικά κρίσιμη συγκυρία, τηρεί όπως πάντα, χωρίς παρεκκλίσεις, στάση εθνικής ευθύνης.

Δυστυχώς όμως, η Κυβέρνηση, ακολουθώντας τα γνώριμα κομματικά χνάρια της κινείται προς τη γνωστή κατεύθυνση, της εμπάθειας και της συκοφάντησης του αντιπάλου της. 

Κλασσικό δείγμα γραφής, η πρόταση για σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για την οικονομία. Καθορίζει ως αποκλειστικά επίμαχο το χρονικό διάστημα Μάρτιος 2004 – Σεπτέμβριος 2009, όταν όλοι οι αντικειμενικοί μελετητές γνωρίζουν ότι επί ΠΑΣΟΚ άρχισαν και μεγεθύνθηκαν οι εκτροπές από την ισορροπία.
Η ΝΔ δεν έχει αντίρρηση για τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής, παρ’ ότι επισημαίνει τη ζημιά για τη χώρα.

Το μόνο που δηλώνουμε είναι ότι σ’ αυτή την περίπτωση θα τα διερευνήσουμε όλα.

Το ΠΑΣΟΚ σίγουρα θα βγει διαχρονικά λαβωμένο. 

Για αυτό και δεν θέλει.

Ωστόσο δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά, αφού πλέον οι ευθύνες των περιόδων διακυβέρνησής του θεωρούνται δεδομένες από τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών.

Έτσι, ο κ. Παπανδρέου παραδέχθηκε προχτές πως τυχόν έρευνα από Εξεταστική επιτροπή για την Οικονομία δεν μπορεί να περιοριστεί μόνο στο διάστημα 2004-2009 και είναι διατεθειμένος να πάει και λίγο νωρίτερα.

Είναι το πρώτο βήμα.

Σε λίγο καιρό θα υποχρεωθεί και στα επόμενα βήματα.

Θα αναγκαστεί να ακούσει τον κ. Σημίτη που του υποδεικνύει να πάει ακόμα πιο πίσω χρονικά την έρευνα της εξεταστικής.

Όσον και εάν φοβάται θα αναγκαστεί και τότε θα επιβεβαιωθεί για ακόμα μία φορά η υπεύθυνη θέση της ΝΔ.

Και τότε η αλήθεια θα λάμψει και η τακτική επικοινωνιακής συγκάλυψης των ευθυνών του ΠΑΣΟΚ θα καταρρεύσει.

 

Φίλες και Φίλοι,

Προσπάθησα να αναδείξω και να απαντήσω σε 10 βασικά ερωτήματα που σχετίζονται με την πορεία της Οικονομίας και βασανίζουν τους πολίτες, οι οποίοι και ζητούν απαντήσεις.

Να παρουσιάσω την πρόταση της ΝΔ για την έξοδο από την κρίση.

Πρόταση ελπίδας και προοπτικής στην οποία μέρα με τη μέρα ανταποκρίνονται όλο και περισσότεροι πολίτες.

Πολίτες που έχουν τη δυνατότητα, στις 7η Νοεμβρίου, στην κάλπη, στηρίζοντας τους υποψηφίους της ΝΔ, να εκφράσουν αυτές τις ανησυχίες και να αναδείξουν τις ελπίδες της κοινωνίας για την πορεία της οικονομίας και της χώρας.

Να στείλουν ένα μεγάλο μήνυμα προς την Κυβέρνηση πως θέλουν μια Ελλάδα χωρίς ψέματα, χωρίς εξαρτήσεις, χωρίς φόβο, χωρίς κατάθλιψη.

Να φωνάξουν πως θέλουν μία Πατρίδα με αισιοδοξία, με δυναμισμό, με εξωστρέφεια, με κοινωνική συνοχή, με ευκαιρίες για όλους.

Να επιλέξουν την Παράταξης της Ευθύνης.

Την Παράταξη της Ανάπτυξης.

Την Παράταξη της Ελπίδας.