Εισήγηση στην Ολομέλεια της Βουλής στο Σχέδιο Νόμου «Ίδρυση και λειτουργία κολλεγίων...

Εισήγηση στην Ολομέλεια της Βουλής στο Σχέδιο Νόμου «Ίδρυση και λειτουργία κολλεγίων και άλλες διατάξεις»

Σε μια κοινωνία που επενδύει στη γνώση, το ανθρώπινο κεφάλαιο αναδεικνύεται στον πιο πολύτιμο πόρο.
Στον πιο καθοριστικό παράγοντα ενίσχυσης της ανάπτυξης, τόνωσης της απασχόλησης και της κοινωνικής συνοχής.
Ως εκ τούτου ορθώς η κυβέρνηση της Ν.Δ. έχει αποδώσει ιδιαίτερη σημασία στην ποσότητα και την ποιότητά του.
Με δεδομένο ότι η εκπαίδευση αποτελεί το βασικό μηχανισμό παραγωγής, συσσώρευσης και διάχυσης του ανθρώπινου κεφαλαίου, η κυβέρνηση έχει αποδώσει υψηλή προτεραιότητα στην ανασυγκρότηση και τον εκσυγχρονισμό του συστήματος της τυπικής εκπαίδευσης και στη δημιουργία ενός αξιόπιστου συστήματος κατάρτισης και δια βίου μάθησης.
Σε αυτή την κατεύθυνση πολιτικής δράσης, καίριας σημασίας κρίνεται η παρούσα νομοθετική παρέμβαση για τη ίδρυση και λειτουργία των εκπαιδευτηρίων μεταλυκειακής εκπαίδευσης στη χώρα μας.
 
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Σήμερα, αρκετά χρόνια μετά τη δημιουργία και λειτουργία των πρώτων Κέντρων ή Εργαστηρίων Ελευθέρων Σπουδών, οφείλουμε να κάνουμε μια αποτίμηση της κατάστασης που διαμορφώνεται στο χώρο της μη τυπικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, και να καταλήξουμε σε κάποιες διαπιστώσεις:
 
1η Διαπίστωση: Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια σημαντική ποσοτική διεύρυνση της παρεχόμενης μη τυπικής εκπαίδευσης στη χώρα μας.
Σήμερα, εκτιμάται ότι περισσότεροι από 20.000 φοιτητές σπουδάζουν στα εκπαιδευτήρια μεταλυκειακής εκπαίδευσης στη χώρα μας.
 
2η Διαπίστωση: Στο υπάρχον σύστημα εγκολπώνονται αρκετές διεθνείς πρωτοτυπίες οι οποίες συμβάλλουν στην υποβάθμιση των παρεχόμενων σπουδών.
Ενδεικτικά αναφέρεται ότι τα λειτουργούντα Κέντρα ή Εργαστήρια Επαγγελματικής Κατάρτισης δεν εποπτεύονται από το Αρμόδιο Υπουργείο, το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων.
 
3η Διαπίστωση: Η κρατούσα κατάσταση είναι σε μεγάλο βαθμό άναρχη.
Απουσιάζουν οι ουσιαστικές προδιαγραφές ίδρυσης, λειτουργίας και αξιολόγησης αυτών των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.
Έτσι εξομοιώνονται ικανά ιδρύματα με άλλα χαμηλού ποιότητας και αμφιβόλου προέλευσης, με ανύπαρκτες υποδομές, στοιχειώδη εκπαιδευτική μεθοδολογία και περιορισμένης ικανότητας διδάσκοντες.
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει και ο καθηγητής, τέως Βουλευτής, κ. Ψαχαρόπουλος στο βιβλίο του με τίτλο «Ελληνική Παιδεία: Μια σύγχρονη τραγωδία» οι ελεύθερες σπουδές παρέχονται σε μορφή alacarte.
 
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Από τα ανωτέρω καθίσταται, εκτιμώ, σαφές, ότι ο θεσμός της μη τυπικής εκπαίδευσης και κατάρτισης στην Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπος με προκλήσεις που απαιτούν απαντήσεις και προσαρμογές.
Απαιτούν παρεμβάσεις στο θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας του θεσμού, ώστε:
  • να διορθωθεί η αταξία που ταλανίζει το χώρο,
  • να προστατευθεί το κύρος και η ποιότητα των εκπαιδευτικών τους δομών,
  • να εισαχθεί ένα αξιόπιστο σύστημα αξιολόγησης και κοινωνικής λογοδοσίας,
  • να προετοιμασθεί το έδαφος για τις επικείμενες εξελίξεις που προσδιορίζονται από την ενσωμάτωση ευρωπαϊκών οδηγιών ή δικαστικών αποφάσεων.
Έτσι, με το φερόμενο προς ψήφιση νομοσχέδιο καθορίζεται το θεσμικό πλαίσιο που αφορά τις δομές στο χώρο της μη τυπικής εκπαίδευσης και κατάρτισης και ρυθμίζονται ζητήματα ίδρυσης και λειτουργίας των Κολλεγίων.
 
Τα βασικότερα θετικά και καινοτόμα, για την ελληνική πραγματικότητα, στοιχεία του νομοσχεδίου είναι:
1ον: Στο Άρθρο 1 καθιερώνεται η μη τυπική βαθμίδα εκπαίδευσης των Κολλεγίων.
Οι βεβαιώσεις που χορηγούν ρητά ορίζεται ότι δεν είναι ισότιμα με τους τίτλους που χορηγούνται στο πλαίσιο του συστήματος της τυπικής εκπαίδευσης.
 
2ον: Στα Άρθρα 2-7 ορίζονται αυστηρές προϋποθέσεις για την ίδρυση και λειτουργία των Κολλεγίων, ιδρυμάτων που εποπτεύονται από το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων.
Ειδικότερα, στο Άρθρο 6 καθορίζεται ότι για τη χορήγηση άδειας λειτουργίας Κολλεγίου πρέπει να λαμβάνονται υπ’ όψιν πολύ αυστηρά κριτήρια, όπως:
α. Οι κτηριακές υποδομές, οι συνθήκες υγιεινής και ο υλικοτεχνικός εξοπλισμός.
β. Η διοικητική στελέχωση.
γ. Η πληρότητα προγράμματος σπουδών.
δ. Ο αριθμός και προσόντα διδασκόντων.
ε. Η αξιοπιστία και η οικονομική δυνατότητα, στη βάση πλήρους και εμπεριστατωμένης τριετούς οικονομοτεχνικής μελέτης βιωσιμότητας.
 
3ον: Στο Άρθρο 10 καθορίζεται ότι μόνο τα νομίμως πιστοποιημένα Κολλέγια μπορούν να παρέχουν προγράμματα σπουδών σε σύμπραξη με εκπαιδευτικά ή ερευνητικά ιδρύματα της αλλοδαπής.
 
4ον: Στα Άρθρα 12-15 καθιερώνεται ένα πολύ αυστηρό πλαίσιο παρακολούθησης και ελέγχου των Κολλεγίων.
Δημιουργείται το Γραφείο Κολλεγίων το οποίο είναι αρμόδιο για τον έλεγχο της ίδρυσης και της λειτουργίας των Κολλεγίων και άλλων παρόχων υπηρεσιών εκπαίδευσης και κατάρτισης.
Επίσης, στο Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων ιδρύονται τρία μητρώα: το Μητρώο Κολλεγίων, το Μητρώο Εργαστηρίων Ελευθέρων Σπουδών και το Μητρώο Διδασκόντων.
Επίσης, δημιουργείται η Επιτροπή Αξιολόγησης και Ελέγχου Κολλεγίων η οποία συνιστά γνωμοδοτικό όργανο για τη χορήγηση της άδειας λειτουργίας και τον διαρκή έλεγχο των Κολλεγίων.
 
5ον: Στο Άρθρο 19 καθιερώνεται σειρά υποχρεώσεων που αφορούν τον Εσωτερικό Κανονισμό Λειτουργίας τους.
Παράλληλα το Άρθρο 22 προβλέπει πολύ αυστηρές κυρώσεις για όσους παραβαίνουν τις διατάξεις του.
 
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Το σύγχρονο περιβάλλον, επικαλούμενος σκέψεις του συναδέλφου κ. Χρυσοχοΐδη διατυπωμένες σε άρθρο του με τίτλο: «Αναχρονισμός του κρατικού μονοπωλίου της γνώσης», δημιουργεί μια πιεστική κοινωνική ζήτηση για αύξηση της προσφερόμενης πανεπιστημιακής γνώσης και διεύρυνση των παρεχόμενων σπουδών, εντός ενός πλαισίου όμως που θα διέπεται από σαφείς κανόνες και ουσιαστική εποπτεία.
Το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, αναλογιζόμενο την ευθύνη του έναντι της νέας γενιάς αλλά και όλων των μελλοντικών γενεών, προτείνει ένα σύγχρονο και αυστηρό ρυθμιστικό πλαίσιο για την ίδρυση, τη λειτουργία και τον έλεγχο των δομών της μη τυπικής εκπαίδευσης και κατάρτισης στη χώρα μας.
Ένα πλαίσιο απολύτως συμβατό με το Σύνταγμα, το κοινοτικό δίκαιο και την εθνική νομοθεσία.
Ένα πλαίσιο που ανταποκρίνεται στις προκλήσεις και συμβαδίζει με τις απαιτήσεις που θέτει η κοινωνία της γνώσης.
Που ανταποκρίνεται σε βασικές, πραγματικές, ανάγκες της εποχής.
Σε καθολικά αιτήματα της κοινωνίας.
Πρόκειται συνεπώς για μια πραγματικά προοδευτική πρωτοβουλία.
Όσοι συναινούν και διαδηλώνουν υπέρ της αδράνειας με την πεποίθηση ότι επιδίδονται σε έργο προόδου ας το ξανασκεφτούν.