Ομιλία στην Ολομέλεια «Κρατικός Προϋπολογισμός 2010»

Ομιλία στην Ολομέλεια «Κρατικός Προϋπολογισμός 2010»

Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,

Η εφετινή διαδικασία συζήτησης του Προϋπολογισμού αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς πρόκειται για τον 1ο Προϋπολογισμό που καταρτίζει και καλείται να υλοποιήσει η νέα Κυβέρνηση σε μία, πράγματι, δυσμενή οικονομική συγκυρία. Συγκυρία όπως αυτή έχει διαμορφωθεί από την παγκόσμια οικονομική κρίση, αλλά και από τις μακροοικονομικές ανισορροπίες και τα χρόνια διαρθρωτικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας που δεν μπορέσαμε, ως χώρα, να αντιμετωπίσουμε, υπό καλύτερες οικονομικές συνθήκες, στο παρελθόν.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση, η σοβαρότερη μεταπολεμικά, έπληξε, και συνεχίζει να επιβαρύνει, και την Ελληνική οικονομία. Η οικονομική δραστηριότητα έχει επιβραδυνθεί. Η ανεργία έχει αυξηθεί. Τα πραγματικά εισοδήματα συμπιέζονται. Το κόστος δανεισμού του Δημοσίου διογκώθηκε. Τα μεγέθη του Προϋπολογισμού επηρεάσθηκαν.

Ο στόχος που είχε τεθεί από το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης για τον περιορισμό του ελλείμματος της Κεντρικής Κυβέρνησης το 2009 στο 5% του ΑΕΠ δεν επιτεύχθηκε.

Η αναθεώρηση όμως της πρόβλεψης για το έλλειμμα, σε περιόδους οικονομικής κρίσης, δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο, όπως υποστηρίζετε κύριοι Συνάδελφοι της Συμπολίτευσης. Καταθέτω σχετικό Πίνακα που καταδεικνύει τις συνεχείς αναθεωρήσεις, προς το δυσμενέστερο, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του Δ.Ν.Τ., και του Ο.Ο.Σ.Α. για τα μακροοικονομικά μεγέθη της ευρωζώνης.

[Πίνακας 1]

Επίσης, ισχυρίζεστε, αξιότιμοι Κύριοι της Συμπολίτευσης, ότι η χώρα εισήλθε σε ύφεση για πρώτη φορά εφέτος μετά το 1993. Καταθέτω σχετικό Πίνακα που δείχνει ότι τα αρνητικά επίπεδα του ρυθμού οικονομικής μεγέθυνσης της ελληνικής οικονομίας το 1993 και το 2009 είναι αποτέλεσμα ευρύτερης αρνητικής συγκυρίας για την Ευρωπαϊκή οικονομία, καθώς τις ίδιες, και μόνο, χρονιές αρνητικούς ρυθμούς ανάπτυξης παρουσιάζουν και άλλες 9 χώρες της τότε Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Επίσης, δεν θα πρέπει να παραβλέψουμε το γεγονός ότι η αναπτυξιακή επίδοση της χώρας, παρά το αρνητικό πρόσημό της, είναι 3 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερη από το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

[Πίνακας 2]

Η διεύρυνση του ελλείμματος το 2009 οφείλεται, κυρίως στη μείωση της συνολικής ζήτησης, στην αύξηση της επιστροφής φόρων, στην αύξηση των δαπανών για τόκους, στην αύξηση των επιχορηγήσεων στα ασφαλιστικά ταμεία και στην αύξηση των πρωτογενών δαπανών για την ενίσχυση των οικονομικά ασθενέστερων ομάδων του πληθυσμού.

Αυτή η επιδείνωση όμως των δημόσιων οικονομικών της χώρας μας, δεν σημαίνει ότι η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ., εγκλωβισμένη στις ανέφικτες προεκλογικές της υποσχέσεις και στην απουσία σχεδίου για τη διέξοδο από την κρίση, θα πρέπει να καταφεύγει σε λογιστικές ακροβασίες επιζήμιες για τη χώρα.

Ακροβασίες, που αποτυπώνονται στον Προϋπολογισμό του 2010, με πρωταρχικό και άμεσο δημοσιονομικό στόχο την τεχνητή αύξηση του ελλείμματος το 2009 και τη μείωσή του κατά 3,6 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ το 2010.

Οι θέσεις της Κεντρικής Ένωσης Επιμελητηρίων Ελλάδος για τον Προϋπολογισμό επιβεβαιώνουν τη σχετική διαπίστωση.

[Μελέτη 1]

Και επειδή η Κυβέρνηση συχνά αναφέρεται στο πρόβλημα αξιοπιστίας της χώρας που κληρονόμησε από τη Ν.Δ., ποια είναι η αξιοπιστία της ιδίας όταν:

  • Στις 5 Νοεμβρίου, με την κατάθεση του Προσχεδίου του Προϋπολογισμού, το έλλειμμα εκτιμάται ότι θα περιορισθεί στο 9,4% του ΑΕΠ το 2010.
  • Στις 20 Νοεμβρίου, με την κατάθεση του Προϋπολογισμού, το έλλειμμα εκτιμάται ότι θα περιορισθεί περαιτέρω στο 9,1% του ΑΕΠ το 2010.
  • Στις 16 Δεκεμβρίου, στη συνάντηση του κ. Υπουργού Οικονομικών με διεθνείς επενδυτικούς οίκους, το έλλειμμα εκτιμάται ότι θα περιορισθεί ακόμη περισσότερο, στο 8,7% του ΑΕΠ το 2010.

Σε χρονικό διάστημα 40 ημερών βρίσκετε 1,7 δις. ευρώ για να μειωθεί το έλλειμμα του 2010. Αυτό είναι το σχέδιο για το οποίο μιλούσατε Κύριοι της Κυβέρνησης πριν και μετά τις εκλογές, εντός και εκτός χώρας;

 Να αναφέρω ορισμένες λογιστικές ακροβασίες, μόνο στο σκέλος των δαπανών:

1. Η αύξηση, και σημαντική υπέρβαση κατά 760 εκατ. ευρώ έναντι των προϋπολογισθέντων, της επιχορήγησης του Οργανισμού Ασφάλισης Ελεύθερων Επαγγελματιών (Ο.Α.Ε.Ε.), και ο περιορισμός της κατά 480 εκατ. ευρώ το 2010, όταν οι ανάγκες σε κεφάλαια εκτιμάται ότι θα είναι αυξημένες.

2. Η χορήγηση της 1ης δόσης της έκτακτης ενίσχυσης κοινωνικής αλληλεγγύης, ορθή πρωτοβουλία την οποία και ψηφίσαμε ως Ν.Δ., ύψους 500 εκατ. ευρώ το 2009, επιβαρύνοντας τις πρωτογενείς δαπάνες του 2009. Και επειδή αναφέρεστε, Κύριοι της Συμπολίτευσης, συχνά στη δημοσιονομική ουδετερότητα αυτής της νομοθετικής πρωτοβουλίας, να σας πω ότι αυτή δεν είναι δημοσιονομικά ουδέτερη, αλλά είναι αριθμητικά ίση.

3. Η εξόφληση, το 2008 και το 2009, ενός μεγάλου μέρους των παλαιών οφειλών των νοσοκομείων (3 δις. ευρώ το 2008 και 2,2 δις. ευρώ το 2009), ενισχύοντας το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης του τρέχοντος έτους. Έτσι, οι δαπάνες για προμήθειες των νοσοκομείων εμφανίζονται μειωμένες κατά 1,4 δις. ευρώ το 2010, περιορίζοντας αισθητά το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης του 2010.

4. Η μείωση των δαπανών για παραλαβές εξοπλιστικών προγραμμάτων κατά 500 εκατ. ευρώ το 2010, περιορίζοντας το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης του 2010. 

 Με τέτοιες λογιστικές ακροβασίες αλλά και με άλλες στο σκέλος των εσόδων, μαζί φυσικά με την μη υιοθέτηση εξαγγελθέντων μέτρων της προηγούμενης Κυβέρνησης, όπως είναι η ρύθμιση για τους ημιυπαίθριους χώρους, το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης διαμορφώνεται στο 12,7% του ΑΕΠ για το 2009, πολύ υψηλότερο από αυτό που είχε προβλεφθεί αλλά και από αυτό που θα μπορούσε, ή θα έπρεπε, να είναι.

 Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,

Η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. όμως καταφεύγει και σε υπαναχωρήσεις από τις προεκλογικές της δεσμεύσεις. Ειδικότερα:

1. Η χορήγηση του Έκτακτου Επιδόματος Κοινωνικής Αλληλεγγύης ανέρχεται στα 1,07 δις. ευρώ από 1,6 δις. ευρώ που είχε προεκλογικά υποσχεθεί το ΠΑ.ΣΟ.Κ.

2. Η πρωτοβουλία της Κυβέρνησης για την επιβολή έκτακτης εισφοράς σε επιχειρήσεις διαψεύδει τις προεκλογικές δεσμεύσεις της αλλά και τις προγραμματικές δηλώσεις του κ. Υπουργού Οικονομικών για λύσεις που «δεν είναι στις προθέσεις μας» (21.10.2009).

3. Η Κυβέρνηση ρίχνει το βάρος της δημοσιονομικής προσαρμογής στα έσοδα, παρά τη δέσμευσή της για ισορροπημένη μείωση του ελλείμματος. Η πραγματικότητα είναι ότι τα καθαρά έσοδα της Κεντρικής Κυβέρνησης εκτιμάται ότι θα αυξηθούν κατά 4,5 δις. ευρώ το 2010, και οι πρωτογενείς δαπάνες θα μειωθούν κατά 2,3 δις. ευρώ.

4. Η Κυβέρνηση προχωρά σε αύξηση της φορολογίας στα αλκοολούχα ποτά και τα τσιγάρα, παρά τη προεκλογική δέσμευσή της για μη αύξηση των φόρων.

5. Η Κυβέρνηση ενισχύει τα έσοδα του 2010, κυρίως, με τη λήψη  έκτακτων μέτρων παρά τη δέσμευσή της για μέτρα μόνιμου χαρακτήρα.

6. Η εισοδηματική πολιτική του 2010, μετά τις πρόσφατες αμφιταλαντεύσεις, παλινωδίες και υπαναχωρήσεις της Κυβέρνησης, με τις αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, εάν υπάρξουν, θα καλύψει, εάν καλύψει, οριακά τον πληθωρισμό, παρά τις όποιες, προεκλογικά, αντίθετες, ανεύθυνες διαβεβαιώσεις.

7. Η Κυβέρνηση διατηρεί το εισπρακτικό μέτρο που απορρέει από τα αυξημένα τέλη κυκλοφορίας, παρά την κατάργηση του μέτρου της απόσυρσης και ανανέωσης του στόλου αυτοκινήτων.

8. Η Κυβέρνηση αναμένεται να προχωρήσει σε μετοχοποιήσεις και αποκρατικοποιήσεις, πρωτοβουλία που απουσίαζε από τον πολιτικό λόγο του ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Τέλος, θεωρώ, πως οι προβλέψεις της Κυβέρνησης για μείωση του ελλείμματος της Γενικής Κυβέρνησης κατά 3,6 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ, είναι μάλλον αισιόδοξες.

Η τάση μεταβολής των φορολογικών εσόδων σε σχέση με την εκτιμώμενη μεταβολή του ονομαστικού ΑΕΠ εκτιμάται στο 4,14 το 2010, όταν την περίοδο 1995-2008 ο μέσος όρος ήταν μόλις 1,05.

[Πίνακας 3]

 Κύριες και κύριοι Συνάδελφοι,

Σύμφωνα με τον Προϋπολογισμό, οι δαπάνες, πλην χρεολυσίων, προβλέπονται να μειωθούν κατά 2,3% το 2010. Αν όμως αφαιρέσουμε τις μη-επαναλαμβανόμενες δαπάνες ύψους περίπου 2 δις. ευρώ του 2009, δεν υφίσταται, ουσιαστικά, μείωση των πρωτογενών δαπανών.

Ορισμένες παρατηρήσεις για τις βασικές κατηγορίες δαπανών:

1η Παρατήρηση: Οι δαπάνες ασφάλισης, περίθαλψης και κοινωνικής προστασίας, τα κονδύλια δηλαδή που χρηματοδοτούν δαπάνες κοινωνικού χαρακτήρα, προβλέπεται να μειωθούν κατά 9,7% το 2010. Γνωρίζουμε όμως όλοι το υψηλό και διευρυμένο έλλειμμα των οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης και πρόνοιας (5,5% του ΑΕΠ το 2010), τις αυξημένες ανάγκες για καταβολή συντάξεων, τη διεύρυνση της ανεργίας που απαιτεί πρόσθετα προγράμματα καταπολέμησής της.

2η Παρατήρηση: Το ύψος της οικονομικής ενίσχυσης κοινωνικής αλληλεγγύης δεν είναι νέοι πόροι που κατευθύνονται για τη μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων. Καταργούνται ορισμένες πρωτοβουλίες της προηγούμενης Κυβέρνησης (όπως είναι, για παράδειγμα, το επίδομα θέρμανσης) και παγώνει η διεύρυνση των εισοδηματικών κριτηρίων και ορίων του Ε.Κ.ΑΣ., παρά την αντίθετη προγραμματική δέσμευση της Κυβέρνησης, και εμφανίζονται αυτά με τη μορφή ενός κοινωνικού επιδόματος αλληλεγγύης.

3η Παρατήρηση: Οι διθυραμβικοί τόνοι της Κυβέρνησης για τη μείωση της κρατικής σπατάλης που απορρέει από τη συμμετοχή σε επιτροπές και συμβούλια και τις πρόσθετες παροχές, ορθή πάντως πολιτική πρωτοβουλία, εξαντλείται στα 75 εκατ. ευρώ. Μάλιστα η ανάλυση των λοιπών παροχών της κεντρικής διοίκησης δείχνει ότι η μείωση αυτού του κόστους είναι κυρίως συμβολική, αφού το σχετικό κονδύλι εξακολουθεί να ξεπερνάει το αντίστοιχο του 2008.

4η Παρατήρηση: Οι επιχορηγήσεις των φορέων προβλέπεται να μειωθούν κατά 5,4% το 2010, όταν οι αναγκαίες επιχορηγήσεις των συγκοινωνιακών και λοιπών κρατικών φορέων, δηλαδή το άνοιγμα εκμετάλλευσής τους, αυξάνεται τα τελευταία χρόνια.

5η Παρατήρηση: Είναι θετικό το γεγονός ότι η Κυβέρνηση θα λειτουργήσει, σταδιακά, από 1.1.2010 τη Γενική Διεύθυνση Μισθών. Σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3763/2009 που ψηφίστηκε επί Ν.Δ., συστάθηκε στο Υπουργείο Οικονομικών η σχετική Διεύθυνση, η οποία θα λειτουργεί ως ενιαία αρχή πληρωμών και θα αποτελεί έναν κεντρικό φορέα ελέγχου, εκκαθάρισης και εντολής πληρωμής των πάσης φύσεως αποδοχών και επιδομάτων δημοσίων υπαλλήλων.

Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,

Τα τελευταία 5,5 χρόνια έγινε ουσιαστικό έργο, διαψεύδοντας όσους προεξοφλούσαν μεταολυμπιακή ύφεση και έξαρση της ανεργίας. Προωθήθηκαν σημαντικές πρωτοβουλίες, όπως είναι η πρώτη φάση της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης, το νέο θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας των ΔΕΚΟ, η λύση του προβλήματος της Ολυμπιακής, οι στρατηγικές οικονομικές συμμαχίες, το Γενικό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού, οι ενεργειακές συμφωνίες, η προώθηση ενός εκτεταμένου προγράμματος κατασκευής υποδομών.

Αναμφισβήτητα έγιναν λάθη. Υπήρξαν παραλείψεις, ολιγωρίες, υστερήσεις. Η Ελληνική οικονομία συνεχίζει να αντιμετωπίζει χρόνιες παθογένειες οι οποίες και αναδεικνύονται με τον πλέον εμφατικό τρόπο στη σημερινή δύσκολη οικονομική και κοινωνική συγκυρία. Αδυναμίες που αποτυπώνονται στα υψηλά, αλληλοτροφοδοτούμενα, δίδυμα ελλείμματα και χρέη.

Έλλειμμα ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών το οποίο αντανακλά το χαμηλό επίπεδο της διαρθρωτικής ανταγωνιστικότητας.

Δημόσιο χρέος το οποίο είναι υψηλό, και με δυναμική.

Δημόσιο χρέος το οποίο αναμένεται να διαμορφωθεί στο τέλος του 2010, ως ποσοστό του ΑΕΠ, σε ιστορικά υψηλά επίπεδα, και το οποίο, σύμφωνα με τον κ. Πρωθυπουργό, θα αρχίσει να αποκλιμακώνεται από το 2012.

Δημόσιο χρέος αποτέλεσμα ανεύθυνης επεκτατικής δημοσιονομικής πολιτικής κυβερνήσεων του παρελθόντος.

Κυβερνήσεων που διόγκωσαν το χρέος, παρά τις εξαιρετικά ευνοϊκές για τη μείωσή του οικονομικές συνθήκες.

Η εξυπηρέτησή του μάλιστα εκτιμάται ότι θα επιβαρύνει τον προϋπολογισμό κατά 13 δις. ευρώ το 2010 (ή 5,3% του ΑΕΠ), στερώντας πόρους από την άσκηση αναπτυξιακής και κοινωνικής πολιτικής και μεταφέροντας το βάρος για την αποπληρωμή του στις μελλοντικές γενεές.

 Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,

Αυτό που χρειάζεται σήμερα η χώρα είναι μία συστηματική και συνεχή δημοσιονομική και μεταρρυθμιστική προσπάθεια. Είναι η λήψη, άμεσα, μόνιμων μέτρων στα πλαίσια ενός συγκροτημένου, συνεκτικού και ρεαλιστικού σχεδίου για την ανάταξη της οικονομίας.

Αυτό το ζητούμενο απουσιάζει από τον Προϋπολογισμό του 2010, αλλά και από την πρόσφατη Ομιλία του κ. Πρωθυπουργού στο Ζάππειο. Παρεμβάσεις που αξιολογήθηκαν ως κατώτερες των προσδοκιών και των περιστάσεων. Αυτό επιβεβαιώθηκε με την υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας και με την αύξηση του κόστους δανεισμού της.

Η S&P, στις 16 Δεκεμβρίου, υποβάθμισε την Ελληνική οικονομία «επειδή τα μέτρα που ανακοίνωσαν οι ελληνικές αρχές για τη μείωση του ελλείμματος είναι απίθανο να οδηγήσουν σε βιώσιμη μείωση του ελλείμματος».

[Μελέτη 2]

Και οι αξιολογικοί οίκοι, όπως σωστά αναφέρει και ο Καθ. κ. Χαρδούβελης, Οικονομικός Σύμβουλος του τέως Πρωθυπουργού κ. Σημίτη, «δεν διακατέχονται από κερδοσκοπία.» Το ίδιο παρατηρούμε και στην αγορά ομολόγων.

Η μέση ημερήσια διαφορά απόδοσης (yield spread) μεταξύ του 10ετούς ελληνικού και του αντίστοιχου γερμανικού ομολόγου αναφοράς διευρύνθηκε κατά περίπου 100 μονάδες βάσης, ή 1%, τον τελευταίο μήνα, λόγω της αναβλητικότητας και αναποφασιστικότητας της Κυβέρνησης. Στοιχείο που φάνηκε ξεκάθαρα την επομένη της Ομιλίας του κ. Πρωθυπουργού.

[Πίνακας 4]

Η Κυβέρνηση πρέπει να κινηθεί τάχιστα, με συγκεκριμένα μέτρα και χρονοδιάγραμμα, με πειστικές δεσμεύσεις για υλοποίηση του σχεδίου με συνέπεια.

Βασικοί άξονες αυτού του σχεδίου πρέπει να είναι:

1ος. Η μείωση του διαρθρωτικού ελλείμματος, κυρίως, μέσω της περιστολής των δαπανών. Σύμφωνα με τη διεθνή εμπειρία και βιβλιογραφία, η δημοσιονομική προσαρμογή που βασίζεται, κατά κύριο λόγο, στην ουσιαστική συγκράτηση των πρωτογενών δαπανών έχει περισσότερες πιθανότητες να επιτύχει και να οδηγήσει σε επιτάχυνση της ανάπτυξης. Απαιτείται όμως και η βελτίωση της «ποιότητας» των δημόσιων οικονομικών με την αύξηση της αποτελεσματικότητας των πόρων. Στην κατεύθυνση αυτή, επιβάλλεται να ενισχυθούν οι δαπάνες που έχουν υψηλό πολλαπλασιαστή και απόδοση, προάγουν την οικονομική ανάπτυξη και δημιουργούν υψηλή κοινωνική ανταποδοτικότητα, και να μειωθούν οι δαπάνες που αποτελούν κρατικές σπατάλες.

2ος. Η ενίσχυση των φορολογικών εσόδων μέσω της διεύρυνσης της φορολογικής βάσης, με τον περιορισμό της φοροδιαφυγής και της παραοικονομίας. Στην κατεύθυνση αυτή θα συμβάλλει η υιοθέτηση ενός συστήματος «τεκμηρίων κατανάλωσης» το οποίο θα αφορά κατόχους περιουσιακών στοιχείων μεγάλης αξίας που δεν μπορούν να καλύψουν με τα εισοδήματά τους τις υψηλές δαπάνες συντήρησης και χρήσης αυτών. Σε κάθε περίπτωση, και ιδιαίτερα σε συγκυρίες όπως η σημερινή, επιβάλλεται η αποφυγή οποιασδήποτε φοροεπιδρομής σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Αντίθετα, το κράτος οφείλει να επανεξετάσει και να ελαφρύνει το «εξωγενές κόστος» των επιχειρήσεων (π.χ. εργοδοτικές εισφορές, επιβαρύνσεις κ.α.), ώστε αυτές να επιβιώσουν σήμερα, και να γίνουν πιο ανταγωνιστικές στο μέλλον. Τέλος, ιδιαίτερη σημασία πρέπει να αποδοθεί και στην ενίσχυση των μη φορολογικών εσόδων (π.χ. με την καταγραφή και αποτελεσματική διαχείριση της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου, με τιτλοποιήσεις εσόδων από διάφορες πηγές κ.α.).

3ος. Η συνέχιση και επιτάχυνση της μεταρρυθμιστικής προσπάθειας. Σύμφωνα με τις σύγχρονες οικονομικές θεωρίες και πρακτικές άλλων χωρών, δεν αρκεί η δημοσιονομική εξυγίανση για την επίτευξη υψηλής και διατηρήσιμης οικονομικής ανάπτυξης. Απαιτείται η υιοθέτηση μεταρρυθμιστικών πολιτικών με επίκεντρο τους νέους συντελεστές ανάπτυξης. Η επένδυση στη γνώση, η ενίσχυση της έρευνας, της καινοτομίας και των νέων τεχνολογιών, η τόνωση της επιχειρηματικότητας, η ενίσχυση των συνθηκών ανταγωνισμού και η αποτελεσματική λειτουργία των αγορών, η δημιουργία ενός αποτελεσματικού, σύγχρονου και δίκαιου κράτους πρέπει να είναι βασικές προτεραιότητες της κυβερνητικής πολιτικής που στοχεύει στην ανάπτυξη, στην απασχόληση και στην κοινωνική συνοχή.

Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,

Σε αυτούς τους άξονες πολιτικής δράσης η Ν.Δ., ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, θα συμβάλλει με σύνεση, με αποφασιστικότητα, με συνέπεια. Αρκεί να υπάρξει από την Κυβέρνηση στρατηγική εξόδου από την κρίση, και όχι ευχολόγια. Να υπάρξουν πρωτοβουλίες, και όχι γενικόλογες εκθέσεις ιδεών.

Δυστυχώς όμως, μέχρι σήμερα, ο πολιτικός λόγος της Κυβέρνησης είναι εγκλωβισμένος σε αντιφάσεις. Χαρακτηρίζεται από ασάφεια, αναβλητικότητα και αναποφασιστικότητα. Αντί για τη λήψη μέτρων, η Κυβέρνηση εξαγγέλλει, στο εσωτερικό, διάλογο, και περιγράφει, σύμφωνα με την αναφορά του κ. Πρωθυπουργού, στο εξωτερικό, το πρόβλημα.

Σ’ αυτή τη λογική, κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι, ο Κρατικός Προϋπολογισμός του 2010 είναι κατώτερος των περιστάσεων. Είναι ένας Προϋπολογισμός που δεν περιλαμβάνει μόνιμα μέτρα στο πλαίσιο ενός ολοκληρωμένου σχεδίου για τη δημοσιονομική προσαρμογή και την ανάταξη της οικονομίας. Είναι ένα Προϋπολογισμός χωρίς πολιτική βούληση και όραμα.