Εισήγηση στην Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων «Κρατικός Προϋπολογισμός του 2010»

Εισήγηση στην Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων «Κρατικός Προϋπολογισμός του 2010»

Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,

Η κατάρτιση, υποβολή, συζήτηση και τελικά ψήφιση του Κρατικού Προϋπολογισμού αποτελεί σημαντικό πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό γεγονός.

Και αυτό γιατί ο Προϋπολογισμός ενσαρκώνει και αντανακλά την οικονομική φιλοσοφία και το πολιτικό πλαίσιο που διαπνέει τη λογική, τις επιλογές και τις πρακτικές της εκάστοτε Κυβέρνησης.

Η εφετινή διαδικασία συζήτησής του αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς πρόκειται για τον 1ο Προϋπολογισμό που καταρτίζει και καλείται να υλοποιήσει η νέα Κυβέρνηση σε μία, πράγματι, δυσμενή οικονομική συγκυρία.

Συγκυρία όπως αυτή έχει διαμορφωθεί από την παγκόσμια οικονομική κρίση, αλλά και από τις μακροοικονομικές ανισορροπίες και τα χρόνια διαρθρωτικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας.

Προβλήματα που αποτυπώνονται στα υψηλά, αλληλοτροφοδοτούμενα, δίδυμα ελλείμματα (δημοσιονομικό και ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών) και χρέη (δημόσιο και εξωτερικό).

Ελλείμματα και χρέη που επηρεάζουν την κατανομή των συντελεστών παραγωγής, την οικονομική δραστηριότητα και τη διανομή του εισοδήματος.

Που περιορίζουν τις δυνατότητες και την αποτελεσματικότητα άσκησης της δημοσιονομικής πολιτικής.

 

Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,

Πράγματι, από τα μέσα του 2008, οι εξελίξεις στην πορεία της παγκόσμιας οικονομίας υπήρξαν ραγδαίες.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση, η σοβαρότερη μεταπολεμικά, έπληξε, και συνεχίζει να επιβαρύνει, και την Ελληνική οικονομία.

Η οικονομική δραστηριότητα έχει επιβραδυνθεί.

Τα πραγματικά εισοδήματα συμπιέζονται.

Η ανεργία έχει αυξηθεί.

Το κόστος δανεισμού του Δημοσίου διογκώθηκε.

Τα μεγέθη του Προϋπολογισμού επηρεάσθηκαν.

Ο στόχος που είχε τεθεί από το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης για τον περιορισμό του ελλείμματος της Κεντρικής Κυβέρνησης το 2009 στο 5% του ΑΕΠ δεν επιτεύχθηκε.

[Πίνακες 1 και 2]

Η διεύρυνση του ελλείμματος οφείλεται, κυρίως:

  • στη μείωση της συνολικής ζήτησης με εμφανείς επιπτώσεις στα έσοδα από φόρους συναλλαγών και κατανάλωσης,
  • στην αύξηση της επιστροφής φόρων για την ενίσχυση της ρευστότητας της αγοράς,
  • στην αύξηση των δαπανών για τόκους με την αναγκαία αναπροσαρμογή της εκδοτικής και διαχειριστικής στρατηγικής,
  • στην αύξηση των επιχορηγήσεων στα ασφαλιστικά ταμεία,
  • στην αύξηση των δαπανών του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων για την τόνωση της ενεργού ζήτησης και την ενδυνάμωση της πραγματικής οικονομίας,  
  • στην αύξηση των πρωτογενών δαπανών για την ενίσχυση των οικονομικά ασθενέστερων ομάδων του πληθυσμού (όπως είναι π.χ. η καταβολή της έκτακτης εφάπαξ οικονομικής ενίσχυσης στους χαμηλοσυνταξιούχους και στους χαμηλόμισθους, του επιδόματος θέρμανσης, της ενίσχυσης του αγροτικού πληθυσμού κ.α.). 

Αυτή η επιδείνωση όμως των δημόσιων οικονομικών της χώρας μας, δεν σημαίνει ότι η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ., εγκλωβισμένη στις ανέφικτες προεκλογικές της υποσχέσεις και στην απουσία ολοκληρωμένου και ρεαλιστικού σχεδίου ανάταξης της οικονομίας, θα πρέπει να καταφεύγει σε λογιστικές πρακτικές που είναι επιζήμιες για το επίπεδο της εθνικής ευημερίας, αφού επηρεάζεται η πιστοληπτική ικανότητα της χώρας και το κόστος δανεισμού της.

Πρακτικές, που αποτυπώνονται στον Προϋπολογισμό του 2010, με πρωταρχικό και άμεσο δημοσιονομικό στόχο την αύξηση του ελλείμματος το 2009 και τη μείωσή του κατά 3,6 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ το 2010.

Πρακτικές όπως:

  1. Η είσπραξη του Ενιαίου Τέλους Ακινήτων (Ε.Τ.ΑΚ.) για το έτος 2009, και μάλιστα με υψηλότερους συντελεστές, το 2010, αυξάνοντας σημαντικά τα έσοδα από άμεσους φόρους του 2010.
  2. Η επιβολή έκτακτης εφάπαξ εισφοράς σε επιχειρήσεις με υψηλή κερδοφορία (ύψους 870 εκατ. ευρώ) και η φορολόγηση της μεγάλης ακίνητης περιουσίας (ύψους 180 εκατ. ευρώ), που θα εισπραχθούν το 2010, ενισχύοντας τα έσοδα από άμεσους φόρους του 2010.
  3. Η αυξημένη επιστροφή φόρων κατά 1,3 δις. ευρώ το 2009 έναντι των προβλέψεων στο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, επιβαρύνοντας τα καθαρά έσοδα του 2009.
  4. Η αύξηση, και σημαντική υπέρβαση κατά 760 εκατ. ευρώ έναντι των προϋπολογισθέντων, της επιχορήγησης του Οργανισμού Ασφάλισης Ελεύθερων Επαγγελματιών (Ο.Α.Ε.Ε.), και ο περιορισμός της κατά 480 εκατ. ευρώ το 2010, όταν οι ανάγκες σε κεφάλαια εκτιμάται ότι θα είναι αυξημένες.
  5. Η εμφάνιση μη-επαναλαμβανόμενων δαπανών ύψους περίπου 2 δις. ευρώ το 2009, από τα οποία περίπου το 1 δις. ευρώ είναι λειτουργικές δαπάνες, επιβαρύνοντας τις πρωτογενείς δαπάνες του 2009.
  6. Η χορήγηση της 1ης δόσης της έκτακτης ενίσχυσης κοινωνικής αλληλεγγύης ύψους 500 εκατ. ευρώ το 2009, επιβαρύνοντας τις πρωτογενείς δαπάνες του 2009.
  7. Η εξόφληση, το 2008 και το 2009, ενός μεγάλου μέρους των παλαιών οφειλών των νοσοκομείων (3 δις. ευρώ το 2008 και 2,2 δις. ευρώ το 2009), ενισχύοντας το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης του τρέχοντος έτους. Έτσι, οι δαπάνες για προμήθειες των νοσοκομείων εμφανίζονται μειωμένες κατά 1,4 δις. ευρώ το 2010, περιορίζοντας αισθητά το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης του 2010. 
  8. Η μείωση των δαπανών για παραλαβές εξοπλιστικών προγραμμάτων κατά 0,5 δις. ευρώ το 2010, περιορίζοντας το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης του 2010.
  9. Η αύξηση κατά περίπου 1 δις. ευρώ του πλεονάσματος των Οργανισμών Κοινωνικής Ασφάλισης, των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης και των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου (από τα 2 δις. ευρώ το 2009 στα 3 δις. ευρώ το 2010), περιορίζοντας το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης του 2010.

10.  Η μείωση του ύψους των εσόδων του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων από την Ευρωπαϊκή Ένωση κατά 1,4 δις. ευρώ το 2009 έναντι των εκτιμώμενων στο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, και η αύξηση κατά 1,6 δις. ευρώ για το 2010, περιορίζοντας έτσι το έλλειμμα του προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων για το 2010.

11.  Η μη υιοθέτηση εξαγγελθέντων μέτρων της προηγούμενης Κυβέρνησης, όπως είναι η ρύθμιση για τους ημιυπαίθριους χώρους, οι φόροι στα λαχεία και η προώθηση του διαγωνισμού για το Ξυστό, πρωτοβουλίες που, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, θα απέφεραν καθαρά έσοδα της τάξεως των 2 δις. ευρώ το 2009. 

 

Με αυτές τις λογιστικές ακροβασίες το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης διαμορφώνεται στο 12,7% του ΑΕΠ για το 2009, πολύ υψηλότερο από αυτό που είχε προβλεφθεί στο επικαιροποιημένο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης αλλά και από αυτό που θα μπορούσε ή θα έπρεπε να είναι.

Με αυτές τις λογιστικές τακτικές, αλλά και με παρεμβάσεις τόσο στο σκέλος των εσόδων όσο και στο σκέλος των δαπανών, η Κυβέρνηση προσδοκά να μειώσει το έλλειμμα κατά 3,6 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ το 2010.

Διαφορά Προβλέψεων Προσχεδίου και Προϋπολογισμού [Πίνακας 3]

 

Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,

Η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ., όμως, εκτός από τις λογιστικές πρακτικές στις οποίες προσφεύγει, καταφεύγει και σε υπαναχωρήσεις από τις προεκλογικές της δεσμεύσεις.

Ειδικότερα:

  1. Η χορήγηση του Έκτακτου Επιδόματος Κοινωνικής Αλληλεγγύης, νομοθετική πρωτοβουλία την οποία στηρίξαμε ως Ν.Δ., ανέρχεται στα 1,07 δις. ευρώ από 1,6 δις. ευρώ που είχε προεκλογικά υποσχεθεί το ΠΑ.ΣΟ.Κ. Το ύψος μάλιστα της οικονομικής ενίσχυσης δεν είναι νέοι πόροι που κατευθύνονται για τη μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων. Καταργούνται ορισμένες πρωτοβουλίες της προηγούμενης Κυβέρνησης (όπως είναι, για παράδειγμα, το επίδομα θέρμανσης), παγώνει η διεύρυνση των εισοδηματικών κριτηρίων και ορίων του Ε.Κ.ΑΣ., παρά την αντίθετη προγραμματική δέσμευση της Κυβέρνησης, και εμφανίζονται αυτά με τη μορφή ενός κοινωνικού επιδόματος αλληλεγγύης.
  2. Το ύψος της οικονομικής ενίσχυσης ανά δικαιούχο υπολείπεται του αντίστοιχου που είχε προτείνει ως Αξιωματική Αντιπολίτευση το ΠΑ.ΣΟ.Κ. με την Πρόταση Νόμου που είχε καταθέσει το 2008 (6.10.2008). Έτσι, τα 300 και 400 ευρώ του επιδόματος, ποσά που θα χορηγηθούν περίπου στο 80% των δικαιούχων, υπολείπονται των 500 ευρώ που είχε δεσμευθεί πριν από μερικούς μήνες το ΠΑ.ΣΟ.Κ.
  3. Η πρωτοβουλία της Κυβέρνησης για την επιβολή έκτακτης εισφοράς σε επιχειρήσεις διαψεύδει τις προεκλογικές δεσμεύσεις της αλλά και τις προγραμματικές δηλώσεις του κ. Υπουργού Οικονομικών για «λύσεις που δεν θα εξαντλούνται σε έκτακτες εισφορές» (λύσεις που «δεν είναι στις προθέσεις μας», Κεντρικό Δελτίο Ειδήσεων MEGA, 21.10.2009).
  4. Η Κυβέρνηση ρίχνει το βάρος της δημοσιονομικής προσαρμογής στα έσοδα, παρά τη δέσμευσή της για ισορροπημένη μείωση του ελλείμματος. Η πραγματικότητα είναι ότι τα καθαρά έσοδα της Κεντρικής Κυβέρνησης εκτιμάται ότι θα αυξηθούν κατά 4,5 δις. ευρώ το 2010, και οι πρωτογενείς δαπάνες θα μειωθούν κατά 2,3 δις. ευρώ.
  5. Η Κυβέρνηση προχωρά σε αύξηση της φορολογίας στα αλκοολούχα ποτά και τα τσιγάρα, παρά τη προεκλογική δέσμευσή της για μη αύξηση των φόρων το 2010 (250 εκατ. ευρώ πρόσθετα έσοδα από έμμεσους φόρους). Πρόκειται για την πλέον άδικη φορολογική επιβάρυνση η οποία, καθόσον δεν είναι προοδευτική, πλήττει περισσότερο τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα.
  6. Η Κυβέρνηση ενισχύει τα έσοδα του 2010, κυρίως, με τη λήψη  έκτακτων μέτρων παρά τη δέσμευσή της, πριν και μετά τις εκλογές, εντός και εκτός χώρας, για μέτρα μόνιμου χαρακτήρα.
  7. Η εισοδηματική πολιτική του 2010, μετά τις πρόσφατες αμφιταλαντεύσεις, παλινωδίες και υπαναχωρήσεις της Κυβέρνησης, με τις αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, θα καλύψει, εάν καλύψει, οριακά τον πληθωρισμό, παρά τις όποιες, προεκλογικά, αντίθετες, ανεύθυνες και δημαγωγικές διαβεβαιώσεις.
  8. Η Κυβέρνηση διατηρεί το εισπρακτικό μέτρο που απορρέει από τα αυξημένα τέλη κυκλοφορίας, παρά την κατάργηση του μέτρου της απόσυρσης και ανανέωσης του στόλου αυτοκινήτων.
  9. Η ρητορεία και οι διθυραμβικοί τόνοι της Κυβέρνησης για τη μείωση της κρατικής σπατάλης που απορρέει από τη συμμετοχή σε επιτροπές και συμβούλια και τις πρόσθετες παροχές, ορθή πολιτική πρωτοβουλία, εξαντλείται στα 75 εκατ. ευρώ.

10.   Η Κυβέρνηση, παρά τις προεκλογικές δεσμεύσεις της για την αναβάθμιση και ανάπτυξη του αγροτικού τομέα, μειώνει τις δαπάνες του Τακτικού Προϋπολογισμού και του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων για τον αγροτικό τομέα κατά 4% και 5% αντίστοιχα το 2010.

 

Επίσης, θεωρώ, πως οι προβλέψεις της Κυβέρνησης για μείωση του ελλείμματος της Γενικής Κυβέρνησης κατά 3,6 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ, είναι μάλλον αισιόδοξες.

Τα έσοδα από την άμεση φορολογία εκτιμώνται στο 9,7% του ΑΕΠ, ποσοστό που δεν έχει επιτευχθεί ποτέ την περίοδο 2001 – 2008, υπό καλύτερες μάλιστα οικονομικές συνθήκες.

[Πίνακας 4]

Έτσι, η τάση μεταβολής των φορολογικών εσόδων σε σχέση με την εκτιμώμενη μεταβολή του ονομαστικού ΑΕΠ καθίσταται πολύ υψηλή.

Εκτιμάται ότι θα ανέλθει στο 4,14 το 2010 όταν στην περίοδο 1995-2008, με σημαντικές αυξήσεις του εθνικού εισοδήματος, ο συντελεστής ήταν μόλις 1,05.

[Πίνακας 5]

 

Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,

Η Ελληνική οικονομία αντιμετωπίζει χρόνιες, διαρθρωτικές αδυναμίες, υστερήσεις και παθογένειες οι οποίες και αναδεικνύονται με τον πλέον εμφατικό τρόπο στη σημερινή δύσκολη οικονομική και κοινωνική συγκυρία.

 

1η Αδυναμία. Το υψηλό, και με δυναμική, δημόσιο χρέος.

Ένα δημόσιο χρέος το οποίο αναμένεται να διαμορφωθεί στο τέλος του 2010, ως ποσοστό του ΑΕΠ, σε ιστορικά υψηλά επίπεδα, περιορίζοντας σημαντικά τη δυνατότητα άσκησης σταθεροποιητικής δημοσιονομικής πολιτικής σε περιόδους κάμψης της οικονομικής δραστηριότητας.

Ένα δημόσιο χρέος αποτέλεσμα ανεύθυνης επεκτατικής δημοσιονομικής πολιτικής κυβερνήσεων του παρελθόντος.

Κυβερνήσεων που διόγκωσαν το χρέος, παρά τις εξαιρετικά ευνοϊκές για τη μείωσή του, επικρατούσες μέχρι το 2004, οικονομικές συνθήκες.

Το αποτέλεσμα είναι το 87% της αύξησής του τα τελευταία χρόνια να οφείλεται σε ανελαστικές υποχρεώσεις που κληρονομήθηκαν από το παρελθόν.

Η εξυπηρέτησή του μάλιστα εκτιμάται ότι θα επιβαρύνει τον προϋπολογισμό κατά 13 δις. ευρώ το 2010 (ή 5,3% του ΑΕΠ), στερώντας πόρους από την άσκηση αναπτυξιακής και κοινωνικής πολιτικής.

 

2η Αδυναμία. Το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, το οποίο αν και αναμένεται να περιορισθεί στο 11% του ΑΕΠ, εξακολουθεί να είναι από τα υψηλότερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Έλλειμμα που αντανακλά, κυρίως, το χαμηλό επίπεδο της διαρθρωτικής ανταγωνιστικότητας.

Έλλειμμα το οποίο, αν και δε δημιουργεί πρόβλημα χρηματοδότησης, υπονομεύει τις μακροχρόνιες αναπτυξιακές προοπτικές της ελληνικής οικονομίας.

 

3η Αδυναμία. Ο υψηλός δομικός πυρήνας του πληθωρισμού που διαβρώνει την αγοραστική δύναμη των εισοδημάτων και αντανακλά την ακαμψία σε ορισμένες αγορές προϊόντων και εργασίας. 

 

4η Αδυναμία. Το επίπεδο φτώχειας, ένα διαχρονικό και διατοπικό πρόβλημα, το οποίο, παρά τη βελτίωση του επιπέδου διαβίωσης του πληθυσμού, παραμένει υψηλό, κυρίως λόγω της μειωμένης αποτελεσματικότητας των κοινωνικών δαπανών στην Ελλάδα.

 

5η Αδυναμία. Το υψηλό έλλειμμα των δημόσιων επιχειρήσεων (0,65% του ΑΕΠ για το 2010) και των οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης και πρόνοιας (5,5% του ΑΕΠ το 2010).

 

Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,

Ως Ν.Δ. θεωρούμε, και το έχουμε διατυπώσει με σαφήνεια και υπευθυνότητα αναλαμβάνοντας και το σχετικό πολιτικό κόστος, ότι η αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων καθίσταται επιτακτική, άμεση και πιεστική. Αλλαγών που η προηγούμενη Κυβέρνηση της Ν.Δ. παρουσίασε με σαφήνεια, υπευθυνότητα και ειλικρίνεια στον Ελληνικό λαό.

 

Για να επιτευχθεί ο στόχος της δημοσιονομικής σταθεροποίησης και εξυγίανσης θα πρέπει:

 

1ον. Η μείωση του διαρθρωτικού ελλείμματος να επικεντρωθεί κυρίως, αντίθετα απ’ ότι υιοθετείται με τον Προϋπολογισμό του 2010, κυρίως στην περιστολή των κρατικών δαπανών και στην αύξηση της αποτελεσματικότητας των δημόσιων πόρων με ορθολογική κατανομή των δαπανών τους.

Σύμφωνα με τη διεθνή εμπειρία και  βιβλιογραφία, η δημοσιονομική προσαρμογή που βασίζεται, κατά κύριο λόγο, στην ουσιαστική συγκράτηση των πρωτογενών δαπανών έχει περισσότερες πιθανότητες να επιτύχει και να οδηγήσει σε επιτάχυνση της ανάπτυξης.

Αυτό, σύμφωνα και με την Τράπεζα της Ελλάδος, οφείλεται στο γεγονός ότι μια τέτοια πολιτική συνεπάγεται αποτελεσματικότερη αξιοποίηση των δημόσιων πόρων, επιτρέπει χαμηλότερη φορολογική επιβάρυνση που ενθαρρύνει την επιχειρηματικότητα και την προσφορά εργασίας και ενισχύει την αξιοπιστία και την αποτελεσματικότητα της συνολικής οικονομικής πολιτικής.

Ταυτόχρονα όμως επιβάλλεται και η αναδιάρθρωση των δαπανών με στόχο τη βελτίωση της «ποιότητας» των δημόσιων οικονομικών.

Επιβάλλεται να ενισχυθούν οι δαπάνες που έχουν υψηλό πολλαπλασιαστή και απόδοση, προάγουν την οικονομική ανάπτυξη και συμβάλλουν στη στήριξη των πιο ευάλωτων κοινωνικών ομάδων.

Στην κατεύθυνση αυτή χαιρετίζω την πρόβλεψη για αύξηση της χρηματοδότησης της παιδείας έστω και κατά 1 δις. ευρώ το 2010.

Παράλληλα όμως, επιβάλλεται να περισταλούν οι υπόλοιπες δαπάνες, που ουσιαστικά εμπεριέχουν μεγάλες σπατάλες και δεν συνεισφέρουν στην επίτευξη αναπτυξιακών και κοινωνικών στόχων.

 

2ον. Η δημοσιονομική προσαρμογή, σύμφωνα και με τις κατευθυντήριες γραμμές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πρέπει να επιτευχθεί με μόνιμα μέτρα, διαρθρωτικού χαρακτήρα.

Μέτρα που φαίνεται να καλύπτουν ένα μικρό ποσοστό της προσδοκώμενης δημοσιονομικής προσαρμογής στον Προϋπολογισμό του 2010.

Μέτρα ενίσχυσης των εσόδων με τον δραστικό περιορισμό της φοροδιαφυγής, μακριά όμως από λογικές φοροεπιδρομής σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις.

Λογικές που θα προκαλέσουν μείωση δημοσίων εσόδων και αύξηση κυκλικών δαπανών, διογκώνοντας τα ελλείμματα.

 

3ον. Η βελτίωση των ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης πρέπει να εδράζεται στην υιοθέτηση και υλοποίηση δύσκολων, αλλά αναγκαίων, διαρθρωτικών αλλαγών και μεταρρυθμίσεων, και όχι μόνο, στην ορθή πρωτοβουλία ενίσχυσης του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων κατά 800 εκατ. ευρώ.

Απαιτείται, συνεπώς, άμεσα η εφαρμογή ενός συγκροτημένου, συνεκτικού και μεσοπρόθεσμου σχεδίου, που θα περιλαμβάνει τολμηρές, αλλά αναγκαίες, διαρθρωτικές παρεμβάσεις και αλλαγές.

Παρεμβάσεις στην οικονομία, στο θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας της, στη λειτουργία του κράτους.

Αλλαγές, ιδίως όσες έχουν μηδενικό ή χαμηλό δημοσιονομικό κόστος, και οι οποίες μπορούν, άμεσα, να τονώσουν τις αναπτυξιακές προοπτικές.

Αναπτυξιακές προοπτικές που πρέπει να στηρίζονται στις νέες πηγές ανάπτυξης.

Θεωρητικές μελέτες και εμπειρικές προσεγγίσεις συγκλίνουν στη διαπίστωση ότι η επένδυση στη γνώση, στην έρευνα και την καινοτομία, στην τόνωση της επιχειρηματικότητας, στον εκσυγχρονισμό και την επέκταση των υποδομών και στην αποτελεσματικότητα της δημόσιας διοίκησης ενισχύουν τη διαρθρωτική ανταγωνιστικότητα.

Και όπως ανέφερε ο κ. Διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων, αυτή τη στιγμή, δεν γνωρίζουμε μεσοπρόθεσμους στόχους.

 

Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,

Συμπερασματικά, η ανάταξη της Ελληνικής οικονομίας απαιτεί ολοκληρωμένο σχέδιο και πολιτική βούληση.

Απαιτείται συστηματική και συνεχή δημοσιονομική και μεταρρυθμιστική προσπάθεια.

Η χώρα πρέπειν να περάσει πλέον από τα politics στα policies.

Δυστυχώς όμως, συνολικά, ο πολιτικός λόγος της Κυβέρνησης είναι εγκλωβισμένος σε αντιφάσεις.

Χαρακτηρίζεται από αναξιοπιστία, ασάφειες, ατολμία και υπαναχωρήσεις.

Εξαντλείται σε θεωρούμενες καινοτόμες συμμετοχικές διαδικασίες.

Απουσιάζει από αυτόν η τόλμη και η αποφασιστικότητα, παρά, πιθανόν, τις καλές προθέσεις.

Αντί για τη λήψη μέτρων, η Κυβέρνηση εξαγγέλλει διάλογο.

Αντί για μεταρρυθμίσεις, η Κυβέρνηση είναι χαμένη στο Διαδίκτυο προκειμένου να στελεχώσει τον κρατικό μηχανισμό.

Σ’ αυτή τη λογική, κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι, ο Κρατικός Προϋπολογισμός του 2010 είναι κατώτερος των περιστάσεων.

Είναι ένας προϋπολογισμός ανέξοδων ισορροπιών.

Χωρίς μόνιμα και διατηρήσιμα μέτρα για τη δημοσιονομική προσαρμογή.

Χωρίς σοβαρό μεταρρυθμιστικό σχέδιο.

Χωρίς πολιτική βούληση.

Χωρίς όραμα.