Αδέσμευτος Τύπος: Ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ και η διεθνής κρίση

Αδέσμευτος Τύπος: Ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ και η διεθνής κρίση

Η άμεση μετάδοση της κρίσης από την Αμερικανική αγορά ενυπόθηκων δανείων χαμηλής εξασφάλισης στο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα και στην παγκόσμια πραγματική οικονομία, σε συνάρτηση με την ένταση και έκταση των επιπτώσεων αυτής, καταδεικνύουν τον ιδιαιτέρως υψηλό βαθμό οικονομικής αλληλεξάρτησης και σύνδεσης των οικονομιών στις ημέρες μας. Συνεπώς, παρά τις όποιες αρχικές σκέψεις για μονομερείς πρωτοβουλίες αντιμετώπισης της συστημικής, πλέον κρίσης, έχει καταστεί σαφές, κυρίως μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών, πως η αντιμετώπισή της απαιτεί συντονισμό πρωτοβουλιών και συνεργασία σε ευρωπαϊκό, αλλά και διεθνές, επίπεδο. Σε αυτή την κατεύθυνση, καθοριστική είναι η συμβολή των ΗΠΑ, αφού η διάρθρωση και δομή της οικονομίας της επηρεάζει σημαντικά τη σταθερότητα του παγκόσμιου οικονομικού περιβάλλοντος. Συνεπώς, η έκβαση των Προεδρικών Εκλογών στις ΗΠΑ αποκτά ιδιαίτερη σημασία για την πορεία της παγκόσμιας οικονομίας και τον απεγκλωβισμό αυτής από την ύφεση, προσδοκώντας ο νέος Πρόεδρος να διαφοροποιηθεί από τη στάση μονοπολικού «ηγεμονισμού» που χαρακτήρισε την απερχόμενη ηγεσία των ΗΠΑ και να ανταποκριθεί, όπως πρόσφατα τόνισαν με κοινή τους δήλωση και οι Υπουργοί Εξωτερικών της Ε.Ε., στις απαιτήσεις και προσδοκίες ενός νέου πολυπολικού και παγκοσμιοποιημένου συστήματος «…στο οποίο οι ΗΠΑ είναι μεγάλη αλλά όχι η κυρίαρχη δύναμη». Ένας μονομερισμός που στο πεδίο της οικονομίας συχνά μεταφράστηκε σε μερικό προστατευτισμό κλάδων της εγχώριας οικονομίας, άρνηση ή καθυστέρηση της εφαρμογής διεθνών ρυθμιστικών και εποπτικών πρωτοβουλιών στις χρηματοπιστωτικές αγορές και αδιαφορία για την επίτευξη και προώθηση συντονισμένων προσπαθειών. Η εκλογή του Μπαράκ Ομπάμα δημιουργεί αρκετές ελπίδες και προσδοκίες για την αντιστροφή αυτή της στάσης, προσδοκώντας σε διεθνές επίπεδο τη στήριξη των παγκόσμιων χρηματοοικονομικών μεταρρυθμίσεων, τη λήψη άμεσων πρωτοβουλιών για τη νέα αρχιτεκτονική του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος, την απόρριψη των όποιων ιδεών επιστροφής στον προστατευτισμό και την οικονομική εσωστρέφεια, και την προώθηση συντονισμένων πρωτοβουλιών για την κινητοποίηση της οικονομικής δραστηριότητας. Μία παγκόσμια συστημική κρίση, πέρα των όποιων εθνικών πρωτοβουλιών αντιμετώπισής της, απαιτεί και διεθνώς συντονισμένες πρωτοβουλίες επίλυσης. Η στάση – και η συμμετοχή – της νέας ηγεσίας των ΗΠΑ θα προσδιορίσει την αποτελεσματικότητα των πρωτοβουλιών αυτών.