“Σχέδιο Ελπίδας και Προοπτικής από τη Ν.Δ.” – Άρθρο στον Κόσμο του...

“Σχέδιο Ελπίδας και Προοπτικής από τη Ν.Δ.” – Άρθρο στον Κόσμο του Επενδυτή

Η Νέα Δημοκρατία ανέλαβε πρόσφατα μια κορυφαία, πρωτόγνωρη για Αξιωματική Αντιπολίτευση, πολιτική πρωτοβουλία: να περιγράψει το δικό της Σχέδιο για την έξοδο της Ελλάδας από την κρίση. Να παρουσιάσει τον δικό της εναλλακτικό δρόμο που οδηγεί σε «ενάρετο κύκλο» ανάπτυξης, σε αντίθεση με το «φαύλο κύκλο» της ύφεσης που είμαστε σήμερα. Ένα δρόμο που δεν είναι χωρίς θυσίες. Δρόμο όμως με λιγότερες θυσίες που, όμως, πιάνουν τόπο και μπορεί να τις αντέξει η Οικονομία και η Κοινωνία. Γιατί όμως χρειάζεται αλλαγή πορείας; Και ποιο είναι το Σχέδιο της Νέας Δημοκρατίας;

Χρειάζεται αλλαγή πορείας γιατί πιστεύουμε ότι τα μέτρα που συνοδεύουν την προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης δεν θα έχουν τα προσδοκώμενα αποτελέσματα.

Και αυτό για 5 λόγους:

1ος. Η Κυβέρνηση υιοθετεί μια συνολική δημοσιονομική προσαρμογή της τάξεως περίπου του 20% του ΑΕΠ, προκειμένου να μειωθεί το δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας μόνον κατά 11% του ΑΕΠ μέχρι το 2014! Παίρνουμε μέτρα προσαρμογής διπλάσια απ’ όσα χρειάζεται, επειδή ακριβώς τα μισά θα τα απορροφήσει η ύφεση!

2ος. Η προσαρμογή στη χώρα μας είναι πρωτόγνωρη διεθνώς σε ένταση και έκταση. Όπως προκύπτει από Μελέτες του ΔΝΤ, οι 31 πιο επιτυχημένες προσπάθειες δημοσιονομικής προσαρμογής τις τελευταίες 4 δεκαετίες μείωναν το έλλειμμα με ρυθμό 1,15% του ΑΕΠ το χρόνο. Η Ελλάδα καλείται να μειώσει 11 μονάδες σε 5 χρόνια. Με ρυθμό 2,2% του ΑΕΠ ετησίως. Δηλαδή διπλάσιο!

3ος. Οι δυσμενείς επιπτώσεις της υλοποίησης των μέτρων γίνονται ήδη ορατές. Τα «λουκέτα» πολλαπλασιάζονται, η ανεργία διογκώνεται, η ύφεση βαθαίνει, ο πληθωρισμός εκτινάσσεται σε ιστορικά υψηλά δεκαετίας, η ψυχολογία της αγοράς και της κοινωνίας παραλύει.

4ος.  Οι κίνδυνοι που συνοδεύουν την υλοποίηση του Προγράμματος αναδεικνύονται από το ίδιο το Μνημόνιο, την Έκθεση του ΔΝΤ, την τελευταία έκθεση του ECOFIN…

5ος. Τους κινδύνους αυτούς επισημαίνουν, πολύ πιο απερίφραστα, οικονομολόγοι μεγάλου κύρους και έμπειροι διεθνείς αναλυτές, και μάλιστα από διαφορετικές σχολές σκέψης.

Για αυτούς τους λόγους θεωρούμε ότι χρειάζεται άλλος δρόμος.  Αυτόν περιγράψαμε αναλυτικά στο σχέδιο που καταθέσαμε στον Ελληνικό λαό.

Στόχος του σχεδίου είναι η ταυτόχρονη αντιμετώπιση ελλείμματος και χρέους, ώστε να πετύχουμε επανεξέταση των όρων του Μνημονίου και πιθανή αποδέσμευση απ’ αυτό έπειτα από διετία. Η φιλοσοφία του σχεδίου στηρίζεται στη διάκριση του ελλείμματος σε «διαρθρωτικό» (το οποίο σχετίζεται με τις διαρθρωτικές αγκυλώσεις της Οικονομίας) και σε «κυκλικό» (που οφείλεται στον οικονομικό κύκλο).

Αν υιοθετήσουμε μόνο με περιοριστικά μέτρα, όπως κάνει το μνημόνιο, μειώνουμε το διαρθρωτικό, όμως αυξάνουμε το κυκλικό έλλειμμα, με την ύφεση που προκαλούμε. Για να μειώσουμε,συνεπώς το συνολικό έλλειμμα, πρέπει να συνδυάσουμε περιοριστικά μέτρα (όχι όμως πρόσθετα, όπως προβλέπει το Μνημόνιο, ούτε τέτοιας έντασης και σύνθεσης) με μέτρα καταπολέμησης της ύφεσης. Επομένως, προτείνουμε διαφορετικό μείγμα οικονομικής πολιτικής με:

  • Αντισταθμιστικά μέτρα συγκράτησης της ύφεσης, ύψους 7,2% του ΑΕΠ, μηδενικού ή ελαχίστου δημοσιονομικού κόστους. Δηλαδή μέτρα ανάκαμψης της Οικονομίας που «εξουδετερώνουν» ή αντισταθμίζουν το υφεσιακό αποτέλεσμα της δημοσιονομικής προσαρμογής.
  • Επανορθωτικά μέτρα που αποκαθιστούν αδικίες και κυβερνητικές αστοχίες (π.χ. στις συντάξεις), αλλά και πρόσθετες δράσεις που συμψηφίζουν τις δημοσιονομικές απώλειες (π.χ. μείωση της σπατάλης από συγκεκριμένους κωδικούς του Προϋπολογισμού).
  • Πρωτοβουλίες αξιοποίησης – και όχι εκποίησης – της ανενεργής ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου ώστε να μειωθεί, απευθείας, το χρέος. Με μακροχρόνιες μισθώσεις, leasing ή ΣΔΙΤ,  ενός μέρους των ακινήτων και με την εμπορική αξιοποίηση ενός άλλου μέρους, με την ανάπτυξη τουριστικής κατοικίας για αγοραστές υψηλής εισοδηματικής στάθμης, με την αξιοποίηση λιμανιών, αεροδρομίων, μαρίνων κ.α.
  • Αναπτυξιακά μέτρα άμεσα, που απελευθερώνουν τη δυναμική της ανάπτυξης και βελτιώνουν το οικονομικό κλίμα. Όπως π.χ. η εξόφληση των οφειλών του Δημοσίου προς τις επιχειρήσεις, οι επιστροφές φόρων, η καταπολέμηση του παραεμπορίου, η επένδυση στις «ενδογενείς» πηγές ανάπτυξης (παιδεία, έρευνα και καινοτομία, προστασία του περιβάλλοντος).
  • Και αναπτυξιακά μέτρα ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας, μετά την αποδέσμευση από το Μνημόνιο, με μείωση των φόρων και κλαδικές αναπτυξιακές πολιτικές, όπου η Ελλάδα έχει στρατηγικά πλεονεκτήματα.

Το Σχέδιο της Ν.Δ. είναι ολοκληρωμένο και συνεκτικό, κοστολογημένο, ρεαλιστικό και άμεσα υλοποιήσιμο. Είναι Σχέδιο προοπτικής και ελπίδας.