Άρθρο στον Ελεύθερο Τύπο – “Αλλαγή Μίγματος Οικονομικής Πολιτικής”

Άρθρο στον Ελεύθερο Τύπο – “Αλλαγή Μίγματος Οικονομικής Πολιτικής”

Αυτές τις ημέρες, ανοίγει τις πύλες της η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης. Η φετινή 75η Έκθεση πραγματοποιείται σε οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον απόγνωσης. Περιβάλλον το οποίο, με ευθύνη της Κυβέρνησης, διαρκώς επιβαρύνεται.

Η ηγεσία της, από την πρώτη στιγμή, άλλαξε το πρόβλημα και στη συνέχεια το παρέδωσε για επίλυση στο «Μηχανισμό Στήριξης». Παρέλαβε τη χώρα με πρόβλημα στο έλλειμμα, όπως άλλωστε είχαν σχεδόν όλες οι χώρες εν μέσω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, και το μετέτρεψε με το λόγο, τις πράξεις και τις παραλείψεις της σε κρίση δανεισμού. Το Σεπτέμβριο του 2009 τα spreads ήταν στις 130 μ.β. ενώ τώρα είναι πάνω από 900 μ.β.

Η Κυβέρνηση υπέγραψε το «Μνημόνιο» και εφαρμόζει «θεραπευτική αγωγή σοκ», πρωτόγνωρη σε ένταση και έκταση παγκοσμίως. Η «αγωγή», μη λαμβάνοντας υπόψη βασικά χαρακτηριστικά του «ασθενούς», κινδυνεύει να ακυρώσει και προβλεπόμενες ρυθμίσεις που κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση.

Η Κυβέρνηση, με θητεία σχεδόν ενός έτους είναι πλέον ευθέως αντιμέτωπη με τα πεπραγμένα της. Η καταιγιστική επικοινωνιακή επίθεση – η οποία πολλές φορές άγγιξε τα όρια της πολιτικής συκοφαντίας – κατά της προηγούμενης Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας έχει εξαντληθεί.

Τα αποτελέσματα των πεπραγμένων της δεν είναι καλά. Ενδεικτικά:

  • Η ύφεση κατά το δεύτερο τρίμηνο του έτους ανήλθε στο 3,5% και ο πληθωρισμός εκτινάχθηκε στο 5,5% τον Ιούλιο.
  • Τα δημόσια έσοδα παρουσιάζουν αύξηση μόλις 4% στο πρώτο επτάμηνο, έναντι ετήσιου στόχου για αύξηση 13,7%, ενώ οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων παρουσιάζουν μείωση κατά 36% στο πρώτο επτάμηνο, έναντι ετήσιου στόχου για μείωση 4%.
  • Η βιομηχανική παραγωγή το πρώτο εξάμηνο μειώθηκε κατά 5,8%,  η μεταποίηση κατά 4,7% και τα έσοδα από ταξιδιωτικές υπηρεσίες κατά 12%, σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2009.
  • Ο όγκος της οικοδομικής δραστηριότητας το Μάιο μειώθηκε κατά 22%.
  • Το 15% των επιχειρήσεων στην Αττική έχουν κλείσει (ΕΣΕΕ), ενώ 176.700 είναι κοντά στο «κλείσιμο» ως το τέλος του 2011 (ΓΣΕΒΕΕ). Μια τέτοια εξέλιξη θα μεταφραστεί σε απώλεια 305.000 θέσεων εργασίας. Ήδη, η ανεργία το Μάιο έφτασε το 12%, από 8,5% που ήταν το Μάιο του 2009. Ανεργία, η οποία χτυπά περισσότερο τη νέα γενιά, η οποία αν και είναι το πιο σημαντικό κεφάλαιο της πατρίδας μας, αποτελεί το μεγάλο «θύμα» των εξελίξεων, καθώς δεν μπορεί να ενταχθεί δημιουργικά σε μια οικονομία η οποία διαρκώς συρρικνώνεται. Επισημαίνουμε ότι η διαρροή εγκεφάλων (brain drain) αποτελεί μείζονα και μακροχρόνιο κίνδυνο για τη χώρα μας.

 

Τα αποτελέσματα της πολιτικής της Κυβέρνησης τα βιώνουν καθημερινά τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις. Τα παρουσιάζουν οι παραγωγικοί φορείς. Κοινές, πλέον, είναι οι διαπιστώσεις και οι αναφορές τους ότι το «Μνημόνιο» οδηγεί την οικονομία στον φαύλο κύκλο της ανατροφοδοτούμενης ύφεσης και προτείνουν «διαπραγμάτευση με στόχο την επιμήκυνση της περιόδου δημοσιονομικής προσαρμογής», «ευελιξία στην εφαρμογή του Μνημονίου» και «άμεση απεμπλοκή από τους όρους του».

 

Επίμονα σημειώνουμε ότι η Κυβέρνηση προσεγγίζει ελλειμματικά την αντιμετώπιση του προβλήματος.

Αντί να συγκεράσει πολιτικές μείωσης του δημοσιονομικού ελλείμματος και ενίσχυσης της ανάπτυξης, επιλέγει μονομερώς τη λογιστική μείωση του ελλείμματος.

Αντί να επιδιώξει την ενδεδειγμένη «κάθετη» περιστολή της σπατάλης, επιλέγει τη διαδοχική «οριζόντια» περικοπή των εισοδημάτων και τη χωρίς αξιολόγηση περικοπή των δημοσίων επενδύσεων για να επιτευχθεί η λογιστική μείωση του ελλείμματος.

Αντί να προωθήσει συγκεκριμένες αντισταθμιστικές πρωτοβουλίες τόνωσης της οικονομικής δραστηριότητας για την αντιμετώπιση της ύφεσης και των επιπτώσεών της και την κινητοποίηση λιμναζουσών αναπτυξιακών δυνατοτήτων, επιλέγει την καθήλωση της αγοράς με την υπερ-φορολόγηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

 Είναι πλέον σαφές ότι η ακολουθούμενη «θεραπευτική αγωγή» είναι αναποτελεσματική.

Η Νέα Δημοκρατία, έγκαιρα, κατέθεσε την δική της πρόταση για την έξοδο από την κρίση.

Στρατηγικό σχέδιο συμβατό με την ελληνική πραγματικότητα την οποία με συνεκτικές και στοχευμένες παρεμβάσεις βραχυπρόθεσμου και μακροπρόθεσμου χαρακτήρα στοχεύει δημιουργικά να αλλάξει.

Συνθέτει ένα εναλλακτικό μείγμα πολιτικών το οποίο στοχεύει στο συγκερασμό της αναγκαίας δημοσιονομικής προσαρμογής και της ανάταξης, αρχικά, και ανάπτυξης, μεταγενέστερα, της οικονομίας. Συγκερασμός ο οποίος αποτελεί το σκληρό πυρήνα του Σχεδίου Ελπίδας της Νέας Δημοκρατίας που διαρκώς εξειδικεύεται και συγκεκριμενοποιείται.