Εισήγηση στην Ολομέλεια της Βουλής επί της πρότασης για την Διεξαγωγή Δημοψηφίσματος

Εισήγηση στην Ολομέλεια της Βουλής επί της πρότασης για την Διεξαγωγή Δημοψηφίσματος

Σε λίγες ώρες κλείνει στην Ολομέλεια η συζήτηση επί των ξεχωριστών προτάσεων που κατέθεσαν τα κόμματα της Αντιπολίτευσης για την διεξαγωγή δημοψηφίσματος με αφορμή το ψηφισθέν ασφαλιστικό νομοσχέδιο.

Με την πρωτοβουλία αυτή ολοκληρώνεται σε κοινοβουλευτικό επίπεδο η αγωνιώδης προσπάθεια της Αντιπολίτευσης να καθυστερήσει την προώθηση της αναμόρφωσης του ασφαλιστικού συστήματος.

Να συντηρήσει την επιζήμια για τη χώρα κοινωνική αναταραχή.

Η αλληλουχία των γεγονότων και η επιλογή ατελέσφορων πολιτικών πρωτοβουλιών, όπως η σημερινή, δεν αφήνει περιθώρια άλλων ερμηνειών.

Οι προτάσεις για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος είναι  ασκήσεις κοινοβουλευτικού ακτιβισμού.

Αποτελούν μια ακόμη προσπάθεια πρόκλησης τεχνητής όξυνσης.

Δοκιμασίας των θεσμών.

Ανταγωνισμού και κυριαρχίας στο χώρο της Κεντροαριστεράς.

Απουσιάζει όμως η εναλλακτική πρόταση σε επίπεδο διακυβέρνησης, με όποια μορφή και αν επιχειρείσει να την προσεγγίσει κανείς.

Τα κόμματα της Αριστεράς φέρονται σταθερά ως δύναμη συντήρησης.

Το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης επιβεβαιώνει την κρίση ταυτότητας και στρατηγικής που διέρχεται.

Η πρόταση για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, όπως και η πρόταση δυσπιστίας, επιβεβαιώνει την απουσία πολιτικού στίγματος που το διακρίνει.

Αποτελεί πρόταση αμηχανίας και υποκρισίας.

Κίνηση αδυναμίας και σύγχυσης.

Αποδεικνύεται έτσι, για μία ακόμη φορά, ότι «η πολιτική πενία τέχνας κατεργάζεται».

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Σε αντιδιαστολή με το περιβάλλον που επιθυμούν να διαμορφώσουν τα κόμματα της Αντιπολίτευσης, η Κυβέρνηση και τα μέλη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Ν.Δ. προσέρχονται στη συζήτηση με τη σοβαρότητα που επιβάλλει ο σεβασμός στους θεσμούς και στους πολίτες.

Καταδεικνύουμε ότι οι προτάσεις για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος είναι θεσμικά, συνταγματικά αβάσιμες και πολιτικά έωλες.

1ο Επιχείρημα: Ένα δημοψήφισμα πρέπει να στηρίζεται σε ένα σαφές, σε ένα διακριτό δίλημμα.

Ένα δίλημμα που να εμπεριέχει σοβαρές, αξιόπιστες και εφικτές εναλλακτικές προτάσεις.

Εναλλακτικές προτάσεις οι οποίες όμως απουσιάζουν στο εγχείρημα της αναμόρφωσης του ασφαλιστικού συστήματος.

Η Αντιπολίτευση απορρίπτει κάθε μεταρρυθμιστική προσπάθεια.

Ακόμη όμως και αν υπήρχαν άλλες προτάσεις, είναι εξαιρετικά αμφίβολο κατά πόσο οι δυνάμεις της Αντιπολίτευσης θα κατάφερναν να «συγκλίνουν» κάτω από μια κοινή συνισταμένη.

2ο Επιχείρημα: Η άμεση προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία δεν προσιδιάζει σε ζητήματα που είναι από τη φύση τους περίπλοκα.

Πράγματι, η αναμόρφωση του ασφαλιστικού συστήματος είναι εγχείρημα σύνθετο και απαιτητικό.

Κανένας δεν μπορεί, και δεν είναι και αντικειμενικά εφικτό, να συμπυκνώνει την όλη προσπάθεια μεταρρύθμισής του σ’ ένα ερώτημα του «ναι» ή «όχι».

Σε μια τέτοια περίπτωση, σύμφωνα και με τον έγκριτο συνταγματολόγο κ. Τσάτσο «πιθανόν το δημοψήφισμα από διαδικασία με δημοκρατική ποιότητα, να καταστεί διαδικασία που δεν θα εκφράζει πραγματικά την πλειοψηφική άποψη του Ελληνικού λαού.»

3ο Επιχείρημα: Σύμφωνα με την άποψη πολλών, όπως του Καθηγητή κ. Μουζέλη, «τα δημοψηφίσματα υπονομεύουν μακροχρόνιες μεταρρυθμιστικές πολιτικές, οι οποίες σχεδόν πάντα, για να πετύχουν, πρέπει στα αρχικά τους στάδια να βασισθούν στην επιλογή μη δημοφιλών μέτρων.»

Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα, που επικαλέσθηκαν πολλοί συνάδελφοί μου, είναι αυτό της ένταξης της χώρας μας στην ΕΟΚ.

Αν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής προχωρούσε σε δημοψήφισμα, πιθανότατα δεν θα γινόμασταν μέλος της Ευρωπαϊκής οικογένειας.

Σήμερα, η αναμόρφωση του ασφαλιστικού συστήματος επιβάλλει την αντιμετώπιση στρεβλώσεων, αγκυλώσεων, υπερβολών και χρόνιων παθογενειών.

Η κυβέρνηση τολμά! Τολμά να αναλάβει τις πρωτοβουλίες που απαιτούνται προς αυτή την κατεύθυνση, αγνοώντας το όποιο πρόσκαιρο, πιθανόν, πολιτικό κόστος.

4ο Επιχείρημα:Ο ίδιος ο νομοθέτης διάκειται με αρνητική διάθεση έναντι της διεξαγωγής δημοψηφισμάτων, θέτοντας πλήθος προϋποθέσεων ώστε να καθίσταται σπάνια η διενέργειά τους.

Όπως πολύ εύστοχα ο Υπουργός κ. Παυλόπουλος ανέφερε, από τις προτάσεις των κομμάτων της Αντιπολίτευσης δεν φαίνεται να ικανοποιούνται οι ουσιαστικές συνταγματικές προϋποθέσεις για δημοψήφισμα.

5ο Επιχείρημα:Σύμφωνα και με τον Καθηγητή κ. Μανιτάκη, το δημοψήφισμα, αν και εμφανίζεται ως θεσμός άμεσης δημοκρατίας, λειτουργεί στην πράξη, κάποιες φορές, ως θεσμός «καισαρικής» δημοκρατίας.

Η ιστορία των δημοψηφισμάτων στη χώρα μας είναι διαφωτιστική.

Από ιδρύσεως του νεοελληνικού κράτους έχουν διεξαχθεί επτά φορές δημοψηφίσματα.

Τις έξι από αυτές για το πολιτειακό ζήτημα και μία για την έγκριση συνταγματικού κειμένου.

Σε όλες τις περιπτώσεις τα δημοψηφίσματα λειτούργησαν κυρωτικά και επιβεβαιωτικά των πολιτικών μεταβολών που είχαν προηγηθεί και οδήγησαν την κοινή γνώμη προς την ανάλογη κατεύθυνση.

6ο Επιχείρημα: Πριν 10 χρόνια, και αυτό διέλαθε της προσοχής του αξιότιμου Εισηγητού του ΠΑΣΟΚ, ο κ. Σημίτης απέφυγε να θέσει σε δημοψήφισμα την ένταξη της χώρας στην Ο.Ν.Ε. και την υιοθέτηση του ευρώ, αναφέροντας χαρακτηριστικά στη Βουλή:

«Είναι πάγια τακτική ότι στην Ελλάδα δεν αποφασίζονται τα θέματα των Συνθηκών της Ευρωπαϊκής Ένωσης με δημοψήφισμα, αλλά μέσα από τις διαδικασίες που προβλέπονται στο Σύνταγμα από τη Βουλή».

Την ίδια τακτική ακολούθησε και ο κ. Καραμανλής στην αντίστοιχη πρόταση για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για το «Ευρωπαϊκό Σύνταγμα».

Οι πολιτικές ηγεσίες στη χώρα, επιλέγουν την κοινοβουλευτική ευθύνη ενώπιον των αντιπροσωπευτικών θεσμών.

Η Βουλή, σύμφωνα με τη θεμελιώδη συνταγματική αρχή της αντιπροσώπευσης, είναι το καταλληλότερο πεδίο για τη συζήτηση, την επεξεργασία και την ψήφιση του ασφαλιστικού σχεδίου νόμου.

7ο Επιχείρημα: Ίσως λησμονούν οι πρωτεργάτες της πρωτοβουλίας για το δημοψήφισμα, ότι όσο καθυστερεί η μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος, τόσο εντείνονται οι μηχανισμοί αυτο-επιδείνωσής του.

Η αναβολή της αναμόρφωσης στέλνει το λογαριασμό στην επόμενη γενιά.

Με ότι αυτό συνεπάγεται για τους νέους της χώρας μας, τους οποίους συχνά επικαλούνται και συχνά όψιμα κόπτονται.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Γράφεται σήμερα ο επίλογος της κοινοβουλευτικής διαδικασίας προώθησης της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης.

Στη διάρκεια των 3 τελευταίων εβδομάδων, οι τοποθετήσεις πολλών βουλευτών της Αντιπολίτευσης χαρακτηρίσθηκαν από έναν άκαμπτο δογματισμό.

Σε αρκετές περιπτώσεις παρατηρήθηκε διαγκωνισμός λαϊκισμού και δημαγωγικής διάθεσης.

Απουσίαζε το μέτρο και η μετριοπάθεια.

Κυριαρχούσε ο μηδενισμός και η αντιδραστικότητα.

Χρησιμοποιήθηκαν αφορισμοί και ισοπεδωτικοί χαρακτηρισμοί.

Ακούστηκαν αντιφάσεις και ανακρίβειες.

Εκφράστηκαν, με ευκολία, γενικολογίες, αοριστολογίες, απλουστεύσεις.

Διατυπώθηκαν εύκολες διακηρύξεις και ανέξοδες εξαγγελίες.

Παρατηρήθηκε δραματικό έλλειμμα συγκροτημένου αντιπολιτευτικού λόγου.

Κυρίες και κύριοι της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Τα τελεσίγραφα προς τους επενδυτές αποτελούν επιστροφή στο παρελθόν.

Όμως, οι Ελληνίδες και οι Έλληνες της δημιουργίας και της ευθύνης, με όνειρο και λογισμό, έχουμε κάνει την επιλογή μας.

Έχουμε επιλέξει τις ξεκάθαρες κουβέντες και τις καθαρές λύσεις.

Αυτή η κυβέρνηση, η κυβέρνηση της Ν.Δ., είναι αποφασισμένη να κινηθεί σε αυτή την κατεύθυνση.

Θέτει στόχους τολμηρούς, αλλά εφικτούς.

Στόχους αναγκαίους, ρεαλιστικούς και υλοποιήσιμους.

Προωθεί τις αλλαγές και τις μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη ο τόπος.

Αντιμετωπίζει ουσιαστικά και υπεύθυνα τα προβλήματα της κοινωνίας.

Με στρατηγικό στόχο τη βέλτιστη ικανοποίηση των αιτημάτων της κοινωνίας για οικονομική αποτελεσματικότητα και κοινωνική δικαιοσύνη.